ปรมาจารย์มนตรา

ตอนที่ 81 : ฝูงปีศาจจู่โจม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    30 ม.ค. 61

     "นี่ข้าตาฝาดไปหรือยังไงกัน" ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีพลันโผล่ขึ้นมาในความคิดของโรแลน ท่ามกลางสงครามที่มีการต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่มีใครสนใจที่จะมองท้องฟ้าในยามนี้ว่ามีอะไรเริ่มมาบังแสงอาทิตย์ พวกทหารคอมมูนูลิชและทหารอาณาจักรกำลังเข่นฆ่ากันเอง ทหารคอมมูนูลิชคนหนึ่งหลังจากลงดาบใส่ทหารอาณาจักรจนกระทั้งหัวขาดและหมวกเหล็กหลุดออกจากศีรษะ ทหารคอมมูนูลิชคนนั้นจึงค่อยได้รู้ว่าคนที่ตนเองฆ่าไปเป็นบิดาของตนเอง มีพี่น้องหลายคนต้องเข่นฆ่ากันทั้งๆที่มาจากสายเลือดตระกูลเดียวกัน เพราะความขัดแย้ง

     โหดเหี้ยม เจ็บปวด โศกเศร้า โลหิต หากเกิดสงครามแล้วไม่ว่าฝ่ายใดก็เป็นชั่วได้ทั้งนั้น และยังมีคนจำนวนมากได้ผลประโยชน์จากสงครามอยู่ ขณะที่ความอลหม่านไปทั่วด้านหน้ากำแพงปราสาท เบนจามินกำลังร่ายพิธีกรรมลึกลับท่ามกลางฝูงผีดิบนับครึ่งแสนที่พร้อมจะเข้าโจมตีเมืองจากทิศเหนือได้ทุกเมื่อ

     แม้ว่าทหารส่วนใหญ่จะต่อสู้อยู่ทางประตูทิศตะวันออก แต่ก็มีทหารบางส่วนดูแลคุกหลวงและบริเวณที่สำคัญอื่นอยู่เช่นกัน ผู้ที่ทำหน้าที่อพยพประชากรไม่ให้โดนลูกหลงจากสงครามคือโทมัส หนึ่งในเจ็ดอัศวินโต๊ะกลม เขายังบาดเจ็บจากการต่อสู้เมื่อคืนและยังไม่มีฮิลเลอร์คนไหนว่างมารักษาเขา โทมัสและทหารที่บาดเจ็บจนไม่อาจสู้ได้ต่างทำหน้าที่ในการคุ้มครองชาวบ้านผู้บริสุทธ์ภายในเมืองและราชาให้ปลอดภัยหากเกิดเหตุไม่คาดฝัน
     
     และสิ่งที่โทมัสกำลังกังวลที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้เมื่อเจอกับโททาลัชที่หอบสังขารเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขา "โททาลัช นี่แกยังไม่ตาย!!" โทมัสลุกขึ้นพวกจากเก้าอี้ด้วยความตื่นตกใจ โทมัสเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเอลฟ์ เขาเป็นคนไม่ถือตัวนักเนื่องจากตระกูลไฮเอลฟ์ถือว่าคนเหล่านี้เป็นพวกสายเลือดสกปรก เขาจึงเป็นเพื่อนกับเผ่าพันธ์อ๊อคอย่างโททาลัชที่มักถูกดูถูกจากเผ่าพันธ์อื่นว่าดีแต่ใช้กำลังได้

     "เฮอะ ข้าจะตายได้ยังไงกัน" โททาลัชแค่นเสียงขึ้นและล้มตัวลงบนเก้าอี้ด้านหน้าโทมัส มิคาเอลที่เดินมาส่งโททาลัชก็พูดขึ้นด้วยความร้อนรนว่า "ตอนนี้กำลังเกิดเรื่องใหญ่แล้ว กองทัพปีศาจกำลังเดินทางมาด้านหน้าประตูเมืองตอนเหนือได้ครึ่งกิโเมตรแล้ว
     โทมัสสะดุ้งตัวขึ้น เมื่อคืนเขามองมิติที่กำลังปิดตัวลงพร้อมกับแผ่นหลังของโททาลัชที่ยืนขวางกองทัพผีดิบอยู่ "บ้าน่า พวกมันควรที่จะ.." โทมัสพูดยังไม่ทันจบก็พลันรู้สึกได้ถึงความมืดที่คืนคลาดเข้ามา โทลัสพลันลุกออกจากห้องและเงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้า

