[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 24 : Chapter23 : สารภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 มิ.ย. 59






"อ๊ะ...ว่าแต่นายต้องทำแผลนะถ้าอยู่อย่างนี้แล้วเดี่ยวแผลเน่าขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่นะ"

     

    เมื่อได้ยินลู่หานพูดแบบนั้นลูกจิ้งจอกจึงดิ้นพล่านอีกครั้ง

     

    "เซฮุน! เชื่อฟังลู่หานสิ!"

     

    ลู่หานกล่าวออกมาเสียงดังและจับตัวลูกจิ้งจอกไว้แน่น

     

    "......."

     

    "ดีมากๆ เด็กดีนะ"

     

    ลู่หานเห็นว่าลูกจิ้งจอกหยุดดิ้นและเชื่อฟังเขาอย่างดีจึงอุ้มลูกจิ้งจอกไปยังห้องอาบน้ำ

     

    จิ้งจอกตัวน้อยแม้โดนดุก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ ยังคงขยับตัวไปมาระหว่างที่เด็กหนุ่มอาบน้ำให้ พอน้ำโดนตัวนิดๆหน่อยๆก็สบัดขนอย่างแรงเพื่อไล่น้ำออกจากลู่หานเปียกไปเกือบหมดทั้งตัว

     

    "โอ๊ยยย เซฮุนอ่าาาา อยู่นิ่งๆได้ไหมเนี่ย ผมเปียกหมดแล้วนะ"

     

    ลู่หานมองสำรวจตนเองที่เปียกไปค่อนตัว

     

    'เฮ้อ...ชุดนี้พี่ซื่อซุนอุตส่าห์เอามาให้เปลี่ยนเชียวนะเนี่ย....'

     

    ไม่อยากให้ชุดเปียกมากกว่านี้แต่ก็ต้องอาบน้ำให้เซฮุนอีก...ทำไงดีล่ะ

     

    "นี่เซฮุนอ่าาาา ลู่หานขอร้องนะอย่าดิ้นเลยนะขอร้องแหละนะๆๆๆ"

     

    เด็กหนุ่มประกาศคำขอร้องออกมาก่อนที่ลุกจิ้งจอกจะได้ดิ้นหนีเขา จิ้งจอกตัวน้อยเห็นดังนั้นจึงยอมอยู่นิ่งๆให้ลู่หานอาบน้ำให้อย่างโดยดี

     

    เด็กหนุ่มยิ้มออกมาอย่างดีใจและอาบน้ำให้ลูกจิ้งจอกต่อไปโดยระวังไม่ให้น้ำโดนแผล

     

    เมื่ออาบน้ำให้เสร็จลู่หานจึงพาลูกจิ้งจอกออกมาที่ห้องเขา เช็ดตัวให้แห้งและค่อยๆทำแผลอย่าระมัดระวังโดยที่จิ้งจอกตัวน้อยก็ได้แต่นอนนิ่งๆให้ลู่หานทำแผลให้

     

    "อ่ะ...เสร็จแล้วววว"

     

    เมื่อพันผ้าพันแผลที่หลังให้เสร็จลูกจิ้งจอกจึงพยายามลุกขึ้นเดินไปเดินมาแต่ก็โดนลู่หานปรามไว้อีก

     

    "นี่! หยุดเลยนะ เดินไปเดินมาเดี๋ยวแผลก็เปิดอีกหรอกเฮ้อ....นายนี่มันจริงๆเลยนะ"

     

    เมื่อถูกดุจิ้งจอกตัวน้อยจึงนอนขดตัวอยู่ข้างๆลู่หานแทน

     

    เด็กหนุ่มลูบหัวของจิ้งจอกตัวน้อยไปมาอย่างแผ่วเบา

     

    'ตอนหลับก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย'

     

    "เฮ้อ...ว่าแต่พี่ซื่อซุนหายไปไหนของเขานะ....หรือว่าพี่เขาไม่อยากเจอหน้าผมหรอ..."

