ไดอารี่ 9 แทนธาร - จอมซนคนป่วน (นิยายวายแนวครอบครัว)

ตอนที่ 249 : 249 - (ภาม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,215 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

12/2/62
- อังคาร กับภามคนหล่อ -

ดอกไม้ช่อโตยื่นให้ตรงหน้า
สาว ๆ หนุ่ม ๆ ออฟฟิศพากันมอง บ้างก็กรีดร้องกรี๊ดกร๊าดชอบใจ
ทำเอาผมอายไม่น้อย
"ผมอาย"
"ฉันก็อาย นายรีบรับไปสักที"
คว้ามือหยิบได้ก็เอามันมาปิดหน้า
"เรารีบไปกันเถอะ"คุณรามจับมือรีบเดินออกจากที่ตรงนั้น
ขึ้นรถมาได้เราสองคนก็หัวเราะใส่กัน
"คุณอะ!!"
"ชอบไหม ฉันรู้ว่านายชอบสีนี้"
"คิดอะไรอยู่ครับ คนมองเยอะแยะ โอ้ยตาย พรุ่งนี้เรื่องผมคงเม้าส์กันสนุกทั้งตึก"
"ดีสิ คนเขาจะได้อิจฉานายไง"
"อืม ได้ช่อนี้แล้ววาเลนไทน์หมดสิทธิ์ใช่ไหมฮะ"
คุณรามยิ้ม
ไม่ยอมตอบ
ทำเอาผมใจเสีย
"หมดสิทธิ์จริงใช่ไหมครับ"
อีกคนโผเข้ากอด
"มีงานที่ติดต่อเอาไว้แล้ว ไม่ไปไม่ได้..."
"นานแค่ไหนครับ"
"ก็อาจจะ 2 อาทิตย์ คงจะแวะไปที่อื่นด้วย"
ผมเงียบ มองดอกไม้สวยในมือ
รู้สึกอารมณ์เหี่ยวเฉาขึ้นทันตา
"เสียใจรึเปล่า เราฉลองล่วงหน้าได้ไม่ต้องเสียใจ"
"คนอื่นเขาก็อยากไปกับแฟนวันนั้นไม่ใช่หรือไงครับ ผมไม่ได้เสียใจหรอก แค่เซ็ง ๆ"
คุณรามจูบที่หน้าผาก
"วันนี้เป็นวันของเธอ ฉันให้เธอเต็มที่"
"เต็มมาก!"ผมประชด ยกนาฬิกาขึ้นมาดู
"ตอนนี้เวลา 4 โมงเย็น เลิกงานพอดี...แล้วดูรถติดขนาดนี้จะไปไหนได้ เหลือเวลาไม่กี่ชั่วโมงก็หมดวันแล้ว"
"อยากไปไหน ทำอะไรจะเสกให้หมดทุกอย่าง"
ผมหัวเราะ
"ทานข้าวธรรมดาก็ได้ครับ ไม่ได้ทานข้าวด้วยกันนานแล้ว"
ปกติจะทานที่ห้องพักคุณราม เพราะรสนิยมการทานอาหารของเราค่อนข้างต่างกัน
แต่วันนี้ยอมให้วันหนึ่ง
"ทานอะไรฉันตามใจภาม"
"ผมตามใจคุณราม เพราะคุณรามเรื่องมากกว่า"
"หึ"
"จริงไหม"ผมยิ้มกว้าง
"จริง แต่วันนี้ตามใจภาม"คุณรามกอดแน่น
"ถ้าเลือกร้านไม่ถูกใจละ"
"ได้"
"ร้านข้างทาง มีแต่ฝุ่น...ไม่สะอาด"
"ได้หมด"
"เสียงดังด้วยนะครับ"
"ตามใจภาม แต่คิดว่าเราได้ทานด้วยกันทั้งทีภามอยากให้เป็นแบบไหน ตามใจภามทุกอย่าง"
"โหย พูดอย่างนี้ใครก็อยากได้ร้านดูดีหน่อยแหละครับ"
คุณรามหัวเราะ
"ยังมีหน้ามาบอกตามมใจ"แล่บลิ้นใส่ แต่โดนอีกคนโฉบมารังแกกันซะนี่
"อื้อ"ผมดันออก อายคุณวินัยที่ขับรถให้
คุณรามเหล่ตามองตาม แล้วเอาผ้ามาปิดหน้าเราสองคนก่อนจะจูบต่อ
"อื้อ อย่ารังแกกัน"
"ภามน่ารัก ให้ฉันกินภามก่อนได้ไหม"
"ไม่ได้"
"เหตุผล"
"เพราะไม่ใช่วาเลนไทน์"
คุณรามทำตาโต
"ภาม! เรามีอะไรกันได้แม้จะไม่ใช่วาเลนไทน์นะ! นายนี่มัน"
"ไม่ให้"
"เด็กเจ้าเล่ห์"
"จะได้ทำอีกทีงั้นคงต้องรอปีหน้างั้นสิ นายนี่มันติ๊งต๊องจริง ๆ"
"ผมก็ตั้งใจว่าจะให้เป็นอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน คิคิคิ"
"นี่มันไม่ตลกเลยภาม"
"คิคิคิ"
ผมจูบเขาอีกที ก่อนจะหัวเราะตาหยี
อีกคนทำหน้าเซ็ง ๆ คิคิคิ
.
.
ผมเลือกร้านที่อาหารอร่อยและราคาไม่แพงมาก
