[Code Geass Fanfic]The Last and After Story (Yaoi)

ตอนที่ 17 : Extra 2 : Zero's Special Secret

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 มิ.ย. 53

href="file:///C:\DOCUME~1\DIY\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" />

Zero's Special Secret

 

                หลังจากออกไปสู้ศึกครั้งแรกในรอบหลายปีของลูลูชซึ่งแน่นอนว่าได้รับชัยชนะกลับมาอย่างง่ายดายแต่ทุกคนยังไม่ทันได้แสดงความยินดีอะไรอยู่ๆลูลูชก็โดนสึซาคุลากออกไปจากโรงเก็บไนท์แมร์โดยไม่พูดอะไรเลย มันทำให้ทุกคนต้องสงสัยกันโดยเฉพาะทามากิที่มีนิสัยอยากรู้อยากเห็น

                สองคนนั้นเค้าไปทำอะไรกันน่ะไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวยังทำท่าจะเดินตามไปอีกด้วย

                อย่าเลยน่า เรื่องส่วนตัวของเซโร่พวกเราไม่ควรไปยุ่งจริงมั้ยคาเรนคุณโอกิเอ่ยปากห้ามพร้อมกับหันมาถามความเห็นชั้น แต่ความจริงแล้วชั้นก็อยากรู้เหมือนกัน

                แต่หลังจากที่ออกมาจากที่นั่นชั้นว่าสองคนนั้นดูแปลกๆนะทามากิยังไม่เลิกสงสัยแถมทำท่าชวนคนอื่นไปดูอีกโดยไม่ฟังเสียงคุณโอกิที่ออกปากห้ามเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อเห็นว่าเริ่มมีคนอื่นเดินไปชั้นจึงตามไปด้วยอีกคน

                ก็ช่วยไม่ได้นี่นะชั้นก็อยากรู้เหมือนกัน ก็ตอนนั้น....ทั้งสึซาคุทั้งโรโล่กอดลูลูชซะแน่นเลยนี่นา แต่มันคงไม่ใช่แบบที่ชั้นคิดหรอกนะ

                พวกคุณนี่จริงๆเลยนะครับโรโล่พูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายแค่นั้นแล้วก็หันไปสำรวจความเรียบร้อยของไนท์แมร์แบบที่ควรจะทำ ดังนั้นพวกเราจึงแอบเดินตามไปเรื่อยๆจนไม่รู้ว่าเมื่อไรกันที่ชั้นกับทามากิกลายเป็นคนเดินนำหน้าแถมคุณโอกิยังตามมาอีกด้วย สรุปแล้วคุณโอกิก็อยากรู้เหมือนกันสินะ

                อ้ะ อยู่นั่นไงพอชั้นมองเห็นร่างของสองคนนั้นที่ยืนหลบคุยกันอยู่แต่ท่าทางแปลกๆยังไงไม่รู้ โดยเฉพาะลูลูชที่ถอดหน้ากากออกแล้วกำลังพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ อาจจะดูแปลกๆที่ชั้นพูดแบบนี้แต่ขอบอกตามตรงเลยว่าลูลูชที่ผมยาวแบบนี้มันสวยเกินไปแล้ว ปกติลูลูชก็มีใบหน้าที่สวยอยู่แล้วรูปร่างยังผอมบางอีกถึงจะเคยเห็นลูลูชแต่งหญิงมาสองครั้งแล้วแต่มันก็ยังอดใจเต้นไม่ได้เลย

                ว้าย! นี่ชั้นเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย! เลิกๆๆ เลิกคิดได้แล้วโคซึกิ คาเรน!

                เมื่อชั้นสามารถสงบจิตสงบใจของตัวเองได้แล้วก็เริ่มมองดูสองคนข้างหน้าที่เหมือนกับกำลังเถียงอะไรกันอยู่อย่างๆเงียบๆพร้อมกับทุกคนที่จ้องกันตาไม่กระพริบและไม่ส่งเสียงใดๆเล็ดลอดออกมาแม้แต่นิดเดียว

 

            นายเป็นอะไรของนายน่ะสึซาคุลูลูชเอ่ยถามผมหลังจากที่ยอมให้ผมลากออกมาจากโรงเก็บมาในที่ลับตาคน พอหน้ากากเซโร่ถูกถอดออกใบหน้านั้นก็มีท่าทางเหมือนกำลังไม่พอใจ

                เธอนี่มันไม่ห่วงตัวเองเลยรึไงกันถึงออกไปแบบนั้นมันอันตรายไม่ใช่เหรอตอนแรกก็ยังอยู่ในไนท์แมร์หรอกแต่พอมาถึงสนามรบแล้วอยู่ๆก็ออกไปยืนพูดแบบนั้นมันทำให้หัวใจของผมแทบจะหยุดเต้น แต่แล้วเธอกลับหัวเราะเบาๆแล้วพูดออกมาได้หน้าตาเฉย

                เมื่อก่อนชั้นก็ทำแบบนี้บ่อยจะตายไปแล้วนายจะมาห่วงทำไมกันล่ะพอลูลูชตอบแบบนี้ผมก็พูดไม่ออกเลย แต่ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ว่าเคยทำหรือไม่เคยทำสักหน่อย!

                อย่าหัวเราะนะ ที่ผมพูดน่ะเพราะเป็นห่วงเธอต่างหาก!ผมเผลอขึ้นเสียงโดยไม่ตั้งใจแต่ลูลูชกลับยังไม่หยุดหัวเราะแถมยังดูเหมือนจะหัวเราะหนักกว่าเดิมอีกต่างหาก

                ฮ่าๆๆ นายน่ะห่วงชั้นมากเกินไปแล้ว ถึงจะเป็นอดีตแต่ชั้นก็เคยเป็นถึงจอมมารเชียวนะแถมตอนนี้ยังเป็นเซโร่อีกด้วยอย่าลืมสิว่าชั้นเคยผ่านอะไรมาบ้างเรื่องแค่นี้น่ะนายอย่าเพิ่งมาห่วงเลยน่าหมายความว่าต่อไปอาจจะทำเรื่องที่น่าห่วงกว่านี้อีกงั้นเหรอ! แถมยังพูดออกมาได้หน้าตาเฉยอีก!

                ตึง!

                อย่าพูดอะไรบ้าๆนะ เธอน่ะหัดห่วงตัวเองให้มากกว่านี้หน่อสิ!คราวนี้ผมถึงกับทุบผนังด้วยความโมโหกับความไม่ใส่ใจตัวเองของลูลูชแล้วยังตวาดเสียงดังกว่าเดิม แต่ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่านะว่าเหมือนกับได้ยินเสียงเหมือนคนตกใจดังอยู่ใกล้ๆนี้

                หึลูลูชส่งเสียงในลำคอเหมือนกับเด็กที่ถูกดุแต่ไม่คิดสำนึกผิด ท่าทางดื้อรั้นแบบนี้ผมเข้าใจแล้วว่าโรโล่เอามาจากใคร

                สึซาคุชั้นไม่ใช่เจ้าหญิงที่อ่อนแอรอให้ใครมาปกป้องนะเธอบอกผมด้วยน้ำเสียงราบเรียบแล้วจ้องตาผมเขม็งแบบที่เธอมักจะชอบทำเวลาที่เถียงกัน มันเป็นสายตาของผู้ที่ต้องการชัยชนะและผมก็คงจะแพ้เธอเหมือนเดิม

                ผมรู้และรู้ดียิ่งกว่าใครว่าเธอเคยเจออะไรมาบ้าง ต้องก้าวผ่านความเจ็บปวดทรมาณมามากมายจนกระทั่งสามารถมีวันที่เราได้อยู่ด้วยกันดังเช่นวันนี้โดยไร้ซึ่งความโกรธแค้นใดๆแต่ว่า...

                แต่ว่าถ้าเกิดได้แผลขึ้นมาเธอก็จะเจ็บไม่ใช่เหรอไม่รู้ว่าสายตาของผมในตอนนั้นเป็นอย่างไรแต่พอลูลูชสบตากับผมท่าทางแข็งกร้าวเมื่อครู่ก็หายไปราวกับไม่เคยมีมาก่อน มือที่บอบบางของลูลูชถูกยกขึ้นมาวางบนแก้มของผมแล้วลูบเบาๆ

                นายน่ะห่วงชั้นไม่เข้าเรื่องจริงๆ นี่รู้มั้ยความจริงแล้วทุกครั้งที่ชั้นทำแบบนั้นชั้นก็แอบกลัวอยู่เหมือนกันนะแต่ว่าเพราะมีผู้ที่ชั้นเชื่อใจว่าจะสามารถปกป้องชั้นได้อยู่ชั้นจึงไม่กลัวว่าจะได้รับบาดเจ็บยังไงล่ะจากนั้นเธอก็ส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ มันเป็นรอยยิ้มแบบที่ทำให้ไม่ว่าใครต่างก็ต้องยอมแพ้รวมถึงตัวผมเองด้วย

                เธอมัน...คนขี้โกงผมรวบตัวของเธอเข้ามากอดมันยิ่งทำให้รู้ว่าเธอนั้นช่างบอบบางจนเหมือนกับจะแตกสลายลงได้ทุกเมื่อ แต่ถ้าหากพูดออกไปแบบนั้นเธอคงจะโกรธผมเพราะว่าแท้จริงแล้วเธอเข้มแข็งกว่าใคร

                ก็ชั้นเป็นจอมมารร้ายที่ทั้งเจ้าเล่ห์ ชอบโกหกแล้วก็ขี้โกงมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นาผมปล่อยมือจากเธอแล้วก้มมองหน้าของเธอที่ตอนนี้อยู่ต่ำกว่าเล็กน้อยก่อนจะยิ้มให้

                แต่ผมรู้นะว่าถึงปากของเธอจะโกหกแต่หัวใจของเธอน่ะไม่โกหกหรอกผมวางมือลงบนอกของเธอที่แม้จะมีหัวใจอยู่มันก็หยุดเต้นไปแล้ว กระนั้นผมกลับได้ยินเสียงของมันอย่างชัดเจน

                หัวใจของชั้นมันไม่เต้นแล้วนะเธอหัวเราะเบาๆอีกครั้งกับท่าทางของผม

                ไม่หรอก ผมได้ยินนะเสียงหัวใจของเธอน่ะปลายนิ้วเลื่อนขึ้นลากผ่านบนริมฝีปากที่เอาแต่เอ่ยถ้อยคำโกหกกับรอยยิ้มที่ทั้งน่าปวดหัวแล้วก็น่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน

                แล้วตอนนี้ผมก็จะไม่ยอมให้เธอโกหกอีกหรอกนะพอพูดออกไปดูเหมือนลูลูชจะรู้ดีว่าผมจะทำอะไร ดวงตาสีม่วงสวยนั้นค่อยๆหรี่ลงผมจึงหลับตาลงบ้างแล้วก้มหน้าลงประทับริมฝีปากลงไปบนริมฝีปากของเธอพร้อมกอดกระชับแน่นๆ ผมปล่อยเธอออกแล้วก้มลงจูบอีกหลายต่อหลายครั้งเหมือนไม่รู้สึกพอและเพื่อไม่ให้เธอพูดโกหกออกมาอีกโดยไม่สนใจต่อสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            น..น...น...นี่..นี่มัน......

                กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

            ชั้นรู้สึกอยากจะร้องกรี๊ดออกมาดังๆแต่ก็ไม่กล้าพอที่จะร้องออกมาเพราะกลัวคนที่ชั้นกำลังแอบดูอยู่ทั้งสองคนจะรู้ว่าพวกเรากำลังแอบดูอยู่ แต่ว่า..แต่ว่า....ชั้นหันกลับไปมองอีกครั้งเหมือนกับจะขอให้ตัวเองตาฝาดหรือไปห็นภาพลวงตาอะไรเข้าแต่ก็ไม่ใช่ ชั้นยังคงเห็นภาพเดิมเหมือนเมื่อครู่ไม่มีผิด สึซาคุกำลังจูบกับลูลูชแถมลุลูชยังจูบตอบอีก พอสึซาคุเอานิ้วมาจับที่มุมปากของลูลูช หมอนั่นก็อ้าปากออกเล็กน้อยแล้ว..แล้ว..สึซาคุก็..ก็ใช้ลิ้น...กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!

                ชั้นไม่สามารถมองภาพนั้นต่อไปได้ ชั้นรีบหันหน้าหนีพร้อมกับรู้สึกว่าใบหน้ากำลังร้อนผ่าวไปหมดเหมือนโดนต้มจนสุก ส่วนพวกภาคีผู้หญิงหลายคนก็มีสภาพไม่ต่างกับชั้นหน้าแดงกันเป็นแถวมีแค่บางคนเท่านั้นที่ใจกล้าพอจะดูต่อ ส่วนพวกผู้ชายทุกคนต่างหันหน้าหนีพร้อมหน้าแดงน้อยๆแต่บางคนก็มีท่าทางแปลกๆที่ชั้นอธิบายไม่ถูก ถ้าจะให้อธิบายได้ใกล้เคียงที่สุดก็คงเป็นหน้าตาอย่างกับกำลังเดินอยู่บนถนนแล้วอยู่ๆก็เจอUFOบินมาชนเลย

                คือ..เรารีบไปกัน..ดีกว่ามั้ย แบบว่า..นี่มัน..เอ่อ..เรื่องส่วนตัวของเซโร่น่ะคุณโอกิสามารถตั้งสติได้คนแรกแล้วรีบพาพวกเราเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างเงียบเชียบ แต่ชั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองสองคนนั้นซึ่งมันทำให้ชั้นเกือบจะกรี๊ดออกมาจริงๆ

                ก็จะไม่ให้ชั้นตกใจได้ยังไงล่ะก็ตอนนี้ถึงสองคนนั้นจะเลิกจูบกันแล้วแต่ไหงเสื้อผ้าถึงได้ถูกปลดออกจนเห็นเนินอกขาวๆนั่นกันล่ะแถมสึซาคุยังก้มหน้าทำอะไรบางอย่างที่ชั้นไม่กล้าคิดหรือเดาอยู่ตรงคอลูลูชอีก ยิ่งไปกว่านั้นหน้าของลูลูชมันแบบว่า....

                ทนไม่ไหวแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                ชั้นรีบเดินหนีจากภาพที่เห็นไปอย่างรวดเร็วรู้ตัวอีกทีชั้นก็กลับมานั่งอยู่ที่ห้องประชุมพร้อมๆกับพวกคุณโอกิเรียบร้อย ทุกคนต่างนั่งเงียบอาการเหมือนคนเป็นใบ้เพราะพูดอะไรออกมาก็ไม่มีเสียงได้แต่อ้าปากพะงาบๆเหมือนหลอดเสียงถูกขโมยหายไป ส่วนหน้าก็เหมือนโดนเอาไปต้มสุกจนกันจนหมดอีกต่างหาก

                เมื่อกี้มัน...ชั้นลองพูดออกไปเล็กน้อยแต่พอพูดออกไปก็ได้แต่ความเงียบเป็นคำตอบ เพราะใครจะเชื่อล่ะว่าเซโร่ผู้นำของพวกเราชอบผู้ชาย

            ชั้นก็ว่าแล้วว่ามันแปลกๆทามากินายคิดจะพูดอะไรของนายอีกน่ะปกตินายก็เห็นอะไรแปลกไปหมดแหละ

                จำได้มั้ยว่าเมื่อก่อนเราเคยบุกไปช่วยตัวคุรุรุงิ สึซาคุมาก่อนชั้นพยักหน้าแทบจะพร้อมกับทุกคนเพราะมันเป็นเรื่องตั้งแต่เพิ่งเริ่มก่อตั้งภาคีขึ้นมาเลย

                หลังจากนั้นเซโร่ก็ต้องเจอกับเจ้านั่นอยู่บ่อยๆ แถมยังเป็นเพื่อนที่โรงเรียนกันอีกใช่ชั้นจำได้ แถมยังเป็นเพื่อนสนิทที่พอมาคิดดูตอนนี้มันยังกับการกลั่นแกล้งของพระเจ้าอีกต่างหาก เจ้าชายแห่งบริทาเนียวางแผนเพื่อจะทำลายบัลลังก์ของพ่อตัวเองกับลูกชายของดีตนายกฯญี่ปุ่นที่ทำงานเพื่อบริทาเนีย อย่างกับเรื่องตลกร้ายที่ทั้งสองคนเป็นเพื่อนรักกัน

                หรือว่าจริงๆแล้วสองคนนั้นรักกันมาก่อนเมื่อชั้นพูดออกไปทั้งห้องก็ไม่มีใครกล้าคัดค้านเพราะภาพเมื่อครู่ถือเป็นหลักฐานอย่างดีเลย พลันนั้นชั้นก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

                เดี๋ยวสิ! เมื่อ 7 ปีก่อนคนที่ฆ่าลูลูชคือสึซาคุนะถ้างั้นพวกเค้าก็....ชั้นถึงกับต้องกลืนน้ำลายกับสิ่งที่คิด ถ้าเป็นแบบนั้นจริงทั้งที่ทั้งสองคนต่างรักกันมาตลอดแต่ก็ต่างต่อสู้กันแล้วสุดท้ายพอได้อยู่ด้วยกันสึซาคุกลับต้องเป็นคนลงมือฆ่าลูลูชงั้นเหรอ

                ชั้นเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมตอนนั้นสึซาคุถึงได้มีสีหน้าเจ็บปวดแบบนั้นเขาจะทรมาณขนาดไหนกันนะ เพราะดูท่าทางแล้วสึซาคุคงจะรักลูลูชมาก หลังจากที่ลูลูชตายแม้จะได้พบหน้าแต่ก็จับต้องไม่ได้ พูดคุยไม่ได้ ทำได้แต่มองภาพคนที่ตัวเองรักอยู่ในแคปซูลแก้วที่เย็นเฉียบมาตลอดดังนั้นพอลูลูชฟื้นขึ้นมาเขาถึงได้มีท่าทางดีใจขนาดนั้น

                เหมือนทุกคนจะคิดอะไรเหมือนชั้นหรือไม่ก็คล้ายๆกันทำให้จากที่ทั้งห้องเคยตื่นตระหนกกับความสัมพันธ์ของสองคนนั้นกลับกลายเป็นยิ่งรู้สึกเศร้าเสียใจกับสิ่งที่ลูลูชต้องเผชิญมาแทน

                อะแฮ่ม...เอาเป็นว่า...เรื่องนี้ให้ทุกคนเก็บเป็นความลับตกลงมั้ยท่าทางคุณโอกิจะเริ่มตั้งสติได้อีกครั้งจึงพูดออกมาแล้วพวกเราก็พยักหน้ารับแต่โดยดี

                นี่พวกนายมาทำอะไรที่นี่น่ะเสียงที่คุ้นหูดังขึ้นทำให้ทุกคนต่างสะดุ้งกันเป็นแถว เพราะผู้ที่มาใหม่ก็คือคนที่เรากำลังพูดถึงอยู่หรือก็คือลูลูชแล้วยังสึซาคุอีกคนที่มีสีหน้าเหมือนสงสัย

                เอ่อ...คือ ไม่มีอะไรพวกเราแค่คุยกันเรื่องไนท์แมร์ของศัตรูนิดหน่อยน่ะชั้นแทบจะถลาลงไปขอบคุณ คุณโอกิเหลือเกินที่ช่วยพูดแก้ต่างให้โดยไม่ต้องมีใครขอ ลูลูชเองก็ดูไม่มีท่าทางติดใจอะไรเลย

            ว่าแต่มีอะไรงั้นเหรอชั้นถามกลับ

                เปล่าหรอก พอดีชั้นกับสึซาคุเดินมาแล้วเห็นว่ามีคนใช้ห้องอยู่เลยสงสัยน่ะ

                งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วชั้นขอตัวก่อนนะเพราะต้องไปรายงานผลให้นานาลี่ด้วยลูลูชพยักหน้ากับคำพูดของสึซาคุแล้วส่งหน้ากากให้ พอสึซาคุเดินจากไปลูลูชก็หันกลับมาหาพวกเรา กดล็อกประตูพร้อมกับเริ่มพูดออกมา

                เอาล่ะพวกนายบอกชั้นมาตามตรงซะว่าท่าทีแปลกๆของพวกนายมาจากอะไรสิ้นเสียงของลูลูชพวกเราก็สะดุ้งกันอีกรอบแถมยั่งมีสีหน้าเลิ่กลั่กอีก

                ม..ไม่มีอะไรสักหน่อย นายคิดมากไปเองรึเปล่าชั้นพยายามพูดบ่ายเบี่ยงแต่ลูลูชกลับมีสีหน้าที่บ่งบอกว่าไม่เชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว

                คาเรนชั้นจะบอกอะไรให้นะ ชั้นเริ่มพูดโกหกตั้งแต่มาที่ญี่ปุ่นจนกระทั่งถึงตอนนี้แล้วคิดเหรอว่าจอมโกหกแบบชั้นจะไม่รู้ว่าพวกเธอกำลังโกหกชั้นอยู่ทุกคนสะอึกกันคนละ ทุกคนก็หลบสายตาลูลูชกันหมดทิ้งให้ชั้นต้องตอบคำถามของลูลูชคนเดียว

                ฮือๆๆ พวกนายคนทรยศ......ชั้นแอบโอดครวญในใจก่อนจะรวบรวมความกล้าตอบออกไป

                คือ..พวกชั้นเห็นนายถูกสึซาคุลากออกไปก็เลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทามากิเลยเสนอให้ตามนายไปขอชั้นโบ้ยความผิดให้คนริเริ่มเถอะ ทามากิมีสีหน้าเหมือนโดนผีหลอกแล้วลุกขึ้นเหมือนจะเถียงแต่พอโดนชั้นส่งสายตาอาฆาตไปให้ก็ลงไปนั่งจ๋อยเหมือนเดิม ดี! สมน้ำหน้า!

                แล้วจากนั้นพวกเราก็เห็น...จำไว้เลยนะพวกนายมาให้ผู้หญิงอย่างชั้นพูดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน!

