ไปเสม็ด เสร็จอีกราย อะหุๆ

เกาะเสม็ด เสร็จทุกราย 

               จำได้ว่าเคยไปเที่ยวที่เกาะนี้มาแล้วตอนสมัยเรียนอยู่ปี 1 ตอนนั้นไปทัศนศึกษากันทั้งรุ่น ภายใต้แนวคิดอันบรรเจิดของท่านผ.อ ที่มีสโลแกนให้ไปเปิดโลกทัศน์ มีเงินสนับสนุนให้ไปเที่ยวทั้งรุ่นจำนวนหนึ่ง(จำไม่ได้แล้วว่าเท่าไหร่) มีรถคุณโบ(ชื่อเต็มๆว่าคุณโบราณ)คอยให้บริการตะลอนไปด้วยกัน ถึงท่าเรือแห่งหนึ่ง ก็ไปต่อราคาเรือข้ามฟากไปเกาะเสม็ด....ไปลงที่ท่าเรือบนเกาะ นั่งรถสองแถวต่อไปยังชายหาด แก้ว บ่ายหน่อยก็ข้ามฝั่งกลับ รถคุณโบพาแวะที่หาดแม่พิม จำได้ว่ากลุ่มเราได้เล่นบานานาโบ๊ท...ซึ่งสนุกติดอยู่ในความทรงจำไม่ลืม...(ไอ้ที่ไม่ลืมน่ะ คือเพื่อนของเราสมัยนั้นมันน้องๆช้าง ตกเรือกล้วยที ไม่ต้องคิดว่าจะได้ปีนขึ้นง่ายๆ...ดีไม่ดีพลิกคว่ำสองรอบสามรอบก็ยังปืนไม่ขึ้นซักที ฮ่าๆ...เป็นที่ขบขันและล้อกันมาจนถึงสมัยนี้) การไปเสม็ดกับเพื่อนทั้งรุ่นครั้งนั้นเป็นครั้งแรกของชีวิตอุดมศึกษา สนุกมาก....แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้ไปที่นั่นอีกครั้ง.... เหตุเพราะ...เป็นคนไม่ชอบไปเที่ยวที่เดิมซ้ำๆ

                                                             ไปเป็นหมู่คณะ ^^

                                                         

รูปนี้เป็นรูปที่ชอบที่สุดในบรรดาภาพทั้งหมดในทริปนั้น มันดูร่าเริงและเป็นธรรมชาติมาก ดูทีไรยิ้มทุกที…

 
               จนกระทั่งเมื่อช่วงวาเลนไทด์ ที่ผ่านมา....เราและผองเพื่อน ย้ำ! ว่าผองเพื่อน....ก็มีอันต้องไปเที่ยวที่เกาะเสม็ดแห่งนั้นอีกครั้ง

ก่อนจะกล่าวบทไป ก็ขอย้อนความกันไปสักนิด ถึงที่มาและที่ไปแห่งการไปเที่ยวทริปนี้

เริ่มจากเมื่อช่วงก่อนตรุษจีน(ย้อนไปไกลเกินรึเปล่าหว่า  ?)ไอ้นนท์เพื่อนรัก...คบกันมาตั้งแต่สมัยม.1 จนถึงปัจจุบัน ได้โทรมาชวนไปเที่ยวอำเภอปาย แม่ฮ่องสอน จำได้ว่าเคยคุยกันไว้นานแล้วตั้งแต่ไปเกาะล้าน ทุ่งทานตะวัน และนอกรอบอื่นๆ เราเห็นดีเห็นงาม ก็เลยกำหนดวันเสร็จสรรพเอาช่วงวาเลนไทด์ เพราะเพื่อนเราลาพักร้อนช่วงนั้นพอดี...แต่ไปๆมาๆ มองว่าไปปายมันไกลเกิน แถมลางานกันไม่ค่อยได้ มากสุดก็แค่สองวันเท่านั้น ดังนั้นจึงหาที่เที่ยวใกล้ๆแทน เริ่มจาก

เขาใหญ่.....อยากไปนะ แต่ไอ้ลักถามว่าแล้วจะไปทำกิจกรรมอะไร ?...เออ นั่นสิ ไปเขาใหญ่โดยไร้คนนำทาง จะต่างอะไรกับไปหลงป่า ?

