ไม่ว่าใครก็ไม่เข้าใจหรอก

พี่หมอกโกรธใครอะ...ผมเหรอ TTATT

ยังไงตามนะ...พี่หมอกเป็นคนที่เคารพรักสำหรับผมจากใจจริงเสมอนะ
ไม่มีพี่หมอกในวันนั้นผมก็แต่งนิยายไม่ได้หรอก
ถ้าในวันนั้นขาดพี่หมอกไปคนหนึ่งผมคงไม่ยืนอยู่ที่จุดหรอก...

พี่หมอกสำคัญกับผมมากเลยนะ...ในโลกไซเบอร์ให้นี้ผมเข้าใจว่าอะไรก็เชื่อใจไม่ได้แต่...
ผมก็รักพี่หมอก...เคารพพี่หมอกทั้งความจริงและในโลกไซเบอร์จริงๆ

ป๋มเข้าใจนะ...ความรู้สึกนี้ แต่อาจเข้าใจไปในคนละแง่กับพี่หมอก
ป๋มก็คิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวเหมือนกันนะ เพราะพ่อแม่ป๋มไม่ค่อยว่างหรอก
เวลาจะชวนไปเที่ยวที่ไหน พ่อจะติดงาน ไม่ก็ทำท่ารำคาญใส่ว่า...วุ่นวาย
ทั้งๆที่ในอดีตพ่อไม่เคยพูดกับผมแบบนั้นเลย แม่ก็...เอาแต่บ่น บ่นในเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เข้าใจว่าผู้ใหญ่เครียด อย่างผมก็อยากโต้กับไปว่า...เด็กก็มีเรื่องที่ต้องเครียดเหมือนกัน
การเรียนอะไรก็แข่งขันไปหมด...คิดไปคิดมาก็คิดว่า "ไอ้สมการนี้ใช้ในชีวิตประจำวันหรือเปล่า"
แต่ผมก็ไม่ได้พูดนะ...อาจเพราะว่าบางทีผมไม่กล้ามากกว่า
โครเนียร์...สิ่งนี้เป็นเสียงเดียวที่ยึดเหนี่ยวผมก็ได้...
ว่าถ้าไม่ได้ประจานพ

โครเนียร์ สิ่งนี้เป็นเสียงเดียวที่ยึดเหนี่ยวผมก็ได้
ว่าถ้าไม่ได้ประจานพวกมันด้วยการตีพิมพ์ ชั้นจะตายไม่ได้เด็ดขาด!
ผมมีคนอยู่รอบข้างนะ มีเพื่อนสนิทเยอะ  แต่ว่า รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวกับความรู้สึกที่ไม่กล้าเปิดเผยให้ใคร อาจเพราะผมมันบ้าใส่เพื่อนๆตลอด ไม่เคยเฟลใส่ก็ได้ทำให้ทุกๆคนไม่คิดว่าผมเป็นยังไงบ้าง
แต่ผมมีความสุขนะเวลาเห็นคนอื่นมีความสุข มันอาจเป้นความคิดน้ำเน่าก็ได้ บางที่ผมก็ยอมรับว่าผมอิจฉาหลายๆคนเหมือนกัน แต่ถ้าทำได้ ผมก็อยากรับฟังความทุกข์ของคนอื่นนะ

ผมเป็นผู้ฟังที่ดีนะ ฮะๆ

เออ เข้าใจ

ถ้าหาคนจริงใจไม่ได้ ก็ไม่ต้องแคร์สิ

อยู่คนเดียวบางทีก็สบายใจเหมือนกัน

เรารู้ เธอน่ะชอบความเป็นอิสระ แต่ก็ขาดคนอยู่ใกล้ ๆ ไม่ได้

ถึงไม่พูดคุย แต่ก็อยากให้คนอื่นสนใจเสมอ

ขี้เหงาร้ายกาจ แถมขี้น้อยใจอย่างแรง

หัวรุนแรงด้วย

เพลา ๆ ปล่อยวาง แล้วเอาตัวเองออกไปข้างนอกตามลำพังบ้าง ตามใจตัวเองบ้าง

ทิ้งความหลอกลวงไว้ข้างหลัง แล้วไม่ต้องย้อนกลับมาดูอีก

เราบอกเธอหลายทีแล้วว่าไม่ต้องแคร์ ทิ้งมันไปเลย เธอก็ยังไม่ยอมทิ้ง ไม่รู้จะดื้อไปทำไม

เธอเลยหงุดหงิดอยู่อย่างนี้

เราบอกสั้น ๆ คำเดียว คนไม่จริงใจไม่ต้องไปแคร์ ไม่ต้องแสวงหา มันไม่มีหรอก จะได้เลิกเครียดสักที (ขี้เกียจฟังเธอบ่นแล้วอ่ะ จริง ๆ นะ)

เอ่อ...
พี่หมอกใจเย็นๆนะค่ะ
คนเราสมัยนี้ก็เป็นแบบนี้กันเยอะ
จนมิคังเริ่มชินชาและไม่ใส่ใจมันแล้วล่ะคะ
โลกคนเราก็เป็นแบบนี้กันซะเยอะ...

เราว่าอย่างยอมแพ้เลย สู้ต่อไปแค่นี้นะ