แน่ละมันไม่ค่อยเป็นส่วนตัวแบบที่คุณรามชอบ แต่ผมจ่าย...ผมต้องได้เลือก
"ทานได้ไหมครับ"
"ได้"
"ต้องไม่ได้แน่เลย ผมสั่งแต่ที่ตัวเองชอบ"
คุณรามขำออกมา
"แล้วภามจะมาถามฉันทำไมว่าฉันทานได้หรือไม่ได้ โธ่ อุตส่าห์ปลื้มใจ"
"ก็คุณรามทานน้อย ผมก็ต้องเลือกสั่งที่ผมพอจะทานหมดไว้ก่อนสิครับ"
คนตัวสูงยิ้ม ผมได้ยินโต๊ะข้าง ๆ กรี๊ดกร๊าดกันด้วย แต่ตัวเองพยายามไม่เห็นไปมอง
ทานข้าวขณะที่มีผู้คนพลุกพล่านคุณรามต้องไม่ชอบแน่
ผมกัดปากตัวเอง
"เป็นอะไร"
"คุณอึดอัดรึเปล่า เวลาคนมองเยอะ ๆ น่ะครับ"
"ไม่ ชินแล้ว"
"อ่อ"
ตอบด้วยสีหน้ามั่นใจว่าเป็นเรื่องปกติ ไอ้อาการแบบนี้ชวนให้หมั่นไส้ไม่น้อย
"ห่วงมากเหรอ ที่จริงนายควรเลือกร้านดีกว่านี้สิ"
"แพงกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ นพมายืมเงินอีกแล้ว แค่เดือนนี้..."ผมเงียบเพราะรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป
หลบตาคุณรามและภาวนาในใจว่าเขาคงไม่ได้ยิน
"โห น้ำมาแล้ว ผมชอบน้ำมะลิ...มันหอมสดชื่น คุณอยากลองรึเปล่า"
"อืม"
"มีชาร้อนด้วยคุณอยากได้ไหม?"
"ไม่ เอาแบบที่ภามกินก็ได้"
ผมยิ้มกว้าง
อาหารยกมาเสิร์ฟ มีแค่กับข้าว 3 อย่างกับข้าวสวย 2 จาน
ผมกลั้นหายใจแต่พยายามยิ้ม
"ทานได้ไหม"
"ได้"
"เราทานกัน 2 คน ผมเลยสั่งน้อยแต่ถ้าคุณรามอยากทานอะไรเพิ่ม..."
"ทานได้ครับ"
ผมพยักหน้า
ลงมือทานคุณรามก็มักตักให้ผมก่อนเป็นส่วนใหญ่
"เมื่อกลางวันไม่ได้ทานข้าวเหรอ?"คุณรามยิ้ม
"ก็....งานเยอะครับ"
ที่จริงกลัวเงินไม่พอจนถึงวันที่ภนพนัดคืนเงิน เลยงดค่ากับข้าวกลางวันไปก่อน
งดเครื่องดื่ม
งดค่าเดินทางด้วยการขอติดรถพี่อ้วนบ้าง พี่หวีท หรือพี่สุ่มบ้าง แล้วแต่พวกพี่มันสะดวก
นพมันบอกจะเอาเงินไปลงทุนทำร้านกับเพื่อน
แต่ยังไม่ได้บอกใครเพราะมันก็เพิ่งเริ่ม
ผมท้วงแล้วว่าเอาเงินไปลงกับธุรกิจที่ไม่รู้จักระวังเงินจะจม 
แต่มันฟังที่ไหน
อะไรก็ทำได้ ๆ 
ผมมีเงินก้อนที่เก็บไว้เหลือไม่มาก
เงินที่มันเอามาคืนก็เก็บใส่บัญชีฝากประจำ ตั้งใจจะไม่ถอนอีกเป็นปี
.
"เอาข้าวฉันไหม"
"ทำไมไม่ทานให้หมด ไม่อร่อยเหรอครับ"
"อิ่มแล้วน่ะ"
ผมมองจานข้าวที่เหลือกว่าครึ่งของอีกคนแล้วส่ายหน้า
"ทานหน่อย"ผมขอร้อง คุณรามหัวเราะ
"อิ่มแล้วจริง ๆ"
"กลับไปอย่าสั่งให้โรงแรมเตรียมอาหารไว้นะครับ ถ้าเห็นละน่าดู"
"พูดอย่างนี้แสดงว่าจะกลับไปด้วยกันรึเปล่า?"
"ไม่รู้สิครับ แล้วแต่คนพาไป"
"ถ้างั้นรีบอิ่มเถอะ อยากกลับจะแย่"
ผมกับคุณรามหัวเราะออกมาพร้อมกัน
.
"ภาม"
คุณรามเรียก
"ครับ"
คุณเขานิ่งไปไม่ยอมพูดอะไร
"ครับ"ผมถามย้ำอีก
มองหน้าแล้วเดาเรื่องที่คุณรามจะพูดไว้ในใจ
ผมขอร้องผ่านแววตา 
ขอร้องละ ๆ อย่าพูดเรื่องเงินเลยนะ ขอร้อง ๆ ๆ ๆ ๆ
"อยากทานเครป"
ผมถอนหายใจโล่งอกอย่างลืมตัว
"คิดว่าอะไร"พูดออกไปแก้เขิน คุณรามคงรู้ถึงได้ยืนมาบีบต้นคอ
"ทานด้วยกันหน่อยสิ"
"คุณรามเคยทานด้วยเหรอครับ"
