สัตวๆต่างๆในนิยาย

สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่
Fantastic Beasts & Where To Find Them


ประเภทสัตว์วิเศษ
โดยกระทรวงเวทมนตร์(ก.ว.ม.)
Xxxxx อันตรายระดับเพชฒฆาต/ไม่สามารถฝึกหรือเลี้ยงไว้ในครัวเรือนได้
Xxxx อันตราย/ต้องใช้ความรู้ของผู้เชี่ยญชาญ/พ่อมดที่มีทักษะสูงสามารถรับมือได้
Xxx พ่อมดที่มีความสามารถทั่วไปสามารถรับมือได้
Xx ไม่มีอันตราย/อาจเลี้ยงไว้ในครัวเรือนได้
X น่าเบื่อ




ก
กรินดี้โลว์(Grindylow)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
กรินดี้โลว์เป็นปีศาจน้ำตัวสีเขียวซีดและมีเขา พบได้ตามทะเลสาบทั่วอังกฤษและไอร์แลนด์ กินปลาตัวเล็กๆเป็นอาหาร กรินดี้โลว์ดุร้ายกับพ่อมดและมัก เกิ้ลพอๆกัน แต่ชาวเงือกจะทำให้กรินดี้โลว์เชื่องได้ กรินดี้โลว์มีนิ้วยาวมาก ซึ่งแม้จะใช้ยึดจับอะไรได้เหนียวแน่นแต่ก็หักได้อย่างง่ายดาย

กริฟฟิน(Griffin)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
กริฟฟินมีกำเนิดในประเทศกรีซ ขาคู่หน้าและหัวเป็นนกอินทรียักษ์ ลำตัวและขาคู่หลังเป็นสิงโต พ่อมดมักให้กริฟฟินคอยเฝ้าสมบัติ เช่นเดียวกับสฟิงซ์ แม้ว่ากริฟฟินจะดุร้าย แต่พ่อมดที่เก่งกาจจำนวนหนึ่งก็สามารถปราบมันได้ กริฟฟินกินเนื้อดิบๆเป็นอาหาร

กลัมบัมเบิ้ล(Glumbumble)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
กลัมบัมเบิ้ลพบได้ในแถบยุโรปตอนเหนือ เป็นแมลงบินได้ ตัวสีเทา ขนปุกปุย มันจะผลิตน้ำหวานที่มีสรรพคุณใช้ลดความเศร้าสร้อยได้ น้ำหวานนี้ใช้ เป็นยาแก้โรคประสาทที่เกิดจากการกินใบอลิฮอทซี่เข้าไป บางครั้งกลัมบัมเบิ้ลอาจบุคเข้าไปอยู่ในรังผึ้งทำให้น้ำผึ้งมีสรรพคุณแปลกๆ กลัมบัมเบิ้ลทำ รังอยู่ตามที่มืดๆและห่างไกลจากผู้คน เช่น ตามโพรง ต้นไม้และถ้ำ มันกินต้นเน็ตเทิลเป็นอาหาร

กัปปะ(Kappa)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
กัปปะเป็นปีศาจน้ำญี่ปุ่น อาศัยอยู่ตามพ่อน้ำตื้นๆ และแม่น้ำ คนมักจะมองว่ากัปปะคล้ายลิง แต่มีเกร็ดปลาอยู่ตามตัวแทนที่จะเป็นขน มันมีแอ่งเว้าใส่น้ำ อยู่กลางกระหม่อม
กัปปะกินเลือดมนุษย์ แต่ถ้าโยนแตงกวาที่สลักชื่อคนให้มัน กัปปะก็จะไม่ทำร้ายคนๆนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับกัปปะ พ่อมดควรล่อ หลอกให้มันโค้งตัวลง ซึ่งจะทำให้น้ำที่อยู่บนหัวหกลงมา แล้วกัปปะจะสูญสิ้นเรี่ยวแรงทั้งหมด

