WIN : BLIND LOVE ___(NAMSONG)

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 22 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 มี.ค. 58


   


 

ตอนที่ 22

ความจริง

 



 


            มื้ออาหารเย็นถูกจัดจานประดับโต๊ะไว้อย่างสวยงาม ซึงฮยอนยิ้มให้กับคิมจินอู คู่หมั้นของเขา
นานแล้วที่ไม่ได้ลิ้มชิมรสมือของอีกฝ่ายเพราะงานที่เข้ามาจนล้น

            ภายในห้องสลัวมีแสงเพลิงจากเทียนหลอมละลายส่องสว่างนวลกระทบไล้ใบหน้าคม
มีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งที เขาเองก็อยากจะมีเวลาทำอะไรให้ซึงฮยอนได้บ้าง

“นานแล้วนะที่เราไม่ได้ทำอะไรกันแบบนี้”
เสียงทุ้มชวนฟังดังเรียกมุมปากสองข้างยกขึ้นเปื้อนดวงหน้าสวย

“นายเองก็กินเยอะๆล่ะ”

            ชิ้นเนื้อถูกยกมาวางไว้บนจาน แต่ยังไม่ทันได้เข้าปากเสียงโทรศัพท์มือถือจากกางเกงสีเข้มได้ดังขึ้น
ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ที่มีคนมาขัดบรรยากาศหวาน คิ้วหนาเลิกตัวสูงขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อชื่อของคนที่ไม่คิดว่าจะติดต่อมา

“ว่าไงแทฮยอน”

“คุณช่วยมารับผมหน่อยได้มั้ย
?

“เกิดอะไรขึ้น นายอยู่ที่ไหน
?

“ผมไม่รู้ ทางมันมืดมากแล้วก็มีป่าทั้งสองข้าง”

“แล้วมินโฮล่ะ
?

“ผมทะเลาะกับพี่ คืนนี้ผมไปห้องคุณได้มั้ย
? คุณๆมือถือผมแบตจะหมดแล้ว คุณรีบๆมานะ”

            ปลายสายตัดไป คิมจินอูมองซึงฮยอนที่มีสีหน้าไม่ดีนัก
“แทฮยอนว่าไงบ้าง
?

“เด็กนั่นดันทะเลาะกับมินโฮแล้วตอนนี้ให้ฉันไปรับทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
แต่เดี๋ยวให้คนจับสัญญาณมือถือ คืนนี้นายกลับห้องนายไปก่อนนะ”

            ฝ่ามือวางลงบนไหล่เล็ก คิมจินอูพยักหน้าอย่างเข้าใจ
ร่างสูงคว้ากุญแจรถอย่างรีบร้อนก่อนจะตามมาด้วยเสียงปิดประตู











            คิมจินอูทิ้งตัวลงบนโซฟาสีเข้ม ลมหายใจอุ่นพรูออกมาจากจมูกรั้น ดวงตาเหม่อมอง
ซงมินโฮที่ยืนสูบบุหรี่อยู่นอกระเบียง เมื่อหลายนาทีก่อนอีกฝ่ายโทรมาเพื่อขอเจอเขาที่ห้อง

            ชายหนุ่มที่อยู่กับคนรักในห้องของตัวเอง โดยมีห้องของคู่หมั้นอยู่ชั้นบน
ริมฝีปากเหยียดยิ้มให้กับตนเองอย่างสมเพช

            ไอเย็นจากกระป๋องโลหะที่สัมผัสแก้มกระชากให้ออกมาจากห้วงความคิด
พื้นที่ข้างกายถูกแทนที่ด้วยร่างหนา

“เบียร์หน่อยมั้ย
?” คนตัวเล็กปฏิเสธ นั่งมองซงมินโฮที่ยกเบียร์ขึ้นดื่ม
สายตาคมจดจ้องไปยังคนรัก คำพูดของนัมแทฮยอนได้ดีที่อีกฝ่ายรู้จักกับคู่อริ

            ถ้าคิมจินอูเป็นคนที่ทรยศหักหลังจริง ยังไม่รู้เลยว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป


ปลายนิ้วสากเกลี่ยเส้นผมละเอียดที่คลอเคลียแก้มระเรื่อ

“นายรู้จักซึงฮยอนมั้ย
?