"ไม่เคย สั่งให้หน่อย..."
ผมยิ้มกว้าง
"ได้เล้ย"
คุณรามเรียกคุณวินัยเข้ามาและพูดคุยอะไรกันอยู่สองสามคำ
หลังจากนั้นก็เดินออกไป
คุณวินัยเดินมาหาผม
"คุณภามครับ คุณท่านอยากไปเดินดูกระเป๋าให้จีแอลครับ"
"อ้าว ทำไมเพิ่งมาดูละ"
"เห็นว่าเพิ่งนึกขึ้นได้ครับ คุณภามรีบไปเถอะตรงนี้ผมดูเอง"
"อ่อ นี่เงินค่าขนมครับ"
"ไม่ต้องหรอกครับ รีบเดินไปเถอะ"
"อ่อ ครับ ๆ"ผมรีบเดินออกมา ดูสิจะบอกเราสักคำก็ไม่มี
คุณรามไปยืนรออยู่ตรงทางเลี้ยว ยกมือกวักเรียกผมให้รีบเดินเข้าไปหา
"ทำไมลืมละครับ จะเดินทางอยู่แล้ว"
"ที่จริงเดินทางพรุ่งนี้ตอนค่ำน่ะ"
"อยากได้อะไรครับ น้องคงโตมากแล้วใช่ไหม..."
"อืม"
"เลือกให้หน่อยสิ"
ผมพยักหน้าดีใจ
รู้มาว่าก่อนหน้านี้คุณรามจะชอบซื้อของ 2 ชิ้น ชิ้นหนึ่งให้กาว ยิ่งพี่เสือบอกว่ากาวชอบก็ยิ่งซื้อให้
ซื้อแต่แบบเดิม ๆ
แล้วก็ซื้ออีกชิ้นที่เหมือนกันให้ลูกสาวตัวเอง ด้วยคิดว่าคงจะชอบ
แต่ไม่ใช่เลย การเลือกของของคุณรามแย่มาก
หยิบอันไหนได้ก็เอาอันนั้น
คนของคุณรามเคยกระซิบว่าจีแอลเกลียดของขวัญทุกชิ้นที่คุณรามซื้อให้
ทีแรกผมตกใจ แต่สุดท้ายก็เข้าใจ
เป็นผมผมก็คงเกลียดเหมือนกันที่ซื้อกระเป๋าหนังลายคนแก่ให้เด็กใช้
"เดินเลือกกัน"คนตัวสูงกุมมือผมเอาไว้
ซื้อของให้เด็กผู้หญิงที่วัยกำลังโตนี่ก็ยากเหมือนกันนะ
แต่ผมก็คิดว่าของง่าย ๆ อย่างชุดเครื่องเขียน หนังสือ แล้วก็เครื่องประดับน่าจะเหมาะ
เลยเลือกเอาแบบหวาน ๆ ให้ คุณรามซื้อหมดทุกอย่าง
จากนั้นก็กลับเพ้นเฮ้าส์คุณราม ระหว่างนั่งรถกลับเราทานเครปกันไปด้วย
.
ห้องพักหรูมีลิฟท์ส่วนตัวขึ้นไป
เปิดประตูเข้าไปด้านในจะเจอสระว่ายน้ำก่อนเข้าถึงประตูอีกด้าน
ผมเดินนำอย่างคุ้นเคย
ปกติแล้วจะมาเฉพาะวันที่คุณรามอยู่ วันอื่นที่เขาไม่อยู่ก็จะไปนอนคอนโดกับภีม
แม้คุณรามจะทำที่แสกนนิ้วมือให้ผมเข้าออกตามใจได้
แต่ไม่เอาหรอก
ผมยอมรับว่ากลัว วันดีคืนดีก็มีคนใส่ชุดอาหรับเดินเข้ามาสำรวจนู่นนี่ พูดกันเป็นภาษาไม่เข้าใจก่อนออกไป
แม้จะรู้ว่าเขาเป็นคนของคุณรามแต่กลัวอยู่ดี
เรื่องนี้เคยบอกเจ้าของห้องแต่เขากลับหัวเราะ บอกว่าผมดูหนังมาก
ห้องรับแขกใหญ่มาก เฟอร์นิเจอร์เป็นสีขาว ดำ ทอง
ด้านขวาเป็นห้องทำงาน ส่วนถัดไปเป็นห้องรับรองแขก ซึ่งผมขอยึดเอาไว้เป็นห้องของตัวเอง
ลึกเข้ามาเป็นห้องครัวและห้องอาหารขนาดใหญ่
เดินเลยเข้าไปเป็นลิฟท์และบันไดขึ้นสู่ชั้นสอง ห้องนอนของเจ้าของบ้าน
"อยากอาบน้ำ"
"ขึ้นไปอาบข้างบน"
"ไม่เอาครับ อยากอาบน้ำแล้วก็...นอนเลย"
"ตลกแล้วภาม"
ผมหัวเราะคิก
"เด็กต้องนอนก่อน 5 ทุ่มเพราะพรุ่งนี้ต้องทำงานครับ"
"จำได้ว่านายบอกบอสนายว่าพรุ่งนี้จะไปหน้างาน แสดงว่าตื่นสายได้"
"ความจำดีจัง แต่ต้องไปประชุมกับพวกพี่อ้วนก่อนครับ"
"ก็สายได้อยู่ดี"
ผมหัวเราะ
"ไม่เอาแล้ว เหม็นตัวอยากอาบน้ำ"
"ไปอาบข้างบนเถอะ ฉันขอร้องเธอบ้าง"
"อยากแช่น้ำอุ่น"
"ฉันเปิดให้"
"คนเดียว"