     ดวงจันทร์สีเลือดกำลังทอแสงจนท้องฟ้าสีแดงฉาน ในตอนนี้เหล่าทหารเริ่มรับรู้กันแล้ว ทาลอสที่อยู่กลางซากศพของแม่ทัพระดับสูงหลายคนได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างลืมตัว "นี่มันอะไรกัน" จอร์น ฮาร์เลอร์ที่อยู่ไม่ไกลพลันพูดขึ้นว่า "ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เราต้องมาสู้กันเองแล้ว"
     เจสันและอาเชรัชก็หยุดสู้กันแล้ว พลันมีเสียงหมาหอนขึ้น และฝูงค้างคาวนับแสนตัวกำลังบินว่อนเต็มไปทั่วท้องฟ้า พวกทหารผ่านศึกเมื่อคืนจากราชอาณาจักรจดจำค้างคาวเหล่านี้ได้พลันตัวสั่นขึ้นด้วยความหวาดกลัว ส่วนทหารคอมมูนูลิชก็จดจำเสียงหอนของหมาป่าที่ประสานเสียงนับร้อยตัวได้ รู้สึกเหมือนว่าพวกมันจะเพิ่มขึ้นจากสามวันก่อนที่พวกเขาเจอมาเสียอีก

     ในช่วงสองคืนมีมนุษย์หมาป่าหลายคนหลบหนีไปอยู่ในหมู่บ้านตามชนบทต่างๆและขยายพันธ์เพิ่มขึ้น ราชาอเล็กอยู่บนปราสาทชั้นบนสุดกำลังมองไปยังทิศเหนือและพูดกับตนเองว่า "เป็นไปไม่ได้" นอกจากทิศเหนือ ราชาอเล็กยังทอดพระเนรตเห็นหมาป่าร่างดำหลายตัวกำลังพุ่งมาจากทุกทิศทางด้วยความเร็วที่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
     กองทัพผีดิบเดินฝ่ามิราจลวงตาเข้ามาได้อย่างรวดเร็ว แค่ภาพลวงตานั้นมิอาจป้องกันได้ เมทัสจนปัญญาที่จะขวางกันผีดิบพวกนี้ ราชาอเล็กกำหมัดแน่นขึ้นและสั่งทหารที่เฝ้าอยู่ไม่ไกลสองคนให้เตรียมอสูรอินทรีย์เตรียมหลบหนี

     "เฮ้ย!! พวกแกนะไปเตรียม.." ขณะที่ราชาอเล็กกำลังสั่งทหารสองคนที่อยู่ด้านหน้า ราชาอเล็กก็ชะงักไปเนื่องจากมีบางอย่างไม่ถูกต้อง ทหารสองคนนั้นมีดาบเสียบตรึงอยู่กับกำแพงในสภาพที่ยืนเฝ้าอยู่ ราชาอเล็กแตกตื่นขึ้น เขามิอาจตรวจจับร่องรอยเวทย์มนต์ได้เลยแม้แต่น้อย

     "ใครกันวะ!!" ราชาอเล็กร้องขึ้นด้วยเสียงอันดัง พลันมีเสียงดังขึ้นจากทางด้านหลังของราชากรีฟรีต "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ท่านราชา" ราชาอเล็กเมื่อหันไปก็เจอกับเด็กหนุ่มอายุประมาณยี่สิบนั่งอยู่บนเก้าอี้อันหรูหราตัวหนึ่ง ที่ด้านข้างมีคนที่ราชาอเล็กรู้จักดี คนๆนั้นคือกรีฟรีตนั้นเอง

     "กรีฟรีต แกมาที่นี่ได้ไงกัน แต่ก็ดีแล้ว รีบคุ้มกันข้าหนีซะ" ราชาอเล็กพลันถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่กรีฟรีตพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบ "ท่านราชาในตอนนี้ไม่มีอำนาจมาสั่งการข้าอีกต่อไปแล้ว เพราะตอนนี้นายท่านของข้าคือจอมมารเบนจามินผู้นี้" เมื่อกรีฟรีตพูดจบก็ผายมือไปทางเบนจามินที่นั่งมองราชาอเล็กอย่างใจเย็น
     "จอมมารเบนจามิน!?" ราชาอเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย

