[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 41 : Chapter40 : เริ่มพิธี...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 มิ.ย. 59



    ทั้งลู่หานและเซฮุนตื่นแต่เช้าตรู่...วันที่ทั้งรอและไม่อยากจะรอคอยก็มาถึง เช้านี้ท้องฟ้าปิดอึมครึม แต่ก็ไม่ทำให้ความรู้สึกแต่เดิมของทั้งสองแปรเปลี่ยนแม้แต่น้อย

    คงจะต้องบอกลาสวรรค์บนดินอย่างแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ชั่วคราว เพราะอีกฝ่ายได้สัญญากับเขาแล้วว่าหลังจากวันนี้จะพาเขามาที่นี่อีกบ่อยๆตามที่ต้องการ

    ลู่หานกระโดดขึ้นนั่งบนหลังจิ้งจอกตัวใหญ่ มันเดินผ่านป่าไปได้ซักพักใหญ่ถึงปากหน้าผาสูงของเทือกเขา มันหันมาถามเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

    “พร้อมไหม”

    เด็กหนุ่มเม้มปาก จับตัวอีกฝ่ายไว้แน่น และพยักหน้า“พร้อมครับ”

    สิ้นคำจิ้งจอกตัวใหญ่กระโจนลงจากปากเหว และเหาะไปตามท้องฟ้าสี่เท้าวิ่งไปมาราวกับเดินบนพื้นดิน ลู่หานจำได้ว่าขามาใช้เวลานานเหลือเกิน แต่พอขากลับนั้นใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วยามก็ถึงที่หน้าคฤหาสน์คุ้นตาเสียแล้ว

    ลู่หานลงจากหลังจิ้งจอก เซฮุนจึงเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ทั้งสองเดินเข้าไปในคฤหาสน์เก้าหาง ก็พบกับจินจูที่รออยู่หน้าทางเข้า

    “คุณจินจู มาตั้งแต่เมื่อไรครับ”ลู่หานเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

    “เมื่อวานนี้เอง ท่านซื่อซุนเป็นผู้อนุญาตให้ค้างแรมที่นี่เมื่อคืนนี้น่ะ เพราะข้าต้องมาช่วยเจ้าเตรียมตัวสำหรับพิธีในคืนนี้ ตามข้ามา...ขออนุญาตท่านซื่อซุนนะคะ”เซฮุนพยักหน้าเล็กน้อยให้อีกฝ่าย

    “รบกวนด้วยนะครับ”ลู่หานโค้งศีรษะให้ และเดินจามจินจูไป

    เซฮุนมองตามลู่หานจนอีกฝ่ายเดินเข้าไปในห้องหนึ่งและเลื่อนประตูปิด ส่วนตัวเขาก็เดินไปยังห้องของตนเพื่อเตรียมตัวก่อนจะถึงพิธี

    ฝ่ายลู่หานนั้นเขาถูกจินจูจับมาทำความสะอาดร่างกาย เด็กหนุ่มอายอย่างมากแม้จะบอกว่าขอทำเองแต่อีกฝ่ายก็ยังคงยืนยันที่จะทำให้

    “เจ้าต้องสะอาดทุกระเบียดนิ้ว เล็บต้องตัดให้เรียบร้อย แล้วไหนจะรายละเอียดยิบย่อยอย่างอื่นอีกเยอะแยะดังนั้นข้าทำให้เจ้าดีที่สุด”พอพูดจบก็ถูกจินจูจับมาทำความสะอาดร่างกายโดยมีหญิงวัยกลางคนอีกสองคนเป็นผู้ช่วย เขาถูกให้แช่ตัวอยู่ในน้ำที่มีกลิ่นหอมสมุนไพรเกือบชั่วยาม

    ลู่หานที่อยู่ในชุดคลุมสีขาวเนื้อดี กำลังถูกจับตัดเล็บที่นิ้วมือและนิ้วเท้า ผมสีขาวสั้นถูกจัดทรงอย่างดี เมื่อเสร็จสิ้นจึงถูกจับใส่เสื้อคลุมอีกชั้น

    เสื้อคลุมตัวนอกสีเงินปักด้วยด้ายสีขาวลายจิ้งจอกชายเสื้อยาวลากพื้น และภายในก็เป็นเสื้อที่คล้ายๆกับชุดที่เขาใส่ตอนชุบตัวที่แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์แต่เนื้อผ้านั้นมีความหนากว่า

    “ข้าจะบอกอะไรเจ้าไว้นะ เสื้อคลุมตัวนี้แม้ว่าตอนนี้จะเป็นสีเงินก็จริงแต่หากเจ้าสามารถผ่านพิธีกรรมได้อย่างสมบูรณ์เสื้อคลุมจะกลายเป็นสีขาวสว่าง หรือถ้าไม่สำเร็จ...มันก็จะเป็นสีเงินเช่นเดิม และข้าก็ปรารถนาให้เป็นอย่างแรก เจ้าคงเข้าใจข้านะ ข้าเห็นสีเงินมานานข้าก็เบื่อแล้วข้าอยากเห็นมันเป็นสีขาวบ้าง”จิจูนยิ้มให้เด็กหนุ่ม ลู่หานพยักหน้า

    “ผมก็อยากให้เป็นสีขาวเหมือนกันครับ แต่ว่าชุดนี้เหมือนชุดของฝั่งแผ่นดินใหญ่จัง”ลู่หานมองชุดที่เขาสวมใส่อยู่