     

    ลู่หานบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆแต่ก็ไม่วายที่จะเข้าหูของจิ้งจอกตัวน้อยที่นอนขดอยู่นิ่งๆทำเป็นไม่รับรู้เรื่องราวอะไรเลย...

     

    ลู่หานเผลอหลับไปข้างๆจิ้งจอกเนื่องจากยังอ่อนเพลียอยู่เล็กน้อย ลูกจิ้งจอกลืมตาขึ้นมามองไปยังใบหน้าของคนที่กำลังหลับสนิทอยู่ครู่หนึ่ง ลุกขึ้นเดินไปตรงส่วนใบหน้าของลู่หานและนอนหลับตาลงข้างๆเด็กหนุ่มอีกครั้ง

     

    .

    .

    .

     

    "อืมม...ก่ีโมงแล้วเนี่ย"ลู่หานงัวเงียตื่นขึ้นมาก็พบว่าพระอาทิตย์ใกล้จะตกแล้ว

     

    "แย่แล้วเย็นป่านนี้แล้วยังไม่ได้หาอาหารมาเลย..."เมื่อรู้สึกตัวเด็กหนุ่มจึงรีบเดินออกจากห้องนอนและจะออกไปข้างนอกด้วยความเคยชิน

     

    ลูกจิ้งจอกเห็นดังนั้นจึงตาสว่างและรีบวิ่งไปขวางลู่หานไม่ให้ออกไปนอกบ้าน

     

    "โอ๊ะ...เซฮุน ลู่หานต้องไปซื้อของที่ตลาด......"เมื่อฉุกคิดได้ว่าตนเองนั้นไม่สามารถไปเดินในตลาดได้เหมือนเมื่อก่อนแล้วก็ชะงักไป

     

    "จริงด้วยเราไปตลาดไม่ได้แล้วหนิ...ทำไงดีล่ะ..."ลู่หานกล่าวออกมาอย่างลำบากใจ ถ้าไม่ออกไปที่ตลาดก็ไม่สามารถหาอะไรกินได้

     

    ขณะที่กำลังใช้วความคิดก็รู้สึกถึงแรงกระตุกเบาๆที่ปลายกางเกางที่สวมอยู่ อ่อเซฮุนนี่เองที่เรียกเขา

     

    "มีอะไรหรอเซฮุน"

     

    ลู่หานนั่งยองๆและถามลูกจิ้งจอก

     

    จิ้งจอกตัวน้อยไม่ตอบแต่เดินนำเขาไปยังที่ๆหนึ่งแทนโดยที่ลู่หานก็เดินตามไปอย่างโดยดี เด็กหนุ่มเดินตามจิ้งจอกจนมาถึงสวนในคฤหาสน์

     

    "จริงด้วย ลืมไปเลยว่าในคฤหาสน์มีผลไม้ปลูกไว้ด้วย!"

     

    ลู่หานพูดขึ้นเพราะเพิ่งนึกออก ต้นไม้ที่เด็กหนุ่มเคยเห็นว่าสูงใหญ่เพียงใดแต่บัดนี้ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถเก็บแอปเปิ้ลได้อย่างสบายๆโดยไม่ต้องปีนขึ้นต้นไม้อีก แต่เขาก็รู้สึกว่าต้นไม้ต้นนี้คือต้นไม้เดิมที่เขาเคยพยายามจะเก็บลูกแอปเปิ้ลให้พี่ซื่อซุนได้กิน

     

    ลู่หานเอื้อมมือเด็ดผลแอปเปิ้ลสีแดงลงมาก่อนจะกัดเข้าไปคำหนึ่ง รสชาดยังเหมือนเดิม...เหมือนที่พี่ซื่อซุนเคยเก็บให้กินตอนเด็กๆ

     

    ครืดดดด

     

