อัพเดทชีวิต...แต่งงาน(เพื่อน) แล้วก็เที่ยวเมืองนอก(ฮ่าๆๆ)

เรื่องถัดมา
               เมื่อช่วงต้นเดือนสิงหาคม ประเทศไทย เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติ ในชื่อว่า เอเชียน มาร์เชียล อาร์ต เกมส์ ซึ่งเป็นการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัวทุกประเภท เช่น มวยไทย เทควันโด คาราเต้ คาราเต้โด ยูโด ปันจักสีลัต ฯ ซึ่งเราได้ไปร่วมเป็นคณะหน่วยแพทย์สนามเคลื่อนที่ ให้การรักษา ปฐมพยาบาล นักกีฬาที่ได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขัน  ซึ่ง เราไปวันที่ 3 ส.ค ในสนามแข่งเทควันโดที่อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก  ขอบอกว่าดูนักกีฬาเขาแข่งกัน มันส์มาก งานนี้นักกีฬาไทยได้ 1 เหรียญทอง(เป็นเอก การเกตุ) และ1เหรียญทองแดง(ประภาภรณ์ แสงนรินทร์) แล้วอย่างนี้เราจะพลาดท่าไม่ถ่ายรูปคู่กับแชมส์ได้อย่างไรกัน

          หลังจบการแข่งขัน เรานำนักกีฬาจากเกาหลีใต้ จาง ฮึน ซุก ซึ่งได้เหรียญทองจากการแข่งขันในครั้งนี้ไปตรวจรักษาที่รพ.นพรัตนราชธานี เพราะเธอมีปัญหาการบาดเจ็บระหว่างการแข่งขันที่หัวเข่า งานนี้มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับมิตรภาพ เพราะหลังจากเสร็จสิ้นการตรวจรักษา(ที่ต้องใส่เผือกเอาไว้ก่อน) จาง ฮึน ซุก ประทับใจเรามาก (แม้จะคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะชีพูดอังกฤษไม่ได้ แล้วเราก็เกาหลีไม่เป็น เหอๆ แต่ภาษามือ โอเค…) เธอและผู้จัดการของเธอก็ได้ให้ที่ระลึกเอาไว้ เป็นพัดกับผ้าเช็ดหน้าจากเกาหลี^^ เล่นทำเอาเราปลื้มซะ
                 แต่ที่ปลื้มที่สุดคงจะหนีไม่พ้นภาพข่าวหนังสือพิมพ์ไทยรัฐที่ลงข่าวเป็นเอกคว้าเหรียญทอง...วันที่เขาถ่ายรูปกดชัตเตอร์กันเป็นร้อยเป็นพันภาพ ไม่เอามาลงหนังสือพิมพ์ แต่ดั๊น....เอาภาพนี้มาลง




อะไรนะหรอ?............ก็เราติดหน้าหนังสือพิมพ์อะจิ....กรี๊ดขนาดไปซื้อมาตัดเก็บไว้เลยนะ ฮ่าๆๆ โทรบอกญาติพี่น้องอีกตะหากว่า..."หนูลงหนังสือพิมพ์กะเขาด้วย"...เออ เอาเข้าไป(เห็นนิดเห็นหน่อยก็ยังดีวะ)

มาถึงวันวันที่ 30 สค (วันที่เราอยากให้เป็นวันของเราจริงๆเล้ยยยยย)

                 เป็นวันที่เรารู้สึกอยากกระโดดลงจากคานมากๆ เพราะได้ข่าวว่าเพื่อนในรุ่นจะแต่งงาน อะไรก็ไม่เท่ารู้ว่า...เจ้าบ่าวเป็นถึงเสฯ!!!!!อ๊าก....ระดับพันตรีเชียวนะนั่น กรี๊ด ๆ งานนี้เพื่อนเราไม่เป็นว่าที่คุณหญิงในอนาคตหรอกหรอ ? อิจฉาเว้ย!!!!

