MY FAN แฟนผม...หล่อป่ะล่ะ!! [YAOI]

ตอนที่ 2 : MY FAN : Chapter 01 : ช่วยเป็นแฟนผมหน่อยดิ [80%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 56

MY FAN 01


 

 

 PAO PART

 

            ตอนนี้ผมยังอยู่ในห้องเรียนวิชาฟิสิกส์ที่อาจารย์พร่ำบ่นอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะมากมายจนผมเริ่มจะปวดหัว ผมละสายตาจากกระดานหน้าห้องแล้วหันมามองออกที่ห้องหน้าต่าง โต๊ะที่ผมนั่งมันเป็นริมหน้าต่างพอดีแถมยังอยู่หลังห้องอีกต่างหาก มุมดีใช่ไหมล่ะ! มันเป็นมุมที่ใครต่อใครก็ฝันถึง

ผมเห็นพวกนักเรียนชายเรียนวิชาพละอยู่กลางสนาม เห็นกลุ่มนักเรียนชายจับกลุ่มโดดเรียนคุยกันอยู่หลังห้องน้ำ เห็นนักเรียนชายที่ถูกอาจารย์ใช้งานเดินเอ้อระเหยลอยชายอยู่ข้างสนาม... ทำไมผมถึงบอกแต่นักเรียนชายน่ะหรอ? ก็โรงเรียนผมมันเป็นโรงเรียนชายล้วนนิ ถ้ามีนักเรียนหญิงสิแปลก =   = ที่โรงเรียนผมน่ะเรื่องชายรักชายมันกลายเป็นเรื่องปกติเหมือนกับผู้ชายรักผู้หญิงไปแล้วล่ะ เพราะผมเห็นผู้ชายสองคนเดินกระหนุงกระหนิงกันทั่วโรงเรียนเต็มไปหมด โดยที่ไม่ค่อยจะมีเสียงแย้ง หรือสายตาแปลกประหลาดอะไรมากมาย...

ผมเหลือบมองไปเห็นห้องชมรมฟุตบอลที่อยู่ข้างสนาม มองไปผมก็นึกถึงพี่คีย์... พี่คีย์น่ะเขาเป็นรุ่นพี่ม.6 แต่แปลกไหมล่ะ? ที่ว่าแปลกน่ะคือ พวกรุ่นพี่ม.6เขาต้องเตรียมสอบแอด สอบเอ็น แต่ทำไมพี่คีย์เขาถึงยังอยู่ชมรมฟุตบอลล่ะ? ผมก็ได้ยินเขาลือกันมาบ้างว่า พี่คีย์น่ะเขาเกือบเป็นคนเดียวในชั้นม.6ที่ยังอยู่ชมรมฟุตบอล ทั้งๆที่พี่เขาเรียนดี กีฬาเก่ง  ความประพฤติเยี่ยม แถมยัง.. หล่อ... =/////= เอ๊ย! ทำไมผมต้องเขินด้วยเนี่ย!! เอาเป็นว่าเป็นหน้าเป็นตาของโรงเรียนเลยก็ว่าได้ แต่พี่เขารักฟุตบอลมาก พี่เขาก็เลยยังอยู่ชมรมฟุตต่อยังไงล่ะ พี่เขาโดนอาจารย์เรียกไปติเตียนหลายรอบ แต่พี่เขาก็ยังอยู่ชมรมฟุตบอลต่อจนอาจารย์เขาเบื่อที่จะบอกแล้วล่ะ อาจารย์เขาก็เลยปล่อยเลยตามเลย เฮ้ย! ทำไมอยู่ผมถึงไปนึกถึงเรื่องของพี่คีย์ได้เนี่ย? ผมเป็นอะไรของผมไปเนี่ย!!! ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นขึ้นมาผมก็เอาแต่คิดถึงเรื่องของพี่เขาไม่หยุด....

 

“ เด็กชายพงศ์ภรณ์!! ” เสียงเข้มดุของอาจารย์ฟิสิกส์ดังขึ้นมา เล่นเอาผมสะดุ้ง และรีบลุกขึ้นยืนทันที

“ คะ..ครับ!! ” ผมพูดด้วยเสียงตะกุกตะกักเนื่องจากตกใจมากเป็นพิเศษ =[ ]=

“ เธอมองอะไรอยู่น่ะ! ตัวหนังสือมันอยู่นอกหน้าต่างรึไง!! ” ในที่สุดผมก็โดนอาจารย์ด่าจนได้ =  =^

“ เอ่อ.. คือ... เปล่าครับ แหะๆ ” ผมตอบอาจารย์ไปพร้อมกับยิ้มแหยๆ และเกาหัวเบาๆ

 

ตึ้ง!! ตึง ตึ่ง ตึ๋ง..... ตึ่ง ตึง ตึ้ง ตึง... ตึงงงงง....................