                แล้วพวกเธอก็เห็นชั้นจูบกับสึซาคุสินะชั้นยังไม่ทันพูดลูลูชกลับเป็นคนพูดออกมาเองด้วยสีหน้าที่นิ่งมากจนน่ากลัว แถมสายตายังดูไม่เป็นมิตรอีกต่างหาก

                พวกนายนี่มันช่าง...เฮ้อ....เหมือนลูลูชไม่รู้จะหาคำอะไรมาพูดดีจึงถอนหายใจออกมาก่อนจะพูดต่อ

                เอาเป็นว่าเรื่องของชั้นกับสึซาคุก็เป็นแบบที่พวกนายเข้าใจนั่นแหละ ความจริงชั้นก็ไม่คิดจะปกปิดหรือประกาศออกไปหรอกนะแต่ถ้าหากมีคนอื่นรู้อีกละก็.....ตอนนี้สายตาของลูลูชเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งขนาดน้ำเสียงยังน่ากลัวสมกับที่เป็นจอมมารร้ายเลย

                หวังว่าพวกนายคงจำเข้าใจคำพูดของชั้นนะแล้วหมอนั่นก็ยิ้มหวานบาดใจจนชั้นแทบอยากเอามีดมาแทงตัวตายหนีให้รู้แล้วรู้รอดก็หน้านายยิ้มหวานแต่เปล่งรังสีอำมหิตแบบนี้มันน่ากลัวกว่าต้องไปสู้กับกองทัพไนท์แมร์ตัวเปล่าอีก

                ข..ขะ..เข้าใจแล้วพอพวกเรารับคำหมอนั่นก็ดูจะมีสีหน้าพอใจเหลือเกินแล้วก็เดินออกจากห้องไปด้วยท่าทางสบายๆอารมณ์ดีสุดๆจนชั้นต้องถามตัวเองว่าเคยไปเผลอชอบลูลูชเข้าได้ยังไงเนี่ย

                ลับหลังที่ลูลูชเดินออกไปชั้นก็ถึงกับทรุดตัวลงไปบนพื้น รู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงทั้งหมดเหือดหายไปจนไม่มีเหลือ เชื่อได้เลยว่าในเวลานั้นทุกคนต่างตัดสินใจว่า จะไม่มีวันผิดคำพูดจนเป็นศัตรูกับลูลูชเด็ดขาด....

            หมอนนั่น่ากลัวกว่าตอนเป็นจอมมารอีกใครสักคนพูดออกมาแต่ก็ไม่มีใครคิดคัดค้านเลย

 

                เมื่อทำการ'ข่มขู่'พวกคาเรนเสร็จเรียบร้อยเราก็สามารถแน่ใจได้เลยว่าความสัมพันธ์ของเรากับสึซาคุคงจะไม่แพร่งพรายออกไปมากกว่านี้ จริงๆแล้วถ้าจะมีคนรู้มันก็ไม่เป็นไรหรอกแต่ภาพพจน์ของเซโร่ที่เป็นถึงวีรบุรุษแห่งปาฏิหาริย์จะมาชอบผู้ชายด้วนกันมันคงทำร้ายจิตใจผู้คนมากไปหน่อย แถมหลายคนคงยากจะทำใจรับได้อีกด้วย

            พี่ครับเสียงเรียกดังมาจากทางด้านหลัง พอเราหันกลับไปก็เห็นเจ้าของเสียงนั้นเดินมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้ม

                จะไปไหนเหรอครับแล้วคุณสึซาคุล่ะครับโรโล่เอ่ยถามเมื่อไม่เห็นหมอนั่น ไม่รู้เราคิดไปเองมั้ยว่าสองคนนี้ดูสนิทกันก่อนที่เราจะหลับไปแต่จะสนิทกันก็คงไม่แปลกหรอกเพราะมันผ่านมาตั้ง 7 ปีแล้วนี่นะ

                หมอนั่นต้องไปรายงานผลการรบน่ะ พี่ว่าเรากลับห้องกันเถอะ

                ครับระหว่างกลับห้องเราสองคนก็คุยกันเรื่อยเปื่อยถึงเรื่องที่ผ่านมาตลอดเวลาที่เรานอนหลับไป บางครั้งเราก็เล่าเรื่องของสึซาคุในสมัยก่อนให้ฟังซึ่งมันก็ทำให้โรโล่ต้องตกใจแล้วทำตาโตอยู่หลายครั้ง

                จริงเหรอครับที่ว่าตอนเจอหน้ากันครั้งแรกคุณสึซาคุก็ชกหน้าพี่เลยใบหน้าน่ารักนั้นแสดงออกถึงความไม่เชื่อแต่เราก็ยืนยันไปว่ามันเป็นเรื่องจริง

                จริงสิ หมอนั่นสมัยนั้นน่ะก้าวร้าวมากอย่างกับเด็กเกเรเลยล่ะพูดไปแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ กาลเวลาก็ช่างน่ากลัวระคนขบขันที่ทำให้คนอย่างหมอนั่นตอนนี้มาใช้คำพูดสุภาพแล้วดูใจเย็นขึ้นได้ขนาดนี้ แต่สีหน้าโกรธเคืองเมื่อครู่ก็ยังเหมือนเดิมนี่นะ

                ต่อไปผมจะไม่ให้คุณสึซาคุเข้าใกล้พี่อีกแล้วพูดไม่พอโรโล่ยังทำตาขวางเหมือนแมวพองขนเวลาขู่ศัตรูไม่มีผิด แต่ถ้ามองในฐานะคนที่ไม่โดนขู่แล้วละก็มันดูน่ารักพอสมควรเลยล่ะ เราอดหัวเราะไม่ได้กับท่าทางหวงพี่ที่ไม่เคยเปลี่ยนของโรโล่และไม่คิดจะพูดแก้ต่างหรือช่วยเหลืออะไรสึซาคุแม้แต่น้อย เพราะความจริงท่าทางห่วงกันเกินเหตุของสึซาคุแบบเมื่อครู่ก็ทำให้เราหงุดหงิดนิดหน่อยเหมือนกัน

                พอเดินมาถึงห้องแล้วเราก็ถอดเอาผ้าคลุมไปแขวนไว้แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงถอดเสื้อออกทำให้รอยแดงที่อยู่บนอกเผยออกมาและมันก็ทำให้โรโล่มีสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันทีเลย คำพูดเดียวที่สามารถอธิบายความรู้สึกของโรโล่ในตอนนี้ได้ก็คือ...หึงหวง

                มานี่สิโรโล่เราเรียกพร้อมกับกวักมือและโรโล่ก็เดินเข้ามาก่อนจะทิ้งตัวลงในอ้อมกอดเราซุกไซ้ไปมาเหมือนลูกแมวขี้อ้อน

                ไม่ต้องห่วงหรอกนะถึงพี่จะรักหมอนั่นแต่พี่ก็รักนายเหมือนกันไม่ใช่เพราะว่าเป็นน้องชายแต่ในฐานะของคนๆหนึ่ง

                จะว่าไปนายกับสึซาคุดูท่าทางสนิทกันดีนะเราลองถามลองเชิง ในตอนนั้นเองที่โรโล่ก็มีสีหน้าเลิ่กลั่กเหมือนคนโดนจับได้ว่ามีชู้ไม่มีผิด

            ก็แค่คุยกันเฉยๆครับ ระหว่างผมกับเขาไม่มีอะไรกันทั้งนั้นพี่ยังไม่ทันถามหรือพูดอะไรนายก็แก้ตัวก่อนเลยเหรอ

                เขาเองก็รักพี่แล้วก็หวังดีกับพี่แถมยังมาก่อน ผมไม่มีสิทธิ์ไปกันเค้าออกไปหรอกครับอยู่ๆคำพูดของโรโล่ก็ดูเหมือนจะตัดพ้ออยู่กลายๆมันทำให้เรารู้สึกผิดนิดหน่อยจนอดคิดไม่ได้ว่าแกล้งแรงเกินไปมั้ย

                แล้วนายว่าสึซาคุเป็นคนยังไงเหรอโรโล่ถึงกับสะอึกที่โดนถามจี้จุด ใบหน้าน่ารักนั้นก้มลงจนมองไม่เห็นดวงตาแล้วก็ค่อยๆพูดออกมาช้าๆ

                ถึงบางครั้งจะกวนประสาทไปหน่อยแต่ก็เป็นคนที่ใจดี มีน้ำใจมักจะเอาของมาฝากผมบ่อยๆ บางครั้งก็มาคุยด้วยทำให้ผมไม่รู้สึกเหงาแล้วก็...ดูเหมือนโรโล่จะรู้ตัวว่าเผลอพูดออกมามากเกินไปก็เลยเงียบไม่ยอมพูดต่อ ท่าทางเรื่องที่เราเคยเดาเล่นๆจะไม่ขำซะแล้วสิ

                แล้วนายชอบเค้ารึเปล่ารอบนี้ใบหน้ของโรโล่ก็แดงจนเหมือนแสงอาทิตย์ยามเย็นแถมยังก้มหน้างุดปฏิเสธเสียงสั่น

                ไม่..ไม่ครับ ผมรักพี่คนเดียว ผ..ผม.ไม่ได้ชอบเขาเลยเอาแล้วไงล่ะท่าทางแบบนี้เวลาตอบอะไรคำตอบมันมักไม่ตรงกับความจริงทุกทีสิน่า นายจะเหมือนพี่มากไปหน่อยรึเปล่าเนี่ย

                งั้นเหรอ แต่ความจริงถ้านายจะชอบสึซาคุพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะเพราะพี่เองยังรักพวกนายสองคนจนเลือกไม่ได้เลยถ้าพี่โกรธที่นายชอบสึซาคุพี่คงเป็นคนเห็นแก่ตัวที่น่าทุเรศมาก

                แต่ว่าผม....เราเอานิ้ววางทาบลงไปบนริมฝีปากนั้นเพื่อหยุดคำพูดทั้งหมดแล้วเริ่มพูดในสิ่งที่เราคิดออกไป

                การที่รักใครมากเกินหนึ่งคนอาจจะไม่ใช่เรื่องดีแต่สำหรับพี่แล้วมันไม่สำคัญเลย พี่เคยหนีหัวใจของตัวเองมาตลอดแล้วสุดท้ายก็ต้องมาเจ็บเจียนตาย การซื่อตรงต่อหัวใจตัวเองน่ะมันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรอกนะแล้วเราก็ยิ้มให้กับโรโล่เพื่อให้กำลังใจ พอเห็นว่าเรายิ้มให้โรโล่ก็สามารถหัวเราะออกมาจนได้

                ฮ่าๆๆ พี่นี่แปลกคนจริงๆนะครับไปเชียร์ให้คนรักของตัวเองไปสารภาพรักกับคนรักของตัวเองอีกคนน่ะแต่พี่ว่าแค่นายพูดประโยคนี้ออกมาคนอื่นที่ได้ยินคงรู้สึกแปลกๆกว่าเดิมแน่เลย จะว่าไปถ้ามานั่งตีตารางความสัมพันธ์กันมันคงยุ่งเหยิงจนปวดหัวลำดีบคำเรียกกันไม่ถูกแน่เลยคิดแล้วก็....ช่างมันเถอะ

