กมลรวีร์ (end)

ตอนที่ 4 : บทที่ ๓ - โลกภายนอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 357 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62



บทที่ ๓ – โลกภายนอก

 

 

 



          ครั้งแรก

 

 

          ครั้งแรกในรอบหลายปีของคุณชายจิรวีร์ กับสิ่งที่เรียกว่าการออกผจญภัย อาจจะดูแปลก หากแต่จะเรียกว่าการผจญภัยก็คงไม่ผิดนัก แม้จุดเริ่มแรกจะเป็นเพียงแค่การก้าวย่างออกจากขอบรั้ววังเท่านั้น

 

 

          ความเป็นจริงที่ว่าเขาขลาดกลัว ปฏิเสธไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นอีกต่อไปเมื่อได้ตัดสินใจยอมรับและเผชิญหน้ากับผู้คนอีกครั้งในรอบเกือบสิบกว่าปี นานจนจำความแทบไม่ได้ ชีวิตจืดจางที่คุ้นชิน ไร้เพื่อนฝูง ไร้สีสันเหมือนอย่างสังคมภายนอก มีเพียงครอบครัวและท่านชายดวิษ พี่ชายต่างสายเลือดที่เขาเคารพรักเพียงเท่านั้นที่คอยดูแลเขามาตลอดตั้งแต่จำความได้ ทุกคนคอยทะนุถนอม หล่อหลอม ประคับประคอง ไร้ซึ่งคำว่ากล่าวขัดข้องเมื่อเขาปรารถนาสิ่งใด ไม่อยากให้เจ็บปวดอีกครั้ง ทุกคนคงหวังให้เขาเป็นเช่นนั้น

 

 

          แต่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถคุ้มครองเขาไปได้ตลอดเสียหน่อย

 

 

          และเพราะเหตุนี้ ทำให้คุณชายคนเล็กต้องทำอะไรสักอย่าง สักอย่างที่ทำให้ทุกคนเลิกเป็นห่วงเขาอีกต่อไป

 

 

          มันคงถึงเวลา ที่เขาจะต้องก้าวเดินด้วยตัวเองอย่างเต็มภาคภูมิ.. อีกครั้ง

 


 


          ในวันนี้พี่ชายวิษผู้แสนใจดีติดเคสผ่าตัดอีกแล้ว คุณชายรวีเหงาจะแย่ อ่านหนังสือจบไปได้สักแปดเก้าบทก็แล้ว หากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก ด้วยเพราะเข้าใจในภาระหน้าที่ที่จำต้องแบกรับภารกิจนับสิบอันแสนสำคัญ อีกทั้งยังกอบกุมความคาดหวังนับร้อยไว้ในกำมือ ด้วยอาชีพที่ยิ่งใหญ่และอุทิศตนมากกว่าใครนั่น เขารักและชื่นชมหม่อมเจ้าดวิษเสมอ หากแต่ความจริงแล้วก็เหงาได้ไม่นานนักหรอก ท่านพ่อมีเรื่องตื่นเต้นครั้งใหญ่เสนอแนะให้เขาได้ลองทำมัน

 

 

          ลูกอยากออกไปด้านนอกบ้างไหมล่ะ คำตรัสคล้ายขอความเห็น ถามพร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่น เสมือนมีแสงจากพระอาทิตย์ดวงโตปรากฏอุ่นซ่านขึ้นในใจ

 

 

          ตื่นเต้น หากแต่หวาดกลัวใจจะขาดเมื่อนึกย้อนถึงความในอดีต หยั่งลึกแทรกซึมทุกความรู้สึกนึกคิดที่มี แต่ในเมื่อปรารถนาที่จะเข้มแข็ง แล้วมีเหตุใดที่หม่อมราชวงศ์จิรวีร์จะทำไม่ได้เล่า

 

 

 

