เราเป็นตัวอะไร?

วันนี้ก็ยังคงทะเลาะกับแฟนเหมือนเคย เราน่าจะเข้าใจกันตั้งแต่เมื่อเย็นที่เราก็กินข้าวเย็นด้วยกัน แล้วก็แยกย้ายกันไปด้วยดี แต่แล้วก็มาทะเลาะกันอีกเหมือนเดิม กับเรื่องที่มันซ้ำๆเดิมๆ แล้วเราเองที่กลายเป็นสิ่งน่าอาย สิ่งมักง่ายในความคิดและความรู้สึก เหมือนเป็นคนสันดานแย่ๆ ที่ไปรักเค้าแล้วทำให้เค้ารู้สึกอึดอัด

ยิ่งแย่ไปกว่านั้นคือ วันที่เราไปออกกำลังกายด้วยกัน เล่นฟิตเนสด้วยกัน....หากเค้าไม่พูดขึ้นมาเราก็คงไม่รู้ว่าเค้าคิดแบบนั้นไปได้ยังไง? เพราะวันนั้นเราเข้าไปทีหลังเค้า แต่พอเราไปถึงเราก็ดิ่งไปที่ตู้ล็อกเกอร์เก็บเสื้อผ้า ที่ที่เค้าเคยพาเราเข้าไป ซึ่งมันเป็นช่องที่หาง่าย และจำง่าย เนื่องจากมันตรงกับทางเดินเข้าออกของห้องน้ำพอดี เราคิดง่ายๆว่าเอาที่ที่เคยไว้ และจำง่ายๆ ตอนกลับจะได้หาของไม่ยาก แต่เผอิญเราเองก็ดันไปจำลูกกุญแจที่ใช้คล้องตู้ของแฟนเราได้ เราก็ไม่ได้คิดอะไร คิดเพียงแค่เอาไปไว้ใกล้ๆกันก็คงดี เวลาเล่นเสร็จกลับออกมา ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้า จะได้ไม่ต้องอายๆ เพราะอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนยืนเปลี่ยนชุดอยู่ข้างๆ เราคิดแค่นั้น แต่สิ่งที่เค้าพูดมาในวันนี้นั่นคือ เค้าเข้าใจว่าเรานั้นทำกับเค้าซะน่ากลัว ตรงที่ว่า เราตั้งใจหาลูกกุญแจของเค้า ว่าเค้าเก็บไว้ตรงไหน แล้วก็เข้าไปอยู่ใกล้ๆเค้า...เฮ้อ...ไม่รู้ว่าเค้าคิดได้ไง? หากเป็นเพราะว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้วเราไปแอบหลงรักเค้า และไปอยากอยู่ใกล้ๆเค้า แบบคนหลงรักคลั่งไคล้กันแบบนั้นยังน่าคิด แต่นี่เราเป็นแฟนกันอยู่แล้ว แล้วเราจะไปคิดแบบนั้นทำไม? พอฟังแล้วก็รู้สึกเสียใจไม่ใช่น้อยเลย ไม่รู้ว่าเค้าคิดแบบนั้นได้ยังไง? แล้วเค้าเห็นเราเป็นตัวอะไรไปแล้วเหรอ? ทำไมมันฟังดูเหมือนเราเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับเค้าจัง? เรารักเค้ามากนะ แล้วเค้าคิดอะไรอยู่กันแน่? ทำไมพูดแบบนี้ออกมา

เรื่องที่ทะเลาะกันยังมีอีกหลายอย่าง....กับเวลาของเราสองคนที่เค้ามองว่ามันมากเกินไปที่เจอกัน เรายอมรับว่าเราติดเค้ามาก เราเจอกันยังไงบ้างในแต่ละสัปดาห์น่ะเหรอ? ลองอ่านดูด้านล่าง แล้วช่วยรบกวนลงความเห็นให้ผมทีเถอะครับว่ามันมากไปใช่มั้ย?

- ในแต่ละอาทิตย์มี 7 วัน ผมจะเจอแฟนผมบ้างช่วงเย็นๆ เพราะเราไปออกกำลังกายด้วยกันหลังเลิกงาน เฉลี่ยแล้วก็ 2 - 3 วัน จริงๆต่อไปอาจไม่ถึงก้อได้เพราะนี่เป็นสัปดาห์แรกที่ผมกลับมาอยู่ กทม. และหอผมก็อยู่ซอยเดียวกับบ้านเค้า และเราไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ ที่ผ่านมาผมอยู่ระยอง ผมเจอเค้าแค่วันศุกร์ - อาทิตย์ นอกนั้นผมใช้ชีวิตที่ระยอง แต่จากนี้ผมจะอยู่ใกล้ๆเค้าที่ กทม. แล้ว ผมคิดว่าจะได้เจอเค้าในวันธรรมดาสัก 2 -3 วัน นี่คือแค่เจอกันช่วงเย็นที่เราออกกำลังกายด้วยกัน จากนั้นกลับบ้านพร้อมกันแล้วแยกย้าย แค่นี้คิดว่ามากไปมั้ยครับสำหรับคนเป็นแฟนกัน?