ทะเลใต้.....มันก็คงไกลพอๆกับไปเหนือนั่นล่ะ

เกาะเสม็ด......เคยไปมาแล้ว ไม่อยากไปอีก

เกาะกูด......เออ....เห็นด้วย เขาว่าสวยกัน

แล้วพวกเราก็ระดมเวลาว่างบ(อันน้อยนิด)หาข้อมูลการไปเที่ยวเกาะกูด ทั้งเรื่องการเดินทาง ที่พัก กิจกรรม หลากหลายเวบไซด์ และหลากหลายที่มา....สรุป....ไม่ได้ไป เพราะเพื่อนคนอื่นๆสู้ค่าโน่นค่านี่ไม่ไหว มันกลัวว่าไปแล้วจะกลับมากินแกลบช่วงปลายเดือน  เราก็เลยต้องหาที่ใหม่กัน

ย้อนกลับมามองที่เกาะเสม็ด....ไอ้ติ๊ก ตัวตั้งตัวตีว่าที่นี่ดี น่าเที่ยว มันเพิ่งไปอ่าววงเดือนมาเมื่อปีที่แล้ว บรรยากาศดี ที่พักดี ทุกอย่างโอเค แต่เรากลับมองว่าเราไม่อยากไปที่ซ้ำๆ เบื่อ ไปแล้วไปอีก...ตั้งท่าปฏิเสธท่าเดียวเลยว่า....ยังไงก็ไม่ไป!

สุดท้าย....ก็...เสม็ด....เสร็จทุกรายตามระเบียบเหอๆ...

เมื่อตกกระไดขาหักไปไหนไม่เป็นแล้ว ก็ต้องยอมให้เขาลากไปเสม็ดจนได้ จัดการจองที่พักไว้ล่วงหน้า เพราะช่วงที่พวกเราจะไปกันนั้นเป็นช่วงวันหยุด และวันสำคัญของวัยหวานทั้งหลาย เกรงว่าถ้าไม่จองล่วงหน้า ไปถึงคงได้นอนตากน้ำค้าง อยู่ที่หาดแน่ๆ

วันเดินทาง....ไอ้นนท์ มันบอกว่าจะขับรถไปเรื่อยๆ ถ้าไปถึงเร็วก็ไปนั่งเล่นชายหาดก่อนก็ได้ พวกเราก็ตกลง มันเลยเป็นเป็นคนขับรถไปรับเพื่อนๆจากที่ต่างๆเรื่อยมาจนกระทั่งมาถึงเราตอนประมาณเที่ยงคืนของวันที่ 15 รวมทั้งหมด 8 คน มีเรา ติ๊ก ลัก นนท์ โบ๊ท แสบ ตะวัน และนิด เรากับติ๊กเป็นกลุ่มสุดท้ายที่มันมารับ

                                                                        โฉมหน้าผู้ร่วมทริป

               พวกเราหลับรอจนเพื่อนโทรมาว่าถึงแล้ว จึงได้แต่ย้ายข้าวของที่เตรียมไว้ขึ้นรถ ก่อนหน้านั้นไอ้นนท์บอกให้เตรียมที่นอน หมอน ผ้าห่มมาด้วย เพราะมากันเยอะ รถด้านหน้าไม่พอ อาจจะต้องนั่งหลังรถบ้าง เราก็เตรียมไปให้พร้อม ทั้งเสื่อ หมอน และผ้าห่ม รวมถึงขนมมากมายก่ายกองไว้เป็นเสบียงแก้เหงาปาก