    “ก็พิธีนี้ค้นพบในตำราเก่าของฝั่งแผ่นดินใหญ่ดังนั้นก็เลยต้องใช้ชุดแบบนี้ ท่านซื่อซุนก็ต้องใส่ชุดคล้ายๆเจ้าเหมือนกัน สั่งตัดด่วนภายในสามวันทำเอาเกือบตาย และชุดของเจ้าที่ต้องนำไปล้างในสาเกร้อยปีในตอนกลางคืนเพื่อให้มันดูดซับพลังได้อีก เป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายจริงๆ”จินจูบ่นกรายๆ

    เมื่อนึกถึงวันที่ท่านผู้เฒ่าสั่งให้ผู้ช่วยทุกคนในคฤหาสน์ตัดเย็บชุดภายในสามวันโดยมีนางเป็นผู้คุมงานและคอยดูรายละเอียดของงาน โชคดีที่ผู้ช่วยในคฤหาสน์ผู้เฒ่าต่างมีฝีมือการเย็บปักเป็นเลิศจึงทำให้ชุดที่ได้ออกมาสวยงามตรงตามกำหนด และโชคดีเช่นกันที่ในคฤหาสน์มีเก็บสาเกร้อยปีเอาไว้บ้าง รวมถึงได้เพิ่มเติมมาจากร้านสาเกของคยองซูและจงอินเมื่อทั้งสองรู้ว่าจะสาเกที่จะนำไปใช้มีความสำคัญกับลู่หานพวกตนจึงไม่คิดเงิน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มีปริมาณสาเกเพียงพอที่จะสามารถล้างเสื้อคลุมได้

    “ขอโทษด้วยนะครับ ที่ผมทำให้เรื่องมันยุ่งยาก”เป็นเพราะเขาที่ตัดสินใจช้าเลยทำให้คนอื่นต้องลำบาก

    “โอ้...ไม่เป็นไรหรอ ข้อแค่บ่นตามประสาจิ้งจอกแก่ๆเท่านั้นล่ะว่าแต่...”จินจูเว้นช่วงไปและมองสำรวจเด็กหนุ่มตรงหน้า

    “เห็นเจ้าแบบนี้กี่ครั้ง ข้าก็ยังนึกถึงตอนที่เจ้ายังส่วนสูงเท่าเอวข้าอยู่เลยตอนนี้กลับสูงเกินข้าไปแล้ว เด็กหนอเด็กโตเร็วจริงๆ”คนพูดใช้มือกอดอกและมองคนตรงหน้าอย่างภาคภูมิใจ

    “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ยังไงผมก็เป็นผมอยู่ดีไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอกครับ” ลู่หานยิ้มเขินเล็กน้อย

    “เอาหล่ะ ข้าว่าเราเลิกนอกเรื่องกันก่อนดีกว่า ข้าจะมาย้ำเรื่องรายละเอียดในพิธีอีกครั้ง...”จินจูพูดรายละเอียดในพิธีให้ให้ลู่หานฟังอีกครั้ง ในระหว่างนั้นเกิดฝนตกฟ้าร้องเสียงดังราวกับเป็นลางบอกเหตุในวันนี้....

    จินจูปล่อยให้ลู่หานอยู่ในห้องต่อไป ส่วนตนเองและผู้ช่วยคนอื่นก็ออกจากห้องเพื่อไปทำธุระอื่นๆต่อ

    เด็กหนุ่มมองไปยังข้างนอกที่ยังคงมีฝนตกหนักต่อเนื่อง เสียงฟ้าร้องในบางครั้งทำให้ลู่หานเผลอสะดุ้งอยู่หลายครั้งพอรู้สึกไม่ดีจึงขยับตัวชิดกำแพง

    ...อย่างน้อยก็ไม่ต้องรู้สึกโหวงๆเวลาไม่มีที่พักพิง...

    เปรี้ยง!

    ครั้งนี้เสียงฟ้าร้องดังจนลู่หานหลับตาแน่นและเผลอเอามือปิดหูไว้

    ...จำได้ว่าตอนเด็กก็กลัวฟ้าร้องมากจนถึงขึ้นต้องห่อตัวกับผ้าห่มและซุกอยู่มุมห้อง อย่างน่าสงสาร ถึงแม้ว่าพอโตขึ้นจะชินกับเสียงฟ้าร้องในยามฝนตกแล้ว แต่เจอพอฟ้าร้องหนักๆราวกับฟ้าจะถล่มลงมาแบบนี้เขาก็กลัวเหมือนกัน

    พรึบ...

    แรงโอบกอดทางด้านหลังทำให้สติของลู่หานกลับมา เด็กหนุ่มหันมองคนด้านหลังที่อยู่ในชุดคล้ายๆของเขาแต่ไม่มีเสื้อคลุมตัวนอกกำลังยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

    ไม่มีคำพูดใดออกจากปากของอีกฝ่าย มีเพียงอ้อมกอดที่กระชับขึ้นทุกครั้งที่ฟ้าร้องเสียงดัง สรุปว่าตอนนี้เด็กหนุ่มนั่งอยู่บนตักอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว และแทบจะกลืนเข้าไปในร่างของเซฮุนแล้วเช่นกัน

    “ตอนเด็กทำยังไง”เซฮุนเอ่ยปากถามลู่หานก็เข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายจะถามอะไร

    ...หมายถึงว่าเมื่อก่อนเวลาฟ้าร้องแล้วตอนเด็กทำยังไงบ้างสินะ...

