แรงบันดาลใจในการคิดพล๊อตเรื่องของผม ...สิ่งใกล้ตัว

แรงบันดาลใจ ในการคิดพล็อตเรื่อง

(จากเรื่องราวใกล้ตัว)

          อยู่ๆ วันหนึ่ง หรืออาจจะเป็นคืนหนึ่ง ในสภาวะที่เหมาะสมทั้งอุณหภูมิ ความชื้น สภาพดินฟ้าอากาศ ค่าเงินบาท  ตลอดจนสภาวะทางเศรษฐกิจและการเมืองเอื้ออำนวยจนเกิดการอยากเขียนนิยาย เรื่องสั้น ขึ้นมาสักเรื่อง หลายคนอาจจะมีวิธีการคิดโครงเรื่องขึ้นมาด้วยวิธีการแตกต่างกันออกไป (ถ้ามีเวลา กรุณาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ จะได้แลกเปลี่ยนแนวคิดกัน) ส่วนผมมีอีกวิธีหนึ่งคือใช้ประสบการณ์ตรงและความคิดนั่นล่ะครับ มาประยุกต์ใช้ เรียกว่าประมวลสิ่งใกล้ตัวมาใช้ให้เกิดประโยชน์

          ตัวอย่างเช่น วันหนึ่ง ที่ทำงานผมได้มีการเปลี่ยนหัวหน้าเป็นคนใหม่  และก็เป็นไปตามประเพณีว่า  หลายคนในหน่วยงานเริ่มวิ่งเข้าหาหัวหน้าใหม่ ด้วยรูปแบบ วิธีการ แตกต่างกันออกไป ตามความสามารถถนัดเฉพาะตัวของแต่ละบุคคล ตั้งแต่ซื้ออาหารการกินมาประเคนถึงห้อง เห็นหัวหน้าเดินมารีบวิ่งไปกางร่มให้  (ทั้งที่แดดไม่ได้ร้อนอะไรมากมาย) การรวมทีมไปมอบดอกไม้ ของขวัญเสื้อผ้าอาภรณ์จิปาถะ

           หัวหน้าคนนี้บอกในที่ประชุมครั้งแรกว่าไม่ชอบสีดำ ตั้งแต่วันนั้นเป็นมา แทบไม่มีใครใส่ชุดดำเยื้องกายให้ปรากฏ ปากกาเซ็นชื่อทำงานกลายเป็นสีน้ำเงินแทบทั้งหมด ความดีความชอบถูกจัดสรรปันส่วนโควตาไปตามหน่วยงานย่อย สงครามในการแย่งขั้นเงินเดือนเริ่มต้นขึ้นราวสงครามเย็นหรือสงครามกองโจร

            ปัจจุบันหัวหน้าคนนี้ย้ายไปแล้วครับ แฟชั่นสีดำกลับมาระบาดอีกครั้งหลังจากถูกเก็บกดมานาน

          ผมก็นำเมนของเรื่องคือ หัวหน้า การประจบเอาใจเจ้านาย มาขยายหรือเน้นน้ำหนักทั้งเหตุการณ์และความสัมพันธ์กันให้มากขึ้นจนเกินจริง เพื่อให้แนวเรื่องออกมาเป็นแนวตลกร้าย หาเหตุการณ์ให้ตัวละครทุกตัวมาพบกัน นึกไปนึกมาก็คิดได้ อะไรจะเหมาะกว่างานเลี้ยงล่ะครับ เป็นฉากสำคัญของเรื่อง ก็จะได้แนวเรื่องสั้นขึ้นมาคร่าว ๆ  แต่ยังขาดแก่นหลักของเรื่องก็เลยคิดหาเหตุการณ์สักอย่างมาเป็นจุดหักมุม

          คิดไปคิดมา ก็นึกถึงว่างานเลี้ยงต้องมีเด็กเสิร์ฟ และเด็กเสิร์ฟนี่เองเหมาะที่จะนำมาเป็นจุดหักมุม โดยสวมรอยขโมยซีนของคำว่า “หัวหน้า” มาลงที่เด็กเสิร์ฟ ทุกอย่างลงตัวเป๊ะ !  

          เท่านี้ก็จะได้งานเขียนขึ้นมาเรื่องหนึ่ง ส่วนจะดีหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ได้งานเขียนขึ้นมา 1 เรื่องในเวลาไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั่งพิมพ์ก๊อก ๆ แก๊ก ๆไปตามเรื่องตามราว อย่างน้อยก็เก็บเอาไว้อ่านคลายเครียดให้กับตัวเองได้ครับ

เรื่องประกอบหัวข้อ

http://writer.dek-d.com/saiyanit/writer/viewlongc.php?id=624746&chapter=24