            ลมหายใจสนะดุดทันทีที่ได้ยินคำถาม ดวงตาหลบมองต่ำเลี่ยงสายตาคมจากเจ้าของเสียง
ไม่คิดว่าจะดิ้นคำถามนี้จากซงมินโฮ

            ชายหนุ่มไม่ทราบว่าอีกคนรู้เรื่องระหว่างเขาและคู่หมั้นตื้นลึกเพียงไหน
แต่หากปฏิเสธออกไปอีกฝ่ายอาจจับได้ว่าโกหก


            ได้แต่ภาวนาว่าอย่างให้ค่ำคืนนี้เป็นฝันร้ายที่ติดตามไปตลอดกาล


“ก็...รู้จักกันน่ะ มีอะไรรึเปล่า
?

            เป็นไปตามที่นัมแทฮยอนพูด ความรู้สึกผิดถาโถมซัดหัวใจที่อ่อนล้า เขาโง่เองที่ไม่ฟังน้องชายให้ดี
ซงมินโฮยังคงจดจ้องใบหน้าสวยที่เปื้อนด้วยความกังวลจนเห็นได้ชัด ดวงตากลมที่เคยส่องประกายกลับหม่นหมองไม่เป็นดังเคย แม้อีกฝ่ายจะไม่พูดอะไร แต่สิ่งที่แสดงฉายออกมากลับดังชัดเจนว่าเรื่องระหว่างของคนรักและซึงฮยอนต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่

            คำถามบางอย่างปรากฏขึ้น
            ท่ามกลางความกลัวข้างในใจ

“นายรู้จักซึงฮยอนได้ยังไง
?

“ก็..เพราะนายนั่นแหละ”

            คำตอบที่เล่นเอาคนฟังถึงกับแปลกใจ คิ้วเข้มเรียงขมวดเข้าหากันรออีกคนอธิบาย

“ตั้งแต่ที่นายทิ้งฉันไป ซึงฮยอนก็เลยเข้ามา”


“แล้วนายสองคน..คบกันมั้ย
?

            คำถามที่ยากเกินจะตอบ คิมจินอูอยู่ในสถานะที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออก เขาไม่อยากโกหกซงมินโฮไปมากกว่านี้ แต่ขณะเดียวกันเขาเองก็ไม่อยากให้อีกคนจับได้ว่าเขาทรยศหักหลัง ปล่อยให้ความเงียบปรากฏอยู่แบบนั้น เหมือนระยะห่างทั้งสองคนจะไกลออกเรื่อยๆจนซงมินโฮต้องฉุดอีกคนด้วยคำถามเดิม

“ว่าไง นายเคยคบกับซึงฮยอนมั้ย
?




“ไม่เคย”


            ขอโทษด้วยนะ














            อีกครั้งที่นัมแทฮยอนกลับมาที่ห้องนี้ ซึงฮยอนปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนที่ชวนอึดอัด
เดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ น้ำเย็นรินลงแก้วใสถูกส่งออกไปให้แขกที่มาเยือน

“ขอบคุณ”

“อืม ตามสบายเลย”

            ดวงตาเรียวมองแผ่นหลังกว้างที่เดินออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกระเบียง ถึงแม้อีกฝ่ายจะเคยสร้าง
แผลเจ็บปวดไว้กับเขา แต่ก็ไม่คิดเลยว่าซึงฮยอนจะลงมือทำร้ายใส่ความเขาอีกเป็นครั้งที่สอง
เพราะที่ผ่านมาไม่ว่าเขาจะมีเรื่องทุกข์ใจอะไรอีกคนก็ดูจะตั้งใจยินดีรับฟัง

            แต่เพราะไว้ใจ สุดท้ายอาจกลายเป็นความเจ็บปวด


นิ้วกลมเลื่อนหน้าจอกดบันทึกเสียงก่อนจะเดินไปยืนข้างๆคนที่อัดนิโคตินเข้าปอด
กลิ่นบุหรี่ที่แตกต่างกว่ากลิ่นของพี่ชาย มันทำให้นัมแทฮยอนผู้เกลียดกลิ่นบุหรี่แต่กลับคิดถึงมันมากที่สุด
ในตอนนี้ โดยเฉพาะสัมผัสขมแต่กลับร้อนผ่าวติดอยู่ปลายลิ้น

“แล้วทำไมอยู่ๆมินโฮถึงทิ้งนายไว้แบบนั้น”

“ก็เขากำลังเข้าใจผมผิด”

“เรื่อง
?

