<b><font color=#ff9933>ไปเที่ยวสวนสยาม ทะเลกรุงเทพกัน !

วันนี้เป็นวันว่าง หลังจากที่ไม่ค่อยมีเวลาว่างมากนักเนื่องจากการทำงานอันหักโหม!!!!

ก็เลยจัดการนัดเพื่อนไปเที่ยวเพื่อผ่อนคลายความหย่อนยานกัน และสถานที่ท่องเที่ยวของเราในวันนี้ก็คือ
 " สวนสยาม...ทะเลกรุงเทพ ฯ"  
ยะฮู้!
  

( ภาพนี้หาจากเนต เพราะไม่ได้ถ่ายฉากข้างหน้ามาเอง เลยขอยืมให้เห็นภาพกัน)

( เหตุผลที่เลือกไปเที่ยวที่นี่เพราะใกล้ และมีบัตรลดค่าเครื่องเล่นและบัตรผ่านประตู...บัตรรวมเครื่องเล่นและสวนน้ำ ปกติ350 ลดเหลือ 300 หรือ บัตรค่าเข้าสวนน้ำ จาก 200 ลดเหลือ 100 และ 50 บาทในผู้ใหญ่และเด็กตามลำดับ หมดเขต 30 กันยายน 2550 ก็เลยต้องรี๊บ...รีบ...ไปใช้ซะ...อ่านะ งกเล็กน้อยถึงปานกลาง )

นัดเพื่อนไปถึงที่หมาย 10 โมงเช้า งานนี้ไปกันตั้ง.....สองคน! (เยอะมาก -_-)" ก็อย่างว่าล่ะ จะมีใครเล่นแบบนี้อีกหว่า นอกจากเราสองคนที่...คนหนึ่งเป็นสาวที่ไม่รู้จักโต....ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา สมอง และสองเต้า (เฮ้ย!!! อันสุดท้ายมันไม่เกี่ยววุ้ย!)

ไปถึงก็ตรงดิ่งไปซื้อบัตรผ่านประตู...ตอนแรกก็ไม่แน่ใจว่าไอ้บัตรฟรีเนี่ยมันจะใช้ได้รึเปล่า ก็เลยไปถามเจ้าหน้าที่ดู เขาก็บอกว่าใช้ได้ แล้วก็อธิบายให้ฟังว่ามีเงื่อนไขยังไง ไอ้เราก็กำลังอยู่ในช่วงความงกครอบงำ....คึกสิคะ งานนี้...ต้องคุ้ม ต้องประหยัดที่สุด...ดังนั้น บัตรชุดจึงเป็นทางเลือกสุดท้ายที่....ถูกต้องนะคร้าบบบบ!!!

พอได้บัตรผ่านปุ๊บ พวกเราก็แทบจะซิ่งสองขาเข้าไปในสวนสยามเสียให้ได้ พอไปถึงก็....เหอะๆ รูปสิคะ...วิวสวยๆในนี้ไม่ถ่ายรูปแล้วจะไปทำอะไร ก็จัดการถ่ายแชะๆ กันสองคน ผลัดกันถ่ายกันเองอย่างอนาถา เหอๆ รูปที่ออกมาก็....อย่างที่เห็น



 ถ่ายเสร็จซักพัก ว่าจะหาเครื่องเล่นเล่นซะหน่อย ไอ้ท้องไม่รักดีของคุณเพื่อนก็ชวนอารมณ์เสีย หิวขึ้นมาซะงั้น ( ฮ่วย....มาเที่ยวยังจะห่วงกินอีกนะ แง่งๆๆ หมดมูดเลย ) ไอ้เราก็อยากเล่น ไอ้เพื่อนก็อยากกิน...สรุปว่า ซูชิที่ซื้อมาจากหอพักก็ช่วยชีวิตได้แป๊บหนึ่ง 

