[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 14 : หมายความว่าไง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    10 ก.พ. 57

Mission : 14  

...ตกค่ำนารูโตะก็ยังมีอาการจิตตกนิด ๆ กังวลหน่อย ๆ กับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเพราะเริ่มจะเข้าใจแล้วว่าแผนการที่ซาอิเสนอมาให้ตัวเค้าทำอะไรแปลก ๆ ทั้งหมดล้วนมีสาเหตุมาจากหนังสือสามเล่มที่เค้ากำลังนั่งจ้องอยู่ตอนนี้นั่นเอง...

“เฮ้อ...เจ้าซาอิมันบ้าอะไรของมันถึงได้หาหนังสือแบบนี้มาอ่านเนี่ย...”  นารูโตะนั่งบนกับกองหนังสือตรงหน้าด้วยแววตาระเหี่ยใจอย่างไรบอกไม่ถูก

“แล้ววันนี้ครูจะกลับมาที่นี่หรือเปล่านะ...ถ้ากลับมาแล้วเกิดมาเห็นหนังสือพวกนี้จะคิดยังไงละเนี่ย ไม่ได้ต้องเอาไปซ่อนไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย...”  พอสรุปกับตัวเองได้แบบนั้นแล้วนารูโตะก็จัดแจงยัดหนังสือทั้งสามเล่มลงกระเป๋าเป้ของตนไปอย่างรวดเร็วก่อนจะกลับมานั่งถอนหายใจเบา ๆ บนเตียงอีกครั้ง

“ครูคาคาชิจะรู้หรือเปล่าน๊า ว่าที่เรายอมทำเรื่องแบบนั้นลงไปตามแผนของซาอิก็เพราะเป็นห่วงเนี่ย...”  เป็นคำถามที่นารูโตะได้แต่ถามตัวเองเพราะเค้าคงไม่กล้าไปถามอีกฝ่ายตรง ๆ หรอก ยิ่งได้รู้ว่าพฤติกรรมไม่น่าเชื่อของตนที่ผ่านมามันล่อแหลมขนาดใหนยิ่งทำให้อึดอัดมิหนำซ้ำการกระทำของอีกฝ่ายที่มีต่อเค้าในช่วงหลัง ๆ มานี่ก็ดูจะไม่ค่อยน่าไว้ใจซักเท่าไหร่เสียด้วย

“ขอดูท่าทีอีกซักนิดแล้วกันนะ เห็นท่าไม่ดีก็คงอยู่ต่อไม่ได้เหมือนกันแหละ...”  นารูโตะเอ่ยปลอบใจตัวเองไปอย่างนั้นเองเพราะตอนนี้ในใจมันเริ่มหวั่นไหวขึ้นมาเสียแล้ว

...ราตรีที่มืดดำเพราะเป็นคืนเดือนมืด อีกทั้งในเวลานี้ยังเป็นเวลาดึกสงัดแล้ว เงาของใครบางคนค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปมาอยู่หน้าประตูอย่างระมัดระวังก่อนจะผลุบหายเข้าไปด้านใน เสียงฝีเท้าแผ่วเบาค่อย ๆ ย่างเข้าไปใกล้ร่างบางที่หลับใหลอยู่บนเตียงอย่างระมัดระวัง...คนที่หลับสนิทขยับกายเล็กน้อยโดยไม่ได้รับรู้เลยว่ามีใครบางคนมายืนมองอยู่ใกล้ ๆ แบบนี้ แล้วร่างที่ยืนจ้องมองอยู่นานก็เคลื่อนกายหายเข้าไปในเงามืดอย่างเงียบงัน...

...ร่างสูงที่วันนี้ไม่ได้เปลือยร่างกายท่อนบนอย่างที่เคยเป็นมายามที่ใครบางคนอยู่ด้วย แต่กลับปลดแค่ชุดฟอร์มโจนินและหน้ากากออกเท่านั้น กำลังเดินออกมาจากมุมหนึ่งของห้องด้วยทีท่าระมัดระวังเพราะไม่อยากทำให้ใครบางคนตื่นขึ้นมาเวลานี้ คาคาชิก้าวเข้าไปนั่งบนเตียงพร้อมกับขยับกายเอนลงนอนเคียงข้างร่างบางที่พลิกตัวไปอีกด้านราวกับรับรู้ได้ว่าจะมีใครมานอนเคียงข้าง ทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มต้องปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้เค้ายันกายขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะไล่ฝ่ามือไปลูบไล้เรือนผมสีทองที่นุ่มสลวยนั้นอย่างทนุถนอม ในขณะที่มืออีกข้างที่ว่างก็ค่อย ๆ ไล่ไปตามแก้มนุ่มนิ่มอย่างเบามือ เจ้าตัวคนหลับก็ไม่ได้ระแวดระวังอะไรแม้แต่น้อยนอกจากนอนหลับพริ้มไปอย่างมีความสุข...