“เขาคิดว่าผมขโมยข้อมูลบริษัทเอามาให้คุณ”

            นัมแทฮยอนเหลือบมองสังเกตปฏิกิริยาของร่างสูง แต่ซึงฮยอนกลับดูนิ่งเฉยจนไม่สามารถอ่านความคิดได้ ปลายมวนกระดาษถูกเพลิงร้อนมอดไหม้ไปอย่างช้าๆ ดวงตาคมจดจ้องมาที่ร่างบางโดย
ไม่มีทีท่าหวั่นไหวกับคำพูดเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

“แล้วทำไมมินโฮถึงคิดแบบนั้น
?

“พี่เขาไปเจอเอกสารในห้องของผม แล้วบังเอิญเอกสารเหล่านี้มันดันเป็นข้อมูลที่คุณ
เพิ่งจะปล่อยออกมา คุณทำแบบนี้ทำไม ไหนว่าคุณให้พี่จินอูเข้าใกล้พี่มินโฮเพื่อให้เขามีความสุขไง!”

            ลมหนาวพัดบาดผิวกาย ปลายจมูกเริ่มแดงระเรื่อ ฟันขาวกัดเบาที่ริมฝีปากสีสดพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองก่อนจะถอนหายใจยาวออกมา

“คุณโกหกผม ผมอุตส่าห์ให้โอกาสคุณลืมเรื่องไม่ดีที่คุณทำกับผมไว้
แต่ทำไมคุณต้องมาทำร้ายผมอีกด้วย”


“ฉันไม่มีทางเลือก”

            มวนบุหรี่ถูกบดขยี้ลงในกระถาง

“มินโฮกำลังสงสัยจินอู ฉันเลยจำเป็นต้องใส่ร้ายนาย”

“ผมน่าจะเชื่อพี่มินโฮตั้งแต่แรก ว่าไม่ควรยุ่งกับคุณเลยจริงๆ”

คนตัวเล็กเดินเข้าห้องมา ข้อมือขาวกลับถูกรั้งไว้ด้วยฝ่ามือหยาบ นัมแทฮยอนหันมามองซึงฮยอน
ดูแปลกไปกว่าทุกที ถึงแม้จะโกรธมากขนาดไหน แต่พอเห็นสายตาที่เคลือบด้วยความเห็นใจ
มันทำให้ความกระด้างค่อยๆอ่อนโยนขึ้นมา


            เขาเองทำเรื่องบาปกับพี่ชายก็เพราะรัก
            ซึงฮยอนก็กำลังทำผิดใส่ร้ายเขาเพียงเพราะรักคิมจินอูเช่นกัน

“ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่นายอย่าบอกมินโฮเรื่องนี้ก่อนที่จินอูจะไปจีนได้มั้ย
ฉันไม่อยากให้จินอูมีบาดแผลก่อนที่จะไม่ได้เจอมินโฮอีก”

“นั่นมันเท่ากับว่าคุณกำลังให้ผมไปบอกพี่มินโฮว่าผมทำผิดเองเลยนะ”

“ถือว่าช่วยมินโฮละกัน หมอนั่นก็ยังคงรักจินอู คงรู้สึกไม่ดีถ้ามารู้ว่าถูกคนรักหักหลัง”


            เหตุผลที่มีอิทธิพลต่อจิตใจ ภาพรอยยิ้มอบอุ่นที่ซงมินโฮมักจะมีให้คิมจินอูเสมอฉายซ้อน
ขึ้นมา นัมแทฮยอนรู้ดีว่าพี่ชายของเขารักอีกคนมากขนาดไหน ถ้าสิ่งที่เขาทำจะทำให้พี่ชายมีความสุข
เขาเองก็จะยอมทำ