กินได้ประมาณครึ่งชั่วโมง ก็พอดีกับที่เดินหาเครื่องเล่นนั่นล่ะ เพื่อนเค้าก็หิวขึ้นมาอีก....อารมณ์เสียอีกรอบ ในที่สุดก็ต้องหาที่กิน....ขณะที่กินอยู่นั่นเอง สายตาสอดรู้ของ...ใครดีล่ะ เอาเป็นว่าของเพื่อนละกันนะ(เราไม่ค่อยเลยเนอะ ชั่วๆที่โยนให้เพื่อนหมด)ก็เหลือบไปเห็นแผนที่เที่ยวภายในสวนสยาม...เฮ้ย! เอามาจากไหนอ่ะ ทำไมเราไม่ได้ 
ถามได้ความว่า....เขาแจกตั้งแต่หน้าประตู....อ้าวหรอ ?....นึกไปนึกมาก็....อ่อ...ก็พวกเราดันซิ่งเข้ามายังกับจะไปตามควายเลยนี่หว่า เลยอดได้ซะงั้น!!! 
ว่าแล้วก็ต้องย้อนกลับไปที่ทางเข้าใหม่ เพื่อเอาแผนที่...ดีที่ว่าเดินมาไม่ไกลเท่าไหร่นะ...( คิดๆดูแล้วว่า ถ้าไม่มีแผนที่นี่...หลงแน่ๆ ดูแต่ป้ายตามทาง มีหวัง วนกันอยู่แถวร้านอาหารนั่นล่ะ)



ได้แผนที่เสร็จ ท้องไส้ของคุณเพื่อนก็กินอิ่มแล้ว เราสองคนก็เริ่มตะลุย...สวนสยามกันเต็มที่!!!! ............แต่เดี๋ยวก่อน งานนี้ต้องมีศึกษาเส้นทาง(เพื่อประหยัดพลังงานไง อิอิ)



ตั้งหลักได้ก็....นี่เลยค่ะ ไปเล่นเรือไวกิ้ง( ที่นี่เขาเรียกว่ามังกรสองหัว ชื่อแปลกๆ) 



อยากจะบอกว่าเครื่องเล่นที่นี่ เล่นกี่คนเขาก็เปิดให้เล่นทุกรอบ เรากับคุณเพื่อนเลยขึ้นไปนั่งเด่นเป็นประธานกันสองคนo_o!......
พอได้เวลาเล่นปุ๊บ เครื่องก็ค่อยๆสูงขึ้น...สูงขึ้น.......สูงจนเริ่มเสียวจนต้องกรี๊ดออกมา....(เราเองกรี๊ดเพราะอยากให้คนอื่นหันมาเล่นไอ้นี่เป็นเพื่อนกันมั่ง เล่นสองคนแล้วมันไม่หนุก)
แต่เพื่อนเรานี่...ร้องเพราะหวาดเสียวจริงๆ....แล้วเสียงของเราสองคนก็ได้ผล...เพราะมันทำให้มีคนมาเล่นเพิ่มอีก...3 คนแนะ...(โคตรจะเยอะ) คนเริ่มมี เสียงร้อง(ของเพื่อนข้างๆ)ก็ยิ่งมาก....จนในที่สุด เขาก็ไล่เค้าลงมาจากเครื่องเล่นเพื่อให้คุณเพื่อนได้สูดดม อมยาประสาคนแก่ ( ฮา) 
ปล่อยให้เราฉายเดี่ยวคนเดียว เหอๆๆๆๆ (ที่หัวเราะเนี่ย เสียวนะเฟ้ย แต่ทำซ่าไปงั้นล่ะ....ท้าให้เขาปั่นให้สูงๆจนในที่สุดตัวเองก็ต้องย้ายร่างกายอันสั่นเทาลงมาจากเครื่องเล่น)


ต่อด้วยไปเพิ่มความหวาดเสียว...ในบ้านผีสิง...โอ้ว...กรุณานึกฉากนางเอกกับพระเอกไปเที่ยวบ้านผีสิง แล้วนางเอกต้องตกใจกระโดดกอดเพราะเอกตัวสั่นงันงกซะ...แล้วกลับมาดูเราในสภาพนางเอก...เหอะๆ เกาะคุณเพื่อนที่ตอนนี้ล่ะมาห้าวเป็นตังเมเลยอ่ะ(ทีตะกี้อ๊วกแตกอ๊วกแตน ชิร์) ไอ้ที่เกาะน่ะ ไม่ใช่เพราะกลัวนางเอ๊กนางเอกขนาดนั้นนะ...แต่มันมืดจนมองไม่เห็นทางเลยตะหาก...โหย ยิ่งสายตาสั้นๆอีก..ไปกันใหญ่ ดีนะที่ไม่ไปคว้าเอาหุ่นผีเขามาตอนมืดๆมองทางไม่เห็นอ่ะ เอิ๊กๆ อ้อๆ เกือบลืมไป มีฉากเรากรี๊ดเพราะตกใจจริงๆอยู่ครั้งหนึ่ง...ก็ฝรั่งตาน้ำข้าวตัวดีน่ะสิ เข้าไปก่อนเราแล้วไปยืนถ่ายรูปที่เขาห้ามถ่าย จากนั้นก็เดินนำหน้าเราไปในที่มืดแล้วร้องซะลั่น ไอ้เราก็ร้องมั่งดิ ตกใจนี่หว่า....ที่แท้....เค้าร้องแกล้งเราให้ตกใจ...มันน่านัก(เสียฟอร์มหมดเย้ยยยยยย)

