| 10 มีนาคม 2549 ชื่อตอน : คำสารภาพจากปากลูกผู้ชายคนหนึ่ง ! เกริ่นเรื่อง : ผมไม่เคยรู้สึกกับใครเหมือนที่รู้สึกกับคุณ ! นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่ผมเขียนอะไรไร้สาระ เพราะอารมณ์เพียงวูบหนึ่งเท่านั้น อารมณ์ของผู้ชายคนหนึ่ง ที่พูดไม่ค่อยเก่ง เอาใจใครไม่ค่อยเป็น แต่ยอมง้อเธอคนหนึ่งได้ทุกครั้งที่เห็นว่าหน้าสวยๆนั้นบึ้ง ช่วงเวลาที่ผ่านมา กี่ปีที่ผมยอมรับว่าชีวิตผมเปลี่ยน เปลี่ยนไปเพราะใครคนหนึ่ง ที่ผมยอมให้มีอิธิพลเหนือชีวิตผมได้ ในชีวิตหนึ่งที่เกิดมา มีเพียงไม่กี่สิ่งที่ผมรักเท่าชีวิต ชาติศาสน์กษัตริย์ สำคัญ เสมือนเลือดเนื้อที่ผมต้องตอบแทนด้วยหน้าที่ พ่อแม่ที่ผมรักหนาที่ผมต้องสำนึกในคุณท่านด้วยวิญญาณความเป็นลุกทั้งหมด น้องที่ผมห่วงด้วยความเป็นพี่ และเพื่อนๆที่ผมรักด้วยความผุกพันธ์ แต่อีกสิ่งที่ผมรัก คือเธอคนหนึ่ง คนที่ผมไม่เคยคิดว่าผมจะรักใครได้เท่านี้มาก่อน คนที่ทำให้ผมได้เอ่ยปากสัญญาว่าจะรักเสมอ ! แล้ววันนี้ สิ่งที่ผมรักนั้น ได้สูญหายไปพร้อมกับรอยแห่งความเจ็บซ้ำและไม่เข้าใจกันและกัน โอกาสที่ผมจะได้อธิบายมันหมดไปพร้อมกับการตัดสายสัมพันธ์ที่เธอเป็นคนบอกกับผม ที่ผ่านมาผมยอมให้คุณเสมอ แต่ครั้งนี้ผมยอมให้ไม่ได้ จะเข้าใจบ้างไหมว่าที่ผมเลือกทำไปทุกอย่างเพราะใคร เคยคิดถึงอนาคตที่เคยบอกกับผมไว้ได้รึเปล่า ? ผมเลือกที่จะอยู่ใกล้ๆ แม้อันตราย แต่ขอแค่กำลังใจจากผู้หญิงคนหนึ่ง ผมก็ไม่กลัว สิ่งที่ผมกลัวคือ คำว่า " รักแท้แพ้ระยะทาง " ยอมรับว่าผู้ชายคนนี้ขี้ขลาดมากที่ไม่กล้าที่จะเสียงกับคำนั้น แต่ในชีวิตคนเราต้องมีสักอย่างที่กลัว และสำหรับผมแล้ว มันก็คือคำนั้นนั่นเอง วันนี้ผมอาจไม่ปกตินัก ที่ลุกมาเขียนอะไรที่ไม่ค่อยจะใช่ตัวผม แต่เชื่อผมอีกครั้ง เหมือนที่เคยเชื่อว่า ความรู้สึกที่ผมมีตอนนี้ มันเกินที่จะกั้นเอาไว้คนเดียวแล้ว การเขียนไดอารีครั้งแรกของผม ไม่คิดว่าจะมาเขียนเล่าเรื่องราวที่เรียกว่าอกหัก น่าสมเพชตัวเอง แต่ที่ผมหวังไว้ลึกๆคือ ขอให้เธอคนนั้นได้อ่าน ได้รับรู้ มันอาจจะไม่ชัดเจนในคำพูด แต่ผมเชื่อว่า ณ ตอนนี้ เราสองคนยังคงใจตรงกัน และสามารถเข้าใจความหมายในใจกันได้อยู่ ยังคงเป็นเช่นนั้นอยู่ใช่ไหมครับ ? ลัน ..... ผู้ชายคนหนึ่งที่ยังไม่ตัดใจไปจากคุณ ![]() หยุด ----- กรูฟไรเดอร์ http://www.songparty.com/jukebox/media_file/Groove_riders-bmg_love-yood.wma |
คำสารภาพจากปากลูกผู้ชายคนหนึ่ง !
