[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 22 : Chapter21 : เบื้องหลัง...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 พ.ค. 58







 

เหนือฟากฟ้าและป่าอันกว้างใหญ่นกไฟสีแดงเพลิงบินร่อนไปยังคฤหาสน์เก้าหางอย่างรวดเร็ว

 

ซื่อซุนนั่งอยู่กลางหลังของนกตัวใหญ่ในอ้อมกอดคือเด็กหนุ่มที่ยังไม่ได้สติ ซื่อซุนลูบแผลถลอกบนหน้าผากของลู่หานอย่างแผ่วเบา สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่ยังไม่คงที่

 

"....."

 

ไม่มีคำพูดออกมาจากปากของซื่อซุนมีเพียงสายตาที่จ้องมองเด็กหนุ่มตลอดเวลา

 

ถ้าตอนนั้นเขาไปหาลู่หานเร็วกว่านั้น ถ้าเขารั้งลู่หานไว้ที่ทะเลสาบเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นทุกอย่างเป็นเพราะเขา'กลัว'....

 

กลัวทุกอย่าง.......

 

.

.

.

 

Zeu Zun talk's....

 

สิบสองปีก่อนตอนที่เขาพบลู่หาน ช่วยชีวิตไว้และอยู่ร่วมกันเพียงไม่กี่สัปดาห์....คงเป็นช่วงเวลาที่ความรู้สึกของเขาผิดแปลกจากปกติ

 

จากเป็นผู้ที่เฉยชาต่อโลก ลู่หานทำให้เขาได้รู้ถึงการได้ดูแลใครซักคน การอยู่ร่วมกันของครอบครัวที่ปราศจากมารยา....

 

ในโลกของจิ้งจอกเต็มไปด้วยเล่ห์กลมากมายแม้แต่เขาที่เคยถูกเลี้ยงมาเพื่อเป็นเครื่องมือในการครอบครองตำแหน่งเจ้าจิ้งจอก

 

'โอ้...ซื่อซุน...เจ้าต้องเติบใหญ่เป็นเจ้าแห่งจิ้งจอกทั้งปวงและเหล่าจิ้งจอกจะต้องสยบแทบเท้าข้าเช่นกัน'

 

คำพูดอันน่ารังเกียจถูกเอ่ยออกมาจากปากของผู้เป็นมารดาของเขา ตอนที่เขายังอายุไม่ถึงห้าขวบ...

 

นางให้กำเนิดเขาเพื่อที่ตนจะได้เป็นใหญ่ นางทำได้ทุกอย่างเพื่ออำนาจ

 

นางยอมมีคู่นอนที่เป็นจิ้งจอกชั้นสูงมากมายเพื่อที่จะให้กำเนิดจิ้งจอกเก้าหางอย่างเขา....

 

ฉะนั้นกล่าวได้ว่า เขาไม่รู้ว่าพ่อของเขาคือใครรู้เพียงว่าเป็นหนึ่งในคู่นอนของแม่เขา

 

แต่หลังจากที่เขากำเนิดมานางก็ไม่ยอมนอนกับจิ้งจอกตัวใดอีกเพราะนั่นยังไม่ถึงช่วงเวลาของพระจันทร์สีเลือด....

 

เพียะ!

 

เสียงมือของแม่กระทบกับใบหน้าของเขาตอนที่เขาอายุห้าขวบ

 

'ข้าบอกเจ้าแล้วนะว่าอย่าไปยุ่งกับพวกจิ้งจอกชั้นต่ำพวกนั้น! เจ้าคือเก้าหางผู้สูงส่งเจ้าจะไปยุ่งกับพวกลูกจิ้งจอกชั้นต่ำทำไม!!!'

 

'ฮึกกก...ก..ก็ข้าอยากเล่นกับพวก..ข...เขา..ท...ท่าแม่ฮึกกกก...ข้าเหงา...ฮึกกก'

 

เพียะ!

 

นิ้วเรียวงามกระทบอย่างรุนแรงกับแก้มของเขาอีกครั้ง

 

'ข้าบอกกี่ครั้งว่าห้ามร้องไห้!! อนาคตเจ้าจะต้องเป็นใหญ่เรื่องอ่อนแอพรรคนี้ข้ารับไม่ได้!!!'

 

ในตอนนั้นจำได้เพียงเขาถูกตบหน้าและลงโทษเพราะเขาไปเล่นกันจิ้งจอกชนชั้นธรรมดา...

