[Fic EXO] ✚ บอดี้การ์ดบยอน ✚ ChanBaek Ft.EXO

ตอนที่ 29 : ✚บอดี้การ์ดบยอน✚ XXIII [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,911
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    5 ก.ค. 58



            เสียงจากบรรยากาศรอบข้างทำให้รู้ว่าโลกยังไม่หยุดหมุนไปเสียก่อน ผมได้แต่ยืนนิ่งมองแบคฮยอนที่ก้มหน้าก้มตาเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก มือเล็กๆทั้งสองข้างกุมเข้าหากันพลางบีบมันเบาๆ



            ผมที่กำลังยืนจูงจักรยานอยู่ก็หันหลังกลับแล้วเอ่ยออกไป



            “มาซ้อนเร็ว เดี๋ยวก็ถึงคอนโดช้าหรอก”



            ไม่พูดเพียงแค่นั้นขายาวๆก็ก้าวขึ้นคร่อมจักรยานคู่ใจแล้วยืนอยู่แบบนั้นรอให้คนข้างๆขึ้นมาซ้อนท้าย เสียงรองเท้าที่เสียดสีกับพื้นปูนของทางเดินสวนสาธารณะดังขึ้นจากข้างหลังทำให้รู้ว่าบอดี้การ์ดของผมเดินเข้ามาหาแล้ว



            แรงยวบจากเบาะท้ายทำให้ร่างสูงยิ้มออกมาเล็กน้อย ก็ยังดีที่แบคฮยอนไม่ตกใจจนต้องเดินหนีเขาไปไม่ก็ยืนค้างอยู่แบบนั้นจนต้องเดินกลับไปลากมา



            มือหนาที่เคยจับแฮนด์จักรยานก็เปลี่ยนมาเอื้อมจับข้อมือเล็กที่เย็นชืดที่อยู่ข้างหลังทั้งสองข้างมาให้เกาะที่เอวของตัวเอง



            “จับไว้ดีๆเดี๋ยวก็ตก......แต่ถ้าหนาวจะกอดฉันไว้ก็ได้” เมื่อมือเล็กเริ่มจับเข้าที่แล้ว ขายาวๆของชานยอลก็ออกแรงปั่นจักรยานให้เคลื่อนไปข้างหน้า



            การที่ได้ออกมาสูดอากาศยามค่ำแบบนี้ถือว่าเป็นการผ่อนคลายความเครียดแบบหนึ่ง บางครั้งก็ไม่อาจจะระบายกับใครได้ แต่อย่างน้อยก็มีธรรมชาติมาคอยรับฟัง ซึ่งชานยอลมักจะทำแบบนั้นบ่อยๆ แต่มันจะดีมากๆ หากมากับคนที่ตัวเองรัก(?)



            แรงถีบจักรยานไม่เร็วหรือช้าจนเกินไป แต่เป็นการขี่ไปเรื่อยๆราวกับดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบข้างนี้ ชานยอลที่ไม่ค่อยจะตามใจใครก็ต้องมาพ่ายแพ้กับบอดี้การ์ดตัวเล็กของเขาเสียเอง ตอนแรกกะจะหนีไปนอนกับเพื่อนสนิทอย่างจื่อเทาแต่ก็นึกขึ้นได้ว่ารถตัวเองก็ไม่มี โทรศัพท์ก็ไม่ได้เอามา จึงทำได้เพียงแต่ขี่จักรยานออกมาราวกับเด็กน้อยที่งอนพ่อแม่เมื่อไม่ยอมตามใจ



            ถึงแม้ว่าชานยอลจะรู้อยู่เต็มอกว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วก็เถอะ ตอนแรกก็คัดค้านหัวชนฝา แต่ในเมื่อเป็นคนที่แม่เลือกให้ก็ต้องเป็นคนที่ดีอยู่พอตัว ก็หวังว่าหมั้นกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองแต่ตอนนี้กลับต้องคิดใหม่ขึ้นเพราะไอ้ความรู้สึกแปลกๆที่ก่อขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัวนี่สิ มันทำให้เขายอมรับไม่ได้



            เพราะนายคนเดียวแบคฮยอน......