เขียนโดย
similun_anda
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
10 มี.ค. 49
241
18

ความคิดเห็น
เฮีย เฮียเขียนได้ไงอ่ะ ไม่เข้าใจผู้ชายอย่างเฮียเขียนได้ โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยทอดมันยอดมาก อยากรู้จังว่าผู้หญิงที่เฮียชอบอ่ะ ใครเอ่ย ผู้หญิงคนนั้นโชคดีมากเลยนะที่มีผู้ชายอย่างเฮียรัก
เฮีย อย่าร้องไห้เลยน่า โลกนี้ยังมีดีเสมอ ความสดใสในโลกยังมีอยู่แม้ว่ามันกำลังจะหายไปแล้วก้อตามนะ
หนูยังจาเปนกำลังใจที่อยู่ในที่ลับ ๆ ในเฮีย เสมอ แม้ว่าเฮียจะหัวเราะกวนประสาทหนูแค่ไหนก้อตาม
เฮีย ถ้าเลือกที่จะรักแม้ต้องเสียคนที่เฮียรักดีแล้ว เพราะการที่เราได้รักใครสักคนดีกว่าที่ไม่ได้รักใครเลย
และเป็นคนไร้หัวใจอย่างมาก จำไว้นะเฮีย
เฮียยังมีคนอื่นที่พร้อมกับกำลังใจให้เฮียเสมอ อย่าซดน้ำใบบัวบกมากนะเฮีย หนูเป็นห่วงว่านิยายจะไม่ได้อ่านต่อ
ท่านอันฝากดูแลเฮียด้วยเด้อ เด๋วเฮียปั่นนิยายไม่ได้
เจ้าหญิงสีเงิน
อ้วก ! ฉันโกหกได้ไงนี่ อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยย ฉันพูดโกหก โกหก โกหก
ไม่น่ะ ฉันพูดโกหกกกกกกกกกกกกกกก
วันนี้เฮียมาแปลกแฮะ
เฮียลันเป็นอะไรไปหว่า
ผู้หญิงคนนั้นโชคดีจิงๆที่มีผู้ชายอย่างเฮียมารักน่ะ
อย่าเสียใจไปเลยนะถ้าเป็นคู่กันจิงๆ เดี๋ยวก็ได้คู่กันเองแหละน่า
ในโลกนี้ยังมีคนที่รักเฮียอีกตั้งหลายคนนะ
อีโรติกคนนี้ขอเป้นกำลังใจให้นะคะ
เฮียลัน สู้ สุ้!!
เฮียลันหนอเฮียลัน วันนี้กิ๊กพึ่งคุยกับพี่อันเรื่องนี้ของเฮียไปเอง
มันทำให้กิ๊กรุว่าเฮียเปลี่ยนไปเพราะเทอคนนั้นจิงๆ แต่ว่านะคะเฮีย ถ้าตอนนี้มันไม่ได้เปนอย่างที่เราเคยหวังไว้ หรืออย่างที่เคยเป็น
เฮียจงปล่อยเทอไปซะ เทอคงไม่ใช่คนที่ใช่จิงๆสำหรับเฮีย รุว่ามันอาจจะทำใจได้ยาก แต่ว่าชีวิตของเฮียไม่ได้มีแค่เทอเพียงคนเดียวเท่านั้น
ชีวิตของเฮียยังอีกยาวไกลนะ เฮียยังต้องได้เจอกับคนที่ใช่กับเฮียจิงๆ และพร้อมที่จะเปนคู่ของเฮีย
เฮียเคยบอกกับกิ๊กว่าไรจำได้ไม๊ "อยู่เพื่อตัวเอง" เฮียจำคำพูดของตัวเองได้ไม๊
เวลา 2 ปีที่เฮียกับเทอคนนั้นมีให้กันมันอาจจะสร้างความผูกพันและความรักที่เฮียมีให้เทอมากมาย แต่เมื่อมันมาถึงจุดๆหนึ่ง จุดที่คิดว่ามันไม่ได้แล้วไม่ไหวแล้ว เราจงอย่าไปยื้อมันไหวนะคะเฮีย
