วันที่เริ่มท้อ เหนื่อยใจ และ ...มันอะไรกันนักหนาฟะ

วันนี้เป็นวันสุดซวยของอันดาเลยมั๊ง ???  กลับมา พร้อมกับได้รับข่าวว่า  บอร์ดนิยายโดนป่วน  ก่อนหน้านี้เมื่อคืนยังเจอเหตุการณ์ โทรศัพท์หาย  แถมเมื่อเช้าตื่นมาคอเคล็ดอีก อะไรก็ไม่หนักเท่ากับ.....สิวขึ้น 4 เม็ด กรี๊ดดดดดดด ....   … เออ เอาเข้าไป อย่างเซ็งเลยอ่ะ...  หมดสวยแน่ งานนี้ ( ความสวยยิ่งมีน้อยๆอยู่ เฮ้อ  !)

ยัง ยังไม่หมดเรื่องของความซวยแค่นั้น เมื่อเพื่อนโทรมาบอกว่า เลื่อนกำหนดในการขนของไปฝึกงานต่างจังหวัด จากวันอาทิตย์ เป็นวันเสาร์  แล้ววันเสาร์เรามีนัดกับเพื่อน โอ้......จอร์ท......ทำไงดี มือถือก็หาย ติดต่อไม่ได้ จำเบอร์เพื่อนไม่ได้ ซวยสุดๆ งานนี้ ยังคิดไม่ออกว่าจะติดต่อยังไง .....

แล้วคิดหรอ  ว่าเรื่องซวยจะหมดแค่นั้น ถ้ามีแค่นั้น คงไม่เอามาเขียนไดอารีหรอก เพราะ .... ว่า หลังจากที่กำลังจะกดอัพไดอารีนี่ ระบบดันบอกว่า ให้ล๊อคอิน  เหอๆ  แล้วไอ้ที่พิมพ์ไปทั้งหมดก็หายไปหมดนะสิ  ถามได้  มันจะเหลือให้เร๊อะ......

และท่านก็เข้าใจถูกแล้วว่า.....................ที่ท่านกำลังอ่านในขณะนี้คือที่ข้าน้อยพิมพ์รอบสอง =_='

ว่าแล้วก็ไปดีกว่า ต้องไปติดต่อทำซิมใหม่  หาทางติดต่อเพื่อนให้ได้  ซวยอ่ะคะ....