    “ก็แค่ซุกตัวกับผ้าห่ม แล้วก็นั่งอยู่มุมห้อง...แต่ตอนโตผมไม่ได้เป็นแล้วนะ แต่ครั้งนี้มันดังเกินไปต่างหาก”ลู่หานรีบแก้ตัวให้ตัวเองว่าไม่ได้เป็นแบบเด็กๆแล้ว

    “งั้นครั้งนี้พี่เป็นผ้าห่มของเสี่ยวลู่เอง”อีกฝ่ายไม่ได้เอ่ยล้อหรือหัวเราะ เพียงแค่พูดและกอดลู่หานต่อไป

    “ผมเอาผ้าห่มคลุมตัวแน่นกว่านี้อีก.......อืมประมาณนี้แหละ”

    ฝนตกได้ถึงช่วงเย็นท้องก็เปิดราวกับว่าไม่เคยทีฝนตกมาก่อน แสงแดดสีส้มอ่อนฉายไปทั่วท้องฟ้าแต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือพระจันทร์เต็มดวงที่มีสีแดง

    เมื่อท้องฟ้าเปิดและพระจันทร์ออกมา ยามเมื่อลู่หานเห็นพระจันทร์นั้นเขารู้สึกว่าพลังที่อยู่ในตนเองมันมากขึ้นเรื่อยๆ

    ...นี่ขนาดยังไม่ใช่ช่วงค่ำยังสัมผัสพลังได้ถึงขนาดนี้...

    สีแดงของพระจันทร์ราวกับถูกย้อมไปด้วยเลือด และขนาดของมันก็ดูใหญ่กว่าในวันที่มีพระจันทร์เต็มดวงปกติด้วยเช่นกัน

    “เสี่ยวลู่ถึงเวลาแล้ว”เซฮุนเดินมาจากด้านหลัง ลู่หานหันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าอีกฝ่ายใส่เสื้อคลุมตัวนอกแล้ว

    แม้เสื้อคลุมของลู่หานจะเป็นสีเงิน แต่อีกฝ่ายเป็นสีทองหม่นเล็กน้อยมีปักลายจิ้งจอกเก้าหางอยู่กลางหลังอย่างสวยงาม และลวดลายเล็กน้อยตามขอบเสื้อ ชายเสื้อคลุมของอีกฝ่ายสั้นกว่าของเขาเล็กน้อย และดูเหมือนว่าดวงตาสีทองจะสว่างขึ้นเนื่องจากพลังที่มากขึ้น

    เซฮุนยื่นมือให้ ลู่หานจับมืออีกฝ่ายไว้และเดินไปที่หน้าคฤหาสน์ และก็พบว่าจินจูรออยู่แล้วข้างกายหล่อนมีรถเกวียนปีศาจจอดรอไว้

    “ขึ้นรถได้เลยค่ะ”นางกล่าวอย่างนอบน้อม

    เซฮุนจูงมือลู่หานเดินเข้าไปในรถเกวียนขนาดใหญ่ เขาทั้งสองนั่งอยู่ฝั่งเดียวกัน จินจูปิดประตูรถให้ เหลือเพียงทั้งสองที่อยู่ภายใน เพียงชั่วครู่เกวียนปีศาจก็ขยับและลอยขึ้นลู่ท้องฟ้า

    ลู่หานรู้สึกตึงเครียดเล็กน้อย เขาอยากจะให้รถเกวียนนี้แล่นต่อไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด แต่เขาก็รู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ จึงพยายามหาเรื่องพูดคุยเพื่อให้ผ่อนคลายบรรยากาศตึงเครียดเช่นนี้

    “พี่เซฮุนแต่งตัวแบบนี้ เหมือนกับพวกมนุษย์ที่แผ่นดินใหญ่เรียกว่าฮ่องเต้เลยนะครับ”ลู่หานมองอีกฝ่ายและยิ้มน้อยๆ เซฮุนมองหน้าเด็กหนุ่ม

    “ถ้าพี่เป็นฮ่องเต้เสี่ยวลู่ก็เป็นฮองเฮา”ฝ่ายชมก่อนกลายเป็นคนนั่งหน้าแดงเสียเอง

    ลู่หานจำได้ว่ามารดาของตนเคยพาไปดูโลกมนุษย์ ในวันนั้นมีงานเลี้ยงในพระราชวังนางก็พาเขาเข้าไปดูความสวยงามภายในงาน และพบเห็นจากที่ไกลๆว่ามีผู้ชายดูน่าเกรงขามคนหนึ่งนั่งอยู่บนแท่นสีทองลายมังกรและแต่งกายด้วยสีทองเช่นเดียวกัน

    นางบอกว่าคนที่นั่งอยู่บนนั้นเรียกว่าฮ่องเต้ หรือจักรพรรดื์ เป็นผู้ที่มีอำนาจเหนือล้านชีวิต และนางก็พูุดเล่นๆกับเขาว่าถ้านางสาวกว่านี้อาจจะได้เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ มีสิทธิได้เป็นถึงมารดาของแผ่นดินที่เรียกว่าฮองเฮา และสามารถทำให้เผ่าจิ้งจอกมีความแข็งแกร่งขึ้นอีกก็ได้เหมือนท่านทามาโมะในสมัยก่อน แต่แค่บังเอิญพบรักกับผู้ชายคนหนึ่งก่อนนางจึงล้มเลิกความคิดและอยู่กินกับคนรักของนางซึ่งก็คือพ่อของเขาแทน

