ปีใหม่ ฮาอย่าบอกใคร(คนเดียว)

หลังจากที่ทำตัวเงียบมานาน 
ในที่สุดเราก็คิดได้ว่า มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรที่จะไปนั่งใส่ใจกับเรื่องไร้สาระของไอ้พวกโรคจิต...
สู้ออกมาใช้ชีวิตตามปกติของเราจะดีกว่า...

ว่าแล้วก็ขอย้อนเล่าเรื่องวันวานยังหวานอยู่ ตั้งแต่ปีใหม่เป็นต้นมาละกัน (อัดอั้นมานาน ขอระบายหน่อยเหอะนะ ^^)

เริ่มแรกก็...งานปีใหม่ ที่โรงพยาบาลทีเราทำงานอยู่ เหอๆ เครียดจากการทำงานมาทั้งปีก็ต้องมีปลดปล่อยกันบ้าง งานนี้ทำให้นึกถึงบรรยากาศตอนสมัยเราเรียนมัธยมไงไม่รู้ มีทั้งกีฬาสี แข่งกองเชียร์ เชียร์หรีดเดอร์ ดูภาพเอาเต๊อะ ว่าอายุอานามขนาดนี้ยังมาเล่นแบบนี้กันได้อีกอ่ะ เอิ๊กๆๆ




 เข้าสู่การพิธีเปิดในวันที่ 28 ธันวาคม (  ที่จัดก่อนชาวบ้านเขาก็เพราะว่าปีใหม่ หลายๆคนต้องกลับบ้าน ในขณะที่คนอื่นๆมีความสุขกับครอบครัวและการรวมตัวของญาติๆ คนอีกกลุ่มใหญ่ต้องขึ้นทำงาน เข้าเวรเพื่อปฏิบัติหน้าที่ รองรับ และรักษาคนป่วย ทั้งอุบัติเหตุ และโรคภัยไข้เจ็บของประชาชน ข้ามคืนข้ามวัน ไม่มีเวลาพบปะครอบครัว ไม่ได้กลับบ้านเพื่อรวมญาติ ไม่ได้กินเลี้ยงกับเพื่อนฝูงตัวเอง สละความสุขขอ
ตัวเองเพื่อความสุขของใครหลายๆคน ก็เลยต้องมีการจัดสังสรรเอาไว้ล้วงหน้า ก่อนที่จะต้องกลับมารับศึกหนักในวันหยุดติดต่อกัน ที่อุบัติเหตุมักเพิ่มเป็นเท่าตัว เจ้าหน้าที่ก็ต้องเพิ่มอีกเท่าตัวเพื่อรองรับคนเจ็บ ) 



ตัวแทนหรีดเดอร์ของทั้ง 4 สี อันได้แก่ สีแดง(ข้าน้อยอยู่สีแดง) สีเขียว สีฟ้า และสีส้ม ออกมายืนร่วมในการเปิดงาน โดยมีท่านผอ.โรงพยาบาลเป็นประธาน  อายุอานามหรีดเดอร์เราทั้ง 4 คนนี้ รวมกันก็เหยียบร้อยแล้ว เอิ๊กๆ ( แม้เราจะอยากออกแนวเด็กมัธยมก็ตาม แต่ความจริงก็คือความจริง คิดซะว่า อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข หน้าไม่ให้แต่ใจรัก ประมาณนั้น =_=")


ตัดริบบิ้นเรียบร้อยแล้วก็มีการสร้างภาพอย่างยิ่งใหญ่ โดยการโปรยลูกโป่ง (เหอๆๆ เบื้องหลังโผล่หน้ากันเห็นๆ)





จากนั้นก็มีการขยับ ออกกำลังกายตามแบบฉบับบุคคลากรทางสุขภาพ มีการแอโรบิคเดนท์ กันอย่างหนุกหนาน





เปิดงานเสร็จก็มีการแข่งกีฬาสีกันล่ะ มาดูประเภทกีฬากันเต๊อะ!!!!

  
              ตีกอล์ฟ ( กีฬาไฮโซซะด้วย)                                                                         แชร์บอล ( มีเรายืนเป็นตระกร้า คนมันสูงอ่ะนะ )
 


 

           พลังลมเป่า ! ( ไม่รู้คนคิดคิดได้ไง ให้เป่าลูกไม้ขีดจากหลอดให้พุ่งชนกล่องไม้ขีดบนขวดน้ำให้หล่น) กรุณาดูความพยายามของแต่ละสีให้ดี ยึดเหนี่ยวเพื่อให้เข้าใกล้เป้ามากที่สุด สีหน้าสีตาลุ้นกันสุดๆ


   อันนี้หวาดเสียวนิดๆ มีกติกาว่า ทีมใดทำให้หัวหน้าทีมที่เป็นหลักเป็นลมเพราะลมปากลูกทีมได้ ทีมนั้นชนะ !( ฮา!!!)  


