ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,137 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    123

    Overall
    205,137

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

     

 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น 

ลู่หานหนี่ว์ สาวออฟฟิศวัย 27 ปี ผู้อาภัพรักหลังจากแต่งงานได้สามปีหม้อข้าวยังไม่ทันดำ รักพลันจืดจางหมดโปรแบบไม่ทันได้ตั้งตัว


"เราเลิกกันเถอะ" คือคำพูดที่ออกจากปากของหลิ่งหย่งซินสามีสุดที่รักของลู่หานหนี่ว์ ที่เอ่ยบอกภายในห้องนอนที่เคยเป็นห้องหอของเธอและเขา ในคืนข้ามปีที่ทุกคนต่างเฉลิมฉลองกันอย่างมีความสุขยกเว้นเธอ!!


"ฉันทำอะไรผิดหรือคะคุณอยากให้ฉันทำอะไรฉันยอมทุกอย่าง ได้โปรดคุณอย่าทำแบบนี้ได้ไหมฉันขอโทษถ้าฉันทำให้คุณโกรธ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งได้รึเปล่า" ร่างบางเอ่ยปากขอร้องสามีด้วยหัวใจที่ร้าวราน น้ำตาอาบสองแก้มนวล แต่กลับไม่ได้ทำให้ผู้เป็นสามีเปลี่ยนใจหรือมีความรู้สึกใดๆ 


"ผมมีคนใหม่แล้ว ผมจะไปอยู่กับเขา" คำตอบจากสามีที่ลู่หานหนี่ว์ได้ยินนั้นเปรียบเสมือนมีดที่กรีดลึกลงสู่กลางดวงใจ หญิงสาวร้องไห้ราวกับจะขาดใจ


"อย่าทำแบบนี้เลย มันไม่มีประโยชน์หรอก" หลิ่งหย่งซินกล่าวอย่างไร้เยื่อใย ไม่มีแล้วซึ่งคำปลอบโยนจากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ก่อนที่เขาจะเก็บเสื้อผ้าเดินจากไปโดยที่ไม่หันกลับมามองเธออีกเลย

.

.

.

 

บ้านของลู่หานหนี่ว์


หญิงสาวสองคนกำลังสนทนากันที่ห้องรับแขก ฝ่ายหนึ่งคือลู่หานหนี่ว์อดีตภรรยาของหลิ่งหย่งซิน อีกฝ่ายคือ ซูซิงลี่ ภรรยาใหม่ที่เป็นภรรยากับสามีคนอื่นตั้งแต่ยังไม่หย่าขาดกับภรรยาเก่า


"เธอรู้หรือเปล่าว่า หย่งซินมีภรรยาแล้ว" ลู่หานหนี่ว์เอ่ยปากถามคู่สนทนาที่มาขอพบเธอที่บ้านด้วยถ้อยคำจิกกัด


"รู้ แล้วเธอจะทำไม" คำตอบจากซูซิงลี่ทำให้ลู่หานหนี่ว์โกรธจนแทบคลั่ง "หน้าด้าน ไร้ยางอาย แย่งสามีชาวบ้าน" ลู่หานหนี่ว์ด่าคนตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น แต่หาทำให้ซูซิงลี่ ชู้รักของสามีเธอสะดุ้งสะเทือนไม่


"การศึกษาก็สูง อย่าทำตัวต่ำสิคะ" ซูซิงลี่ ด่ากลับอย่างเจ็บแสบด้วยเช่นกัน ลู่หานหนี่ว์ไม่เข้าใจผู้หญิงตรงหน้าเธอเลยทั้งที่แย่งสามีของเธอไปแล้วยังจะต้องการอะไรจากเธออีกถึงได้หน้าด้านมาขอพบเธอแบบนี้ แต่เมื่อสงครามน้ำลายได้เริ่มต้นขึ้นมันก็ย่อมไม่อาจจะจบลงอย่างง่ายดาย



