ทำไมจู่ๆ โน็ตบุ๊คต้องมามีอาการโคม่าเอาวันนี้ด้วยนะ
ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่า อีกปีกว่าๆ หลังสอบเข้ามหาลัยจะค่อยซื้อแท้ๆ T^T
เป็นเพราะไม่อยากรบกวนพ่อกับแม่ ตอนนี้พวกท่านมีภาระอยู่เยอะแล้ว
ใจหายจัง มันจะอยู่รอดมั้ยนะ!
ขณะตอนนี้พิมพ์อยู่จอยังเอียงๆ เลย T___T
ไอ้อยากได้ก็อยากอยู่ แต่ถ้าได้มาตอนนี้ถามว่าดีใจมั้ย...
คงตอบว่า ดีใจ...แต่ไม่เต็มที่เลย เพราะสิ่งที่ตามมาหรือมุมที่ฉันไม่เห็นนั้นคือ ปัญหาเรื่อเงินที่จะตามมาของพ่อกับแม่
ทุกครั้งที่อยากซื้อของฉันจะคิดก่อนเสมอว่าจะซื้อดีมั้ย มันรบกวนพ่อกับแม่หรือเปล่า
ใครเป็นเหมือนกันบ้างนะ เวลาที่อยากได้ของดีๆ แพงๆ หรือของที่อยากได้มานาน ไอ้อยากได้มันก็แน่อยู่แล้ว
แต่พอฉันกลบมาคิดดู ฉันรู้สึกสงสารพ่อแับแม่ ทำงานฉันก็ยังไม่ทำ เรียนหนังสืออยู่ช่วยอะไรได้ไม่มาก
ฉันอยากให้พ่อกับแม่เอาเงินไปใช้จ่ายเรื่องจำเป็นมากกว่า
ทุกครั้งที่คิดแบบนี้ เชื่อหรือไม่ว่า ความอยากได้ ในตัวมันจะลดลงอย่างประหลาด พอหันกลับมามองถึงได้รู้ว่า อย่างน้อยๆ เจ้าโน้ตบุ๊คเครื่องนี้ก็ยังใช้เขียนบล็อคพูดคุยกับทุกคนได้ ยังใช้งานได้ ถึงจะไม่รู้ว่าวันดีคืนดีมันจะเป็นอะไรอีกก็เถอะ T___T ถึงจะไม่เต็มร้อยเท่าคนอื่นๆ ก็ช่างเถอะ กลัวอยู่เรื่องเดียวคือกลัวจะตาเอียงตามจอ ไม่เป็นไรเอียงตัวเครื่องตามคงพอรับได้ (ฮ่า)
เอาเถอะตอนนี้ก็พิมพ์แบบแป้นเอียงๆ ไปก่อน (เอาจอให้ตรง! ดีกว่า)
อย่างน้อยๆ มันก็พิมพ์งานได้ ข้อมูลก็ไม่เสียหาย ไม่ได้โดนไวรัส ไม่ได้พังขนาดใช้ไม่ได้ถาวร ถึงตอนนี้จะเริ่มตาลายแล้วก็เถอะ @___@
เพื่อนๆ เองก็ลองย้อนกลับมาดูของที่ตัวเองกำลังจะเปลี่ยนหรือซื้อใหม่ดูนะคะ อย่างโน้ตบุ๊ค คอม โทรศัพท์มือถือ เครื่องเล่นเพลง และอื่นๆ หากยังใช้ได้ ก็ใช้ไปเถอะ
อย่างน้อยๆ เราก็ได้ช่วยประหยัดค่าใช้จ่าย ของพ่อแม่
อย่างเช่นโทรศัพท์ของฉัน ตอนนี้ฝาปิดเมมฯ ลอกออกแล้ว ต้องใช้สก็อตเทปใสปิดไว้ (ฮ่า) ดีกว่าหนังยางหน่อย พอไปถามหารุ่นของกรอบและหน้ากาก ก็ไม่มีเลย (อ้าว!) กะว่าจะเปลี่ยนทั้งโทรศัพท์และโน้ตบุ๊คพร้อมๆ กันตอนมหาลัยทีเดียวเลย อยากจะใช้ให้ถึงที่สุดก่อน
ทุกคนก็ลองทำดูนะคะ พ่อแม่เขาไม่แสดงออกหรอกค่ะ ว่าลำบากใจที่จะซื้อให้ มันเป็นเรื่องปกติที่จะซื้อของเพื่อลูก แต่ถ้าราลองมองอีกมุมหนึ่ง จะเงินไม่ถึงหมื่น หรือเป็นหมื่น มันก็มีค่า
ของนอกกายพวกนี้จริงอยู่ที่จำเป็น แต่ถ้ามันยังใช้งานได้ไม่เสียหายมากขนาดหนักจริงๆ ก็ให้มันอยู่กับเราไปนานๆ เถอะค่ะ ^__^
ถ้านึกรับไม่ได้ ลองนึกย้อนไปถึงวันแรกที่พวกเราได้มันมาสิคะ ว่าเราดีใจแค่ไหน...แบบนี้ยังจะทิ้งลงมั้ยเอ่ย...?
เป็นแบบนี้แล้วใครที่มีของที่ยังใช้ได้อยู่ แต่ยังอยากเปลี่ยนอีกมั้ยคะ?
ความคิดเห็น