     ที่เบื้องนอก ฝูงผีดิบฝ่าเข้าไปในตัวเมืองอาณาจักรทำให้เกิดความวุ่นวายไปทุกที่ มิคาเอลกำลังร่ายเวทย์ขัดขวางผีดิบและช่วยโทมัสพาคนเจ็บและชาวบ้านอพยพไปทางทิศใต้

     แวมไพร์ตนหนึ่งบินเข้าใส่มิคาเอลอย่างรวดเร็ว จนมิคาเอลถลาล้มลงไปบนพื้น แวมไพร์ตนนั้นแยกเขี้ยวขึ้นหมายกัดคอมิคาเอล แต่มิคาเอลพลันใช้เถาวัลย์พลันตัวเองไว้อย่างรวดเร็วทำให้คมเขี้ยวของแวมไพร์ตนนั้นจมลงไปในเถาวัลย์เวทย์มนต์แทน "เจ้าจงพาข้าไปหาจอมมารซะ ข้ามีเรื่องจะคุยกับเข้า" มิคาเอลเอ่ยขึ้นในสภาพที่ถูกแวมไพร์ขึ้นคร่อมอยู่บนร่าง
     "เฮอะ ท่านจอมมารนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่จะลดตัวลงมาคุยกับแก" แวมไพร์ตนนั้นเอ่ยขึ้น มิคาเอลพลันพูดว่า "ข้านะรู้จักเบนจามินดีกว่าเจ้าซะอีก เพราะเขาเคยเป็นรุ่นน้องวิทยาลัยเดียวกับข้า ถ้าเบนจามินรู้ว่าเจ้าฆ่าข้าละก็ เจ้าอาจจะต้องถูกลงโทษก็ได้"

     แวมไพร์ตนนั้นพลันชะงักขึ้น ชื่อของจอมมารนั้นพวกปีศาจพึ่งรู้กันได้ไม่นาน การที่ทหารคนนี้ย่อมหมายความว่ามันรู้จักกับจอมปีศาจก่อนพวกเขาเสียอีก "ดีมาก ข้าจะคุมตัวเจ้าไป แต่ถ้าเจ้าโกหกละก็ คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
     เบื้องนอกเหล่าผีดิบโจมตี ทำลายข้าวของและเผาบ้านเมืองจนเกิดความโกลาหลไปหมด แต่น่าแปลกที่ไม่ชาวบ้านไหนถูกฝูงผีดิบฆ่าเลย ผีดิบตนหนึ่งถือหอกและเดินเข้าไปใกล้ยังปราสาทก็เจอกับโทมัสยืนขวางอยู่

     "วอเลิน" โทมัสเอ่ยขึ้นเมื่อเจอผีดิบที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา สองอัศวินโต๊ะกลมเผชิญหน้ากัน โทมัสเข้าใจว่าวอเลินนั้นควบคุมตนเองไม่ได้แล้วจึงโจมตีใส่วอเลินทันที ทางด้านวอเลินนั้นก็รู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยที่ต้องมาสู้กับเพื่อนของตนเองและยังต้องมาเผาบ้านเมืองของตนเองอีก แต่วอเลินก็เปิดเผยตนเองไม่ได้เพราะคำสั่งของจอมมาร

     ทางด้านเจสันและอาเชรัชจากเดิมที่ต่อสู้กันเองในตอนนี้กำลังรับมือกับเหล่าแวมไพร์ที่ไม่ว่าจะโจมตีไปเท่าไหร่พวกมันก็ฟื้นตัวกลับมาเช่นเดิม "บ้าชะมัด ทำไมกันวะ" อาเชรัชร้องตระโกนขึ้น ความคิดที่จะครอบครองอำนาจต้องหยุดลงไปชั่วขณะเมื่อต้องรับมือกับฝูงห่าผีเหล่านี้ เจสันพลันพูดว่า "เฮอะ ยังไม่รู้อีกเหรอไงว่าทำอะไรลงไป พวกผีพวกนี้มันรอวันนี้มานานแล้ว"