    เสียงคำรามในลำคอของจิ้งจอกตัวน้อยดังขึ้นและใช้เท้าหน้าก่ายกับขาของลู่หานเบาๆ

     

    "โอ๊ะ! โทษทีๆแฮะๆคือเหม่ออะไรนิดหน่อย...ว่าแต่จะกินหรอ"

     

    ลู่หานชี้ผลแอปเปิ้ลที่กัดไปคำหนึ่งในมือ จิ้งจอกตัวน้อยจึงพยายามตะกายขาเพื่อบอกว่าอยากกิน

     

    "เซฮุน เป็นจิ้งจอกไม่ใช่หรอ จิ้งจอกกินผลไม้ไม่ได้หนิเดี๋ยวปวดท้องเอานะ"

     

    ลู่หานพูดปรามเล็กน้อยแต่จิ้งจอกตัวน้อยก็ตะกายขาของลู่หานเช่นเดิม จนเขาต้องลำบากใจเล็กน้อย

     

    'อืม...นิดหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง'

     

    เมื่อคิดดังนั้นลู่หานจึงนั่งลงที่พื้นหญ้าและยื่นผลแอปเปิ้ลให้ลูกจิ้งจอกกัดทีละคำๆจนหมดผล

     

    พอตกกลางคืนลู่หานจึงไปอาบน้ำและกลับเข้ามาในห้องตอเองที่ลูกจิ้งจอกนอนรออยู่เงียบๆ เด็กหนุ่มเดินไปตรงริมระเบียงทางเดินที่ติดกับสวนข้านนอกเงยหน้ามองท้องฟ้าอันมืดมิดที่มีแต่ดวงดาวเต็มท้องฟ้า....

     

    'คืนเดือนมืดงั้นหรอ....'

     

    ลู่หานเดินกลับมาที่ฟูกนอกที่จิ้งจอกตัวน้อยกำลังนอนเชิดคอและจ้องหน้าเขาอยู่

     

    "มืดแล้วนะพี่ซื่อซุนมัวไปทำอะไรอยู่ที่ไหนเนี่ย...ก็อยากจะพูดแบบนี้ต่อหน้าพี่ซื่อซุนนะแต่ผมรู้สึกว่ามันจะแสดงความเป็นเจ้าของมากเกินไปหรือเปล่านะ..."

     

    เด็กหนุ่มบ่นกับลูกจิ้งจอกที่นอนตาแป๋วใส่เขา

     

    "ย่าาาาา เซฮุนอย่าทำตาแบบนี้ใส่ลู่หานนะ"

     

    แปลกดีนะ...ทะเลาะกับลูกจิ้งจอกที่ไม่รู้ประสาก็ได้เหมือนกัน....

     

    ลู่หานนอนลงข้างๆจิ้งจอกตัวน้อยและคว้าตัวลูกจิ้งจอกมากอดเบา

     

    "อ่าาาา...ขนนุ่มๆนี่มันรู้สึกดีจังเลยน้าาาา"

     

    เด็กหนุ่มซุกหน้าลงที่ขนปุยๆของจิ้งจอกและหลับไป

     

    .

    .

    .

     

    "สุดท้ายพี่ซื่อซุนก็ไม่ได้กลับมาเกือบจะหนึ่งสัปดาห์แล้วนะ"ลู่หานพูดไปพลางนั่งกอดลูกจิ้งจอกอยู่ในห้องตนเองไปพลางในช่วงเย็นวันหนึ่ง

     

    หลายวันที่ผ่านมาจิ้งจอกตัวน้อยมีอาการที่ดีขึ้นแผลเริ่มสมานตัวแล้ว ต่อไปแค่รอให้ขนขึ้นเหมือนเดิมก็ถือว่าหายสนิท

     

    "นี่ๆเซฮุน เซฮุนว่าลู่หานดื้อไหมอ่ะ"

     

    ลู่หานถามลูกจิ้งจอกที่นอนขดตัวอยู่ที่ตัก จิ้งจอกน้อยเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาแล้วจ้องเขา

     

    "ก็ดูสิพี่ซื่อซุนไม่ยอมกลับมาเกือบอาทิตย์แล้วนะ หรือเพราะลู่หานอยู่ที่คฤหาสน์ พี่ซื่อซุนก็เลยไม่ยอมกลับมา...."