"เฮ้อ ฉันทำผิดมากใช่ไหมที่มีงานตอนวาเลนไทน์เนี่ย ต้องแก้ตัวยังไง...ทำยังไงดีภาม"
"ทำอะไรไม่ได้แล้วครับ แคนเซิลงานก็ไม่ได้ อยู่ด้วยกันก็ไม่ได้ ทำใจได้อย่างเดียว"
"รำคาญหรือเปล่าที่ฉันเป็นแบบนี้"
"ไม่ครับ"
"เสียใจไหมที่เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน"
"นิดหน่อยฮะ แต่พยายามทำใจให้ชิน...รู้ว่าคุณมีงานเยอะ"
คุณรามกอด
"เด็กดีของฉัน แต่รู้ใช่ไหมว่าถึงงานเยอะฉันก็ดูแลปกป้องนายได้เสมอ"
ผมพยักหน้า
"มีปัญหาอะไรบอกฉันบ้าง ถึงนายไม่ให้ช่วยแต่สัญญาว่าจะรับฟังทุกอย่าง แบ่งเบากันและกันไงเหมือนที่เคยพูดไง"
"อืม"
"ขอคุยได้ไหม"คุณรามเริ่ม ผมนิ่งเงียบก่อนจะพยักหน้า
เขาจูงมือผมออกไปนั่งที่ห้องนั่งเล่น 
นั่งหันหาเข้าหากัน
"ตอนนี้มีปัญหาอยู่รึเปล่า"
"ไม่มีครับ"
"อย่าโกหก เรื่องงานมีไหม"
"ก็มีบ้างแต่ผมจัดการได้"
"มีคนแกล้งนายอีกรึเปล่า"
ผมหัวเราะ
"ใครจะกล้า ไม่มีหรอกครับ...งานน่ะก็มีปัญหาปกติ แต่พวกพี่สุ่มก็ช่วยกันอยู่แล้ว ผมจัดการได้"
"แล้วสุขภาพนายละ ฉันเห็นภามไอบ่อย ๆ ยังเจ็บคอไหม อย่าโกหกกัน"
"ก็ยังทานยาอยู่ครับ"
"เดี๋ยวออกมาไม้ให้แม่บ้านเอาใส่แจกันไว้ข้างนอกนะ อย่าเอาเข้าห้อง..."
"ครับ"
ผมโน้มตัวไปกอดคนตัวโต
"เอิ่ม แล้วเรื่องภนพละ"
"ทำไมเหรอครับ"ผมขืนตัวออก
"เขามาเอาเงินไปอีกแล้วใช่ไหม"
ผมจ้องหน้าอีกคน รู้สึกว่าโดนตรวจสอบมากเกินไป
"ขอโทษที่รู้ แต่ฉันเห็นข้อความจากไลน์"
"คุณอ่านเหรอครับ"
"ภามลืม Log out ออกจากไลน์ในคอมฯ ฉัน"
"โอ๊ย ตาย"ผมยกมือปิดหน้า
ข้อความยืมและทวงเงินที่คุยกับภนพทั้งหมด
เขาคงนั่งอ่านแน่ ๆ
"คุยได้รึเปล่า"
"ไม่ได้ครับ"
"ไม่พร้อมเหรอ"
"ครับ"
"คิดว่าจัดการได้ไหม"
"ได้แน่นอนครับ ที่จริงนพบอกจะคืนภายในเดือนนี้ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็ต้องตามนั้นครับ"
"แม่รู้ไหม ไม่สิ...ภีมรู้ไหม"
ผมเงียบ
"ไม่มีใครรู้เลยเหรอ กับฉัน...เธอก็ไม่บอก"
คนตัวสูงเกาะกุมมือผมเอาไว้
"คิดว่าจัดการได้ครับ"
"เพราะอย่างนี้รึเปล่าถึงไม่ค่อยออกไปไหน ไม่ค่อยทานข้าว แล้วก็ไม่จ่ายค่าน้ำไฟคอนโดภีม"
"คุณอ่านมันหมดเลยเหรอเนี่ย!!"
ผมฟาดมือหนาหนึ่งที
"ก็อยากรู้นี่"
"โอ๊ย ตาย ๆ ผมไม่ชอบนะ"
"เธอไม่ Log out ออกเอง"
"อ่อ ความผิดผม โอเค ๆ ทีหลังจะไม่ใช้คอมฯ คุณแล้ว แย่ชะมัด"
"....................................................."
"......................................................"
"เธอให้เงินน้องไปหมดเลยเหรอ ไม่คิดจะเหลือให้ตัวเองสักนิดเลยหรือภาม"
"เหลือครับ แต่มีเหตุให้ต้องใช้จ่ายออกไปเลยพลาดไปนิด"
"ถามได้ไหมว่าเหลือเท่าไหร่"
"ไม่ควรถามนะครับ"
"พอถึงวันที่นพจะเอามาคืนรึเปล่า"คุณรามเปลี่ยนคำถาม
"ถ้าประหยัดหน่อยก็พอครับ"
"วันนี้จ่ายค่าข้าวให้ฉันอีก"
ผมจับมือคนที่กุมแก้มตัวเองอยู่
"ส่วนนั้นจ่ายได้ ตกลงกันแล้วจะไม่ยอมผิดคำพูดครับ"
"ทำยังไงกับเด็กดื้อดี เป็นห่วงมากนะ...รู้ไหม"
ผมยิ้ม
ดึงแก้มคุณรามให้ยิ้มด้วย