    “ผมยังไม่ได้แต่งงานกับพี่เลยจะเป็นฮองเฮาได้ยังไง”ลู่หานเสหน้ามองไปทางอื่นทำทีว่าไม่สนใจ แต่ใบหน้าแดงจัดนั่นก็แสดงออกไปเรียบร้อยแล้ว เซฮุนเอื้อมมือโอบเอวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้และมืออีกข้างก็กุมมือขวาของลู่หานไว้

       “เดี๋ยวก็ได้แต่ง...หมั้นกันมาตั้งสิบสองปี แถมมัดจำไว้แล้วด้วย”

     “ผมหมั้ั่นกับพี่ตอนไหน อย่ามามั่ว มีหลักฐานรึไง”คนพูดดึงมือที่ถูกกุมไว้ออกและกอดอกตนเองก่อนจะมองหน้าอีกฝ่าย แต่ในใจเขากระโดดโลดเต้นดีใจเป็นล้นพ้นที่อีกฝ่ายจำ ‘มัดจำ’ตอนเด็กของเขาได้

    เซฮุนจูบที่ริมฝีปากอีกฝ่ายเบาๆ“โปะโปะ ครับคนดี”

    “ส่วนหลักฐานก็อยู่นิ้วนางข้างขวาตัวเองแล้วยังไม่รู้อีก”ลู่หานสะดุ้งกับคำตอบอีกฝ่ายก่อนจะยกมือขวาของตนเองขึ้นมาดู

    มีแหวนสีเงินอยู่ที่นิ้วนางข้างขวาของเขาจริงๆ! แต่...ตอนไหนล่ะ?!

    หรือว่าเมื่อกี้ที่แอบมากุมมือเขาไว้ หนอยเจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์! นี่มัดมือชกชัดๆ!

    ...แต่ก็

    ลู่หานเงยหน้าขึ้น เม้มปากเล็กน้อยพยายามลืมตาให้กว้างเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

    “เสี่ยวลู่”เซฮุนกุมมือขวาของลู่หานไว้ และคุกเข่าลงกับพื้น

    “....แต่งงานกับพี่นะ”

    สิ้นคำลู่หานน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาใช้มือข้างหนึ่งปิดปากเอาไว้และพยายามเอ่ยอย่างยากเย็น

    “แต่...ผมยังไม่ใช่จิ้งจอก....”

    “พี่รักตัวตนของเสี่ยวลู่...ไม่ว่าเสี่ยวลู่จะเป็นอะไรก็ตาม”

    “ถึงแม้ผมจะยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองว่าจะอยู่หรือตาย...”

    “พี่รู้ว่าเสี่ยวลู่จะอยู่กับพี่ และพี่ก็จะอยู่กับเสี่ยวลู่เช่นกัน”

    ...สิ่งสุดท้ายที่ฝังใจเขามาตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เกิดเหตุการณ์ที่เขาโดนทำร้ายที่ตลาด คำพูดที่ทำร้ายจิตใจของคนฟังที่เป็นผู้ชายอย่างเขา
    
    “ผมเป็นผู้ชาย...ผม..มีลูกให้พี่ไม่ได้...”

    “นายมีได้”

    “........”

    “เชื่อพี่สิ เราจะมีลูกด้วยกัน”

    “......”น้ำตาไหลออมามากกว่าตอนแรก น้ำตาแห่งความสุข...

    “ว่าไงคนดี...แต่งงานกับพี่นะ”

    ครั้งนี้ลู่หานไม่โลเลอีกต่อไปเด็กหนุ่มพยักหน้ารัวๆ “ผม..ฮึก..ผมจะแต่งพี่เซฮุน..”

    แหวนก็ใส่ให้แล้วเซฮุนจึงคว้ามืออีกฝ่ายมาประทับจูบที่หลังมือเบาๆ และยืดตัวขึ้นใช้นิ้วเช็ดน้ำตาที่หางตาของอีกฝ่าย

    ลู่หานทรุดตัวลงกับพื้น โผกอดคนตรงหน้าไว้
    
    “ฮึก...ผมรักพี่..ผมรักพี่เซฮุน”เขาไม่สนแล้วว่าจะต้องรออะไรอีก ขอเห็นแก่ตัวและทำตามหัวใจตนเองเรียกร้องคงจะไม่เสียหายอะไรมาก

    “พี่ก็รักเสี่ยวลู่ เจ้าสาวคนเดียวของพี่”

     ......