            โอ้เยส!!! ขัดจังหวะได้ดีเยี่ยมมากเจ้าออด!! ไม่งั้นผมคงโดนด่าประจานลั่นห้องอีกยาว พอเพื่อนบอกทำความเคารพเสร็จมันก็ถึงเวลาอิสระของผม... วิชาชมรมนั่นเอง!!!

 

            เนื่องด้วยผมมีธุระต้องคุยกับรุ่นพี่เรื่องการเปิดชมรมใหม่กะทันหันนิดหน่อยเพื่อนๆผมก็เลยล่วงหน้าไปชมรมกันก่อน พอเสร็จธุระแล้วผมก็รีบตามพวกนั้นไปที่ห้องชมรมใหม่ของผม เพราะไอ้พวกเพื่อนผมมันบอกว่า ถ้ามาช้ากว่า10นาทีกูจะให้มึงแก้ผ้าวิ่งรอบโรงเรียน ผมจึงต้องรีบไปโดยทันใด ซึ่งมันช่าง... ไกลมาก.... ผมต้องเดินทางจากตึก4ที่ผมอยู่นี้ไปตึก1 และแน่นอนว่าผมจะต้องไปทางเชื่อม.... ทางที่อาจารย์เขาใช้กันและไม่เปิดใช้นักเรียนใช้ แต่ผมจะใช้ซะอย่าง ใครจะทำไม ฮ่าๆๆๆ ผมค่อยวิ่งโดยไร้เสียงผ่านทางเชื่อมเพื่อให้ไปถึงห้องชมรมโดยเร็ว ดีนะที่ไม่ค่อยมีอาจารย์อยู่เพราะเวลานี้อาจารย์ส่วนใหญ่เขาไปพักที่ห้องพักครูหมดแล้ว ก็หวานหมูเลยล่ะสิ หึ

 

ครืด~ ~ ~......

            ผมเลื่อนประตูด้วยเสียงที่ค่อยข้างจะดัง และยืนท้าวประตูค้างไว้ตรงนั้นด้วยความเหนื่อยอ่อนพร้อมกับหอบแฮกๆ

 

            “ วู้!! เจ๋งเหมือนกันนิ มาทัน10นาทีซะด้วย... มึงใช้ทางเชื่อมล่ะสิท่า ” ไอ้เก่งพูดพลางหัวเราเบาๆเชิงหยอก แล้วก็นั่งหัวเราะผมกับไอ้พัฒน์ มึงสนุกกันมากสินะ... ไม่แปลกหรอกที่จะมีมันแค่สองคนมานั่งขำผมน่ะ ก็ชมรมผมมีมันแค่สองคนมาอยู่กับผมน่ะสิ รวมกันเป็นสามคนสามเหล่า

 

ผมไม่ตอบขานคำพูดใครทั้งนั้น ผมค่อยเดินจากประตูมานั่งลงที่เก้าอี้ แล้วนั่งหอบแฮกๆ

 

            “ พวกมึงนี่ขยันแกล้งกูจังเลยนะ อย่าให้กูเอาคืนบ้างนะมึง ” ผมพูดคาดโทษมันไว้

 

            อาจจะสงสัยว่าทำไมผมต้องทำตามที่มันสั่ง ก็ผมน่ะแพ้พนันมันน่ะสิ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายตามที่ตกลงกันไว้แล้ว พรุ่งนี้ก็จะเป็นอิสรภาพแล้วตรู!!

 

            “ ว่าแต่พวกมึงเร่งกูมาแม่งจะประชุมอะไรวะ ” ผมเอ่ยถามก่อนที่พวกมันจะแซวผมมากกว่านี้

            “ อ๋อ!! ก็ชมเราหนังของเราเป็นชมรมพึ่งเปิดใหม่ใช่มะ มันก็ต้องมีการโปรโมทกันบ้าง!! ” ไอ้เก่งพูดขึ้นมาอย่างมั่นใจในโปรเจคของมันมาก

            “ แล้วจะโปรโมทยังไง? ” ไอ้พัฒน์เอ่ยถามบ้าง

            “ เราก็จะทำหนังสั้น 15 นาทียังไงล่ะ!!! ” ไอ้เก่งพูดพร้อมกับทำท่าทาง และเสียงให้ยิ่งใหญ่เผื่อความอลังการ...

