หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 16 : บทที่ ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 ต.ค. 60

 

ในวันเดินทางสู่เกาะล้าน อินทิราตื่นมาเตรียมตัวแต่เช้าอย่างตื่นเต้น ทั้งเป็นเพราะไม่เคยไปเกาะล้านมาก่อน และเพราะตั้งแต่เรียนจบมา นี่เป็นครั้งแรกที่จะได้เที่ยวเปิดหูเปิดตา หลังจากที่ทำตัวเป็นคนว่างงานอยู่ระยะหนึ่ง

อิศรามาค้างที่บ้านเพื่อจะได้ออกเดินทางพร้อมกันแต่เช้า ไม่ต้องขับรถจากคอนโดฯ มารับเธอและบุษราคัมที่บ้านแล้วค่อยออกเดินทาง เพราะผู้เป็นพี่ชายอยากให้ไปถึงเร็วจะได้มีเวลาพักผ่อนมากหน่อย

อินทิราถือกระเป๋าเดินทางลงมาจากบนบ้านเมื่อถึงเวลาออกเดินทางที่พี่ชายบอกไว้ แต่เมื่อลงมาข้างล่างกลับเป็นภูมิยืนยิ้มกว้างขวางรออยู่

“มาแล้วหรือครับน้องอิน เอากระเป๋ามา พี่ถือให้” ชายหนุ่มทักทายด้วยท่าทางอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้

“พี่ภูมิมาได้ไงคะ” อินทิราถาม ไม่ยอมยื่นกระเป๋าให้ หากคนที่รอรับกระเป๋าจากเธอก็ไม่ยอมรอให้เธอส่งให้เช่นกัน แต่เป็นฝ่ายยื่นมือมาคว้ากระเป๋าจากมือเธอไปถือเสียเอง

“ก็มารับน้องอินไปเกาะล้านไง”

“พี่อิฐล่ะคะ” อินทิราถามพร้อมชะเง้อคอมองหาพี่ชาย ก็เมื่อสักพักเขายังบอกเธอว่าจะลงไปรอข้างล่างอยู่เลย เธอลงมาช้ากว่าเขาแค่สิบนาที ผู้เป็นพี่ชายกลับหายตัวไปเสียแล้ว

“อิฐไปรับน้องพลอย น้องอินไปกับพี่ มาเร็ว” ชายหนุ่มตอบแล้วใช้มือข้างที่ว่างคว้าแขนคนข้างกายพาเดินไปยังรถยนต์ของตนโดยไม่สนท่าทางไม่เต็มใจของคนที่ถูกลากให้เดินตามสักนิด

เมื่อถึงรถ ภูมิเปิดประตูแล้วจับคนตัวเล็กกว่า ยัด เข้าไปยังที่นั่งด้านหน้าข้างคนขับ แล้วเปิดประตูหลังเพื่อวางกระเป๋าเดินทางของหญิงสาวคู่กับกระเป๋าของเขาที่วางอยู่บนเบาะด้านหลังคนขับก่อนแล้ว ก่อนที่จะเดินอ้อมมาประจำที่นั่งของตนแล้วหันไปถามคนที่นั่งหน้าบึ้งรออยู่

“พร้อมยังครับน้องอิน”

“อินมีสิทธิ์พร้อมหรือไม่พร้อมไหมคะ” หญิงสาวว่าเสียงขึ้นจมูก เธอไม่ได้มีปัญหาหรอกกับการที่ต้องนั่งรถไปกับพี่ภูมิ แต่ทำไมพวกเขาวางแผนอะไรกันโดยไม่บอกให้เธอรู้บ้าง ความคิดเห็นของอินทิราไม่เคยมีความหมายกับใครเลยใช่ไหม ไม่ว่าจะผู้ชายตรงหน้าหรือพี่ชายตน อินทิราวางแผนการเดินทางอย่างสนุกสนานกับบุษราคัม มีใครสนใจบ้างหรือเปล่า

“งอนอะไร” ชายหนุ่มทอดเสียงอ่อนโยน

“เปล่า”

คำตอบของเธอทำให้ภูมิหัวเราะหึ

“พี่รู้จักน้องอินมาตั้งแต่เกิด ทำไมจะไม่รู้ว่าน้องอินกำลังงอน”

“ถ้ารู้จักอินดี แล้วทำไมไม่รู้ให้หมดล่ะคะว่าอินงอนเรื่องอะไร”

“พี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อนว่าจะมารับน้องอิน พี่ก็แค่อยากนั่งรถไปกับน้องอินสองคน ไม่ได้หรือ”

เสียงนุ่ม ๆ ที่ถามมานั่นทำให้อินทิราถอนใจ อยากโกรธแต่ก็โกรธไม่ลง กระนั้นก็อดบ่นไม่ได้

“จะทำอะไรก็บอกอินบ้างสิคะ อินวางแผนเดินทางกับพลอยดิบดี แล้วพี่อิฐกับพี่ภูมิก็มาทำลายแผนปุบปับ”

“พี่ผิดเอง พี่อยากไปกับน้องอิน แล้วก็เปิดโอกาสให้อิฐกับน้องพลอยด้วยไง อินอยากให้สองคนนั้นลงเอยกันไม่ใช่หรือ”

ดูเหมือนคำพูดของเขาจะปิดปากอินทิราได้ชะงัด

“ก็บอกอินก่อนก็ได้ อินจะไปว่าอะไร”

“ไม่เอาน่า หายงอนนะ ยิ้มก่อนเร็ว”

ชายหนุ่มว่า เขาวางศอกบนพนักพิงของเบาะที่นั่ง โน้มตัวใกล้ ใบหน้าอยู่ไม่ห่างจากคนหน้างอและอินทิราก็รู้สึกถึงความชิดใกล้นั้นดี

“ไปกันเถอะ” พูดอุบอิบพร้อมหลบสายตา อย่ามองใกล้ อินใจสั่น!