                ก็นะพูดจบเราก็ทิ้งตัวลงบนเตียงก่อนจะพลิกตัวมาคร่อมร่างบอบบางของโรโล่เอาไว้ แน่นอนว่าโรโล่ไม่ได้มีท่าทีเขินอายหรือขัดขืนแม้แต่นิดเดียว

                แต่ตอนนี้นายคือของพี่ใช่ไหมเอ่ยถามพร้อมกับก้มลงไปหาจนใบหน้าของเราสองคนห่างกันเพียงนิดเดียว

                ครับ ก็ผมเป็นน้องชายแล้วก็คนรักของพี่นี่นามือเรียวบางคู่นั้นยกขึ้นมาโอบรอบคอของเราไว้แล้วดึงเราให้ก้มลงมาเรื่อยๆ เราทั้งสองคนหลับตาลงแล้วใช้ความรู้สึกทั้งหมดสัมผัสความรู้สึกนุ่มนิ่มบนริมฝีปากของกันและกัน พร้อมกันนั้นเราก็ค่อยๆปลดเสื้อของโรโล่ออกช้าๆ

 

            วันนี้มันวันอะไรกันนะ

                ชั้นถามตัวเองเป็นรอบที่ร้อย วันนี้ที่ตอนแรกมีแต่ความตึงเครียดจนแค่นึกจะปวดหัวยังไม่พอแต่กลับต้องมาเจอความลับระดับโลกอย่างเบื้องหลังการตายของลูลูช ความจริงที่ถูกปิดบัง

            ไม่สิ! เรื่องพวกนั้นยังพอว่ามันไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอแบบนี้สักหน่อย อยู่กับลูลูชก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้อยู่แล้วแต่ที่มันทำให้เราต้องมารู้สึกแบบนี้มันเรื่องความสัมพันธ์ที่เหมือนจะไม่ใช่ความลับยิ่งใหญ่แต่กลับทำให้รู้สึกหนักอึ้งยิ่งกว่าการรู้เบื้องหลังZero Reqiumเสียอีก

                "ถ้านานาลี่รู้จะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"ให้เดามีหวังช็อคตาค้างแหงๆ ไม่รู้ว่าจะตกใจที่พี่ยังไม่ตายหรือจะตกใจที่พี่ชายรักผู้ชายกันแน่ แต่ไม่แน่ว่านานาลี่อาจจะแค่ยิ้มแล้วบอกว่างั้นเหรอคะ ดีจังเลยก็ได้ ว่าแต่ชั้นจะมานั่งคิดเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองทำไมเนี่ย

                คาเรนมาพอดีเลย เอ้านี่เสียงของรัคชาตะเรียกชั้นให้หันไป เธอยื่นกระดาษเอกสารปึกหนึ่งมาให้ชั้นก่อนจะสูบกล้องตัวโปรด

                ให้ชั้นเอาไปทำอะไรเหรอทำไมชั้นถึงรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้ล่ะเนี่ย รัคชาตะมองชั้นแล้วจึงตอบ

                รายงานสภาพของไนท์แมร์ฝ่ายศัตรูที่ชั้นไปวิเคราะห์มากับรายละเอียดของไนท์แมร์รุ่นใหม่ๆภายใน 7 ปีนี้น่ะ ก่อนออกไปรบเซโร่เค้าขอไว้น่ะแต่ชั้นยังมีงานอีกฝากเธอเอาไปให้หน่อยได้ไหมว่าแล้วมั้ยนั่นความซวยมาเยือนจริงๆ นึกโทษเท้าของตัวเองเหลือเกินที่พาตัวชั้นมาเดินอยู่แถวนี้จนโดนรัคชาตะใช้งานเข้า

                แต่ว่าชั้น....

                ฝากด้วยนะชั้นยังพูดไม่ทันจบรัคชาตะก็หันหลังเดินจากไปแล้ว แบบนี้เรียกว่าโยนภาระมาให้ชั้นได้มั้ยเนี่ย

                แล้วจะให้ชั้นทำยังไงล่ะแค่คิดก็อยการ้องไห้แล้ว เมื่อกี้เพิ่งโดนข่มขู่มาแท้ๆต้องไปเจอหน้าเจ้าตัวแบบนี้จะเข้าหน้ากันติดได้ยังไงกัน พอจะหันไปหาคนช่วยแถวนั้นก็ไม่มีใครเลย ทำไมพระเจ้าช่างใจร้ายกับชั้นแบบนี้!

                จริงสิ แค่เอาไปวางไว้ที่ห้องก็หมดเรื่องรัคชาตะไม่ได้บอกว่าต้องให้กับมือนี่นะ แถมไม่ใช่เอกสารลับอะไรด้วยไปวางไว้เฉยๆก็คงพอ คิดได้ดังนั้นชั้นจึงรีบไปที่ห้องของลูลูชทันที

                ห้องของลูลูชยังคงเป็นห้องเดิมจะขาดก็แต่ซีทูที่ไม่รู้ทำไมถึงขอย้ายห้องแต่ก็ไม่มีใครขัด จะว่าไปความสัมพันธ์ของซีทูกับลูลูชนี่มันยังไงนะ เคยบอกว่ารักลูลูชแต่ลูลูชก็รักสึซาคุ ซีทูก็เหมือนจะรู้อยู่แล้วแต่ก็เหมือนไม่สนใจอะไร

            ทำไมความสัมพันธ์ของสามคนนี้มันถึงได้ดูยุ่งเหยิงชวนเวียนหัวแบบนี้กันนะ รักสามเส้าแบบแปลกๆที่ชั้นไม่รู้สึกว่ามันจะเป็นนิยายน้ำเน่าที่ตบตีกันเลย กลับกันเหมือนแต่บะคนกำลังปรับตัวเข้าหากันอยู่ จะว่าไปก็ยังมีโรโล่อีกคนนี่นาที่ทำท่าหวงลูลูชมากเป็นพิเศษ

                คงไม่ใช่หรอกน่าโรโล่เรียกลูลูชว่าพี่คงเพราะเห็นลูลูชเป็นเหมือนพี่ชายมากกว่า น้องชายจะหวงพี่ชายมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่จริงมั้ย

                ถึงซะทีชั้นมองประตูห้องอันุ้นเคยที่เคยมาถึงหลายครั้งแล้วก็เปิดออกทันทีเพราะถ้าหากลูลูชอยู่ก็คงล็อคห้องแต่นี่ประตูไม่ได้ล็อคแสดงว่าไม่อยู่โชคดีของชั้นจริงๆ

                ครืด.....

                ประตูห้องเปิดออกแล้วและชั้นก็ต้องถึงกับตาค้างกับความโชคดีที่เหมือนกับแจ๊กพ็อตแตกครั้งใหญ่ ห้องว่างๆที่มีเพียงตู้ โต๊ะ เตียงนั้นยังเหมือนเดิม มันไม่ได้ลอยอยู่จนชวนให้ตกใจแต่บนเตียงต่างหากที่ทำให้ชั้นตกใจตาแทบถลน

                ร่างสองร่างบนเตียงที่กำลังกอดก่ายกันอยู่บนเตียง คนหนึ่งคือลูลูชที่ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยผิวขาวสวยๆให้ชั้นเห็นรอบสองกับอีกคนหนึ่งคือร่างเล็กของโรโล่ที่นอนอยู่ใต้ร่างของลูลูช เสื้อผ้าของโรโล่ทั้งหมดกองทิ้งอยู่ข้างเตียง ชั้นจะขอบคุณดีมั้ยที่ตัวและเส้นผมยาวเหยียดของลูลูชช่วยปิดร่างของโรโล่ไว้ได้เกือบหมด

                อืม..พี่ครับ...ได้ยินเสียงครางเบาๆที่เล็ดลอดออกมาจากปากของโรโล่ที่ถูกลูลูชจูบอยู่ ทำไมชั้นถึงบรรยายได้ขนาดนี้โดยไม่กรี๊ดน่ะเหรอ...

                ชั้นช็อคจนกรี๊ดไม่ออกแล้วไงล่ะ!

                คาเรนเหรอมีอะไรชั้นถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อลูลูชเรียกชื่อชั้น โรโล่หันมามองชั้นตาขวางทำท่าเหมือนอยากจะกระโดดมาบีบคอชั้นไม่มีผิดเลยแต่ลูลูชก็ห้ามเอาไว้ด้วยการจูบโรโล่เบาๆ

                ค..คือ...รัคชาตะเค้า..เค้า..ให้ชั้นเอาราย...ราย...รายงานมา..ห..ให้ตอนนี้ชั้นเหมือนคนพูดติดอ่างไม่มีผิดอยากจะเลิกจ้องสองคนนั้นแต่ก็ทำไม่ได้เพราเหมือนตาจะค้างไปหมดแล้ว

                วางไว้บนโต๊ะนั่นแหละแล้วก็ก่อนออกไปช่วยล็อคประตูให้ด้วยนะลูลูชพูดจบชั้นก็แทบจะขว้างรายงานไปบนโต๊ะแล้วรีบเผ่นออกไปโดยไม่ลืมล็อคประตูให้ตามที่สั่ง

                เมื่อกี้นี้มัน....เดจาวู มันต้องเป็นเดจาวูแน่ๆ ก็ชั้นเพิ่งเคยเห็นลูลูชกับโรโล่กำลัง....ว้าย!!!!!!!!!

                หยุดเลยนะหยุดเลย! หยุดคิดเลย มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ แต่ว่า...แต่ว่า...ภาพของสองคนนั้นบนเตียงย้อนกลับมาอีกครั้ง ชั้นต้องรีบเอามือปิดปากวิ่งกลับไปห้องของตนเองอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทันทีที่ประตูห้องปิดลงชั้นก็ปล่อยมือออกหอบหายใจเล็กน้อยแล้วก็ได้กรี๊ดออกมาจริงๆ

            กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!”สาบานเลยว่าตั้งแต่เกิดมาชั้นไม่เคยกรีดร้องได้สมหญิงเท่าคราวนี้เลย ทำไมชั้นถึงซวยแบบนี้เนี่ย ความลับแบบนี้ทำไมชั้นต้องมารู้ด้วยเล่า!!!!!!!!!!!

                หลังโอดครวญกับตัวเองเสร็จชั้นก็เริ่มมีสติมานั่งคิดทบทวนแบบที่ไม่ค่อยอยากทบทวนเท่าไหร่ แต่ยังไงก็อยากรู้เพราะมันคาใจ

                ลูลูชรักสึซาคุแน่นอน อันนี้ได้รับการรับรองแบบอ้อมๆจากเจ้าตัวแล้วถือว่าผ่าน แต่เรื่องที่ลูลูชอยุ่กับโรโล่เมื่อครู่ละ? แบบนี้มันเข้าข่ายชู้รึเปล่าเนี่ยหรือลูลูชจะไม่ได้จริงจังกับโรโล่?