            ความอุ่นที่ประทับจากข้างหลังทำให้คนที่คิดอะไรอยู่เพลินๆเผลอสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็กลับมานั่งนิ่งตัวตรงตามปกติเมื่อนึกได้ แบคฮยอนกำลังซบเขาอยู่! ความอุ่นที่แผ่มาที่แผ่นหลังของร่างสูงทำให้มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้



            แรงดึงจากปลายเสื้อทั้งสองข้างทำให้รู้ว่าแบคฮยอนไม่ได้กอดแต่ก็รู้สึกว่ามือเล็กที่กำชายเสื้ออยู่ก็แน่นมากพอตัว แก้มนุ่มข้างหนึ่งพิงลงกับแผ่นหลังคล้ายกับเจอเรื่องเครียดๆมาแล้วต้องการที่พักพิง อย่างน้อยชานยอลก็รู้ว่าร่างเล็กไม่ได้รังเกียจเขาอ่ะนะ



            “ถ้าพ่อกับแม่คุณชานยอลรู้มีหวัง.....” เสียงบ่นพึมพำที่ผ่านมากับกระแสลมทำให้ร่างสูงฟังไม่ค่อยถนัด



            “นายว่าไงนะ?”



            “เปล่าครับ...” ร่างเล็กส่ายหน้าพรืดกับคำถามนั้น



            “ฉันชอบนายแบคฮยอน” ร่างสูงพูดมันอีกครั้ง คำๆเดิมที่เขาเคยพูดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว



            “.......”



            “ฉันจริงจังนะ” ปากก็พูด ขาก็ออกแรงปั่น สายตาก็จับจ้องไปที่ถนนข้างหน้า



            “......”



            “ถ้าขี้เกียจพูดก็ฟังฉันเฉยๆก็ได้ แต่ห้ามโดดลงไปก่อนล่ะเข้าใจ๊?”



            “.....”



            “ฉันพูดจริงๆนะแบคฮยอน ตอนแรกฉันอาจจะบอกตอนนายแกล้งหลับ แต่ตอนนี้โคตรจริงจังอ่ะบอกเลย ส่วนคู่หมั้น...เหอออ ฉันจะไปพูดกับพ่ออีกที จะให้คนไม่รู้จักกันไปหมั้นไปแต่งงานกันได้ไง มันหมดยุคคลุมถุงชนกันแล้ว ถ้าพ่อไม่ยอมฉันจะพานายหนี....โอ๊ยย!” แรงตีจากฝ่ามือเล็กที่หัวไหล่ทำให้ร่างสูงร้องโอดครวญ



            “ทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ!



            “ก็บอกแล้วไงว่าฉันจริงจังอ่ะ ตอนแรกมันยังไม่ชัดเจนฉันก็ยังพูดอะไรไม่ได้ แต่นี่ฉันมั่นใจแล้วถึงบอกไง”



            “คู่หมั้นคุณอาจจะเป็นคนที่ดีมากก็ได้นะครับ....”



            “ถึงจะดีแค่ไหนแต่ถ้าไม่ใช่มันก็ไม่โออยู่ดี ทำไมนายถึงผลักไสไล่ส่งฉันจังล่ะ นายรังเกียจฉันหรือไง”



            “ปะ...เปล่าครับ” ร่างเล็กก้มหน้าลงเพราะใบหน้าที่เริ่มเห่อร้อน ถึงแม้ชานยอลจะมองไม่เห็นแต่ก็อดไม่ได้ที่จะหลบหลีกให้พ้นรัศมีสายตาที่เอี่ยวมามองได้ของร่างสูง



            “ฉันชอบนายแบคฮยอน ฉันจริงจังนะเนี้ย”



            “.......”



            “แล้วนายล่ะ?”



            ร่างสูงบอกว่าชอบร่างเล็กไปแล้วถึง3ครั้งของวัน แต่ปฏิกิริยาที่ได้รับมาจากร่างเล็กเสมอคือความเงียบ



            “ผม......”



            “...........”



            “............”



            สวบบ!



