[FIC GOT7] LABEL HOST {END }

ตอนที่ 3 : LABEL HOST ☆ CHAPTER 2 ☆

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    19 ก.ย. 57


LABEL HOST

CHAPTER 2


 

                เปลือกตาปรือขึ้นมองเพดานที่ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่ใช่ห้องนอนสุดหรูบนคอนโดราคาหลายสิบล้านนั่น กระพริบตาสองสามทีเพื่อไล่อาการแฮงค์จากการดื่มเมื่อคืน ความรู้สึกปวดแปลกๆที่หว่างขาทำให้เขาคลี่ยิ้มบางออกมาเล็กน้อย เสียงน้ำหยุดไหลจากฝักบัวดังมาทางห้องอาบน้ำเป็นสัญญาณบ่งบอกว่ามีคนอยู่ในนั้นและอีกไม่กี่นาทีก็กำลังจะเปิดประตูออกมา



 

                “แบมแบม...อะ อ้าว...” ใบหน้าหล่อคว่ำปากเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่โผล่พ้นประตูห้องน้ำออกมาเป็นจินยอง จินยองสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาวเดินมามองเพื่อนสนิทที่ทำหน้าผิดหวังเมื่อเห็นว่าเขาไม่ใช่แบมแบม


 

                “ถ้าเป็นนายก็ไม่น่าเจ็บสิ” มาร์คขมวดคิ้วเพราะอาการเจ็บแปลกๆที่เกิดขึ้นที่หว่างขา จินยองหัวเราะเบาๆกับท่าทีของเพื่อนรัก นี่เขาเมาจนจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้จริงๆหรือเนี่ย


 

                “ไงล่ะ เจอเรดเลเบิ้ลเล่นงาน ถึงกับจำความไม่ได้เลยเหรอ?” จินยองเอ่ยแซวก่อนจะเดินไปนั่งเช็ดผมที่โต๊ะหน้ากระจก มาร์คยิ้มร่าทันทีเมื่อได้ยินว่าอาการเจ็บแปลกๆของเขาเกิดจากแบมแบม


 

                “แสดงว่าเด็ด” มาร์คกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเบาๆพลางจินตนาการถึงเด็กหนุ่มผิวเนียนน่ากอด แต่จินตนาการของเขาก็หยุดไว้เท่านั้นเมื่อจินยองปากล่องแปรงสีฟันอันใหม่มากระแทกหน้าผากของเขาเข้าอย่างจัง



 

                “ไม่ได้แอ้มต่างหากล่ะมาร์ค...ฉันไปเจอนายนอนกุมเป้าเมาไม่รู้เรื่องอยู่บนโต๊ะนั่นแหละเลยลากมานอนนี่” จินยองเล่าให้มาร์คฟังว่าแท้จริงแล้วเรื่องเป็นไงมาไง ข้างแก้มของใบหน้าหล่อขึ้นสีแดงจางๆเมื่อลองนึกดูดีๆเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อคืน


 

                “ทักษะการเอาตัวรอดสูง...สมกับตำแหน่งเรดเลเบิ้ลใช่ไหมล่ะ” จินยองพูดอย่างภูมิใจที่สายตาของเขามองคนไม่พลาด แบมแบมเหมาะสมกับตำแหน่งนี้จริงๆ



 

                “ล้านนึงนี่ฉันไม่ได้แม้แต่จูบเลยเหรอวะ” มาร์คสบถกับตัวเองอย่างเสียดาย เขาไม่เคยเสียเงินง่ายๆโดยไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาหรอกนะ ร่างสูงตรงเข้าไปกอดเอวเพื่อนสนิทพลางเกยคางลงบนไหล่บาง



 

                “จะมานึกขาดทุนตอนนี้ก็ไม่ทันหรอกมาร์ค ก็รู้นี่ว่าฉันไม่เคยให้นายเลยสักครั้ง” นิ้วชี้เรียวยาวแตะลงบนริมฝีปากของเพื่อนรักเชิงห้ามปราม มาร์คจึงผละออกจากจินยองแล้วกลับไปนั่งที่เตียงตามเดิม ความสัมพันธ์ของมาร์คและจินยองคือเพื่อนกันมาโดยตลอด อาจจะมีกอดจูบหรือผลัดกันช่วยกันและกันบ้างแต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่จินยองจะยอมให้มันเกินเลยไปจนถึงการสอดใส่โดยเขาให้เหตุผลว่าเพื่อรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนเอาไว้ซึ่งมาร์คก็เห็นด้วยและยอมรับข้อตกลงนี้ได้จึงไม่เคยรุกล้ำจินยองมากไปกว่าการสัมผัส