          อยากไปกับพี่ชายหมอ นั่นคือสิ่งที่เขารำพึงนึกคิด แต่สิ่งที่เขาได้รับ กลับเป็นเสียงสายเข้าของโทรศัพท์กลางห้องโถงใหญ่จากคนของบ้านตระกูลนักการทูตเลื่องชื่อ ใจแป้วไปนิดเมื่อรับรู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับบุรุษหน้านิ่งผู้นั้นอีกครั้ง ถึงแม้ลึกๆจะดูท่าทางใจดี หากแต่ท่าทีที่วางมาด บุคลิกแสนสุขุมพูดน้อยดูเป็นผู้ใหญ่มากนั่น ทำให้เขาแอบกลัวเสียจริงๆ

 

          ไม่เหมือนพี่ชายวิษของเขาเลยสักนิด เขาจะรับมือไหวไหมนะ

 

 

          “อยากไปไหนดีหรือครับ” 

 

 

          ลมโชยเอื่อยๆพัดพากลีบดอกไม้สีครามนานาพันธุ์ให้พลิ้วไหว เสียงทุ้มจากบุคคลที่นั่งตรงข้ามกันดังสะท้อนเข้ามาครั้งที่เท่าไหร่นั้น เขาไม่ทราบได้ เผลอสะดุ้งไปทีเมื่อแอบเหม่อมองออกไปทางสวนดอกไม้ข้างๆศาลาริมแม่น้ำนี้อย่างเคยชินจนลืมฟังสิ่งใด ชำเลืองมองคนเป็นผู้ใหญ่กว่าตรงหน้าอีกครั้ง ในมือเรียวยาวคู่นั้น พบชายามบ่ายกลิ่นละมุนคล้ายดอกไม้ที่ปริมาณพร่องไปราวครึ่งแก้ว นึกลุ้นในใจมิใช่น้อยถึงรสสัมผัสที่ชายตรงหน้าได้ลิ้มลอง ก็ในเมื่อคุณชายรวีเป็นคนลงมือทำมันด้วยตัวเองนี่นะ

 

 

          “ความจริงนั้น เรายังไม่รู้เลยว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง ถ้าคุณนลินแนะนำ เราว่าจะดีกว่า

 

 

          และใช่ เขาไม่รู้หรอก ความศิวิไลซ์ภายนอกนั่น นอกจากเวลาที่ผันเปลี่ยนไปอย่างยาวนานแล้ว ก็เสมือนมีหมอกควันหนาทึบ กลบเกลือนความทรงจำวัยเด็กให้จางหายไป ไร้ร่องรอยภาพจำที่เด่นชัด หลงเหลือเพียงความเจ็บปวดบางๆไว้ในใจเท่านั้น

 

 

          รู้ตัวอีกครั้งก็ตอนเสียงแก้วกระเบื้องลายครามแตะกระทบเบาๆเข้ากับจานรองแก้วบนโต๊ะเหล็กดัดตรงหน้า Afternoon Tea — ชาดาร์จีลิ่งหอมกรุ่นฝีมือเจ้าบ้านหมดลงแล้ว คงเหลือเพียงกลิ่นอ่อนๆดูผ่อนคลาย ทิ้งไว้จางๆยามลมพัดผ่านให้ทราบถึงที่มา นักการทูตต่างวัยจดจ้องมาทางเขา กลีบปากได้รูปนั่นกล่าวออกมาอีกครั้ง

 

 

          “ครับ ถ้าเช่นนั้น เชิญคุณชายทางนี้

 



 