            แรงรัดจากข้างหลังที่มาพร้อมกับสองมือเล็กที่ประสานกันตรงส่วนหน้าท้องของร่างสูงเป็นคำตอบที่ดี แบคฮยอนที่พูดความรู้สึกของตัวเองไม่ค่อยเก่งแต่มักจะออกมาจากกระทำ ทำให้ร่างสูงยิ้มกว้าง



            “ที่นายกอดเพราะต้องการจะปลอบฉันใช่มั้ย” ชานยอลเอ่ยอย่างทีเล่นทีจริง



            “แล้วแต่คุณชานยอลจะคิดเถอะครับ” ว่าจบก็เอาศีรษะทุยตัวเองแนบลงกับแผ่นหลังของอีกคนจนแนบสนิท



            เอาเป็นว่าถึงแม้แบคฮยอนจะไม่ได้ตอบว่าชอบเขาก็เถอะ แต่มันนับว่าเป็นสัญญาณที่ดีก็แล้วกัน  


 

++++++++++++++

 
 

            หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาแล้ว3วันหลังจากที่ผมบอกกับแบคฮยอนไป พวกเรายังคงใช้ชีวิตแบบปกติ ผมยังคงไปฝึกงานที่บริษัท แบคฮยอนก็ไปนั่งรอผมที่ค็อฟฟี่ช็อปจนถึงเย็น จะต่างก็ตรงที่ผมพยายามที่จะเข้าหาเขาให้มากกว่าเดิม



            นี่....แบคฮยอนขับรถแทนหน่อยสิ ฉันเหนื่อยมากอ่ะ



            ‘ฉันหิวอ่ะ ซื้อข้าวเอามาให้หน่อย



            วันนี้เมื่อยมากๆเลย นวดให้หน่อยสิ



            ‘หมอนข้างมันทำให้ฉันนอนไม่ค่อยสะดวกอ่ะ เอาออกเลยก็แล้วกัน



            ครับ.....มันจะเรียกว่าเข้าหาหรือพยายามเรียกร้องความสนใจผมก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน แต่เอาเป็นว่าถ้าเป็นเวลาช่วงผมฝึกงานผมมักจะเรียกแบคฮยอนให้ขึ้นมาหาแทบทุกชั่วโมง



            วันนี้ก็เช่นกัน



            “นี่แบคฮยอนซื้อกาแฟมาให้ฉันหน่อยสิ” ผมกรอกเสียงใช่โทรศัพท์ที่ยกขึ้นแนบหู มันเป็นช่วงเวลาพักพอดีและผมก็ง่วงเกินกว่าที่จะขยับตัวไปไหนด้วย ปลายสายก็ตอบรับและยังถามอีกด้วยว่าจะเอาอะไรเพิ่มมั้ย แต่ผมก็บอกว่าไม่ จึงวางสายไป



            ผมย้ายตัวเองไปนั่งอยู่แถวมุมที่นั่งบริเวณเครื่องถ่ายเอกสารขนาดใหญ่ ดึงเก้าอี้เข้ามาใกล้แล้วหย่อนตัวนั่งลงก่อนจะพิงหลังก็พนักพิงอย่างคนหมดแรง หลับตาลงเพื่อพักสายตาเพียงชั่วครู่



            อยู่ๆกลิ่นน้ำหอมที่ผมคุ้นก็ลอยมาตามอากาศก่อนจะเข้าใกล้เรื่อยๆจนเหมือนว่ามันมาอยู่ตรงหน้าผม ผมลืมตาขึ้นเพื่อมองว่าจะใช่คนที่ผมคิดไว้หรือไม่ และแน่นอนผมเดาถูก



            “อ่อ พี่จองอิน” ผมรีบจัดท่านั่งให้อยู่ในท่าปกติจากท่าที่แทบเลื้อยจากเก้าอี้ลงไปนอนที่พื้น



            “จ้ะ พี่เห็นชานยอลทำงานหนักมาก พี่ซื้อกาแฟมาให้” หญิงสาวที่ใส่แว่นตาใสพร้อมผมยาวดัดลอนเบาๆยื่นกาแฟร้อนที่มีควันลอยอยู่เหนือแก้วมาให้ผม



            “ขอบคุณครับ” ผมเอ่ยขอบคุณและรับแก้วมาไว้ในมืออย่างไม่ให้เสียมารยาท



            ที่จริงผมพยายามจะออกห่างจากพี่จองอินให้มาที่สุดเพราะเวลาที่ผมเข้าใกล้พี่จองอินและในบริเวณนั้นมีแบคฮยอนอยู่ด้วย เขามักจะแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน และไหนจะท่าทีที่ดูด้วยตาเปล่าก็รู้ว่าพี่จองอินพยายามเข้าใกล้ผมมากเกินไปอีกต่างหาก