     

    รู้สึกได้ว่าตัวเองทำหน้าเศร้าแค่ไหน....

     

    เมื่อจิ้งจอกน้อยเห็นเขาทำหน้าเศร้าก็พยายามที่จะตะกายขาเรียกความสนใจ แถมยังเขย่งตัวขึ้นเลียน้ำตาที่กำลังจะไหลของเขาให้อีก

     

    "ขอโทษนะเซฮุน...ลู่หานขี้แยอีกแล้ว"

     

    ลู่หานกระชับจิ้งจอกตัวน้อยขึ้นมากอดและซุกใบหน้าลงกับขนนุ่มๆ.....เดี๋ยวนะ...

     

    ฟึดๆ

     

    "ย่าาาา!! เซฮุนนี้นายไม่ได้อาบน้ำมากี่วันแล้วเนี่ย?!"

     

    เขาที่กำลังจะหายเศร้ากลับถูกปรับอารมณ์กระทันหันด้วยกลิ่นตุๆของจิ้งจอกตัวน้อย...

     

    เมื่อได้ยินคำว่าอาบน้ำจิ้งจอกตัวน้อยพยายามดิ้นเพื่อหลุดจากวงแขนของลู่หานทันที แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ปล่อยไปง่ายๆ

     

    "เดี๋ยวนะ ขอลู่หานนับก่อน...หนึ่ง..สอง...สาม...สี่...ห้า...หก...หกวัน?!! มิน่าทำไมถึงมีกลิ่นตุๆมานี่เลยเดี๋ยวลู่หานจะต้องพาเซฮุนไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย"

     

    ลู่หานจัดการหิ้วร่างของจิ้งจอกตัวน้อยไปที่ห้องอาบน้ำทันที หลังๆมานี้เด็กหนุ่มเริ่มรู้แล้วว่าควรจับเจ้าลูกจิ้งจอกตัวนี้ยังไงถึงจะให้ดิ้นไม่หลุด

     

    "อยู่นิ่งๆนะ!"

     

    ลู่หานใช้มือข้างหนึ่งช้อนใต้ขาหน้าของลูกจิ้งจอกไว้และอีกข้างหนึ่งก็เอื้อมหยิบขันน้ำเพื่อตักน้ำ

     

    ซ่าาาาา

     

    เพราะมือลื่นไปหน่อยเลยเผลอทำขันน้ำหกใส่ตัวเองแและเผลอปล่อยลูกจิ้งจอกให้เป็นอิสระ

     

    "เซฮุนนนน!! ลู่หานเปียกแล้วเนี่ยยยย"

     

    ไม่เพียงไม่สนใจแต่เจ้าจิ้งจอกตัวปัญหากลับกระโดดขึ้นเหนือขอบอ่างน้ำร้อนขนาดใหญ่และนอนขดตัวมองเขาตัวเปียกอย่างสบายใจ

     

    "เฮ้อ...เปียกขนาดนี้อาบน้ำเลยก็ได้...."

     

    ลู่หานค่อยๆแกะกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด ถอดเสื้อผ้าที่เปียกออกและเอาไปวางไว้ข้างนอก และกลับเข้ามาในห้องน้ำสภาพผ้าเช็ดตัวพันรอบเอ็วไว้ผืนเดียว

     

    "จำไว้เลยนะเซฮุน มองอะไรหืมมม เจ้าตัวปัญหา"

     

    ลู่หานเดินเข้าไปใกล้ลูกจิ้งจอกที่นอนเล่นอยู่ขอบอ่างน้ำ และแกล้งผลักจิ้งจอกให้ตกน้ำเล่นๆ

     

    ตูม!