     "พวกนี้มัน" กามัวลีจับดาบสองมือห่ำหั่นกับทหารจากราชอาณาจักรอยู่ดีๆก็มีทหารราชอาณาจักรคนหนึ่งที่หัวขาดไปแล้วดันพุ่งเข้าไปโจมตีกามัวลีอย่างรวดเร็ว กามัวลีแทบรับการโจมตีไม่ทัน ทหารคอมมูนูลิชที่อยู่ข้างๆกามัวลีพลันเอ่ยขึ้นว่า "ท่านกามัวลี ดูนั้นสิครับ พวกทหารเหล่านั้นกำลังต่อสู้กันเอง"

     "ตูมมม" พลังเวทย์สีทองพุ่งออกจากมืออาเชรัชทำลายฝูงผีดิบไปนับร้อย แต่พวกมันก็ไม่ตายและยังคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ "บัดซบ" จู่ๆอาเชรัชพลันเอามือกุมไปที่หน้าอกของตนเองอย่างเจ็บปวด เจสันหันมาอาเชรัชแล้วพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"

     "ผลของคำสาปนะ ไม่คิดว่าจะมาเป็นตอนนี้ บัดซบ เจ้ารับมือพวกนั้นแทนข้าไปสักพักได้ไหม" อาเชรัชพูดขึ้นด้วยด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด มิคาดใบหน้าของเจสันพลันแสยะยิ้มขึ้นและเสือกแทงดาบใส่อาเชรัชอย่างรวดเร็ว

     "ฉึกกก" อาเชรัชมิอาจร่ายเวทย์ป้องกันหรือหลบได้เลยทำให้ดาบแทงเข้าใส่หน้าอกด้านขวาของอาเชรัชอย่างถนัดถี่ "นี่เจ้า.." อาเชรัชมองไปยังเจสันและแค่นเสียงขึ้นด้วยความโกรธแค้น เจสันพลันเลียปากและแสยะยิ้มขึ้น "เจ้าไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้อีกแล้ว คนแก่อย่างเจ้านั้นควรไปพักในปรโลกได้แล้ว ฮ่าๆๆ" แม้เจสันจะรู้ดีกว่าการฆ่าอาเชรัชทำให้ทุกอย่างแย่กว่าเดิม แต่เจสันนั้นไม่อาจทนความวิปริตภายในจิตใจตัวเองได้ เจสันก็แค่คนโรคจิตที่อยากฆ่าคนเพียงเท่านั้นเอง

     มิคาดอาเชรัชพลันปลดปล่อยพลังเวทย์มหาศาลออกมา "ไอ้เด็กวิปริต!!" เจสันพลันสะดุ้งขึ้นแต่ยังคงแสยะยิ้มขึ้น "ฮ่าๆๆ พลังสายเลือดของไมดาสช่างน่ากลัวเสียจริง แต่ในตอนนี้เจ้าจะจำอะไรได้"
     "ก็ฆ่าเจ้ายังไงละ" อาเชรัชเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงโกรธแค้นถึงขีดสุด พลังเวทย์สายผสมอย่างทองคำเผยให้เห็นออร่าเป็นรูปนักรบทองคำอยู่เบื้องหลังของอาเชรัช เจสันพลันประสานมือขึ้น "เจ้าทำได้คงทำไปนานแล้วละ ฮ่าๆๆ อย่ามาขู่กันหน่อยเลย"

     แต่ถึงเจสันจะพูดเช่นนั้นแต่เจสันก็ไม่ประมาทแม้แต่น้อย มนตราระดับมหาเทย์ถูกร่ายขึ้นบนฝ่ามือของเจสันอย่างรวดเร็ว แท้จริงเจสันยังไม่เชี่ยวชาญมนตราระดับมหาเทพเท่าไหร่นัก เขายังใช้พลังจากเก็มธาตุที่อยู่บนแหวนทั้งสิบมาช่วยด้วย
     "จงตายไปพร้อมความโอหังและความหยิ่งผยองของเจ้าซะ อาเชรัช มหาลำนำเวทย์มนต์แห่งรัตติกาลกลืนกิน ดวงใจของจิตเทพมลายสูญ มนตราระดับมหาเทพขั้นที่สี่ ระเบิดรัตติกาลไร้แสง!!" 

