เพลงละคร และการเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย

สมัยก่อนเพลงละคร ให้ความรู้สึกว่าเป็นเพลงละครจริง ๆ เนื้อหาเพลงจะเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องโดยตรง

ยกตัวอย่างจากที่พอจำได้ลาง ๆ (ถ้าผิดขออภัย เพราะขุดมาจากความทรงจำเก่ามากจริง ๆ!)

เรื่องศีรษะมาร เพลงประกอบละครร้อง “ศีรษะมาร มันลอยมาหลอนมาหลอก...”

เรื่องสายโลหิต (สมัยกบ-สุวนันท์เล่นกับศรราม) เพลงประกอบละครร้อง “ออกศึกข้านึกแต่รบ ๆ จบศึกข้านึกแต่รักเจ้าเท่านั้นหากรอดชีวิตกลับมาหากัน หวังให้เจ้านั้นดูแลหัวใจ ชีพพลีนี้เพื่อแผ่นดิน ชีวาต้องมามลาย ยังขอป้องปกไว้ ด้วยสายโลหิตของเรา”

เรื่องด้วยแรงอธิษฐาน (สมัยกบ-สุวนันท์เล่นกับตั้ว-ศรัญญู ล่ะมั้ง? ไม่ค่อยชัวร์) เพลงประกอบละครร้อง “ด้วยแรงแห่งรักของเรา ที่จะมั่นคงตลอดไป ทุกวันทุกเวลา อธิษฐานให้รักของเรา หลอมดวงใจให้เรากลับมา...”

เรื่องปีหนึ่งเพื่อนกัน (ชื่อก็ไม่ชัวร์แล้วอ่ะ รู้แต่ว่าเก่ามากกกกกกก ละครสมัยเต๋า-สมชายยังโพกผ้าอยู่เลย! เป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่ชายประสบอุบัติเหตุจนตายไป แล้ววิญญาณกลับมาหาน้องชายตอนอายุเท่ากันพอดี) เพลงประกอบละครร้อง “เมื่อปีหนึ่งได้มาเยือน เหมือนได้เจอเพื่อนเก่า ฉันดีใจเพราะว่าเราเจอะกันอีกครั้ง...”

เรื่องทวิภพ เพลงประกอบละครร้อง “ทวิภพพลันผูกใจ เชื่อมรักเราไว้นิรันด์...”

เรื่องรัตนโกสินทร์ เพลงประกอบละครร้อง “รัตนโกสินทร์ คือแผ่นดินที่หล่อหลอมหัวใจ ร้อยความรักรวมผู้คนมากมาย อาศัยอยู่ร่วมชายคา...”

เรื่องดาวพระศุกร์ เพลงประกอบละครร้อง “...ดาวพระศุกร์สุดแสนอำไพ เจริญรุ่งเรืองดั่งดาวพราวใส ขอฝากฟ้าช่วยป้องภัย ช่วยเลี้ยงลูกไว้แทนแม่...(เนื้อมั่วสุดชีวิต แต่จำได้ว่าประมาณนี้)

เรื่องคือหัตถาครองพิภพ เพลงประกอบละครร้อง “ถึงชายได้กวัดแกว่งแผลงจากอาสน์ ซึ่งอำนาจกำแหงแรงยิ่งกว่า อันมือไกวเปลไซร้แต่ไรมา คือหัตถาครองพิภพจบสากล”

แต่เดี๋ยวนี้ เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป เพลงประกอบละครก็เปลี่ยนแปลง ตอนหลัง ๆ เอาเพลงของนักร้องมาประกอบ เช่น บี้ สุกฤษฎิ์, อ๊อฟ ปองศักดิ์, The Star ทั้งหลาย ซึ่งก็ดีนะ เพราะดี

ไม่ได้จะวิจารณ์อะไร เพียงแค่ยกตัวอย่างเพลงประกอบละครที่มีการเปลี่ยนแปลง เพื่อแสดงให้เห็นว่าโลกเราเปลี่ยนไปทุกวัน

จะยกตัวอย่างความเปลี่ยนแปลงให้เห็นอีก

สมัยก่อนมือถือเครื่องเท่ากระติกน้ำ เวลาหิ้วต้องใส่กระเป๋าหิ้ว เดี๋ยวนี้เหลือเครื่องเล็กเท่าฝ่ามือ แถมซื้อหาง่ายจนกลายเป็นปัจจัยที่ 5 ของคนเราไปแล้ว

รถยนต์สมัยก่อนเวลาจะไขกระจกทีก็ต้องใช้มือไขที่หมุนกลม ๆ แต่เดี๋ยวนี้กดปุ่มวืดเดียวกระจกเปิด! อัศจรรย์จริง ๆ! (ยังไม่ทุกคัน แต่อนาคตไม่แน่)

แผ่นดิสก์สมัยแรก ๆ ทำจากพลาสติกสีดำบาง ๆ ใหญ่เท่าจานข้าว เดี๋ยวนี้ใช้แผ่นซีดีทันสมัย

คอมพิวเตอร์เมื่อก่อนมีแต่แบบตั้งโต๊ะ แถมหาใช้ยาก แต่ไม่กี่ปีต่อมามีโน้ตบุ๊คหิ้วไปหิ้วมาได้ และกำลังจะย่อให้เล็กให้เบาลงไปเรื่อย ๆ

เครื่องเล่นซีดีแบบวอล์กแมนแทบเลือนหายไปจากความทรงจำ เดี๋ยวนี้มันยุคดิจิตอล ฟังแบบ mp3 จ้ะ หาโหลดง่ายดี 555+