"ฉันอยู่ของฉันเฉยๆ ไม่ได้ไปด่าไประรานใคร ตัวเองหน้าด้านแย่งผัวชาวบ้านยังจะปากดีอีก" ลู่หานหนี่ว์ ด่าซูซิงลี่อย่างหมดความอดทนกับคนตรงหน้า



"อันนี้มันก็ช่วยไม่ได้นะ เขามาหาฉันเองฉันไม่ได้แย่งเลย ฉันก็อยู่ของฉันเฉยๆ เค้าก็เข้ามาหาฉันเอง ก็คงเพราะฉันทั้งสวยกว่าหุ่นดีกว่าลีลาฉันก็คงจะดีกว่า ฮ่าๆๆๆ อันนี้มันก็ช่วยไม่ได้" แทนที่อีกฝ่ายจะสำนึกกลับเอ่ยปากเยาะเย้ยลู่หานหนี่ว์พร้อมทั้งหัวเราะเยาะใส่....



"อย่ามายุ่งกับฉัน จะไปตายที่ไหนก็ไป" ลู่หานหนี่ว์ตะโกนไล่ซูซิงลี่ด้วยความโมโห พร้อมทั้งกุมหน้าอกข้างซ้ายด้วยความเจ็บปวด



"ฉันยังอยู่และสบายดีอีกนาน" ซูซิงลี่ เอ่ยเยาะเย้ย ก่อนจะเดินสะบัดก้นจากไป ลู่หานหนี่ว์ทรุดกายลงกับพื้นด้วยความอ่อนล้าและเจ็บปวดจากหน้าอกข้างซ้ายที่เจ็บแปลบๆมาตั้งแต่เมื่อครู่ และทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เหมือนมันจะหลุดออกมาข้างนอก ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไป

"

"

"

รัชสมัยจักรพรรดิเจิ้งหลี่ ปีที่ 5 แคว้นเจิ้ง ณ ท้องพระโรง


"ขอหวงช่างทรงพิจารณาด้วยพ่ะย่ะค่ะ" เสียงขุนนางที่นั่งคุกเข่าอยู่ดังไปทั่วทั้งท้องพระโรง เพื่อกดดันให้หวงช่าง รับสนมและแต่งตั้งหวงโฮ่วคู่บารมี แม้หวงช่างจะทรงบ่ายเบี่ยงเรื่องนี้มาตลอด โดยยกข้ออ้างทั้งการทำศึกกับแคว้นเป่ยที่ตอนนี้แพ้สงครามและต้องมารวมกับแคว้นเจิ้งอย่างถาวร การปราบกบฏองค์ชายสองตี้ติ (น้องชาย) ต่างมารดาของพระองค์ ซึ่งตอนนี้เรื่องทุกอย่างได้ถูกจัดการจนหมดแล้ว เหล่าขุนนางจึงรวมตัวกันในครั้งนี้เพื่อนกดดันหวงตี้อีกครั้ง เจิ้งหลี่รู้ดีว่าครั้งนี้คงบ่ายเบี่ยงไม่ได้ จึงต้องตกลงยอมรับข้อเสนอของเหล่าขุนนาง



เป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่าผู้ที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นหวงโฮ่วอันดับ1ในครั้งนี้คงหนีไม่พ้น บุตรีคนโตของอัครเสนาบดีฝ่ายขวานาม ชิงหลิง บุตรีในภรรยาเอกของอัครเสนาบดีชิงหรู ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นหญิงงามอันดับ 1 ในสามแคว้นซึ่งตอนนี้เหลือเพียงสองแคว้น คือแคว้นเจิ้งและแคว้นหลวน และมีกำหนดการจัดงานอภิเษกสมรสในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า



และหลังพิธิอภิเษกสมรสแล้วก็จะมีการคัดเลือกสาวงามเข้าเป็นสนมในตำหนักในต่อไป แค่คิดเจิ้งหลี่ ก็ปวดหัวแล้วที่จะต้องมีสตรีมากมายมายื้อแย่งความโปรดปรานจากเขา เฮ้อ.....

