เวลาปวดมันจะตุ้บ ๆ ๆ กินยาก็ไม่หาย นอนก็ไม่หาย
บางครั้งปวดจนต้องนอนร้องไห้... บางทีปวดข้ามวันข้ามคืนก็ไม่หาย
เวลาปวดหัวที...งานทุกอย่างต้องหยุดหมด ได้แต่นอนพลิกไปพลิกมาอย่างทรมาน แล้วก็เฝ้าอิจฉาคนที่เขาสามารถทำอะไรได้เป็นวัน ๆ โดยไม่มีอาการปวดหัว...
เออเนอะเรา... กลายเป็นคนไม่ค่อยปกติก็เพราะอาการปวดหัวนี่แหละ...
อ่านหนังสือนานก็ไม่ได้ จ้องคอมนานก็ไม่ได้ ออกกำลังกายนาน ๆ ก็ไม่ได้ อยู่ในสภาพอากาศร้อนจัดก็ไม่ได้ คือ...ร่างกายมีข้อจำกัดหลายอย่าง
แล้วคนที่เขาไม่เคยเป็นเขาไม่เข้าใจไง เขานึกว่าเราสำออย ทั้งที่บางครั้งมันไม่ไหวจริง ๆ มันอยากจะทุบกะโหลกออกมาแล้วควักสมองที่คงกำลังเดือดปุด ๆ ออกมานอนพัก...
ปวดร้าวไปทั้งหัว... เวลามันร้าวที กว่าจะหลับได้มันทรมาน แล้วตื่นขึ้นมาใช่จะหายซะทุกครั้ง... ดังนั้นวันไหนปวดหัว จบทุกอย่าง เพราะมันจะเป็นอีกหนึ่งวันที่ต้องเสียเวลาไปเปล่า ๆ ฟรี ๆ ทั้งที่หมอกมีเรื่องอยากจะทำตั้งเยอะแยะ...
ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจหรอกที่ไม่เคยเห็นหมอกออนเอ็ม หรือบางครั้งก็หายตัวไปจากโลกไซเบอร์ครั้งละนาน ๆ...
เพราะนอกจากการบ้านจะเยอะแล้ว อีกสาเหตุหนึ่งก็มาจากขีดจำกัดนี้แหละ...
เลยอยากบอกให้คนที่ร่างกายแข็งแรงเข้าใจว่า...การมีร่างกายแข็งแรงน่ะ ประเสริฐขนาดไหน...
ไม่ต้องทรมาน...
ไม่ต้องเจ็บปวด...
และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่...
ดังนั้นตอนเกิดเรื่องคนก๊อปฟิค ไม่แปลกหรอกที่หมอกจะโกรธมาก... เพราะหมอกต้องฝ่าฟันขีดจำกัดของตัวเอง กว่าจะกลั่นกรองออกมาได้แต่ละประโยค...
ขีดจำกัดของหมอก...ถูกช่วงชิงไปง่าย ๆ เพียงแค่ไม่กี่เดือน ไม่กี่วัน ไม่กี่ชั่วโมง บางทีอาจไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ...
จนทุกวันนี้หมอกยังคงไม่กล้าแสดงความคิดของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ มันเหมือนมีกำแพงใส ๆ แต่หนามากกั้นอยู่...
กลายเป็น...มีขีดจำกัดเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่างแล้ว...
อยาก...เป็นอิสระจากขีดจำกัดนั้นจัง...
--------------------------------------
ปรายหางตามองคนที่กระโดดโลดเต้นอยู่ท่ามกลางแสงแดดระยับ...
ก่อนจะหันกลับมาอย่างเย็นชา...
ไม่เคยอิจฉาหรอก...
ไม่เคยเลย...
555...
--------------------------------------
ความคิดเห็น
บอกแล้วไงให้รักษาสุขภาพ ถ้าไม่ดีก็ต้องพัก ไม่ก็ไปหาหมอ
ผมเป็นห่วงพี่หมอกนา...~ เสมอนา
ไม่เป็นไรนะค่ะ!
มิคังจะเป็นกำลังใจให้+
แล้วอย่าลืมทานยาและพักผ่อนมากๆนะค่ะ