แกรปฮอร์น(Graphorn)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ตัวแกรปฮอร์นพบได้ตามบริเวณที่เป็นภูเขาในยุโรป ร่างกายใหญ่โต ผิวสีม่วงเทา หลังค่อม มีเขายาวและแหลมคมมากสองเขา เท้าใหญ่โตมีนิ้วข้างละสี่ นิ้ว และมีนิสัยดุร้ายตามธรรมชาติบางครั้งอาจเห็นโทรลล์ภูเขาขี่หลังตัวแกรปฮอร์น แต่ฝ่ายหลังจะไม่ค่อยชอบใจนักที่มีผู้พยายามทำให้มันเชื่อง จึงเป็น เรื่องปกติที่จะเห็นโทรล์ภูเขามีบาดแผลเต็มตัวจากฝีมือของแกรปฮอร์น เขาของแกรปฮอร์นที่บดเป็นผงแล้วใช้ปรุงยาได้หลายชนิด แต่ก็มีราคาแพง ลิบ เพราะได้มาอย่างยากลำบาก หนังของแกรปฮอร์นเหนียวยิ่งกว่าหนังมังกร และป้องกันเวทมนตร์คาถาส่วนใหญ่ได้

ค ครัป(Crup)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ครัปมีต้นกำเนิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ รูปร่างคล้ายคลึงกับสุนัขพันธุ์แจ็ก รัสเซลล์เทอร์เรียร์มาก ยกเว้นที่หางซึ่งเป็นง่ามๆ ครัปแทบ จะเรียกได้ว่าเป็นสุนัขของพ่อมดโดยแท้เพราะมันซื่อสัตย์ต่อพ่อมดมากและดุ ร้ายต่อมักเกิ้ลที่สุด ครัปเป็นนักเขมือบตัวยง มันกินทุกอย่างตั้งแต่ตัวโนม ไปถึงยางรถเก่าๆ พ่อมดอาจขอใบอนุญาตเลี้ยงครัปได้จากกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษโดย ต้องผ่านการทดสอบง่ายๆ เพื่อพิสูจน์ว่าผู้ขอ สามารถควบคุมดูแลครัปได้ในบริเวณที่มีมักเกิ้ลอาศัยอยู่ เจ้าของครัปมีหน้าที่ตามกฎหมายที่จะต้องกำจัดหางของมันด้วยคาถาตัดที่ไม่ทำ ให้เกิดความ เจ็บปวด เมื่อครัปมีอายุได้หกถึงแปดสัปดาห์ เพื่อไม่ให้พวกมักเกิ้ลสังเกตเห็น