    ผ่านไปครึ่งชั่วยามรถเกวียนปีศาจเคลื่อนที่มาถึงลานพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ของจิ้งจอก ลักษณะของลานพิธีเป็นทางเดินยาวจนถึงวงกลมส่วนกลางของลานพิธีถูกล้อมรอบด้วยศิลาสีเขียวมรกตขนาดใหญ่ห้าต้นโดยพื้นดินที่ถูกล้อมรอบโดยศิลาห้าต้นนั้นมีวงแหวนซ้อนอยู่สองวงภายในมีรูปดาวห้าแฉกโดยปลายสุดของแต่ละแฉกคือศิลาที่ล้อมเอาไว้ ภายในมีเขียนภาษาอักขระโบราณลึกลับ...ต่อจากลานคือแท่นสำหรับทำพิธีและบ่อน้ำที่จำลองมาจากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ และโดยรอบลานพิธีคือที่ราบพื้นหญ้านั่นคือเขตสำหรับผู้ที่ต้องการเป็นสักขีพยานในพิธี

    เมื่อรถเกวียนจอดสนิท ผู้ที่ก้าวลงมาคนแรกคือจ้าวจิ้งจอกที่ทุกตัวรู้จัก จิ้งจอกทั้งในร่างมนุษย์และร่างจิ้งจอกต่างโค้งทำความเคารพ แต่เซฮุนหาได้สนใจไม่ เขายื่นมือเข้าไปในรถลู่หานจึงจับมืออีกฝ่ายเดินลงมา

    จิ้งจอกทุกตัวเหลือบมองการกระทำนั้นแต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก

    “แม่ๆพี่ผมขาวนั่นแมวหรอฮะผมเพิ่งเคยเห็น...โอ๊ะ!ของเล่นของผม..อุ๊บ”เสียงเล็กหนึ่งดังแทรกขึ้นมา แม่ของเด็กรีบเอามือปิดปากลูกชายตนเองเด็กน้อยสะดุ้งจึงเผลอทำลูกแก้วตกและกลิ้งออกมาจนถึงส่วนของพื้นอิฐที่เป็นส่วนหนึ่งของลานพิธี

    “เงียบนะ...”นางรีบเอ่ยเตือนลูกชาย...การดูถูกปีศาจแมวสำหรับปีศาจจิ้งจอกก็ไม่ผิดหรอก แต่ต่อหน้าท่านจ้าวจิ้งจอกล่ะห้ามเด็ดขาด จิ้งจอกทุกตัวต่างรู้ดีว่าท่านจ้าวจิ้งจอกมีคนที่ถูกใจเป็นปีศาจแมว แม้แต่พวกผู้อาวุโสยังไม่กล้าเอ่ยปากตรงๆ นับประสาอะไรกับจิ้งจอกชนชั้นสามัญอย่างนางและลูก

    และดูเหมือนว่าจิ้งจอกทุกตัวจะได้ยิน รวมถึงคนที่เพิ่งเดินลงมาจากรถด้วย เซฮุยเหลือบมองราวกับจะฉีกร่างของนางเป็นชิ้นๆข้อหาไม่สั่งสอนให้บุตรรู้จักกาลเทศะ

    ลู่หานก็ได้ยิน แต่ไม่ได้รู้สึกโกรธสองแม่ลูกเลย

    “พี่เซฮุน...”เขาเรียกอีกฝ่ายเบาๆ เมื่ออีกฝ่านหันมามองเขา เด็กหนุ่มจึงส่ายหน้าเบาเป็นการบอกว่าอย่าถือสา...

    เซฮุนยอมทำตามที่เด็กหนุ่มห้ามไว้ ลู่หานจึงเดินไปหาสองแม่ลูกนั้น

    แม่ของเด็กดูท่าจะตกใจที่ลู่หานเดินมา เขาก้มลงไปเก็บลูกแก้วนั้นและยื่นส่งให้เด็กน้อยที่มองเขาไม่วางตา

    “ถือดีๆ อย่าทำหล่นอีก”

    “ขอบคุณฮะ...พี่สาวมองใกล้ๆแล้วสวยจัง”

    “ขอบใจนะ...แต่พี่เป็นผู้ชาย”ลู่หานยิ้มให้ก่อนจะเดินกลับไปยังที่เดิม

    การกระทำนั้นทำให้จิ้งจอกทุกตัวสงสัยระคนแปลกใจ

    ปกติถ้าถูกพูดถึงขนาดนั้นคนฟังคงจะโมโหและคงจะเหยียบของเล่นของเด็กทิ้งและมีตบปากสั่งสอนบ้าง ไม่เห็นต้องกลัวอะไรอีกฝ่ายเป็นเพียงจิ้งจอกชั้นสามัญ ทั้งที่ตัวเองเป็นที่โปรดปรานของท่านจ้าวจิ้งจอกแม้ว่าจะเป็นปีศาจแมวก็ตาม...มีอำนาจต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

    ลู่หานไม่รู้ว่าสถานะตนเองนั้นสูงแค่ไหน และหากว่าถ้าตนสามารถเปลี่ยนเป็นจิ้งจอกได้อย่างเต็มตัว อำนาจก็จะยิ่งมากขึ้นเป็นทวีคูณ ความลับไม่มีในโลก...ข่าวลือที่ว่าลู่หานเป็นทายาทสายตรงของจิ้งจอกเก้าหางตนก่อนแพร่กระจายออกไป นั่นเป็นเหตุผลให้เหล่าจิ้งจอกทั้งหลายเกรงกลัวมากขึ้น ไม่เว้นแม้แต่ตัวที่เคยเป็นผู้นำกลุ่มในการขับไล่ลู่หานออกจากคฤหาสน์เก้าหางอย่างผู้อาวุโสคิมที่ตอนนี้มาก้มหัวให้โดยที่ตนและกลุ่มผู้อาวุโสอยู่ในเขตที่กั้นไว้ให้สำหรับเหล่าผู้อาวุโสโดยเฉพาะ

