คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 31 : White Marshmallow OO Chapter 26 : Dig Out The Past


     อัพเดท 28 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 31 : White Marshmallow OO Chapter 26 : Dig Out The Past , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2006 , โพส : 27 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

26

Dig Out The Past

 

“เมเจอร์ นายเป็นอะไรไปน่ะ ทำไมวันนี้นายดูเงียบๆ”

ผมหันซ้ายหันขวาดูลาดเลา

โอเค ตรงนี้ไม่มีตัวอันตรายอย่างไอ้ซิลเวอร์ ถ้าผมจะคุยกับเพลงรักคงไม่เป็นไรมั้ง

            ตอนนี้เป็นเวลาบ่าย ผมกับเพลงรักเจอกันโดยบังเอิญในสวนหย่อมของรีสอร์ท เธอคงจับท่าทางซึมๆ ไม่ค่อยพูดของผมได้เลยถามขึ้นมา

            “เปล่านี่ ฉันฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ”

            “มีอะไรก็บอกฉันได้นะ อยากให้ฉันช่วยอะไรหรือเปล่า”

            โถ เพลงรัก เธออย่ามาช่วยฉันเลย ตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายนะ!

            แต่ผมจะบอกเธอยังไงดีล่ะ ผมเป็นห่วงเธอนะ ห้องนอนก็ติดกับตัวคนร้าย หากบอกเพลงรักแล้วหล่อนเกิดเผลอแสดงท่าทีว่ารู้ความจริงต่อหน้าซิลเวอร์ หมอนั่นสามารถจัดการเธอได้อย่างง่ายดายเลย

            “ไม่มีอะไร แค่เมื่อเช้าฉันเจอเรื่องขัดใจนิดหน่อย”

            “เอ๋ เรื่องอะไรเหรอ”

            “เธอไม่อยากรู้หรอก”

            ผมว่าพลางหันตัวหนีไปทางอื่น ผมทำถูกเปล่าวะ แลดูเหมือนมันยิ่งไปกระตุ้นต่อมอยากรู้ของเพลงรักยังไงยังงั้น

            “บอกหน่อยสิเมเจอร์ นะๆๆ อย่ามายั่วให้อยากรู้แล้วไม่บอกดิ!

            อย่าคะยั้นคะยอเซ่! บอกเธอเธอก็ซวยนะ ไม่ใช่ฉัน ถ้าไอ้นั่นขู่ฆ่าผมก็ว่าไปอย่าง ผมห่วงเธอมากกว่าห่วงชีวิตตัวเองนะ (ถึงแม้ผมจะตัวสั่นซีดตอนถูกมีดจ่อเอวก็เหอะ)

            แค่ไอ้ซิลเวอร์ไม่ฆ่าผมในห้องนอนนั่นก็ถือว่ามันปราณีมากแค่ไหนแล้ว

            แต่ผมจะรอให้เรื่องร้ายๆ เกิดกับเพลงรักก่อนเหรอเธอถึงค่อยรู้ความจริง อย่างนั้นมันไม่คุ้มเลยนะ!

            บางทีถ้าบอกความลับกับเธอแล้วเราช่วยกันแก้ปัญหาโดยไม่ให้ซิลเวอร์รู้ อาจจะเป็นวิธีที่ได้ผลก็ได้นะ

            “เพลงรัก”

            ผมมองซ้ายมองขวา รอบด้านมีแต่ต้นไม้พุ่มหญ้า ดูเหมือนจะมีแค่เราสองคนอยู่ตรงนี้

            “ระวังรูมเมตเธอไว้หน่อยก็ดีนะ”

            “นายหมายถึงซิลเวอร์เหรอ” เพลงรักถามกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิว “ทำไมล่ะ ซซิลเวอร์มีอะ

            “อ้าว คุณเพลง คุณเมเจอร์ อยู่ตรงนี้เองเหรอครับเนี่ย”

            ไอ้แค่ได้ยินเสียงผมก็เสียววาบแล้ว ผมหันไปมองซิลเวอร์ที่เดินมาทางเราด้วยรอยยิ้มหวานจ๋อย

            จะอ้วก ไอ้จอมเฟกเอ๊ย! ถึงว่าละคบหาสมาคมกับเจคได้ สันดานเดียวกันชัดๆ

            ซิลเวอร์ปรายตามองผม แววตานั้นเต็มไปคำขู่ต่างๆ นานา แต่แล้วสายตานั้นกลับถูกเปลี่ยนเป็นความใสซื่อเมื่อหันไปทางเพลงรัก

            “อื้ม มีอะไรหรือเปล่าซิลเวอร์”

            ผมสงสารเพลงรักชะมัดที่ยังไม่รู้ธาตุแท้ขององครักษ์ประจำตัวเธอ

            “คุณพิณทิพย์อยากให้คุณเพลงรักไปแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับปาร์ตี้ใหญ่คืนนี้หน่อยน่ะครับ ว่าอยากได้อะไรบ้าง”

            “อ๋อ เมื่อวานนี่แค่ดินเนอร์เล็กๆ ใช่ไหม” เพลงรักพูดด้วยน้ำเสียงติดจะประชด ก่อนจะลุกขึ้นยืน “ขอบใจที่มาบอกนะ เมเจอร์ นายจะไปกับฉันไหม”

            ผมอ้าปากกำลังจะตอบแต่ไอ้ซิลเวอร์ก็โพล่งขึ้นมาซะก่อน

            “ผมขอคุยกับคุณเมเจอร์แป๊บนะครับ แล้วเดี๋ยวจะรีบตามไป”

            “อ้อ โอเค รีบตามมาละทั้งสองคน”

