Blue_tear
ดู Blog ทั้งหมด

เรื่องของเศษฝุ่น

เขียนโดย Blue_tear
ในโลกอันกว้างใหญ่

ผู้คนมากมาย

ฉันเป็นเพียง...เศษฝุ่นเล็กๆ

ที่ไร้ความสำคัญ

ล่องลอยไป อย่างไร้จุดหมาย

และไม่มีผู้ใดมองเห็น

มีลมหายใจ

เพื่อผ่านวันนี้ไปอีกหนึ่งวัน


บางที...

ก็อยากให้มีคนมองเห็นฉันบ้าง

สักนิด...ก็ยังดี

เป็นคนไม่สำคัญน่ะ

มันเจ็บปวดนะ...รู้ไหม

นึกอิจฉา...

คนที่มีผู้คนรายล้อมมากมาย

แต่ฉันมีเพียงความว่างเปล่า


ฉันน่ะ...ไม่ใช่ยัยแว่นที่ชอบเก็บตัวหรอกนะ

ไม่ได้อยากเป็น..."หนอนหนังสือ" ตลอดเวลาหรอก

และก็ไม่อยากเป็น "ตัวประหลาด" อย่างที่ใครๆเรียกกันด้วย

ฉันแค่อยากจะ...

ยิ้ม...และหัวเราะไปกับทุกคนบ้าง

เท่านั้นเอง...

แต่ทำไมมันยากเย็นนักก็ไม่รู้

คล้ายกับมี...เส้นบางๆมากั้น

แล้วฉัน...เป็นเพียงคนนอก

ที่มีสิทธิ์แค่เพียงเฝ้าดู

แต่ไม่อาจรับรู้ความหมายที่แท้จริงของคำว่า "เพื่อน" ได้

ฉันปิดตัวเองเกินไป...

หรือที่แท้แล้ว...ไม่เคยมีใครต้องการฉันกันแน่

ความคิดเห็น

หอยทากกินบะหมี่
สวัสดีค่ะ อยากบอกว่าอ่านแล้วจี๊ดมากมาย
เพราะเราก็เป็น "ยัยแว่น" เหมือนกันค่ะ >.<!!!!

คุณไม่ได้ปิดตัวเองและไม่ได้ไม่มีใครต้องการคุณหรอกนะคะ
แต่ว่าคุณน่ะ...แค่หาคนที่ "นิสัยเข้ากันได้" ไม่เจอเท่านั้นเอง :)

สู้ๆค่ะ โหวตให้ด้วยเลย ชอบๆ

ว่างๆก็มาคุยกันตามประสาสาวแว่นได้นะคะ (>.0)b
(หรือจะไปส่องบล็อกเราก็ได้ ยินดีอย่างยิ่ง ฮ่าๆ)
อ้อ เราชื่อโมค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ^^

faanarak
faanarak 22 ก.พ. 54 / 12:25
>//< เหมือนกันเลยอ่าค่ะ
finaf
finaf 28 ก.พ. 54 / 13:41

เหมือนกันจิงๆๆ โหวตให้ครับ

molina
molina 22 มี.ค. 54 / 20:08
ไม่ต้องห่วงนะค่ะเรื่องนี้มันจะดีขึ้นเองไปตามการเวลา เพียงแค่ลองเปิดใจสักนิด พูดคุยซะหน่อย ความจริงสำหรับโมลิน่าแล้วมีใครมาเรียกว่า หนอนหนังสือ จะภูมิใจมากเลยค่ะ นั้นหมายความว่าเราเป็นอ่านหนังสือเยอะและมีความรู้มาก ลองพยายามช่วยเหลือและให้คำแนะนำต่างๆกับเพื่อนดูสิคะ ถึงแม้เราอาจจะไม่สนิทแต่เขาจะเริ่มมีความรู้สึกที่ดีกับเราแล้วในที่สุดก็มาเป็นเพื่อนกันได้ โมลิน่าก็เคยสัมผัสความรู้สึกนั้นในช่วงหนึ่งของชีวิต ความรู้สึกปวดใจ บางทีการเขียนระบายออกมาอาจจะเป็นความคิดที่ดีที่จะบรรเทาความทุกข์ รอเขียนแล้วเอาไปไว้บนโต๊ะนักเรียนดูสิคะ บางทีอาจจะมีเพื่อนมาเห็นและเข้าใจความรู้สึกถ้าไม่กล้าพูดจริงๆ เชื่อไว้นะค่ะว่าทุกอย่างต้องดีขึ้นเอง แล้วมันจะเป็นจริงเข้าสักวัน