            “ ..... ” เสียงในห้องเงียบกริบ... ทุกคนกำลังอึ้งกับโปรเจคของมันอยู่ เห้ย!! แสดงอะไรวะ มีคนแค่สามคนเนี่ยนะ!!!

            “ และแน่นอน... ว่าแกต้องเป็นคนทำบท ” ไอ้เก่งชี้มาที่ผมที่กำลังทำหน้าเงิบอยู่

            “ ส่วนแกไปหาโลเกชั่นเหมาะๆให้เข้ากับบทของไอ้เปา ” ไอ้เก่งพูดต่อพร้อมชี้หน้าไอ้พัฒน์

            “ ส่วนข้า! ข้าจะหาคนมาแสดงเพิ่มเอง ฮ่าๆๆๆ ” ไอ้เก่งมันชี้หน้าตัวเองพร้อมกับหัวเราะคนเดียว อาการหนักแฮะเพื่อนกู...

            “ แต่ทางที่ดีอ่ะนะ เราไม่ต้องหาคนมาแสดงเพิ่มหรอกถ้าไม่จำเป็นน่ะ ไอ้เปา! แกแต่งบทที่ไม่ต้องให้คนอื่นมาแสดงเพิ่มเยอะนะเว้ย เดี่ยววุ่นวาย ” ไอ้เก่งมันก็ยังพล่ามอยู่คนเดียวไม่หยุด

            “ มึงโยนบทยากมาให้กูเฉยเลยนะ แล้วมึงก็สบายสุด ถุ้ย!! ” ผมพูดแทรกทันทีเมื่อเริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้หลังจากเงิบมานาน

            “ จะอะไรอีกล่ะมึง มึงแพ้กูนะ เหอะๆๆ ” ไอ้เก่งมันยังไม่ลืมอีกหรอวะ แม่ง....

            “ โอเคๆ จะให้กูทำกูก็ทำ ว่าแต่จะเอาเรื่องแนวไหนล่ะ สืบสวนสอบสวน ฆาตกรรมหั่นศพสยอง ผีมาป่าช้าแหก หรือ.. ” ผมยังพูดไม่ทันจบไอ้เก่งก็แทรกขึ้นมา

            “ พอเลยๆ แกอย่าเอารสนิยมแกมาปนดิวะ ของอย่างงี้มันต้องหนังรักโรแมนติกสิเฟ้ย!! ไม่ก็หนักรักเรียกอารมณ์น้ำตาไหลพรากๆอะไรอย่างเงี้ย!! ” เอิ่ม.. มึงแต่งเองเลยไหม อินเนอร์มึงได้ว่ะ

            “ แล้วจะให้กูแต่งยังไง? ไม่ใช่แนวกูเลยสักนิด ” ผมรีบค้านมันทันที

            “ ไม่ได้ก็ต้องได้เว้ย!! แต่ไม่เป็นไร.. กูเตรียมพร้อมมาแล้ว จงเอาหนังรักไปเสพซะ!! ” พูดจบมันก็เอากองดีวีดีหนังรักจากทั่วสารทิศมากองตรงหน้าผม

           

            OH!!! NO!!!! ไม่นะ!! ผมต้องดูหนังรักทั้งหมดนี่ให้ขี้หูขี้ตาแหกออกมากระเด็นเลยเรอะ!!

 

            “ ทำไมแกช่างทำร้ายกูจัง T^T ” ผมเดินออกไปเอาดีวีดีที่มันกองไว้ยัดใส่กระเป๋าอย่างเศร้าสลด... เฮ้ออออ... ไอ้เก่งนะไอ้เก่ง ช่างทำร้ายกูเยี่ยงนัก!!!

 

ตอนนี้ผมกำลังใช้เวลาว่างของวิชาชมรมให้เป็นประโยชน์ด้วยการ.... นั่งแต่งบท =  = เฮ้ออออ จะทำยังไงหัวมันก็ไม่แล่นเลยอ่ะ  แล้วจู่ๆไอ้เก่งก็พูดขึ้นมาว่า

            เออไอ้เปา.. แกรู้ข่าวของแกตอนนี้ยังเนี่ย ” เอ๋? ข่าวอะไรฟะ... ผมมีข่าวอะไร??? งงไปหมดแล้ว

            “ ข่าวอะไรหรอวะ? ” ผมทำหน้างงๆก่อนจะพูดออกไป

            “ เอ้า! ทีเรื่องของคนอื่นล่ะรู้ดี เรื่องก็ตัวเองล่ะไม่รู้ ”   มันก็จริงแฮะ.. อย่างตอนที่ผมนึกถึงเรื่องพี่คีย์เมื่อเช้าผมยังรู้ดีเลยนี่นา..แต่ทีเรื่องของตัวเองผมกลับไม่รู้... เอ๊ย!! พี่คีย์อีกแล้ว! โอย... ทำไมผมนึกถึงแต่พี่เขาตลอดเลยนะ อ๊ากกกกกก!!!