          จากศาลาไม้ริมน้ำสู่บริเวณร่มไม้ใหญ่ริมรั้ววัง คุณนลินทร์เปิดประตูรถให้กับเขา อาจจะทำตามมารยาทร้อยแปดที่นักการทูตผู้นี้พึงมี คนรูปร่างสูงอ้อมกลับไปทางฝั่งคนขับ เข้ามานั่งข้างกันก่อนตัวรถจะค่อยๆถูกขับเคลื่อนออกไปโดยสารถีจำเป็น เกรงใจเสียจริง แถมเขายังเกร็งจนคนข้างตัวสัมผัสได้อีกด้วย และเพียงชั่วอึดใจ ฝ่ามือคู่นั้นยื่นเข้ามาแตะเข้าที่ต้นแขนเบาๆ พร้อมคำวิเศษเพียงสองประโยคที่ปัดเป่าความกลัวให้จางหายไป

 

 

          “ไม่เป็นไรหรอกครับ

 

 

          “เพียงแค่มีกระผม คุณชายไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งใดอีก

 

 

          ดั่งเวทมนตร์ วาจาคล้ายคำกล่อมเด็ก หากแต่ เขากลับหลงเชื่อเสียจนสนิท

 

 

 

 

          แต่ทว่า.. หายกลัวได้นานเสียที่ไหนกันล่ะ

 

 

          สองมือน้อยเผลอจับแขนนลินทร์เข้าหมับทันทีที่ลงจากตัวรถ หลบซ่อนพรางตัวไว้ด้านหลังชายหนุ่มจากสายตาคนภายนอกที่จ้องมองมา เวลานี้นลินทร์คือคนที่คุ้นเคยมากที่สุด จำยอมฝืนความกลัวในตัวอีกฝ่ายเข้ายึดเกาะอย่างหาที่พึ่ง แต่ด้วยความโดดเด่น ไม่แปลกที่จะมีคนให้ความสนใจในบุคคลตัวเล็กขี้อายผู้นี้ แม้จะพยายามหลบเลี่ยงจากสายตาผู้อื่นก็ตาม และยิ่งเป็นในที่สาธารณะเช่นนี้ ยิ่งดึงดูดไปตามๆกันเสียด้วยซ้ำ

 

 

          “ทำไมเขาถึงจ้องเรา ตอนนี้เราน่าเกลียดหรือไม่คุณนลิน คุณชายลอบถามเสียงเบาอย่างหน้าตาตื่น ริมฝีปากอิ่มขบเม้มเข้าหากันแน่น นัยน์ตาใสช้อนขึ้นมองคนตัวสูงกว่าอย่างไม่มั่นใจในภาพลักษณ์ภายนอกตน พาลทำเอาคนต่างวัยขมวดคิ้วอย่างนึกไม่เข้าใจ

 

 

          ให้ตายสิ ใครยัดเยียดความคิดผิดๆเช่นนั้นให้คุณชายรวีกัน ใบหน้าแดงซ่านราวลูกตำลึงสุกของอีกฝ่ายยามนี้ สะกดสายตาผู้คนไว้ได้ทั้งหมดเสียด้วยซ้ำ ห่างไกลจากคำว่าน่าเกลียดน่าชังไปมากโข

 

 

          “คุณชายเพียงแค่มั่นใจในตัวเอง เท่านี้ก็เพียงพอแล้วครับ เขาไม่อยากเอ่ยอะไรมากนักแม้จะเห็นแย้งกับคำพูดเหล่านั้น ท่านชายประสงค์จะให้คุณชายรวีได้เรียนรู้และคิดอะไรต่างๆด้วยตัวเอง คุณพ่อของเขาบอกไว้เช่นนั้น

 

 

          แดดร่มลมตกกับสถานที่สงบเรียบง่ายเช่นนี้ ฟากฝั่งตรงข้ามแม่น้ำใหญ่ ไม่ไกลนักจากทางด้านวังปดิศยกุล วัดอรุณราชวรารามนั้น คือสถานที่แรกในใจที่นลินทร์เลือกพาบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของท่านชายภาสมา ยามบ่ายแก่ๆนั้นไม่มีผู้คนเพ่นพ่านมากจนเกินไป หากแต่ก็ไม่ไร้การสัญจรจนน่าวังเวง พาเข้าวัดเข้าวาน่าจะเหมาะสมกว่าการพาคุณชายกระต่ายแสนตื่นตูมคนนี้ไปผจญกับผู้คนมหาศาลแถวย่านวังบูรพาเป็นไหนๆ

