Blue_tear
ดู Blog ทั้งหมด

หน้ากาก

เขียนโดย Blue_tear
เธอรู้สึกอย่างไรกันแน่

คำถาม...

ติดอยู่ที่ริมฝีปากนั้น

มิอาจเอ่ย...

รอยยิ้ม...น้ำเสียงของเธอนั้น...

ช่างฝืดเฝื่อน...ขื่นขม

ยามเธอเอ่ยคำว่า "ไม่เป็นไร"

ต่างฝ่ายต่างซ่อนความรู้สึกตัวเองเอาไว้

ภายใต้ความเฉยชา

ไม่มี...แม้เพียงน้ำตาสักหยด

เศษเสี้ยวของความอ่อนแอถูกลบออกไป

ความรู้สึกผิดเกาะกินใจ

คนผิดคือฉันสินะ

จะมีสิทธิ์ถามอะไรเธอได้กันล่ะ

ฉันเลือกที่จะหันหลังจากไป

จึงไม่สมควรหันกลับมามอง...งั้นเหรอ

เป็นห่วงเธอ...ทั้งๆที่ไม่ควร

ฉันทำให้เธอเสียใจ

ครั้งแล้ว...ครั้งเล่า

บางที...

ฉันน่าจะปล่อยเธอไปได้แล้ว

แต่ก็ยังคิดถึง...ยังคงเป็นห่วงเสมอ

ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

ยามไม่พบหน้าเธอนั้น...

ก็คิดถึงเธอแทบเป็นบ้า

ยามพบหน้ากลับรู้สึกว่า

ฉันทำถูกแล้ว...

ให้เธอไปแบบนี้แหละดีแล้ว

ฉันไม่อาจทำร้ายเธอได้อีกต่อไป


ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น