            บางครั้งความรักก็ทำให้คนเรายอมกลายเป็นคนโง่เพื่อปกป้องเขาไว้
            ถึงแม้จะไม่เคยอยู่ในสายตาอีกฝ่ายเลยก็ตาม









            ประตูลิฟต์เปิดออกตัวเลขถูกกดให้สว่างขึ้น นัมแทฮยอนถอนหายใจยาวที่ชีวิต
กลับต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ ทั้งที่ความจริงเขาเองก็มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ แต่แล้ว...

“ผมจะยอมช่วยคุณ เพื่อแลกกับการที่คุณห้ามมายุ่งกับพี่มินโฮอีก”
“ตกลง ขอบคุณที่ช่วยนะแทฮยอน”


            เขาไม่รักแล้วยังจะทำให้เขาเกลียดอีก

ดวงตาเรียวภายใต้กรอบแว่นมองไฟล์เสียงที่เพิ่งถูกบันทึก สองมือล้วงเข้ากระเป๋า
ประตูลิฟต์เปิดออกปรากฏร่างคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ



“พี่มินโฮ...”

            คนที่ถูกเรียกชะงักไปเล็กน้อยรู้สึกแปลกใจที่นัมแทฮยอนถึงมาอยู่ที่นี่ได้
ชายหนุ่มเลือกที่จะเก็บคำถามไว้แล้วยืนอยู่อีกมุมหนึ่งในกล่องสี่เหลี่ยมแคบ ไม่มีแม้แต่คำพูดใด
ถึงแม้จะโดนคนใจร้ายทิ้งไว้แบบนั้น แต่นัมแทฮยอนเองก็อยากจะปรับเข้าใจกับพี่ชาย

“พี่มินโฮคือ..”

            ยังไม่ทันจะได้พูดจบ ร่างสูงรีบก้าวเดินออกไปทันทีที่ถึงชั้นหนึ่งโดยไม่สนใจ
สายตาขอร้องของน้องชายแม้แต่น้อย

            สารภาพตามตรงว่าซงมินโฮยังคงรู้สึกผิดที่ดันทิ้งน้องชายไว้คนเดียวแบบนั้นเพราะอารมณ์เ
พียงชั่ววูบ คำพูดร้ายๆคล้ายมีดแหลมที่ทิ่มแทงทำร้ายจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ตอนนี้ชายหนุ่มกำลังตก
อยู่ในสภาวะสับสนไม่รู้ว่าจะเชื่อคำพูดของคนรักหรือน้องชาย อยากจะอยู่คนเดียวค่อยๆคิดหาความจริง
ที่ซ่อนตัวอยู่

            ขายาวก้าวเดินย่างไม่สนใจเสียงเรียกที่ไล่ตามหลัง นัมแทฮยอนรีบวิ่งไปรั้งชายเสื้ออีกคนไว้

“ผมขอกลับด้วยนะ”

ซงมินโฮยังคงยืนนิ่งอยู่แบบนั้น จากมือที่จับชายเสื้อเลื่อนมาเป็นวงแขนที่กระชับกอดจากด้านหลัง
ใบหน้าสวยซุกลงกับบ่ากว้าง

“ผมขอโทษที่ผมขโมยงานพี่มาแบบนั้นที่ทำไป..ที่ผมทำไปเพราะอยากเอารถมาแลกคืนให้พี่”

“.............”

“ผมจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว พี่จะยังโกรธผมอยู่ก็ได้ แต่อย่าผลักไสผมอีกเลยนะ”

            นัมแทฮยอนเลือกที่จะโกหกยอมผิดแทนคิมจินอู น้ำเสียงแผ่วเบาแต่กลับดังชัดในโสตประสาท
มือหนาจับมือเล็กตรงเอวไว้ก่อนจะค่อยๆแกะออกซงมินโฮเดินออกไปโดยไม่แม้จะหันกลับมามองคนที่
ยืนน้ำตาคลอ






            ประตูรถปิดลง จมูกโด่งพรูลมหายใจออกราวกับว่าเพิ่งผ่านช่วงเวลาที่แสนลำบาก
น้ำเสียงสั่นเครือขอร้องยังคงดังก้องอยู่ในความคิด ถึงแม้เขาจะโกรธอีกฝ่ายมากขนาดไหน
แต่นัมแทฮยอนกำลังทำให้เขากลายเป็นคนที่พ่ายแพ้อ่อนแอ

            เท้าเหยียบคันเร่งเคลื่อนยานยนต์สู่ถนนด้านนอก รถเบรคหยุดชะงักกะทันหันจนพาร่าง
ชายหนุ่มขยับไปด้านหน้าเล็กน้อย ซงมินโฮบีบแตรรถเสียงดังลั่นอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงไฟสว่างจ้า
ฉายภาพน้องชายที่กำลังลงไปนั่งกองกับพื้น

            คนพี่รีบเดินลงมาอย่างหัวเสียมองคนที่กำลังปัดเนื้อตัว

“ทำบ้าอะไรของนาย
!

“ก็พี่ไม่ยอมให้ผมกลับด้วย”

“แล้วมันใช่เรื่องที่จะต้องมาเดินตัดหน้ารถกันมั้ย
?

            ก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด ร่างเล็กค่อยๆยันกายลุกขึ้นยืน
มือหนารีบเข้าพยุงเมื่อเห็นอีกคนดูทรงตัวไม่ค่อยดี

“ไหวมั้ย เมื่อกี้พี่ชนนายรึเปล่า
?

            น้ำเสียงแข็งกร้าวอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ความเป็นห่วงเข้ามาแทนที่ความขุ่นเคืองข้างในใจ
ต่อให้เขาพูดจาร้ายขนาดไหนแต่นัมแทฮยอนก็ยังคงส่งรอยยิ้มมาให้เขาเสมอ

            ริมฝีปากสีสดระบายรอยยิ้มพลางส่ายหัวไปมา
“ผมตกใจเสียงรถก็เลยล้ม ไม่เป็นอะไรหรอก”

            เสียงหวานครวญเบา ซงมินโฮมองมือตัวเองที่จับบาดแผลที่เปื้อนบนแขนขาว
ชายหนุ่มรีบปล่อยออก

“เจ็บมากมั้ย
?

“แผลนิดเดียวเอง เจ็บน้อยกว่าตอนพี่ทิ้งผมไว้คนเดียวอีก”

            คำพูดที่เล่นทำอีกคนสะดุดลมหายใจ ในสายตาของนัมแทฮยอนเขาเองคงดูเป็นคนที่ใจร้าย
แต่เพราะตอนที่ทำมันเป็นเพียงอารมณ์ที่ไม่ทันได้คิด พอสุดท้ายก็มานั่งสำนึกผิดทุกครั้ง เขาเองก็ทำร้ายนัมแทฮยอนมามาก ถึงโกรธไปคงทำอะไรไม่ได้เพราะอย่างไรเสียนัมแทฮยอนก็ยังคงเป็นน้องชายอยู่ดี


“แทฮยอนกลับด้วยกันนะ”










            เสียงลมหายใจดังเบาสม่ำเสมอเป็นหลักฐานชิ้นดีที่บ่งบอกว่าเด็กน้อยกำลังตกอยู่ในห้วงนิทรา
รอยยิ้มบางเปื้อนใบหน้าเข้ม ฝ่ามืออุ่นเกลี่ยเส้นผมนุ่มที่บดบังใบหน้าสวย

“แทฮยอน” เปลือกตาสีน้ำนมค่อยๆหรือมองทัศนียภาพด้านนอก

“ถึงแล้ว” นัยน์ตาสีเข้มมองคนที่มองมาที่เขา สายตาของซงมินโฮที่ตอนนี้มีเพียงเขาอยู่คนเดียว
ความสุขล้นจนห้ามไม่อยู่ร่างกายตอบสนองด้วยกันยิ้มกว้างออกมา

“ยิ้มอะไร
?