    “วันก่อนข้าต้องขออภัยท่านลู่หาน ข้าหวังว่าท่านจะไม่ถือสา...ข้ามีความยินดีที่จะมีท่านเป็นหนึ่งในปีศาจจิ้งจอก ข้าขอให้พิธีในวันนี้สำเร็จ...”ผู้อาวุโสคิมผายมือทั้งสองให้ลู่หานเป็นการทำความเคารพ

    “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่โกรธเคืองท่านหรอกครับ เรื่องผ่านมาแล้วก็แล้วกันไป...”ลู่หานยิ้มให้อีกฝ่ายขณะนั้นเหมือนตนได้กลิ่นบางอย่างลอยมาเตะจมูก คงเป็นเครื่องหอมของผู้เฒ่าคิม

    เซฮุนยังคงไม่ไว้ใจผู้เฒ่าคิม ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้ายังบอกว่าจะฆ่าอยู่เลยทำไมวันนี้ถึงได้มาก้มหัวให้...น่าแปลก เพราะปกติจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ไม่เคยรามืออะไรง่ายๆอยู่แล้ว

    แต่อีกฝ่ายที่ไม่ได้แสดงพฤติกรรมน่าสงสัยอะไรเขาจึงไม่ได้สนใจมากนัก

    เซฮุนพาลู่หานมาถึงหน้าบ่อน้ำขนาดสูงเท่าอกของเด็กหนุ่มกว้างเพียงผู้ใหญ่กางแขนสองข้าง และด้านหลังของสระน้ำคือแท่นพิธีที่มีผู้เฒ่ายืนรออยู่แล้ว เซฮุนให้ลู่หานยืนอยู่หน้าสระน้ำ ส่วนตนเดินขึ้นไปยังแท่นพิธีและนั่งอยู่ข้างหลังท่านผู้เฒ่า ลู่หานประสานมือทั้งสองไว้ภายใต้เสื้อคลุมและโค้งศีรษะให้ผู้เฒ่าเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเข้าที่แล้วผู้เฒ่าจึงเริ่มกล่าว

    “ปีศาจแมวเบื้องหน้าของข้าจงเอ่ยนามของเจ้า”ด้วยความสูงของแท่นพิธีที่อีกฝ่ายอยู่ ส่วนลู่หานยืนอยู่บนพื้น เขาจึงเงยหน้าตอบอีกฝ่าย

    “ลู่หาน”

    “ความประสงค์ของเจ้า...เจ้าต้องการเป็นพวกของเราใช่หรือไม่”

    “ใช่ครับ”

    “เจ้ายินยอมละทิ้งเลือดในกายของเจ้าครึ่งหนึ่งเพื่อเป็นปีศาจจิ้งจอกหรือไม่”

    “ผมยอมละทิ้งครับ”

    “ดี!”

    ผู้เฒ่าพยักหน้าและเอ่ยคำพูดเสียงดังเพื่อให้จิ้งจอกในงานทุกตัวได้ยิน

    “ข้าขอให้พวกเจ้า...เหล่าปีศาจจิ้งจอกทั้งหลายจงเป็นสักขีพยาน และเฝ้ามองการชำระเลือดในกายของลู่หาน ผู้ซึ่งต้องการละทิ้งเลือดของปีศาจเสือเพื่อกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกเช่นเรา”

    ลู่หานเดินมายังข้างแท่นพิธีและเดินขึ้นบันไดด้านข้างขึ้นมายืนอยู่ข้างผู้เฒ่า

    “จงชำระกายของเจ้าก่อนการเข้าพิธีต่อหน้าสักขีพยาน”

    ลู่หานจำขั้นตอนของพิธีได้อย่างแม่นยำ เด็กหนุ่มเดินลงบันไดลงน้ำสีฟ้าธรรมชาติ เมื่อร่างกายของเขาเตะโดนผิวน้ำ น้ำในสระก็เรืองสีทองสว่างสวยงาม ลู่หานตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่หยุดเดินจนถึงจุดที่ลึกที่สุด ซึ่งระดับน้ำอยู่ที่ไหล่ของเขา

    ‘ผู้ที่เหมาะสมน้ำจะเรืองแสงสีทอง หากเป็นผู้ไม่เหมาะสมน้ำจะเปลี่ยนเป็นสีดำ’ลู่หานจำได้ว่าจินจูเป็นคนพูดกับเขา รู้อยู่ว่าจะเปลี่ยนสีแต่ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดี

    ลู่หานกลั้นใจและย่อตัวลงเพื่อให้ระดับของน้ำท่วมศีรษะของตน
   
    เขาปล่อยความคิดให้ว่างเปล่าไม่นึกถึงเรื่องขุ่นเคืองใจใดๆ เพราะเกรงจะทำให้พิธีนี้ไม่บริสุทธิ์

    เมื่อใกล้หมดลมจึงค่อยขยับตัวขึ้นเหนือน้ำ...ถึงแม้คิดจะทำเช่นนั้นแต่เขาทำไม่ได้...

    เขาขยับตัวไม่ได้...!!