                “หมดไปล้านนึงแล้ว คิดไว้ยังว่าจะทำยังไงต่อ” จินยองหันกลับมาถามเพื่อนสนิทที่เขารู้นิสัยกันดีอยู่แล้วว่ามาร์คไม่ใช่คนยอมแพ้อะไรง่ายๆ ยิ่งกับเด็กที่สามารถรับมือกับเขาได้ในครั้งแรกด้วยแล้ว...คงจะถูกใจเขาไม่น้อยเลยล่ะ



 

                “น้ำหยดลงหินทุกวันยังกร่อนได้ฉันใด มาร์คต้วนก็จะเต๊าะแบมแบมจนกว่าจะพรุนได้ฉันนั้น”







 

 

 


 

                “จะไปแล้วเหรอ?” แขนแกร่งสวมกอดเอวเล็กก่อนจะหมุนตัวเขาให้หันมามองหน้า ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ของยองแจยังคงเป็นเช่นเดิมทุกวันจนแจ็คสันรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นคนตัวเล็กนี่ทำหน้าตายใส่ราวกับไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย



 

                “ยิ้มให้ดูหน่อยสิ” เพราะไม่อยากให้เสียบรรยากาศแจ็คสันจึงเลือกที่จะอ้อนใส่แทนการบังคับคนตัวเล็ก แต่มีหรือที่คนอย่างยองแจจะยอมทำตาม



 

                “ทีกับไอ้ผู้ชายหน้าจืดๆนั่นทำไมถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ฉันด้อยกว่ามันตรงไหน?” แจ็คสันบีบต้นแขนเล็กด้วยความโกรธเมื่อนึกไปถึงเรื่องเมื่อคืน ยองแจที่กำลังยิ้มพูดคุยสนุกสนานกับผู้ชนะการประมูลทำให้แจ็คสันรู้สึกหงุดหงิดจนไม่มีอารมณ์จะดูแลรุ่นพี่ที่ประมูลตัวเองชนะ รอยยิ้มที่ยิ้มให้กับคนอื่นช่างง่ายดาย แต่สำหรับเขาทำไมมันช่างยากเย็นเหลือเกิน เด็กคนนี้ใจร้ายกับเขาเกินไป...



 

                “พี่เหนือกว่าเขาทุกอย่าง ทั้งหน้าตา การศึกษา รสนิยม  ยกเว้นความเป็นมนุษย์” ยองแจดึงมือแจ็คสันออกจากแขนตัวเองพลางเอื้อมมือไปหมายจะเปิดประตูแต่กลับโดนแจ็คสันกางแขนกักตัวเขาไว้ไม่ให้ออกไปได้  



 

                “ปล่อยผมเถอะ ถ้าพี่จินยองหาผมไม่เจอจะสงสัย” ยองแจเปลี่ยนมาเป็นการพูดจาดีๆกับแจ็คสัน บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าตัวเองพูดแรงเกินไปทั้งที่แจ็คสันเป็นรุ่นพี่ แต่ถ้าเขายอมอ่อนข้อให้ทุกอย่าง...มันย่อมไม่ดีต่อพวกเขาทั้งคู่แน่ๆ



 

                “จูบก่อน” น้ำเสียงกึ่งบังคับกึ่งอ้อนวอนจากรุ่นพี่ตัวโตพูดมาแบบนั้นประกอบกับสายตาที่ทอดมองมายังเขาอย่างสื่อความหมาย ยองแจพรูลมหายใจออกก่อนจะเอื้อมมือไปโอบรอบคอของแจ็คสัน เรียวปากนุ่มนิ่มสัมผัสกันอย่างอ่อนโยน สัมผัสนุ่มละมุนที่ริมฝีปากราวกับกำลังละเลียดชิมไอศกรีมรสหวานทำให้คนตัวเล็กเคลิบเคลิ้มไปกับมันจนลืมตัว มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังสัมผัสกับเตียงนุ่มเท่านั้นแหละถึงได้รู้ว่ามันคงไม่ได้จบแค่จูบแน่ๆ 




 







 

