ย้อนไปวันสอบ

ความจริงแล้วเช้านี้ตั้งใจ ... และพยายามที่จะตื่นเช้าๆ ... แต่ก็เข้าแบบเดิม ... ขี้เกียจ ... ขนาดที่ว่า มีสอบตอน 9 โมงเช้า ... ตื่นเกือบ 8 โมงแน่ะ ... โฮ่ะๆ เริ่มปวดที่เท้ามากๆด้วย(พอพูดเรื่องเท้าทีไร ทำไมมีแต่คนหัวเราะก็ไม่รู้)... กว่าจะเตรียมตัวโน่นนี่เสร็จก็ปาเข้าไปแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง ... ฮ่าๆ ... ลืมคิดไปว่าจากที่บ้าน - ไปสนามสอบเกือบ 100 กม. ฮ่าๆ ... (อึ๋ย!งี้ก็รู้สิว่าเราอยู่ห่างไกลความเจริญแค่ไหน ...หุหุ )

... บรรยากาศสองข้างทางมีแต่ทุ่งนา+ต้นไม้(ต่างจังหวัดก็งี้แหล่ะ) ... หมอกลงหนามากๆเลยเช้านี้ ... มองแล้วสวยไปอีกแบบแฮะ ... พ่อก็ใจดีชิ่งสุดชีวิตเหมือนกัน... ... พอขับรถเข้าไปถึงสนามสอบ ก็ได้ยินเสียงประกาศว่าหมดเวลาสำหรับเข้าห้องสอบพอดี ...

วิ่งขึ้นตึกแบบไม่คิดชีวิตเหมือนกัน ... T_T .. เศร้าค่ะ ... รีบมากจนลืมดูว่าตัวเองสอบห้องไหน (อันนี้เป็นความโง่ส่วนตัวเจ้าค่ะ ... ห้ามลอกเลียนแบบ)

วิ่งหาห้องสอบจนลืมไปว่าตัวเองเจ็บเท้าอยู่ ... เง้อ! ... หาตั้งแต่ชั้น1 จนถึงชั้น4 แหล่ะค่ะ ... โหย แล้วแบบว่าห้องสอบอยู่โน่นเลย ... ริมสุดชั้น 4 ... โอ้แม่เจ้า ... สภาพตอนนั้นไม่ต่างจากน้องหมาหอบสักเท่าไหร่เลยเรา ... ฮ่าๆ ...

พอไปถึงอาจารย์คุมห้องสอบเดินเข้ามา แล้วขอดูบัตรนักศึกษา ... พอดูเสร็จก็ยิ้มแล้วบอกว่าอาจารย์กับพ่อเป็นเพื่อนกัน... แล้วไล่ให้เข้าห้องสอบ ... ดีใจสุดขั้วเลยแหล่ะ ... ทีแรกนึกว่าจะไม่ให้เข้าไปสอบเสียอีก(โชคดีที่เจอเพื่อนพ่อ ... ไม่งั้นก็คงอดสอบ) ... เฮ้อโล่งอก ได้สอบแว้วเฟ้ย ... ฮ่าๆ

แต่พอสอบเสร็จตอนเดินออกห้องนี่ดิ ... โคตรเจ็บเท้าเลย ... จนต้องถอดรองเท้าเดินขากระเผลก ไปที่รถ... วันนั้นไม่ค่อยอายมากเท่าไหร่ ... เพราะยังไม่มีใครออกมาจากห้องสอบ ... ฮ่าๆ ... เห็นไหมมาทีหลัง ... แต่กลับก่อน ... ฮ่าๆ สงสัยบ้าไปแล้วช้านนนน ...

ตอนนั่งรถกลับก็นะ ... เกือบจะไม่มีรถให้กลับ กทม. ... ด้วยความเชื่องช้าของเราอีกตามเคย ... แต่ก็โชคดี(รึป่าว) ที่ยังมีเหลืออีก2 ที่ ... กับรถทัวร์อีกบริษัทหนึ่ง(เพิ่งเคยได้ยินชื่อนะเนี่ย) ... ขึ้นไปก็นะ หรูโคตรๆ ... แอร์รถก็เสียงดังตลอดทาง ... แถมไม่มีที่ปรับเปลี่ยนทิศทางแอร์อีก ... โดนกลางหัวเต็มๆเลยอ่ะ ... ทรมานสุดๆ ... แต่ยังโชคดีที่เพื่อนโทรมาคุยด้วย ระหว่างเดินทาง ... ไม่งั้นอึดอัดตายเลยค่า ... ขอบคุณมากจริงๆนะ ... นอนไม่ค่อยหลับทั้งคืนเลย ... เพราะทั้งหนาว+ เสียงดังมากๆ ... แล้วยังไม่ยอมปิดไฟอีกซะงั้น... เข็ดแล้วกับรถของบริษัทนี้

มาถึงที่พักก็เกือบ 6 โมงเช้าแล้ว ... ก็ยังดีที่มาทำงาน 9.30 น. เลยได้งีบไปหน่อยนึง ....

มาทำงานก็โน่นเลย ... 10โมง ... ฮ่าๆ สายมากๆ ... แต่เราก็ยังทำตัวเนียนไปกับคนอื่นได้เรื่อยๆ ... ฮ่าๆ ...

ความคิดเห็น

WanYen 9 พ.ย. 49 / 18:57

โอ้โห....เป็นวิบากกรรมจริงๆ ความโก๊ะของนินจาเนี๊ยะ เอิ๊กๆ
ขอให้เท้าหายไวๆนะ

เราดิ...เหนือหัวเข่าขึ้นมาหน่อยช้ำเป็นวงสีม่วงเลย บวมด้วย มีแผลเลือดซิบอีกต่างหากเป็นมา 2 อาทิตย์แล้ว แผลเพิ่งจะตกสะเก็ด แต่ไอ่ช้ำๆนี่ยังไม่หาย...ช่วงขาด้านบนของเท้าก็ช้ำ เหอๆ
แล้วก็จำไม่ได้ด้วย....ว่าทั้งหมดนั้นไปโดนอะไรมา - -"