 ออกเดินทางกันตอนเที่ยงคืนครึ่ง ที่หมายคือท่าเรือบ้านเพ เพื่อนั่งเรือข้ามฟากไปเกาะเสม็ด เรา ไอ้ลัก ไอ้แสบ ทั้งนั่งทั้งนอนด้านหลังรถ ขอบอกว่าหนาวมาก....ขนาดมีผ้าห่มนะเนี่ย...โชคดีที่สลับกันมานั่งหลังบ้าง หน้าบ้าง เหมือนที่ไอ้แสบกับไอ้นนท์สลับกันเป็นคนขับ ด้วยการที่เดินทางกันตอนกลางคืน และไม่ชินทางทำให้พวกเราขับรถทั้งหลง ทั้งวนกันอยู่หลายรอบ ในที่สุดก็ถึงตลาดบ้านเพตอนประมาณตี 4

ตี 4!....จอร์ท...จะทำอะไรกันต่อดีละเนี่ย ตี4นี่ฟ้ายังไม่สว่าง ตลาดยังไม่เปิด เรือยังไม่ออก พูดง่ายๆก็คือเขายังไม่ตื่นกันเลยด้วยซ้ำ....แล้วพวกเราจะมานั่งทำอะไรล่ะ...สุดท้ายก็ต้องมาจอดรถนอนอยู่ที่ลานหินขาว ข้างชายหาด ทางเข้าตลาดบ้านเพนั่นล่ะ....

ประมาณ 6 โมงเช้า พวกเราก็เริ่มตื่นกันอีกรอบ หาอะไรลองท้องกันเล็กน้อย ดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด ถ่ายรูปกันพอสมควร จึงรีบเดินทางไปยังท่าเรือบ้านเพต่อทันที

จากข้อมูลที่หามา ท่าเรือที่จะข้ามไปเกาะเสม็ดมีหลายที่ แต่ละที่ก็อาจจะระบุชัดเจนว่าจะไปหาดไหน อ่าวไหนบนเกาะ เวลาออกเดินทาง ระยะเวลาและค่าโดยสารจะต่างกัน สำหรับท่าเรือที่จะไปอ่าววงเดือน เท่าที่จำได้ ก็จะมีท่าเรือบ้านเพ ท่าเรือนวลทิพย์ ท่าเรือเทศบาลตำบลบ้านเพ เยอะแยะ...

ถ้าขึ้นเรือธรรมดาที่ท่าเรือบ้านเพ ไปอ่าววงเดือน จะออกเป็นเวลา 9.30,13.30,15.30น ใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที หรือจะออกเมื่อมีผู้โดยสาร20 คนขึ้นไป ค่าเรือไปกลับ/คน 120บาท หรือถ้าไม่ทันรอบเวลาดังกล่าว ก็อาจจะนั่งเรือจากบ้านเพไปลงท่าเรือหน้าด่านบนเกาะเสม็ด แล้วนั่งรถต่อไปยังหาดหรืออ่าวต่างๆ ค่ารถ 30/คน ถ้าเหมาก็ 200บาท

หรือถ้าขึ้นที่ท่าเรือนวลทิพย์ ไปอ่าววงเดือน เที่ยวแรกออก 8.00 น ออกทุกชั่วโมง ถ้าวันหยุดก็ออกทุก 30 นาที เที่ยวสุดท้าย 18.00 น. หลังเวลาดังกล่าวจะออกเมื่อมีคนโดยสาร20 คนขึ้นไป ค่าเรือ120/คน ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีเท่ากัน

หรือถ้าอยากไปไว ไม่อยากเสียเวลา แต่ละท่าเรือก็มีสปีดโบ๊ทบริการตลอดเวลานะ ค่าเรือก็แล้วแต่จะต่อราคา แต่เฉลี่ยก็1500-4000 แล้วแต่จำนวนผู้โดยสารด้วย....คนยิ่งเยอะ ราคาก็ยิ่งสูง แต่ตัวหารก็จะมากตามไปด้วย ถ้าให้เฉลี่ยก็ตกประมาณคนละ 300-500 บาท/คน ไปกลับนะจ๊ะ....(ทริคคือ...ลูกตื้อลูกอ้อน จะได้ราคาที่ถูกลงมาหน่อย)

พวกเราเลือกที่จะไปสปีดโบ๊ท ติดต่อจากท่าเรือเทศบาลใหม่ตำบลบ้านเพ(พอดีได้ที่จอดรถตรงนั้น) ราคา3000บาท ต่อเหลือ 2600 บาท เฉลี่ยไปกลับตกคนละ 325 บาท เราว่า...มันก็ถูกดีนะ....