 

 

          “เราคิดว่าคุณนลินจะพาไปแถวย่านวัยรุ่นเสียอีก ผิดคาดเลยครับ

 


          “ไม่ดีหรือครับ ครั้นจะพาไปดูภาพยนตร์ที่ศาลาเฉลิมกรุง ผมก็กลัวคุณชายจะใจวายเสียก่อนคำพูดคำจาของนักการทูตหนุ่มทำเอาคุณชายจิรวีร์ลอบเบ้ปาก ก็พูดกันเกินไป เขาก็ใช่ว่าจะเป็นถึงเพียงนั้น ได้ตั้งหลักแล้วเขาก็กล้าหาญมากขึ้นแล้วต่างหากเล่า

 

 

          “ก็ดี เราอยากไหว้พระท่านบ้างเช่นกันผละออกจากแขนเสื้อคนตัวสูงทันทีเมื่อจบคำพูดนั้น เดินนำไปด้านหน้า นลินทร์ลอบอมยิ้มเล็กน้อยถึงท่าทีแสนดื้อเงียบเหล่านั้น ก่อนเดินตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

 

          โบราณท่านว่าหากทำบุญร่วมกัน ก็จะได้พบเจอกันทุกภพชาติไป คุณชายรวีเคยได้ยินคำทำนองนี้จากหม่อมแม่บ่อยครั้ง หากแต่นั่นมันก็เมื่อนานมาแล้ว เขาไม่เคยทำบุญหรือเข้าวัดเข้าวาพร้อมกับใครอีก หากแต่ครั้งนี้คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี แม้จะเป็นเพียงแค่การไหว้พระด้วยกันเฉยๆเท่านั้น แต่ก็อดจะรู้สึกแปลกๆไม่ได้เมื่ออีกฝ่ายเป็นคนนอกคนแรกนอกจากครอบครัวของเขาที่ได้ทำเช่นนี้ร่วมกัน

 

 

          จบการพาเที่ยวครั้งแรกของนักการทูตหนุ่ม ไม่หวือหวา หากแต่ได้รับความสงบจิตสงบใจอย่างหาไม่ได้มานาน คนทั้งสองได้มายืนอยู่บริเวณมุมสงบของสถานที่นี้ เบื้องหลังเป็นพระปรางค์งดงามวิจิตร อีกทั้งเบื้องหน้ายังติดกับริมแม่น้ำเจ้าพระยา

 

 

          การดื่มด่ำวิวสวย นลินทร์ไม่ค่อยได้ทำบ่อยนัก สวยจนน่าถ่ายรูปเก็บไว้สักใบสองใบ ต่างคนต่างทอดมองตรงไปยังแม่น้ำสายหลักกลางพระนคร เรือบรรทุกสินค้านับสิบลำกำลังเคลื่อนผ่านไปอย่างช้าๆ สวนทางกันครั้งแล้วครั้งเล่า จวบจนใกล้เวลาพลบค่ำ แสงยามเย็นตกกระทบระผืนน้ำเปล่งสีทองอร่าม ดวงทินกรคล้ายจะลับลงตรงขอบฟ้าไกล

 


          “ได้ยินว่าคุณนลินเป็นถึงนักการทูตเลขานุการโท คงเก่งน่าดู พูดได้หลายภาษาเลยสินะครับคำพูดชักชวนให้ร่วมบทสนทนาดังมาจากริมฝีปากฉ่ำสีเชอร์รี่ ทว่าก็มิได้สบตากับเขาแต่อย่างใด เพียงทอดมองออกไปด้านหน้าอย่างสุดสายตา

 

 