                ไม่มีทางถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าลูลูชจะไม่เอาหัวใจคนอื่นมาเล่นแบบนี้แต่เราก็คิดว่าลูลูชคงไม่ได้เห็นโรโล่เป็นของเล่นสนุกๆแน่ๆ ส่วนโรโล่..เด็กคนนั้นก็คงรักลูลูชเหมือนกันสินะเพราะตอนลูลูชฟื้นขึ้นมาเค้าก็วิ่งไปกอดลูลูชเหมือนกันนี่นา

                แล้วตกลงความสัมพันธ์ของสาม ไม่สิ สี่คนนี้มันยังไงกันล่ะใครก็ได้ช่วยตอบชั้นทีสิ ชั้นอยากรู้จริงๆนะ แต่สาบานเลยชั้นไม่เอาไปบอกคนอื่นแน่นอน!

 

                ช่างน่าขัดใจจริงๆเลยผู้หญิงคนนั้นอยู่ๆก็เข้ามาในห้องคนอื่นโดยไม่เคาะประตูแบบนี้ ผมไม่ได้เขินหรืออายหรอกนะที่เธอจะมาเห็นแต่มันเป็นการขัดจังหวะต่างหาก

                ยังโกรธอยู่อีกเหรอพี่ที่นั่งอ่านรายงานอยู่หันมาถามผมที่ยังนอนอยู่บนเตียง ผมพยักหน้าแล้วจึงตอบ

                ผู้หญิงคนนั้นไร้มารยาทที่สุด

                ฮะๆๆพอผมพูดจบพี่ก็หัวเราะแล้วมีสีหน้าเหมือนจะขอโทษ

                คาเรนไม่ผิดหรอก ะปกติเวลาพี่อยู่ห้องพี่จะล็อคประตูทำให้ใครๆก็รู้ว่าถ้าพี่ไม่อยู่ห้องก็จะไม่ล็อค นอกจากนั้นซีทูก็จะอยู่ที่ห้องนี้เสมอด้วยเลยเหมือนไม่จำเป็นต้องล็อคเพราะห้ามคนอื่นเข้ามาอยู่แล้วผมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจแต่ก็ยังนึกโกรธเคืองอยู่ดีที่พี่พูดเหมือนกับปกป้องคนอื่น

                พี่ผิดเองที่ลืมล็อคประตูเพราะงั้นเลิกทำหน้าบึ้งได้แล้ว หน้าตาน่ารักๆแบบนั้นเสียหมดคำพูดอันแสนขี้โกงทำให้ผมถอนหายใจน้อยๆแล้วจึงยิ้มออกมา พี่วางรายงานปึกหน้าในมือลงแล้วลุกเดินมาหาผมที่ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง

                ไปอาบน้ำเถอะแล้วเดี๋ยวไปกินข้าวเย็นกันแล้วพี่ก็จูบขมับผมเบาๆทำให้ผมรู้สึกดีใจนิดหน่อยที่เหมือนโดนเอาใจ

                ครับแล้วผมกูลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่ใกล้ๆไปสักพักแล้วออกมาสวมเสื้อผ้าที่ถูกเก็บขึ้นมาวางบนเตียงอย่างเรียบร้อย ผมมองไปหาพี่ก็พบว่าพี่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วและกำลังดูอะไรบางอย่างอยู่

                ดูอะไรอยู่เหรอครับผมถามพลางมองของท่อยู่บนตักของพี่แล้วก็หัวเราะน้อยๆเพราะของบนตักพี่คือกระดานหมากรุกอันคุ้นตา ผมยังจำได้ว่าพี่ชอบไปท้าแข่งหมากรุกอยู่บ่อยๆและยังชนะทุกครั้งอีกด้วยผมจำได้แม่นเลยว่ามีครั้งหนึ่งพี่ท้าพนันชนะเล่นเอาอีกฝ่ายหมดตัวและผมนี่แหละที่เดินถือชุดนั้นให้พี่

                ไม่น่าเชื่อนะว่ามันยังอยู่ในมือของพี่คือตัวไนท์สีดำที่ส่องประกายแวววาว ไม่รู้ทำไมพอเห็นตัวไนท์ในมือของพี่ผมถึงได้นึกไปถึงคุณสึซาคุได้

                กำลังนึกถึงสึซาคุอยู่เหรอนี่พี่อ่านใจผมได้ใช่มั้ย! ผมแค่คิดนะยังไม่ได้พูดอะไรเลยหรือว่าผมเหลอแสดงออกทางสีหน้าอะไรออกมา พี่ยิ้มทำท่าเหมือนจะหัวเราะแต่ก็ไม่ได้หัวเราะแต่ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าพี่หัวเราะผมออกมาดังๆมันดีกว่ามาทำหน้ายิ้มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้น

                เขินเหรอ โรโล่

                ไม่ต้องย้ำผมก็รู้ครับเพราะตอนนี้ผมรู้สึกว่าใจมันปั่นป่วนไปหมดแล้ว!

                อยากจะโกรธพี่แล้วตะโกนออกไปแบบนั้นดังๆเหมือนกันแต่ผมก็มั่นใจได้เลยว่าพี่ต้องมองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนี้ไปอีกหลายวันแน่นอนเพราะงั้นผมเงียบไว้แหละดีแล้ว

                ฮะๆๆ อย่าโกรธน่างั้นพี่มาเป็นคนโดนแกล้งแทนมั้ยครับ แต่ผมไม่โกรธแล้วก็ได้เพราะพี่รวบตัวผมมากอดเบาๆเหมือนกับจะขอโทษแล้วนี่นา

                ความจริงที่นายเห็นตัวไนท์เป็นสึซาคุก็ไม่ผิดหรอกเพราะว่าหมอนั่นเป็นอัศวินของพี่นี่นา แต่แน่นอนว่าไม่ใช่องครักษ์นะแต่เป็นคนที่ทำทุกอย่างให้พี่ตามที่สั่งต่างหากครึ่งแรกก็ฟังดูซึ้งดีหรอกครับพี่แต่ตอนหลังๆผมคงไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ยว่าเหมือนพี่กำลังจะบอกว่าคุณสึซาคุเหมือนคนใช้มากกว่า

                คุณสึซาคุก็น่าสงสารเหมือนกันแฮะ...เอาเป็นว่าผมเลิดคาดโทษเรื่องที่เคยชกหน้าพี่เมื่อนานมาแล้วก็แล้วกันเพราะถือว่าคุณกำลังได้รับบทลงโทษอยู่

                เอาล่ะ ไปกินข้าวกันเถออะไนท์สีดำถูกเก็บลงกล่องแล้ววางทิ้งไว้บนโต๊ะ ระหว่างที่เดินออกไปผมเหลือบมองกล่องหมากรุกที่อยู่บนโต๊ะเล็กน้อยแล้วจึงเดินออกจากห้องไป

 

            ในที่สุดก็จะได้กลับสักที.....เราคิดอย่างนึกยินดีเพราะหลังจากรายงานสถานการณ์เสร็จก็ต้องไปประชุมด่วนเรื่องการวางแผนการป้องกันครั้งต่อไปจนเหนื่อยแล้วยังต้องเคลียร์งานให้ว่างตอนเย็นอีกด้วยกว่าจะเสร็จก็มาแทบไม่ทันเวลาอาหารเย็นที่ฐานทัพของภาคี

                วันนี้ไม่เหมือนทุกวันเราก็รู้เพราะว่าตอนนี้ในฐานทัพมีความลับใหม่เพิ่มขึ้นอีกอย่างคือ ที่นี่มีเซโร่สองคนดังนั้นสายตาของคนอื่นที่มองมาน่าจะแปลกออกไปบ้าง แต่ไม่รู้ว่าเรารู้สึกไปเองมั้ยว่าสายตาที่มองมามันแปลกไปคนละแบบ โดยเฉพาะพวกผู้หญิงทำไมหลายคนถึงทำตาวิบวับเราก็ไม่รู้

                คิดแล้วก็แอบเลื่อนสายตามองสำรวจตัวเอง หน้ากากใส่อยู่แน่นอนไม่มีรอยแตก เสื้อผ้ากางเกงไม่มีรอยขาด ผ้าคลุมก็ปกติ ไม่เห็นมีส่วนไหนชวนให้ดูแล้วทำสายตาแบบนั้นเลยนี่นา

                ช่างเถอะ....คิดแล้วก็ปวดหัวรีบไปหาลูลูชดีกว่า ได้ข่าวว่าวันนี้ทามากิแอบจัดปาร์ตี้ฉลองชัยชนะด้วยนี่นา ลูลูชกับโรโล่เองก็คงไปร่วมด้วย เอ...ถ้าจำไม่ผิดจะจัดที่ห้องอเนกประสงค์สินะ

                หลังจากเดินไปได้สักครู่เราก็ได้ยินเสียงหัวเราะสนุกสนานลอดออกมาจากประตูห้องอเนกประสงค์ทำให้เราแน่ใจว่าเป็นห้องนี้แน่นอน แต่ทามากิเล่นจัดปาร์ตี้โดยพลการผลาญงบประมาณโดยไม่ขอเราแบบนี้ต้องเล่นงานสักหน่อยแล้ว เรารีบเดินไปเปิดประตูแล้วตะโกนออกไปทันที

                พวกนายทำอะไรกันอยู่!”ได้ผลทุกคนถึงกับหยุดการพูดคุยทันที หลายคนไม่กล้าที่จะกลืนอาหารลงไปด้วยซ้ำทำให้เราแอบกลั้นหัวเราะ ส่วนทางด้านลูลูชกับโรโล่ก็มาร่วมงานจริงๆด้วย สองคนนั้นนั่งหลบมุมอยู่นอกวง ลูลูชยิ้มให้เราเล็กน้อยแล้วก็ดื่มน้ำสีส้มในแก้วต่อส่วนโรโล่เงยหน้ามองเราเล็กน้อยแล้วก็ก้มหน้าลง ซีทูไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเราด้วยซ้ำเพราะเธอกำลังหยิบพิซซ่าชิ้นใหม่ขึ้นมากิน

                บอกมาใครเป็นคนเริ่ม!”เราพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนโกรธทั้งที่ความจริงเกือบจะหลุดขำออกมาอยู่แล้ว ทุกคนต่างพร้อมใจกันหันไปมองทามากิที่หน้าซีดกลืนน้ำลายดังเอื้อก

                เอาน่าเซโร่ ก็แค่ปาร์ตี้เล็กๆเองทามากิตอบไปขาก็สั่นไป เราแอบเห็นลูลูชกับโรโล่หัวเราะกันอยู่ด้านหลัง ลูลูชทำหน้าเหมือนเป็นเรื่องปกติที่ทามากิจะโดนเอ็ดในเรื่องนี้ โรโล่ก็ขำจนตัวงอแบบที่หาได้ยาก

                ถ้างั้นทำไมถึงไม่มาขอชั้นก่อน อ๋อหรือว่านายเห็นชั้นไม่สำคัญแล้วใช่มั้ยคราวนี้เราเปลีย่นน้ำเสียงเป็นเย็นชาแบบที่ลูลูชเคยใช้ทำให้เหมือนฝันร้ายตามกลับมาหลอกหลอนทามากิแหงๆเพราะตอนนี้หน้าตาทามากิเหมือนคนวิญญาณหลุดลอยไม่มีผิดแต่เราก็แกล้งทำเป็นไปสนใจพูดอย่างเฉียบขาดว่า