- วันเสาร์และอาทิตย์ หากเป็นไปได้ผมอยากให้เราได้มาอยู่ด้วยกัน จะเวลาไหนก้อได้ที่เค้าสะดวก หากวันไหนไม่ว่าง ไม่ได้เจอก็ไม่เป็นไร ขอเพียงแต่ให้บอกกัน ปกติที่ทำอยู่คือ ทุกเสาร์อาทิตย์ เค้าจะออกมาหาผมตอนเวลาหลังเที่ยง และอยู่ด้วยกันมากสุดที่ 3 ทุ่ม แบบนี้มากเกินไปมั้ยครับ?

- เราจะมาอยู่ด้วยกันแบบค้างคืน เป็นจำนวน 1 คืน เดือนละ 1 ครั้ง มันดูเป็นยังไงบ้างครับ?

ทั้ง 3 รูปแบบข้างบน คือสิ่งที่ผมตั้งใจว่าจะได้จากคนที่ผมรัก 1 อาทิตย์ผ่านไปกับการที่ผมได้มาอยู่ กทม. อีกครั้ง และได้อยู่ใกล้ๆกับคนที่ผมรัก มันก็เริ่มมีปัฐหาแล้ว เพราะเค้ามองว่ามันมากเกินไป

ต่อไปมาดูเหตุผลที่ว่าทำไมเค้าถึงอึดอัดบางครั้ง

- เค้าอายุมากกว่าผม 10 ปี เค้าอายุ 37 แล้ว ส่วนผม 27
- เค้าอยู่กับแม่และพี่สาวที่บ้านของเค้า นี่ล่ะที่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมก็เข้าใจว่าทำไมเค้าจึงมาอยู่กับผมนานๆไม่ได้ และเวลามีเพื่อนๆมาถามผมว่าทำไมอยู่ใกล้ๆกัน แต่ไม่มาเจอกันบ่อยๆ ผมก็จะบอกออกไปว่า เค้าอยู่กับที่บ้านเยอะแยะเลย
- เค้าบอกว่าผมทำลายความเป็นส่วนตัวของเค้า เพราะว่าเค้าไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวเลย แต่เม่าที่เราคุยกันและตกลงกันแต่แรกๆ นั่นคือ ในวันธรรมดาเค้าจะไปเล่นฟิตเนสหลังเลิกงาน ส่วนเสาร์อาทิตย์จะว่างและอยู่บ้าน หากมีธุระปะปังก็ไปบ้างตามโอกาส และตอนที่เราตกลงแบ่งปันเวลาให้กับความรักของเรานั้น เค้าก็บอกกับผมว่า เสาร์อาทิตย์ เราจะอยู่ด้วยกัน แต่อาจจะไม่ได้ในบางครั้งถ้าเค้ามีธุระที่บ้าน หรือเรื่องส่วนตัว ซึ่งผมก็ไม่ได้อะไร อาจจะมีถามเค้าบ้างว่าทำไมมาไม่ได้ ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ผมควรรู้ไม่ใช่เหรอ? ว่าทำไมจู่ๆแฟนผมเค้าจะมาอยู่กับผมไม่ได้

นี่ละครับ ความรู้สึกของคนสองคน วันนี้ผมก็ร้องไห้อีกครั้ง และมันดูแย่มาก ที่ผมร้องไห้ไปและพรางถามเค้าออกไปว่าเค้าเห็นผมเป็นตัวอะไรไปแล้ว? ผมเหมือนตัวประหลาดหรือยังไงกัน? เค้าถึงพูดกับผมแบบนี้

ผมฝากคนที่เข้ามาอ่านไดอารี่ หน้านี้ของผม ช่วยลงความเห็นชี้แนะให้ผมด้วย พูดตรงๆเลยก็ได้ครับ ไม่ต้องเกรงใจผมเลยแม้สักนิด ผมพร้อมรับความจริง และจะได้รู้ว่าผมเป็นยังไง? ผมอาจจะตาบอดมองไม่เห็นตัวเอง อย่างน้อยก็ขอให้ความเห็นของทุกคนที่เข้ามาอ่านเป็นกระจกสะท้อนให้ผมก็พอ ขอบคุณมากครับ

เราเป็นตัวอะไร?

ความคิดเห็น