.

.

จวนอัครเสนาบดีฝ่ายขวา (จวนสกุลชิง) 


"หลิงเอ๋อร์ แม่ดีใจจริงๆ ที่เจ้าได้รับแต่งตั้งเป็นให้หวงโฮ่ว" เสียงแสดงความยินดีของคนในครอบครัวดังมาไม่ขาดสาย หลังจากมีขันทีในวังหลวงมาประกาศราชโองการแต่งตั้งหวงโฮ่วภายหลังจากจบการประชุมในช่วงเช้าของเหล่าขุนนาง



ในใจข้าชิงหลิงรู้ดีว่าการแต่งงานในครั้งนี้สำคัญมากสำหรับคนในตระกูลชิงถึงแม้ว่าบิดานั่นจะไม่ต้องการให้ข้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวพัวพันกับอำนาจทางการเมืองแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธการอภิเษกสมรสในครั้งนี้ได้ ซึ่งข้านั้นก็ไร้ซึ่งความรู้สึกยินดี และเสียใจกับการแต่งงานในครั้งนี้ เพียงบิดาให้แต่งกับใครข้าก็ยินดีทั้งนั้น ข้าเพียงกังวลว่าชีวิตในวังหลวงของข้าจะเป็นเช่นไรหนอ



"ท่านแม่ พรุ่งนี้ลูกขอไปทำบุญที่วัดบนเขาเทียนอี้ได้หรือไม่เจ้าคะ" ข้าเอ่ยปากขออนุญาตมารดาเพื่อไปสงบจิตสงบใจยังวัดบนเขาก่อนที่จะต้องเตรียมตัวเข้าวังเพื่อเป็นหวงโฮ่ว วังที่เป็นเสมือนกรงทองที่จะกักขังข้าไปตลอดชีวิต 


ชิงเหลียนมารดาของชิงหลิงนั้นรู้ดีว่าบุตรสาวของตนคงต้องการอยู่คนเดียวสักพักจึงอนุญาตให้ชิงหลิงไปทำบุญที่วัดได้ เพราะหลังจากนี้บุตรสาวจะไม่สามารถออกไปไหนมาไหนได้โดยง่ายดังเช่นเดิมอีกแล้ว แม้ปกตินางจะไม่ชอบออกจากจวนไปที่ใดก็ตาม


ส่วนบิดาของชิงหลิงนั้นทำได้แต่เพียงถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความกังวลใจ

.

.

.

 

ขบวนรถม้าของคุณหนูตระกูลชิง 


ชิงหลิงออกเดินทางไปทำบุญที่วัด ตั้งแต่ยามเหมา* กว่าจะถึงวัดก็ล่วงเลยยามเฉิน*ไปพอสมควรแล้ว เนื่องจากมีชาวบ้านแห่มาชมบารมีของว่าที่หวงโฮ่วเต็มสองข้างทาง ทำให้การเดินทางเป็นไปอย่างทุลักทุเล เมื่อมาถึงที่วัดข้าก็เข้าไปทำบุญเพื่อให้จิตใจของตนสงบลง 



"ขอให้ข้าสามารถทำในสิ่งที่ปราถนาสำเร็จลุล่วงได้ด้วยเถอะ..."



ขณะที่ชิงหลิงกำลังสวดมนต์อยู่นั้นมีเงาของผู้ไม่ได้รับเชิญปรากฏกายด้านหลังของนางกว่าสิบเงา


ชิงหลิงนั้นตกใจจนแทบจะสิ้นสติ 


"พวกเจ้าเป็นใครกัน ต้องการอะไร..." ข้าเอ่ยถามก่อนจะพยายามขยับวิ่งหนีชายชุดดำเหล่านั้น


ชายชุดดำทั้งสิบต่างถือดาบตรงเข้ามาหมายปลิดชีพว่าที่หวงโฮ่วคนงาม แต่ทันใดนั้นก็มีเหล่าองครักษ์ปรากฏกายขึ้นและเข้าต่อสู้กับเหล่าคนชุดดำ 