                ตัดเงินเดือนทามากิ 50%”รอบนี้แหละนอกจากวิญญาณจะลอยแล้วทามากิยังทำสีหน้าราวกับฟ้าถล่มหัวใจแตกสลาย ลงไปนั่งกองกับพื้นน้ำตาไหลพรากจนเรารู้สึกผิดว่าแกล้งแรงไปรึเปล่า

                ฮ่าๆๆๆ สุดยอดมากสึซาคุนายเป็นเซโร่ได้อย่างน่าภาคภูมิเลยล่ะ!”เสียงหัวเราะที่ดังลั่นอย่างไม่เกรงใจมากจากลูลูชที่เอามือกุมท้องด้วยอีกคน ท่าทางมันจะขำมากจริงๆเพราะเราแอบเหลือบเห็นซีทูเอามือทุบอกเหมือนคนเพิ่งสำลักพิซซ่า เธอทุบอกไปก็หัวเราะไป

                แฮ่กๆ พอเถอะครับ..คุณ..สึซาคุ..โรโล่พูดด้วยน้ำเสียงขาดๆหายๆเพราะพยายามกลั้นหัวเราะ ทำให้เรารู้ทันทีว่าที่พูดเนี่ยไม่ได้สงสารทามากิหรอกแต่หัวเราะจนเหนื่อยแล้วมากกว่า

                ก็ได้พูดจบเราก็จัดการถอดหน้ากากออกแล้วพูดให้ทามากิคืนสติ

                ผมล้อเล่นน่า ไม่ติดเงินเดือนคุณหรอกทามากิเงยหน้าขึ้นมองเราด้วยแววตาซาบซึ้งราวกับเราเป็นนักบุญผู้มาโปรด แต่แล้วรอยยิ้มกับสายตาซาบซึ้งก็หายไปทันทีเมื่อรพูดต่อ

                แต่ผมจะหักค่าปาร์ตี้จากเงินเดือนของคุณก็แล้วกันนะเพราะความจริงถ้าคุณมาขออนุญาตผมก่อนผมก็คงให้เบิกเงินกองกลางได้หรอก แต่เมื่อไม่ขอก็ถือว่าคุณทำโดยพลการดังนั้นเข้าใจด้วยนะครับเราส่งยิ้มให้แบบเดี๋ยวกับที่ลูลูชทำเวลาพูดข่มขู่ปนสั่งคนอื่น ทามากิทำตาละห้อยราวกับถูกพรากดวงใจไปจากอกจนพวกลูลูชต้องหัวเราะอีกรอบ

                เยี่ยมมาก! นายเป็นเซโร่แล้วจริงๆด้วยลูลูชผมจะพยายามคิดนะว่านั่นเธอชมผม ถัดมาคาเรนก็พูดอธิบายต่อ

                ทามากิก็เคยทำแบบนี้เหมือนกันจัดงานเลี้ยงโดยไม่ขอแถมยังพาสาวๆมาสุดท้ายลูลูชก็จับหักเงินเดือนแบบนี้แหละผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเธอถึงหัวเราะขนาดนี้ สงสัยนับวันผมจะเหมือนเธอสมัยเป็นเซโร่เข้าไปทุกที

                เอาล่ะ! หมดเรื่องขำขันแล้วมาสนุกกันต่อเถอะคุณโอกิตบมือหนึ่งครั้งแล้วบอกให้ทุกคนกินต่อ ทามากิลุกขึ้นหยิบเบียร์มาซดอย่างบ้าคลั่งเหมือนจะกินให้คุ้มแม้จะกินเคล้าน้ำตาก็ตาม เราส่ายหน้าน้อยๆแล้วจึงเดินไปนั่งข้างโรโล่ที่ขยับตัวให้เรานั่งลงข้างๆ

                นี่ครับน้ำผลไม้แก้วหนึ่งถูกยื่นมาให้ซึ่งก็ดีเพราะรไม่ชอบพวกเบียร์เอาเสียเลย

                ขอบใจจากนั้นเราก็ดื่มมันไปอึกหนึ่งแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเพราะรสขมที่ปะปนอยู่ในรสหวานของน้ำทำให้เรารู้ทันทีว่ามันผสมเหล้า

                โรโล่นายยังเด็กไม่ควรดื่มเหล้านะเราเตือนดว้ยความหวังดีแต่โรโล่กลับทำหน้ายู่แล้วบอกด้วยน้ำเสียงเหมือนเด็กโดนขัดใจ

                ถ้านับรวมอายุแล้วผมอายุ 23 แล้วนะครับจริงอย่างที่โรโล่ว่าเราก็ลืมไปเลยเพราะหน้าตาที่ไม่มีวันเปลี่ยนนั้นทำให้เราเผลอคิดว่าโรโล่เป็นเด็กอยู่เสมอ

                ขอโทษทีผมลืมไปพอพูดขอโทษโรโล่ก็มีสีหน้าพอใจขึ้นมาในทันที ใบหน้าน่ารักนั้นแย้มยิ้มได้สดใสดูน่ามอง

                แหม สองคนตรงนั้นน่ะหวานกันจังนะเสียงเอ่ยแซวอันคุ้นหูทำให้เรากับโรโล่หันควับแล้วก็ได้พบกับสายตาเจ้าเล่ห์สีม่วงและสีทองของลูลูชกับซีทูจ้องมองกลับมา ลูลูชแสร้งทำท่าเสียใจแล้วพูดดังพอแค่ให้เราได้ยินคนเดียวว่า

                เฮ้อ...นี่ชั้นโดนนอกใจงั้นเหรอแล้วชั้นควรจะหีงใครถึงจะถูกล่ะเราสะอึกกับคำพูดรีบพูดปฏิเสธ

                ไม่ใช่ๆ ผมไม่ได้นอกใจเธอนะ

                อะไรกัน มาทำให้น้องชายสุดที่รักของชั้นหลงแล้วก็จะทิ้งงั้นเหรอนี่ลูลูชผมอยากรู้จริงๆว่าเธอเมาหรืออะไรกันแน่

                ก็บอกว่าไม่ใช่ไง โรโล่เธอก็ช่วยปฏิเสธหน่อยสิเราหันไปขอความช่วยเหลือแต่ที่ไหนได้กลับพบว่าโรโล่ก้มหน้าลงไม่ยอมเอ่ยค้านใดๆทำให้ผมรู้ตัวว่าได้เรื่องแล้วไงล่ะ

            นี่โรโล่หรือว่าเธอ....ไม่จริง....มันคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดใช่มั้ย โรโล่เงยหน้าขึ้นมองผมเล็กน้อยแล้วก็ก้มหน้าลงอีกทำให้ผมตัดสินใจคว้ามือโรโล่แล้วลากออกไปทันที

 

                ผมถูกลากออกมาจากงานปาร์ตี้ไปยังทางเดินที่ไร้ผู้คนซึ่งอยู่ห่างไปไม่มากเท่าไร ระหว่างทางใจผมก็เต้นไม่เป็นส่ำไม่ใช่เพราะตื่นเต้นแต่เพราะกำลังตื่นตระหนกไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ดี

                เคยคิดว่าเข้าใจความรู้สึกของตัวเองดีแล้วแท้ๆแต่ทำไมตอนนี้ผมกลับรู้สึกแปลกๆขึ้นมาอีกก็ไม่รู้ ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมต้องหน้าแดงตอนที่ถูกพี่ล้อ

                มาถึงตรงนี้คงไม่มีใครได้ยินแล้วมั้งคุณสึซาคุมองซ้ายมองขวาเหมือนจะตรวจให้แน่ใจจากนั้นเขาก็หันมาหาผมแล้วเอ่ยขึ้น

                โรโล่ ผมมีเรื่องอยากถามเธอผมข่มใจไม่ให้มือสั่นอย่างยากลำบากก่อนจะพยักหน้าเตรียมที่จะรับฟัง

                ครับคราวนี้กลับเป็นคุณสึซาคุเสียเองที่มีสีหน้าหนักใจยังกับจะออกคำสั่งส่งใครไปตายเลย แม้จะไม่ถูกกาลเทศะแต่ผมก็อดขำกับความจริงจังแบบเสมอต้นเสมอปลายของเขาไม่ได้ คุณสึซาคุสุดหายใจเล็กน้อยก่อนจะถามออกมา

                เธอรู้สึกยังไงกับผมช่างเป็นคำถามที่ตรงและไม่มีอ้อมค้อมให้ผมได้เตรียมใจคิดคำตอบเลยจริงๆ ตอนนั้นผมรู้สึกว่ามือสองข้างของผมเกะกะเหลือเกินจนไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหนเลยได้แต่ไขว้นิ้วมือสลับไปมา

                คือผม....บอกตัวเองให้ใจเย็นเอาไว้แต่ก็รู้สึกว่ามันช่างเป็นสิ่งที่ทำได้ยากเหลือเกิน รู้สึกทำอะไรไม่ถูกแค่จะพูดประโยคเพียงประโยคเดียวก็ยังยากเย็น นี่ผมบ้าไปแล้วรึไงกันผมไม่ใช่สาวน้อยแสนบริสุทธิ์ที่กำลังสารภาพรักกับชายในฝันนะ

                ผม.....พอพยายามจะพูดก็รู้สึกเหมือนกับเสียงถูกกลืนหายไปที่ไหนสักแห่งแต่คุณสึซาคุก็ไม่ได้เร่งรัดยังคืนยืนรอให้ผมตอบ

            การที่รักใครมากเกินหนึ่งคนอาจจะไม่ใช่เรื่องดีแต่สำหรับพี่แล้วมันไม่สำคัญเลย พี่เคยหนีหัวใจของตัวเองมาตลอดแล้วสุดท้ายก็ต้องมาเจ็บเจียนตาย การซื่อตรงต่อหัวใจตัวเองน่ะมันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรอกนะ

                คำพูดของพี่เมื่อตอนเย็นย้อนกลับมาอีกครั้ง พี่ที่ยิ้มอ่อนโยนปนเศร้าสร้อยตอนที่บอกกับเราแบบนี้ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่เคยตั้งใจว่าจะเก็บมันเอาไว้ในหัวใจเมื่อ 7 ปีก่อนแต่สุดท้ายแล้วในวันนี้ผมกลับต้องพูดมันออกมา ผมมองเข้าไปในดวงตาสีเขียวมรกตของเขาแล้วยิ้มให้

                ผมคิดว่าผมคงชอบคุณในที่สุดผมก็บอกออก ดวงตาสีเขียวคู่นั้นเบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย ใบหน้าของเขาดูจะติดสีแดงเล็กน้อยทำให้ผมรู้ว่าเขากำลังเขิน  มันคงเป็นภาพที่ตลกน่าดูที่ผู้ชายอายุ 24 มายืนหน้าแดงเขินกับเด็กชายที่มีอายุประมาณ 15 ปีถึงความจริงผมจะอายุห่างกับเขาแค่ปีเดียวก็ตาม แต่ตั้งแต่เมื่อ 7 ปีก่อนรูปร่างหน้าตาของผมก็ไม่เปลี่ยนแปลงอีกแล้วนี่นะ

