แสงไฟสว่างวาบเเล่นปราดเข้ามาภายในนัยน์ตาสีดำสนิท
ความนึกคิดก็พลันหยุดแล่นไปชั่วขณะหนึ่ง
ใบหน้าที่เรียบเฉยเเหงนมองขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างนึกเจ็บใจตัวเอง...
เขายื่นมือไปด้านหน้าเพื่อไขว่คว้าหาอากาศฤๅจะหยิบเอาดาวที่สุกสกาวมาประดับที่ดวงใจ
ดวงใจที่ขุ่นหมองด้วยความร้าวระทมโศกาอาดูรหาใดเปรียบ
จิตใจที่อ่อนเเรงใกล้เเตกขับเอาของเหลวขุ่นคลั่กออกมาราวกับทะลัก
ห้วงเเห่งอารมณ์ผสมปนเปจนเเทบสิ้นสติ
ปีศาจหนุ่มเจ็บปวดเจียนตาย...
เขาไม่สามารถขยับตัวหรือเปล่งเสียงเพรียกกระซิบหาคนที่เขารัก
อ่อนล้าเหลือเกิน...
อ่อนเเรงจนปวดร้าว
เจ็บใจเเทบสิ้นสติ...
กลิ่นคาวของเลือดพวยพุ่งออกมาจากอก...แปรสภาพเป็นของเหลวไร้ค่า
ความบ้าคลั่งของข้าไม่เคยช่วยอะไรได้เลย...
ทั้งๆที่รู้...
แต่ข้ากลับทำมัน...
ซ้ำเเล้วซ้ำเล่า...
ดวงตาเเห้งเหือดของข้า...ไม่ใช่ว่าข้าไม่รักเจ้า
แต่...ร่างกายของข้าไม่ยอมขยับ...
ไม่ยอมเปล่งเสียง
ไม่ลั่นสำเนียง
ไม่กลั่นน้ำออกจากตา
เท่านี้ข้าก็คงดับสูญ...
..............................................................................
ทำไมถึงชอบว่าผมไร้หัวใจกันนัก...
ทำไมถึงชอบเเกล้งผม... พอผมถามไป เขาก็ต้องตอบมาว่า ก็แกมันไม่มีความรู้สึกเหมือนชาวบ้านนี่หว่า เเกล้งไปก็ระบายอารมณ์ดีด้วย
เป็นงั้นไป...
และใครว่าผมไม่มีความรู้สึก.. ไม่มีหัวใจ
โอเคครับผมไม่เถียงว่าน้อยคนหรือมันน้อยมากที่จะทำให้คนอย่างผมใจเต้น ตึกตัก หรือเเม้กระทั้งโอนอ่อนผ่อนตาม
ขนาดพ่อผมแม่ผมผมยังไม่ค่อยจะเชื่อฟังเลย...
ไม่ใช่ว่าผมเป็นประเภทไม่เเคร์อย่างไร้เหตุผล
อันที่จริงนี่เป็นนิสัยที่กำหนดตายตัวของผมอยู่เเล้ว
ผมเชื่อว่าน้อยคนครับที่จะบังคับผมได้
มันเลยทำให้ผมมีสภาพเหมือนคนป่วยไป
ผมป่วยในเรื่องของสภาพจิต...
แต่อย่าห่วงครับ มันเป็นอาการที่ผมสามารถควบคุมได้เเละไม่ได้ร้ายเเรงมากนัก
.....
ย้ำอีกทีนะครับ
มันยากครับ ในการที่จะทำให้ผมรู้สึก "รัก" ใครสักคน ไม่ว่าจะด้วยสถานะไหนก็ตาม
บนโลกนี้มีคนหลายประเภทครับ มีทั้งพวกที่อยากจะให้ผมรักเขา หรืออยากจะมารักผม
แต่ถึงกระนั้น ตัวผมเองก็เป็นคนตัดสินใจ ...
ถ้าผมไม่มีใจด้วยจริงๆ สักวันคุณก็เเค่คนที่ผมจะเดินผ่าน... หรือลืมไปง่ายๆ
แต่ถ้าผมเกิดสนใจหรือรักคุณขึ้นมาเเล้วล่ะก็ ไม่ว่าจะด้วยสถานะไหนๆ ผมก็จะจดจำคุณ เรื่องราวของคุณ กลิ่นของคุณ ใบหน้าของคุณ ทุกอย่างของคุณอย่างไม่มีวันลืมครับ
และถึงวันนั้น นิสัยที่เเย่ที่สุดของคุณ สำหรับผมเเล้วก็คือนิสัยที่สุดแสนจะอ่อนหวานที่สุด
ลองฟังเพลง Fish in the pool ดูครับ จะพบว่านั่นเเหละความรู้สึกของผม
มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนไม้ปลายเเหลมตอกเข้ามาในหัวใจ หรือโดนกำปั้นชกเเรงๆที่อกสักร้อยที
ปรกติเเล้วผมไม่ร้องไห้ครับ
แต่ครั้งนี้ ผมชักอยากจะหลั่งน้ำตาจริงๆ แต่มันก็ไม่ออกมานะ...