            ถึงแม้ว่าผมจะรับแก้วกาแฟมาไว้ในมือแต่ก็ไม่ได้ลิ้มรสมันเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ถือเอาไว้เฉยๆ เพราะสิ่งที่ผมต้องการจริงๆกำลังจะมา และสายตาผมก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่อยู่ทางหน้าแผนกทำให้ผมต้องลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว



            “ผมขอตัวก่อนนะครับ” ผมขอตัวกับพี่จองอินที่ยังยืนอยู่ที่เดิมและวางแก้วกาแฟที่ได้มาไว้บนโต๊ะแถวนั้น จะแกล้งว่าเผลอลืมว่าทิ้งไว้แล้วกัน



            ไม่รอช้าผมรีบเดินไปทันทีเผื่อว่าพี่จองอินจะทักเรื่องแก้วกาแฟนี้ ผมเดินไปหาแบคฮยอนที่ยืนรอตรงหน้าแผนก เมื่อไปถึงแบคฮยอนก็ยื่นแก้วอเมริกาโน่เย็นมาให้ตรงหน้า และในมืออีกข้างยังถือถุงใสซึ่งข้างในมีอะไรบางอย่างด้วย ผมรับแก้วกาแฟมาแล้วถาม



            “นายซื้ออะไรมาก” ผมชี้ไปยังถุงนั้น



            “อ่อ คุกกี้ข้าวโอ๊ตครับ มันช่วยแก้ง่วง” พูดจบก็ยื่นถุงนั้นมาให้ผมด้วย เอ๊ะ!ผมได้บอกหรือเปล่าว่านอกจากผมที่เรียกความสนใจจากเขามากขึ้นแล้วแบคฮยอนยังดูแลสนใจรายละเอียดเกี่ยวกับผมมากขึ้นด้วย?



            “อืม ขอบใจ” ผมใช้มือข้างที่ถือแก้วกาแฟมารับถุงขนม แล้วใช้มือที่ว่างมาขยี้ผมอีกคนด้วยความเอ็นดู



            “ชานยอล” เสียงแหลมใสจากข้างหลังที่กำลังเรียกผมอยู่ทำให้ผมต้องหันไปมอง อ่า.....อีกแล้วเหรอ



            “ครับ?” ผมตอบรับพี่จองอินที่เดินมาหา



            “ชานยอลลืมกาแฟน่ะ เอ๊ะ? ชานยอลฝากคนอื่นซื้อแล้วเหรอ” ความจริงแค่ผม(แกล้ง)ลืมวางกาแฟทิ้งไว้ พี่จองอินก็ไม่จำเป็นต้องถือแก้วกาแฟมาหาผมขนาดนี้ก็ได้



            ใบหน้าที่เคยเปื้อนด้วยรอยยิ้มของแบคฮยอนค่อยๆจางลงเมื่อพบพี่จองอินเหลือไว้แค่รอยยิ้มแห้งๆ



            “ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ” แบคฮยอนพูดแค่นั้นแล้วหมุนตัวกลับก่อนจะเดินออกไป



            “แบค.....” ยังไม่ทันที่ผมจะเรียกคนที่เดินออกไป ก็มีอีกคนขัดมาเสียก่อน



            “ว้าว ชานยอลทานคุกกี้นี้ด้วยหรอ? พี่ก็ชอบนะ” พี่จองอินให้ความสนอกสนใจกับถุงใสที่มีคุกกี้อยู่ข้างในนั้น



            “อ่อ ครับ” ปากก็ตอบรับแต่สายตาผมนี่มองไปที่ร่างเล็กที่เดินหายเข้าไปในลิฟต์แล้ว



            “ที่จริงดื่มกาแฟอย่างเดียวมันก็คงไม่ดีเนอะ คุกกี้ที่มีธัญญาพืชด้วยจะช่วยแก้หิวแก้ง่วงด้วย ดีจังเลย......” ผมไม่ค่อยได้ฟังที่พี่จองอินพูดมากนัก เพราะตอนนี้ความคิดและสติของผมได้ไปพร้อมกับบอดี้การ์ดตัวเล็กของผมไปแล้ว