“เปล่า..แค่มีความสุขเฉยๆ” เข็มขัดนิรภัยถูกปลดออก

“มีความสุข เรื่อง
?


“แค่อยู่ใกล้ๆพี่ ผมก็มีความสุขแล้ว”


            คำสารภาพตรงๆตามกลับทำให้หัวใจของคนฟังเต้นผิดจังหวะ
ซงมินโฮมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดที่ท่วมท้น

“พี่ขอโทษนะที่พูดหรือทำไม่ดีกับนายบ่อยๆ”

“ไม่เป็นไรผมเข้าใจ รีบจอดรถได้แล้ว เดี๋ยวผมไปรอบนห้องนะ”

            ชายหนุ่มพยักหน้า คนตัวเล็กโน้มใบหน้าก่อนที่จะจูบเข้าที่แก้มหยาบไม่ทันได้ให้อีกคนได้ตั้งตัว

“รีบๆตามมานะ ผมคิดถึง”


            ทิ้งระเบิดไว้กองใหญ่ ซงมินโฮมองน้องชายที่เดินหายเข้าตัวอาคารไป
รอยยิ้มกว้างที่เกิดขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ


            เพิ่งรู้ว่านอกจะแพ้น้ำตาแล้ว ยังแพ้ความน่ารักอีก
            ถ้าจะให้ถูกต้องจริงๆ เขาอาจกำลังแพ้นัมแทฮยอนอยู่ก็ได้



สายตาเหลือบไปเห็นวัตถุเหลี่ยมสีดำที่วางอยู่บนเบาะข้างตัว

            มือถือของนัมแทฮยอน


ความอยากรู้ถูกสะกิดขึ้นมา บางทีความจริงอาจจะซ่อนอยู่ในนี้
เบื้องหลังสามสัมพันธ์ที่กลบไว้

ชเวซึงฮยอน
คิมจินอู
นัมแทฮยอน



ความจริงอาจถูกขุดขึ้นเฉลยเร็วๆนี้







TBC


 

มาแล้วววววขอโทษที่หายไปนานเลยนะคะเพราะมัวแต่ฝึกงาน
ตอนนี้เรียนจบแล้วววว แต่ชีวิตยังไม่จบเพราะต้องทุ่มอ่านหนังสือเตรียมสอบใบประกอบด้วย
T_T
แต่ก็พอมีเวลามาอัพให้หายคิดถึงบ้าง ไม่รู้มีใครคิดถึงกันบ้างรึเปล่า
แต่ไรต์คิดถึงรีดเดอร์มากกมากกมากกเลยนะ ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกแท็ก
#ฟิคไบลนด

 

ทุกกำลังใจ มันทำให้เรารู้สึกดีมากมากมากมากกเลยล่ะ ตอนฝึกงานแอบมานั่งอ่านยิ้มเป็นบ้าอยู่คนเดียว

55555 ส่วนเนื้อหาที่ถูกตัดตอน 17 ส่งให้หมดแล้วน้าแต่ไม่แน่ใจว่ามีตกหล่นใครไปมั้ย ถ้ายังไม่ได้ก็มาทวงกันได้นะคะ
ตอนนี้ไรต์มีคำถามอยากจะถามว่าปกติรีดเดอร์ชอบวิธีการอัพฟิคแบบไหน

1. อัพทีละนิดแต่มาบ่อย 2-3 วันครั้ง
2. อัพตอนนึให้จบแต่อาจจะมาอาทิตย์ละครั้ง
ช่วยตอบกันด้วยนะเพราะจะได้พิจารณาดูว่าอัพแบบไหนดี เพราะปกติจะเป็นคนชอบรออ่านทีเดียว
จะฟินทีเดียว มาทีละนิดบางทีเนื้อหาไม่ต่อเนื่องอ่านไว้ก็ลืม มันฟินไม่สุด
55555
ใครชอบแบบไหนแสดงความคิดเห็นกันได้เลยนะ