                โรโล่เธอ...ชอบผมงั้นเหรอ....เขาถามคล้ายกับต้องการความแน่ใจว่าไม่ได้ฟังผิดไป ผมยังคงยิ้มให้เขาแล้วตอบ

                ใช่ครับ

                ตั้งแต่เมื่อไหร่งั้นเหรอเขาถามผมขณะที่พยายามจะสบตากับผมทั้งที่บนแก้มยังมีสีแดงนิดหน่อย

                เมื่อ 7 ปีก่อนครับ แต่ถ้าถามว่าเริ่มชอบคุณตั้วแต่ตอนไหนผมก็ไม่รู้ผมไม่ได้โกหกเพราะผมไม่รู้จริงๆทั้งที่ความประทับใจของผมกับเขาก็ไม่มีเลยไม่เหมือนกับพี่ที่ผมอยู่กับพี่ทุกวันจนผูกพันและกลายเป็นความรัก แต่กับเขาที่ตอนนั้นแทบไม่เคยคุยกันดีๆผมก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าชอบเขาเพราะอะไร

                ตั้งแต่เมื่อครั้งแรกที่เจอกันตอนที่ผมยังเป็นเพียงแค่นักฆ่า คุณมักจะมีสีหน้าที่เย็นชา ยามที่มองพี่ผมก็รู้สึกว่าคุณเหมือนกำลังมองด้วยความโกรธแต่แววตากลับดูเศร้าๆคล้ายน้อยใจ บอกตามตรงว่าในตอนนั้นไม่ชอบคุณเลยแม้แต่นิดเดียวความหลังที่ยังจำได้ดี คุณที่มีสีหน้าเย็นชาแต่แววตากลับเจ็บปวดยามที่มองพี่ผมไม่เคยคิดว่าเพราะอะไรและไม่เคยสนใจ

                จนกระทั่งวันหนึ่งที่พี่เล่าเรื่องของคุณให้ฟัง พี่บอกว่าคุณเคยเป็นเพื่อนสนิท พี่บอกว่าคุณน่ะบ้าและโง่มากที่ไม่ยอมเลือกเขา พี่โกรธมากยามที่ถูกคุณทรยศ พี่พูดแบบนั้นด้วยดวงตาที่เหมือนจะร้องไห้แต่พี่กลับไม่เคยบอกว่าเกลียดคุณแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากนั้นเวลาที่พี่มองคุณผมก็เห็นแต่เพียงความเศร้าโศกไม่เคยมีความเกลียดชังที่ควรจะมี ผมถึงได้รู้ดีว่าพี่ยังรักคุณและเห็นคุณเป็นคนสสำคัญเสมอทุกการกระทำที่ผมมองเห็นไม่คเยมีครั้งใดเลยที่พี่จะหวังชีวิตของคุณ ยามที่พี่กล่าวด่าทอคุณพี่กลับร้องไห้แสดงออกถึงความเสียใจไม่ใช่เกลียดชัง

                ผมอิจฉาคุณและคิดจะมาแทนที่คุณ ดังนั้นผมจึงได้กลายเป็นคู่นอนของพี่จนกระทั่งพี่ได้เห็นความสำคัญของผมจริงๆคุณสึซาคุเบิกตากว้างอีกครั้ง ผมคิดว่าเขาคงตกใจกับคำว่าคู่นอน

            ตอนแรกพี่กอดผมเพราะพี่เหงา น้องสาวที่หายไป ถูกคนที่ตนเองรักหักหลัง ในตอนนั้นเพราะผมอยู่ด้วยพี่ถึงได้เลือกผม แต่ผมก็มีความสุขเพราะผมรักพี่มากแต่นับวันผมกลับยิ่งเกลียดคุณ อิจฉาคุณคิดแต่ว่าคุณเป็นคนที่น่ารังเกียจ คุณได้ในสิ่งที่ผมอยากได้แต่คุณก็เลือกจะทิ้งมันไป แต่แล้วในยามที่ผมได้พบกับคุณอีกครั้งความรู้สึกของผมก็เปลี่ยนไปหลับตาลงหวนนึกถึงยามที่ได้พบหัยในห้องสีขาว คุณปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าผมในยามราตรีกาลเพียงเพื่อพูดคุยหยอกล้อ

                ผมได้พบกับอีกด้านหนึ่งของคุณ คุณใจดี อ่อนโยนได้อย่างน่าเหลือเชื่อ คุณที่ชอบทำหน้าจริงจังแต่กลับมาหยอกล้อผมราวกับเรื่องสนุก นอกจากพี่แล้วคุณคืออีกคนหนึ่งที่เติมเต็มโลกอันว่างเปล่าของผม ทำให้ผมยิ้มได้จนถึงวันนี้เพราะบางทีผมอาจร้องไห้หากว่าไม่มีคุณอยู่ด้วยในยามที่เฝ้ารอพี่แต่เพราะมีคุณอยู่ด้วยทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ไดอยู่เพียงคนเดียว

                แต่ผมก็รู้สึกว่าผมไม่ได้รักคุณเพราะงั้นคุณไม่ต้องกังวลไปหรอกนะครับเพราะผมไม่เคยที่จะคิดครอบครองคุณไว้คนเดียว ไม่เคยรู้สึกอยากให้คุณกอดจูบดั่งคนรัก คนที่ผมอยากให้ทำแบบนั้นมีเพียงพี่คนเดียว

                โรโล่...คือ....ผมวางนิ้วลงบนริมฝีปากเขาเพื่อบอกเป็นนัยว่าไม่ต้องพูดต่อแล้ว

                คุณสึซาคุครับ ผมขอร้องคุณสักอย่างได้มั้ยครับ

                เรื่องอะไรล่ะเขาถาม ผมลดมือลงแล้วจึงบอกเขา

                ช่วยจูบผมหน่อยสิครับไม่ใช่เพราะรู้สึกรักแต่ก็แค่ต้องการยืนยันความรู้สึกของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง คุณสึซาคุนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะตอบ

                ได้สิมือของเขายกขึ้นวางลงบนเอวของผมแล้วค่อยดึงผมเข้าไปหาช้าๆ ผมเงยหน้าขึ้นหลับตาลงแล้วรับสัมผัสนุ่มนิ่มที่ประทับลงมา จูบที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้ผมหวาดหวั่นในยามนี้กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นใจ ช่างอ่อนโยนราวกับได้รับความสำคัญแต่ว่า....

                ขอบคุณมากครับผมบอกขอบคุณเขาเบาๆก่อนจะผละตัวออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างไม่นึกเสียดายเพราะว่ามันไม่จำเป็น

                ผมไม่ได้รักคุณจริงๆด้วย เพราะถึงผมจะรู้สึกดีที่คุณจูบแต่ผมก็ชอบให้พี่จูบมากกว่าแสดงว่าสำหรับผมแล้วไม่ว่ายังไงคนที่ผมรักก็ยังเป็นพี่ไม่ใช่คุณหลังจากได้ยินคำยืนยันจากผมคุณสึซาคุจึงเริ่มยิ้มออก

                งั้นเหรอ บอกตามตรงนะว่าผมโล่งใจเพราะผมก็ยังไม่อยากนอกใจลูลูช

                ทั้งที่คุณเคยจูบผมเนี่ยนะผมแกล้งย้อนทำให้เขามีสีหน้ากระอักกะอ่วน

                ตอนนั้นผมโมโหขาดสติไปหน่อย ขอโทษนะกะแล้วว่าต้องตอบแบบนี้ เอาเถอะผมก็ไม่ได้โกรธคุณแล้วนี่นะ

                ผมไม่โกรธหรอกครับแล้วก็....หลังจากนี้ไปเราก็ยังเป็นทั้งเพื่อนแล้วก็คู่แข่งกันใช่มั้ยครับคู่แข่งกับการต่อสู้ที่ไม่มีวันแพ้หรือชนะเพราะต่างก็ไม่มีใครต้องการ

                แม้ไม่ได้รักแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากให้ใครสักคนจากไป เพราะผมกับเขาต่างรู้ดีว่าพี่จะมีความสุขมากที่สุดยามที่เราได้อยู่ร่วมกัน

                กลับไปที่งานกัน...เถอะ.....เสียงของคุณสึซาคุขาดหายไปเมื่อมองไปทางที่กำลังจะเดินกลับ พอผมหันไปก็ตาค้างในทันทีเหมือนกันเพราะผมเห็นพี่กับคุณซีทูยืนอยู่นอกจากนั้นผมยังเห็นใครอีกคนที่พยายามยืนหลบหลังคุณซีทูสุดชีวิต

                ไง โรโล่เรียบร้อยแล้วสินะพี่พูดด้วยน้ำเสียงเริงร่าเหมือนถูกใจ

                พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับผมกลั้นใจถามแล้วก็ต้องมานึกเสียใจภายหลังที่ถามยามเห็นพี่หันไปรวบเอวคุณซีทูแล้วเลียนแบบท่าทางของผมกับคุณสึซาคุมันทำให้ผมรู้สึกอับอายจนแทบอยากมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

                เสียมารยาทไปแล้วนะลูลูชคุณสึซาคุพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนเอือมระอาพลางส่ายหน้าน้อยๆ พี่ปล่อยมือจากคุณซีทูแล้วเดินตรงมาหาผมกับคุณสึซาคุ

                ก็ชั้นเป็นห่วงว่านายจะหักอกน้องชายที่น่ารักของชั้นรึเปล่าที่ไหนได้นายกลับโดนสลัดรักเสียได้พี่ช่วยอย่าพูดด้วยใบหน้าดูเสียดายแบบนั้นได้มั้ยครับ ผมขอร้องล่ะ...ถึงผมจะขอร้องในใจก็เถอะ

                นี่ๆผมไม่ได้นอกใจเธอนะคุณสึซาคุที่ตกเป็นจำเลยแก้ต่างแล้วก็ต้องส่ายหน้าอีกครั้งเพราะถูกพี่ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้

                ล้อเล่นน่า เอาเป็นว่าเรื่องของนายสองคนชั้นหายสงสัยแล้วล่ะ จากนี้ไปจะทำอะไรก็ไม่ต้องเกรงใจชั้นหรอกนะผมชักไม่แน่ใจแล้วพี่เข้าใจจริงๆรึเปล่าว่าผมไม่ได้รักเขา

                พี่ครับผมว่าพี่เมาแล้วแน่ๆ คุณสึซาคุช่วยผมพาพี่กลับห้องเถอะครับผมเสนออย่างไม่คิดถามความเห็นพี่คุณสึซาคุรับคำแล้วก็อุ้มพี่ขึ้นทันที พี่บ่นอุบอิบนิดหน่อยแล้วก็ปล่อยให้คุณสึซาคุอุ้มกลับห้องไป ผมหันหลังกลับไปมองคุณซีทูก็พบว่าคุณซีทูกำลังพาผู้หญิงผมแดงๆที่ยืนอยู่ข้างกันเดินไปอีกทางหนึ่งแล้วจากนั้นผมจึงได้เดินตามคุณสึซาคุกลับไป

 

                อีกแล้ว....มันมาอีกแล้ว....ภายในวันหนึ่งคนเราสามารถเห็นเดจาวูได้ถึงสองครั้งเลยงั้นเหรอ!