                ร่างเล็กลืมตาขึ้นมาเพราะแรงสั่นของโทรศัพท์ที่เขาตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ มือเล็กเอื้อมไปกดปิดก่อนจะนอนมองหน้าผู้ชายที่คอยพร่ำบอกอยู่เสมอว่ารักเขา ใบหน้าหล่อคมคายนอนหลับตาพริ้มในขณะที่สองมือก็ตระกองกอดคนตัวเล็กกว่าไว้ในอ้อมแขนราวกับกลัวว่าจะหนีหายไปในยามที่เขากำลังหลับ



 

                “รักผมแล้วพี่เจ็บมากไหม...” มือนิ่มลูบไล้ที่ข้างแก้มคนตัวโตแผ่วเบา นัยน์ตาเรียวมีร่องรอยของความเสียใจฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่สวย


 

                “แต่ห้ามตัวเองไม่ให้รัก...พี่รู้ไหม...ว่าผมก็เจ็บไม่แพ้กัน” ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มเงยหน้าซ่อนน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาก่อนจะฝืนยิ้มแล้วจรดปลายจมูกลงบนผิวแก้มนุ่มของคนตัวโตที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง


 

 

                “ขอโทษนะครับ” มือเล็กค่อยๆสับเปลี่ยนตัวเองกับหมอนข้างเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการนอนของแจ็คสันก่อนที่เขาจะเดินไปสะบัดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่อยู่บนพื้นขึ้นมาใส่แล้วเปิดประตูออกไปนอกห้องโดยไม่ลืมที่จะล็อกประตูให้เรียบร้อย 
 

57%





 

                ร่างสูงโปร่งนั่งมองดัชนีหุ้นที่ขึ้นลงไปตามกระแสรายวันของเศรษฐกิจโลก ใบหน้าหล่อภายใต้กรอบแว่นตาสีดำเอื้อมมือไปปิดบานพับแม็คบุคลงก่อนถอดแว่นตาวางลงไว้ข้างแก้วกาแฟเพื่อบรรเทาความเมื่อยล้าของดวงตาจากการทำงาน




 

                “คุณอิมแจบอมครับ นี่คือข้อมูลที่คุณให้ผมไปสืบมา” ซองเอกสารสีน้ำตาลปิดผนึกซองอย่างแน่นหนาถูกส่งต่อให้กับร่างสูง ใบหน้าหล่อหันไปกล่าวขอบคุณแล้วยื่นเช็คงวดสุดท้ายให้กับนักสืบที่เขาจ้างวาน มือหนาบรรจงแกะผนึกซองออกอย่างใจเย็น



 

                “เลเบิ้ลโฮสต์คลับ...” นัยน์ตาคมกวาดสายตาอ่านเอกสารที่ได้รับมาอย่างสนอกสนใจ มุมปากหยักยกยิ้มบางเมื่ออ่านมันจบพลางเก็บของทุกสิ่งอย่างบนโต๊ะลงกระเป๋าสะพายก่อนจะออกไปจากร้านโดยไม่ลืมวางเงินจำนวนหนึ่งไว้เป็นค่ากาแฟ



 

                ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ...ปาร์คจินยอง














 

 

                ปรี๊นนนนนน ปรี๊นน ปรี๊นนนนนนนนนนนนนนน



 

                เสียงบีบแตรกวนประสาทดังมาจากรถออดี้เปิดประทุนคันหรูสีดำขลับจนผู้คนต่างพากันหันมองมายังจุดกำเนิดของเสียง เด็กหนุ่มตัวเล็กที่เดินอยู่บนทางเท้าใช้สองมือปิดหูแน่นทั้งที่ในหูยังคงเสียบหูฟังเพื่อกลบเสียงรอบด้านแต่ก็ยังไม่วายถูกกวนประสาทอีกจนได้



 

                ไอ้คุณมาร์คนี่จะรังควานเขาไปถึงไหนกันนะ...