ขอบคุณที่สนับสนุนกันมาตลอด
<3


#ฟิคไบลนด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

622 ความคิดเห็น

  1. #600 Deffiex (@Deffiex) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 04:17
    สงสารนายเอกเหลือเกิน ..
    #600
    0
  2. #522 topimet (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 03:10
    ไรท์คะ เค้าเพิ่งตอน 17 ไรท์ไปวันนี้ ตัเงใจจะอ่านให้จบวันเดียวเลยเพราะติดมากมาย &#128514;&#128514;&#128514; อยากให้ไรท์อัพอาทิตย์ละครั้งค่ะ อนากฟินทีเดียวเลยไม่อยากค้างค่ะ

    ขอบคุณมากนะคะที่สร้างสรรค์งานดีๆ ให้ได้อ่าน

    จะคอยซัพพอร์ตเสมอค่ะ อิอิ

    ป.ล. รบกวนส่งตอน 17 ให้หน่อยนะคะ pimpika27@gmail.com ค่ะ
    #522
    0
  3. #493 aoyaanya (@aoya-anya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 13:11
    มิโนจะได้รู้ความจริงใช่มั้ย
    #493
    0
  4. #405 jaa loverit forever (@jaa-loverit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 16:48
    มาทีเดียวจบคะ อ่านละต่อเนื่องดี
    #405
    0
  5. #393 เเว่นน้อย ^_^ (@yee_hohoo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 17:01
    โอ้ยยยยยย สนุก แงงงง สนุกมาก แงงงงง
    #393
    0
  6. #370 nongdragon (@siriratjunsita) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 21:55
    โอ้ยยลุ้นๆ พี่มิโนจะรู้ความจริงแล้ว





    ....เค้าชอบแบบทีเดียวจบมากกว่า
    #370
    0
  7. #366 aum5120 (@a-u-m5120) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:31
    มินโฮจะรู้ความจริงแล้ว ?????? 
    เป็นคนดีเกินไปแล้ว นัมแทฮยอน 

    #366
    0
  8. #365 FonSweety_rainy (@namfonwin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 18:33
    สงสารนัมอ่ะ พี่ท๊อปติดอะไรเนี่ย มิโนจะรู้ความจริงแล้ว ลุ้นๆๆๆๆๆ ชอบให้อัพแบบเต็มเรื่องเลยคะ มันจะได้ไม่ค้าง สนุกมาก ติดตามต่อนะคะไรท์เตอร์ ^^
    #365
    0
  9. #364 mnianmo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 23:42
    มินโฮจงรู้ความจริงเร็วๆเถอะะะ
    #364
    0
  10. #363 Vipp 'Mintopp (@swmintop) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 07:35
    นัมอัดเสียงไว้ใช่มั้ยยย มิโนเปิดฟังเลยยยยยเฮ้ ไรต์อัพแบบครบตอนดีกว่า เค้ารอได้ จุ้บๆ
    #363
    0
  11. #362 OilGance (@oilgence) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 00:20
    ชอบแบบครบตอนอ่า อาทิตย์นึงอัพทีก็ได้นะไรท์ ไม่ว่ากัน ตอนหน้าขอฟินๆนะ สู้ๆๆๆ
    #362
    0
  12. #361 OilGance (@oilgence) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 00:19
    เค้าชอบอ่านทีเดียว ไม่ชอบแบบมาทีละนิด อาทิตนึงอัพทีก็ได้นะไรท์ เราเข้าใจ ตอนหน้าขอฟินๆนะ
    #361
    0
  13. #360 Hmjj (@mbhamham) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 23:19
    ซับซ้อนจริงๆ เหมือนเรื่องจะดีแล้วแท้ๆ แล้วไรท์ก็มาทิ้งระเบิดตู้มมมม
    #360
    0
  14. #359 mimimino (@nattarieee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 22:21
    ชอบแบบอัพครบตอนค่า สู้ๆค่าไรท์
    #359
    0
  15. #357 Ff_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 20:00
    โหยยยยยยยยยยยยยย ท็อปมีแผนไรอีกปะเนี่ย ไม่อยากเชื่ออะไรท็อปแล้ว!! แต่ทำไมน้องนัมยอมเชื่อท็อปล่ะ ครั้งที่แล้วที่โดนใส่ร้ายนี่ยังไม่เข็ดอีกหรอ โอ้ยยยยยยยยย แล้วยังจะไปรับผิดทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดเลยเนี่ยนะ น้องนัมรักคุณซงมากเกินไปจนเห็นความสุขของคุณซงมาก่อนความสุขของตัวเองปะเนี่ยยยยย