            เพลงรักกล่าวทิ้งท้ายก่อนเดินจากไป

            เอาล่ะ เหลือแค่ผมกับไอ้โรคจิตนี่แล้วสินะ ซวยแล้วกู

            ในเมื่อพื้นที่ตรงนี้เพลงรักไม่ได้ยืนร่วมด้วยแล้ว ท่าทางของซิลเวอร์ก็เปลี่ยนโดยฉับพลัน แววตามุ่งร้ายกลบแทนที่ความสุภาพอ่อนน้อม

            ผมจ้องตาเขา เขาเขม็งตอบกลับมายังผม

            เราต่างก็รู้ว่าระเบิดในใจของแต่ละฝ่ายใกล้จะปะทุแล้ว
 

OOO

 

            (Pleng-Ruk’s POV)

            แล้วตอนบ่ายฉันก็ไม่ได้เจอเมเจอร์อีกเลย มีเพียงซิลเวอร์ที่วิ่งตามมาเจอฉันกับน้าพิณทีหลัง

            คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของการพักผ่อน น้าพิณเลยจัดปาร์ตี้ขึ้นอีกรอบที่ใหญ่กว่าเมื่อคืน ก็ไม่รู้จะใหญ่ยังไงอีกแล้วอะนะ เมื่อคืนก็เช่าห้องปาร์ตี้ที่ใหญ่ที่สุดไปแล้วนี่ คงพูดแค่ให้รู้สึกอลังการเฉยๆ

            พอถึงเวลาทุ่มครึ่งฉันก็เข้าไปในห้องปาร์ตี้นั้น ทุกคนมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันหมดแล้ว โต๊ะถูกจัดวางไว้ให้คนสี่ห้าคนนั่งด้วยกันเหมือนเมื่อคืน เพียงแต่วันนี้เป็นบุฟเฟต์ในขณะที่เมื่อวานเป็นเมนูตามสั่ง งานนี้ไอ้พวกโฮสต์คงกอบโกยน่าดู

            ซิลเวอร์เดินตามติดฉันมาข้างหลัง เมื่อถึงโต๊ะที่อยู่ในมุมๆ หนึ่งพวกเราก็นั่งลงสักพักก่อนที่ต่างคนจะไปตักอาหารมาทาน ซิลเวอร์ดูเงียบผิดปกติ ทุกครั้งเขาจะชวนฉันคุยนู่นคุยนี่เสมอ ทำไมวันนี้มีแต่คนทำตัวเงียบๆ นะ

            พอทานอาหารจนอิ่มแล้วฉันก็ไปหยิบขนมหวานมาทานต่อ

            “คุณเพลงอย่าทานเยอะนะครับ” ซิลเวอร์พูดกับฉันหลังจากเงียบมานาน “เดี๋ยวตอนสี่ทุ่มจะมีฉลองพิเศษ เผื่อท้องทานเค้กตอนนั้นด้วยนะครับ”

            เขาไม่ได้บอกต่อว่าฉลองพิเศษที่ว่านั้นคืออะไร มีเค้กด้วย? เท่าที่ฉันรู้วันนี้ก็ไม่ใช่วันเกิดใครในนี้นี่นา

            ถึงจะสงสัยแต่ก็ทำตามที่เขาสั่ง ฉันเผื่อท้องไว้สำหรับเค้กตอนสี่ทุ่มแล้วละ ฮี่ๆ ของหวานเพลงรักไม่พลาดอยู่แล้ว!
 

OOO

 

            ในที่สุดก็ถึงเวลาสี่ทุ่ม

            ฉันเห็นเนลเดินขึ้นไปบนเวทีเตี้ยๆ หน้าห้องพร้อมด้วยไมโครโฟน แค่นั้นยังไม่พอซิลเวอร์ที่นั่งโต๊ะเดียวกับฉันก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินไปขึ้นเวทีพร้อมกับเนลด้วย

            เอ...จะมีเซอร์ไพรส์อะไรกันนะ

            “ทุกคนคร้าบบบ” เนลกรอกเสียงใส่ไมค์ด้วยน้ำเสียงทะเล้น “ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว ใช่เวลานี้ใช่ไหมซิลเวอร์”

            “อ่าฮะ ใช่แล้ว” ซิลเวอร์ตอบผ่านไมค์ในมือ

            “วันนี้เรามีฉลองพิเศษกันนะฮะ เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดคนสำคัญของซิลเวอร์ เรามาฉลองวันเกิดให้แฟนเก่าคนสวยของซิลเวอร์กันเถอะ!

            “เฮ่!!

            เสียงโฮสต์หนุ่มทุกคนตะโกนโห่ร้องอย่างยินดี เรื่องผู้หญิงเป็นไม่ได้เชียวนะ!

            แต่แฟนเก่าของซิลเวอร์งั้นเหรอ เดี๋ยวสิ

 

แฟนนาย...ไปไหนเหรอ เธอไม่ได้อยู่ประเทศไทยใช่ไหม

แฟนผม...เสียแล้วครับ

 

ใช่! ฉันจำได้ ตอนที่ฉันเจอกับเขาวันแรกๆ เขาบอกว่าแฟนเขาตายแล้ว ตอนนั้นฉันรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ รู้สึกว่าเรื่องที่เขาเล่ามันคล้ายกับเรื่องของฉันชอบกล

“ใช่ครับ วันนี้เป็นวันเกิดอลิซ แฟนเก่าของผมที่จากโลกนี้ไปแล้วตั้งแต่เดือนมิถุนายน แต่ผมยังจำเธอได้ไม่ลืมเลือน ผมรักเธอมาก รักจนไม่อาจหาใครมาแทนที่เธอได้

“เธอไปเรียนที่อังกฤษ ในวันเกิดเธอทุกปีผมจะบินไปหาเธอที่นั่นแล้วเราก็จะจัดงานวันเกิดให้เธออย่างอบอุ่น แต่ ณ วันนี้...ผมคงไปหาเธอไม่ได้แล้ว เพราะเธออยู่ไกลแสนไกลแต่ทุกคนในที่นี้พร้อมจะยินดีไปกับปีที่สิบเจ็ดของเธอเป็นเพื่อนผมแล้วใช่ไหมครับ”

“แน่นอนซิลเวอร์!