 

                “นี่แฟนผมครับ เขางอนผมอยู่เลยไม่ยอมขึ้นรถ” เสียงตะโกนดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเด็กหนุ่มตัวเล็ก นึกเจ็บใจที่เมื่อคืนรีบไปหน่อย เขาน่าจะบีบให้เป็นหมันหรือไม่ก็กามตายด้านไปเลย



 

                “พ่อหนุ่ม” แรงสะกิดจากทางด้านหลังทำให้แบมแบมต้องหันไปมองแล้วถอดหูฟังออกหนึ่งข้างเพื่อจะได้ฟังในสิ่งที่คุณยายคนที่เดินตามหลังเขาพูดให้ชัดเจน



 

                “เป็นเมียเขาแล้วก็อย่าเล่นตัวนักเลย ดูสิเขาน่ารักจะตาย มีขับรถตามงอนง้อด้วย สมัยพี่นี่ไม่มีแบบนี้หรอกนะจ๊ะ” คุณยายวัยหกสิบปลายๆพูดยิ้มๆก่อนจะเดินนำหน้าแบมแบมไปทิ้งให้คนตัวเล็กยืนอ้าปากค้างด้วยความอึ้งกิมกี่ มาร์คต้วนนั่งหัวเราะอยู่บนรถแบบเอาเป็นเอาตาย




 

                “ขึ้นรถมาเหอะน่าเดี๋ยวไปส่ง...นะจ๊ะเมีย” ใบหน้าหล่อแต่แอบกวนประสาทนั่นยิ่งทำให้แบมแบมรู้สึกโมโห สองเท้าเล็กก้าวเดินฉับๆอย่างรวดเร็วแต่มาร์คต้วนก็ไม่ยอมแพ้เร่งเครื่องขนาบข้างมาติดๆ




 

                “นี่คุณจะเอายังไงกับผมเนี่ย?” นี่ไม่ใช่เวลางานเพราะฉะนั้นมารยาทอาจจะไม่จำเป็น แบมแบมเริ่มหงุดหงิดเพราะสายตาของคนรอบด้านที่มองมาที่เขาแล้วต่างพากันซุบซิบว่าเป็นเด็กเสี่ยบ้างล่ะอะไรนั่นกำลังทำให้เขาเริ่มจะหมดความอดทน



 

                “ยังไม่ได้เอา...เฮ้ย ฉันล้อเล่น” แบมแบมทำท่าเหมือนจะปาโทรศัพท์ในมือมาทางเขามาร์คจึงรีบตั้งท่ากันไว้ก่อน โดนตัวเขาคงไม่เท่าไร แต่ถ้าโดนออดี้ลูกรักนี่สิเขายอมไม่ได้ แบมแบมเก็บโทรศัพท์ลงไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะยืนเท้าเอวมองมาร์คด้วยแววตาที่ไม่สบอารมณ์


 

                “ผมจะไปเรียน”






             “ฉันก็จะไปส่งอยู่นี่ไง ขึ้นมาสิ” ใบหน้าหล่อนั้นสวมแว่นตากันแดดสีดำอยู่ทำให้แบมแบมไม่สามารถเดาแววตาของเขาได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ รอยยิ้มบางเรียวปากก็ดูจะเป็นมิตรอยู่หรอก แต่ถ้าเกิดเขาโกรธเรื่องเมื่อคืนแล้วพาเขาไปฆ่าล่ะจะเป็นยังไง



 

                “ไม่อ่ะ เลยเที่ยงคืนแล้วผมไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งคุณนะฮะ” แบมแบมพูดพร้อมกับเดินหนีแต่ไม่ได้วิ่งเร็วเหมือนครั้งแรกแล้ว ใครจะมองยังไงก็ช่างละ อยากตามก็ตามไป มาร์คขับรถตามแบมแบมมาเรื่อยๆราวกับไม่ทุกข์ร้อนใดๆ เขามีเวลาว่างพอสำหรับคนตัวเล็กนี่ทั้งวันเลยล่ะ



 

                “จะเดินไปทั้งๆที่เราจะไปทางเดียวกันจริงๆเหรอ?” กระเป๋าเป้ที่แบมแบมสะพายอยู่นั่นคงหนักอยู่ไม่น้อย จากเนวิเกเตอร์นำทางไปยังโรงเรียนของแบมแบมระยะทางของมันก็ไม่ใช่ว่าจะใกล้เลย มาร์คเริ่มรู้สึกเป็นห่วงเขาขึ้นมานิดๆ ตัวก็เล็กนิดเดียวจะแบกอะไรมาเยอะนักนะ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปกดปุ่มปิดประทุนหลังคารถให้ครอบลงมาเชื่อมติดกัน แบมแบมเหลือบมองรถหรูเล็กน้อยเพราะคิดว่ามาร์คคงร้อน ไม่ก็หมดความพยายามที่จะกวนประสาทเขาแล้วล่ะ





 

                แต่เขาคิดผิด...