ยิ่งยื้อมันก็จะทำให้ไม่เปนผลดีกับเฮียเอง แล้วก็นะเฮีย ตอนนี้เฮียอย่าเอาตัวเฮียไปผูกติดกับมัน ยิ่งเฮียเครียด เฮียเหนื่อยล้า เฮียเสียใจ มันก็จะทำให้คนรอบๆตัวเฮียรุสึกแบบนั้นไปด้วย เฮียลองหันมามองรอบตัวเฮียสิ ว่ามีคัยอีกหลายๆคนที่รักเฮียและคอยเปนห่วงเฮียเสมอ ถึงแม้เฮียจะไม่มีเทอคนนั้นแต่เฮียยังมีคนที่รักเฮียอยู่อีกมากมาย
และ 1 ในนั้นก็มีกิ๊กอยู่ด้วยนะ ถึงแม้กิ๊กจะรุจักกับเฮียไม่นาน แต่ว่ากิ๊กรุสึกเหมือนสนิทกับเฮียมากๆ แต่ไม่รุว่าเฮียจะคิดเหมือนกิ๊กไม๊ กิ๊กคิดว่าการที่กิ๊กได้คุยกับเฮีย มันได้สร้างความผูกพันและความรักจากสิ่งที่ก่อตัวเล็กๆกลายเปนความผูกพันและความรักที่แน่นแฟ้น
อยู่เพื่อตัวเองนะคะเฮีย จงอย่าไปยึดติดกับมัน เหมือนที่เฮียเคยบอกกับกิ๊กบ่อยๆ
เฮียเปนแบบนี้แล้วกิ๊กเศร้าไปด้วยนะ พิมไปจะร้องไห้ไปเยย 55+
รักและเปนห่วงเฮียเสมอนะคะ
อย่าเสียใจไปเลยนะเฮียลัน
เบลว่าผู้หญิงที่เฮียรักอะ เป็นผู้หญิงที่โชคดีมากเลยนะ
คิดซะว่าเค้าเป็นบันไดขั้นหนึ่งของประสบการณ์ชีวิต
ที่เราต้องเดินผ่านไปเพื่อพบกับคนใหม่ และก้าวใหม่ที่สูงกว่าเดิม
ถ้าเรามัวแต่หยุดอยู่ตรงนั้น แล้วเมื่อไหร่เราจะได้เดินหน้าต่อไป
แต่ยังไงก็ตาม เบลก็เลือกที่จะอวยพรให้คนๆนั้น เลือกที่จะเดินจูงมือกับเฮียขึ้นไปด้วยนะคะ
ปล.ขอบคุณที่ไปเม้นท์ให้นิยายเบลนะคะ เบลกรี๊ดลั่นบ้านเลยอะ ตกใจหมด >_<
คุณให้ "กำลังใจ" พัตมา พัตก็ขอเอาคืนให้คุณแล้วกัน
ไม่ใช่ไม่อยากรับนะ แต่เอาฝากไว้ก่อนถ้าวันไหนคุณดีขึ้นเอามาคืนที่พัตด้วย
เพราะตอนนี้พัตก็มืดแปดด้านแล้วจริงๆกับปัญหาของตัวเอง
ทำไมช่วงนี้มันถึงมีแต่ปัญหานะ
ไม่อยากใช้สิมิลันอันดาล๊อคอินในไดเฮียเลยใช้ของตัวเองซะ
ในฐานะที่เป็นน้องนะ ฟังไม่ฟังก็แล้วแต่ แต่จะบอกว่า
เฮียอ่ะ ทำดีที่สุดแล้ว
ไม่ใช่ว่าอันยุให้แตกอะไรหรอกนะ แต่เห็นสภาพเฮียแล้วก็อดสงสารไม่ได้ ทำไมอ่ะ เฮียไม่เคยเป็นอย่างนี้นี่
เข้ามาในไอดียังตกใจว่าเฮียเนี่ยนะเขียนไดอารีกะเขาด้วย
อันอยากจะบอกว่า ทุกอย่างที่เฮียทำ อย่าไปเสียดาย อะไรที่เราพยายามคว้าแล้ว แต่มันยังหลุดลอยไปก็คงต้องไป ถ้ามัวแต่มองตาม และคอยให้มันกลับมาละก็ เจ็บเปล่าๆนะ