“ดูท่าว่านายจะนอนอย่างมีความสุขบนเตียงคนอื่นมากไปแล้วนะนารูโตะ จนเจ้าของเตียงอย่างชั้นแทบจะไม่มีที่นอนแล้วนะรู้มั้ย...สงสัยว่าคงจะต้องมีบทลงโทษกันซักหน่อยเสียแล้ว...”   เสียงทุ้มนุ่มต่ำก้มลงไปกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูอีกฝ่ายทั้งที่รู้ว่าพูดไปก็เปล่าประโยชน์อีกฝ่ายไม่มีทางรับรู้ได้อย่างแน่นอนจากนั้นริมฝีปากอุ่นร้อนก็จูบประทับลงไปบนหน้าผากนวลเนียนแล้วก็ลากปลายจมูกโด่ง ๆ ของตนมาตามแก้มเนียนเรื่อย ๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีสดที่ดูเนียนนุ่มน่าสัมผัสจนไม่อาจห้ามใจได้สุดท้ายเรียวปากร้อนก็ทาบทับลงไปบนกลีบปากอิ่มสวยได้รูปนั้นอย่างอ่อนหวานแต่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนก่อนจะตัดใจถอนริมฝีปากของตนออกมาอย่างแสนเสียดาย...

“นายต้องรับผิดชอบความรู้สึกในตอนนี้ของชั้นเป็นการลงโทษนะ...นารูโตะ...”  คำพูดทิ้งท้ายของใครบางคนที่เอ่ยออกกระซิบบอกมาพร้อมกับแววตาวาวโรจน์ที่ชวนให้หลงใหลยิ่งนัก

...เป็นเวลาเกือบรุ่งสางแต่ท้องฟ้ายังคงมืดมิดร่างบางขยับกายพลิกตัวเบา ๆ แต่การขยับตัวครั้งนี้กลับให้ความรู้สึกและสัมผัสที่แปลกออกไปจากทุกทีเพราะไม่ว่าจะขยับไปทางใหนก็เหมือนผิวกายกำลังสัมผัสกับสิ่งที่อ่อนนุ่มและอบอุ่นจนน่าแปลกใจ สุดท้ายก็ทนความสงสัยไม่ไหวจนต้องลืมตาตื่นขึ้นมามองให้ชัดเจนว่ามันคือสิ่งใด ครั้นพอลืมตาขึ้นหัวใจก็กระตุกวาบเมื่อพบว่าใบหน้าคมเข้มที่เริ่มจะคุ้นเคยนี้มันอยู่ห่างจากใบหน้าของเค้าเพียงแค่เส้นด้ายกั้นเท่านั้นด้วยความรู้สึกประหม่าจึงได้เลื่อนสายตาให้พ้นจากใบหน้าคมแล้วก็พบว่าร่างสูงที่นอนอยู่เคียงกันในยามนี้มีร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่า ซึ่งสิ่งนี้มันยิ่งทำให้คนจ้องมองยิ่งหวั่นไหวหนักกว่าเก่า แผงอกล่ำสัน มัดกล้ามที่ดูสมเป็นชายชาตรีจนตัวเองนึกอิจฉาที่ร่างกายตัวเองไม่ได้เป็นแบบนั้น และเพื่อจะหลบหนีความกระดากอายนี้นารูโตะจึงขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้วก็พบว่าสิ่งที่ตนคิดว่าเป็นหมอนมันกลายเป็นแขนของอีกฝ่ายไปเสียนี้ ใบหน้านวล ๆ ของนารูโตะยิ่งแดงมากขึ้นเพราะเหมือนภาพที่เห็นอยู่นี้มันกำลังซ้อนทับกับเมื่อเช้าวานอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ทว่าจังหวะที่เค้าคิดจะลุกจากเตียงก็รับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติของร่างกายตนเพราะมันรู้สึกเหมือนร่างกายจะบางเบาเหมือนไม่ได้สวมใส่สิ่งใด ก่อนที่จะก้มลงมองสำรวจตัวเองแล้วพบว่าร่างกายท่อนบนของเค้ามันไร้ซึ่งอาภรณ์ใด ๆ ปกปิดส่วนท่อนล่างไม่ต้องมองก็รับรู้ได้จากสัมผัสของผิวเนื้อที่แนบชิดอยู่กับร่างกายของใครบางคนที่ยังคงนอนนิ่ง...นารูโตะค่อย ๆ หันกลับไปมองร่างที่นอนอยู่เคียงข้างด้วยสีหน้าตื่นตระหนกแล้วก็พบว่าคนที่เค้าคิดว่าหลับกำลังนอนตะแคงเท้าแขนมองมาทางคนร่างบางอย่างอารมณ์ดีด้วยดวงตาที่มีแววประกายหวานเชื่อมชวนให้วาบหวามอยู่ไม่น้อย ร่างบางเผลอสั่นสะท้านขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว...นารูโตะไม่ต้องคาดเดาให้เสียเวลาว่าร่างกายท่อนล่างของอีกฝ่ายที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันนี้มันจะเปลือยเปล่าหรือไม่เพราะสัมผัสที่เค้ารับรู้ได้ตอนนี้มันบอกอยู่อย่างชัดเจนแล้วว่าอีกฝ่ายก็กำลังเปลือยกายไม่ต่างจากเค้าเลย...แล้วดวงตาสีฟ้ากลมโตก็เบิกกว้างเมื่อสมองเริ่มลำดับความน่าจะเป็นทั้งหลายพร้อมกับจินตนาการไปไกลถึงสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พร้อมกับจ้องมองใบหน้าคมเข้มที่มีแววยิ้มขันด้วยสีหน้าปั้นยาก ตัวเค้าจะเขินอายก็ดูไม่คล้าย จะโกรธเคืองก็ยังไม่ใช่ หรือจะตื่นตกใจก็ไม่แน่ชัด นารูโตะตอบตัวเองไม่ได้ว่าตอนนี้เค้ารู้สึกเช่นไร...