“สุขสันต์วันเกิดแด่อลิซ!

เสียงผู้คนรอบกายฉันล้วนยินดีไปกับปีที่สิบเจ็ดของอลิซ แฟนของซิลเวอร์ แน่นอนว่าวันที่นี้ก็ตรงกับวันเกิดของอลิซที่เป็นเพื่อนสนิทฉันพอดีเป๊ะ

มันจะบังเอิญมากเกินไปแล้ว

อลิซที่เป็นอดีตสีดำของฉัน ต่างมีส่วนเกี่ยวข้องกับทั้งเมเจอร์และซิลเวอร์เลยเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย

ฉันได้แต่มองภาพบนเวทีด้วยสายตาที่เริ่มจะเลือนลาง เห็นเค้กก้อนโตวางอยู่บนโต๊ะที่มีล้อถูกเข็นออกมาหน้าเวที แสงเทียนบนเค้กส่องสว่างท่ามกลางความมืดในห้อง

“เรามาร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้อลิซกันเถอะครับ”

ซิลเวอร์กล่าวขึ้น หลังจากนั้นเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์จากเสียงของทุกคนก็ดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง...พร้อมและดังจนน่าขนลุก คงมีฉันแค่เพียงคนเดียวที่ไม่กล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมา

“อลิซ ฉันขอให้เธอมีความสุขมากๆ นะ ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว...” ซิลเวอร์ค้างไว้เหมือนพยายามกลั้นสะอื้น “แต่ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ ฉันรักเธอ...รักเธอคนเดียวเท่านั้น”

สุ้มเสียงนั้นฟังดูลึกซึ้งและหนักแน่น เชื่อแล้วละว่านายรักอลิซจริงๆ รักมากจนไม่อาจหาใครมาแทนที่ได้

แล้วที่นายเคยบอกว่าชอบฉันรักฉันล่ะ มันไม่ใช่เรื่องจริงสินะ...

เปล่า ฉันไม่ได้เศร้า ไม่ได้โกรธ ฉันแค่สงสัย เขาทำเหมือนเขารักฉันทำไม ในเมื่อเขายังไม่ลืมหล่อน...

เสียงเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วห้องเป็นเวลาเดียวกับที่ซิลเวอร์อาสาเป่าเทียนบนเค้ก ไฟในห้องกลับมาฉายแสงตามเดิม ซิลเวอร์เริ่มตัดเค้กออกเป็นส่วนๆ แล้วเข็นเค้กลงมาทางด้านล่างเพื่อให้ทุกคนได้หยิบไปทานกัน

แน่นอนว่าบรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความรื่นเริง โฮสต์ทุกคนรวมถึงน้าพิณก็ร่วมทานเค้กอย่างมีความสุข คงจะมีแค่ฉันคนเดียวอีกครั้งที่นั่งแข็งทื่ออยู่ที่เดิม...เหมือนคนไม่มีความรู้สึก ทั้งๆ ที่ข้างในกำลังสั่นคลอนอย่างน่าเจ็บปวด

อลิซ เธอจะตามหลอกหลอนฉันไปถึงเมื่อไร ปล่อยฉันไปสักที

ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด

เธอต่างหากที่แย่งผู้ชายของฉันทุกคน ตายไปแล้วยังจะมาแย่งเมเจอร์กับซิลเวอร์อีก...

อย่ามาแย่งความรักที่พวกเขาควรมีให้ฉันนะ

“คุณเพลงครับ ทานเค้กหน่อยไหม...”

“นายมีอะไรปิดบังฉันใช่ไหมซิลเวอร์”

ฉันชิงถามเขาที่เดินมานั่งที่เดิมพร้อมกับเค้กสองจาน ซิลเวอร์ผุดยิ้มบางเบาเหมือนไม่ทุกข์ร้อนกับคำถามของฉัน

“ไม่ใช่แค่ผมหรอกครับที่มี คุณเพลงก็มีเหมือนกัน...”

“ปิดบัง? ฉันปิดบังอะไรนาย! ฉันว่าฉันบอกนายทุกเรื่องนะ”

ฉันจ้องเขาตาเขม็ง นึกย้อนไปถึงวันวานที่ฉันเคยขอคำปรึกษานู่นนี่จากเขา

“จำไม่ได้หรือไง ที่ฉันเคยเล่าว่ารู้สึกผิดต่อเพื่อนของฉัน เพราะฉันไปช่วยเธอจากคนใจร้ายที่ฆ่าเธอไม่ทัน...”

“เพื่อนคุณเพลงก็คือแฟนผม...”

“อันนี้ฉันเพิ่งรู้เมื่อกี้ จริงๆ นะ! ฉันไม่เคยรู้มาก่อนด้วยซ้ำว่าอลิซมีแฟน ไม่เคยรู้ด้วยว่าแฟนนายเป็นใคร”

“นั่นไม่ใช่ประเด็นหรอกครับ”

ซิลเวอร์มองลึกเข้ามาในดวงตาฉันราวกับจะดึงความจริงออกมา...ความจริงที่ถูกเก็บไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจ

“คุณเพลงเลิกโกหกตัวเองสักที ผมรู้ความจริงทุกอย่าง”

“...!