"คุ้มกันคุณหนูชิงหลิง..." สิ้นเสียงคำสั่งการต่อสู้ที่ดุเดือดก็เริ่มขึ้น



ซึ่งหนึ่งในคนชุดดำนั้นอาศัยจังหวะที่องครักษ์กำลังจัดการกับคนชุดดำคนอื่นพยายามที่จะแทงดาบใส่ว่าที่หวงโฮ่วหมายสังหารให้สิ้นชีพ องครักษ์ที่เห็นเหตุการณ์ดังนั้น ก็ตรงเข้ามาผลักหญิงสาวให้พ้นรัศมีของดาบทำให้นางล้มลงหัวฟาดกับพระพุทธรูป แล้วหมดสติไป

.

.

.

 

เรือน อิงฮวา (ที่พักของชิงหลิงในจวนตระกูลชิง) 


"ที่นี่คือที่ไหน..." คือคำถามที่ผุดขึ้นในหัวของลู่หานหนี่ว์ หลังจากที่เธอไล่ซูซิงลี่ ออกไปจากบ้านแล้ว เธอจำได้ว่าเธอเจ็บหน้าอกมากจนหมดสติไป พอรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่บนเตียงที่มีคนรายล้อมมากมาย และทันทีที่เธอลืมตาตื่นขึ้นก็มีคนถลากันเข้ามาซักถามอาการของเธออย่างห่วงใย พร้อมทั้งเรียกตามหมอมาดูอาการของเธอจนดูวุ่นวายไปหมด


"ท่านหมอ บุตรสาวของข้านางเป็นอย่างไรบ้าง" ชายที่ดูเหมือนมีอำนาจที่สุดเอ่ยปากถามทันทีที่ท่านหมอตรวจอาการของนางเสร็จ



"คุณหนูใหญ่ไม่เป็นอะไรมากแล้ว เพียงแต่อาจยังมีอาการตกใจและอ่อนเพลียเท่านั้น ข้าจะเขียนเทียบยาบำรุงให้ เพียงคุณหนูใหญ่ดูแลสุขภาพให้ดีย่อมหายวันหายคืนทันวันอภิเษกสมรสแน่นอน" ท่านหมอกล่าวพลางหัวเราะก่อนจะเดินออกจากห้องไป



เมื่ออัครเสนาบดีชิงหรูได้ยินดังนั้นก็คลายความกังวล จึงหันไปสั่งทุกคนในห้อง

 

"ตอนนี้ชิงหลิงก็ไม่เป็นอะไรมากแล้วพวกเจ้าก็แยกย้ายกันกลับเรือนเถอะ ให้ชิงหลิงนางจะได้พักผ่อน"



เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นต่างก็ทยอยกันออกจากห้องไปทีละคน เหลือเพียงฮูหยินชิงเหลียนกับอัครเสนาบดีชิงหรู


"ชิงหลิง ไม่เป็นอะไรแล้วนะลูกรัก... แม่กับพ่อของเจ้ารวมถึงเจี่ยเม่ยของเจ้าเป็นกังวลยิ่งที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ เจ้าต้องผักผ่อนให้มากๆจะได้หายเร็วๆ"


 ทั้งสองเดินมากุมมือบุตรสาวพร้อมกับยิ้มให้นางอย่างอ่อนโยนแล้วเดินออกจากห้องไป


ลู่หานหนี่ว์นั้นยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจับต้นชนปลายไม่ถูก ทำอะไรไม่ได้นอกจากปิดปากเงียบและวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้า 


ก็แล้วจะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไงในเมื่อคนที่รุมล้อมเธอต่างสวมเสื้อผ้าแบบชุดจีนโบราณ พูดสำเนียงของคนโบราณ แล้วภายในห้องก็ตกแต่งแบบโบร๊าณ โบราณ