 

หากร้องไห้ก็จะถูกตบหน้าและด่าว่าอย่างรุนแรง....เขาเรียนรู้มาแค่นี้ จึงทำให้เขาไม่ร้องไห้อีก...

 

'ถ้าเจ้าไม่ใช่จิ้งจอกเก้าหางละก็ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าหายใจอยู่หรอกนะ!'

 

คำพูดเสียดแทงของนางคอยทำร้ายจิตใจเขาตลอด ทำให้คิดเสมอว่าเขาโชคดีจริงหรอที่เกิดเป็นจิ้งจอกเก้าหาง...

 

สุดท้ายในวัยเด็กของเขาต้องเติบโตอยู่ในขอบเขตที่นางกำหนดไว้ทุกอย่าง ไม่มีจิ้งจอกตัวใดกล้าเข้าใกล้เขาเพราะนาง....

 

ฉึก!!!

 

'ท่านแม่ท่านฆ่าเพื่อนข้าทำไม!!'

 

'เพราะเจ้าไงล่ะ! ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าอย่ามายุ่งกับจิ้งจอกชั้นต่ำ! ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟังข้าก็จะทำเช่นนี้ต่อไป!!'

 

จิ้งจอกตัวน้อยที่ถูกสังหารเพียงเพราะเขาจะยื่นมือออกไปทักทายอีกฝ่าย.....

 

สัตว์ที่แอบเก็บมาเลี้ยงก็ถูกนางฆ่าจนหมดสิ้น......

 

'เจ้าต้องมีแม่คนเดียวเท่านั้นนะซื่อซุน'

 

นางพูดออกมาในขณะที่มือเปื้อนเลือดของกระต่ายป่าที่เขาไปเจอในพุ่มไม้และพบว่ามันบาดเจ็บจึงเก็บมาเลี้ยงแต่ก็สุดท้ายถูกนางฆ่า

 

เขาได้แต่มองดูกระต่ายตัวนั้นถูกกลืนลงท้องของนางไป...

 

นางคอยจับตาดูเขาทุกสถานการณ์ นางต้องการผูกมัดเขาไว้เพียงผู้เดียว ฝันร้ายที่ผ่านมาร้อยกว่าปียังคงไม่สิ้นสุด

 

จวบจนกระทั่งช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของเขามาเยือน...ช่วงอายุสามร้อยปี....คือช่วงเจริญวัยของจิ้งจอกเก้าหาง....

 

นางเริ่มกลับไปทำนิสัยแบบเดิมคือนอนกับเหล่าจิ้งจอกชั้นสูงไม่เลือกหน้าเพื่อให้กำเนิดจิ้งจอกเก้าหางอีกครั้ง

 

วันคืนที่น่าสะอิดสะเอียนผ่านไปจนวันหนึ่งนางย่างกรายเข้ามาในห้องเขาในสภาพที่เพิ่งเสร็จภารกิจสวาทของนางกับคู่นอน เผ้าผมยุ่งเหยิง ซอกคอขาวและเนินอกเต็มไปด้วยรอยแดง เรียวขาขาวเรียวแหวกพ้นผ้าที่นางห่อหุ้มตนเองไว้ยังคงเหลือคราบแห้งกรังของน้ำเชื้อสีขาวขุ่น...

 

'ซื่อซุน...เจ้าคือเก้าหางของแม่ เพื่ออำนาจของแม่เจ้าต้องช่วยแม่นะ....'

 

นางต้องการมีสัมพันธ์สวาทกับเขา!

 

ดวงตาสีทองของเขาเบิกกว้ากับการจู่โจมของ'แม่'ตนเอง

 

นางทำให้เขารู้จักเซ็กส์....ใบหน้าและท่าทางอันน่ารังเกียจของนางขณะอยู่เหนือร่างเขายังคงจดจำได้ดี....และคอยตามหลอกหลอนไม่เว้นแต่ละคืน

 

มีหนึ่งก็ต้องมีสอง....หลายคืนต่อมานางก็กลับมาหาเขาอีกในสภาพเดิมและมีอะไรกับลูกของตนเองอีกครั้งและอีกครั้ง....จนกลายเป็นว่า....เขากลายเป็นหนึ่งในคู่นอนของนางเพราะเขาคือจิ้งจอกเก้าหาง...