“คุณเพลงเป็นคนสั่งฆ่าอลิซ และนี่คือสิ่งที่คุณปิดบังทุกคนรวมทั้งตัวเอง!

“...เอาอะไรมาพูดน่ะซิลเวอร์”

ฉันหัวเราะเสียงแห้ง ไม่...นี่ไม่ใช่ความจริง หมอนี่แต่งเรื่องขึ้นมาเองทั้งนั้น

“ไหนล่ะหลักฐาน อย่ามากล่าวหากันอย่างนี้นะ”

“หลักฐานผมไม่มีหรอก แมกซ์...เพื่อนคุณกับอลิซโทรมาบอกผม เขาได้ยินตอนที่คุณวางแผนวางยาอลิซกับกลุ่มเพื่อนร่วมหอของคุณ แต่เขาไม่ทันได้ห้ามหรือขัดขวาง อลิซก็ตายเสียก่อน เขารู้สึกผิดมากเลยโทรมาบอกผมให้รู้ข่าว แถมยังบอกตัวคนร้ายให้เสร็จสรรพ”

“แมกซ์...ไอ้จอมอ่อนไหวนั่นงั้นเหรอ...”

“ใช่ครับ โชคดีที่ผมกับแมกซ์สนิทกันพอสมควร เราคุยกันบ่อย ถ้าไม่มีแมกซ์ ผมคงไม่รู้ข่าวอลิซหรอก...” ซิลเวอร์เอ่ยเสียงเย้ยหยัน “ในเมื่อปิดบังกันซะเนียนขนาดนี้”

ฉันพูดไม่ออก รู้สึกเหมือนยิ่งเถียง ยิ่งบ่ายเบี่ยงเท่าไร ผู้ชายตรงหน้าก็ยิ่งรุกเข้ามาใกล้เท่านั้น ดูเหมือนเขาจะรู้เรื่องทุกอย่าง รู้เบื้องลึกเบื้องหลัง รู้อย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีใครรู้...

นี่มันน่ากลัวชะมัด เขารู้มาตั้งแต่แรกเลยสินะ

“พอผมรู้ว่าตัวการเป็นใคร ผมก็ไปหาข้อมูล จนสืบรู้ได้ว่าเป็นคุณเพลงที่กำลังจะกลับมาช่วยงานที่ ABSolute นี่ละครับ”

“บังเอิญจังเลยนะ...”

จากบทสนทนานี้ ฉันรู้สึกเหมือนซิลเวอร์เป็นตัวอันตรายที่ไม่ควรอยู่ใกล้ ฉันสับสนไปหมด ซิลเวอร์วางแผนทำอะไรกันแน่...

“ถึงตาคุณเพลงแล้วละครับ ยอมรับเถอะ ว่าคุณน่ะเคยทำอะไรไว้”

“ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ฆ่าอลิซ! ฉันเห็นมาตลอดว่ามีคนคนนึงพยายามจะทำร้ายเธอ แต่ฉันก็ช่วยไว้ไม่ทัน ฉันรู้สึกผิดมาก นายจำที่ฉันบอกไม่ได้เหรอ!

“ผมจำคำโกหกนั่นได้ดีครับ...”

“ซิลเวอร์!

“คุณเพลงเป็นคนที่บงการให้กลุ่มเพื่อนของคุณฆ่าอลิซด้วยการวางยานอนหลับเกินขนาด จากที่คุณเล่ามา ผมว่าระหว่างที่คุณคิดจะทำร้ายอลิซ ความคิดคุณมันมีทั้งสนับสนุนและต่อต้าน... แต่ความอยากเล่นพิเรนท์ของคุณมันมีอำนาจเหนือกว่า อลิซถึงได้ตายไง!

“...”

“แล้วคุณก็มารู้สึกผิดเอาทีหลัง ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองฆ่าเพื่อนสนิท เลยแบ่งตัวเองออกเป็นสองคน... โดยที่คุณเลือกที่จะเป็นฝ่ายต่อต้าน และผลักไสความผิดของตัวเองให้บุคคลในจินตนาการรับผิดชอบ ทั้งๆ ที่นั่นเป็นความผิดของคุณ คุณจำประโยคนี้ได้ไหม คนที่ผิดน่ะ...คือตัวคุณในอดีตต่างหากคุณยึดหลักการนี้ คุณรู้สึกผิดที่ฆ่าอลิซแล้ว คุณเลยเปลี่ยนตัวคุณในอดีตให้กลายเป็นคนอื่น”

“...”

“ต่อมาคุณก็เริ่มเชื่อว่าตัวเองเป็นแค่คนที่เห็นเหตุการณ์อยู่ด้านนอกมาโดยตลอด คุณไม่เหลือแม้ซึ่งเศษเสี้ยวความรู้ที่ว่าคุณคือคนบงการฆ่าอลิซ คุณสร้างความรู้สึกผิดขึ้นมา... ความรู้สึกผิดที่ว่าคุณรู้มาตลอดว่าบุคคลในจินตนาการกำลังจะทำร้ายอลิซ แต่คุณก็ไม่ได้เข้าไปขัดขวาง”

“...”

“ความรู้สึกผิดจอมปลอมที่คุณเผชิญกับมันอยู่... หยุดเถอะคุณเพลง พอได้แล้ว อย่าพยายามบิดเบือนอดีตอีกเลย”

ฉันรู้สึกเหมือนโดนควักอวัยวะภายในออกมา หมดแล้วซึ่งเกราะกำบังในจิตใจ หลุมที่เคยใช้ดินฝังไว้จนมิดก็โดนน้ำกัดเซาะเรียบร้อยแล้ว ซิลเวอร์รู้ทุกอย่างจริงๆ... เขาอ่านใจฉันออก เขาเหมือนเข้ามาสิงอยู่ในความคิดความอ่านฉัน

ร่างฉันชาไปทั่ว ใช่...สิ่งที่เขาพูด มันคือความจริง...ที่ฉันไม่อยากจะยอมรับมัน

ฉันเป็นคนบงการให้เพื่อนร่วมห้องวางยาอลิซ ฉันวางแผนให้สเตฟานี่เป็นคนลงมือ แต่มีอีกเรื่องที่ซิลเวอร์ยังไม่รู้!