ขาไปเกิดการเข้าใจผิดกันระหว่างพวกเรากับ...คนขับเรือ....พวกเราเข้าใจว่า เหมาแล้วมันน่าจะมีแต่พวกเรา ที่ไหนได้ คนขับดันแวะไปรับคณะท่องเที่ยวจากอีกกลุ่มมาด้วยประมาณ 10 คน เล่นเอาพวกเราชักเซ็งเลย...ไรวะ...ไหนบอกว่าเหมาไง...ถึงว่าทำไมต่อได้ถูกจัง ที่แท้....มันเป็นอย่างนี้นี่เอง...

พอเรือออกได้ระยะหนึ่ง ความสวยงามของท้องฟ้า และทะเลสีน้ำเงินคราม ก็ทำให้พวกเราลืมเรื่องตงิดๆเมื่อครู่ไปเกือบหมด ทุกคนให้ความสนใจกับภาพสวยงามของธรรมชาติเบื้องหน้า ตั้งหน้าตั้งตามองเกาะเสม็ดที่กำลังปรากฏสู่สายตาใกล้เข้ามาเรื่อยๆ  เพลิดเพลินไปกับการถ่ายรูปวิวต่างๆ ผ่านอ่าวนั้นอ่าวนี้


จนกระทั่งเรือแวะมาที่หาดทรายแก้ว....อ๋อ....ที่แท้มาส่งอีกคณะที่มาด้วยกันนี่เอง...ระหว่างนี้เราก็มองหาดทรายแก้วเบื้องหน้า นึกย้อนกลับไปเมื่อสมัย 6 ปีที่แล้ว....หาดยาว ทรายขาวเหมือนเดิม แต่เหมือนคนจะคึกคักขึ้น เต้นผ้าใบเกลื่อนกลาดเกือบจะบดบังความสวยของหาดไปซะเกือบหมด...6 ปี...มันช่างมีแต่ความเปลี่ยนแปลง


เรือเริ่มเดินทางอีกครั้ง คราวนี้มีแต่คณะของเรา 8 คน ความสนุกมาเยือนอีกครั้ง กระทั่งมาถึงอ่าววงเดือน แวบแรกที่ได้เห็นลักษณะอ่าวที่โค้งงอเป็นลักษณะเกือบจะครึ่งวงกลม กว้างพอสมควร สีน้ำยังคงเป็นสีน้ำเงินคราว มองไกลๆเห็นเต้นผ้าใบและเก้าอี้ชายหาดตั้งอยู่เพียงไม่กี่ตัว และมีแค่บางจุด ร้านอาหาร บ้านพัก กลมกลืนเข้าไปกับบรรยากาศ ดูไม่เกะกะตาเท่าไหร่...ยิ่งเรือเข้าใกล้ฝั่งชายหาดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเห็นว่าน้ำทะเลใสมาก จนมองเห็น พื้นทรายใต้น้ำอย่างชัดเจน






พวกเรามาถึงประมาณ 9 โมงเช้า ติดต่อยังบ้านพักวงเดือนวิลล่าที่จองเอาไว้  ค่าที่พักสมราคา ไม่แพงมาก (ห้องพัดลม 2 คน 1200 บาท ห้องแอร์ 4 คน 1750 บาท) ลักษณะเป็นบ้านแยกเป็นหลังๆ ตั้งขึ้นไปตามไหล่เขาบนเกาะ ถ้าห้องใหญ่ก็หลังหนึ่งเลย ถ้าห้องเล็กก็มีสองห้องในหนึ่งหลัง 


แม้จะไปถึงเร็วแต่พวกเราก็ยังเข้าห้องพักไม่ได้ เพราะเวลาเชคอินจริงๆมันประมาณ 13.30 น. งานนี้พวกเราเลยเตร่ๆอยู่แถวๆชายหาด กินอาหาร ถ่ายรูป เดินสำรวจอ่าว และเล่นน้ำคร่าเวลา....