     

    "ฮะๆๆๆๆ เป็นไงล่ะฮะๆๆๆ"

     

    ลูกจิ้งจอกยืนสองขาในน้ำ ค่อยๆปีนกลับมานอนบนขอบอ่างอีกครั้งและจ้องหน้าลู่หาน

     

    "อะไรห๊ะเซฮุน มาจ้องหน้าลู่หานทำไม เซฮุนนั่นแหละผิดเมื่อกี้ลงโทษแค่เบาๆนะ"

     

    บอกคำทิ้งท้ายไว้แค่นั้นส่วนตนเองก็เดินไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายโดยที่การกระทำทุกอย่างอยู่ในสายตาของจิ้งจอกตัวน้อยที่ยังคงนอนอยู่ริมขอบอ่างเช่นเดิม

     

    "ฮ่าาาาาา....สบายจัง"เมื่อชำระร่างกายเสร็จลู่หานจึงลงมาแช่น้ำร้อนบ้างและมองไปที่ลูกจิ้งจอก

     

    "เซฮุนมานี่มา"

     

    ลู่หานเรียกแต่จิ้งจอกตัวน้อยก็ยังคงนอนอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน

     

    "เซฮุนนนนนน"

     

    ลู่หานเรียกอีกครั้งแต่ก็เห็นว่าลูกจิ้งจอกไม่ขยับตัวเลยจึงเป็นฝ่ายค่อยๆเคลื่อนตัวไปหาจิ้งจอกตัวน้อยแทน

     

    "เซฮุน ลู่หานเรียกแล้วทำไมไม่มาล่ะ มานี่มา"

     

    เมื่อเข้าประชิดตัวลูกจิ้งจอกลู่หานจึงอุ้มลงมาในน้ำด้วย และหยิบเก้าอี้ตัวเตี้ยลงมาในอ่างเพื่อให้จิ้งจอกตัวน้อยได้นอนแช่น้ำร้อนอย่างสบายใจ

     

    "เซฮุนก็แปลกเนอะ น้ำเย็นไม่ชอบแต่ชอบอยู่ในน้ำร้อน ปกติไม่ใช่ว่าต้องเกลียดน้ำทุกประเภทหรอ?"

     

    ลู่หานถามด้วยความแปลกใจเพราะตอนแรกเขาก็ไม่รู้หรอกว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยตัวนี้ชอบอะไรร้อนๆ ที่รู้เพราะพฤติกรรมของจิ้งจอกตัวน้อยอย่างเช่นตอนเที่ยงวันก็ชอบขึ้นไปนอนอาบแดดบนหลังคาหรือบนต้นไม้ พอตกกลางคืนก็จะรีบซุกตัวเข้าหาผ้าห่มทันที แล้วนี่ยังจะนอนในน้ำร้อนได้อย่างสบายใจอีก....

     

    "แต่แผลก็หายเร็วดีนะแปบเดียวแผลก็สมานแล้ว ปกตินี่ต้องใช้เวลาตั้งหลายสัปดาห์แท้ๆ"

     

    เด็กหนุ่มพูดพลางลูบไปบนแผลกลางหลังของจิ้งจอกอย่างแผ่วเบา

     

    "นี่เซฮุน...นายรู้ป่ะว่าเมื่อหลายสิบปีก่อนมีคนเคยอาบน้ำให้ลู่หานแบบนี้ด้วยแหละ..."