“เอ้า...จะอ้าปากค้างแบบนี้อีกนานมั้ย...อยู่ด้วยกันมาทั้งคืนจะมาตกใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะ...”  คาคาชิยันกายลุกขึ้นมานั่งข้าง ๆ ด้วยอีกคนส่งผลให้นารูโตะต้องรีบขยับถอยหนีพร้อมกับคว้าผ้าห่มติดมือมาคลุมร่างกายของตนไว้จนเกือบหมดส่งผลให้คนที่เปลือยอีกคนได้มีโอกาสเผยมัดกล้ามภายใต้ผ้าห่มผืนบางให้ดูได้อย่างเต็มตา พอเห็นแบบนั้นแล้วนารูโตะก็ต้องเบิกตากว้างด้วยอาการตกใจก่อนจะถลาเข้าไปใกล้หวังจะแบ่งผ้าให้เพราะสิ่งที่เห็นมันทำให้ร่างกายของเค้าร้อนวูบวาบขึ้นมาในทันที คาคาชิเองก็เหมือนจะรอจังหวะนี้อยู่นานแล้วจึงตวัดแขนโอบรั้งร่างเล็กที่มีผ้าคลุมกายไว้เพียงครึ่งเพราะอีกครึ่งมันอยู่บนร่างกายของเค้านั่นเอง...

“อ๊ะ...ครูจะทำอะไรครับ...เอ่อ...ไม่ใช่สิ ผมต้องถามว่าสภาพแบบนี้ของเรามันหมายความว่ายังไงครับ...”  เสียงหวานใสอุทานออกมาเบา ๆ ก่อนจะร้องถามคนตรงหน้าออกไปด้วยแววตาที่ยังคงขัดเขิน

“ไม่รู้จริง ๆ หรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่...จะบอกว่าเย็นชาหรือไร้หัวใจดีล่ะ...นารูโตะ...”  ได้ยินแบบนี้แล้วนารูโตะก็แทบจะหยุดหายใจไม่ใช่เพราะคำตอบที่ตอบมาแต่มันเป็นเพราะน้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนหวานและออดอ้อนอย่างที่ไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน ยิ่งตอนนี้อีกฝ่ายเริ่มเข้ามาคลอเคลียอยู่ที่แก้มเนียน ๆ ของเค้าอย่างถือวิสาสะราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติระหว่างคนสองคนที่ปฏิบัติกันมา เพราะดูอีกฝ่ายไม่ได้มีทีท่าเคอะเขินเลยแม้แต่น้อย ครั้นนารูโตะจะปัดป้องหรือขยับตัวหลบหนีก็ทำไม่ได้เพราะสองมือของตนมันอยู่ใต้ผ้าห่มอีกทั้งยังถูกกอดรัดไว้แบบนี้สถานการณ์จึงยิ่งลำบากมากขึ้น...