            แค่นึกถึงตอนเย็นก็รู้สึกว่าต้องไปง้อคนตัวเล็กซะแล้วสิ

 

 

 




 

            เมื่อถึงตอนเย็นในระหว่างที่พนักงานบางส่วนกำลังเก็บของเตรียมกลับบ้านก็มีอยู่แค่บางคนที่กำลังเฝ้ารอใครอย่างใจจดใจจ่อ



            “ชานยอล” เสียงใสเอ่ยเรียกนักศึกษาฝึกงานที่เดินผ่านหน้าตัวเอง



            “ครับ?” ร่างสูงหยุดนิ่งแล้วหันไปถาม



            “วันนี้คงเหนื่อยมากสินะ ตอนเย็นพี่เลี้ยงข้าวดีมั้ย”



            “ไม่เป็นไรครับ พอดีวันนี้ผมมีธุระต้องทำ ขอตัวก่อนนะครับ” ร่างสูงรีบตัดบทอย่างเสร็จสรรพ โค้งหัวให้เล็กน้อยแล้วเดินไปโดยไม่มองคนข้างหลัง



            นิ้วเรียวดัดคานแว่นให้ชิดกับดั้งก่อนจะมองไปที่แผ่นหลังของร่างสูงที่เดินห่างออกไปแล้ว



            “ยังไงฉันก็ต้องเป็นคุณนายของบริษัทนี้ให้ได้ คอยดูเถอะ”

 




 

 

 

            ขายาวๆก้าวอย่างรีบๆไปที่ค็อฟฟี่ช็อปชั้นล่างของบริษัท ดวงตาเรียวกวาดมองไปทั่วร้านแต่ก็ไม่พบกับบุคคลที่เขาต้องการ หรือจะกลับไปแล้ว? ไม่จริงน่า ร่างสูงตัดสินใจเดินเข้าไปไหนร้านแล้วถามกับแคชเชียร์ว่าเห็นแบคฮยอนมั้ย



            “อ่อ เขาเพิ่งออกไปเมื่อครู่นี้เองครับ”



            งั้นก็แปลว่าเขากับแบคฮยอนก็เหมือนเดินสวนกันน่ะสิ ชานยอลเดินออกมาจากร้านแล้วหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงเพื่อกดเบอร์โทรออกหาใครบางคน



            ตู๊ดดดดด.......ตู๊ดดดดดดด



            ไม่รับอีก?



            ชานยอลเริ่มหัวเสียที่บอดี้การ์ดของเขากลับไปก่อนโดยที่ไม่บอกก่อน ไหนจะรถเขาที่เอากลับไปจอดที่คอนโดเหมือนเดิมแล้วอีกต่างหาก จะให้นั่งแท็กซี่กลับเลยน่ะเรอะ?



            นิ้วยาวกดเบอร์โทรออกไปอีกครั้ง และอยู่ๆก็ได้ยินเสียงริงโทนจากบริเวณแถวๆนี้



            “คุณชานยอลโทรหาผมทำไมครับ?” เสียงจากข้างหลังทำให้ชานยอลต้องหันไปมอง



            “นายหายไปไหนมาแบคฮยอน” มือหนาวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์ลงที่เดิม



            “ผมก็แค่แวะไปเข้าห้องน้ำ กลัวผมหนีกลับก่อนเหรอครับ” ร่างเล็กถามยังกับคนอ่านใจได้



            “ฉันไปถามแคชเชียร์เขาบอกมานายไปแล้วก็คิดว่านายจะโกรธที่พี่จองอินมายุ่งกับฉันแล้วหนีกลับไปแล้วซะอีก”



            “ถ้าผมเป็นแบบนั้นผมคงกลับนานแล้ว ไม่นั่งรอคุณชานยอลให้ปวดหลังเล่นหรอกครับ”



            “นายนี่มัน.....น่ารักที่สุดเลย” ชานยอลเดินเข้าใกล้แล้ววาดวงแขนขวาไปที่หัวไหล่เล็กแบบการกอดไหล่ แล้วก้มลงไปกระซิบใกล้ใบหูนิ่มจนคนถูกกระทำสะดุ้งเพราะความจั๊กจี้