 

                “กระเป๋าหนักแบบนี้ไงถึงไม่โตสักที” มือหนาคว้ากระเป๋าเป้ออกจากไหล่เล็กแล้วเป็นคนสะพายมันไว้แทน เครื่องยนต์คันหรูถูกดับแล้วจอดไว้ข้างทางแบบนั้นโดยที่ร่างสูงผู้เป็นเจ้าของรถกลับเป็นฝ่ายเดินไปพร้อมคนตัวเล็กที่เอาแต่ยืนอึ้ง มาร์คเอื้อมมือมาจับข้อมือคนตัวเล็กแล้วออกแรงดึงให้เดินตามเขา





                “เดี๋ยวเข้าเรียนสายจะมาโทษฉันไม่ได้นะ” มาร์คและแบมแบมทั้งคู่ต่างเดินมาเงียบๆโดยไม่มีคำพูดใดๆจนถึงหน้าประตูโรงเรียน



 

                “ส่งแค่นี้ก็พอฮะ” แบมแบมยื่นมือไปขอกระเป๋าคืนจากคนตัวโต มาร์คมองหน้าคนตัวเล็กอย่างชั่งใจก่อนจะชะโงกหน้าไปมองระยะทางด้านในโรงเรียนว่าคนตัวเล็กจะต้องสะพายกระเป๋าที่หนักอึ้งนี่ไปอีกไกลแค่ไหน




 

                “ห้องผมอยู่แค่ตรงนี้เอง ไม่ไกลหรอก คุณมาร์คกลับไปได้แล้วฮะ” อาจารย์และเด็กนักเรียนมากมายต่างพากันหันมามองที่มาร์คซึ่งเป็นจุดสนใจ ก็เขาน่ะหล่อน้อยซะเมื่อไรกันล่ะ แถมโรงเรียนที่แบมแบมเรียนเป็นสหศึกษานักเรียนทั้งชายและหญิงเต็มโรงเรียนไปหมด




 

                “เจอกันตอนเย็น” มาร์คส่งกระเป๋าให้แบมแบมแล้วยกมือขึ้นระดับอกเพื่อโบกมือบ๊ายบายคนตัวเล็กก่อนจะเก็บมันลงเมื่อแบมแบมไม่เล่นด้วย




 

                “ยังจะประมูลอีกเหรอฮะ?” แบมแบมขมวดคิ้วมองคนไม่รู้จักหลาบจำที่ยอมเสียเงินมากมายมหาศาลเพื่อนั่งดริ้งค์กับคนอย่างเขา ถ้าเป็นพ่อเป็นแม่นะจะตีให้ตายเลยโทษฐานที่เอาเงินมาละลายเล่นแบบนี้ มาร์คยักไหล่ราวกับว่ามันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วที่เขาจะทำ แบมแบมถอนหายใจเพราะคงห้ามอะไรไม่ได้ มันไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่จะสั่งสอนหรือเป็นห่วงว่าเงินจำนวนนั้นมันสามารถเอาไปทำประโยชน์ให้กับคนอื่นได้อีกมากขนาดไหน ร่างเล็กหมุนตัวเตรียมเดินเข้าโรงเรียนเพราะเห็นว่าอาจารย์เริ่มทำท่าทางไม่ค่อยพอใจแล้วที่เขาเอาแต่ยืนคุยโดยไม่ยอมเข้าโรงเรียนสักที




                “เลิกเรียนฉันจะมารับ” มาร์คตะโกนตามไล่หลังคนตัวเล็กไปอย่างอารมณ์ดี แบมแบมหันมามุ่นคิ้วใส่เขานั่นยิ่งทำให้เขาอารมณ์ดีเป็นเท่าตัวก่อนที่ร่างสูงจะหมุนตัวเพื่อกลับไปที่รถแต่แล้วเขาก็ชะงักเท้าเสียก่อน




 

                “ไกลฉิบหาย...” มือเรียวยกขึ้นยีผมตัวเองอย่างขัดใจ แน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมเดินกลับไปท่ามกลางอากาศที่ร้อนขนาดนี้แน่ๆ ผิวของเขาจะต้องเสียแน่ๆหากทำแบบนั้น



 

                “น้องๆ เรียกแท็กซี่ให้พี่หน่อยดิ่” มาร์คสะกิดเด็กม.ต้นที่เพิ่งเดินลงมาจากรถของผู้ปกครองให้ช่วยเรียกรถแท็กซี่ให้เพราะชีวิตนี้เขาไม่เคยเรียกมันด้วยตัวเองสักครั้ง ต้องเรียกว่าไม่เคยนั่งสักครั้งเลยก็ว่าได้