“ครู...ปล่อยผมเถอะครับ...”  นารูโตะร้องห้ามออกไปเมื่อรับรู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มจะทำมากกว่าที่เค้าคิดไว้เสียแล้วเพราะปลายจมูกโด่ง ๆ ที่สวยได้รูปนั้นมันเริ่มลากต่ำลงมาเรื่อย ๆ เค้าสัมผัสได้ถึงรอยจูบเพียงแผ่วเบาที่อีกฝ่ายพรมจูบลงมาจนถึงซอกคอนวล ๆ ของตนส่งผลให้ร่างกายต้องสั่นสะท้านขึ้นมาในทันใด

“อ่ะ...หยุดเถอะครับ...”  เสียงใสร้องห้ามออกมาได้เพียงเท่านั้นก็ถูกริมฝีปากของใครบางคนเคลื่อนเข้ามาทาบทับพร้อมกับพลิกร่างของเค้ากดลงไปกับพื้นเตียงนุ่มอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากร้อนบดเบียดลงไปบนปากเรียวสวยอย่างนุ่มนวลก่อนที่ลิ้นร้อนจะดุนดันขอแทรกผ่านเข้าไปด้านในอย่างอ่อนโยน นารูโตะไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้ยอมรับและคล้อยตามคำขอที่ไม่คุ้นเคยนั้นอย่างง่ายดายทั้งที่ในความเป็นจริงเค้าควรจะปฏิเสธออกไป...

“พอจะรู้หรือยังว่ามันหมายความว่ายังไง...”  เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามออกไปเบา ๆ หลังจากถอนริมฝีปากของตนออกมาแต่ร่างกายของเค้าก็ยังคงทาบทับร่างบางไว้อย่างแนบสนิท สองแขนของนารูโตะถูกอีกฝ่ายตรึงเอาไว้กับเตียงอย่างแน่นหนา ร่างกายส่วนล่างแม้จะมีผืนผ้ากั้นขวางแต่ก็รับรู้ได้ถึงเรือนกายที่เปลือยเปล่าของกันและกัน...

“ทำไมต้องทำแบบนี้ครับ...ผมทำอะไรให้โกรธเคืองนักหนาอย่างงั้นเหรอครับถึงต้องทำกันถึงขนาดนี้...ถ้าไม่พอใจอะไรก็บอกออกมาสิครับ อย่าใช้วิธีนี้มาลงโทษผม...มันเกินไปแล้วนะครับ...”  เสียงใส ๆ ที่ดูเหมือนจะสั่นเครือน้อย ๆ เอ่ยถามมาพร้อมกับแววตาตัดพ้อที่ทำให้จิตใจของคนมองต้องสะท้านขึ้นมาด้วยความรู้สึกผิด

“นายรังเกียจสินะ...”  น้ำเสียงที่เอ่ยตอบไปก็สื่ออารมณ์ออกมาไม่ต่างกัน คาคาชิจ้องมองดวงหน้าสวยที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเงียบ ๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไรอีก นารูโตะเองก็สบประสานสายตากับอีกฝ่ายตรง ๆ ด้วยแววตาที่บ่งบอกว่าไม่เข้าใจ สิ่งที่เค้าเห็นผ่านดวงตาสองสีของร่างสูงในยามนี้ก็คือความหวาดหวั่นและหวั่นไหวที่มันกำลังโยกไหวหัวใจของเค้าให้สั่นรัว นารูโตะกำลังจะเอ่ยบางอย่างออกไปแต่อีกฝ่ายก็ขยับกายถอยห่างพร้อมกับสลัดผ้าห่มออกจากเรือนกายแล้วยกให้นารูโตะทั้งหมดจากนั้นก็เดินไปคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กมาพันร่างกายท่อนล่างไว้อย่างรวดเร็วก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ได้เอ่ยอะไรอีก นารูโตะได้ยินเสียงน้ำที่ไหลรินดังแว่วมาจากด้านในพร้อมกับกระชับผ้าห่มที่คลุมกายตนให้แน่นขึ้น...