     มิคาดอาเชรัชพลันแสยะยิ้มขึ้น "มหาเวทย์มนต์แห่งขีดจำกัดของสาบเลือด เวทย์ลับเฉพาะตระกูล คฤหาสน์ทองคำ!!" มือของอาเชรัชประสานขึ้น เวทย์ลับนั้นมีเป็นจำนวนที่ถูกซ่อนและไม่เป็นที่รู้จักนั้นมีอยู่มาก พวกเวทย์เหล่านี้เหล่าจอมเวทย์ไม่ได้จดบันทึกและแต่งตั้งระดับความแข็งแกร่งเอาไว้ เนื่องจากมันเป็นความลับของตระกูล และยังมีเงื่อนไขในการใช้งานที่ยุ่งยากและไม่สามารถใช้ได้กับทุกคน

     เจสันเมื่อปล่อยพลังออกไปแล้วพลันถูกแสงสีทองสะท้อนขึ้นวูบหนึ่ง ตนเองก็ถูกขังอยู่ในห้องทองคำห้องหนึ่ง เจสันรู้ทันทีว่าตนหลงกลเข้าแล้ว เวทย์ธาตุทองคำนอกจากเด่นด้านก่อสร้างและยังสามารถนำไฟฟ้าและสะท้อนเวทย์มนต์ได้

     คฤหาสน์ทองคำพลันต้องขึ้นอยู่ด้านหน้าของอาเชรัชและสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง "ตายกับเวทย์มนต์ตัวเองไปซะเถอะ" อาเชรัชแค่นเสียงและถอนดาบที่ปักอยู่บนอกของตนเองทิ้งลงพื้น เลือดพลันทะลักออกมาอย่างรวดเร็วแต่ก็พลันแห้งลงด้วยเวทย์มนต์ของอาเชรัชอย่างรวดเร็ว โชคยังดีที่ดาบแค่เสียบทะลุปอดแต่ยังไม่ได้ตัดขั้วหัวใจ มิเช่นนั้นอาเชรัชคงตกตายไปแล้ว อาเชรัชมองไปทางเหล่าแวมไพร์และผีดิบก็พลันเจอกับค้างนับร้อยตัวบินมาเรียงตัวกันด้านหน้าอาเชรัช

     ค้างคาวเหล่านั้นเรียงตัวกันจนกลายเป็นบุรุษคนหนึ่งซึ่งอาเชรัชจำหน้าได้ดี "ฮ่าๆๆ ไมเคิล นึกว่าตายแล้วเสียอีก ไมเคิลที่ถูกค้างคาวรวมร่างขึ้นมายิ้มให้แก่อาเชรัช "จริงๆข้าก็ตายไปแล้วนั้นแหละ เพราะแกเป็นคนควักลูกตา ตัดเส้นเอ็น แขน ขาและทิ้งข้าให้ตาย" ไมเคิลชักดาบขึ้นมาและจ่อไปทางอาเชรัชที่หมดสภาพการต่อสู้ ทั้งมานาที่แห้งเหือดรอการพักฟื้นและร่างกายที่อ่อนแอจากคำสาป

     "เอาน่า ไม่น่าโกรธกันกับเรื่องแค่นี้นะ เรามีอะไรก็คุยกันได้" อาเชรัชแทบจะไม่รู้จะอ้างอะไรมาพูดแก้ตัวกับไมเคิลในยามนี้ ได้แต่หวังคุยถ่วงเวลาจนมานาฟื้นขึ้นมาสักส่วนหนึ่งและเตรียมหนีทันที แต่ไมเคิลไม่ให้โอกาสนั้นแก่อาเชรัชเลยแม้แต่น้อย ดาบที่มือของไมเคิลตวัดฟันเข้าลำคอมของอาเชรัชอย่างแม่นยำจนขาดกระเด็น

     "ฉัวะ!!" การฟันดาบในครั้งนี้ของราชาแวมไพร์นั้นไม่ได้มีการออมแรงแม้แต่ส่วนเดียว มันฟันออกด้วยความเกลียดชังอย่างรุนแรง "เจ้าไม่น่าฆ่าพ่อแม่ของข้า" ไมเคิลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่โกรธอย่างมิอาจให้อภัยได้ ดวงจันทร์สีแดงสาดส่องให้เห็นใบหน้าของไมเคิลที่ยังคงมีโทสะอยู่ แม้ว่าจะฆ่าอาเชรัชแล้วก็ยังมิอาจลบล้างโทสะนี้ลงไปได้ "เซซิเลีย คนต่อไปคือเจ้า!!" ไมเคิลแต่นเสียงขึ้นด้วยความโกรธแค้น