                งานนี้เราก็ขอแต่งสวยเป็นการเคารพสถานที่ (ก็สโมสรทหารบกอ่ะนะ จะให้เสื้อยืดการเกงยีนส์ ไปนั่งโต๊ะจีด กินเม็ดแตงโมก็ไม่ใช่…งานนี้เป็นแบบคอคเทลค่ะ คนที่กะจะไปกินอย่างเดียว ก็ผิดหวัง อย่างแรง เหอๆๆ)

                เจ้าสาววันนี้ดูสวยมาก กว่าปกติ (แน่นอนว่าเพื่อนๆไม่กล้าสวยเกินหน้า ไม่กล้าแย่งซีน เพราะงานนี้คงต้องยกให้เจ้าสาวสวยที่สุดตามระเบียบ ถึงแม้ว่าเพื่อนจะสวยกว่าก็เหอะ เอิ๊กๆ) เพื่อนๆที่มาเจอกันในวันนี้ต่างดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้ง หลังเรียนจบเมื่อสองปีที่แล้ว เห็นใคร ก็เข้าไปกอดด้วยความคิดถึงโคตรๆ จนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า งานนี้เป็นงานแต่งหรืองานรวมรุ่นกันแน่ อิอิ

                สิ่งที่ไม่คาดฝันของเราในงานนี้คือ เขาลากเราไปเป็นพิธีกรฝ่ายหญิง ให้ตายเถอะ ชั้นไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการนี้นะยะ!!!! แต่ในที่สุด เราก็ต้องไปจ้ออยู่บนเวที โดยมีเวลาเตรียมตัวประมาณ 15 นาที ( เหอะๆ ทำไปได้)

                งานนี้หวานมาก ประทับใจสุดๆ เจ้าบ่าวเจ้าสาวร้องเพลงคู่ หากันจนเจอ ส่งสายตาปิ้งๆ เล่นเอาแขกเหรื่อตาลุกเป็นไฟเพราะความอิจฉา ไม่เว้นแม้กระทั่งพิธีกรอย่างเราที่อยากจะกระโดดลงคานทันทีที่ได้เห็นงาน


                                                             (ภาพนี้ให้เครดิสจาก Hi5 ของเจ้าสาวเขา)

                มีการรอดซุ้มกระบี่ที่สาวๆหลายคนเคยฝันไว้ ( แต่ก็ได้แต่ฝัน ฮือๆ) ตัดเค้ก หรูหรา โอ้ว….ดูภาพเอาละกัน บรรยายต่อไม่ไหวแล้ว อิจฉาวุ้ย!!!

             

           อ้อ แต่สุดท้าย เราก็ยังมีดีให้เพื่อนๆอีกหลายคนอิจฉาได้เหมือนกันนะ นั่นก็คือ….เราได้ดอกไม้เจ้าสาว วะฮ่าๆๆ งานหน้า เราได้ลงจากคานชัวร์!!!! ( หลายคนแอบบ่น มือยาว สาวได้สาวเอา เหอๆๆ)