“สรุปแล้วมันหมายความว่ายังไงเหรอครับ...เป็นแบบนี้แล้วครูยังไม่ยอมบอกอะไรผมเลยซักคำ...คนที่เย็นชาและไร้หัวใจคือครูต่างหากละครับ...”  น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นฟังดูเงียบเหงาและเศร้าสร้อยเสียเหลือเกิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #700 mickyblingbling (@mickyblingbling) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 05:45
    ว้ากกกก อ.คาคาชิอิอิอิอิิิ~ แอคโค่วยาวไปหน่อยย แอบสงสารโตะเหมือนกันนะคะ เราว่าโตะก้ยังสับสนและอ.ไม่บอกอะไรเลย ไม่ได้รังเกียจหรอก อ.คาคาชิออกจะแซ่บเว่อหล่อขนาดนี้ แค่อ.แกล้งหนักมากกก ฟินหนักมากด้วย 555 สงสารทั้งคู่รุกหนักขึ้นนะ แต่เรื่องกลับตาลปัตรมากขึ้น ยังไงก้คืนดีแล้วก้คบกันไวๆนะทั้งสองคน เป็นกลจ.ให้ค่าไรท์
    #700
    0
  2. #659 Vearonar (@setrashel) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 02:36
    ห๊ะ....!?
    #659
    0
  3. #636 Aern2545 (@Aern2545) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:23
    โตะแค่โดนลักหลับหรอออ??นึกว่าโดน......
    .
    ..แล้ว
    #636
    0
  4. #601 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 16:02
    อ้ากกกกก ชอบฉากแบบนี้ ><
    #601
    0
  5. #577 anasia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:54
    เอิ่ม...ครูคะ ครูเล่นละครอะไรอีกคะ? งงไปหมดแล้วเนี่ย สรุปว่านัตจังโดนกินไปแล้วรึยังอ่ะ? แต่ดูจากท่าทางแล้ว...ไม่น่าโดน ครูทำอะไรไม่เคลียร์อีกแล้ว- -



    หรือครูจะไปเห็นหนังสือของซาอิเข้า?0.0
    #577
    0
  6. #446 N.NYOPIA (@nice_phichapat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 22:16
    คาคาชิลักหลับโตะ =[]=?!
    #446
    0
  7. #377 sara (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 17:18
    ไม่ยอมบอกซะทีนะคาคาชิ
    #377
    0
  8. #321 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:15
    เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนกัน

    นายลักหลักโตะแล้วเรอะo[]o

    อธิบายหน่อยซิคาคาชิ

    คาใจอะ

    ขอตัวไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะคะ
    #321
    0
  9. #277 wan - wan (@one987654) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:40
    คาคาชิ? เมื่อคืนมันเกิดอิยัง?
    #277
    0
  10. #253 ใครง่ะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 01:26
    บอกน้องไปสิ่ครู น้องเขาอินโนเซ้น = =
    #253
    0
  11. วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 20:23
    สนุกมาก
    #216
    0
  12. #193 budza555 (@sabyehappy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 18:15
    เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นน่ะ คาคาชิทำไปแล้วเหรอ

    ทำไปแล้วใช่ไหม!!!

    ลุกก็ชอบหมกเม็ดจริง ชอบเขาก็บอกเขาไป

    แตะเนื้อต้องตัวนารุไปแล้วด้วยรับผิดชอบด้วยการบอกความรุสึกไปซะ

    ตาลุงซึนเดระเอ่ย
    #193
    0
  13. #176 snowdrom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 03:30
    อ้ากกกกกกกก ขัดฟีลเฟ้ยยยยยย แต่...ก็เพราะนายแหละคาคาชิ ทำไมไม่บอกไปตรงๆเล่า

    #176
    0
  14. #108 ยิ้มสิ-ยิ้ม!!!!! (@sasa-like) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 17:50
    ลุง ทำอะไรหนูโตะน่ะ = . =
    #108
    0
  15. #95 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:14
    คาคาชินายซึน
    #95
    0
  16. #93 Love~N (@24112000) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:48
    เกิดอะไรขึ้นนนนนน-...-
    #93
    0
  17. #91 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:42
    อ๊ากกกกกก เค้าจะบ้าแล้วนะคาคานารุจะเกิดไรขึ้นเนี่๊ย ลุ้นมากมายนะเออ
    #91
    0
  18. #88 namecotton (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:03
    คาคาชิ นายทำอะไรโตะ ชัดเจนหน่อย
    #88
    0
  19. #83 interpiter (@interpiter) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:17
    ครูคาคาชิทำอะไรนารุโตะ  บ้าที่สุด ลักหลับกันได้ไง
    เอ๊ะ รึครูจัดฉาก ?????
    #83
    0