          “ความจริงนั้น นักการทูตไม่จำเป็นต้องพูดได้หลายภาษาหรอกครับ แต่กระผมก็พูดได้บ้าง จีน ญี่ปุ่น อังกฤษ หรือฝรั่งเศสก็พอจะทราบบ้างจากเพื่อนที่นั่น ทำนองนั้นครับมากความสามารถ คุณชายอดชื่นชมในใจไม่ได้

 

 

          “คงได้พบปะผู้คนเยอะแยะเลยสินะครับ

 

 

          “ครับ เป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นนักการทูต

 

 

          “...น่าอิจฉาเสียจริง เราคงไม่มีวันเป็นเช่นนั้นได้

 

 

          นลินทร์หันมองคนข้างกายอีกครั้ง อีกฝ่ายยังคงยืนนิ่ง เส้นผมนุ่มระกรอบหน้าพลิ้วไหวไปตามแรงลม ไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกจากปากของชายหนุ่ม ถึงเขาจะไม่ทราบว่าเหตุผลใดที่ทำให้บุคคลผู้นี้กักเก็บซ่อนตัวอยู่ในกรงทองคำอย่างวังปดิศยกุล หากแต่เขาเชื่อ สักวัน คุณชายจะเปลี่ยนแปลงไปได้แน่

 

 

          และเขา จะคอยอยู่เคียงข้างคุณชายเอง

 


 


          ดวงตะวันลาลับขอบฟ้าไปแล้ว หลงเหลือเพียงแสงสีประดับไว้ตามทางที่รถเคลื่อนผ่าน ในคืนเดือนหงายเช่นนี้ มองเห็นดวงจันทร์สีนวลเต็มดวงได้อย่างชัดเจน ลมพัดโกรกเข้าที่หน้าเป็นระลอกเมื่อยามนี้รถคันเก่งสไตล์ roadster ของคุณนลินทร์เปิดหลังคาออกกว้าง มุ่งหน้าสู่ บ้านของหม่อมราชวงศ์จิรวีร์

 

 

          “พระจันทร์ สวยดีนะครับ ใช้โอกาสติดไฟแดงบนท้องถนนให้มีประโยชน์ นลินทร์เอ่ยขึ้นพลางลอบมองใบหน้าหวานหยดปานน้ำผึ้งเดือนห้าของตุ๊กตาหน้ารถข้างกาย ริมฝีปากเล็กเคี้ยวหมุบหมับเข้ากับขนมไม้ง่ายๆที่ซื้อก่อนออกจากวัดอรุณ ใจจดใจจ่ออยู่กับแค่ขนมหวาน ไม่สนกลุ่มผมที่เริ่มยุ่งเหยิงจากแรงลมที่ปะทะเข้ามา ความเป็นธรรมชาติของเด็กหนุ่มชั้นสูงผู้นี้ ล้วนดึงดูดอย่างน่าแปลกประหลาด

 

 

          ฤาที่จริงนั้น มีสิ่งที่งดงามกว่าพระจันทร์ อยู่ใกล้ๆตรงนี้กันนะ

 

 

          “จริงสิครับ วันนี้จันทร์เต็มดวง ดูสวยกว่าทุกวัน

 

 

          “ครับ สวยจริงๆ

 

 

          แต่ทว่า

 

 

          “แต่จริงๆแล้ว กระผมกลับชอบมองดวงตะวันยามเช้ามากกว่านะครับ” 



          วาจาเสมือนแอบแฝงความนัยอย่างรู้สึกได้ส่งให้มือเล็กที่กำลังหยิบขนมเข้าปากหยุดชะงักไป ผินกลับไปมองก่อนจะพบว่าถูกจดจ้องอยู่ก่อนหน้าแล้ว นัยน์ตาสีเข้มนั่นสบเข้ากับดวงตาหวานอย่างเต็มสายตา กำลังจะสื่อถึงอะไร คุณชายรวีไม่กล้านึกคิด

 