 

                “โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแค่เรียกแท็กซี่ยังไม่เป็น วู้ แล้วจะไปทำอะไรกิน” เด็กผู้ชายอ้วนคนนั้นโบกมือเรียกแท็กซี่ให้พลางบ่นคนตัวโต มาร์คเกือบจะยกเท้าถีบแต่ต้องชะงักเท้าไว้ก่อนเพราะผู้ปกครองของไอ้เด็กอ้วนยังจอดรถอยู่เพื่อรอดูลูกเข้าโรงเรียนอย่างปลอดภัย ใบหน้าหล่อจึงทำเพียงแค่ยิ้มหวานแล้วกล่าวขอบคุณไอ้เด็กอ้วนก่อนจะเดินขึ้นรถแท็กซี่ไปด้วยมาดคุณชาย















 

                “จริงเหรอ มาร์คเดินไปส่งแบมแบมถึงหน้าประตูโรงเรียนจริงๆน่ะเหรอ?” จินยองหัวเราะเบาๆเมื่อรับสายโทรศัพท์จากบอดี้การ์ดที่จินยองส่งไปคอยดูแลแบมแบมห่างๆ แต่ผลรายงานที่ได้ฟังกลับเกินความคาดหมายของจินยองไปนิดหน่อยตรงที่รู้ว่าเพื่อนสนิทยอมเดินลากขาไปส่งเด็กในสังกัดของเขาด้วยตัวเอง



 

                “ก็เฝ้าไปก่อน ถ้าตอนเย็นมาร์คมารับแบมแบมแล้วนายค่อยกลับมาที่คลับ” จินยองสั่งลูกน้องตัวเองเสร็จสรรพก่อนจะตอบรับแค่อืมเพียงสองสามครั้งแล้วกดวางสาย โฮสต์คลับของที่นี่ส่วนใหญ่จะมีบอดี้การ์ดคอยติดตามเวลาไปไหนมาไหนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วยกเว้นแจ็คสัน แบล็กเลเบิ้ลโฮสต์ที่มีทักษะศิลปะการป้องกันตัวเป็นเลิศจินยองเลยไม่คิดว่าจำเป็นสำหรับเขา ยองแจเป็นอีกคนที่มีบอดี้การ์ดคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ผลรายงานของยองแจทำให้จินยองแปลกใจอยู่เสมอเพราะแจ็คสันมักจะอยู่ใกล้ๆเวลาเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับยองแจ แต่ก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร สองคนนั้นสนิทกันอยู่พอสมควร แม้ว่ายองแจจะชอบทำท่าทีเฉยชาใส่แจ็คสันก็เถอะ



 

                “คุณจินยองครับ ผู้ร่วมหุ้นที่ติดต่อไว้มารออยู่ข้างล่างแล้วครับ” พนักงานในร้านเดินเข้ามาบอกกับร่างสูงเพรียวที่ยืนทำความเข้าใจกับเอกสารสัญญาคร่าวๆ จินยองพยักหน้ารับเป็นเชิงว่าอีกเดี๋ยวจะลงไป มือเรียวเอื้อมหยิบปากกาที่ด้ามจับทำจากทองคำสัญลักษณ์นำโชคที่เขาเชื่อว่าจะทำให้เขาโชคดีและเซ็นสัญญาผ่านไปได้ด้วยดีมาแนบอกแล้วเสียบมันลงบนกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะเดินถือเอกสารออกไปจากห้องทำงาน



 




 

100%
 

•·.·´¯`·.·• •·.·´¯`·.·•´`·.•·.·´¯`·.·• •·.·´¯`·.·•´`·.•·.·´¯`·.·• •·.·´¯`·.·•´`·.•·.·´¯`·.·• •·.·´¯`·.·•´`·.•·.·´¯`·.·• •·.·´












