ชีวิตมันสั้นจริงๆ นะ

แวะไปอ่านไดของคุณบลูมาค่ะ

อ่านแล้วก็เศร้า เธอบอกว่าเธอไปงานศพคนรู้จักมา

ทำให้เราคิดถึงคนใกล้ตัวที่จากไป

เพื่อนรักเราค่ะ ตั้งแต่สมัยเรียนเอตายในหน้าที่ สมัยไปฝึกงานตอนเรียนพยาบาล เรียกว่าตายไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไป

พี่สาวบอกว่าเธอยังอาจวนเวียนอยู่ที่นั่นก็ได้ เราก็ไม่รู้หรอกว่าเธอยังอยู่หรือเปล่า

เพื่อนอีกึนของเราก็ตายด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือด ไม่เวลาไม่ห่างกันมากนัก สรุปว่าเพื่อนสมัยเรียนที่สนิทก็ตายจากไป สองคน

พอเรียนมหาลัยพี่ชายสองคนที่เป็นฝาแฝดกันก็มาตายจากไปอีก เศร้าเลยค่ะ เศร้าแบบที่รับไม่ได้ด้วยซ้ำ

เศร้าจนไม่เป็นอันทำอะไร นึกถึงแต่ภาพพี่ชายช่วยเราไปเก็บทุเรียนที่สวน เพราะน้องอายากกิน สอยมังคุดเก็บเงาะให้กิน เพราะน้องอยากกินอีกเหมือนกัน

และเมื่อไม่นานมานี้น้าชายกับน้าสาวก็มาจากเราไปเหมือนกัน

ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะร้อง ผ่านไปแถวที่ทำงานของเธอทีไร ฉันก็น้ำตารื้อขึ้นมาทุกครั้ง

ไม่ใช่แต่ฉันเท่านั้นที่เป็น แม่เองก็เป็นเหมือนกัน เป็นมากกว่าด้วยซ้ำไป จนฉันต้องแปลงร่างเป็นยักษ์ดุแม่ไปว่าอย่าร้องไห้

กลัวแม่จะหายใจไม่ออกแล้วก็เป็นอะไรไปอีกคน ถ้าแม่เป็นอะไรไป เรานี่แหละจะแย่กว่าใคร

แม่เคยถามว่าไม่รักน้าหรือไง ก็สวนกลับไปเลยว่ารัก แต่รักน้อยกว่าแม่เยอะ แม่ร้องไห้แล้วเราใจไม่ดีหรอกค่ะ ถึงจะทำเก่งทำซ่าแต่ก็นะ คนเฟ้ย ไม่ใช่อิฐจะได้ไม่รู้สึกร้อนหนาว

ทุกวันนี้ไม่อยากไปเซ็งเม้งเลยค่ะ คนหดหายไปเยอะ เมื่อก่อนเด็กๆ วิ่งเล่นกันสนุกสนาน ตอนนี้เด็กๆ ต่างแยกย้ายกันไปเรียน อยู่เมืองไทยไม่กี่คน ที่อยู่ก็มาไม่ได้บ้าง ส่วนผู้ใหญ่ก็เหลือน้อยเต็มที

น้อยจนไม่อยากไปเลย แต่ก็ต้องไปเพราะแม่บอกว่าถ้าเราไม่ไปแล้วใครจะไปไหว้ก๋ง

ก็จริงของแม่ อีกอย่างยายก็หลงๆ ลืมๆ แล้วด้วย จะร้อยแล้วอีกไม่กี่ปี ไม่หลงก็เก่งแล้ว

ยายเคยถามว่าเอ็งลูกใครไอ้อ้วน พอบอกว่าลูกของแม่ ยายถามว่าแล้วแม่เป็นลูกคนไหน คนสวยๆ หรือว่าคนดุๆ

เราก็เลยว่าคนดุๆ ยายก็เลยเมินเราไปซะงั้น 5555++

ถ้าบอกว่าคนสวยๆ จะเสียชื่อน้าสาวหมดสิเนอะ อีกอย่างก็ไม่อยากพูดถึงด้วย จนป่านนี้ผ่านมาเกือบสองปี ยายยังไม่รู้เลยว่าน้าสาวกับน้าชายเราเสียไปแล้ว เพราะไม่อยากให้ท่านกระทบกระเทือนจิตใจ

ท่านเคยบ่นตอนที่ลุงเราเสียไปตอนโน้น นานมากแล้วว่าทำไมหัวหงอกต้องมาเผาหัวดำ เราก็ตอบไม่ได้หรอกนะ ว่าทำไม

ไม่มีใครอยากเสียคนที่เรารักไปหรอกจริงไหม ฉันเองก็ไม่อยาก รวมถึงคนๆ นั้นที่จากไปไม่มีวันกลับอีกคน

ยังจำได้ติดตาตอนที่ไปรดน้ำศพ เศร้าจนบอกไม่ถูก ยังเด็กเหลือเกินก็ต้องมารีบด่วนจากไป ใครไม่เศร้าก็เกินคน

ทำอะไรก็รีบๆ ทำเถอะ ก่อนที่คุณจะเสียคนที่คุณรักไปอย่างไม่มีวันกลับ

ชีวิตมันสั้นจริงๆ นะ

ความคิดเห็น