 

'น้ำเชื้อของเจ้ามันช่างยอดเยี่ยมต่างกับพวกนั้นจริงๆ สมแล้วที่เป็นจิ้งจอกเก้าหางของแม่'

 

คำพูดชวนอาเจียนหลุดมาจากปากของนางขณะที่กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่างในมือถือขวดสาเก ยกกระดกขึ้นจรดปาก ใบหน้าแดงก่ำเพราะความเมามาย สายตามองไปยังท้องฟ้าอันมืดมิด หลังจากที่เสร็จกามกิจกับ'ลูกของตน'เป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้

 

'ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปข้าจะต้องมีจิ้งจอกเก้าหางที่แข็งแรงสมบูรณ์แน่นอนหึๆๆๆ แล้วเดี๋ยวเจ้าก็จะได้เป็นพี่ชาย อุ้ยแต่เด็กที่จะได้เกิดในท้องเป็นลูกข้ากับเจ้าหรือว่าเจ้าจะเป็นพ่อกันแน่นะ หึๆๆๆๆ...นี่ข้าจะมีทั้งสามีและลูกเป็นจิ้งจอกเก้าหางหรือนี่มันช่างน่ายินดีอะไรเช่นนี้! โฮะๆๆๆๆๆ..'

 

เสียงหัวเราะและคำพูดอันน่ารังเกียจดังซ้ำไปซ้ำมา

 

'ข้าคงจะเป็นจิ้งจอกสาวตัวแรกที่ให้กำเนิดจิ้งจอกเก้าหางได้มากมายขนาดนี้...เจ้ารู้ไหมกว่าข้าจะให้กำเนิดเจ้าได้เนี่ยข้าลำบากแค่ไหนคริๆๆๆๆ ข้าเนี่ยนะต้องนอนอ้าขาให้เจ้าพวกนั้นตั้งกี่รอบก็ไม่รู้สินะ....ต้องทำท่าทางเหมือนมีความสุขหึๆๆๆฮาๆๆๆมันช่างน่าขันสิ้นดีโฮะๆๆๆๆๆๆ'

 

'ท่านแม่...ข้ามีคำถาม'เขาตัดสินใจถามออกไปขณะที่นางกำลังเมามาย...โอกาสที่ดีจะได้พบกับความจริงในชีวิตที่ผ่านมาหลายร้อยปีของเขา

 

'ว่าไงล่ะหืมมมมม'นางกล่าวออกมาแต่สายตายังคงมองออกไปข้างนอก

 

'ท่าน...เคยรักข้า เหมือนแม่รักลูกบ้างไหม...'

 

'อุบ...ฮาๆๆๆๆๆๆ เจ้าไปเอาคำพูดนี้มาจากไหนมันช่างน่าตลกสินสิ้นดี ข้าหรือจะมีความรักไร้สาระน่า เจ้าไปเอาคำพูดนี้มากจากไหนกันฮึๆๆๆ แต่ถ้าถามว่าข้ารักอะไรสิข้านะรักในอำนาจะนะต้องอยู่ต่อไปอีกร้อยกว่าปีในสภาพจิ้งจอกแก่แบบไร้ผู้ใดสนใจนะหรอไม่มีทางหรอก!'

 

'แต่ก็เอาเถอะนะ...พวกเจ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่าเครื่องมือสร้างอำนาจของข้าหรอก หึๆๆ'

 

'ข้าจะบอกอะไรดีๆให้อีกอย่างเจ้าจะได้ตื่นจากฝันเสียที เจ้าคิดว่าข้าอยู่มากี่พันปีแล้วหืมม...เจ้ารู้ไหมทำไมข้าถึงยังสาวสร่างขนาดนี้....เลือดของจิ้งจอกที่เกิดใหม่ยังไงล่ะ....ทุกๆครั้งที่ข้าจะให้กำเนิดจิ้งจอกแต่ว่ามันก็ใช่ว่าทุกตัวที่เกิดมาจะเป็นจิ้งจอกเก้าหางทุกตัวหรอกนะ เจ้าคิดอย่างไรล่ะถ้าข้ามีลูกมากมายขนาดนั้นแล้ว เหล่าพวกพี่ๆของเจ้าหายไปไหนเสียล่ะ.....'

 

อย่าบอกนะว่า?!!!!!