ควินทาเพ็ต(Quintaped)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
(ควินทาเพ็ดมีอีกชื่อหนึ่งว่า แฮรี่ แมคบูน)ควินทาเพ็ดเป็นสัตว์กินเนื้อที่อันตรายมาก ชื่อชอบเนื้อมนุษย์เป็นพิเศษ ร่างกายที่เตี้ยม่อต้อของมันและขาทั้ง ห้าข้างล้วนมีขนสีน้ำตาลแดงขึ้นอยู่ดกหนาขาแต่ละข้างมีเท้าบิดผิดรูป ควินทาเพ็ดพบได้เฉพาะที่เกาะเดรียร์ซึ่งอยู่นอกแหลมตอนเหนือสุดของสกอต แลนด์ด้วยเหตุนี้ เกาะเดรียร์จึงถูกทำให้ไม่ปรากฎอยู่ในแผนที่
มีตำนานว่า ครั้งหนึ่งบนเกาะเดรียร์มีครอบครัวพ่อมดอาศัยอยู่สองครอบครัวคือ ตระกูลแมคคลีเวอร์ทและตระกูลแมคบูน การดวลด้วยความเมาระหว่างดูกอลล์ประมุขตระกูลแมคคีเวอร์ท กับ ควินเทียส ประมุขตระกูลแมคบูน คาดว่า สิ้นสุดลงด้วยความตายของดูกอลล์ ตำนานเล่าว่าเพื่อเป็นการแก้แค้น กลุ่มพ่อมดตระกูลแมคคลีเวอร์ทได้เข้าล้อมบ้านตระกูลแมคบูนในคืนหนึ่ง แล้ว สาปให้ตระกูลแมคบูนทุกคนกลายร่างเป็นสัตว์ใหญ่ห้าขา แต่พวกแมคควีเวอร์ทก็รู้ตัวช้าไปเสียอีก(ตระกูลแมคบูนมีชื่อเสียงให้การใช้ เวทมนตร์อย่างไม่ เหมาะสม) ยิ่งกว่านั้นตระกูลแมคบูนยังต่อต้านความพยายามใดๆ ที่จะเปลี่ยนพวกเขากลับเป็นมนุษย์ แล้วก็ฆ่าตระกูลแมคควีเวอร์ททุกคนจนไม่เหลือใคร ที่ใช้ไม้กายสิทธิ์ได้ พวกตนก็ต้องอยู่ในร่างสัตว์ตลอดไป
นิทานเรื่องนี้จะจริงหรือไม่ ไม่มีใครรู้ ไม่มีคนตระกูลแมคคลีเวอร์ทหรือแมคบูนรอดชีวิต มาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับบรรพบุรุษของพวกเขาให้เราฟัง ตัวควินทาเพ็ดเองก็พูดไม่ได้ และจะต่อต้านอย่างแข็งขันต่อความพยายามของกองออกระเบียบ ควบคุมสัตว์วิเศษที่จะจับตัวมันมาลองเสกให้กลับเป็นมนุษย์ ดังนั้น เราจึงต้องยอมรับว่า ถ้าควินทาเพ็ดเป็นอย่างชื่อเล่นของมันคือ แฮรี่ แมคบูนหรือ แมคบูนขนดกจริงๆละก็ พวกมันก็คงอยากจะใช้ชีวิตเป็นสัตว์ต่อไปนั่นเอง

เคลปี้(Kelpie)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ปีศาจน้ำแห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ชนิดนี้เปลี่ยนร่างได้หลายแบบ ส่วนมากจะแปลงเป็นม้า และใช้ต้นกกทำเป็นขนแผงคอ เคลปี้จะล่อหลอกให้คนมาขี่ หลัง แล้วก็จะดำลงไปก้นแม่น้ำหรือทะเลสาบทันที จากนั้นมันก็จะกินเหยื่อแล้วปล่อยตับไตไส้พุงลองสู่ผิวน้ำ วิธีที่ถูกต้องใรการปราบเคลปี้ก็คือ คล้อง บังเหียนแล้วร่ายคาถายึดแน่น ซึ่งจะทำให้เคลปี้สงบและไม่ดุร้ายอีกต่อไป
เคลปี้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ทะเลสาบล็อกเนส ประเทศสกอตแลนด์ รูป ร่างที่มันชอบคือ งูทะเล ผู้สังเกตเห็นการณ์จากสมาพันธ์พ่อมดนานาชาติรู้ตัวว่าไม่ได้เผชิญหน้ากับงู ทะเลจริงๆก็ตอนเห็นมันแปลงร่างเป็นนากเมื่อคณะ มักเกิ้ลนักสำรวจเข้าใกล้ และพอปลอดคนก็เปลี่ยนกลับเป็นงูทะเลอีกครั้ง