ยัง...ยังไม่เข็ด เดินไปยังแฟนตาซีเวิลล์ เพื่อเล่นเครื่องเล่น 
มีทั้ง เครื่องบินประจันบาน เก้าอี้อวกาศ ยานอวกาศ ปลาหมึกยักษ์ และจานมหาสนุก 


ไอ้เราก็เล่นค่ะ เล่นมันตั้งแต่เครื่องแรกยันเครื่องสุดท้าย(บางทีก็มีอีตาฝรั่งและลูกๆเล่นด้วยสร้างสีสรรค์ เหอะๆ)....ผลที่ได้คือ....กรี๊ดอยู่คนเดียว เพราะเล่นอยู่คนเดียว (ส่วนคุณเพื่อนมึนจากไวกิ้งไม่หาย อย่างนี้น่าให้ไวอาก้า เอ้ยไม่ใช่ ต้องให้ยาดมมากๆสิ )เลยทำหน้าที่เป็นตากล้องส่วนตัวไปซะเลย....ออกจากแฟนตาซีเวิลล์ด้วยอาการเสียงหาย และเจ็บก้น (เพราะไปเล่นไอ้จานมหาสนุกนั่นล่ะ เด้งได้เด้งดี เด้งจนตูดตรูด้านหมดแล้วเนี่ย แง่งๆ)


ยังจ๊ะ ยัง อย่าเพิ่งนึกว่าความสนุกมันจะมีอยู่แค่นี้ บัตรราคา 300 บาททำอะไรได้มากกว่าที่คิด...จริงๆนะ เพราะที่เราไม่คิดนั่นก็คือ....ตัวเองบ้าบิ่นไปเล่น รถไฟเหาะตีลังกาถอยหลังคนเดียว!.....ตอนแรกแค่เดินผ่าน แล้วได้ยินเสียงคนกรี๊ดจากไอ้รถไฟเหาะมันกระตุ้นต่อมบ้าดีเดือดให้พุ่งปุดๆ ( ขอบอกว่าคนกรี๊ดก็คืออีตาฝรั่งคนเดิมนั่นล่ะ )ชวนคุณเพื่อนผู้แสนแก่ชราให้เล่นด้วยกัน รายนั้นก็ส่ายหัวดิกลูกเดียว ( ฮ่วย ตกลงเรามาสวนสนุกคนเดียวรึไงฟะ!) ชวนแล้วไม่เล่นก็เสียดายเหมือนกันนะ แต่ด้วยความอยากไง ( ความอยากตัวเดียวเลยนะเนี่ย ) ทำให้เรายอมเล่นคนเดียว....แบบว่า.....เสียวตั้งแต่ตัดสินใจเล่นแล้วอ่ะ คิดดู 


....เห็นมะ..สู้ตายหลับตาปี๊เลยอ่ะ แงๆขอบอกว่าช่วงที่มันดึงขึ้นเสาช้าๆ เราก็กรี๊ดนำซะแล้วอ่ะ....แบบว่าเสียวโคตร...สูงก็สูง มองเห็นทั้งสวยสยามเลยนะคิดดูว่าสูงแค่ไหน พอสูงได้ที่แล้วปล่อยไหลเท่านั้นล่ะ รู้สึกได้เลยว่า หัวใจมันหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม หัวใจจะวายเอาให้ได้เลยตอนนั้น ยิ่งมันไหล วิ่ง วน หมุน ตีลังกาสารพัด โอย....ขอบอกว่าคนเดียวก็กรี๊ดดังได้ยินไปทั่วสวนสยามได้ก็แล้วกัน ( อันนี้คนที่อยู่ข้างล่างแล้วมองภาพอันน่าสมเพชของเราตอนตีลังกาอยู่ด้านบนบอกให้ฟัง อายมั้ยนั่น...)ลงมานี่...เข่าอ่อนเลยอ่ะ 