    ลู่หานรู้สึกได้ว่าร่างกายไม่ยอมขยับ เด็กหนุ่มพยายามขยับขาที่แข็งทื่อของตน อย่าว่าแต่ขาเลยแม้แต่แขนก็ขยับไม่ได้! มีเพียงใบหน้าที่ขยับได้เท่านั้น ลู่หานลืมตามองน้ำรอบข้างที่เรืองแสงเป็นสีเหลืองพยายามหาตัวช่วยอื่นแต่ไม่มีอะไรเลยนอกจากกำแพง จึงหลับตาแน่น

     นี่มัน...ไม่ใช่สิ่งที่มีระบุในพิธี ตอนนี้ตัวเขาควรขึ้นจากน้ำได้แล้ว! ฟองอากาศถูกพ่นออกมาจำนวนมากเนื่องจากความร้อนรน

    ...คิดสิว่าเราทำอะไรได้บ้าง! ไม่มี...เขาทำอะไรไม่ได้เลย

    พลังไฟพื้นฐานที่เรียนมาจากเซฮุน หรือแม้แต่การกางเขตอาคมมันช่วยอะไรเขาตอนนี้ไม่ได้เลยซักอย่าง!!

    ลมหายใจใกล้หมดเต็มที

    ขอร้อง! เขาจะตายที่นี่ไม่ได้!

    พี่เซฮุน!!

     ....

    กิ๊ง!

    วัตถุบางอย่างกระเด็นขึ้นมาจากน้ำ และตกลงหน้าคนที่นั่งร้อนใจว่าเมื่อไรอีกฝ่ายจะขึ้นมาจากน้ำเพราะเวลามันผ่านไปนานเกินที่ลู่หานจะสามารถกลั้นหายใจได้แล้ว เซฮุนก้มหยิบวัตถุบางอย่างที่ตกมาลงตรงหน้าเขา

     ...แหวนที่เขาเพิ่งให้ลู่หานไป!

    “ท่านซื่อซุน...”ผู้เฒ่าหันมาเรียกชื่อเขาเบาๆ เป็นการบอกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ

    เมื่อพินิจดูสิ่งของตรงหน้าแล้วไม่ต้องรอคำอธิบายใดๆ เซฮุนรีบกระโจนลงสระน้ำทันทีท่ามกลางความตกใจของเหล่าจิ้งจอกที่ยืนดูอยู่ไกลๆว่าเหตุใดจ้าวจิ้งจอกจึงกระโจนลงไปในสระนั้น

     เมื่อเห็นตัวคนที่ยืนแข็งทื่ออยู่ใต้น้ำเขาไม่คิดใดๆทั้งสิ้นรีบดึงตัวขึ้นเหนือนำทันที

    ลู่หานถูกดึงตัวขึ้นเหนือน้ำอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มถูกอุ้มขึ้นมาและวางลงกับพื้นข้างบันไดลงสระ โชคดีที่ยังมีสติอยู่รีบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอดอย่างรวดเร็ว

    “แค่กๆๆ..”เนื่องจากหายใจเร็วไปลู่หานจึงสำลักออกมา โดยมีเซฮุนคอยลูบหลังอีกฝ่าย

    “หายใจลึกๆ”ลู่หานทำตามคำที่อีกฝ่ายบอก ไม่นานอาการสำลักก็หายไปเหลือเพียงความเหนื่อยแทน

    “ทำไมถึงเป็นแบบนี้”เซฮุนหันไปมองผู้เฒ่าที่ยืนอยู่ข้างๆใบหน้าร้อนใจของอีกฝ่ายทำให้เซฮุนรู้ว่าสิ่งนี้ไม่ได้มีเขียนเอาไว้ในพิธี

    “ผมผิดเองแหละครับ...คือ...ผมไม่รู้ว่าจะกลั้นหายใจได้นานแค่ไหน..รู้ตัวอีกทีก็เกือบหมดสติแล้วครับ”ลู่หานรีบแก้ไขสถานการณ์ก่อนที่พิธีกรรมจะล่มไม่เป็นท่า

    “ทำพิธีต่อเถอะครับ”ลู่หานเงยหน้ามองผู้เฒ่า ส่วนเซฮุนที่เห็นว่าอีกฝ่ายไม่เป็นอะไรและ และยังคงยืนยันที่จะทำพิธีต่อ จึงเดินกลับไปนั่งบนที่นั่งของตนต่อ และคอยจับตาดูสิ่งผิดปกติที่จะเกิดขึ้นทั้งภายในและนอกลานพิธี

    สถานการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างเสียงซุบซิบในหมู่จิ้งจอกที่ยืนดูอยู่ แต่เมื่อจ้าวจิ้งจอกไอกระแอมหนึ่งทีเสียงทั้งหมดก็เงียบลงไป

    พิธีดำเนินต่อไปเกือบชั่วยามจนอีกประมาณสองนาทีจะเที่ยงคืน ช่วงเวลาที่พระจันทร์สีเลือดล่องลอยอยู่กลางท้องฟ้าอันมืดมิด...ช่วงเวลาที่ปีศาจจิ้งจอกมีพลังสูงที่สุดในรอบห้าร้อยปี...

    บัดนี้ลู่หานเดินไปยังใจกลางของลานพิธีเขาถูกโอบล้อมด้วยเสาศิลาห้าต้น เมื่อเขาเหยียบลงจุดศูนย์กลาง ลวดลายที่ถูกสลักบนพื้นก็เรื่องแสงขึ้น ดวงไฟสีส้มที่ลอยอยู่รอบลานพิธีค่อยๆหรี่ลงจงหายไป เหลือเพียงแสงสว่างจากลานพิธี

    รัศมีสีแดงของแสงจันทร์สาดส่องลงบนศิลาสีมรกต เพียงไม่นานเสาที่เคยเป็นสีเขียวก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสว่าง...