“นายพูดถูกแล้วละซิลเวอร์...”

ฉันกล่าวเสียงสั่นเครือ พยายามอย่างที่สุดไม่ให้น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลรินลงมา

“ความรู้สึกนึกคิดพวกนั้นน่ะ ฉันสร้างมันขึ้นมาทั้งนั้น... สร้างเพื่อปกปิดอดีตแย่ๆ ของตัวเอง นายนี่รู้ดีจริงๆ เลยนะ”

“พอดีผมเก่งเรื่องอ่านความรู้สึกคน...”

“แต่นายยังไม่รู้ความจริงอีกอย่างนะ แมกซ์เองก็ไม่รู้”

“...?

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าอลิซ” ฉันก้มหน้าบอกเสียงอ่อน “ฉันแค่จะแกล้งเธอเฉยๆ เพราะเธอทำฉันไม่พอใจในหลายๆ เรื่อง ต่อหน้าเธอทำเป็นดี แต่ลับหลังเธอคือนางอิจฉาที่คอยยุแยงให้คนอื่นๆ เกลียดฉัน ตอนแรกฉันตั้งใจจะใช้ยาเด็กๆ เช่นพวกยาถ่ายพยาธิ แต่เกิดความผิดพลาด...ยัยบ้านั่นไปหยิบยานอนหลับมาแทน แล้วมันก็ให้เธอทานไปหลายเม็ดเสียด้วย”

นี่เป็นเรื่องจริงนะ อลิซต้องทานยาประจำตัวของเธอทุกมื้อเช้า ในห้องที่เราอยู่มีฉัน อลิซ แล้วก็เพื่อนผู้หญิงอีกสามคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าอลิซเท่าไร

สเตฟานี่เป็นคนดูแลเรื่องอาหาร ทุกเช้าเธอจะจัดวางจานที่เต็มไปด้วยอาหารอย่างเรียบร้อย รวมถึงจัดวางยาและวิตามินของอลิซให้ด้วย

และในวันนั้น...สเตฟานี่คงหยิบยาผิด จงใจหรือเปล่าฉันก็ไม่รู้เพราะหล่อนไม่เคยบอก โชคร้ายที่ยานั่นคือยานอนหลับฤทธิ์รุนแรงจำนวนห้าเม็ด

ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียด ดูเหมือนว่ายานอนหลับจะไปกดประสาทส่วนกลางของเธอ ทำให้หยุดหายใจ สุขภาพของอลิซก็อ่อนแออยู่แล้วด้วย

สเตฟานี่สวมถุงมือทุกครั้งที่วุ่นอยู่กับอาหาร ทำให้ไม่สามารถแกะรอยนิ้วมือของหล่อนได้

ฉันและเพื่อนอีกสามคนในห้องเก็บทุกอย่างไว้เป็นความลับ และบอกทุกคนไปว่าอลิซกินยาฆ่าตัวตาย เพราะเธอเครียดเรื่องการเรียนที่ตกต่ำมาก

วันนั้นหลังทานอาหารเช้าเสร็จ อลิซขอตัวไปนอนต่อเนื่องจากขี้เกียจไปเรียนช่วงเช้า ใครจะไปนึกเล่าว่าพอฉันกับเพื่อนๆ กลับหอมาในตอนสายๆ ร่างเธอที่นอนอยู่ก็แข็งเป็นหินไปเสียแล้ว

อย่างที่บอกว่าพวกเราเก็บทุกอย่างเป็นความลับ สุดท้ายพวกเราก็ทำเป็นตกใจและเรียกให้คนอื่นๆ เข้ามาดูเพื่อให้ทุกอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด

ฉันเล่าเรื่องพวกนี้ให้ซิลเวอร์ฟัง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจประเด็นที่ฉันต้องการจะสื่อเลย

            “จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ คุณเพลงก็ผิดอยู่ดีแหละครับ เพราะคุณเป็นคนต้นคิดแผนพิเรนท์ๆ นี้ ถ้าคุณไม่จุดประกายขึ้นมา ทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก”

            สำหรับเขา...คนที่ผิดก็คือคนออกคำสั่งสินะ สเตฟานี่ที่เป็นลูกน้องฉันไม่ผิดเลย... แม้แต่แฟนเขาที่ทำเรื่องไม่ดีกับฉันก็ไม่ผิด

            “ฉันขอโทษละกัน...” ฉันก้มหน้าลงต่ำ แทบไม่อยากสบตากับซิลเวอร์แม้แต่นิด “ยังไงฉันก็เป็นคนผิดในสายตานายสินะ ขอโทษด้วยที่เป็นฆาตกรฆ่าแฟนนาย”

            “หึ! ช่างมันเถอะครับ”

ซิลเวอร์พูดเหมือนไม่สนใจอะไร เขายื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างหูฉัน

“เพราะเดี๋ยวคุณเพลงก็จะต้องชดใช้กรรมแล้วละ”

            “หมายความว่าไงน่...”

