29 เม.ย 2550 หลังจากสอบวัดผลเสร็จได้ 2 วัน ( วู้ว~ คะแนนคณิตนำโด่ง เอ....หรือเพราะคนอื่นมันไม่ได้ตั้งใจสอบกันฟะ )
นังหนูแจมก็ได้ไปเที่ยวทะเล
อุแหม....หาดทรายก็ขาว น้ำทะเลก็ใส โรงแรมที่พักอยู่ก็มีสระว่ายน้ำด้วย อย่างกะฝันจริงๆ
แต่ ไอ้นั่น ดันมา ไอ้เราก็เลยเล่นน้ำไม่ได้เลย
ไอ้นั่น.....อะไรน่ะเหรอ ก็ฝนน่ะสิค๊า.....
ใครจะรู้ว่าพายุจะเข้า ฝนจะตกไม่ลืมหูลืมตา ไม่ลืมหน้าลืมหลังอย่างเงี้ย
30 เม.ย 2550 ไอ้เด็กบ้าเริ่มแผลงฤทธิ์ ตอนที่นังหนูแจมยก น้องเห็ด ( เก้าอี้รูปเห็ด ) ขึ้นมานั่ง มันก็ร้องกรี๊ดๆยกใหญ่ เผอิญ ตระกูลของนังแจม มันมีนิสัยอย่างนึง
ถ้ารู้ว่าแกล้งแล้วออกอาการ ก็ต้องยิ่งแกล้งน่ะสิคะ
ไอ้เราก็แกล้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ไอ้เด็กบ้านามย่อ จ. ( ชื่อคล้ายเราเลยวุ้ย ) ก็ยิ่งร้องกรี๊ดๆเข้าไปใหญ่ และแล้ว
เพี๊ยะ!!!!
ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมฟาดมือใส่แขนดังเพี๊ยะ ไอ้เราก็
เพี๊ยะ!!
" ให้มันรู้หน่อยใครเป็นใครนะ แกตีมาชั้นก็ตีคืน " ไอ้เด็กบ้านั่นกรี๊ดลั่นจนแทบต้องปิดหู ( เด็กผู้ชายห่าอะไรวะ กรี๊ดเก่งฉิบหาย ) แล้วมันก็เอาไม้ที่แขวนประตูมาฟาดใส่แขนเราเฉยเลย
เจ็บค่ะ เจ็บจนแทบร้อง
" เจมส์ตีพี่แจมเหรอ ตีพี่ไม่ได้นะ!! " ท่านแม่ของน้องเขาโวยวายขึ้นมา ไอ้เราเลยอดที่จะมีโอกาสเอาไม้นั่นฟาดคืนเลย
นี่ถ้าเป็น ไอ้ฟลุ๊ค นี่ ร้องกรี๊ดๆแบบนี้โดนตบแล้วส่งให้แม่ไปกระทืบซ้ำแน่ หึ
( เรื่องนี้ มีเหตุผลมากพอที่จะให้แม่กระทืบอยู่แล้ว นี่ถ้าเจมส์เป็นลูกแม่นี่ ไม่เหลือแน่ )
1 พ.ค 2550 ฝนยังคงตก อยู่ๆก็มีโทรศัพท์แล่นกริ๊งมาหาท่านแม่ นังหนูแจมที่กำลังจ้ำบุพเฟ่มื้อเช้าอยู่ ก็เปิดหูฟังสิคะ ( เสือกสมชื่อจริงๆ )
" อะไรนะ! ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก! ก็เขาบอกให้เตง ( มาจากคำว่า ตัวเอง แม่เค้าหน่อมแน้มมั้ยล่ะ ) ไปโทรเช็คไง เห็นมั้ยล่ะ! " อยู่ๆแม่ก็โวยวายดังลั่น ไอ้เราก็ไม่ได้สนใจ
" แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย เดี๋ยวไอ้แจมก็ไม่ได้เข้าเรียนกันพอดี!! "
อ้าวเวร....เรื่องหนูเหรอเนี่ย!!
ทีนี้ไม่สนก็เป็นอันต้องสนสิค๊า!!