คุณรู้ไหมครับว่ามันทรมานซะยิ่งกว่าโดนเข็มพันเล่มทิ่มเข้ามาในหัวใจที่ใกล้เเตกเสียอีก
เหมือนกับความเจ็บระบมมันพร้อมจะระเบิดออกมาเเล้ว แต่ความรู้สึกนั้นกลับ...ว่างเปล่าน่ะครับ
น้ำตาของผมมันไม่ยอมไหล
เเม้ผมจะเค้นจนเลือดแทบจะร่วงเเทน แต่มันก็ไม่ยอมไหล...
เพราะอะไรหรือครับ...
เพราะผมเกิดความรักที่น่าสังเวชอีกเเล้วน่ะสิครับ....
ตอนที่ผมเกิด...ผมควรจะทิ้งสิ่งที่ไร้ค่าอย่างจิตใจไปซะ...บางที มันอาจจะไม่ทำให้ผมมีความรู้สึกที่ทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้
สองปีแล้วครับ...ที่ผมไม่ร้องไห้ (ไม่นับที่หั่นหัวหอมกับควันเข้าตาและหาว)
เชื่อไหมว่าครั้งที่ผมโดนผู้หญิงที่เคยคบบอกเลิก...
ผมยังทำท่าทางเหมือนไม่รู้สึกเสียดายสักนิด...ทั้งๆที่จริงๆเเล้วผมก็เสียใจ...
แค่ต่อมน้ำตาผมมันผิดปรกติ ไม่ยอมไหล...
ผมเหนื่อยมากเลยครับ...
คุณที่กำลังอ่าน....
รู้ไหมครับว่าตอนนี้ ผมกำลังทรมานมากนะ...
ประเด็นมันไม่ใช่เรื่องที่น้ำตาไม่ยอมไหล แต่มันเป็นเรื่องของความรัก..
ความรักของปีศาจไร้หัวใจ...
หะหะหะ...
ผมไม่น่าเกิดมาเลยให้ตายเถอะ....
ผมอิจฉาใครหลายๆคนนะครับที่....
ช่วยหลั่งน้ำตาเเทนผมทีสิครับ....

ความคิดเห็น
น่าสงสารอ่ะ
ไม่ว่าใครก็มีหัวใจด้วยกันทุกคน
ก็แล้วแต่ว่าเขาคนนั้นจะแสดงอาการที่ค้างคาอยู่ในใจออกมาให้เราเห็นหรือเก็บงำเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวTTOTT
นายรู้มั๊ยว่ากำลังมีคนหลั่งน้ำตาแทนนายอยู่....พอได้อ่านไดปุ๊บมันรู้สึกถึงความเจ็บปวด....มันรู้ถึงความทรมานข้างใน...ไม่รู้เพราะเหตุผลอะไร....หรือเพราะกั๊มเคยโดนเหตุการณ์แบบนี้มั๊ง...หรืออาจเป็นเพราะอะไรหลายๆอย่างมันคลายกัน....แต่ต่างกันตรงที่...น้ำตาของกั๊มมันไหล...
ขอบคุณนะครับกั๊ม อันที่จริงจนกระทั้งป่านนี้ผมก็ยังไม่ร้องอยู่ดี แต่ก็ขอบคุณจริงๆครับ
ยิ่งร้องไม่ออกมันก็ยิ่งเจ็บปวดสินะครับ...แล้วผมก็ร้องไม่ออกมาหลายวันเเล้ว...มันก็ยังเจ็บอยู่ครับ แล่นแปล็บเหมือนโดนเเทงฉึกน่ะครับ หะหะหะ
แต่ก็ขอบคุณมากนะครับ...
PS. "เพื่อน"ก็เหมือนน้ำเฉยๆแต่ขาดไม่ได้ .... "แฟน"ก็เหมือนข้าว บางทีไม่หิวแต่ต้องกิน "ชู้"ก็เหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ชอบ...."กิ๊ก"ก็เหมือน้ำหวาน นานๆทีก็โอเค มากไปก็เลี่ยน =_=!ฮ่าๆ
รู้สึกผิดทำไม...กั๊มชอบมากๆตางหาก
PS. "เพื่อน"ก็เหมือนน้ำเฉยๆแต่ขาดไม่ได้ .... "แฟน"ก็เหมือนข้าว บางทีไม่หิวแต่ต้องกิน "ชู้"ก็เหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ชอบ...."กิ๊ก"ก็เหมือน้ำหวาน นานๆทีก็โอเค มากไปก็เลี่ยน =_=!ฮ่าๆ
เกิดไรขึ้นกับท่านเนี่ยให้ตายเหอะ
ไม่เป็นไรนะ (โอบกอด)
ตอนนี้ดีขึ้นรึยังอ่ะ ให้ตายสิ เรมกำลังทำเค้าเป็นห่วงนะเนี่ย
ไม่เป็นไรใช่ไม๊ แล้วอย่างนี้เค้าจะวางใจอ่านหนังสือได้ไงกันเล่า โอยๆๆๆๆๆ
(ร้องไห้ตาม)
เอาเหอะ สู้ๆนะเรม เค้าจะอยู่เคียงข้างเอง ฮ่าๆๆ
ใครว่าปิศาจไม่มีหัวใจกันล่ะ คนเราเกิดมามามีสิ่งที่เรียกว่าจิตวิญญาณแล้วล่ะก็ คือมีหัวใจนั่นแหละ (ตบบ่า)
^^
ตกลงดีขึ้นยังเนี่ย????