     ทางด้านบนของวังปราสาทอันหรูหราของราชาอเล็ก เบนจามินก็ชักดาบคาตานะและจ่อไปทางราชาอเล็กที่จนมุมอยู่ในห้อง ราชาอเล็กอย่างไรก็มีพลังเวทย์สูงจากการกินยาวิเศษมาหลายปี ราชาอเล็กพลันปล่อยพลังเวทย์ใส่เบนจามินอย่างรุนแรงทันที

     เบนจามินพลันหายไปคลองจักษุ เผยให้เห็นจุดที่เบนจามินเคยอยู่นั้นได้พังทลายเผยให้เห็นเบื้องนอกเป็นรูโหว่ ในตอนนี้เบนจามินมาอยู่ด้านข้างของราชาอเล็กเสียแล้ว ใบดาบคาตานะกำลังจ่อเข้าที่ลำคอของราชาอเล็ก "ยังเหมือนเดิมเลยสินะ มีพลังแต่ใช้ไม่เป็น นี่เจ้าใช้พลังเวทย์ไปจนหมดเพราะความตื่นกลัวเพียงเท่านั้นเองสินะ" เบนจามินเอ่ยขึ้นและเตรียมที่จะกดใบดาบคาตานะเพื่อตัดคอของราชาอเล็กให้ขาดในทันที

     มิคาดราชาอเล็กพลันหน้ามามองเบนจามินแล้วพูดว่า "เบนจามิน ข้าคือพ่อของเจ้า"

     ดวงตาของเบนจามินพลันหดลีบลงเท่ารูเข็ม มีน้ำใสๆเล็ดลอดออกมา มือของเบนจามินสั่นขึ้น เบนจามินมองหน้าของราชาอเล็กที่อยู่เบื้องหน้าพร้อมกับร้องว่า "ม่ายยยยยยยยยย" ราชาอเล็กถอนหายใจและมองไปยังใบหน้าของเบนจามิน

     ความทรงจำมหาศาลหลายพันปีตีกันและซ้อนทับอย่างรุนแรงภายในหัวของเบนจามิน พ่อของเบนจามินนั้นหาตัวออกจากบ้านตั้งแต่เบนจามินยังเป็นเด็กเล็กนั้น แผ่นของพ่อเบนจามินที่กำลังทำงานอย่างหนักนั้นพลันเริ่มปรากฎขึ้นในความทรงจำ "นะ..นี่มันไม่จริง" เบนจามินสะอื้นขึ้น

     พ่อของเบนจามินคือราชาอเล็กงั้นเหรอ ในยามนั้นพ่อของเบนจามินได้ออกจากบ้านไปเพื่อเผชิญโลกกว้างและเข้าวังไปหาราชา แต่แอ๊ะ!! เดียวนะ ความทรงจำของเบนจามินพลันเริ่มนึกขึ้นได้ ในตอนนั้นราชาอเล็กก็ครองราชอยู่แล้วไม่ใช่งั้นเหรอ 

     "เฮ้ย!! นี่แกบังอาจแหกตางันเหรอฟะ" เบนจามินพลันแค่นเสียงขึ้นด้วยความโกรธแค้น ราชาอเล็กพลันกระโดดหนีลงไปยังเบื้องล่างทันที จากความสูงของปราสาทที่เท่ากับตึกหลายสิบชั้น ราชาอเล็กแค่พูดถ่วงเวลาเพื่อให้อสูรอินทรีย์ที่สั่งให้บินมารับเฉยๆ มิคาดคำตอแหลนั้นกลับได้ผลดีซะงั้น เมื่อราชาอเล็กกระโดดลงไปก็มีอสูรอินทรีบินมารับไว้ได้ทันพอดี

     เบนจามินพลันกุมขมับตัวเองด้วยความปวดหัว การมีความทรงยาวนานเป็นจำนวนมากก็มีข้อเสียเหมือนกัน เวลาที่นึกเหตุการณ์ในอดีตนั้นใช้เวลายาวนานกว่าจะนึกออกได้ กรีฟรีตพลันถอนหายใจขึ้นเมื่อเห็นจอมมารต้องตกหลุมพรางกับมุกควายๆแบบนี้

     "กรีฟรีต!!" เบนจามินแค่นเสียงขึ้น กรีฟรีตพลันโค้งคำนับขึ้น "มีอะไรจะบัญชาขอรับ นายท่าน" เบนจามินพลันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น