แต่ไม่ทันไร ความห้าวก็กลับมาอีกแล้ว ( มาถึงตรงนี้ชักสงสัยว่าเราห้าว หรือเรางกที่ต้องเล่นให้คุ้มบัตรชุด?) ก็เลยลากคุณเพื่อนให้เดินถือกล้องตามต๊อกๆ ( ว่าจะหันไปถามว่าจะเอาไม้เท้ารึเปล่าแล้วล่ะ แต่เกรงใจกลัวไม่มีคนถ่ายรูปให้ เหอๆ อุ๊บ!!!!! ) ลากเดินมานี่เลย....

ซุปเปอร์เกลียวเหาะ มหาสนุก...


เห็นรูปแล้วไง....น่าสนุกมะ ?... ไม่รอช้าสิคะงานนี้...แจ้นไปถามไถ่เจ้าหน้าที่ทันทีว่า เท่าไหร่ ยังไง....คำตอบที่ออกมาทำให้เราต้องรีบกางแผนที่ดูอีกรอบ...

ก็จะไม่ให้ดูได้ไง เพราะต้องรีบคำนวณว่า ยังมีอีกกี่อย่างที่ยังไม่ได้เล่น และเหลือเงินในบัตรเท่าไหร่...ขอโทษ เห็นอย่างนี้นี่ 300 ต่อคนเชียวนะ...อยากเล่นแค่ไหนก็....ต้องคิดกันหนักหน่อยล่ะ ( เล่นไอ้นี่อันเดียวหมดตรูดแน่เลยงานนี้) 
แต่แล้ว....ในที่สุดเราก็....ไม่ได้เล่นอ่ะค่ะ....ต้องดูคนอื่นเล่นตาละห้อยแทน....หง่า...ก็มันแพงนี่นา... 

เอาวะ ไหนๆก็ไม่ได้เล่นแล้วก็กางแผนที่อีกรอบ แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า...ไปเกาะผจญภัยดีกว่า...เดินไปดูสัตว์ป่าเรื่อยๆแล้วก็กลับมาซะงั้น

จากนั้นก็ไปเที่ยว...ผจญภัยในดินแดนไดโนเสา...
งานนี้เขาให้นั่งรถจิ๊บพาขับชม ไอ้เราก็ถ่ายรูปลูกเดียวครับท่านงานนี้.... เขาบรรยายเราไม่ฟัง (ให้มันได้งี้ดิ)



( ฉากนี้เล่นมุก สองล้าน 555+ ) 


ต่อด้วยไปดูพิพิธภัณฑ์ไดโนโธเปีย


เขาเอากระดูกไดโนเสามาให้ดู หง่า....ขอบอกว่าสูงมักๆ....แต่ก็ดูแล้วน่าประทับใจดี....



ออกจากแถวไดโนเสาก็...เอาอีกแล้วครับท่าน...สองคนมองหน้ากันไปมาเลิ่กลั่ก...จะไปไหนกันต่อ...และแล้วก็มานั่งพักเอาตรงหน้าเมืองเด็กเล่น กางแผนที่กันอีกรอบ 



และได้ข้อสรุปคือ...จีน 3000 ปี เป็นพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง แสดงเกี่ยวกับประวัติจีน และบุคคลสำคัญของจีน ก็สวยอีกแบบนะ งานปั้นของที่นี่น่ะ








ออกจากที่นี่ก็...ต่อด้วยล่องแก่ง....ขอประทานโทษเถอะค่ะ ล่องแก่งที่นี่...นอกจากตัวจะเปียกปอนแล้ว เรายังได้น้ำหอมกลิ่นใหม่ติดตัวไปยังสวนน้ำอีกตะหาก ฮ่วย (ขอบอกว่าล่องแก่งที่นี่เครื่องเล่นผ่านการใช้งานมาดูท่าโชกโชน จะพังแหร่มิพังแหร่แล้วมั้ง เสียวๆไงไม่รู้ แต่ก็หนุกดี เล่นไปก็อาศัยจินตนาการแบบในโฆษณา ไอ้เวลาเรือมันลงมาจากที่สูงแล้วน้ำสาดกระจายตูมนั่นล่ะค่ะ....เหอๆ)

         เปียกเสร็จก็...ไปต่อกันที่สวนน้ำ ทะเลกรุงเทพ  



งานนี้หมดไปกับค่าเช่าชุดว่ายน้ำสุดเซกเสื่อม เอ้ย เซกซี่ไปประมาณ 100 กว่าบาท (รวมผ้าขนหนู และตู้เก็บของด้วยอ่ะ )
เปลี่ยนชุดเสร็จก็พร้อมลุย



.....ลงเล่นนี่ก่อนเลยค่ะ สไลเดอร์ยักษ์.....