“ยิ้มก่อน” ชายหนุ่มไม่ยอมออกรถ เขารอจนอินทิราหันมา แยกเขี้ยว ให้ จึงยื่นมือไปจับแก้มสองข้างของหญิงสาว ดึงเบา ๆ ให้เกิดรอยยิ้ม

“พอใจยัง”

“ยัง” ตอบทั้ง ๆ ที่ยังประคองใบหน้าหญิงสาวด้วยมือทั้งสองข้าง นิ้วหัวแม่มือข้างหนึ่งเกลี่ยเบาบนผิวเนียน ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจนชิด

“จะยิ้มให้พี่หรือจะให้พี่จูบ เลือกเอา”

“อย่ามาหาเรื่องแต๊ะอั๋ง!” อินทิราเน้นเสียงพร้อมกับยกมือขึ้นดันใบหน้าของชายหนุ่มออกไป เขินทีไรเสียเปรียบทุกที ลองข่มอายแล้วทำเป็นไม่รู้สึกอะไรบ้างสิ เขาจะทำอย่างไร

แล้วเธอก็ได้รู้....

เขาก็ยื่นมือมาคว้าเธอเข้าไปจูบน่ะสิ!

 

เมื่อรถของชายหนุ่มเคลื่อนสู่ถนนใหญ่ ซึ่งสองข้างทางมีพ่อค้าแม่ขายรถเข็นจอดเรียงราย ภูมิจอดรถเมื่อหาที่ว่างริมถนนได้ แล้วหันมายิ้มให้หญิงสาวจนตาหยี

“หิว หาอะไรกินดีกว่า”

“อินกินแล้ว” ตอบอัตโนมัติก่อนจะนึกอะไรได้ “พี่ภูมิยังไม่ได้กินอะไรหรือคะ”

“ยัง ว่าจะมากินกับน้องอินแต่เจอรถติด เลยเพิ่งมาถึงเนี่ย”

“งั้นพี่ภูมิอยากกินอะไรล่ะคะ เดี๋ยวอินนั่งเป็นเพื่อน”

“ซื้ออะไรที่กินในรถได้ดีกว่า เดี๋ยวจะไปถึงช้ากว่าสองคนนั้นเกินไป”

เมื่อชายหนุ่มว่าเช่นนั้นอินทิราจึงพยักหน้าอย่างว่าง่ายแล้วก้าวออกจากรถ ยังไม่ทันตั้งตัว มือเล็กก็ถูกมือใหญ่คว้าไปจับแล้วพาเดินไปยังรถเข็นที่ขายอาหารยามเช้าหลากหลายเสียแล้ว

“ข้าวเหนียวหมูปิ้งไหมคะพี่ภูมิ”

ภูมิยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น ข้าวเหนียวหมูปิ้งคือของโปรดของอินทิรามาตั้งแต่เล็กจนโต ตอนเธอเด็กกว่านี้ เกือบทุกครั้งที่เขามาหาอิศราที่บ้าน มักจะต้องมีข้าวเหนียวหมูปิ้งติดมือมาฝากเธอเสมอ และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน อินทิราก็ยังเป็นอินทิราคนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“ยิ้มอะไรคะ” ถามเสียงเง้างอด เธอมีอะไรน่าขัน

“ยิ้มขำน้องอิน ยังชอบข้าวเหนียวหมูปิ้งไม่เปลี่ยนเลย จำได้หรือเปล่า เมื่อก่อนต้องอ้อนให้พี่พาไปซื้อที่หน้าปากซอยตลอด”

คำพูดของชายหนุ่มดึงความทรงจำในวัยเด็กให้ผุดพราย ครั้งหนึ่งพี่ภูมิเคยเป็นพี่ชายสุดที่รักของเธอนอกเหนือไปจากพี่อิฐ จะว่าไปแล้วเธอติดเขามากกว่าพี่ชายของตัวเสียอีก เพราะพี่ภูมิมักจะตามใจน้องอินเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่ค่อยจะห้ามเหมือนพี่ชายเท่าไร จึงทำให้อินทิราตามติดเขาต้อย ๆ ในขณะที่พี่ชายจะมีเด็กหญิงบ้านตรงข้ามมาเดินตามมากกว่า 

----------------------------------

ใครตามอ่านอยู่ ส่งเสียงบ้างนะค้า เค้าจะได้รู้ว่ามีคนรอ


หัวใจอ้อนรัก <-------- เรื่องของพี่อิฐกับพลอยค่ะ


อีบุ๊กพี่อิฐกับพลอย



พี่ภูมิกับอิน



แพ็กคู่ราคาประหยัดค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #22 น้ำตาล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 23:12
    ติดตามอ่านอยู่คร้า สนุกมาก

    #22
    0