    จริงๆน้องนัมควรจะโกรธคุณซงปะคะ แต่น้องนัมดันไปพูดดีๆกับคุณซง แต่ก็ดี ขอให้คุณซงหลงความน่ารักของน้องนัมแบบโงหัวไม่ขึ้นเลย55555555555555555555



    ไรท์รีบมาอัพต่อเลยนะคะ สู้ๆๆๆ เรารออ่านอยู่&#10084;&#65039; เราอยากรู้มากเลยว่าคุณซงจะเข้าไปเจอของดีในโทรศัพท์น้องนัมหรือเปล่า งื้ออออออออออออ



    ปล. ขอเป็นแบบข้อ 2. ค่ะไรท์ มาทีเดียวเลยดีกว่า อัพทีละนิดแล้วมันไม่ต่อ คนอ่านอย่างเราจะยิ่งค้างมากกกกกกกกกก อิอิ
    #357
    0
  16. #356 CK Wincle (@kavaleearworn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 19:02
    สมกับการรอ โอ๊ยยยยยยยยยยย ~ /-
    #356
    0
  17. #355 Ma Re Na (@kana_marena) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 18:16
    ชอบแบบ 2 ค่าา จบตอนทีเดียวไม่ค้างคา ^_^
    #355
    0
  18. #354 narit (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 15:39
    รอตั้งนานน อัพแล้วซินะ

    มินโฮจะรู้ความจริงแล้วสินะ

    สงสารน้องนัม TT
    #354
    0
  19. #353 bam (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 13:38
    อัพทีเดียวจบแต่อาทิตย์ละครั้งค่ะ ไม่งั้นมันค้างงง

    ขนาดจบยังค้างเลยย งื้ออออ มาต่อไวๆน้าาา

    สู้ๆนะคะไรท์คิดถึงนะ ลุ้นจะแย่แล้วว่าพี่มินโฮจะรู้ความจริงไหม
    #353
    0
  20. #352 windy G (@winnapark) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 12:39
    อัพที่เดี๋ยวเลยเถอะขอล่ะ มันค้างมาก
    #352
    0
  21. #350 maohed (@maohed) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 10:38
    นี่จิดนิ้วตาม มินโฮต้องรู้ความจริงแน่ๆ ตอนนี้ได้เจ็บของจริงเลย แต่หวังว่าจะไม่ม่ว่านัมมาช่วยสองคนนั้นปิดบังอีกนะ กำลังใจอ่อนแล้วเชียว อยากให้หวานๆกันสักทีเราสงสารนัม ฮืออออ. ยินดีด้วยนะป่านเรียนจบแว๊วจุดพลุฉลองอิอิ. อัพอาทิตย์ละครั้งก็ได้ ไม่อยากค้างอ่า 55555 ขอบคุณฟิคค่า
    #350
    0
  22. #349 nambigel (@abteeraporn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 01:23
    คุณซงจะรู้ความจริงแล้ว ลุ้นตอนต่อไป อัพแบบไหนก็ได้ค่ะ รอได้หมด
    #349
    0
  23. #348 Annie Phuangjan (@annie146) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 01:19
    อยากให้สามวันอัพครั้งนึงนะ
    #348
    0
  24. #347 fan_noname (@ravi-pear) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 01:07
    2 จย้าาาาาาาา รักเรื่องนี้มาก นี้รออยู่นะะะะ ชุ้บบ
    #347
    0
  25. #346 939496S (@jacklex) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 01:06
    อัพทีเดียวในหนึ่งอาทิตย์เลยค่ะ อัพทีละนิดมันค้าง 5555555555
    #346
    0