    “ท่านซื่อซุนถึงเวลาแล้ว”ผู้เฒ่าหันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างตนบนแท่นพิธี

    หน้าที่ของเขามีเพียงแต่โยนลูกไฟจิ้งจอกบริสุทธิ์เข้าไปในกลางลานพิธี หลังจากนั้นเปลวไฟจะลุกท่วมทั้งตัวของลู่หาน...และเผาจิตของปีศาจเสือจนหมดสิ้น
    
    ลู่หานหันหน้ามาหาเซฮุนและมองไปยังคนที่อยู่บนแท่นพิธี

    ...ตอนแรกนึกว่าจะไกลจนมองไม่เห็นแต่ยืนอยู่ตรงนี้มองเห็นชัดเลย...

_____________________________________________________________________

อะไรคือความยาวของตอนนี้ยาวมากกกกก
โง่ยยย จิ้งจอขอแต่งงานแล้วช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงจุดพีคแล้ว
ตอนแรกจะให้น้องใส่ชุดญี่ปุ่นนะแต่นึกไปนึกมาใส่ชุดฝั่งจีนสวยกว่าดูพริ้วๆดี
รู้สึกว่าจะชอบชุดจีนซะแล้วสิ กลับไปแก้ตอนเก่าให้น้องใส่ชุดจีนดีไหม???
ทำไมเสี่ยวลู่ถึงจมน้ำ?!!!
ตะคริวกิน......ล้อเล่นค่ะ
ตัดตอนได้ฉับมากจริงๆ หวังว่าคงจำไม่ได้รับจดหมายลูกโซ่ในนี้หรอกนะ
ไม่เอานะอย่างสาปแช่งเราเลยT_T
ทุกคนคงเห็นแล้วนะว่ามีประโยคหนึ่งในตอนนี้สำคัญมากกกกกกก
เห็นไหมๆๆๆ 'ลูก' เห็นคำนี้ไหม!!! แสดงว่าฟิคเรื่องนี้ท้องได้?!
แฟนตาซีทำอะไรก็ได้ค่ะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าจิ้งจอกของเราจะชาร์จติดหรือไม่
คิดว่าจะติดไหมล่ะ...จ้องจะผิดผีกับเสี่ยวลู่อยู่ทุกวัน XD
(เป็นเหตุผลที่ทำไมยังไม่ยอมให้น้องเสียจิ้นซักที)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #387 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 16:33
    ต้องผ่านไปให้ได้นะ พี่เซฮูนรอเจ้าสาวของเค้าอยู่นะ พยายามเข้านะลู่หาน
    เสร็จพิธีแล้ว ก่แต่งเลยละกัน 555555 
    แล้วที่ลู่เปนเมือ่กี้ ต้องเปนเพราะผู้เฒ่า คิมแน่ๆ จงใจแกล้งกันชัดๆ 
    ดีนะที่เซฮุนนช่วยได้ทันน่ะ 
    #387
    0
  2. #379 fredfefe (@fredfefe_12) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 06:07
    อีผู้เฒ่าแก่แกใช่มั้ยห้ะะะะะ เลี่ยวลู่เกือบตายแล้วมั้ยกลิ่นนั้นต้องทำเหมือนแบบใฟ้ร่างกายชาอะไรซักอย่างรึเปล่าชั่วววว
    #379
    0
  3. #369 Muaywhale (@Muaywhale) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 00:32
    ชอบอ่าาา แต่ทำไมถึงขึ้นจากน้ำไม่ได้อันนี้ต้องเคลียค่ะ~
    #369
    0
  4. #368 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:54
    อิกลิ่นของอีผู้เฒ่าคิมแน่ๆร้ายนักนะต้องใช่มันแน่ๆค่ะ จะมีใครกล้าทำอีกนอกจากมันแค้น!! พิธีดูศักดิ์สิทธิ์มากจริงๆไรทอธิบายได้เห็นภาพเลย หรือเรามโนภาพเวอร์ไป55555555555 ลู่เราต้องรอดอ่ะนางจะเดินออกมาอย่างสง่าค่ะ ปล. ฉากฟ้าผ่าละมุนมากเจ้าค่ะ
    #368
    0
  5. #367 Gibhuan (@Gibhuan) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:50
    ชอบตอนฮุนขอเเต่งงานอ่ะ คือฟินมากก ขอให้พิธีผ่านไปด้วยดี
    #367
    0
  6. #366 Liv_Yuthing (@xiothing) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 22:31
    เกือบไปแล้ว
    #366
    0
  7. วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:37
    พิธีดูศักดิ์สิทธิ์มาก ตื่นเต้นแทนลู่เลย
    #365
    0
  8. #364 MeOoil (@MeOoil) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:22
    ถ้ามีเรื่องอะไรแปลกๆเกิดขึ้นกับลู่หานตาเฒ่าคิมน่าสงสัยสุด
    #364
    0
  9. #363 T'oey Tong (@exoppa12) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:00
    ขอให้พิธีผ่านไปด้วยดีเถอะะะ
    #363
    0
  10. #362 btbaitoeynt (@bttoey-cyjin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 16:54
    ค้างอ่ะ รออยู่น้าาา ไรท์มาต่อเร็วววว
    #362
    0
  11. #361 Miracle (@16770) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 14:54
    ค้างอย่างแรง รีบมาต่อนะค่ะ
    #361
    0