ไม่รู้สิ.....โตแล้วก็คิดเอาละกัน
เจ้ายักษ์ซุ่มซ่ามของน่าย่นเป็นไรไปเนี่ย >_< โอ๋ๆ ^O^ เอาน่าเจ้ายักษ์เอ๋ย >O< อย่างน้อยในที่สุด ในที่ซู๊ดดดดดดดดดดดด >_< น่าย่นก็ได้รู้ความจริงแล้ว ว่ายักษ์ก็มีหัวใจ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก >O< พระเจ้าช่วยกล้วยเลิกทอด (หึหึหึ....เห็นทอดกันเยอะจัด --..-- )
เอาล่ะ เข้าเรื่องดีกว่า --..-- เฮียลันผู้(ไม่)น่ารัก น่าย่นปลอบใครไม่เป็นอ่า --..-- จริงๆก็อยากให้กำลังใจนะ แต่ว่าเฮียคงไม่อ่อนแอขนาดนั้นหรอกใช่มั๊ย! อีกอย่าง น่าย่นไม่เคยรู้สึกแบบเฮียซะด้วยสิ ^O^ เอิ๊กๆ แต่น่าย่นจะไม่บอกให้เฮีย สู้ ! เพราะเรื่องแบบนี้ มีแต่เฮียเท่านั้นที่จะบอกกับตัวเองได้ ว่าจะ"หยุด"หรือจะทำยังไงต่อไป ไม่มีใครคิดหรือตัดสินใจแทนเฮียได้ นอกจากตัวและใจของเฮียเอง
เง้อ --..-- น่าย่นไม่อยากเห็ยยักษ์ทำหน้าเศร้าหรอกนะ >_< มันดูแม่งๆ 555 >O<
อ้อ...มีคนบอกน่าย่นว่า เฮียลันของน่าย่นเป็นคนแข็งนอกอ่อนใน ได้ยินครั้งแรก --..-- น่าย่นคิดถึงมังคุดอ่า^O^ หิวเลย--..-- แต่ว่าดูแล้วมันก็น่าจะใช่แฮะ อืม.........งั้นเอางี้ >_< น่าย่นว่าเรียกเฮียว่าเจ้ายักษ์ซุ่มซ่าม มันยาวเกินไป เรียกว่า
พ่อเทพบุตรมังคุดดีกว่า เอิ๊กๆ >O<
ปล. อ่านแล้วอย่าลืมหัวเราะนะ ๐^______________^๐
เมื่อคืนแอบคุยกันอย่าคิดว่าไม่รุนะ หึหึ
เออ มีแต่คนให้กำลังใจ แล้วย้อนไปดูความเห็นตัวเอง
อึ่ย!!!!!!! โฮะๆๆ มัน.....
ตายละ สายแล้ว ไปเรียนดีกว่า
ไม่มีอะไรจะบอกมากมายนักแต่เฮียจงรู้ว่า ...
การที่ได้รักเขาแต่เขาไม่ได้รักก็อย่าหวังมากนะท่านลัน เพราะบ้างที่ใจของเราเหนื่อยล้ากับการต้องทุกข์ทรมาน แล้วท่านยังคิดว่าเขายังจะมีใจให้กับเรามันอาจจะทำให้เราต้องทุกข์มากยิ่งขึ้น
เฮียมีหัวใจ หนูรู้ แต่เฮียต้องค้นในของตัวเองว่า เทอคนนั้นใช่สำหรับท่านไหม ? อาจจะไม่ใช่แต่มีความรู้สึกว่าเทอสำคัญ นั้นก้อเป็นเหตุผลของใจอีกเรื่องหนึ่ง
แต่ถ้าเทอไม่ใช่คำที่ ใช่ สำหรับเฮียจริง ๆ ก้อขอให้เฮียปล่อยหัวใจตามอารมณ์ที่ใจเรียกร้องสักที อย่ามัวมานั่งคิดถึงความรักเก่า ๆ ที่เทอคนนั้นเป็นคนเลิกสัมพันธ์ต่อท่านลันเอง
แล้วจะรู้ว่าหัวใจยังมีความหวังเสมอในการที่จะรักใครสักคน ...