            ฉันพูดไม่ทันจบ ซิลเวอร์ก็ลุกออกจากเก้าอี้เดินไปทางอื่น เป็นเวลาเดียวกับที่ผู้ชายอีกคนซึ่งฉันไม่ได้คาดหวังแม้แต่นิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่ ณ เวลานี้ กำลังย่างก้าวออกมาจากมุมลับซึ่งถูกบังด้วยผ้าม่าน

            “ม...เมเจอร์”

            ฉันตกใจลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาที่สวมเสื้อกล้ามสีขาวทับด้วยเสื้อแขนยาวเนื้อผ้าบางที่มองทะลุเห็นด้านในกับกางเกงขายาวสีเดียวกัน ใบหน้าของเมเจอร์เรียบนิ่งจนฉันรู้สึกกลัว เขาสาวเท้าเข้ามาหาฉันช้าๆ ด้วยท่วงท่าราวกับยมทูตตัดสินคนผิด

            “เธอมัน...ฆาตกรจริงๆ ด้วยสินะ”

            บริกรถือถาดเครื่องดื่มหลากชนิดเดินมาทางพวกเราพอดี...

            ซ่า!

            และโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว ของเหลวกลิ่นแปลกๆ พร้อมน้ำแข็งก็ถูกสาดกระทบหน้าฉันจนมันชาและแสบไปทั่ว ผู้ที่ถือแก้วเหล้าอยู่วางมันลงบนโต๊ะก่อนจะมองฉันด้วยสายตาปวดร้าว แต่กลับทิ่มแทงฉันในเวลาเดียวกัน

            “คนโกหก!

            เมเจอร์ตวาดลั่นก่อนจะเดินชนไหล่ฉันแล้ววิ่งหนีออกไปทางประตูห้อง









 

_______________________________________

25/05/2012
เพลงรัก...มันโรคจิตว่ะ
หลอกตัวเองและคนอื่นมาตลอด
เอที่ซิลเวอร์หมายถึงก็คืออลิซนั่นเอง! ไม่เหนือความคาดหมายเนอะ
เอาละสิ เมเจอร์โมโหแล้วอะ ตามง้อๆ!
ปริศนายังเฉลยไม่หมด ต่อในบทต่อๆ ไป
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

 


Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 31 : White Marshmallow OO Chapter 26 : Dig Out The Past , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2006 , โพส : 27 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1519
จะหักมุมไปหนายย
PS.  ##เรื่องบางเรื่องไม่รับรู้จะดีกว่า....:##เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน...เวลาไปเที่ยวที่ไหนไม่เคยคิดจะชวนกันเลย T T'##ฉันมันเป็นส่วนเกินของพวกเธอใช่มั้ย :)?##อย่ามาทำเป็นดีกับฉัน :'(
Name : **Jang-Sinyuan** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **Jang-Sinyuan** [ IP : 182.53.172.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 19:27
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1506
อ่า เครียด --
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.1.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 19:10
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1446
ไรเตอร์ จะแต่งนิยาย เก่งไปแร้วนะ อ่านนิยายเรื่องนี้ทีไร รู้สึกว่า โง่ขึ้นโง่ขึ้น ตลอดเรย #เก่งมากไรเตอร์ :)
Name : นัตตี้เองไม่ใช่ใคร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัตตี้เองไม่ใช่ใคร [ IP : 223.204.245.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 19:14
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1409
=[]=
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เลิกดราม่าสักทีเด้ อยากอ่านฉากเลิฟซีนน

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 01:53
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1377
เหี้ยม no ม มีทุกฟิลลิ่ง
Name : minny-nana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minny-nana [ IP : 101.108.193.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 19:05
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1304

เอ... เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เอ๊! =O=

ราวกับตาเห็น ขิมมีความรู้สึกว่าตัวเองฉลาดขึ้นมาทันใด 5555555555555555555

ทายถูกด้วยเฟร้ย~! เย่ >_<

(คือมานั่งทายถูกก่อนจะเฉลยปมได้ตอนนึง เจริญ - -)

ขิมมีความรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลิงกลายพันธุ์อะ ประมาณว่าโง่มาหลายรุ่น =_=

ถึงแม้จะทายถูกหนึ่งอย่าง -_-' แต่ก็มีอีกอย่างที่ขิมคาดไม่ถึงเช่นกัน

สรุปคือ เพลงรัก นังหื่น ชื่ออะไรก็ตามแต่(?) มันเป็นคนสองบุคลิกหรอกเรอะ!?

เวรกรรม -_____-

เป็นอะไรที่เงิบจริงๆพี่

ดราม่าก็ดราม่าเถอะ ข้ามจุดนั้นไป =_= เรื่องเงิบสำคัญกว่า!

เชื่อเลย และไม่แปลกใจด้วย ว่าช่วงที่พี่ตาณเขียนเรื่องนี้ พี่ตาณจะบ้านิยายสืบสวนอยู่ =____________=

เห็นอย่างนี้แล้วอยากย้อนกลับไปเขียนเรื่องแฟนท่อมลุลลาบายบ้าง XD ได้แรงบันดาลใจเลย!

ขิมชอบนิยายเรื่องนี้มากนะพี่ อยากจะบอกอีกที :D เพราะขิมชอบอะไรที่มันหักมุมๆอยู่แล้ว

ยกให้เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งในเรื่องโปรดของขิมโลด! >_<

(บอกตรงๆว่าขิมก็เคยคิดพล๊อตอะไรแบบนี้นะ ประมาณว่านางเอกนี่แหละคือตัวการทั้งหมด

แต่ไม่รู้ว่าจะไปเฉลยปมตอนไหนให้คนอ่านช็อคดี นิยายพี่ตาณเป็นอะไรที่เปิดปมได้ถูกจังหวะที่สุดแบ๊ววว (= =)b )



ปมยังไม่หมด ยังไม่อยากด่วนตัดสินใจทายอะไรออกอากาศให้หน้าแตกแฮะ 5555

เอาเป็นว่าไว้ค่อยเคลียร์ตอนต่อไป -..-

(คิดถึงนังไมน์จัง หายเฮดไปเบย ตายไปแล้วเราะ - -+)



สั่นครอน มันใช่สั่นคลอนป่ะพี่? หรือว่าพี่ตาณเขียนถูกแล้วหว่า - -?