"อยู่ได้ ค่าน้ำ ค่าไฟไอ้ภีมมันบ่นแต่มันก็ออกให้ก่อนอยู่ดี เรื่องเดินทางก็ขอติดรถพวกพี่ที่มีมอเตอร์ไซค์ประหยัดไปอีก
ค่าอาหารก็ไม่ต้องห่วงใคร ๆ ก็อยากเลี้ยงผมทั้งนั้น"
"รวมทั้งไอ้คนชื่อทีด้วยรึเปล่า"
ผมยิ้มและพยักหน้า
"พี่ที"
"ไอ้"
"พี่"
"ไอ้"
"พูดไม่เพราะ พี่ทีก็ดีแต่ไม่รบกวนเขาหรอก แฟนตัวเองก็มี..."
"แต่ไม่เคยอ้อนขออะไรกับฉันบ้างเลย เฮ้อ นี่ยังดีนะที่รู้ตัวว่าเราเป็นแฟนกัน"
"ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรน่า"
"แล้ว...ถ้าภนพยังไม่คืนภายในวันที่นายขีดเส้นไว้ละ จะทำยังไง"
"ก็อดทนถึงเดือนใหม่ รอเงินเดือนครับ แฮ่"
"ยังยิ้มได้นะ"
"ภามเก่ง"
"เก่งมากกกก"คุณรามก้มลงมาจุ๊บหนึ่งที
เขาจับหน้าผมเอียงซ้าย เอียงขวา แหงนขึ้น ก้มลง
"มิน่า พักนี้ถึงไม่สบาย...เพราะนายนั่งมอเตอร์ไซค์ไปทำงานทุกวันนั่นเอง"
"ไม่เกี่ยวสักหน่อย"
"เกี่ยวสิ อากาศข้างนอกไม่ค่อยดี สุขภาพนายก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว"
"ตอนเช้าอากาศดีจะตาย"
"ฝุ่นทั้งนั้น แล้วนายก็เดินทางทุกวัน เหมือนเก็บแต้มสะสมเชื้อโรคเลยว่าไหม
อ่อ รู้แล้วว่าทำไมไม่นั่งแท็กซี่ไปทำงาน ตอนนี้ตีน้องชาย ควรตีคนพี่ก่อนดีไหม 
ดื้อกันเหลือเกิน ทั้งพี่ทั้งน้อง"
"...................................................."
"ภามทำไม่ถูกรู้รึเปล่า ถ้าภีม ภพ หรือแม่รู้ก็คงบอกอย่างนี้เหมือนกัน"
"อย่าบอกใครนะครับ!"
"หึหึ เห็นไหม ถ้าเป็นเรื่องที่ทำแล้วถูกต้องต้องบอกคนอื่นได้..."
"เหมือนที่คุยไปตามผู้หญิงคนนั้นวันนั้นรึเปล่า ถ้าเป็นเรื่องที่ถูกต้องต้องบอกคนอื่นได้"ผมย้อนทันควัน
ทำเอาอีกคนนั่งอึ้ง
"แน่นอนว่าเรื่องของฉันบอกคนอื่นได้ เพราะของฉันถูกต้อง"
"แน่ใจ"
"แน่ใจที่สุด"
ผมถอนหายใจ หาเรื่องอะไรมาเถียงเขาไม่ได้
"อย่าบอกใครนะครับ ขอร้อง"
"งั้นเรามาตกลงกัน"
"เรื่องอะไรครับ"
คุณรามจูบหน้าผากและเดินหายขึ้นชั้นสองไป
ทิ้งเราให้นั่งคนเดียว แต่ไม่นานก็เดินมานั่งที่เดิม
"ฉันมีเงินสดติดตัวไม่มาก แต่คิดว่าคงจะพอให้ภามใช้จ่ายได้ รับไปได้ไหม"
ยื่นเงินแบงค์พันปึกหนาเกือบครึ่งฝ่ามือให้
ผมผงะ
"เฮ้ย! ไม่เอา"
"เอาน่า รับไว้หน่อยให้ฉันสบายใจ ว่าแฟนฉันจะไม่อดตายระหว่างทาง"
ผมหัวเราะ
"โน ไม่เอาครับ! อยู่ได้น่าคุณต้องหัดเชื่อใจผมให้มาก ๆ รู้ไหม"
"เชื่อใจว่าทำได้ แต่ห่วง...เข้าใจไหมว่าห่วง อยากให้ภามทานอาหารที่อร่อย 
อยากให้ภามไม่เครียด อยากให้หายไอสักที อยากให้สุขภาพดีขึ้น"
ผมยิ้ม
"ขอบคุณครับ แค่คุณให้กำลังใจก็มากพอแล้ว"
"ถ้าไม่สะดวกใจ รับบัตรเครดิตไว้ได้ไหม มันเป็นบัตรสำรอง...แต่วงเงินไม่อั้น ฉุกเฉินยังไงนายจะได้มีใช้จ่ายไปก่อน"
ผมยกมือลูบคิ้วคนตัวโต
"ไม่เอา"
"นายไม่ชอบสีนี้ฉันมีบัตรเครดิตครบทุกสีเลยนะ บัตรหลักก็ได้...เอาใบไหนที่นายอยากได้ก็ได้"
ผมยิ่งหัวเราะหนักเข้าไปใหญ่
"คุณเปย์คนที่ชอบแบบนี้เสมอเลยเหรอ ชักกลัวแล้วสิ"