     "ไปนำดวงวิญญาณของราชาอเล็กมาให้ข้า" เบนจามินเอ่ยขึ้น กรีฟรีตพลันแสยะยิ้มขึ้น "ตามบัญชาขอรับ"


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     สถานะของเจ็ดอัศวินโต๊ะกลมในปัจจุบัน   
     แลนเซอร์-ตาย
     ปิแอร์-ตาย
     วอเลิน-ผีดิบ
     โททาลัช-ปางตาย
     ซามูเอล-นำทัพ
     ไรเดน-นำทัพ
     โทมัส-ดูแลเมือง

     สถานะของสี่องครักษณ์ในปัจจุบัน   +2อดีต
     กรีฟรีต-ยมทูต
     อาเชรัช-ตาย
     เจสัน-ตาย
     จอร์น ฮาร์เลอร์-ปกติ
     ฮาน ซิมเมอร์-ตาย
     โทเคล-ไม่ทราบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

605 ความคิดเห็น

  1. #508 okloxp (@okloxp) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 01:48
    กำลังเครียดอยู่ก็เล่นมุขแบบนี้ได้เหรอ!!
    #508
    0
  2. #507 amm4747 (@amm4747) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 21:22
    มุขพ่อนี่มันก็ขำแบบว่าฝืดๆอะ 555
    #507
    0
  3. #502 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 14:48
    เบนโง่จัง
    #502
    0
  4. #501 Aristar (@irider11) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 07:24
    อย่างงี้ก็ได้เหรอ
    #501
    0
  5. #500 BenjaminWP (@benjaminwp01) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 02:53
    I'm your father.
    Noooooooooo!!!!

    มุกฮาสตาร์วอ
    #500
    0
  6. #499 Avista (@babellzcalypso) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 01:47
    เอาเว้ยๆๆฆ่ามันนน
    #499
    0
  7. #498 หลงเยี่ยหลาน (@earthzalnw03) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 00:28
    ตือ ตือ ตือ ตื่อ ดื้อ ดื่อ ตือ ดื้อ ดื่อ ตือ ตือ ตือ ดื่อ ดื้อ ดื่อ ดื้อ ดื่อ ดื่อ   ผมนี้ได้ยินเพลงแระจำตัวนั้นผู้นั้นเลย (=0=)
    #498
    0
  8. วันที่ 30 มกราคม 2561 / 00:07
    55555555555555555555555555555 นึกว่าดู star war กำลังจะมาม่าแล้ว ใครคิดมุกว่ะ 555+
    #497
    0
  9. #496 Narcos (@Narcos) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 00:02
    ขอเม้นเพิ่มหน่อยนะครับติดใจกับอั้ยดาบคาตานะหรือดาบซามูไรมากเลยคือลองคิดภาพจอมมารถือดาบคาตานะดิมันแหม่งๆไงไม่รู้สิคือแบบว่า-เป็นถึงจอมมารเลยนะเว้ยแต่ดันถือดาบคาตะนะญี่ปุ่นจ้ามาเลยมันดูไม่เข้ากันยังไงไม่รู้หรือว่าฉันจะอคติกัน-ดาบนี้เกินไปป่าวเอาเป็นว่าอย่าสนใจเม้นนี้ละกันผมไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งกับนิยายของไรท์อยู่แล้วเนอะ
    #496
    1
    • #496-1 T-e-r-n-G (@068797033) (จากตอนที่ 81)
      31 มกราคม 2561 / 13:52
      เท่าที่ดูเรื่องนี้อาวุธค่อนข้างหลากหลายนะครับ ตอนแรกเบนจามินยังใช้กระบี่เลย ตัวเบนจามินเองก็ดูจะไม่เลือกอาวุธด้วย(เพราะเก่งแต่เวท ไม่เก่งต่อสู้)
      #496-1
  10. #495 Narcos (@Narcos) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:55
    I am your father!!!
    Nooooooooo!!!
    #495
    0
  11. #494 T-e-r-n-G (@068797033) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:49
    คิดได้นะมุกนี้​ ตอนอ่่นเผลอสบถคำหยาบออกมาเลย5555
    #494
    0
  12. #493 polarpanda2 (@PolarPanda) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:45
    ข้าคือพ่อของเจ้า
    โน้วววววววววววววววววว
    #493
    0