โรคจิต !

ตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกจับตามอง.....

จากบุคคลที่ไม่รู้ว่า...เป็นใคร...

จากบุคคลที่ไม่ทราบถึงจุดประสงค์ "ดี"หรือ"ร้าย"


แต่ที่แน่ๆ เราไม่ได้กลัว....แต่รำคาญซะมากกว่า....

รู้มานานแล้วล่ะว่ากำลังโดนจับตามอง กำลังโดนตาม กำลังโดนสืบเสาะว่าตอนนี้ เรากำลังทำอะไร ที่ไหน อย่างไร กับใคร ?

อยากรู้นักว่ามันอยากจะรู้ไปทำเพื่อ ?.....  ไม่รู้ว่าไอ้กิจวัตรประจำวันของเราเนี่ย มันไปหนักส่วนไหนของบรรพบุรุษมันหรอ ?....

สงสัยจะโรคจิต หรือไม่ก็ โรคจิตอย่างไม่ต้องสงสัย 


แรกๆก็ว่าจะปล่อยให้เป็นสุขๆแล้วนะ แต่นานเข้าๆก็ยังไม่เลิกแถมยังจะทำตัวโรคจิตหนักกว่าเก่าอีกแน่ะ...
เลยเริ่มคิดว่า เราจะยังให้อภัยมันอีกดีมั้ย ?....อภัยทานที่เราให้ไปจะได้ไปตกถึงมันซะที ได้เลิกๆยุ่งเกี่ยวกันไป....
หรือมาคิดอีกที....ทำไมเราต้องคอยรับมืออยู่ในที่แจ้งฝ่ายเดียวด้วยล่ะ.............
มานั่งรำคาญแบบนี้มันไม่เห็นจะได้ประโยชน์อะไรเลย.....
เห็นทีคงต้องเอาคืนซะบ้าง ตาต่อตา ฟันต่อฟันเสียแล้ว....จะได้รู้ซะทีว่าไม่ได้มีแค่ตัวเองที่เก่งอยู่คนเดียว

ยอมโรคจิตเพื่อเอาคืนให้สาสมสักทีดีมั้ยเนี่ย....?

ยังก่อน...............ตอนนี้ปล่อยให้มันได้คิดไปก่อน..............

แต่ถ้ายังเห็นอีกล่ะก็...................อย่าหาว่าไม่เตือน.............
จะเอาให้หนัก ชนิดว่า ไม่ต้องลอยหน้าลอยตาอยู่ในโลกนี้อีกเลยดีมั้ย ?

เหอะๆๆ....อย่านึกว่าเราไม่รู้นะ...ว่าวีรกรรมของมันมีอะไรเด็ดๆบ้าง..................

อย่าให้ต้องสิ้นสุดความอดทน...........ถ้าทางใครทางมัน ไม่ได้ผล...ก็เจอกันเต็มๆไปเลยดีกว่า.....

เห็นแต่ความผิดของคนอื่น เคยมั้ย...ที่จะย้อนกลับไปมองตัวเองบ้าง.... ?

ให้เทียบกันแล้ว..............มัน...........เลวกว่าเรานับเท่าทวีคูณ!

แต่อย่าเทียบเลยจะดีกว่า .... เพราะมัน....กับ เรา.............คนละชั้นกัน.............