            “ แล้วมึงจะบอกกูมาสักทีได้ยังว่าข่าวอะไร? ” ด้วยความที่ผมรำคาญตัวเองจึงเร่งๆให้ไอ้เก่งมันรีบบอกมาเร็วๆ

            “ ก็ข่าวที่เรื่องเมื่อวานทำให้คุณมึงดังเป็นพลุแตกลั่นโรงเรียนแล้วไงจ้ะ.. ไอ้เก่งพูดหวานประชดผม

 

            ดังแล้วน่ะหรอ... ห้ะ!? ดังแล้วหรอ!? ผมดังอะไรน่ะ!! อะไรกันเนี่ย???

 

            “ เฮ้ย! ไอ้เก่ง เอาดีๆดิ๊ ตกลงมันยังไงวะ? ” ผมถามมันอีกรอบ

            “ ก็คือพอแกโดนลูกบอลอัดที่ท้องใช่มะ ก็มีคนมามุงดูกันใหญ่เลย เท่าที่กูได้ยินนะเว้ยบางคนก็บอกว่า เฮ้ย แม่งน่ารักว่ะ’ ‘น่ารักจัง มีแฟนยังเนี่ย อะไรประมาณนี้แหละ มึงไม่ได้ยินเลยหรอ? ”

            “ เอ๊อ!! ไม่ได้ยินเลยว่ะ ” ผมส่ายหน้าอย่างงงๆ

            “ ก็เอาเป็นว่า มึงดังใหญ่แล้วอ่ะตอนนี้ มึงกลายเป็นที่จับตามองของหลายๆคนไปแล้วล่ะสิ

            “ =A= ” หน้าตาตอนผมจุกมันน่ารักขนาดนั้นเลยหรอว้ะ?

            “ อ้อใช่! แล้วพอมึงดังแล้วใช่ป่ะ ก็มีคนรีเควสรูปมึงในเพจโรงเรียนเยอะเลยอ่ะ เขาก็เลยไปขุดรูปในเฟสมึง แล้วก็ตามเอามาลงเพจโรงเรียนด้วย มึงก็เลยได้ดังไปใหญ่เลยไง ดังข้ามโรงเรียนเลยนะมึง ตอนนั้นน่าจะเอารูปมึงที่ถ่ายคู่กับกูว่ะ กูก็อยากดังนะเนี่ย ” ไอ้เก่งพูดพลางนึกเสียดายขึ้นมา

            “ มันใช่ความจริงรึเปล่าวะ... ”

 

ตุบบบบบ!!!!!!!

            “ อ็อก!! ” ไอ้เก่งทุบหลังผมอย่างแรงจนตัวผมล้มไปข้างหน้า

             

            “ แล้วแกคิดว่ามันเป็นฝันรึเปล่าล่ะ ”

            “ ไม่ฝันว่ะ.. เจ็บจริงไม่มีแสตนอิน T^T

 

.....................

..........

...

.

           

            ตอนนี้ผมกำลังหานิยายรักแจ่มๆมาไว้ใช้เป็นแรงบัลดาลใจในการเขียนบทของผมอยู่กับไอ้สองเกลอเจ้าเก่า ไอ้เก่งกับไอ้พัฒน์ เพราะจะให้ผมมานั่งดูดีวีดีที่มันให้มาจนหมดขี้ตาผมคงแหกไปเต้นระบำแล้วล่ะ อีกอย่างก็จะยิ่งเสียเวลาไปใหญ่เลย... ขณะที่ไอ้พัฒน์นั่งอ่านหนังสือของมันเงียบๆ แต่ไอ้เก่งกับเดินไปนู่นไปนี่หยิบเล่มนู้นทีเล่มนี้ทีโดยวนเวียนแถวๆซอกหลืบชั้นหนังสือที่ผมนั่งไปมา ทำให้ผมชักจะอดใจไม่ไหว จึงพูดกับมันไปว่า..