สุดท้าย....เราไปเที่ยวเมืองนอกมา ฮ่าๆๆๆ

                ประเทศที่เราไปคือ สหภาพพม่า (ฮ่าๆ) ไม่ได้นั่งเครื่องบิน แต่นั่งเครื่องยนต์ ไม่ได้ลงกลางเมืองหลวง แต่ข้ามทางเขตชายแดน ไม่มีพาสปอร์ต แต่ลักลอบเข้าเมือง (ก๊ากกก)....ไม่รู้ว่าถ้าตำรวจตรวจคนเข้าเมืองมาอ่านตรงนี้แล้วจะมาลากเราเข้าตะรางมั้ยนะ 
                 เรื่องของเรื่องคืออยากไปเที่ยวด่านเจดีย์สามองค์กับครอบครัว ก็ออกเดินทางกันแต่เช้ามุ่งสู่ อ.สังขระบุรี จากบ้านเรา(ด่านมะขามเตี้ย)ไปสังขระฯ ใช้เวลาเดินรถประมาณ 4 ชั่วโมง (ขับเรื่อยๆ เหยียบ80) ถนนราดยางตลอดสาย แต่ทางขึ้น-ลงเขาเกือบตลอด บางช่วงทางชัน แต่มีป้ายบอกและเตือนตลอดเส้นทาง ก็ต้องชำนาญการขับรถนิดหนึ่งล่ะถึงจะเดินทางไปได้โดยไม่หวาดเสียว
                    ระหว่างทางวิวทิวทัศน์สวยมาก ภูเขาและเขื่อน อ่างเก็บน้ำที่โอบล้อมด้วยขุนเขามากมาย แวะถ่ายรูปได้ไม่เบื่อ(แต่ทางมันไม่อำนวยในการจอด เพราะเดี๋ยวรถไหล ฮ่าๆ) แต่ใช่ว่าจะไม่มีจุดถ่ายรูปซะเลย ดูอย่างในรูปเป็นจุดพักชมวิวที่แม่น้ำรันตี

          จากนั้นก็เดินทางต่อสู่ด่านเจดีย์สามองค์ ซึ่งมีประวัติศาสตร์สำคัญของชนชาวไทย เป็นเส้นทางเดินทัพที่สำคัญของทั้งไทยและพม่าในอดีต คนไทยมักกราบสักการะเป็นสิระมงคลเมื่อเวลาจะเดินทางออกจากเขตประเทศไทย(อดีตเรียกบริเวณนี้ว่า หินสามกอง)




                                           ภาพนี้ให้เครดิตจาก www.thai-tour.com


        ในช่วงที่เราไป เป็นช่วงที่ด่านปิดมานานแล้ว ทำให้ไม่ค่อยมีคนมาเที่ยวคึกคักนัก ร้านค้าก็พลอยเงียบเหงา แต่ขอบอกว่าพวกนิล พลอยอะไรพวกนี้นี่...ราคาถูกดีเหมือนกัน
                 แต่ใช่ว่าเราจะมาเสียเที่ยว เมื่อเรามีกรรมวิธีในการเที่ยวเมืองชายแดนพม่าได้(แต่ไม่ขอเล่ารายละเอียด แบบว่าเสียวสันหลังอ่ะ) หุหุ ไกด์ของเราขี่มอไซด์พาชมสามแห่ง นั่นก็คือเจดีย์ทอง วัดเสาร้อยต้น และตลาดพม่า(ตลาดพญาตองซู) ซึ่งทั้งสามที่นี่เป็นเขตแนวชายแดนทั้งหมดจ้า(ตลาดพญาตองซูเราถ่ายรูปมาไม่ได้ เพราะทัวร์เถื่อนของเราบอกว่าเดี๋ยวตม.จะจับเอา...ก็ลักลอบเข้าเมืองเขานี่ เลยต้องระวังตัวไว้ ฮ่าๆ)




        จากภาพถ่ายมุมสูงที่เจดีย์ทอง จะเห็นได้ว่ามีแต่เทือกเขาสลับซับซ้อนยาวเหยียด วิวจริงสวยมาก แต่ภาพที่เราเอามาต่อเป็นพาโนรามานั้นไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ เมื่อขึ้นไปด้านบนเจดีย์ทองแห่งนี้(ซึ่งตั้งอยู่บนภูเขาลูกเล็กๆ 1 ลูก)จะเห็นเมืองของเขานิยมสร้างแต่เจดีย์ทั้งนั้น ถ้ามองมาฝั่งไทยจะเห็นแต่โบสถ์


                วัดเสาร้อยต้น เป็นวัดมอญ(สาขาของวัดของหลวงพ่ออุตตะมะ) เสาทำจากไม้สักมีประมาณ100กว่าต้น จำไม่ได้แล้วว่าร้อยเท่าไหร่กันแน่