            “คุณชานยอลก็....” มือเล็กดันหน้าของร่างสูงให้ออกห่าง เพราะมันใกล้เกินไป นอกจากคุณชานยอลจะเรียกร้องความสนใจเก่งแล้วช่วงนี้มือก็ยังกะปลาหมึกอีกต่างหาก



            “ช่วงนี้ข่าวคนที่ลอบทำร้ายฉันถึงไหนแล้วล่ะ เห็นมานั่งเฝ้าฉันทั้งวันแบบนี้ จะหาข้อมูลได้เหรอออ” ร่างสูงที่เดินกอดไหล่แบคฮยอนอยู่ก็ถาม



            “ก็เรื่อยๆครับ ว่าแต่ช่วงนี้คุณชานยอลได้ติดต่อกับรุ่นน้องที่ชื่อเซฮุนบ้างมั้ยครับ”



            “ไม่อ่ะ ช่วงนี้ฉันยุ่งๆกับชายจื่อฉันยังไม่ค่อยคุยเลย”



            “ครับ” แบคฮยอนพยักหน้าตอบรับ ช่วงนี้ไม่มีการเคลื่อนไหวของพวกนั้นเลย มันเงียบ เงียบจนเขาแอบกลัว



            “เย็นนี้แวะกินข้าวข้างนอกแล้วค่อยกลับดีกว่าเนอะ”



            “แล้วแต่คุณชานยอลสิครับ”



            “นายนี่นะ ชอบเออ ออ ไปกับฉันจริงๆ” มือหนาดันศีรษะคนตัวเล็กให้มาพิงที่ไหล่กว้างของตัวเอง ดูยังไงก็เหมือนว่าสองคนนี้คบกันอยู่ ทั้งที่ไม่ใช่



            “ผมขัดใจคุณชานยอลได้เหรอครับ? ฮ่าๆๆๆ” แล้วเสียงหยอกล้อของทั้งคู่ก็ดังไปตลอดทางจนขึ้นรถไป

 

 




 


 

            “เหอออ ทำไมมันเหนื่อยจริง” ชานยอลโยนกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาแล้วใช้มือนิ้วยาวเกี่ยวคลายปมเนคไทออก



            “คุณชานยอลไปแช่น้ำอุ่นสิครับ มันจะได้ช่วยผ่อนคลาย” แบคฮยอนที่เดินเข้าห้องตามมาก็เสนอวิธีดีๆให้



            “ฉันรู้แล้วน่า” ชานยอลเดินผ่านแบคฮยอนที่ยืนอยู่กลางห้อง ซึ่งก็ไม่ได้เดินผ่านไปเฉยๆแต่เอื้อมมือหยิกแก้มนิ่มเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยวแล้วเดินจากไป



            แบคฮยอนลูบแก้มตัวเองเบาๆแล้วเผลออมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว คุณชานยอลจะรู้ตัวมั้ยว่าสกิลความขี้อ้อนของตัวเองก็เริ่มเผยออกมาให้เห็นอีกด้วย มือเรียวหยิบเอากระเป๋าสะพายของร่างสูงที่ถูกโยนอย่างลวกๆขึ้นมาเก็บให้เข้าที่แล้วเดินเข้าห้องนอน



            ประตูห้องน้ำในห้องนอนที่ปิดสนิทเป็นสัญญาณว่าร่างสูงได้เข้าไปอาบน้ำแล้ว



            RRRRRRRrrrrrr



            เสียงริงโทนจากโทรศัพท์แผดเสียงดังขึ้นมาทำให้แบคฮยอนต้องมองหาว่าเป็นของใคร หน้าจอที่สว่างจากโทรศัพท์ของร่างสูงที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงนั้นเอง แบคฮยอนเดินเข้าไปดูว่าใครโทรมา แต่เมื่อเห็นรายชื่อแล้วก็ต้องชะงัก



          พี่จองอิน



          แบคฮยอนไม่ได้กดรับเพียงแต่ปล่อยให้มันดังแล้วเงียบไปเอง ไม่แน่ใจว่าตัวเองมีอคติกับผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า แต่แค่เจอหน้าแล้วรู้สึกไม่ถูกชะตา.............