อย่างหนูเองก็คงต้องเขียนไดเปิดความรู้สึกในใจของตัวเองต่อผู้ชายคนนั้นสักทีหนึ่งว่ามีความรู้สึกอย่างไง
อย่าอ่อนแอเพราะผู้หญิงคนหนึ่งล่ะ
ความรู้สึกของท่านคนเดียว เลือก ตามที่หัวใจเรียกร้องในความรู้สึก
อย่าใช้ความหลังเก่า ๆ นะคะ เพราะบางทีเมื่อสายไปแล้วจะรู้สึก
ความรู้สึกจากส่วนลึกข้างในใจ
อ้าวว้าง..หวั่นไหว..และสับสน
เจ็บ...เมื่อเห็นเธอเคียงข้างใครบางคน
รัก...คือเหตุผลที่เป็นที่บั่นทอนหัวใจ
จากวันนั้นเส้นทางรักเราสิ้นสุด
แต่คน-คนนี้ไม่อาจหยุดหัวใจไว้ได้
หนึ่งอาทิตย์-หนึ่งเดือน-หนึ่งปีที่พ้นไป
เธอรักใครต่อใครแล้วมากมาย
แต่ฉันยังวุ่นวายกับหัวใจที่มัน..ไม่ลืมเธอ
เอากลอนนี้มาฝากนะเจ้าคะ บางทีอาจจะตรงกับความรู้สึกของเฮียเองว่า ใจของเอ๊ยเหมือนกันกับกลอนรักหวาน ๆ นี้หรือเปล่า ...
บางที่การได้นั่งคิดอยู่คนเดียวอาจจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมด
มาเติมกำลังใจให้ใครคนหนึ่งค่ะ
กำลังใจ...ลิตรละ 0 บาท นะ
แต่ว่าบวกลบค่าทางเท้า ก็ต้องคิดสักนิดหน่อย
มีกำลังใจน้อยน้อยมามอบให้
อยากจะใคร่บอกท่านให้หายเศร้า
ถ้าท่านอยู่ท่ามกลางความเงียบเหงา
ขอให้เราอยู่ใกล้คลายกังวล
(เอิ๊กๆ บ้ากลอนๆ บ้ามากเลยช่วงนี้)
สู้ๆ นะท่าน รอนิยายเรื่องใหม่ของท่านอยู่ กร๊ากก
(ทวงเผื่อถึงตอนหน้า 555)
"ทุกข์ สุข อยู่ที่ใจเรา"
ขอโทดนะคะ ที่เสียมารยาทโพส เพราะว่า เราไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว
แต่ถ้าเป็นเรา เราจะดีใจนะ ที่มีคนให้ "กำลังใจ"
คุณก็ทราบดีอยู่แล้ว ว่าคนเราเกิดมา ต้องเผชิญกับอะไรหลายอย่าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เราพบเจอ จะเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจของคนเรา แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
อาจจะมีบางช่วงบางเวลา ที่ผิดหวัง เสียใจ แต่ถ้าหากผ่านเวลานี้ไปได้แล้ว
ก็จะมองเห็นว่ามันเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับปัญหาอีกหลากหลายในชีวิต
ขอเป็นกำลังใจให้คุณ ผ่านพ้นช่วงเวลานี้ไปให้ได้นะคะ มันไม่ยากเกินไปสำหรับคุณแน่นอน
Happiness to be created .. ความสุข ต้องสร้างมันขึ้นมานะ ^^
สาวๆ มาเม้นท์เยอะมาก
จิ๊ อิจฉา หึหึ
แหม นะ ของเฮียคบกันกี่ปีหรอคะ ของอ้อม หนะ 4 ปีเลยนะกลัวเหมือนกัน กับคำว่า รักแท้แพ้ระยะทาง ความห่างทำให้คนเปลี่ยน
อ๊ากซ์........ มันเผาเปนเดะหม่าย ไม่ค่อยรุเรื่องของเฮียๆทั้งหลายหรอกนะ แต่ว่า
อยากเปนกะลังจายให้เฮียน้า อือๆ เราพูดไรดีๆเปนเหมือนกันแหะ -*-
เด๋วมันเผาร้องไห้แทนเอง บ่ต้องห่วง