เดินเที่ยวทั้งสองฝั่งไทย-พม่า เสร็จ ก็กลับ แต่ขากลับเราแวะวัดหลวงพ่ออุตตะมะและสะพานมอญก่อน



            วัดหลวงพ่ออุตตมะในปัจจุบัน(วัดวังก์วิเวการาม) เป็นวัดที่สร้างขึ้นแทนวัดเดิมที่จมอยู่ใต้น้ำเมื่อครั้งที่เขาสร้างเขื่อนเขาแหลม เราเข้าไปกราบไหว้สักการะสังขารของหลวงพ่ออุตตมะที่คนทั้งไทยมอญต่างเคารพ สังขารของท่านไม่เน่าเปื่อย เป็นเกจิชื่อดังอีกรูปหนึ่งของไทย นอกจากนี้ที่วัดใหม่นี้ยังมีเจดีย์พุทธคยาจำลองให้เที่ยวสักการะด้วย น่าเสียดายที่เราไม่ได้ไปดูวังบาดาล (ซากวัดเก่าที่จมอยู่ใต้น้ำ ซึ่งเป็นหนึ่งใน UnSeen in Thailand) เพราะเราต้องข้ามเรือไป หน้าน้ำแบบนี้ถ้าไปก็คงเห็นแต่ยอดเจดีย์เหนือน้ำ  แต่ถ้าหน้าแล้ง น้ำลด ก็จะมองเห็นทั้งหมด สามารถเดินเข้าไปดูได้


                                ภาพเครดิตจาก www.moohin.com

                         เครดิตภาพจาก http://barramuuu.multiply.com/photos/album/8/8#photo=1



                  ภาพเครดิตจาก http://www.moohin.com/picpost/021/0804101207802555.jpg.shtml


                       จากนั้นเราก็แวะสะพานอุตตมานุสรณ์(สะพานมอญ) อยู่ไม่ไกลจากวัดหลวงพ่ออุตตมะ ซึ่งเป็นสะพานไม้ที่สร้างข้ามแม่น้ำซองกาเรีย ให้ชาวบ้านไทยมอญ สัญจรข้ามไปมา สะพานมอญแห่งนี้เป็นสถานที่ที่นักเดินทางชอบมาหามุมถ่ายรูปสวยๆ แต่เราก็ถ่ายได้เท่านี้ล่ะ เหอๆ



                  จากนั้นก็ได้เวลาเดินทางกลับ แวะเขื่อนวชิราลงกรณ์(เขื่อนเขาแหลม)วิวสวยมาก ที่นี่มีเรื่องฮา คือตอนที่รถเราจอดปุ๊บ พวกเราก็กำลังจะเดินออกมาจากรถ ลิงฝูงใหญ่ปีนลงมาจากเขาและวิ่งมาฉกกล้วยหอมที่แม่เราซื้อจากด่านเจดีย์สามองค์แล้วไว้หลังรถไปหน้าตาเฉย แต่ใช่ว่าเราจะยอมให้มันขโมยไปง่ายๆ มีรายงานยื้อยุดฉุดแย่งกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่มันจะแยกเขี้ยวขู่แล้ววิ่งหนีไป ช่วงชุลมุนวุ่นวายนี้ นักท่องเที่ยวคนอื่นๆชักภาพฮาๆระหว่างเรากับลิงได้หลายภาพเลยล่ะ เหอๆ



ขากลับแวะเที่ยวน้ำตาเกริงกระเวีย น้ำตกขนาดเล็กที่อยู่ข้างถนน ก็สวยพอใช้อยู่นะ





กลับถึงบ้านก็ทุ่มหนึ่ง เล่นเอาหมดแรง หลับอุตุเลย แต่ก็สนุกดี ไว้วันหลัง ถ้ามีเวลาเยอะกว่านี้จะไปแบบค้างคืน คงได้กินบรรยากาศอิ่มกว่านี้ล่ะ รอบนี้ถือว่าไปดูสถานที่ก่อน