pipo_zac
ดู Blog ทั้งหมด

กลับมาเพื่อได้อยู่ใกล้ๆกัน

เขียนโดย pipo_zac
นับได้ 1 อาทิตย์ละกลับการกลับมาอยู่ กทม. อีกครั้ง คิดถึงที่นิคมฯอีสเทิร์ฯซีบอร์ดบ้างเหมือนกัน คิดถึงน้องนุ่งที่สนิทกัน เทียนเอ๊ย มุ่ยเอ๊ย ไม่ได้กินข้าวเย็นกับพวกแกพี่ก็แอบคิดถึงพวกแกนะ...เหอๆ เอาน่ะ...เดี๋ยวก็ชินไปเอง ชีวิตเรายังต้องเดินต่อไปข้างหน้า

กลับมา กทม. ครั้งนี้ เหตุผลหนึ่งที่สำคัญเช่นกันนั่นก็คือ การที่เราได้มาอยู่ใกล้ๆความรักของเรา คงจะหลอกตัวเองไม่ได้ว่า ความจริงมันก็คือแบบนั้นล่ะ กลัวเหมือนกันกับที่เค้าเคยบอกกันเอาไว้ว่า "ยิ่งใกล้...ยิ่งเจ็บ" แต่ในใจคิดเสมอ ตัดสินใจกลับมาแล้ว เราต้องทำมันให้ดีที่สุด เชื่อว่าความรักครั้งนี้คงไม่ทำให้เจ็บช้ำ เราเลือกที่จะมีเค้าเป็นคู่ชีวิตที่จะเดินไปด้วยกันนับแต่แรกพบ หวังว่าจะเลือกไม่ผิด... ความรักต้องซื่อสัตย์ต่อกัน เหมือนอย่างที่เรามักคอยถามไปเสมอ คำตอบที่ได้ก็คือคิดว่ามันจะเป็นความจริง โดยไม่บิดเบือนไป

กลับมาคราวนี้ ทำงานที่เก่า และได้เงินเดือนน้อยกว่าที่ที่จากมาไปอีกหลายพันอยู่เหมือนกัน แต่เราคิดว่าเราต้องอยู่ให้ได้ ต้องประหยัดค่าใช้จ่าย หาสิ่งอื่นทำที่อาจทำให้พอมีรายได้พิเศษ อย่างน้อยมีกำลังใจจากความรักคงไม่เหนื่อย ว่าไปแล้วตอนนี้ก็ยังไม่รู้จะหาอะไรทำเสริมเลย แต่ก็มีลุ้นอยู่ว่า จะได้งานช่วยแปลเมล์ให้กับบริษัทชิปปิ้งแห่งหนึ่งที่เค้าไม่ได้ภาษา แต่ถึงตอนนี้แล้วยังไม่เห็นเค้าโทรมาหาเลย...เฮ้อ...รอๆๆๆๆ

วันนี้เราเองก็ได้คุยกับแฟนถึงเรื่องเดิมๆ ที่จริงชวนคุยชวนทะเลาะมาสองสามวันละ ไม่รู้สิ...ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน แต่อยากมั่นใจ แต่จะทำไงให้ได้ความมั่นใจนะ รู้ว่าเค้าก็คงรักเรา ไม่งั้นคงไม่ห่วงเราเอาใจใส่เรา แต่บางทีก็ยังแอบคิดไปเรื่อย เพราะบางทีเห็นอะไรแปลกๆไปก็ชอบแอบเอาไปคิด กลัวนะ กลัวจริงๆ เพราะหากหมดรักนี้ไป ชีวิตเราจะเป็นยังไงกันนะ? หากรักนี้หมดเพราะเราตายจาก หรือเหตุเพราะเรื่องอื่นๆที่ไม่ใช่การนอกใจกัน เราคงทนได้ แต่หากต้องจากกันแยกกันไปเพราะหมดรักกัน แบบนั้นคงทรมานใจน่าดู เพราะกับเราเองแล้ว นับแต่วันแรกที่เจอจวบจนวันนี้ ตอนนี้ เวลานี้ เรายังรักพี่เค้าเหมือนเดิมไม่เคยลดลงเลยสักนิดเดียว

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น