                   แต่เชื่อมั้ยว่ากว่าจะได้เชคอิน เล่นเอาพวกเราเกือบเบื่อไปเลย....เพราะแดดทั้งร้อนเปรี้ยงๆซะ...ดีนะที่ทริปนี้มีแต่คนไม่ค่อยจะห่วงสวยห่วงหล่อกันเท่าไหร่ เลยเต็มที่กับแดดและน้ำทะเลยามเที่ยงวัน!(แรกๆก็ห่วงอยู่บ้างอ่ะนะ เล่นทาซันบล็อกกันทุกซอกทุกหลืบผิว นานๆไปก็ช่างหัวมัน เพราะซันบล็อก SPF สูงแค่ไหน ถ้าเจอเล่นแบบพวกเราก็บล็อกไม่อยู่!)...นี่ถ้าไม่เริ่มมืด เชื่อมั้ยว่ายังไงก็ยังไม่ยอมขึ้นกัน  สนุกแค่ไหนดูรูปเอา....


 



หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ พวกเราทั้งหมดก็มารวมตัวกันกินอาหารเย็น ที่ร้านอาหารของทางที่พัก ระหว่างที่นั่งรออาหาร ไอ้เราก็ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศไปเรื่อยๆ และแล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น…อย่างที่เห็นในรูป

ภาพแรกนี่ตั้งใจจะถ่ายโคมเทียน แบบไม่เปิดแฟรช ตาก็มัวแต่มองภาพจากจอกล้อง เลยไม่เห็นว่ามันมีอะไรแอบแฝงด้วย ถ่ายไปรูปหนึ่งแล้ว ก็เปลี่ยนมาลองแบบเปิดแฟรชบ้าง คราวนี้ล่ะ งานเข้าจนวงแตกเลย…จะอะไรซะอีก ก็ไอ้เจ้างูตัวนี้นะสิ สงสัยอยากถ่ายรูปกะเขามั่ง อิอิ…( มันเลื้อยมาตั้งแต่ภาพแรกแล้ว มองไม่เห็นกัน พอภาพสองเท่านั้นล่ะ จะๆคาตาเลย ตัวงู กับ คนถ่าย ห่างกันแค่ประมาณหนึ่งไม้บรรทัดครึ่งเท่านั้นเอง ดีนะ…ที่มันไม่กระโดดฉกอ่ะ)

ที่อ่าววงเดือนมีอยู่รีสอร์ทหนึ่ง  ตอนกลางคืนจะมีโชว์ควงกระบองไฟ  เราเพิ่งมารู้ทีหลังเลยอดไปดู เห็นแต่แสงไฟหมุนไกลๆ เสียดายเหมือนกัน

เดินเล่นริมหาด เก็บบรรยากาศตอนค่ำคืนที่สวยไปอีกแบบพอแล้ว พวกเราก็กลับไปบ้านพัก ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ตามอารมณ์ใครอารมณ์มัน

ตื่นมาตอนเช้า พวกเรามีนัดกันดูพระอาทิตย์ขึ้น ประมาณ6โมงครึ่ง เราจะเห็นพระอาทิตย์ขึ้นที่ขอบฟ้าจรดพื้นน้ำ สีอ่อนๆและค่อยๆเริ่มแรงแสงขึ้นจนทำให้ทะเลเสม็ดเป็นสีทองนั้น ทำให้พวกเราประทับใจกับภาพที่ได้เห็นอย่างมาก



              


 
                หลังถ่ายรูปเสร็จ พวกเราก็ลงไปเล่นน้ำตอนเช้าอีกรอบ พร้อมๆกับสลับกันวิ่งขึ้นมากินอาหารเช้า ขึ้นๆลงๆอยู่หลายรอบ ประมาณว่ากินแล้วก็ต้องออกกำลังกายเผาผลาญ เหอๆ