 


อีกภาพก็เป็นการแข่งขันการขับรถ โอ้ว ชื่อน่าสนใจ 



แต่ไหงรถมันคันเล็กจังฟะ แถมวิธีการขับยังแปลกๆ งานนี้กว่าจะเป่าตูดรถให้แล่นเข้าเส้นชัย ก็ตายกันไปทั้งคนเป่า และคนเชียร์นั่นล่ะ ( ฮามั่กๆๆ เพราะยิ่งเป่า รถยิ่งออกนอกลู่นอกทาง ล้มมั่ง คว่ำมั่ง คลุกฝุ่นพอๆกับคนขับเลยอะ)



แข่งกีฬาเสร็จ ก็ถึงเวลาการแข่งขันกองเชียร์และเชียร์หรีดเดอร์ ขอกล่าวถึงที่มาที่ไปนิดหนึ่งว่า ถ้าในสมัยเรียนเราจะเอาเวลาหลังเลิกเรียนมานัดซ้อมเชียร์ ซ้อมหรีดใช่มะ แต่คิดดูนะว่า การทำงานของเจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายในโรงพยาบาลน่ะ มันมีการขึ้นเวร เช้าบ่ายดึก แล้วคิดดูว่าจะเอาเวลาที่ไหนมานัดซ้อม ? ยากซะกว่าการจับปูใส่กระด้งซะอีกนะ

แต่ทว่า ไม่มีอะไรเกินความสามารถของพวกเรา ผลของการยอมสละเวลาอันน้อยนิดเพื่อทุ่มให้กับการซ้อม หวังความสนุกผ่อนคลาย หลังจากเครียดกับงานมาทั้งปี ผลที่ได้ก็อย่างที่เห็นนี่ล่ะ..............


เริ่มจากสีส้ม ที่มาในคอนเซป แนวพระราชดำริของพ่อ




ชุดของเชียร์หรีดเดอร์อลังการมาก ( แอบคิดไปคนเดียวว่า ไอ้ที่อยู่บนหัวน่ะเหมือนหนวดแมลงสาบ เอิ๊กๆ)






สีเขียว น่าจะมาในคอนเซป ลดภาวะโลกร้อน








ดูให้ดีๆ  ในส่วนที่วงน่ะ คือเหล่าบรรดาเจ้าหน้าที่ที่ติดเวร มาร่วมเล่นสนุกไม่ได้ ก็ถ้ามากันหมดโรงพยาบาลสิ คนไข้คงได้หาย(ไปจากโลกนี้)กันหมดแน่ๆ ก็อย่างว่าล่ะ มาไม่ได้ แต่ก็เสียดายถ้าไม่ได้(แอบ)ดู ตามมุมตึก

ชุดของเชียร์หรีดเดอร์มีการปกปิด  ในตอนแรกเป็นชุดปิด แต่ตอนหลังเปลี่ยนเป็นชุดเปิด สวยขึ้นไปอีกเป็นกอง



มาดูกันที่ฝั่งสีแดง ( สีของข้าน้อยเอง อิอิ ภูมิใจนำเสนอค่า)

แสตนด์ได้คอนเซป พอเพียง ดูดิ กองไร่กองนา กองฟาง เล้าไก่ โอ้ว อะไรจะให้บรรยากาศบ้านนอก เอ้ย ชนบท ขนาดนั้น



แถมการแต่งตัวของเชียร์หรีดเดอร์ ยังออกแนวพี่คร้าว กับ น้องทองกวาว ในมนต์รักลูกทุ่งอีกตะหาก อิอิ







ฝั่งสีฟ้า ก็ไม่ยอมแพ้ มาแนวเหนือเมฆซะงั้น...........คอนเซปคงเหนือเมฆจริงๆนั่นล่ะ เพราะดูสะตงแสตนด์ดิ บนฟ้าบนสวรรค์ไปหมด




มิหนำซ้ำ เชียร์หรีดเดอร์ยังแต่งตัวงามหยดปานนางฟ้า................






