อุปสรรค

ชีวิตคนเรานี่กว่าจะประสบความสำเร็จอะไรสักอย่างก็ต้องพบเจอกับอุปสรรคไม่มากก็น้อยนะครับ... ทั้งเล็ก ทั้งใหญ่ เเตกต่างกันไป ซึ่งอุปสรรคเหล่านั้น น้องสาวผมบอกว่า เปรียบเสมือน กำเเพงใหญ่ที่กั้นไม่ให้เราผ่านไปโดยง่าย...

กำแพงสีเทาที่สูงชะลูด และกว้างเสียจนรัศมีดวงตาจะประเมินได้

ในเมื่อมันทั้งสูง ทั้งใหญ่ ทั้งกว้างไกลเพียงนั้น ก็สร้างความยำเกรงให้กับบางคนที่ยอมถอย และไม่สู้ต่อ สุดท้ายเเล้วก็ได้เเต่ยืนหยัดที่จุดเดิม

อาจจะเป็นเพราะกำเเพงของมนุษย์ไม่เท่ากัน บ้างก็ใหญ่ บ้างก็เล็ก

แต่ผมว่า สุดท้ายเเล้ว ก็เเล้วเเต่ตัวเราที่จะมองเห็นว่ามันเล็กหรือใหญ่ เเละใช้สมองกำจัดมันไปโดยง่าย หรือจะ ยอมถอยเเล้ววิ่งหนี...

ผมเปรียบคนที่ถอยหนีเป็นเสมือนคนขี้ขลาดโง่เขลา

ไม่ว่าคุณจะทำได้หรือไม่ได้ ขอเเค่สักครั้งที่คุณพยายามทำลายกำเเพงนั้น หรือเเม้กระทั้งปีนขึ้นไปต่อให้ยอดของมันจะอยู่สูงสุดขอบฟ้าก็ตามที

คุณจงภูมิใจ ว่าครั้งหนึ่งคุณไม่ได้เป็นคนขลาดเขลา และยอมเเพ้นั่งอยู่ ณ จุดเดิม

แต่วินาทีหนึ่งเมื่อคุณผ่านจุดจุดนั้นไปเเล้วจะรู้ว่า มันช่างง่ายเสียจริงกับการผ่านอุปสรรคที่ครั้งหนึ่งคุณเคยคิดว่ามันใหญ่มาก

เมื่อคิดได้อย่างนั้นก็เริ่มทำลายกำเเพงได้เเล้วครับ มนุษย์ทั้งหลาย

อย่าได้เอาเเค่โอดครวญ
อย่าได้เพิกเฉย
อย่าได้มีจิตใจที่ลังเล

จงกล้าเผชิญหน้า
จงกล้าที่จะทำลาย
จงกล้าที่จะเเตะต้องสิ่งที่มิอาจเเตะ

ขอเเค่คุณมีจิตที่มุ่งมั่น

.....เพียงเท่านี้ อุปสรรคก็เป็นเเค่เศษฝุ่นงี่เง่าละอองหนึ่ง หรือ เม็ดทรายเพียงกอบหนึ่งของทะเลทราย เท่านั้นเอง...

อุปสรรค

ความคิดเห็น