 

ดวงตาสีทองเบิกกว้างหวังว่าคงไม่ใช่สิ่งที่เขาคิด

 

'ตามที่เจ้าคิดข้ากินพวกมันไปแล้วหึๆๆ'

 

จากความสงสัยกลายเป็นความโกรธที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจากการสะสมมานานหลายร้อยปี...

 

นางไม่เคยเห็นเขาไปมากกว่าสิ่งของหรือเครื่องมือสร้างอำนาจ...ถ้าเขาไม่ใช่จิ้งจอกเก้าหางเขาก็คงไม่ได้มีชีวิตจนถึงวันนี้แน่...

 

อำนาจมันมีดีอะไรกันนัก....แต่ถ้านั่นคือสิ่งที่ท่านต้องการ

 

เขาเดินเข้าประชิดตัวนางจากทางด้านหลัง

 

'หึๆๆๆ สุดท้าย...อำนาจ...อำนาจและทุกอย่างก็จะเป็นของข้า!!!!!! โฮะๆๆๆๆ อึกกกก!!!'

 

เสียงหัวเราะหยุดไป นางก้มลงมองที่ท้องที่เต็มไปด้วยเลือดของตนเอง....

 

'จ....เจ้า!!!'

 

นางหันมามองเขาด้วยสีหน้าเกินจะคาดเดาจากการกระทำของเขา

 

'ท่านแม่....ข้าขอโทษ'

 

เขาพูดกับแม่ของตนด้วยเสียงเรียบขณะที่มือของเขายังคงคาอยู่ที่ท้องของนาง ใช่แล้วเขา'ตั้งใจ'ที่จะฆ่านาง

 

เขาตั้งใจที่ฆ่าแม่ของตนเอง!

 

นางเลี้ยงเขาด้วยความรักอันจอมปลอม นางเลี้ยงเขามาด้วยความรักในอำนาจของนาง ปีศาจร้ายในคราบจิ้งจอก นางทำร้ายผู้อื่นมามากพอแล้ว....และเขาจะไม่มีวันให้อภัยนางอีก!

 

'กรี๊ดดดดดดดด'

 

มือหนาบีบทำลายอวัยวะภายในของนางจิ้งจอกจนแหลก เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วห้องและคฤหาสน์ของนางจิ้งจอก

 

รุ่งเช้านางจิ้งจอกหาตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ว่ากันว่านางติดเชื้อจนตาย หรือถูกเสือฆ่าตายและเหตุผลต่างๆนาๆ แต่ไม่มีใครพบศพนางเลย...

 

ความหลังอันโสมมของเขา บาปที่ติดตัวเขาตั้งแต่กำเนิดมันหยั่งลึกเกินจะเยียวยา นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เขาไม่คิดที่จะอยู่ร่วมกับใครอีกจนกระทั้งลู่หานเข้ามาในชีวิตเขา...เสมือนมอบแสงสว่างให้ชีวิตเขา

 

ลู่หานเป็นเด็กที่บริสุทธิ์ซึ่งต่างจากเขาราวแสงสว่างกับความมืด

 

เขาจึงต้องสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้เด็กนี่ต้องร้องไห้หรือเจ็บปวด.......

 

แต่สิ่งที่เขาสัญญากับตนเองนั้นเขาคือผู้ที่ทำลายสัญญานั้นเองกับมือ!

 

Zeu Zun Talk's End...

 

.

.

.

 

"!!!"เสียงของนกไฟดึงสติของซื่อซุนกลับมาอีกครัง

 

ซื่อซุนมองไปโดยรอบนกไฟบินเข้ามาในอนาเขตของคฤหาสน์จิ้งจอกแล้วซื่อซุนจึงอุ้มลู่หานลงจากหลังนกไฟ

 

"ขอบใจ นายไปพักเถอะ"

 

ซื่อซุนกล่าวกับนกไฟและเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์เก้าหาง เดินไปยังห้องนอนของลู่หานห้องที่เขาเคยพาลู่หานเข้ามาครั้งแรก

 

ภายในห้องยังคงสภาพเช่นเดิมแม้จะผ่านไปหลายสิบปีก็ตาม

 

ซื่อซุนวางลู่หานนอนลงบนฟูกอย่างระมัดระวังไม่ให้คนในอ้อมก้อดบาดเจ็บหนักกว่าเดิม

 

ดวงตาสีทองจ้องมองใบหน้าและเปลือกตาที่ปิดสนิท

 

มือหนาเคลื่อนจะสัมผัสกับใบหน้าของอีกฝ่ายแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อคำพูดของผู้เฒ่าบางประโยคดังก้องในหัว

 

'ถ้านายแตะตัวเด็กคนนี้ พลังของนายจะทำให้เด็กคนนี้กลับมาทรมานอีกครั้ง'

 

ถึงแม้คำพูดนี้จะผ่านมาสิบกว่าปีแล้วก็เถอะ....