            ร่างเล็กเลิกให้ความสนใจแล้วหยิบเอาผ้าขนหนูไปอาบน้ำที่ห้องน้ำส่วนนอกห้องนอน แต่พอหันหลังเท่านั้นแหละ เสียงริงโทนเดิมก็ดังขึ้นอีก และคนที่โทรมาก็ยังเป็นคนเดิม แบคฮยอนไม่ได้คิดที่จะสนใจอีก ก็เดินออกไปนอกห้องนอนแล้วทำธุระส่วนตัว




 

 

 

 

            “ครับ....อ่อ ได้ครับ.......ครับพี่ ครับ.....ฝันดีครับ” แบคฮยอนที่กำลังจะเดินกลับมาในห้องนอนก็ได้ยินเสียงของร่างสูงเหมือนคุยกับใครบางคนซึ่งเดาได้ไม่ยากเลยว่าคุยกับใคร



            เมื่อเข้าไปในห้องก็เจอกับร่างสูงที่อยู่ในชุดกางเกงนอนขายาวและเสื้อกล้ามกำลังยืนกดโทรศัพท์อยู่ข้างเตียง ชานยอลเงยหน้ามามองแบคฮยอนที่อาบน้ำเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงขายาวและเสื้อยืดธรรมดา



            ร่างเล็กหันหน้าหนีแล้วอ้อมไปอีกฝั่งของเตียงก่อนจะเข้าไปแทรกกับผ้าห่มผืนหนาแล้วนอนหันหลังให้ร่างสูง ซึ่งการกระทำทุกอย่างได้อยู่ในสายตาของชานยอลทั้งหมด



            ชานยอลเดินไปกดปิดสวิตช์ไฟให้ห้องปกคลุมไปด้วยความมืดแล้วนอนลงไปบนเตียงบ้าง ร่างสูงตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาแบคฮยอนโดยที่อีกคนยังนอนหันหลังให้อยู่



            ร่างสูงค่อยๆเคลื่อนย้ายตัวเองให้ไปอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับร่างเล็กแล้วใช้มือหนาคว้าร่างเล็กให้มาอยู่ภายในอ้อมกอดของตัวเอง



            “คุณชานยอล!” รีบเอี้ยวหัวกลับมามองทันทีเพราะความตกใจ



            “นายไม่พอใจอะไรฉันอีกล่ะ หืม?”



            “เปล่าครับ ผมแค่ง่วงแล้วเฉยๆ” แบคฮยอนหันกลับไปข้างหน้าตามเดิม



            “เพราะพี่จองอินอีกแล้วใช่มั้ย? ขี้หึงจริงเรา”



            “ผมเปล่านะ!” แบคฮยอนแย้งเสียงสูง



            “ก็ได้ๆตามใจ รีบนอนเถอะ” ร่างสูงหลับตาลงแต่สองแขนยังกระชับกอดคนตัวเล็กให้จมที่แผ่นอกของตัวเองอยู่



            แบคฮยอนส่งเสียงฟึดฟัดอย่างไม่พอใจ ทีกับคนนั้นยังบอกว่าฝันดี แล้วทำไมถึงบอกกับเขาเพียงแค่ว่าให้รีบนอนล่ะ!?



            แต่เพราะคำต่อมาของร่างสูงทำให้แบคฮยอนอมยิ้มออกมา



            “ฝันดีนะ ฝันถึงฉันด้วย จุ้บ” แล้วก็กดจูบเบาๆไปบนกลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็ก



            โอเค สรุปว่าเขาจะไม่คิดมากเพราะชานยอลไปบอกฝันดีคนอื่นแล้วกัน ยังไงคนที่ชานยอลบอกฝันดีก็ไม่ได้ออฟชั่นเสริมแบบเขาหรอก

 













============
 

✙ นี่ไม่ได้คบกันจริงๆใช่มั้ย ทำไมพี่ชานชอบถึงเนื้อถึงตัวตลอดแต่แบคก็ไม่ห้ามนะ

น๊านนานทีลง (แต่ก็ไม่นานเนอะ) ยังไงก็ติดตามตอนต่อๆไปด้วยนะคะ


เม้นท์ด้วยจ้า [ความขยันอัพขึ้นอยู่กับคอมเม้นท์]

#บอดี้การ์ดบยอน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,221 ความคิดเห็น