เพราะความตกใจไม่รู้จะแก้สถานการณ์ตรงหน้าอย่างไร เธอจึงไม่ตอบคำถามอันใดไม่ว่าจะมีใครถามอะไรเธอก็ตาม เพื่อให้คนอื่นเข้าใจผิดไปว่าเธอยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งมันคือเหตุการณ์อะไรก็ไม่รู้


 เพราะไม่ต้องการสนทนากับใคร หญิงสาวมักจะแกล้งหลับเพื่อตัดปัญหาการซักถามกวนใจของเหล่าสาวใช้ และเพื่อให้สาวใช้ออกไปจากห้องจนหมดเสียก่อน


ลู่หานหนี่ว์แกล้งนอนหลับจนเผลอหลับไปจริงๆ โดยไม่รู้ตัว พอรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ไม่มีใครอยู่ในห้องแล้ว ลู่หานหนี่ว์ลืมตาตื่นขึ้นมามองไปรอบๆ ห้องเธอไม่ได้ฝันไปสินะเธอคงจะข้ามภพมาจริงๆ เหมือนในนิยายที่เธอชอบอ่าน และซีรี่ย์ที่เธอชอบดู 


แต่เธอไม่เห็นจะมีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับร่างนี้เลยแม้แต่น้อย รวมทั้งไม่เห็นมีเทวดาหรือเทพมาให้พรพร้อมทั้งบอกว่าทำไมเธอถึงข้ามภพมาในภพนี้หรือว่าเธอต้องจะรอไปสักพักหนึ่งถึงจะมีเทพหรือใครมาชี้แจงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น


ลู่หานหนี่ว์มองไปรอบๆ ห้องที่ว่างเปล่าความกลัวครอบงำจิตใจเธอ เธอไม่ใช่หญิงสาวที่เก่งกาจและมีความสามารถอีกทั้งไม่ได้เป็นหมอ หรือนักแสดง เป็นแค่พนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ คนหนึ่ง 


เธอข้ามภพมาคนเดียวไม่รู้จักหรือคุ้นเคยกับใครแล้วเธอจะอยู่ในยุคนี้ได้ยังไงในเมื่อเธอไม่มีความพิเศษอะไรเลย และเมื่อหวนคิดถึงเรื่องราวในภพที่เธอจากมา ลู่หานหนี่ว์ก็ต้องซบหน้าตัวเองลงกับหมอนร้องไห้ราวกับจะขาดใจในโชคชะตาของตัวเองจนหลับไปอีกครั้ง


"


"


"


ตอนนี้ก็ผ่านไปสามวันแล้ว หลังจากที่ลู่หานหนี่ว์มาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่ชิงหลิง แต่ก็ยังคงไม่มีวี่แววว่าจะมีเทพองค์ใดมาให้พรสามประการหรือพรสักข้อแก่เธอเลย 


ทำไมโชคชะตาของเธอช่างอาภัพนักขนาดข้ามภพมายังไม่มีความรู้ความสามารถอะไรติดตัวมาเลย พรวิเศษก็ไม่มีสักข้อ ความทรงจำของเจ้าของร่างก็ไม่มีสักเสี้ยวเดียว แต่จะให้เธอไปหลอกถามสาวใช้ เธอเองก็ไม่กล้า


สุดท้ายก็เลยได้แต่ปิดปากเงียบไม่พูดไม่จาจนกระทั่งมีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วว่าคุณหนูใหญ่ชิงหลิง จากเหตุการณ์ถูกลอบทำร้ายที่จับมือใครดมไม่ได้ ไม่ว่าราชสำนักจะสืบหาอย่างไรก็ตาม ว่ากันว่าพอนางฟื้นขึ้นมาแล้วก็ไม่เอ่ยวาจาใดๆ กับใครอีกเลย


แต่เพราะเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ราชสำนักเป็นกังวลในความปลอดภัยของว่าที่หวงโฮ่วเป็นอย่างมาก จึงเลื่อนพิธีอภิเษกสมรสให้เร็วขึ้นเป็นในอีก 15 วันข้างหน้า ซึ่งเรื่องนี้ฮูหยินชิงเหลียน มารดาของเจ้าของร่างนี้ได้เข้ามาแจ้งแก่เธอหลังจากที่มีราชโองการประกาศออกมาแล้ว