คุณแม่มองหน้าลูกสาวตัวเองพักนึงแล้วเปลี่ยนที่ไปคุยแถวบันได
หลังจากนั้น นังแจมก็พอรู้ค่าวๆว่า ร.ร. ที่หนูจะไปอาศัยนี่ มันมอบตัววันนี้!!!!!
ซวย ค่ะ ซวย
แต่ถึงอย่างนั้น นังแจมก็ยังหลับคารถเหมือนเดิม ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวกับเขาเล้ย ว่าพ่อแกจัดการให้เรียบร้อยแล้ว
หลังจากนั้น เราก็ไปตลาดน้ำราขดำเนิน ณ ราชบุรี กินก๋วยเตี๋ยว ร้านอร่อย 15 บาทชามนึง แล้วถ่อไปบ้านแม่ของแม่ของมีมี่ ( ยายของมีมี่นั่นเอง ) นั่งฟังไอ้เด็กบ้านั่นร้องกรี๊ดๆแย่งของกับมีมี่อยู่ต้องหลายชั่วโมง กว่าจะได้กลับบ้านที่คิดถึง
**********************
ว่าด้วยเรื่อง หาหนังสือที่ตามหามานาน เจอแล้ว
Goth นั่นเอง หาตั้งนานกว่าซะเจอ ( และมันก็กลายเป็นการกู้หนี้ยืนสิน ที่ต้องใช้ด้วยงบที่กะจะเอาไปช๊อปการเทศกาลหนังสือจนได้ )
เข้าใจอะไรเยอะๆเลย
Goth นี่มีอะไร คล้าย โคนันเยอะเลย มีข้อแตกต่างกันนิดหน่อยตรงที่
- อิทซึกิ จะใช้คำว่า " คุณ คือคนร้ายใช่มั้ย " และก็ใช้คำว่า " โอกาสที่เป็นไปได้ไม่ใช่ศูนย์ " ต่างกับโคนันที่จะมั่นใจในตัวเองขนาดที่ใช้คำว่าว่า " คุณคือคนร้าย " และ " แน่นอน " อยู่บ่อยๆ
- อิทซึกิ จะรู้ว่า คนนี้เป็นคนร้าย ได้จากสัญชาตญาณส่วนตัว ประมาณว่า " ถ้าเป็นผม ผมจะทำอย่างนี้ " ต่างกับโคนันที่มักจะเจอหลักฐานได้โดยบังเอิญ
- Goth จะไม่มีตำรวจมาเกี่ยวข้อง และจุดจบของคนร้ายไม่ติดคุกเสมอไป
- เหตุผลของคนร้ายในเรื่อง Goth จะมี " ฆ่า คือ งานศิลปะ " " ไม่อยากให้มือต้องติดกับร่างอย่างนั้น " " ฆ่า เพราะ แค้นที่มาทำร้ายหมา " " ฆ่า เพราะบุคลิกที่สองสั่งให้ทำ " " ฆ่าเพราะอยากฆ่า ( ไม่ก็ฟันสวยดีเลยอยากฆ่า ) " ประมาณว่าโรคจิตแทบทุกคน แต่โคนัน จะว่ามาประมาณ การเงิน ธุรกิจ ชู้รัก ประมาณเนี้ย
แต่ก็สนุกมากเลย ถือว่าคุ้มเงินที่ซื้อไปนะเนี่ย
***************************
2 พ.ค. 2550 นังหนูแจมฝันอะไรก็ไม่รู้ พึลึกบรรลัยขนาดที่ว่าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะฝันอะไรที่เพี้ยนขนาดนี้
ประมาณว่า กระป๋องแฟนต้าน้ำแดงกระป๋องเบ้อเริ่มอาละวาด และก็มีขบวนการ เทเลทับบี้เรนเจอร์ ( เรนเจอร์ คือ หนังแนวขบวนการห้าสี ) มาปราบด้วยความยากลำบาก แล้วก็ฝันว่าตัวเองเป็นเด็กอนุบาลในเหตุการณ์อีกนี่
อ๊าคคคคคค!!! ตรูจะบ้า
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
3 พ.ค. 50
242
0
ความคิดเห็น