 

ซื่อซุนกำมือตัวเองไว้แน่น ประโยคบางประโยคที่เขาไม่เคยคิดมาหลายร้อยปีดังก้องในหัวอีกครั้ง....

 

'เขาโชคดีจริงหรอที่เกิดเป็นจิ้งจอกเก้าหาง...'

____________________________________________________________________________


ตอนนี้จะไม่มีอะไรมากแค่ความดาร์คเข้าขั้นสูง

หวังว่าหลายคนคงแอบปันคะแนนความสงสารให้ฮุนหน่อยเนอะ

เฮียแกก็น่าสงสารน้า.......แม่ก็ไม่รัก แถมยังมีความรู้สึกว่าการฆ่าแม่ตัวเองเป็นบาปติดตัวอีก

กว่าจะบรรยายความดาร์คของฉากแต่ละฉากได้นี่ถึงขั้งต้องปิดไฟแล้วเปิดโคมไฟแต่งกันเลยทีเดียว

ลำบากดีแท้แต่ก็รู้สึกดีแปลกๆฮาๆๆๆๆๆ

จะพยายามมีระเบียบวินัยในการอัพนิยายให้มากขึ้นให้สมกับการตั้งตา รออ่านของคนอ่านหลายๆคนนะคะ

ถ้าผิดพลาดอะไรก็ต้องขออภัยด้วยนะคะอิอิ>3<


---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---
 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:32
    ก็ยังไม่เข้าใจซื่อซุนอยู่ดี

    เรื่องแม่กับลู่หานมันคนละส่วนกัน

    ท่านผู้เฒ่าก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าลู่หานอายุ19ก็จะทนพิษจิ้งจอกของเซฮุนได้
    #539
    0
  2. #508 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 14:19
    อะเฮือกกกก ขอโทษที่ด่าไป มาๆกอดปลอบ
    #508
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #208 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 18:30
    ซื่อซุน ผู้น่าสงสาร ใครเลยจะรุ้ว่า เรื่องมันเปนแบบนี้ 

    #208
    0
  5. #165 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:39
    เบื้องหลังซื่อชุนน่าสงสารมากย่ำแย่มากๆ แย่ที่สุดที่ต้องทนมีอะไรกับแม่ตัวเอง รับไม่ได้มากๆ
    #165
    0
  6. #98 Luexo Luhan Qismet\'x (@luexolu20) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 00:14
    อดีตจิ้งจอกเศร้ายิ่งกว่าโรมิโอจูเลียต-- ดูเเเลแมวดีๆๆล่ะ ได้เค้ากลับมาเเล้วอ่ะ .สงสารอาเฮียเปอร์นี้ไม่มีนางเลย
    #98
    0
  7. #97 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 20:11
    สงสารฮุนอ่ะ ดีแล้วล่ะที่ฮุนฆ่าผู้หญิงคนนั้น
    #97
    0
  8. #96 Mon Yanasiri (@mon-yanasiri) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 14:50
    หูย แม่แบบนี้ฆ่าไปเหอะ //โดนแม่ตบ ฮุนรักษาลู่เร้วๆๆๆๆๆๆ
    #96
    0
  9. #94 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 09:37
    ซื่อซุนน่าสงสารมากเลยนะ โดนแบบนี้มีแต่เด็ก มีบาปติดตัวเรื่องฆ่าแม่มาอีก แตะต้องลู่หานก็ไม่ได้อีก ถ้าทำก็ทรมาน ฮือออ
    #94
    0
  10. #93 NS Sasa (@september9490) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 08:07
    ต่อด้วยยยยยน้าาาาาาา
    #93
    0
  11. #92 lose333 (@jirapatchkulsomp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 07:35
    มาต่อไวๆๆนะค่ั
    #92
    0
  12. #91 Benzz_L (@benz_z_lu7) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 01:56
    ต่อออออ ซื่อซุนนนนน
    #91
    0