     

    จิ้งจอกตัวน้อยยังคงนอนฟังลู่หานพูดต่อไป

     

    "สมัยก่อนลู่หานเคยจำได้ว่าตอนเด็กลู่หานเคยถูกเสือทำร้ายมา ตอนนั้นลู่หานคิดว่า'ผมจะต้องตายจริงๆใช่ไหม?'....ตอนที่คิดแบบนั้นอยู่ๆก็เห็นแสงสีทองสว่างอยู่ตรงหน้า และก็เหมือนมีอะไรบางอย่างเข้ามาในตัว ลู่หานรู้สึกอบอุ่นมากเลยแหละ มันเป็นความรู้สึกที่บอกยากนะแต่มันรู้สึกดีจริงๆ...ตอนที่ลู่หานรู้สึกตัวลู่หานก็เจอกับพี่ซื่อซุนนี่แหละ พี่ซื่อซุนเป็นจิ้งจอกใจดีมากเลยนะทั้งหาอาหารให้ อาบน้ำให้ลู่หานด้วยแหละคิกๆๆๆ ตอนที่ลู่หานร้องไห้พี่ซื่อซุนก็เข้ามาปลอบเสมอ ลู่หานมีความสุขมากๆเลยนะ...."

     

    เด็กหนุ่มเล่าเรื่องของตนเองให้จิ้งจอกน้อยฟังต่อไปเรื่อยๆหวังว่าอย่างน้อยเจ้าจิ้งจอกน้อยจะไม่เบื่อไปเสียก่อน

     

    "แต่เซฮุนเชื่อไหมความสุขนั้นก็อยู่ได้ไม่นานจริงๆ จู่ๆก็เกิดเรื่องบางอย่างทำให้ลู่หานต้องแยกกับพี่ซื่อซุนเป็นเวลาตั้งสิบสองปี เซฮุนรู้ไหมว่าสิบสองปีมันเหงาแค่ไหน ตอนนั้นลู่หานคิดว่าพี่ซื่อซุนคือคนสำคัญคนหนึ่งเลยนะ ลู่หานจำได้ด้วยแหละว่าลู่หานเคยสัญญากับพี่ซื่อซุนว่าลู่หานจะเป็นเจ้าสาวของพี่ซื่อซุน....แต่ว่า..."

     

    ลู่หานหยุดพูดไปทำให้จิ้งจอกตัวน้อยต้องหันมามองหน้าลู่หาน และก็พบว่ามีหยดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้นพร้อมทั้งรอยยิ้มฝืนๆ...

     

    "...แต่ว่า...มันคงเป็นไปไม่ได้...ลู่หานเป็นผู้ชาย...ลู่หานมีลูกให้พี่ซื่อซุนไม่ได้...และที่สำคัญลู่หานเป็นแค่แมว พี่ซื่อซุนเป็นถึงจิ้งจอกเก้าหางที่จิ้งจอกทุกตัวให้ความเคารพ พวกเรา....ต่างกันเกินไป...ถึงแม้ว่าลู่หานจะรักพี่ซื่อซุนมาก รักถึงขนาดรอพี่ซื่อซุนได้สิบสองปีเลยนะ..."

     

    ลู่หานระบายความในใจออกมาโดยที่ประโยคสุดท้ายก็มองไปที่จิ้งจอกตัวน้อยที่มองมาที่เขาเช่นกัน ลู่หานจึงหันหันหลังให้จิ้งจอกตัวน้อยและพยายามปาดน้ำตาออกและพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

     

    "นี่เป็นความลับของลู่หานเลยนะเซฮุนอย่างเอาไปบอกใครล่ะ โดยเฉพาะ...."

     

    "โดยเฉพาะใครหรอ?"

     

    "ก็โดยเฉพาะพี่ซื่อซุนนะ...สิ..."

     

    เดี๋ยวนะ...มีแค่เขากับจิ้งจอกตัวน้อยอยู่ในห้องน้ำเท่านั้นแล้วเมื่อกี้ใครเป็นคนพูด...ห...หรือว่า?!

     

    ลู่หานรีบหันกลับมามองเบื้องหลัง!

     

    "พ...พี่...พี่ซื่อซุน?!..."
   
    ______________________________________________________________________
   
   
    ตัดฉับ!!!!!!
   