           เพราะ สวย กว่าจันทร์เต็มดวงเป็นไหนๆ

 


          ผละสายตาออกมาก่อนอย่างกะทันหัน ไม่ ไม่กล้าคิดสิ่งใดเกินเลยไปมากกว่านี้ทั้งนั้น เลี่ยงมองไปทิศทางอื่นทันทีที่ได้ยินประโยคที่ดูเหมือนจะธรรมดาเหล่านั้น เผลอหลับตาปี๋เมื่อลมปะทะเข้าที่หน้าอย่างแรง เมื่อรถคันสวยกำลังขับเคลื่อนข้ามสะพานพุทธ สองข้างทางเป็นคุ้งน้ำที่เห็นจนเคยชินตั้งแต่ยังเล็ก ภาพความงดงามนั่น เขาควรจะตื่นเต้นที่ได้เห็นมัน

 

 

          หากแต่ ประโยคเหล่านั้นกลับวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

 

          คงเป็นเรื่องบังเอิญ ผู้ชายคนนี้คงไม่รู้หรอก

 

 


          ว่านามของเขา รวี นั้น มีความหมายว่าดวงตะวันอย่างไรเล่า



 

#กมลรวีร์

๑๖.๐๖.๑๘


          Talk:

          สวัสดีค่ะ ตอนนี้ก็ยังเนิบๆปูไปก่อนเนาะ น้องรวีตั้งรับพี่นลินเขาไม่ทันเลย 55555555 จากที่มีคนอ่านถามถึงเรื่องคำราชาศัพท์ว่าต้องใช้ไหม สำหรับยศระดับตั้งแต่หม่อมราชวงศ์ลงไปเราสามารถใช้คำพูดปกติแบบคนธรรมดาได้เลยน้า โดยจะเรียกลำลองว่า คุณหญิง/คุณชาย ค่ะ คำราชาศัพท์จะใช้กับลำดับชั้นตั้งแต่หม่อมเจ้าขึ้นไปฮะ เรามีลงรายละเอียดเต็มๆไว้ในแท็กฟิคในทวิตเตอร์นะคะอิอิ ถ้ายังไงฝากคอมเมนต์ติชมหรือจะติดแท็กในทวิตก็ได้เลยค่ะถ้ามีอะไร เมนต์เยอะๆเลยก็ได้ค่ะ ความเห็นยาวๆเราชอบอ่านมั่ก 555555 ไว้เจอกันค่า


ปล.จริงๆแล้วมีใครทราบหรือไม่คะ ว่าเวลาชมว่าพระจันทร์สวย ในภาษาญี่ปุ่นหมายความอีกอย่างว่าอย่างไร? :-)