แคลบเบิร์ต(Clabbert)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
แคลบเบิร์ตเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนต้นไม้ รูปร่างเหมือนลิงกับกบผสมกัน ถิ่นกำเนิดอยู่ในรัฐทางตอนใต้ของอเมริกา ต่อมาแพร่พันธุ์ไปทั่วโลก ผิว ของแคลบเบิร์ตเรียบ ไม่มีขน สีเขียวเลื่อมมืเท้าเป็นพังผืด แขนขายาวและยืดหยุ่น ทำให้แคลบเบิร์ตโหนไปมาตามกิ่งไม้ได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนลิง อุรังอุตัง ส่วนหัวมีเขาสั้นๆ และมีปากกว้างที่ดูเหมือนฉีกยิ้มอยู่ตลอดเวลา ในปากเต็มไปด้วยฟันซี่คมๆ แคลบเบิร์ตกินสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กและนก เป็นอาหารหลัก
ลักษณะที่แปลกประหลาดที่สุดในตัวแคลบเบิร์ตคือ ปุ่มขนาดใหญ่ที่อยู่กลางหน้าผาก ปุ่มนี้จะเปลี่ยนเป็นสีม่วงและกระพริบได้เมื่อ แคลบเบิร์ตรู้สึกว่ามีอันตราย ครั้งหนึ่งพ่อมดอเมริกันเคยเลี้ยงไว้ในสวนเพื่อคอยเตือนภัยเวลามีพวกมัก เกิ้ลผ่านมา แต่สมาพันธุ์พ่อมดนานาชาติได้เก็บ ค่าปรับ ทำให้การกระทำเช่นนี้ต้องเลิกไปส่วนใหญ่ ภาพต้นไม้ยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยปุ่มส่องแสงได้ของตัวแคลบเบิร์ต แม้จะดูสวยงาม แต่ก็ดึงดูดความ สนใจจากมักเกิ้ล และชวนให้พวกมักเกิ้ลสงสัยว่าทำไมเพื่อนบ้านของตนจึงประดัปไฟต้นคริสต์มาส ตอนกลางเดือนมิถุนายน

ไคมีร่า(Chimaera)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
ไคมีร่าเป็นสัตว์ประหลาดของกรีกที่หายาก หัวเป็นสิงโต ลำตัวเป็นแพะ และมีหางเหมือนมังกร นิสัยดุร้ายและกระหายเลือดอันตรายมาก เท่าที่รู้มีเพียง ครั้งเดียวที่มีผู้ปราบไคมีร่าได้สำเร็จ แต่ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากภารกิจนี้ก็ทำให้พ่อมดโชคร้ายผู้นั้นพลัดตกจาก ม้ามีปีก จนถึงแก่ความตายหลังเสร็จ สิ้นภารกิจไม่นาน ไข่ของไคมีร่าจัดเป็นสินค้าห้ามซื้อห้ามขายประเภท ก

ง
งู(Sea Serpent)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
งูทะเลพบได้ในมหาสมุทรแอตแลนติก แปซิฟิกและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แม้จะมีรูปร่างน่ากลัว แต่ก็ไม่ปรากฎว่างูทะเลเคยฆ่ามนุษย์มาก่อน นอกจากเรื่อง เล่าของมักเกิ้ลเพี้ยนๆ เกี่ยวกับพฤติกรรมดุร้ายของมัน งูทะเลมีขนาดยาวได้มากที่สุดถึงหนึ่งร้อยฟุต หัวของมันมีลักษณะเหมือนม้า ลำตัวยาวเหมือนงู ซึ่งมักจะโผล่ขึ้นมาให้เห็นในทะเลเป็นรูปโค้ง

จ
จอบเบอร์นอลล์(Jobberknoll)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
จอบเบอร์นอลล์พบแถบยุโรปตอนเหนือและอเมริกา เป็นนกสีฟ้าลายจุดตัวกระจิ๋ว กินแมลงเล็กๆเป็นอาหาร นกชนิดนี้จะไม่ส่งเสียงใดๆเลยจนเมื่อมัน ใกล้ตาย ในตอนนั้นมันจะกรีดร้องออกมากเป็นเสียงทุกเสียงที่เคยได้ยินมา ไล่ตั้งแต่เสียงที่ได้ยินล่าสุดย้อนไปถึงเสียงแรกที่ได้ยิน ขนของจอบเบอร์ นอลล์ใช้เป็นเครื่องปรุงสัจจะเซรุ่ม และน้ำยาฟื้นความทรงจำ