    กร๊าซซซซซ!!อย่าปาของค่ะอย่าป๊าาาาาา ถ้าปากรุณาปาของกินค่ะฮาๆๆๆ
   
    ตัดแบบนี้อาจจะโหดร้ายไปหน่อยเนอะ แต่มันก็ต้องตัดไปต่อตอนหน้านะคะ
   
   
    ขอแอบกระซิบว่าใครยังไม่ได้ตามทวิตไรรีบตามได้แล้วนะ เดี๋ยวพลาดของดีตอนหน้าอุ๊บ....จะโดนตัวแดงไหมเนี่ย=_=^
   
   
    ถึงแม้ว่าการมีตัวแดงอยู่บนหัวนิยายของตัวเองจะดูเก๋ไก๋แต่ไรว่าอย่าเสี่ยงเลยดีกว่าเนอะแหะๆ
   
    ยอดเม้นทะลุร้อยแล้วค่าาาาดีใจมากๆๆๆเลยT^T แถมคนกดเฟก็เพิ่มขึ้นอีกขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะจะพยายามต่อไปให้ดีที่สุดค่าาา

   
   
    *มีคำผิดใดๆสามารถเม้นแจ้งกันได้นะคะ*
     

    ---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---
     


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 17:00
    เซฮุนเนียนเป็นอาทิตย์
    #541
    0
  2. วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:28
    ไรทททททททท อร้ากกกกกกก //ปาจาน ปาช้อน ปาหมอน ปาทุกอย่างแม้ง!
    #521
    0
  3. #510 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 14:36
    โอ้ยยยยยย ยุในห้องน้ำสองต่อสองด้วยสิแกร
    #510
    0
  4. #318 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 05:31
    กว่าจะยอมกลับร่างนะพ่อคุณ เป็นไงอ้อนลู่หานอต็มอิ่มยังคะ5555555555555
    #318
    0
  5. #210 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 18:41
    อ๊ายยยยยยย พี่ซื่อซุนกลับมาแล้ว 
    #210
    0
  6. #167 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:50
    โอ๊ยยยยยนน บอกทีว่าพี่ซื่อไม่ซื่อเหมือนชื่อนะคร้บ นี่แกล้งอยู่ในร่างลูกจิ้งจอกป้ะ หลอกดูเขาแก้ผ้าอาบน่ำด้วยกัน ร้ายยยยย
    #167
    0
  7. #122 EXG7_cherry (@cherryexo-11) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 21:35
    อัสสาสะ ค้างง่าาาาาาาา
    #122
    0
  8. #121 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 19:46
    พี่ลู่เล่าหมดเปลือกเลย ฮุนรู้แล้วอ่ะ 55
    #121
    0
  9. #120 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 18:13
    อาาาา พูดออกมาหมดแล้วสิ พี่ซือซุนจะทำยังไงต่อดีเอ่ยยยย
    #120
    0
  10. #119 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 12:59
    ยัยตัวดื้อเผลอพูดหมดเลยยยยยย
    #119
    0
  11. #112 Mon Yanasiri (@mon-yanasiri) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:23
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยย โดนไรท์กรีดหัวใจ ตัดแบบนี้ได้ยางงายยยยยยยยยยยยยย
    #112
    0
  12. #108 ท่านร่ม` ☂ (@tiwphaiza) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 09:27
    ไรเตอร์ช่างโหดร้ายทารุณมากมายเหลือคณา

    .ปาดน้ำตา

    กระซิก กระซิก
    #108
    0
  13. วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 07:24
    ค้างเลยค้าาา อ๊าก!!!!!! ไรท์มาต่อไวๆนะค่ะ รอๆๆๆๆๆ
    #107
    0
  14. วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 06:30
    กรี๊ดหนักมาก .เตรียมพานรับฉากสายรุ้ง5555555555555 #ว้านไรท์อย่าเพิ่งถีบหนู แมวเสร็จแน่55555555555
    #106
    0