หลังจากที่มัวงมโข่งอยู่ตั้งนาน แต่สุดท้ายเพราะคำว่าอภิเษกสมรสทำให้ลู่หานหนี่ว์รวบรวมความกล้าสอบถามสาวใช้ถึงเรื่องราวของร่างกายนี้ แต่ก็ทำให้สาวใช้แทบจะวิ่งไปรายงานเจ้าของจวนและตามหมอ หากเธอไม่ดึงตัวเอาไว้เสียก่อน


แต่หลังจากที่หลอกล่อและตะล่อมถาม ทั้งขู่ทั้งปลอบ ก็ได้ความว่ามาร่างที่เธอมาเป็นโฮสยึดร่างมีนามว่า ชิงหลิง ได้รับการยกย่องว่าเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในสองแคว้น แต่เดิมมีสามแคว้นแต่ถูกยึดมารวมกับแคว้นเจิ้งเมื่อไม่นานมานี้ และเป็นบุตรสาวคนโตของอัครเสนาบดีฝ่ายขวาชิงหรู ที่เกิดกับฮูหยินใหญ่ชิงเหลียน


บิดาของร่างนี้ มีภรรยาสองคน คือฮูหยินใหญ่ชิงเหลียนและฮูหยินรองชิงหนี่ว์ มีบุตรธิดาทั้งสิ้น 5 คน เป็นชายสองคน ซึ่งเกิดจากฮูหยินใหญ่ทั้งสองคนคือ ชิงเทียนพี่ใหญ่ อายุ 25 ปีบุตรชายคนโตของตระกูลที่ตอนนี้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองแม่ทัพประจำอยู่ที่ชายแดน ส่วนบุตรชายคนรอง ชิงหมิง อายุ 21 ปี เป็นองครักษ์ประจำกายหวงตี้ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวงเนื่องจากต้องไปปฏิบัติภารกิจให้กับหวงตี้



และมีบุตรสาวทั้งสิ้นสามคน บุตรสาวคนโตนามว่าชิงหลิงซึ่งเกิดจากฮูหยินใหญ่ คือร่างนี้ ปัจจุบันพึ่งผ่านการเข้าพิธีปักปิ่นไปได้ไม่นาน สรุปแล้วร่างที่เธอเข้ามาอยู่นี้อายุเพียง 15 ปีเท่านั้น!! ส่วนบุตรสาวคนที่สองและสามเป็นบุตรีที่เกิดจากฮูหยินรอง มีนามว่า ชิงจู และชิงจิน ชิงจูจะถึงวัยปักปิ่นในอีก 5 เดือนข้างหน้า ส่วนชิงจินนั่นปีนี้อายุเพียง 10 ขวบเท่านั้น



จากที่สาวใช้เล่ามาครอบครัวของอัครเสนาบดีนั้นรักใคร่ปรองดองกันดีมาก ไม่ได้มีการแย่งชิงอำนาจกันเหมือนกับจวนอื่นเหมือนในนิยายจีนทั่วไปที่จะมีการชิงรักหักสวาทเกิดขึ้นเสมอ


เนื่องจากฮูหยินใหญ่เป็นผู้รับฮูหยินรองเข้ามาในจวนเอง ทั้งที่ตามชาติกำเนิดแล้วนางเป็นเพียงลูกสาวพ่อค้าหากแต่งเข้าตระกูลขุนนางก็คงเป็นได้เพียงอนุเท่านั้น แต่ฮูหยินใหญ่ผู้ใจกว้างกลับยกให้นางเป็นถึงฮูหยินรอง 


ดังนั้น ครอบครัวนี้จึงมีแต่ความรักใคร่ปรองดองพี่น้องรักกัน และเหตุการณ์ที่ทำให้นางมาอยู่ในร่างนี้นั้นก็เพราะย้อนกลับไปเมื่อสามวันที่แล้วก่อนที่นางจะเข้าสิงในร่างนี้นั้น หลังจากที่ได้รับราชโองการประกาศการอภิเษกสมรสขึ้นเป็นหวงโฮ่ว ร่างนี้ก็เดินทางไปไหว้พระซึ่งทำให้มีคนแอบตามไปลอบสังหาร...