ไม่รู้ =_= แต่ที่รู้ๆคือขิมอ่านมาแล้วแทบไม่เจอคำผิดในนิยายพี่อะ 5555555


PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 04:03
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1209
โอ้ววววววววววววววว
พอจะเข้าใจความรู้สึกเม tt
อยากบอก แต่มันบอกไม่ด้ายยยยยยย
แง้




อลิซ...อลิซ...
ชื่อนี้อีกแล้ว
5555555555555555555555
ปมของนางคนนี้เยอะจริงๆ
รอชมมมมมมม






เวรกรรม...ถ้าซิลเวอร์จะน่ากลัวขึ้นทุกตอนขนาดนี้นะ
ฮืออออออออออออออออออ
เริ่มจะหวั่นๆ มันเป็นโรคจิตหรือเปล่าหลังจากแฟนที่รักมากรักมายตายไปเนี่ย
T^T
 
โอะโอ แอบพูดดีอ่ะ
ซิลเวอร์มีหลักการจุงง *0*
ฮ่าๆๆ
พูดซะยังกับว่าเป็นเพลงซะเอง
เพลงสตั้นเลย ไปต่อไม่ถูก
5555555555555555
ปมเริ่มคลายแล้ว เย่ๆ อ่านต่ออ







อ้าว กำลังมันส์ จบแล้ว
555555555555555555
แงๆ เมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ไม่น้าาาาาาาาาาาาาาาา ToT
โอยยยๆ ยุ่งไปกันใหญ่ ร้ายนักนะซิลเวอร์
ฮึ่ยยยๆ เหนือความคาดหมายสิคะพี่ตาณ
ใครบอกว่าไม่่ 55555555555555555555555
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.163.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2555 / 18:05
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1201
เรื่องนี้มันชักจะยังไงๆแล้วล้ะ ออกแนวดราม่าหรือออกแนวจิตๆ 
ซิลเวอร์ก็ทำไปได้ ร้ายกาจมากกก 

เพลงรักอาจจะไม่ได้ตั้งใจ เค้าก็มีเหตุผลของเค้า 
ทำไมไม่ฟังกันบ้างงง เมเจอร์อย่าเข้าใจผิดนะะ ฮือออออ
PS.  ' # YONGHWA.MBLA+Q.KHUNDONG2PM ,,❤❤
Name : 【` Fanziful* 】 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 【` Fanziful* 】 [ IP : 115.87.206.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 20:37
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1169
เรื่องนี้มันจิตมากกกก!! นางเอกเพลงรักของเรากลายเป็นคนสองบุคลิกไปแล้ว
ซิลเวอร์นี่กัดไม่ปล่อยเลยอ่ะ นายแรงมากนะที่เล่นตลบเพลงรักแบบนี้
ไม่นึกเลยว่านายจะรู้เรื่องทั้งหมด แต่ทำใสๆเพียงเพราะต้องการแก้แค้น 
เมเจอร์เองก็เหมือนกัน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?? ผู้หญิงคนนั้นไม่มีอะไรดีเลย
หล่อนมีแฟนอยู่แล้ว แต่ยังคุยกับเมเจอร์เนี่ยนะ?? นายรักหล่อนไปได้ยังไงกัน
...ซิลเวอร์ เมเจอร์ 
PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.202.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2555 / 20:15
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1085
แหง่ะแหง่ะแหง่ะ
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 22:41
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1055
O[]O!!!
นางเอก = ฆ่าตกร
เห้ยยยยยยยยยยยยยยนี้มันนิยายบ้้าอะไรเนี่ยะ
ยิ่งอ่านยิ่งง(ตามคำเตื่อนที่เจ๊บอก อ๋องเริ่มรู้แล้วล่ะ)

เดียวนะนางเอกไม่ผิดดิ!!!
แต่ยังไงคำกล่าวหก็คงเป็นคนที่อยู่ อันนี้เข้าใจ
แต่ว่าเรื่องที่เมเจอร์ทำ
มันรุนแรงไปป่ะ?

ซิลเวอร์ฉันรู้ว่านายรักแฟนนางมากกกกก
แต่นายช่วยดูเหตุผมหน่อยได้มั้ย?
แฟนนายมันดีตรงไหนล่ะ
มีแฟนอยู่แล้วแต่ คุยกับ...อินังเมนั้น

แล้วนายคิดว่าเค้ายังเป็นคนดีอยู่หรอ?
เอาเถอะยังไงความรักก็ทำให้คนตาบอดอยู่ดี
(ตอนนี้ดร่าม่ามากTUT)

 

PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 125.25.25.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 12:09
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1006
สตั้นสิบวิ!!
what happen!!!?
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2555 / 01:45
# 15 : ความคิดเห็นที่ 959
อะอ้าว งง เลยค่ะไรเตอร์@_@ 
Name : BellHyeong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BellHyeong [ IP : 125.24.56.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2555 / 07:53
# 14 : ความคิดเห็นที่ 891
งงงง

อย่างรุนแรง
ตอนแรกก็พอรู้นะว่า เมเจอร์ชอบอลิซไม่ใช่เหรอ เค้าสองคนเล่นเอ็มกันด้วย
แต่พอซิลเวอร์มาบอกว่าตัวเองเป็นแฟนกับอลิซอีกคน