จาร์วี่(Jarvey)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
จาร์วี่พบได้ในอังกฤษ ไอร์แลนด์และแถบอเมริกาเหนือ มีลักษณะคล้ายกับเฟเร็ตตัวใหญ่ๆแทบทุกประการ ยกเว้นว่ามันพูดได้ แต่กระนั้นจาร์วี่ไม่สามารถ สนทนาได้เป็นเรื่องเป็นราว มันพูดแต่วสีสั้นๆ(มักจะหยาบคาย) ติดกันเป็นพรืด ส่วนใหญ่จาร์วี่จะอาศัยอยู่ใต้ดิน ซึ่งมันจะคอยล่าตัวโนมเป็นอาหาร แต่ ก็จะกินตัวตุ่น หนู และสัตว์จำพวกหนูอื่นๆด้วยเช่นกัน

ช
ชาวเงือก(Merpeople)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
(ชาวเงือกได้ประเภทxxxxไม่ใช่เพราะมันมีความดุร้าย แต่เพราะเราควรปฏิบัติต่อมันด้วยความสุภาพอย่างสูง ชาวเงือกหรือ ไซเรน เซลกี้และเมอร์โรว์พบได้ทั่วโลก แต่จะมีรูปร่างหน้าตาผิดแผกแตกต่างกันเหมือนกับมนุษย์ วิถีชีวิตของพวกนี้ยังเป็นปริศนาอยู่ เช่นเดียวกับเซ็นทอร์ อย่างไรก็ตาม พ่อมดผู้รู้ภาษาชาวเงือกได้เล่าว่า ชาวเงือกมีชุมชนที่จัดระบบอย่างดีเยี่ยม จำนวนประชากรของแต่ละชุมชนแตก ต่างกัน ขึ้นอยู่กับขนาดของที่อยู่อาศัย บางแห่งก็มีบ้านเรือนที่ก่อสร้างอย่างประณีตบรรจง ชาวเงือกของสละสถานะ "สิ่งมีชีวิตชั้นสูง" มาเป็นแค่ "สัตว์" เช่นเดียวกับเซ็นทอร์
ในบันทึกเก่าที่สุดเกี่ยวกับชาวเงือก พวกมันถูกเรียกว่าไซเรน(กรีซ) และมักจะปรากฎอยู่ตามวรรณกรรมและภาพ เขียนของมักเกิ้ล ในลักษณะของนางเงือกแสนสวยที่อาศัยอยู่แถบทะเลน้ำอุ่น ส่วนเซลกี้แห่งสกอตแลนด์ และเมอร์โรว์แห่งไอร์แลนด์จะไม่สวยงามเท่า แต่ก็มีความรักในเสียงดนตรีเหมือนกันหมด ซึ่งก็นับเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับชาวเงือก

ชิซเพอร์เฟิล(Chizpurfle)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
ชิซเพอร์เฟิลเป็นปรสิตตัวเล็กซึ่งโตได้ยาวที่สุดเพียง 1/20 นิ้วรูปร่างเหมือนปูที่มีเขี้ยวใหญ่ สัตว์ชนิดนี้มีเวทมนตร์และอาจจะมุดเข้าไปอยู่ตามขนของ สัตว์อย่างครัปและออเกอรี่ ชิซเพอร์เฟิลยังเข้าไปอยู่ตามบ้านเรือนของพ่อมดด้วย และจะทำลายวัตถุเวทมนตร์อย่างเช่น ไม้กายสิทธิ์ โดยกัดแทะทะลุ ไปถึงแกนในที่มีเวทมนตร์หรือไม่ก็อาจอยู่ตามหม้อใหญ่ที่สกปรก และสวาปามยาที่เหลือค้างอยู่ทุกหยดจนหมดเกลี้ยง(ถ้าไม่มีของใช้เวทมนตร์ ที่เป็นที่ รู้จักกันว่าชิซเพอร์เฟิลจะทำลายเครื่องใช้ไฟฟ้าแทน โดยกัดกินจากด้านใน) แม้ว่าชิซเพอร์เฟิลจะกำจัดได้ง่ายๆด้วยยามีทะเบียนที่หาซื้อได้ตามท้องตลาด แต่ในกรณีที่การก่อกวนของชิซเพอร์เฟิลลุกลามไปมากแล้ว อาจจำต้องให้แผนกกำจัดสัตว์รบกวนจากกองออกระเบียบควบคุมสัตว์วิเศษมาจัดการ ทั้งนี้เพราะชิซเพอร์เฟิลที่กินของเวทมนตร์เข้าไปมากๆ แล้วจะยากต่อการกำจัด