อินเตอร์เน็ตเมื่อก่อนช้ายังกะเต่าคลาน กว่าจะโหลดอะไรที รอตั้งแต่บ่ายโมง ยันบ่ายสามยังโหลดไม่เสร็จ แต่เดี๋ยวนี้มี 5 เม็ด เอ๊ย! 5 เมกแล้วนะ 555+

โลกกลายเป็นไร้พรมแดนเพราะการติดต่อสะดวกสบาย รวดเร็ว เด็กม.ต้นที่รู้จักกันเสียค่ามือถือเดือนเป็นหมื่น อีกคนเล่นmsnตั้งแต่เช้าจรดเย็น อีกหลาย ๆ คนเคยติดhi5 ก่อนเปลี่ยนเป็นเฟชบุ๊กตามกระแส แฟนหากันง่าย ๆ จากโลกไซเบอร์ คุยด้วยคีย์บอร์ด ส่งคอมเมนต์ภาพไปจุ๊บ ๆ ราตรีสวัสดิ์ไม่กี่ทีขอคบเป็นแฟน เออ...เร็วดี เร็วเหมือนอินเตอร์เน็ต 5 เม็ด 555+

และเพราะติดต่อกันได้รวดเร็วขึ้น วัยรุ่นเลยใจร้อนขึ้น ยอดการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรจึงพุ่งสูงตามจนน่าตกใจ! โอ้! ตอนผมอยู่ม.1ยังบ้าการ์ตูนอยู่เลย แต่เด็กม.1เดี๋ยวนี้โอบหลังโอบเอวชวนโดดเรียนไปทำอะไรก็ไม่รู้กันแล้ว (เห็นมากับตา 555+) เฮ้อ...โลกแห่งโลกาภิวัตน์...

อะไร ๆ ก็เปลี่ยนไปหมด จนบางทีแอบงง... งงว่าทำไมโลกเราหมุนเร็วจัง? ถ้าหมุนเร็วมากไปกว่านี้ เวลาสิ้นโลกท่าจะมาถึงเร็วกว่ากำหนด 555+

ย้อนกลับมาเพลงประกอบละคร (หลังจากนอกเรื่องไปไกลถึงสุดขอบโลกโลกาภิวัตน์) เพลงประกอบละครแบบเก่าก็ดี มีเอกลักษณ์ดี ทำให้จดจำเนื้อเรื่องได้ คลาสสิค ละครเรื่องไหนดัง เพลงก็ดังไปด้วย อย่างเพลงคือหัตถาครองพิภพ ปัจจุบันนี้เขาก็ยังเอามาร้องกัน เมื่อวันแม่ที่ผ่านมายังได้ยินเขาร้องกันอยู่เลย ฟังแล้วคิดถึงเนื้อเรื่องในละคร ก็เนื้อหาเพลงเกี่ยวกับละครนี่นา

เพลงละครเดี๋ยวนี้ก็เพราะ แม้ความคลาสสิคจะน้อยลงเพราะเอกลักษณ์ของความเป็นละครน้อยลง แต่ก็เพราะ เพลงไม่ว่าจะยุคไหนก็เพราะ แต่เพราะมากเพราะน้อยขึ้นอยู่กับรสนิยมของคนฟังที่แปรเปลี่ยนตามกาลเวลา (อีกเช่นกัน)

ติดใจเพลงประกอบละครอยู่เรื่องหนึ่ง เพราะมาก “ผิดเพราะรัก”  ร้องโดย กิ่ง The Star ใช้ประกอบละครเรื่องชิงชัง

“รู้เพียงว่าทำเพราะรัก ทำเพราะเธอที่รักก็พอ เธอคือรักแท้คือใจดวงเดียวที่รอ ไม่อาจยอมเสียเธอไป...”

ชอบเนื้อหามากเลย เข้าใจความเป็นมนุษย์ข้อนี้ดี... เพราะคนเราเวลารักใครมาก ๆ บางทีก็หน้ามืดตามัวทำเรื่องน่าชังได้เหมือนกัน เขาถึงพูดกันไง “รัก โลภ โกรธ หลง” ตัวไม่ดีทั้งนั้น ทำให้คนขาดสติ ถ้าไม่รู้จักควบคุม

และเพราะชอบเพลงนี้มาก เลยจะไปหาซื้อซีดี จะไว้ฟังในรถเวลาเดินทางไกล

แต่พ่อบอกว่า... เครื่องเล่นซีดีในรถเจ๊ง อ้าว...

ไม่เป็นไร เครื่องเล่นเทปยังเล่นได้อยู่ จะไปหาซื้อเทป...

หาซื้อเทป...

เอ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อยู่ ๆ ก็เกิดคำถามขึ้นมาว่า ยังมีเทปเพลงขายอยู่อีกเหรอ! ห๊ะ? มีด้วยเหรอ!

อ้าว?

สรุป... ปัจจุบันนี้เวลาเดินทางไกล พ่อกับแม่จะสนุกสนานกันมากในขณะที่ลูก ๆ นั่งเซ็ง เพราะในรถมีแต่เสียงเพลงยุคเก่าเก็บเกือบ 10 ปีที่ดังจากเครื่องเล่นเทปในรถตลอดระยะเวลา 2-3 ชั่วโมงบนรถ บวกเวลากลับอีกเท่าตัว เฮ้อ.........

อย่างนี้ต้องจบท้ายเรื่องว่า “วัยรุ่นเซ็งครับ!”