"แค่ภามคนเดียว"
.
.
หัวใจมันพองฟูยังไงไม่รู้
.
.
"ขอบคุณครับ แต่...."
"อย่าปฏิเสธมากได้ไหม ฉันเสนออะไรให้ก็ไม่เอาสักอย่าง เอางี้ ภามมานอนที่นี่จนถึงวันที่ฉันกลับมา ฉันจะให้คนขับรถไปส่งทุกที่ อยากทานอะไรก็สั่ง...แล้วจะให้เขาแพ็คไปทานที่ทำงานให้ด้วย แบบนี้ดีไหม"
"ภีมด่าตายพอดี"
"ฉันจะโทรไปขอเอง เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ถ้าขัดขืนละก็..."
"จะทำไม"ผมขึ้นเสียง
"จะเอาเรื่องไปบอกแม่นาย"
ตัวเราเหี่ยวแฟ้บลงมาทันที
"อย่านะครับ"กอดคนตัวโตอ้อนสุด ๆ
"งั้นทำตามที่ฉันขอบ้าง เฮ้ออออ ทำไมนะ...มีแต่คนอยากมาที่นี่ คงมีแต่แฟนตัวเองละมั้งที่ทั้งให้คีย์การ์ด ทำแสกนนิ้ว เคี่ยวเข็ญยังไงก็ไม่ค่อยอยากมา"
"ก็เพราะ..."
"เพราะอะไรครับ"
"เพราะไม่ชอบคนที่ใช้ชุดอาหรับเดินไปเดินมาครับ น่ากลัว"ผมสารภาพ
คุณรามหัวเราะ
"อ่อ โอเคเข้าใจแล้ว จะจัดการให้"
ผมยิ้มกว้าง
"แบบนี้สบายใจขึ้นบ้างไหม ดีขึ้นรึยัง"
พยักหน้าให้อีก
"เฮ้ออออ คุยกันเข้าใจสักที คราวนี้อาบน้ำได้"คุณเขาร้องดังขึ้น 
กำลังจะจับ แต่ผมกระโดดหนี
"อาบคนเดียว ๆ ราตรีสวัสดิ์คร๊าบบบบบบ"
"ภาม!!! ภามไม่เอาน่า!!! ภามมมมมมม"
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ผมรีบกระโดดเข้าห้องตัวเอง ล็อคกลอน 2 ชั้นไม่ให้คนนอกเข้า
คุณรามยังเคาะประตูดัง
"ถ้าฉันเข้าไปได้เธอเจ็บตัวแน่ภาม!"
"อาบน้ำครับอาบน้ำ"ผมร้องสวนออกไป
"ภาม"
ผมถอดเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำคนเดียว เสียงข้างนอกก็ค่อย ๆ เงียบไปเอง
.
.
ที่จริงอยากแกล้งเฉย ๆ ก็จะทิ้งเราไปในช่วงวาเลนไทน์ซะนี่
ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จถึงเดินขึ้นบันไดมาชั้นสอง
(ถ้าขึ้นลิฟท์ต้องแสกนนิ้วและมีเสียงร้องเตือนถึงห้องนอนก่อน)
คุณรามยังอาบน้ำไม่เสร็จ 
ผมถือวิสาสะกระโดดนอนบนเตียงกว้าง
แอร์เย็นฉ่ำ หนาวจนเกือบลืมไปว่าอยู่ประเทศไทย
รีบเอาผ้าห่มคลุมร่างด้วยกลัวตัวเองจะเป็นหวัด
"ฉันเห็นมีอะไรดุ๊กดิ๊กอยู่ใต้ผ้าห่ม คนหรือหมากันนะ"
"คนสิครับคน"
คุณรามหัวเราะ
เดินมาคร่อมร่างผมเอาไว้แล้วหอมแก้ม
"ไม่ต้องแต่งตัวใช่ไหม"
"อยากแก้ผ้านอนก็เชิญ"
"อ๊า งั้นแก้ผ้านอนดีกว่า"คุณรามปลดผ้าเช็ดตัวออก
"แว๊กกกกกกก"ผมรีบเอามือปิดตา
คือก็ทำใจไว้ประมาณหนึ่งว่าฟีลอ่อนโยนที่เราอยากได้เขาคงไม่มีให้
แต่ไม่คิดว่าจะฮาร์คอร์ขนาดนี้ ฮืออออ
"มานี่ซะดี ๆ ดูมือฉันสิ! เมื่อกี้ทุบประตูห้องแทบตายไม่ออกมา มาเน้!"
"ยอมแล้วคร๊าบบบ อย่าแรงนะ"
"เอาแค่ถึงใจ..."
ผมหัวเราะ กึ่งชื่นใจ กึ่งกลัว
"เอาแบบอ่อนโยน"ผมบอก
คุณรามลากขาผมให้ก้นไปหยุดอยู่ปลายเตียง
คนตัวโตกระโดดคร่อมร่างแล้วก้มลงมาหา
"นี่อ่อนโยนสุดแล้วครับ"
ผมดัน
เขากด
ผมดัน ๆ 
เขากด ๆ 
.
.
"ถ้าไม่สบายอีก ต้องแย่แน่เลย เบาให้หน่อยนะ"
"จะทะนุถนอมให้ดีที่สุดเลยครับ"
.
.
ตัดฉากไปที่โคมไฟหัวเตียง เสียงแอร์ และผ้าม่านที่กระพือลม
.
.