 

            “ เฮ้ย! ไอ้เก่ง มึงจะอยู่นิ่งแบบไอ้พัฒน์หน่อยไม่ได้รึไงวะ ” ผมขมวดคิ้วถามมันในขณะที่ตอนนั้นมันกำลังจะหยิบหนังสือบนชั้นที่อยู่ด้านบนหัวผมอยู่

            “ อ่าว.. ถ้ามึงรำคาญทำไมมึงไม่ไปนั่งอ่านตรงที่นั่งแบบไอ้พัฒน์ล่ะ มานั่งทำไมตรงนี้ เกะกะคนเขาจะหาหนังสือ ”

 

โป๊กกกก!!!

            หนังสือเล่มที่มันติดกับหนังสือที่ไอ้เก่งมันจะหยิบร่วงลงมาทับหัวผมอย่างจัง

 

            “ โอ๊ย!! มึงหยิบหนังสือห่าอะไรของมึงเนี่ย!! ” ผมพูดแล้วเอามือลูบหัวตัวเองป้อยๆ

            “ สมแล้ว.. นั่งไม่ถูกที่เองนิมึง ”

 

เอ๊ะ!! ผมเอาหน้าปกหนังสือมาพลิกอ่านดู.. น่าสนใจแฮะ!!

“ เฮ้ยไอ้เก่ง! เล่มนี้เป็นไงวะ ” ผมพูดพลางเอาหนังสือส่งให้มัน

 

ไอ้เก่งมันหยิบหนังสือผมมาดู แล้วอ่านออกเสียงคำอธิบายปกหลัง

 

“ ไหนๆๆ อืม... เพราะความรักที่ไม่สมหวัง.... เพราะเธอรักเขามากที่สุด.... เธอจึงไม่ปล่อยเขาไป.... แม้เธอจะตายแล้วก็ตาม........  ถุ้ย!! บ้านปาป๊ามึงสิครับ ” พูดจบไอ้เก่งมันก็เอาสันหนังสือเล่มนั้นโขกเข้าที่หัวของผมซ้ำรอยเดิม

“ โอ้ย!! เจ็บนะเฟ้ย!!! ” ผมรีบเอามือมากุมหัวตัวเองทันที หัวกูจะแตกไหมเนี่ย!!

“ กูบอกมึงแล้วว่าอย่าเอารสนิยมมึงมาปน กูให้มึงหานิยายรักซึ้งๆ เศร้าๆ กินใจ ไม่ใช่นิยายผีจองเวร!! ” ไอ้เก่งบ่นขึ้นเสียงดัง

“ ก็กู... ” ผมยังพูดไม่ทันจบก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

“ นักเรียน... เคยมีใครสอนมาไหมคะว่าในห้องสมุดไม่ให้ส่งเสียงดัง ” โอ้ว... อาจารย์ห้องสมุดเดินมาบอกถึงที่เลยแฮะ..

“ และอ่านหนังสือน่ะเขาไปอ่านกันที่โต๊ะ โรงเรียนมีเก้าอี้ดีๆให้นั่ง คนมีสมองเขาไม่เลือกนั่งสถุนๆตรงนี้นะคะ ” โอ้ว.. แรง..... เล่นเอาผมพูดอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว..

 

ทันใดนั้นก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากทางประตูของห้องสมุด

 

“ เด็กชายพงศ์ภรณ์อยู่ที่นี่รึเปล่าครับ ” เสียงหนึ่งที่ผมรู้สึกคุ้นหูดังขึ้น เอ๊ะ!! นั่นชื่อผมนิ! ผมไปสร้างเรื่องกับใครมาอีกล่ะ

 

16 ความคิดเห็น

  1. #16 #๑๑ แล้วไง ? (@indy11342) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 21:11
    ฮุ่ยยยยย
    รอๆๆๆ -.,-
    เรื่องนี้ชอบเปาจริงๆนะ -//- 5555
    #16
    0
  2. วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 19:20
    น่าสนุกงิ อัพต่อนะคะ>o<
    #14
    0
  3. #11 Yuasa Shouko (@yhingza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 22:14
    มารายงาน ตัวอ่าน ต่อ จ้าาา
    #11
    0
  4. #10 x [:A z a m i . E l i z e:] x (@arata66) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 22:25
    ชอบตอนแรกๆอ่ะ =///_///= // ฟินไปไกล

    พอ 100% แล้ว...พี่จะมาเม้นอีกนะแจ๊ะ(?) >3<
    #10
    0