มีใครรู้บ้างมั้ย...
เวลาเราคอยมอบความรักให้กับใครก็ตาม เรามักไม่เคยสนใจผลที่จะเกิดขึ้นกับเรา
ขอเพียงฉุดรั้งเขาไว้ได้...
ขอเพียงให้เขารัก...
แม้ว่าจะต้องเติมเต็ม และมอบหัวใจของเราให้กับคนคนนั้นมากมายแค่ไหนเราก็ยอม
เหมือนกับเรื่องของชายหลงทางคนหนึ่ง...
เขาว่ากันว่าชายคนนั้นดูไม่มีความสุขเท่าที่ควรจะเป็น เขามีปัญหาเรื่องชีวิตคู่และความรัก คนรักของเขากำลังจะหนีจาก เรื่องนั้ันอาจเป็นเพราะตัวเขา ชายหนุ่มได้แต่เศร้าสร้อย ไม่เป็นอันทำอะไร
ความรักที่เขามีให้คนรัก ก็เปรียบเสมือนกล่องใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยแสงจากหิ่งห้อยที่เขาคอยเก็บรวบรวมมาตั้งแต่เด็ก
เมื่อถึงวันนี้เขาได้มอบหิ่งห้อยตัวแล้วตัวเล่าให้กับคนรัก เพื่อเป็นตัวแทน นำทางให้เธอกลับมาหาเขาอีกครั้ง
จนสุดท้าย...กล่องใบนั้นก็ไร้ซึ่งแสงสว่างจากหิ่งห้อย...
เป็นกล่องที่ว่างเปล่าและมืดมิด
แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้นไปอีกนานแสนนาน มันกลับไม่ใช่
ชายหนุ่มจะรู้บ้างหรือไม่ว่ายังมีคนอีกสองคนที่คอยเก็บรวบรวมหิ่งห้อยเอาไว้ให้เขาเช่นกัน...
ถ้าเขาหันหลังกลับมามองสักนิด ทางข้างหน้าเขาคงไม่มืดมนขนาดนั้น
ทางข้างหน้าคงสว่างไสวมากกว่านี้...
เส้นทางของเขาคงจะไม่โดดเดี่ยวเท่าที่เป็นอยู่...
หากชายหนุ่ม หันกลับมามองคนอีกสองคนที่ยังคอยผลักดันเขาอยู่ข้างหลัง...
ความคิดเห็น
ซึ้งมาเลยอ้ะ TT^TT
(จะคอยติดตามนะค่ะ :D)
จะติดตามเหมือนกันครับ