  1. #1195 bang-SP28 (@bang-SP28) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 09:08
    ออฟชั่นดีงาม
    #1195
    0
  2. #1183 Darlene0409 (@Darlene0409) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 12:59
    ได้ออฟชั่นเสริม โอ้โห้555555
    #1183
    0
  3. #1151 Mattiiiii (@Mattiiiii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 19:26
    ก็จริงแหละแบคอย่าคิดมาก คนอื่นเขาได้แค่ตำพูด แต่แบคนี่ได้ออฟชั่นเสริมด้วยนะ
    #1151
    0
  4. #1142 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 20:44
    ขี้หึงเจรงงงงงง
    #1142
    0
  5. #1128 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:39
    แบคนี่จริงๆเลย แบบนี้คบกันเลยเหอะะ555
    #1128
    0
  6. #1115 beambeam1a (@beambeam1a) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 11:55
    แบคนี่ขี้หึงจริงๆเลย ชานรักตายเลยงี้ แอร้~
    #1115
    0
  7. #1088 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 18:21
    แบครู้สึกเหนือเลยอ้ะดิ่ 5555555555555555555
    #1088
    0
  8. #1057 Aimmy_secret (@Aimmy_secret) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:30
    ทำไมเรารู้สึกว่าคู่หมั้นของพี่ชานคือเเบคว่ะหรือเราคิดไปเอง555
    #1057
    0
  9. #988 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 00:33
    โอยยยย จองอินนี่หยุดเถอะ ชานชอบแบคว่ะ
    #988
    0
  10. #474 Wawanitip (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 11:40
    นี่แบคฮยอนเป็นคู่หมั้นชานยอลป่าวเนี่ยยยย
    #474
    0
  11. #417 fernn14 (@fernn1404) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 04:31
    จริงๆแล้วคู่หมั่นของชานก็คือแบคนั่นแหละ #ชงแล้วดื่มม~5555555555555
    #417
    0
  12. #416 Jenned Jiempanya (@jenned) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 17:09
    คบเลยๆน่ารักมากมาย
    #416
    0
  13. #415 ภรรยาปาร์ค (@yeanthitiporn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 08:59
    แหม่ อิแบคใช่ย่อยน่ะเรา
    #415
    0
  14. #414 ⓒⓨⓞ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:36
    คู่หมั่นเปนแบคที่เถอะ~จะหัวเราะสมน้ำหน้ายัยแว่นนั้น555555(หัวเราะแบบนางร้ายในการ์ตูน)
    #414
    0
  15. #413 ⓒⓨⓞ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:36
    คู่หมั่นเปนแบคที่เถอะ~จะหัวเราะสมน้ำหน้ายัยแว่นนั้น555555(หัวเราะแบบนางร้ายในการ์ตูน)
    #413
    0
  16. #412 LinDa@i270 (@mojimojy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 10:14
    อัพต่อไวๆนะค่ะ^^
    #412
    0
  17. #411 BHfernnn (@BHfernnn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 22:31
    คบกันเถอะะะ จะได้ไม่เป็นภาระของลูกหลานนนน
    #411
    0
  18. #410 joonmyun91 (@looknamsl) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 20:22
    งื้อน่ารักง้า มีงอนด้วย555555
    #410
    0
  19. #409 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 19:21
    น่ารักอ่ะ นานๆจะมีฉากกุ๊กกิ๊กกัน
    #409
    0
  20. #408 b oppa (@kaewlovebake) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 18:19
    คบกันเถอะนี่แนะนำเลย
    #408
    0
  21. #407 Pitchayada Khethamma (@mook0203) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 09:40
    สนุกมากค้ะ อัพถี่ๆเลยก็ดีนะคะไรท์ ฮี่ๆๆๆ
    #407
    0
  22. #406 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 09:25
    โถ่วแบคแอบสะใจเบาๆ แบบคนอื่นไม่ได้ขนาดนี้หรอก อิอิ
    #406
    0
  23. #405 Vam Vampire >o< (@64267114900889) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 08:34
    แบคถ้าเราหึงเราก็ควรแสดงอาการมากกว่านี้นะลูก อย่ายอมๆ #อินมากกก 55555555
    #405
    0
  24. #404 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 07:00
    เจ๊!!ชานยอลมีคนที่ชอบเเล้ว เลิกตามตื้อได้เเล้วว
    #404
    0
  25. #403 Pakkaporn Tangklang (@pluemmz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 05:56
    งื้ออออ -///-
    #403
    0