มีเรื่องแปลกเกิดขึ้นกับเราอีกแระ...(หุหุ ชีวิตนี้นี่รู้สึกมานมีแต่เรื่องจริงๆนะเนี่ย) ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงความฝันก็เถอะ แต่รู้สึกว่าเหตุการณืมันเหมือนจริงมากๆ... เพราะสัมผัสได้ทั้งรูป รส กลิ่น และเสียง... จะว่าไปแล้วก็เหมือนว่าเรานี่เว่อร์เหลือหลายแฮะ....
เริ่มจากเมื่อคืน ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เกี่ยวกับการกำหนดจิต... ทำสมาธิ... เลยลองทำตามดู.. เผื่อจิตใจจะได้สงบกะเขาสักที .. นั่งทำสมาธิได้สัก 20 นาทีนี่แหล่ะ เพราะรู้สึกว่ายิ่งนั่ง มันรู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆมากดทับ.. มันรู้สึกหนักไปหมด... แม้กระทั่งเวลาหายใจ... ยังรู้สึกหายใจไม่สะดวกเลย... สรุปคือไม่เหมือนทุกครั้งที่เคยปฏิบัติมาอ่ะนะ...
อ้อ ลืมเล่าเรื่องฝัน... ก็ฝันว่ามีรุ่นพี่ที่มหาลัยฯ ที่เขาจบไปแล้ว ... ฝันว่าพี่เขาเสียชีวิตไปแล้ว... แล้วฝากให้เราไปบอกเพื่อนๆ พี่ๆ ที่คณะให้ด้วยว่าศพเขาอยู่ตรงไหน...อิอิ มาถึงตรงนี้ หยองมากเลยอ่ะ เพราะเรามันเป็นคนกลัวผีแบบ Super
เลยแหล่ะ...ฮ่าๆๆ ก็กลัวมากๆ ถึงมากที่สุด... ถึงแม้จะแค่ในฝันก็ตามเถอะ... แฮ่ะๆ... ก็ไปบอกอ่ะ น่าแปลกที่พอทุกคนรู้ข่าว แทนที่จะเสียใจนะ แต่รีบวิ่งไปแย่งของๆ
รุ่นพี่ที่เสียชีวิตมาเก็บไว้กะตัวเองอีกแน่ะ... เฮ้อคนเรา...ทำไปได้.. นี่ขนาดในฝันน้องนะ พี่ๆพวกนี้ยังไม่ทิ้งความงกกันอีก... จะว่าไปแล้วเรารู้สึกเหมือนว่าจะได้ของเหมือนกันนะ... มีรุ่นพี่เอาหยกที่เป็นรูปปี่เซี๊ยะมาให้... ก็รับไว้อ่ะแหล่ะ... พี่ให้ของ เราเป็นน้องก็ต้องรับไว้อยู่แล้วจริงป๊ะ.... เห่อๆ ก็งกนั่นแหล่ะนะ
แล้วมีเสียงกระซิบที่ข้างหูอ่ะ.... บอกว่าให้นำศพไปไว้ที่สถานธรรมไหนสักแห่งนี่แห่งนี่ล่ะ.... จำชื่อไม่ได้แล้ว หุหุ มัวแต่ตื่นเต้นที่ได้ของอ่ะ....ฮ่าๆๆ ... ในฝันนั้นมันเป็นสถานที่ ที่ไม่เคยไปมาก่อน... จะออกแนวป่าหน่อยๆ แต่ก็มีแม่ชีใจดีอยู่ท่านหนึ่ง ที่ออกมาต้อนรับเรา และได้พาดูสถานที่รอบๆ ...แต่มาหยุดที่บริเวณบ้านไม้ 2 ชั้น ใต้ถุนยกสูงประมาณ 1.50 เมตร เห็นจะได้... ท่านพาเดินลอดไป.. ระหว่างที่เดินๆอยู่ ท่านก็ชี้ให้ดูว่ามีศพและกระดูกคนตาย วางเกลื่อนบริเวณไปหมด...โอย... กลิ่นงี้เหม็นเน่ามากๆ จนแทบอยากอ้วก... นี่ขนาดในฝันนะ ..โอ.. เรานี่มันช่างจินตนาการได้สุดยอดจริงๆ เลยจอร์จ...ฮ่าๆ...แล้วท่านบอกว่าศพพวกนี้เป็นศพไม่มีญาติ ที่รอให้คนมาช่วยสงเคราะห์.... ยาวมากเลยอ่ะเหมือนถอดมาจากในหนังสือธรรมะเลย... จำไม่ค่อยได้ละ... แต่ที่สดุดหูที่สุดก็ตรงที่ว่า เรื่องผีนี่แหล่ะนะ... ก็คือแบบว่าจะกลัวไปทำไม ...ผีก็เคยเป็นคนอย่างเรานี่แหล่ะ... ผีมันไม่ได้ทานข้าวอย่างเรา... จะมีแรงอะไรมาร้ายเราล่ะ... เราซะอีกที่ผีต้องกลัวฯลฯ... ยาวมากๆเลยอ่ะนะ... ที่จำได้ก็มีเท่านี้แหล่ะ... เพราะตอนนั้นมัวแต่กลัวพวกที่นอนอยู่... กลัวจะลุกขึ้นมาทักทายเอาน่ะสิ... ยิ่งในฝันด้วยแล้ว อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหล่ะ... จริงป๊ะ.....