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.215K ครั้ง

20,274 ความคิดเห็น

  1. #17166 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:21
    อ่านตอนนี้แล้วคุณรามดูเข้าหาง่ายกว่าที่คิดอ่ะ อาจเป็นเพราะเป็นบรรยากาศตอนอยู่กับแฟนด้วยมันเลยสบายๆ // ภามทำไม่ถูกจริงๆนะเรื่องนพ เข้าใจว่ารักน้อง แต่ที่น้องทำภามก็รู้ว่าเสี่ยง ทำไมไม่ห้ามให้เด็ดขาดแถมยังเอาเงินเก็บตัวเองให้ไปอีก สำหรับเรานะเงินเก็บก็คือเงินเก็บ จะพยายามไม่ไปแตะต้องมันเด็ดขาด แต่ภามนี่ให้ไปจนตัวเองเดือดร้อนเลยนะ มันเกินไปจริงๆ
    #17166
    0
  2. #16196 มายาป่าฝน (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:00

    แว๊กกกกกกกก หวานเวอร์ไม่ชินกับหัวใจแต่ทำไมรู้สึกดี๊ ดี

    555555++

    #16196
    0
  3. #16188 pegus (@pegus) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:54
    หวานมาก น่ารักมาก ไม่อยากจะเชื่อว่ารามภามหวานได้ขนาดนี้ มันดีมากกกกกก คือเชียร์คู่นี้หนักมาก หวังว่าวันนึงเวลาไปเที่ยวครอบครัวใหญ่ๆจะมีคู่รามภามไปด้วยกัน
    #16188
    0
  4. #16185 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:35
    โห้ยยยยย อารามคะ มาฟีลนี้จะไปไหนรอดเนี่ยยยยยยย
    #16185
    0
  5. #16178 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:26
    คุณรามมมม ดีไปแล้วววตอนนี้ ภนพพี่เดือดร้อนอีกแล้ว
    #16178
    0
  6. #16176 So korn (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:25

    คิดถึงคู่ราม-ภามที่สุด

    ได้อ่านวันวาเลนไทน์พอดี

    ❤️❤️??‘???‘???‘???‘?