TBC 
Makemeproud : ฮอลลลลล หมดพลังงานไปกับการแต่งซีนนี้มาก 
ฉากสวรรค์ชั้น 7 ส่วนใหญ่คงเดาได้อยู่แล้วใช่ไหมว่าคืออะไร 
ถ้าอ่านรู้เรื่องอยากให้ข้ามไปนะ แต่งไปเขินไป ไม่สันทัดจริงๆค่ะ 
แต่ถ้าอยากรู้ฉากตัดว่าเกิดอะไรขึ้น ไปที่ทวิตเตอร์ แฮชแท็ก
#ฟิคลบฮ หรือเฟสบุ๊คเพจ Plarakimchi  
โอเค มาต่อละ พี่มาร์คน่ารักเนอะ บอกก่อนเผื่อใครไม่รู้ คือพราวเมนยองแจกับมาร์คนะ 
ชิปหนักเลยสามคู่นี้แหละ แต่ยองแจคือความรักค่ะ ทำใจยกให้ชายหวังด้วยน้ำตา 555555555 #อิบร้าาา 
ระดับความหนักเบาของเรื่องจะอยู่ที่สามคู่ ไล่ตามสเต็ป เปรียบเทียบเป็นการ์ดยูกิ พี่บีก็เหมือนกับแบล็กเมจิกเชี่ยนของพราว
ไว้คุยกันเนอะ ยาวละๆ อ่านให้สนุก อย่าซีเรียสกับมัน ชีวิตก็ดีค่ะ แค่ฟิค Just Imagination. Just Relax. It's not hard. 5555555  

ปล.ป๊าจะแต่งงานใหม่วันอาทิตย์อ่ะค่ะ เลยรีบอัพรีบลงวันอาทิตย์อาจไม่ได้เข้ามาเลย    




 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

769 ความคิดเห็น

  1. #759 ZilaHoOz (@fanda_gree) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 00:29
    ตื่นเต้นมากกับคู่จินยองกับพี่บี แต่พี่แจ๊คกับน้องแจเนี่ยพออยู่กัน2คนก็หว๊านหวาน ส่วนป๋ามาร์คคือตื้อเท่านั้นที่จะได้น้อง สู้นะพี่ 555
    #759
    0
  2. #730 ichigo (@love-witch) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 07:51
    อุ๊ปส์ บีเนียร์
    #730
    0
  3. #710 Green-Plant (@Green-Plant) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 09:26
    คู่มาร์คแบมนี่ดูน่ารักนะ มาร์คนี่ติดจะเอาชนะทุกสิ่งอย่างแน่ๆเลย

    ส่วน แจ็คแจ บีนยอง นี่ดูเหมือนจะมาม่าทั้งคู่เลยอ่ะ
    #710
    0
  4. #696 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 12:30
    มาร์คนี่แปลกๆๆนะ ตามนอนคลับด้วยอ่า
    #696
    0
  5. #687 Khanalai Sangngoen (@koy_love_read) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 21:35
    เฮ้อ ...สงสารแจ็คแจอ่ะ ?_?
    #687
    0
  6. #660 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 01:35
    แจเนี่ยทำเป็นเมินเค้าแต่ใจจริงก็รักเค้าใช่ไหมอ่ะ
    #660
    0
  7. #642 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 20:24
    สงสารแจ๊คแจอ่าาาา   มาร์คน่ารักดีแหะ
    #642
    0
  8. #635 Nutto90 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 15:14
    บุคลิกมาร์คต่างจากที่คิดตอนแรกเลยแหะ พออ่านตอนนี้แล้วรู้สึกถึงความกะล่อนที่เพิ่มมากขึ้นเลย

    ตอนเปิดตัวตอนแรกนึกว่าจะเงียบขรึมฟาดทุกราย แต่คู่มบเค้ากระหนุงกระหนิงน่ารักดีจริมๆ คึคึ
    #635
    0
  9. #591 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 17:35
    แจ็คแจคือรักกันหรือเปล่า แต่เหมือนแจต้องทำเป็นไม่รักแจ็ค



    มาร์คตลกอะ ตามเต๊าะแบมแบม ไหนจะให้เด็ก นร. เรียกแท๊กซี่เพื่อไปเอารถตัวเอง คุณชายเกิ้น555



    บีเนียร์มีอะไรกันหรือเปล่า



    ดีเนอะมีบอร์ดี้การ์ดให้โฮสด้วยดีอะ ดูปลอดภัยดี
    #591
    0
  10. #553 Mint.coz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 10:52
    แจ็คสันกับยองแจรักกันใช่ไหม