แล้วท่านได้พาคณะทัวร์ (นี่เรียกซะหรูเชียวล่ะ) ขึ้นไปชั้น 2 ...ฮืม... ก็มีอาหารวางไว้ให้อ่ะนะ... แต่เรากินไม่ลงหรอก... รู้สึกจะมีแต่แค่เรากับแม่เท่านั้นที่ไม่กิน... ใครจะกล้าล่ะ... เพิ่งเห็นความสยดสยองมาหยกๆ... สักพักมีเสียงใครไม่รู้พูดขึ้นมาว่า... ท่านกลับไปได้... เห่อะๆ.. ไม่รอช้าเจ้าค่ะ รีบดึงแขนแม่...เพื่อจะกลับทันที...
ขากลับนี่ก็ต้องย้อนกลับทางเดิมด้วยสิ... น่ากลัวหนักเข้าไปใหญ่... เมื่อลงไปเจอคนที่เขาอาสามาช่วยทำความสะอาดศพ บ้างก็กำลังขุดเอากระดูกออกมาทำความสะอาด...อะจึ๊ย... ซึ่งตอนนั้นก็คิดแค่ว่า ...เป็นไงเป็นกันวะ...เอ้า!!ลองสักตั้ง ...จะได้เลิกกลัว... โฮ่ะๆ..ไม่ได้เข้าไปช่วยหรอกนะ... แค่ทำใจแข็งยืนดูนี่ก็ถือว่าสุดยอดแล้วล่ะ.. โอย...นี่ถ้าภาพติดตานะ... ... สงสัยคืนนี้ต้องฝันอีกแน่เลย... เออแน่ะ...พอคิดถึงตรงนี้.. ตื่นพอดีเลย... หุหุ เกือบ 8 โมงแล้วเรา..แต่นี่ก็ถือว่าเช้าสำหรับเราแล้วนะ.(ในกรณีวันหยุดอ่ะ..เพราะปกตินี่เกือบ 10 โมงอ่ะนะ...ฮ่าๆ)
ช่วงนี้แปลกๆ คือไม่สามารถนอนเกิน 5 ชั่วโมงได้เลย.. มันต้องสดุ้งตื่นขึ้นมาทุกทีสิน่า... คาดว่านี่คงเป็นอีกอาการหนึ่งของคน ...วัยทอง... เป็นแน่...หุหุ..
เช่นกันนะวันนี้
คนช่างฝัน...เมื่ออยู่ในโลกของความจริง เขาจะเป็น ...คนช่างคิด
คนช่างคิด...เมื่ออยู่ในโลกของความจริง เขาจะเป็น ...คนช่างฝัน .
ความคิดเห็น
ระวังจะเป็นเรื่องจริงนะตัวเอง
ว่าแต่ ที่เขาทำความสะอาดกระดูก ที่เขาเรียกว่าล้างป่าช้าอะ
ลองไปดูแถววัดดอนเซะ....เค้าเคยอ่านเจอ ว่า ที่นั่นชอบมีการทำบุญด้วยการล้างป่าช้าไม่ใช่เหรอ............อ๊ากกกกก!!! เผื่อฝันเป็นจริง
โฮ๊ะๆ คราวหน้าฝันเป็นเลขบ้างดิ
ส่วนเรื่องฝันอะนะ...เราก็ไม่รู้เน้อ...แร้วมานจิงอะป่าวอะ...เรื่องรุ่นพี่คนนั้นอะ...แต่ว่าเค้าบอกว่าฝันเห้นศพ...จะได้ลาภ...(มะใช่ลาบ)...จะโชคดีอะไรประมาณนี้อะ...