ดูลีลาของคนอื่นๆไปก่อน แต่ละคนนี่...ท่าทางสนุกสุดเหวี่ยง!





ถึงคราวตัวเองมั่งแล้ว ทนดูคนอื่นเล่นไม่ไหว เล่นเอง อวดลีลาเองเลย...
ชั้นเตี้ยไม่เล่นนะ เล่นชั้นสูง เห็นมะ ยืนแอ๊คท่าอยู่ข้างบนลิบๆอ่ะ  โอ้ว นึกสภาพสาวสวย หุ่นดี คนเดียวที่กล้าเล่นไอ้นี่....(เพิ่งจะมาสำนึกได้ตอนนั่งอัพไดอารีนี่ล่ะว่ามันหน้าอายนะเนี่ย ) 
แต่ขอโทษ...สำนึกตอนนี้ก็สาย เพราะตอนนั้น ฟาดความมันส์ไปแบบไม่บันยะบันยังแล้ว 5555+


แต่กรุณาดูท่าตอนไหล ทีละเสตปนะ

1.ท่าเตรียม (เปลี่ยนจากยืนเป็นนั่งซะละ แบบว่าเริ่มปอดแหกอ่ะ)


2.กำลังไหล (ต้องเอามือจับหัวตัวเองเอาไว้ก่อน ไม่รู้ว่าจะเอามือไปไว้ไหนแล้วในเวลานั้น เริ่มเร็วก็ยิ่งเริ่มกลัว)


3.ไหลผ่านมาแล้ว ชั้นที่ 1( ถ้าเป็นวิดีโดจะรู้ว่าตอนนี้กรี๊ดซะเสียงลั่นแล้ว)



4. กำลังจะไหลลงสู่พื้นน้ำ(กรุณาดูเด็กๆที่อยู่อีกชั้นนะ กำลังมองคนแก่อย่างเรา ฮ่าๆ)



กับตอนนี้เอง
เมื่อตอนถึงพื้นน้ำ...คนละขั้วเลย! 
ลื่นมาอย่างสวย ลงมาอย่างโทรม....


ตกถึงพื้นน้ำดังแอ๊ก!
น้ำกระจาย!

....อุบาตท์ตัวเองจริงๆ ดูแล้วอาย เอิ๊กๆ สุดจะทนกับความอุบาทว์จริงๆ



จากนั้นก็ยังมีสไลเดอร์เล็กอีก


(ภาพนี้ไปหามาให้ดู ไม่ได้ถ่ายมาเองหรอก แบบว่าแบตหมดด้วยล่ะ แต่อยากให้เห็นรูป )
อันนี้ก็เด็กตรึม ดูเหมือนว่าจะมีนักเรียนประถมมาเข้าค่ายด้วยมั้ง เด็กเลยเยอะเป็นพิเศษ ไอ้เราก็อาศัยความเนียน....ทำตัวเด็ก(ปัญญาอ่อน)เล่นไปกับเขาได้เน๊อะ... เล่นปะปนกับเด็กๆจนเริ่มละอายแล้วก็ไปเล่นตรงที่เขาเรียกว่าทะเลกรุงเทพอ่ะ..... 

ก็สนุกดี มีคลื่นน้ำปลอมๆให้พอได้อารมณ์ เอาน่ะ ก็ชื่อมันก็บอกว่าทะเลกรุงเทพ ทำได้ขนาดนี้ก็นับว่าดีแล้ว...แม้จะไม่สดชื่นเหมือนพัทยา แต่ก็อย่างว่า ... ปอดน้อยๆแห่งนี้ก็ยังมีประโยชน์สำหรับคนกรุงเหมือนกันนะ ที่ไม่ค่อยมีเวลาให้กับตัวเอง


ไปสวนสยามวันนี้สนุกมากเลยล่ะ....อิอิ