แต่ที่ทำให้ลู่หานหนี่ว์หนักใจ คงเป็นเรื่องที่ร่างนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นถึงหวงโฮ่ว ทั้งที่นิยายที่เธออ่านมาแต่ละเรื่อง ส่วนใหญ่ก็ต้องมีการฝ่าฟันอุปสรรคจนเกิดเป็นความรักใคร่และได้แต่งงานยกย่องขึ้นเป็นหวงโฮ่ว หรือไต่เต้าจากพระสนมจนเป็นที่โปรดปราน 


แต่ทำไม!! เธอที่เพิ่งจะข้ามภพมาเป็นครั้งแรก (ซึ่งคงไม่มีครั้งที่สอง) ก็ยกเธอขึ้นไปอยู่ปากพายุของวังวนแห่งอำนาจซะแล้ว เฮ้อ.... ลู่หานหนีว์ถอนหายใจให้กับโชคชะตา 



แต่เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อเธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่ข้ามภพมาแบบงงๆ ทำไมในนิยายคนที่ข้ามภพมามีแต่คนเทพๆ หรือไม่ก็ได้ของวิเศษหรือพรวิเศษมากมาย แต่ทำไม!! เธอถึงไม่มี เธอถึงไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย (ไม่ได้โทษตัวเองเลย) ทำมายยยย.......











ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
        อารมณ์ตอนนี้พุ่งสูงมากค่ะเดือดเหมือนอยู่ในหม้อน้ำร้อน จะค่อยๆรีไรท์ไปทีละตอนแบบใจเย็นๆ แบบหอยทากที่คลานไปเรื่อยๆอย่างสุขกายสบายใจเลยล่ะค่ะ ที่ลงรูปด้านบนนี้คือ....ใช่ค่ะคุณเดาถูกประจานไงคะ ไม่ต้องไปเลื่อนหาในคอมเม้นนะคะ ลบไปแล้วค่ะ เกะกะลูกตา...

       ไรท์ก็เป็นคนแบบนี้ละค่ะ ดีก็ดีใจหายอะไรก็ได้หมดลงทุนพิมพ์นิยายแจกไม่ไช่บาทสองบาทนะคะ 10 เล่มนี่เกือบหมื่นค่ะ จะมาว่าไรท์ใจร้ายไม่ได้นะคะ ไรท์อยู่ของไรท์ดีดีไม่เคยทำอะไรใครเลยค่ะ แต่ครั้งนี้ไรท์จะไม่ทน จริงๆไรท์ก็ไม่เคยทนค่ะ

      นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่แต่งในเว็บเด็กดีนะคะ สำหรับคนอ่านที่เข้ามาไหม่ ขออภัยในความดราม่าของไรท์ ไม่พอใจกดออกไปได้เลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #1234 Plajela72 (@Plajela72) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 22:10
    ให้กำลังใจค่ะสู้ๆ
    #1234
    0
  2. #1010 Meow Boon (@meow1111) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 19:32
    เกลียด5555
    #1010
    2
    • #1010-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      18 สิงหาคม 2560 / 01:49
      เดี๋ยวๆ นี้จริงจังหรือล้อเล่น งงนะเนี่ย
      #1010-1
    • #1010-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      18 สิงหาคม 2560 / 01:50
      คือสมองไม่ค่อยเปิดรับอะไรแบบนี้
      #1010-2
  3. #973 11563719 (@11563719) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:49
    เกลียดนิยายเรื่องนี้ว่ะ
    #973
    3
    • #973-2 zonetiim (@zonetiim) (จากตอนที่ 1)
      15 สิงหาคม 2560 / 16:25
      แรงจังค่ะ
      #973-2
    • #973-3 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      15 สิงหาคม 2560 / 20:35
      มีที่แรงกว่านี้อีกค่ะแต่ลบไปแล้ว
      #973-3
  4. #933 shadow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 07:26
    อนุญาติ เป็น อนุญาต นะคะ