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 357 ครั้ง

862 ความคิดเห็น

  1. #860 palmyjaeh (@palmyjaeh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 23:10
    คุณนลินร้ายนะ
    #860
    0
  2. #859 palmyjaeh (@palmyjaeh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 23:09
    เขินนนนนนนน
    #859
    0
  3. #852 KJ2033 (@Haebelle0315) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 10:53
    อื้อหืออออ น่าจะรู้นะว่าแปลว่าอะไร
    #852
    0
  4. #786 maleexlion (@alpaca_chan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 13:23
    คุณนลินทำไมปากหวาน TT อุแง หน้าร้อนไปหมดแน้ววว
    #786
    0
  5. #778 __cnl (@s26860) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 21:48
    คุณนลินเขาร้ายนะคะ!!!!แง้งงงงง เขินไปหมดแล้ว ฮือออออออออแ
    #778
    0
  6. #742 BlackFight (@BlackFight) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 09:35
    หืมมมคุณนลินทร์ นี่ชั้นไม่รู้จะเขินอันไหนก่อนเลยแม่ ทั้งชมพระจันทร์และชมคุณรวีเค้าเนี่ย
    #742
    0
  7. #704 `โรฮันลัสกี้★ (@oam-kus40) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 09:13
    หืม หยอดเขาเก่ง ~ ชมจันทร์สวย แต่ที่จริงอยากชมพระอาทิตย์ข้างๆมากกว่าสินะ ><
    #704
    0
  8. #679 Teddybear_EPN (@earn-pinyada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 12:33
    ฝีมือจีบแพรวพราวมากค่ะ
    #679
    0
  9. #672 Haebarakii (@Haebarakii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 15:20
    แค่นี้ก็ได้อมยิ้มแล้วค่ะ
    #672
    0
  10. #656 ploythanaa (@ploythanaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 09:54
    วุ่ยยยไม่ทันไรก็หยอดเค้าซะละคุณนลินนนนนทร์ ภูมิหลังของคุณชายเป็นยังไงใครทำอะไรคุณชายน้า
    #656
    0
  11. #652 laji_usagi (@laji_usagi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 01:06
    มุกบอกชอบของคนญปใช่ม้ายย เขิลล
    #652
    0
  12. #625 แตมิรี่ (@taemaypa2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 02:17
    ฮืออออ หยอดวันละนิด ชุ่มฉ่ำหัวใจเสียจริงค่ะคุณขา
    #625
    0
  13. #543 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 08:15
    คุณนลินทร์เนียนชมคุณชาย~ ;////; เขินไปหมดเลยค่ะ อยากรู้ปมของน้องจังเลย ใครกันมาทำให้คุณชายต้องเจ็บปวดกับการเผชิญโลกที่มีผู้คนมากขนาดนี้._.
    #543
    0
  14. #459 Yu_ai (@Semina_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 19:06
    เนียนชมรวีรึเปล่า&#8203; เอ๊ะๆ555
    #459
    0
  15. #424 Marnajung (@Matnajung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 16:37
    พอไรต์พูดถึงการชมพระจันทร์สวยแบบญี่ปุ่นนี่เขินตัวบิดเลยค่ะ &#127773;
    #424
    0
  16. #393 KJ2033 (@Haebelle0315) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 17:13
    คำพูดคำจาสมเปนนักการทูต
    #393
    0
  17. #387 Nanahpus.s (@Toeiii7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:21
    พาดิฉันไปทำบุญนั่งสมาธิสงบจิตสงบใจด้วยเถิดค่ะ คิดว่าไม่ไหวแล้ว //พูดเป็นทางการงี้ยากจังค่ะ55555
    ปล.สู้ๆนะคะคุณไรท์
    #387
    0
  18. #380 PY_2033 (@lomayeol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:55
    เขินไม่ไหววววววว แงงงงงงง
    #380
    0
  19. #375 HoneyJinny (@HoneyJinny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:25
    คุณนลินทร์เธอก็ออกจะทราบอยู่หลายภาษานะคะ ดิฉันว่าภาษาไทยก็คงแตกฉานไม่น้อยเหมือนกัน คุณชายเล็กลองตรองดูเถิดค่ะ /ปิดปากหัวร่อ
    #375
    0
  20. #364 Park.Cheelover101 (@Cinnamonfly_yuu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 20:25

    ภาษาสวยมากค่ะ อ่านแล้วเขินแทนนน

    #364
    0
  21. #334 ชะช่ะ (@_ohmohm_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 07:53
    แน๊ กลายเปงชาวญี่ปุ่งไปแล้วนะคะ
    #334
    0
  22. #324 ntw96 (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:14
    กรี้ดดดด เขินแล้ววว คุณนลินนนนน
    #324
    0
  23. #271 YaySIB (@tuapuan33) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 22:37
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #271
    0
  24. #221 Minhwanpanwink (@itisnan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:45
    เนี่ยขี้หยอดไหมถามใจคุณดู ทำให้น้องคิดไปอีกคุณพี่
    #221
    0
  25. #214 รักหน่องหลินนะคะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:05

    น่ารักจังค่ะ เขินนนนนน

    #214
    0