    มาร์คชอบแบมแล้วสิ

    มาแล้วววว พี่บีมาแล้วววว
    #553
    0
  11. #538 !!_LaStNiGhT_!! (@Porsongmin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 18:42
    แจ๊คแจกินเงียบบบ 55555 มาร์คทุ่มเทเว่อร์ ฮาาา พี่บี๋มาแล้วววว
    #538
    0
  12. #521 deao (@ppound) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 11:13
    แจเขินรุนแรงนะเออ
    #521
    0
  13. วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 20:10
    สนุกมาก อ่านเพลินเลย ตะหนูก็แสบไม่ใช่เล่นนะ><
    #497
    0
  14. #443 cincin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 10:17
    หือออออ แจ็คแจนี่ยังไงๆ มาถึงขั้นนี้ละ จะคบกันเงียบๆจินยองก็ไม่รู้หรอก
    #443
    0
  15. #419 cakELFishMT (@cakelfish13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 18:15
    เดินไปส่งน้องด้วย ทุ่มทุนนะคะป๋ามาร์ค ฮ่าๆๆๆ
    #419
    0
  16. #408 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 23:39
    แจ็คแจนี่มัน.... #^@^#(#/*#*-/@*@*@&@,@ มาร์คแบมมุ้งมิ้ง~ น่ารักกกกกกกกกก ต่อไปบีเนียร์ชิมิ
    #408
    0
  17. #347 ❥มังเหวีย (@hwanq-j) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 10:59
    พี่ต้วนลงทุนมาก .. แต่อะไรคือเรียกแท็กซี่ไม่เป็น 55555555555555555 แจ็คแจงานดราม่ามาค่ะ รักกันไม่ได้งั้นหรอ พฮวืออออออ ; --- ;
    #347
    0
  18. #317 Reborn@Hibahi (@tonglacartoon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 16:32
    บีเนียร์นี่ยังงายยย จงเผยความลับออกมานะ!! 55555 ชอบฉายาพี่มาร์คมากค่ะ หนุ่มไฮโซคนไต้หวันอิมพอร็ตจากแอลเอ มันใช่เลยยน
    #317
    0
  19. #291 SU..JU (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 21:14
    จ้าๆๆ แหม พ่อคนรวย หมั่นไส้เว่อร์~

    แต่พ่อมาร์คนิสัยแบบนี้น่ารักเน้ออออออ

    ชอบจูจูอ่ะ เง้ออออ ชอบ



    และแล้วอิมก็ออกโรงสักที 5555 ปัญหาคือ รู้จักน้องจูจูของฉันมาก่อนหรอย้ะ
    #291
    0
  20. #281 peacefulmind (@youmymiracle) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 21:14
    จินยองมีอะไรฝังใจเหรอ แล้วแจบอมเกี่ยวข้องยังไง

    แจ็คแจนี่รักซ่อนเร้นสินะ

    มาร์คแบมน่ารักอ๊ะ
    #281
    0
  21. #241 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 15:55
    โหยยย แจ็คแจรักกันได้ดิ y////y 
    ก๊ากกกกก มาร์คต้วนเสียเป็นล้านจูบก็ไม่ได้จูบ 55555555 แต่แหมลงทุนเดินไปส่งถึงโรงเรียนเลยนะพ่อคูณ
    แต่มาตกม้าตายตรงใช้เด็กเรียกแท็กซี่ให้ คือทำไมแกไม่ยอมเรียกเอง หะ
    แจบอมจะได้เจอกับจินยองแล้ว
    #241
    0
  22. #230 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 22:21
    กำลังจะชมพี่มาร์คว่าหล่อ

    แต่พอถึงตอนเรียกแท็กซี่นี่. . . . ไม่หล่อและ

    วุ๊ย!!!!

    เนียร์ เราแนะนำนะยกเลิกการ์ดของแตงเหอะ หวังคนเดียวก็เอาอยู๋ หึหึ
    #230
    0
  23. #200 Tukta Rw (@12205000) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 21:20
    มาร์คเนียร์ เพื่อนกันภาษาอะไร 5555
    #200
    0
  24. #165 mAjjcs (@milkpy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 13:00
    บีเนียร์มาแล้วววว แอบสงสารพี่มาร์คเบาๆ 5555555
    #165
    0
  25. #141 wipcream (@wipcrem) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 20:29
    ตอนแรกสงสารแจ็คที่แจเย็นชาแต่ตอนนี้เริ่มสงสารแจละ
    ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึก #น้ำตาจะไหลขอแชร์นะคะ ㅠㅠ
    มาร์คแบมตอนนี้น่ารักมากกกก มุ้งมิ้งงกุ้งกิ้งฟรุ้งฟริ้งง
    บีเนียร์เหมือนจะดาร์ค(?) มั้ง 5555555
    #141
    0