ลีลาก็..............เกินบรรยาย ให้ดูเอา






เลิศเลอเฟอร์เฟก แบบนี้ก็ไม่แปลกที่ปีนี้สีฟ้าจะได้ชะเลิศเชียร์หรีดเดอร์ไปน่ะ



จบสุดท้ายด้วยการกินเลี้ยงปิดงาน งานนี้ลงทุนเปิดเวทีไท เอ้ย เวทีใหญ่ หมอ พยาบาล และเจ้าหน้าที่ทุกคนทำยังกะอยู่ในอารีน่า เฮฮามันส์หยดยังกับอยู่ในคอนเสิร์ตซุปเปอร์สตาร์ แต่ขอโทษ เพลงที่ร้องๆกันน่ะ บ่งบอกอายุได้เลย เหอๆ สมัยคาราบาวยังหนุ่มๆ ก๊ากกก







 ปีใหม่มันยังไม่จบแค่นั้นหรอก ในส่วนของโรงพยาบาลก็ได้จัดกันไปแล้ว ในส่วนของหน่วยงานของข้าน้อย นั่นก็คืออุบัติเหตุและฉุกเฉิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ ER (Emergency Room) ก็ได้จัดขึ้น งานนี้เรียกได้ว่า รวมคน ER ทุกคนมาร่วมสนุก ติดต่อขายเวรให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่หน่วยงานอื่น แต่เคยผ่านงานด้านER มาก่อนให้มาขึ้นให้เลยทีเดียว


งานนี้เหมือนมีการรับน้องใหม่ อย่างพวกเราที่เพิ่งทำงานได้ไม่ถึงปี ......................โอกาสดีๆอย่างนี้ มีรึที่เราจะไม่สวย เหอๆ ( ไม่มีวันใดที่เราไม่หลงตัวเอง เหอะๆ  



 ชื่องานในปีนี้คือ Love Party's Bluebeach And GreenGlobal peace Night ( ชื่องานยาวมากกกก)
คอนเซปของงานคือ สีเขียวกับสีฟ้า เราเลยไม่พลาดที่จะหยิบหาชุดซีทรูสีเขียวมาใส่ แอบเปรี้ยวด้วยกางเกงขาสั้นสีขาว โชว์แผ่นหลังเรียบเนียน(?)ด้วยชุดผูกคอ และรวบผมขึ้น............เซกส์เสื่อม เอ้ย เซกส์ซี่ไม่เบาทีเดียว ( ใครมันชมเรามั่งป่าวเนี่ย  พิมพ์มาก็มีเราชมตัวเองอยู่คนเดียว ?)





จากนั้นก็ให้น้องใหม่ แสดงบนเวที ด้วยเพลง จังหวะหัวใจ ของบี้เดอะสตาร์




จากนั้นก็เป็นการประกวด มิส ER 2008 กรุณามองผู้เข้าประกวดทั้ง 4 ดีๆ ( โถ ทำไปได้ อายุอานามก็ใช่ว่าจะวัยทีน เหอๆๆ)




ภาพนี้แอบถ่ายท่ากลุ้มใจของผู้เข้าประกวดหนึ่งรายที่กุมขมับ เขินอาย หรือไม่ก็ปลงตก เรื่องที่โดนจับมาประกวดโดยไม่รู้ตัว ( เอ่อ...เพราะเมา..........วันนั้นผมเมาจริงๆครับเพ่!!!)



โฉมหน้ามิส ER 2007 ขึ้นมาอำลาตำแหน่ง และส่งมอบตำแหน่งให้กับ มิสคนใหม่ ดูสิ ความสวยกินกันไม่ลงทีเดียว 555
  



ปิดท้ายกันด้วยการกินเลี้ยงและเต้นกันสนุกสนานด้วยเพลงกระชากวัยสุดๆ เที่ยงคืนเป้ง ! คนที่มีเวรดึก ก็วิ่งตาตั้งไปสลัดคราบหนุ่มหล่อ สาวสวย มาอยู่ในชุดขาวกันแทบไม่ทัน ทำไงได้อ่ะ ก็ให้คนอื่นมาขึ้นให้แค่เวรบ่ายนิ เวรดึกก็รับผิดชอบกันเองเลยงิ        โถๆ น่าสงสารพวกซินเดอเรล่า จัง เที่ยงคืนปุ๊บ มนต์คลายปั๊บ ต้องกลับมาก้มหน้ารับชะตากรรมขึ้นเวรดึกต่อ เฮ้อ.......... เราก็คือหนึ่งในนั้น!!!!!



เอาน่า อย่างน้อย งานปีนี้ก็ทำให้เรามีความสุข และกำลังใจพอที่จะสู้งานต่ออีก 1 ปีเต็ม แล้วพบกันใหม่ปีหน้า 

สวัสดีปีใหมท่ ทุกคน ^^


ขอขอบคุณ  ภาพโดย พี่แอน แห่ง ER  และกล้องของใครอีกหลายๆคน ^^