    #16176
    0
  7. #16149 aungor (@aungor) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:31

    นานๆๆๆจะมีฉากสวีทของคู่นี้.... อยากอ่านมานาน
    #16149
    0
  8. #16144 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:21
    น้องภามมมมมมม ตามใจภนพมากไปแล้วนะคะลูกกกกกกกกก เนี่ย แล้วตัวเองก็มาเดือดร้อนอะ นพจะกลายเป็นคิดว่าภามยังโอเค มีให้น้องตลอดนาาาาาา คุณรามเขาก็ห่วงแฟนเขานะคะ
    #16144
    0
  9. #16141 Azkaban (@bigg) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:09
    รามภาม ชื่นใจจจจ
    #16141
    0
  10. #16128 มานี (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:44

    สายเปย์มากเด้อ

    ภามตามใจภนพอีกแล้วววว

    #16128
    0
  11. #16126 BaeBB_9397 (@BaeBB_9397) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:40
    ภามเอ้ยยย ลำบากก็ปฏิเสธนะบ้างนะ น้องได้ใจหมดแล้ว
    #16126
    0
  12. #16108 ontheotherhand (@ontheotherhand) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
    ดีใจได้อ่านนนนนนน คามภาม แล้ววว
    #16108
    0
  13. #16104 HHO~ (@exo-tine) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:24
    รักภามมากป่าวคุณราม งุ้งงิ้งสุด
    #16104
    0
  14. #16090 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52
    โอย!!! ใจบางไปหมดแล้ว คู่นี้เขียนต่อเถอะค่ะ ชอบมากกก
    #16090
    0
  15. #16067 p_mooao (@p_mooao) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:22
    งุยยยยยย ทำไมน่ารักกันขนาดนี้
    #16067
    0
  16. #16066 feather25 (@feather25) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:11
    ไม่ปิดหน้าต่าง??? ม่านกระพือ??? งั้นเราแอบดูข้างหน้าต่างแล้วกัน วะฮะฮ่า
    #16066
    1
    • #16066-1 Nishida_CHIN (@nishidaryo) (จากตอนที่ 249)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:48
      กระพือเพราะลมจากแอร์จ้า
      #16066-1
  17. #16065 TorFon (@TorFon) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:03
    ท่านชีคน่ารักเว่อร์ๆๆๆชอบภามเวลาอ้อนอาราม #อารามสายเปย์ของแท้
    #16065
    0
  18. #16064 ♡luvB_Bhyunee♡ (@aoozzii-5259) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
    ห๊ะๆๆๆ ตัดได้ไงกลับมาก๊อนนนน
    #16064
    0
  19. #16063 ระริน (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18

    คุณภามก็มีมุมน่ารักนะนี่ 55 ส่วนภามคืนนี้จะเป็นไงนะ คุณรามคงเก็บสะสมเผื่อช่วงเวลาที่ไม่เจอกันแน่เลย สงสารภามจุง ????????????????

    #16063
    0
  20. #16062 baibua_wan (@baibua_wan) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11

    อยากอ่านเต็มๆจัง
    #16062
    0
  21. #16061 Khunbb1234 (@Khunbb1234) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:57
    อยากอ่านคู่นี้ค่าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #16061
    0
  22. #16060 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:43

    โง้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    คู่นี้น่ารักอ๊าาาาาาาาาาาาาาา

    อารามงานดีกว่าที่คิด

    น่อววววววววว

    ภามก็โคตรน่ารัก

    แต่อย่าตามใจนพมากนักเลย

    ตัวเองก็ต้องลำบาก

    เฮ้อออออ ภนพนะภนพ

    เอาเงินไปซื้ออะไรหรือทำอะไรให้อารามรึเปล่าน้าาาาา

    #16060
    0
  23. #16059 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:37
    น่ารัก ภามรักน้องสุดๆ
    #16059
    0
  24. #16058 PrinceMillan (@smirnoff-24) (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:23
    อยากอ่านคู่นี้เต็มๆจังเลยค่ะ อยากรูภูมิหลังคุณราม อยากให้มีน้องจีแอล มีลูกด้วยกัน แต่งงานเล้นยยชอบมาก
    #16058
    0
  25. #16057 vevi (จากตอนที่ 249)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:15

    ลุงยักษ์ของน้องตัสก็มีหวาน มีหวง มีห่วง และก็หื่นให้ภามครบเลย

    เป็นความรักแบบผู้ใหญ่อะเนอะ มีภาระหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ


    ลุงยักษ์เค้ามีดอกไม้ให้ภามล่วงหน้า แล้วคุณแทน หรือน้องตัสจะมีดอกไม้ให้ธารไหมหนอ

    #16057
    0