                  มีเรื่องที่เราอยากจะเล่ามาก คือที่อ่าววงเดือนเนี่ย น้ำใสมาก มองด้วยตาเปล่าก็เห็นพื้นทราย หญ้า ปะการัง หรือแม้กระทั่งปลาน้อยใหญ่ที่ว่ายไปมาใต้น้ำได้แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอสำหรับไอ้พวกชอบผจญภัยอย่างพวกเรา จากการไปเกาะล้านเมื่อครั้งก่อนทำให้เรารู้ว่าต้องเตรียมแว่นกันน้ำมาด้วยท่าจะดี เวลาว่ายน้ำหรือดำน้ำจะได้ไม่ต้องคอยห่วงเรื่องแสบตา ไม่ต้องเสียเงินเช่าที่เกาะ แต่พอเตรียมมาเจ้าของอย่างเราก็แทบจะไม่ได้ใส่เล่น เพราะเพื่อนๆที่เคารพทั้งหลายแย่งกันใส่ เวียนวนแบบลืมคืน!

แต่ก็ยังดีที่พอจะใช้ความเป็นเจ้าของบังคับเอาคืนมาได้(เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ) เราเลยได้ดูสิ่งมีชีวิตใต้น้ำตื้นได้ชัดมากขึ้น ที่อ่าววงเดือนมีหญ้าทะเลหรือสาหร่าย(ไม่แน่ใจ)เยอะเป็นจุดๆ บริเวณนี้จะมีสัตว์ประหลาดเยอะมาก ทั้ง ปลิงทะเล ที่เคยเห็นแต่ในทีวี มาเห็นตัวจริงแทบกรี๊ด ตัวใหญ่มาก นึกสภาพกล้ายหอมใหญ่ๆกลมๆ ยิ่งตามกอสาหร่ายนี่ แทบจะเรียกว่ายั้วเยี้ยเลยล่ะ( โชคดีที่มันอยู่นิ่งๆ ไม่ว่ายไปมาเหมือนปลาหรือพวกแมงกะพรุน ไม่งั้นวงแตกตั้งแต่เห็นแล้วล่ะ) ว่ากันว่าปลิงทะเลเอามาปรุงอาหารกินได้ จับด้วยมือเปล่าได้(แหวะ) แต่กระนั้นพวกเราก็ยังแขยงอยู่ดี(ขนาดแขยงนะ ยังดำลงไปดูแล้วดูอีก เหอๆ) 

                    ปลาดาว  

                     ตัวเป็นๆ ยังไม่ตาย แต่ไม่รู้ว่าหลังจากที่นักอนุรักษ์อย่างพวกเราหยิบขึ้นมาจากหาดทรายน้ำตื้นเพื่อพิจารณากันถ้วนทั่วทุกคนแล้วปล่อยมันไว้ตรงกอสาหร่ายนั้น จะรอดหรือไม่ อิอิ(รอดสิ…ก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ นอกจากดู) อีกอย่างที่เราไม่รู้ว่ามันคืออะไรจนถึงตอนนี้ก็คือ…ตัวอะไรสักอย่าง สีดำๆยาวๆ กลมๆลักษณะคล้ายปลิงทะเล แต่ยาวกว่ามากๆ นอนสงบนิ่งอยู่ระหว่างกอสาหร่ายสองกอที่ห่างกันประมาณเกือบห้าสิบเซนติเมตร บริเวณนั้นมีปลิงเยอะก็จริง แต่ไอ้ตัวนี้มันแปลกว่าตัวอื่นจนน่าสงสัย หรือว่า….มันคือ…หัวหน้าปลิง!!!!ด้วยความอยากรู้มากๆ คิดอยู่ว่าอยากจะเอาไม้ไปเขี่ยดู แต่ความกลัวมีมากกว่าเลยได้แต่มองอยู่ห่างๆ เกรงว่าจะไม่ใช่ปลิง แต่เป็นปลาไหลไฟฟ้า ? งูทะเล ? หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันอันตรายต่อเราหากไปกวนมันจะแย่…ในที่สุดก็ได้แต่สงสัยและใคร่อยากจะรู้จนถึงตอนนี้(ใครพอจะรู้ก็บอกหน่อยละกัน)