เล่นเอาพี่นุชชักจะงง แล้วแฮะเรื่องนี้
มันสลับซับซ้อนจริงๆ

เพลงรักก็น่ากลัววุ้ย
คิดแกล้งเืพื่อนได้ขนาดนั้นมันน่ากลัวอยู่นา
ว่าจริงๆเพลงรักก็เหมือนคนไม่ปกติอยู่นะ
เธอมีพฤติกรรมแปลกเพิ่มขึ้นมาทีละอย่าง
อย่างหนึ่งที่ดูเหมือนจะเนียนมากๆก็น่าจะเป็นเรืองที่เธอแกล้งอลิซนี่แหละ
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจให้ถึงตายแต่ก็อย่างที่ซิลเวอร์บอก
เพลงรักเป็นคนเริ่มก่อน เพื่อนๆคนอื่นถึงได้คล้อยตาม
คนเราเป็นเพื่อนกันถ้าเราไม่ชอบนิสัยของเพื่อนน่าจะบอกกันไปตรงๆเลยเนาะ
จะได้ไม่เจ็บปวดและมีเรื่องที่ร้ายๆตามมา
ถ้าการที่เราบอกออกไปตรงๆแล้วเพื่อนยังไม่ปรับปรุงตัว
ก็เดินหนีออกมาเลย

รู้สึกว่าเรื่องของอลิซจะเกี่ยวข้องกับคนหลายคนแล้วสิ
ทั้งซิลเวอร์และไมน์ก็เข้ามาร่วมด้วย
โอ๊ยย โหยวว อ่านไปอ่านมามีแต่คนที่เราคิดว่าไม่น่าจะเป็นคนร้าย
ในส่วนลึกแล้ว มีแต่คนร้ายๆวุ้ย

คาดไม่ถึงแต่ก็มีสีสันดีๆ
ไมน์ตอนนี้คงเอาจริง โกรธ จริง
ตามง้อยังไงละทีนี้



PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 125.25.163.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 13:54
# 13 : ความคิดเห็นที่ 836
ทั้งเรื่องมีแต่คนโรคจิตอ่ะะะะะะะะะะ
แต่มันยังไงกันเนี่ย =_=
เพลงรักเป็นคนแบบนี้เองหรอ มีสร้างคนใหม่ขึ้นมาด้วยนะเราอ่ะ

PS.  わたし を わすれないで ください。
Name : PanDonG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PanDonG [ IP : 14.207.207.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 / 17:55
# 12 : ความคิดเห็นที่ 818
 จะโรคจิตกันกี่คนหรอฮ่ะเรื่องนี้....

เพลงรักก็น่าสงสารอยู่บ้างน่ะ.. T ^ T . . .
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.249.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 22:53
# 11 : ความคิดเห็นที่ 808
ช็อครอบสอง =[ ]=!!!
นี่มันอะไรกันแว้เนี้ย TT'
พะ...เพลงรัก ทำไมเธอโหดร้ายแบบนี้
ไ อ้เราก็ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้นะ
แถมที่ช็อคซ้อนคือ อลิซเป็นแฟนซิลเวอร์
โอ้แม่เจ้า T-T!
และที่ทำให้จุกอกไปมากกว่าเดิม
มะ...เมเจอร์ ดันมาได้ยินอีก
แงๆ ทำไมมันดราม่าเยี่ยงนัก TOT
Name : PorPam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PorPam [ IP : 1.1.194.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 15:40
# 10 : ความคิดเห็นที่ 729
เครียดแฮะ ... - -
PS.  happy life =w=
Name : MidNightmare < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MidNightmare [ IP : 58.8.122.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 20:43
# 9 : ความคิดเห็นที่ 686
 ดราม่าอย่างรุนแรงงง
สงสานเพลงรักอ่ะ
ทำไมไม่มีใครเข้าใจเลยยย

เมเจอร์งี่เง่า!!!

รออ่านชาร์ปต่อไปนะคะ

PS.  ไม่ชอบก๊อปใคร ก็ไม่ใช่เกรียน!!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 125.27.5.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2555 / 12:58
# 8 : ความคิดเห็นที่ 685
 ความลับไม่มีในโลกจริงๆ
ความจริงกำลังเปิดเผย
แต่เพลงรักก็ไม่ได้ผิดคนเดียวนะ
PS.  ชีวิตมีไว้พุ่งชน ชนมันเลย
Name : !!! ~fon~ !!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ !!! ~fon~ !!! [ IP : 101.109.2.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 23:44
# 7 : ความคิดเห็นที่ 684
 ไม่มีเหตุผลเลยหรือไงเพลงรักไม่ได้ผิดคนเดียวนิทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วยล่ะ!
PS.  หวาดดีจ๋า แวะมาคุยกันได้เน้อ
Name : MC'B Tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MC'B Tong [ IP : 118.174.84.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 23:22
# 6 : ความคิดเห็นที่ 682
 เค้ามั่วถูกด้วยยยย โอ้เย้ ฮ่าๆ อ่า ติดตามนะคะ สู้ๆๆน้าาา
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 58.9.29.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 21:16
# 5 : ความคิดเห็นที่ 681
 อะไรว่ะ เพลงรักไม่ได้ผิดคนเดียวสักหน่อย - - ซิลเวอร์ เมเจอร์ ฮึ่ย! 
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 171.7.116.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 18:12
# 4 : ความคิดเห็นที่ 680
หยา ดราม่าอ่ะ (T^T) รอเฉลยบทต่อไป
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 87.96.206.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 16:25
# 3 : ความคิดเห็นที่ 679
 เย้! เดาถูกด้วยแหละ
แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพลงจะเป็นคนคุม T^T



PS.  Once
Name : La femme < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ La femme [ IP : 58.9.158.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 15:11
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android