    นักเขียนในเด็กดีเขียนผิดกันมากๆๆ
    #933
    0
  5. #636 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 18:05
    อยากให้ชายหญิงเลวๆรับกรรมให้หนักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
    #636
    0
  6. #610 pees14 (@pees14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 16:38
    บอกตรงๆๆนะ นิยาย ที่เขีนนนะมันช่าง..
    สนุกมาก
    #610
    0
  7. #460 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:00
    เป็นกำลังใจค่ะ
    #460
    0
  8. #195 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 05:47
    บุตรตรี_บุตรี
    #195
    0
  9. #128 ichah (@ichah) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:38
    เนื้อเรื่องน่าสนใจค่ะ แต่คำผิดยังเยอะอยู่
    นะคะ ไม่ใช่นะค่ะ
    ค่ะ เป็นการตอบรับ เสียงจะหนัก ปกติจะมีอยู่คำเดียวยกเว้น เช่นเป็นคนมีฐานะค่ะ อันนี้ยอมรับได้ 555
    #128
    0
  10. #55 Nm'mi (@nametaji_miho) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:18
    บุตรตรี เราไม่เคยเห็นค่ะเห็นแต่ บุตรี
    #55
    1
    • #55-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      8 มีนาคม 2560 / 22:04
      มารีไรท์ให้ไรท์หน่อยสิ แต่ไรท์ไม่มีตังค์จ้างนะ
      #55-1
  11. #10 Serenezz (@serenezz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:13
    น่าติดตามนะ แต่ขัดใจตรง 'ไ' กับ 'ใ' เนี่ยแหละ
    #10
    1
    • #10-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      5 มีนาคม 2560 / 21:38
      งืออออ....พยายามปรับปรุงอยู่ค่ะ ใจเย็นๆเนอะๆ
      #10-1
  12. #5 Menara (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 13:07
    เนื้อเรื่องและภาษาโดยรวมแล้วดีค่ะ แต่มีคำผิดอยู่

    "ให้" ไม่ใช่ ไห้

    "ใหญ่" ไม่ใช่ ไหญ่

    "ไม่ใช่" นี่คือที่ถูกต้อง "ไม่ไช่" แบบนี้ผิด

    อีกคำ "นะคะ" ไม่ใช่ นะค่ะ



    พยายามต่อไปนะคะ สู้ๆ ส่วนเรื่องคำผิด ถ้าไม่แน่ใจคำไหนลองตรวจสอบจาก google หรือไม่ก็เปิดพจนานุกรมดูนะคะ



    มาต่อไวไวนะ รออยู่ :)
    #5
    1
    • #5-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      5 มีนาคม 2560 / 22:01
      ภาษาไทยไรท์อ่อนแอมาก เด้วจะกลับมาตามเก็บกวาดทีหลังทำใจอ่านไปก่อนนะค่ะ55555
      #5-1
  13. #4 นิรนาม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 13:04
    คำผิดพวก สระ ไ กับ ใ เยอะมาก เขียนผิดนะ เช่น

    ไห้ เปลี่ยนเป็น ให้

    ไหม่ เปลี่ยนเป็น ใหม่

    ไส่ เปลี่ยนเป็น ใส่

    เช็คคำและสะกดดีๆ ไม่ต้องรีบร้อนพิมพ์
    #4
    1
    • #4-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 1)
      5 มีนาคม 2560 / 22:02
      ไรท์ขี้ลืมกลัวลืมว่าพิมตอนไหนไปบ้างแล้ว5555 ความจำสั้น
      #4-1