                ชั้นอดถามระคนบ่นกับตัวเองแบบนี้ไม่ได้ สามรอบแล้วนะวันนี้ที่ชั้นต้องมาเห็นผู้ชายจูบกันน่ะ ก็ไม่ได้นึกรังเกียจหรอกนะแต่ชั้นกำลังสับสนว่าควรจะลำดับความสัมพันธ์กันยังไง

                กำลังลำดับความสัมพันธ์ของสามคนนั้นอยู่เหรอนี่เธออ่านใจชั้นใช่มั้ยยะ ซีทู

                หรือว่าเธอรู้ล่ะยัยแม่มดซีทูหัวเราะแล้วมองเราด้วยสายตาที่เหมือนกับจะหัวเราะแล้วค่อยตอบ

                รู้สิ แต่แหมเธอกับชั้นนี่ก็หัวอกเดียวกันนะชั้นชักเสียใจแล้วสิที่ถามเธอกลับไปเมื่อกี้ ซีทูหยุดเดินแล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับมันเป็นเรื่องแสนธรรมดาว่า

                ก็เธอกับชั้นน่ะอกหักจากลูลูชเพราะลูลูชมีคนรักเป็นสองคนนั้นไงล่ะ

                ฉึก!

                ศรปักอกแทงตั้งแต่หัวใจทะลุถึงไส้ติ่ง.....นี่เธอจะช่วยพูดอะไรให้มันแสลงใจชั้นน้อยหน่อยได้มั้ยยะ!

                แล้วไงล่ะ ก็แค่คนที่เรารักไปรักคนอื่นเท่านั้นเองความจริงชั้นอยากจะตะโกนดังๆว่าชั้นไม่สนแต่ก็ไม่กล้าพอ

                ชั้นไม่คิดเลยว่าเพียงแค่การแอบตามลูลูชกับซีทูที่แอบตามสองคนนั้นออกมาจะทำให้ชั้นเวียนหัวได้ขนาดนี้ อา...พระเจ้าขา ท่านได้โปรดไขคำตอบข้อนี้แก้ชั้นทีเถอะ

                ชั้นอดที่จะอ้อนวอนแบบนั้นไม่ได้ขณะที่เดินกลับห้องของตัวเองโดยมีซีทูร่วมทางมาเด้วยเพราะห้องของชั้นกับเธออยู่ข้างๆกัน

                จริงสะคาเรน เธออย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครล่ะเพื่อสวัสดิภาพของตัวเธอเองซีทูพูดเตือนด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเต็มที่ทำให้ชั้นรู้สึกซึ้งใจขึ้นมาเล็กน้อย

                เรื่องแบบนี้ใครจะกล้าบอก อีกอย่างชั้นไม่อยากเป็นศัตรูกับลูลูช คนอะไรก็ไม่รู้น่ากลัวชะมัดพูดจบชั้นก็ได้ยินเสียงซีทูหัวเราะ ชั้นหันไปมองเธอที่กำลังเดินไปที่หน้าประตูห้องตัวเอง

                ไม่ใช่คนสักหน่อย ชั้นคือแม่มดส่วนลูลูชก็คือ วีรบุรุษในคราบจอมมารไงล่ะแล้วเธอก็เดินหายเข้าไปในห้อง

                วีรบุรุษในคราบจอมมารงั้นเหรอ ไม่ใช่หรอกก็แค่คนโง่ๆที่อยากจะเป็นวีรบุรุษแต่ทำตัวเป็นเทวดาไม่เป็นต่างหากชั้นเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไปข้างในก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงนอนแล้วหลับตาลง

                วันนี้มันวันอะไรกันนะ...ชั้นถามกับตัวเองรอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้แล้ว

                วันนี้ช่างเป็นวันที่วุ่นวายเหลือเกิน ไม่ใช่เพราะความลับเรื่องZero Reqiumแต่เป็นวันที่ชั้นได้รู้ความลับสุดพิเศษของเซโร่เข้า ชั้นได้แต่หวังว่าคงไม่มีความลับที่ทำให้ชั้นตกใจได้อีกแล้วนะ

                ชั้นภาวนาอย่างเงียบๆเช่นนี้จนกระทั่งหลับไป

####################################################

href="file:///C:\DOCUME~1\DIY\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" />

ตอนพิเศษที่ 1 จบแล้วค่า

ตอนนี้พิมพ์เอามันอย่างเดียวเลยมั้ง แกล้งตัวละครช่างสนุกสนานโดยเฉพาะคาเรน เห็นอะไรๆมากกว่าชาวบ้านมากมายแอบสงสารเธอเหมือนกันนะเนี่ย แต่แบบว่าอยากให้มีบุคคลภายนอกมองความสัมพันธ์ของสามคนนี้บ้างสุดท้ายก็เลือกคาเรนมา ตอนนี้ลูลูชก็เอาแต่แกล้งโรโล่กับสึซาคุ สงสัยจะแอบหึง 555

ตอนนี้เรียกว่าเซอร์วิสมันทุกคู่เลยมั้ง งั้นเอาตอนพิเศษอีกสักตอนสองตอนดีมั้ยน้อหึๆๆ

 

ส่วนเรื่องเดจาวูใครไม่รู้จักก็ลองอ่านได้ที่นี่ค่ะแล้วลองเสิร์ชด้วยคำว่า เดจาวู นะคะ
http://th.wikipedia.org/wiki
/>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

260 ความคิดเห็น

  1. #229 YoNgヨンヨン^^ (@winfinite) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 16:47
    อ่านไปอิจฉาคาเรนไป555555<br />
    ผมลูลูซยาวถึงไหนเหรอ??- - <br />
    <br />
    ลูลู่น่ากลัวอ่า>< เสียงนี้แค่นึกถึงก็...ขนลุก- -""""
    #229
    0
  2. #199 ~**~HiBaRi~**~ (@lllvongolalll) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 23:49
     สงสารคาเรน..5555

    ตอนนี้คาเรนรั่วแบบฉุดๆ แอบเชียร์คาเรนกะซีทูแฮะ เหอๆ 
    #199
    0
  3. #188 Atko (@datarji) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2554 / 02:44
    กรี๊ดกร๊าดเยี่ยงคาเรน แต่ด้วยอารมณ์และสาเหตุที่ต่างออกไป 555

    แลดูเป็นความสงบสุขที่ออกจะโกลาหลไม่น้อยนะคะ ^^

    นึกเรื่องย้อนไป คนที่หลงลู่จนหัวปักหัวปำก็มีมิใช่น้อยซะด้วยสิ เอาจริงๆก็จัดตั้งฮาเร็มลู่ลู่ได้เลย กรั๊กๆๆ (แต่ตราบใดที่มีน้องโร่กับพี่สุอยู่ คนอื่นไม่ต้องหวังละ 5555)

    ได้อ่านตอนแบบนี้แล้วค่อยังชั่ว รู้สึกมีความสุขจังเลยยยยย *นั่งเพ้อต่อ*

    ปล.เรียกร้องพิเศษอีก (เยอะๆ!)  อยากอ่านมากมาย เขียนมากี่ตอนก็จะตามอ่าน >{}<o

    มาต่ออีกเร็วๆนะคะ ^^
    #188
    0
  4. #181 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 22:20
    ฮาแตกครับ เดจาวู

    คาเรน รั่วแจกฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ



    เป็นข้าน้อยคงสลบในความปลาบปลื้ม กั่กๆๆๆๆๆๆ


    ตอนนี้ฮาโดนใจจริงๆ ลู่เองก็ลอยหน้าลอยตาไม่รู้สึกอะไรเลยฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #181
    0
  5. #177 ^o^ Yoru Mina ^o^ (@mi-na) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2553 / 21:50
    คาเรนน่าสงสารนะ
    แต่... อยากเห็นมั่ง>,<
    (แบบตั้งกล้องไว้ห่างๆ ไม่อยากประสบความน่ากลัวของลูลูซเท่าไหร่=w=;;)
    #177
    0
  6. #175 dajura (@dajura) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2553 / 18:09
    สนุกมากจริงๆ ถึงจะเพิ่งมาเจอ แต่ก็อ่านครบหมดทุกตอนแล้ว เขียนได้สุดยอด อ่าบแล้วภาพก็ลอยเข้ามาในหัวเลย ขอให้เขียนต่อไปน้าาาา~~
    #175
    0
  7. #174 dajura (@dajura) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2553 / 18:07
    สนุกมากจริงๆ ถึงจะเพิ่งมาเจอ แต่ก็อ่านครบหมดทุกตอนแล้ว เขียนได้สุดยอด อ่าบแล้วภาพก็ลอยเข้ามาในหัวเลย ขอให้เขียนต่อไปน้าาาา~~
    #174
    0
  8. #173 [NoK] (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 23:04
    บอกไปแล้วในเอ็ม แต่จะพูดอีกทีแล้วกันว่า อ่านแล้วรู้สึกถึงการเขียนแบบสนองนี้ดส์คนเขียน.... แบบสุดๆไปเลยด้วย...

    ถึงจะบอกว่าเขียนเอาฮา แต่ขำไม่ออกเลยแฮะ... โถ...คาเรน

    #173
    0
  9. #167 ninja-namimori (@ratinun1) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2553 / 13:25

    โอ้...สลับคู่ไปมาช่างงงงวยซะจริง = = อยากให้คู่กับซาคูมากกว่าเหอะ พอนึกสภาพเคะกับเคะมันไม่ลงตัวอะ 555 แต่พออ่านได้ ถึงไม่ชอบเท่าคู่ สุลู่ ก็เถอะ 55

    รอตอนต่อไปครับบบบ=w=

    #167
    0
  10. #155 Hello_Fascination (@hellofascination) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 01:24
    มีตอนพิเศษด้วยเน้

    ฮาดีอ่ะ คาเรน แต่ก็แองสงสารนะ

    ชอบอ่ะ

    เอาอีก หลาย ๆ ตอน อัพเยย
    #155
    0
  11. #148 SaintAndromeda (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2553 / 17:36
    ขำดีนะคะ
    สรุป...คาเรนเอ๋ย
    อย่าไปยุ่งเนื่องลู่เขาดีกว่านะ
    เพราะอย่างที่รู้ๆกัน
    เฮียน่ากลัวมาแต่ไหนแต่ไรแย้ว
    #148
    0
  12. #147 GiN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 21:34
    ตอนนี้ขำมาก สุดยอด คาเรนเอ๋ย ทำใจซะเถอะ



    แต่ลู่น่ากลัวชิบเป๋ง
    #147
    0
  13. #146 Fil Blooddragon (@blooddragon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 13:40

    เอาอีกๆ ตอนพิเศษ ตอนต่อไป เค้าจะเอา อัพเดี๋ยวนี้

    #146
    0
  14. #145 รอความหวัง (@wing_boom) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 00:14
    555+
    ลูลูซน่ากลัวจริงๆ แต่ยังงงอยู่ ตกลง3พีหรือเปล่านิ อ๊าก
    สึลู!! จงเจริญ!!!

    แต่งได้น่ารักดีจัง ยังไงขอเป็นแรงเชียร์อีกคนนะค่ะ สึลูจงเจริญค่ะ
    #145
    0