ที่ฮาสำหรับเราก็คือ การเกิดความอยากที่จะถ่ายรูปใต้น้ำมากๆ เพราะมันสวยจริงๆ แต่กล้องของเราก็ไม่ได้เป็นกล้องถ่ายใต้น้ำแต่อย่างใด ทำไงดีล่ะ คนมันอยากเก็บภาพสวยๆไว้นี่ คิดไปคิดมา ก็เลยวิ่งขึ้นไปหยิบกล้องมาใส่ไว้ในถุงพลาสติกใสๆ แล้วมัดหัว มัดท้าย บิดเกลียวแน่นกันน้ำเข้า แล้วเอามันจุ่มลงไป….ถ่ายภาพใต้น้ำสมอยาก….

              ระหว่างนั้นก็กลัวน้ำจะเข้าถุง แล้วกล้องจะพัง รูปจะหาย ที่สุด ยิ่งเห็นฟองอากาศบุ๋งๆแถวปากถุง ก็ตกใจ รีบยกขึ้น จุ่มลง สลับไปๆมาๆอยู่สองสามรอบ ถ่ายไปสองสามรูป  ก็ไม่อยากเสี่ยง แถมตอนถ่ายนี้มองไม่เห็นด้วยนะว่ากล้องมันส่องไปทางไหน  เพราะถุงมันขุ่นเลยมองจอไม่เห็น ก็ได้แต่เล็งๆ กดๆ เดาๆจากสายตา ถ่ายออกมาก็อย่างที่เห็น…ยังดีที่กล้องไม่พัง!

แดดเริ่มแรง พวกเราก็ขึ้นจากน้ำ เตรียมตัวเชคเอ้าจากที่พัก โทรนัดเรือให้มารับตอน11 โมงครึ่ง ขากลับนี่ มีแต่คณะของเราแต่เพียงคณะเดียว ฮ่าๆ
 

ขากลับเวลาเหลือมาก พวกเราก็เลยแวะเมืองจำลองเขาไปดูเสียหน่อยว่ามันมีอะไรบ้าง เสียค่าผ่านประตู 120 บาท ข้างในเขาก็จะมีจำลองสถานที่สำคัญ และมีชื่อเสียงทั่วทุกมุมโลกเอาไว้ รวมถึงของไทยด้วย ขอบอกว่าลายละเอียดเหมือนจริงมาก เห็นปุ๊บ รูปปั๊บ ว่าที่ไหน ขอยกนิ้วเรื่องความสวย แต่ยอมแพ้เรื่องแดด และราคาบัตร  ที่เราคิดว่ามันแพงเกินไปสำหรับราคาคนไทย!
 
 

เริ่มเย็นมาหน่อยก็แวะบางแสน เหอๆ เพื่ออะไรรู้มั้ย ….เพื่อกินลมชมวิว( จากเสม็ดนี่ยังกินไม่อิ่มกันใช่มั้ยเนี่ย…) สั่งอาหารทะเลมากินกันอร่อยมาก เหอๆ

                 ถ่ายออกมาได้น่ากินมาก ดูภาพสุดท้ายสิ...ไม่เหลือซาก

กินอิ่ม นั่งย่อยกันสักพักก็ได้เวลากลับเสียที ต้องบอกว่าทริปนี้สนุกมาก เพราะไปกับเพื่อนๆนี่ล่ะตัวสนุก เฮฮาได้เต็มที่ เราเก็บภาพสวยๆมาฝากเยอะเลยล่ะ อยากให้ทุกคนสนุกด้วยกัน และเผื่อมีโอกาสได้ไปด้วยตัวเอง ก็อย่าลืมเล่าสู่กันฟังบ้างนะ

 สนใจดูภาพสวยๆต่อได้ที่         http://my1.dek-d.com/similun_anda/gallery/?gid=14736316