รีวิวด้วยความคิดส่วนตัวล้วนๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
-------------------------------------------------------------
เล่มนี้ เรารีวิวค่อนไปทางบ่นมากกว่านะคะ
ใครที่ไม่อยากเสียอรรถรสในการอ่าน หรือรู้สึกเฟลท์ ขอเตือนว่า กดปิดหน้านี้ไปเถอะค่ะ!
ตอนรีวิวเล่มหนึ่ง สารภาพว่าค่อนข้างอวยเรื่องนี้ไม่น้อยเลย
แต่อ่านเล่มสองแล้วรู้สึกยังไงก็ไม่รู้
นายน้อยจ้าวกับจ้ายเหิงเล่มสองเหมือนคู่รักที่แต่งงานอยู่ด้วยกันมา 30 – 40 ปีแล้วกำลังจะเลิกกันเลย
ยิ่งตรงช่วงอาการงอนแต่ไม่พูดของจ้ายเหิง ซึ่งนายน้อยจ้าวชมว่าน่ารัก
แต่ทำไมเราไม่อินเลยอ่ะ
อาจเพราะ เราอารมณ์ร้อน นิสัยตรงๆ ชอบแบบมีไรแมนๆคุยกันมากกว่าด้วยมั้ง พอเจอคู่รักที่ยึกๆยักๆแต่ไม่พูดสักที
ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกอยากโบกจ้ายเหิงสักหนึ่ง มันจะได้เลิกคิดมาก >_<
นายน้อยจ้าว บางทีก็รำพึงถึงความรักเหมือนคนอายุเยอะที่ผ่านเรื่องพวกนี้มามากจนปลง
เอ็งเพิ่งอายุยี่สิบกว่าเองนะคะ! ทำไมดูปลงกับความรักมากขนาดนั้นล่ะ T^T
และเพราะปลงมากเกินไป เวลามีปัญหากับจ้ายเหิงเลยดูไม่ค่อยทุกข์ร้อนเลย
จ้ายเหิงเค้าก็ยิ่งเลยน้อยใจไปกันใหญ่ TT
อาจเป็นมุมมองความรักของคนเขียน
ซึ่งเราเองก็ไม่รู้ว่าเค้าผ่านประสบการณ์อะไรเกี่ยวกับเรื่องความรักมาบ้าง
แต่สำหรับเราที่เป็นคนอ่านอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ เลยรู้สึกว่ามันเร็วเกินไปที่จะมานั่งปลง -___-
ฮองเฮาเสี่ยวเฉียน ในเล่มสองนางยังเก่งเหมือนเดิมค่ะ
ยังสร้างสีสันให้กับเรื่องเหมือนเดิม
แต่ด้วยคดีสืบสวนในเล่มนี้ จริงๆแล้วน่าจะเป็นปมที่เด่นไม่น้อยหน้าไปกว่าเรื่องความรัก
ทว่า ด้วยสไตล์การเขียนแบบรวบรัดตัดตอนของคนเขียนท่านนี้ ปมเลยเฉลยเร็วมาก
คนร้ายก็เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยอยู่แล้ว เราจึงไม่รู้สึกแปลกใจอะไรเลย
จริงๆแล้วถ้าใส่บทให้ตัวคนร้ายเยอะกว่านี้ เราอาจจะรู้สึกผูกพันมากกว่านี้
เวลาอ่านคงจะสนุกมากกว่านี้
จริงๆแล้วเรื่องตอนกำลังสืบหาคนร้ายดีมากๆ เลยนะ
ตอนเล่าเหตุการณ์ที่พระสนมถูกฆ่าก็ซับซ้อนดีมากๆ
เสียอย่างเดียวคือถ่ายทอดออกมาเร็วเกินไป
ตอนชิงบัลลังก์ในเล่มหนึ่งก็เหมือนกัน คือรู้สึกว่ามันจะต้องเล่นใหญ่ แต่พออ่านไปกลับรวบจบเร็วมาก
ท่าทางสไตล์ของนักเขียนท่านนี้น่าจะเป็นแบบนี้
แต่คนที่ไม่ชอบอ่านอะไรเวิ่นๆ อาจชอบ เพราะไม่ต้องเสียเวลาคิดนาน ได้อ่านพอเอามันหรืออ่านเพลินๆ
ทั้งนี้ทั้งนั้น ยังไงก็นานาจิตตัง เรารีวิวตามความเห็นหรือความรู้สึกส่วนตัวของเรา
ดังนั้นเราอาจไม่ชอบแต่คนอื่นอาจชอบก็ได้ หรือเห็นแบบนี้คนอื่นอาจซื้อมาอ่านแล้วไม่คิดเหมือนเราก็ได้
คนอื่นอ่านแล้วรู้สึกยังไง เข้ามาแชร์กันได้นะคะ
ความคิดเห็น