เชรค(Shrake)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
เชรคเป็นปลาที่มีหนามรอบตัว พบได้ในมหาสมุทรแอตแลนติก เชื่อกันว่าเชรคฝูงแรกถูกเสกเพื่อใช้แก้แค้นชาวประมงมักเกิ้ลที่พูดจาดูถูก คณะพ่อมดที่ มาแล่นเรือใบ เมื่อต้นศตวรรษที่ 19 นับจากวันนั้น มักเกิ้ลคนใดที่มาจับปลาในทะเลบริเวณนั้น เมื่อยกแหขึ้นมาก็จะพบว่าขาดวิ่นและว่างเปล่า ซึ่งเป็นฝี มือของเชรคที่ว่าอยู่ลึกลงไปนั่นเอง

ซ
ซาลาแมนเดอร์(Salamander)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ซาลาแมนเดอร์เป็นสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็กที่อาศัยอยู่ในกองไฟและกินเปลวไฟ เป็นอาหาร ตัวสีขาวสะอาด แต่จะดูเป็นสีฟ้าหรือสีแดงเข้มขึ้นอยู่กับความ ร้อนของไฟที่มันอยู่
ซาลาแมนเดอร์อยู่นอกกองไฟได้นานที่สุดหกชั่วโมง ถ้าหมั่นป้อนพริกไทยอย่างสม่ำเสมอ ซาลาแมนเดอร์จะมีชีวิตอยู่ได้นาน ตราบเท่าที่กองไฟที่มันเกิดมายังลุกไหม้อยู่เท่านั้น เลือดซาลาแมนเดอร์มีคุณสมบัติรักษาโรคและฟื้นฟูกำลังได้อย่างดีเยี่ยม

เซ็นทอร์(Centaur)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ศีรษะ ลำตัวท่อนบน และแขนของเซ็นทอร์เหมือนมนุษย์ และเชื่อมต่อกับร่างกายท่อนล่างที่เป็นม้า ซึ่งอาจมีได้หลากสีสัน เซ็นทอร์มีความเฉลียวฉลาด และพูดภาษามนุษย์ได้ มันจึงไม่ควรถูกจัดอยู่ในประเภทสัตว์ สาเหตุที่ทำให้กระทรวงเวทมนตร์กำหนดประเภทเช่นนี้ก็ด้วยความต้องการของเซ็น ทอร์ เอง
เซ็นทอร์อาศัยอยู่ในป่าลึก เชื่อกันว่ามีกำเนิดในกรีซ แม้ว่าปัจจุบันจะมีชุมชนชาวเซ็นทอร์อยู่ในป่าหลายๆส่วนในยุโรปก็ตาม เจ้าหน้าที่พ่อมดใน แต่ละประเทศที่มีเซ็นทอร์ได้กำหนดบริเวณที่เซ็นทอร์จะอยู่อาศัยโดยไม่ถูกพวก มักเกิ้ลรบกวน อย่างไรก็ตาม เซ็นทอร์ต้องการความคุ้มครองจากพ่อมด เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากพวกมันมีวิธีเฉพาะตัวในการซ่อนตัวจากมนุษย์อยู่แล้ว
วิถีชีวิตของเซ็นทอร์ยังคงคลุมเครือเป็นปริศนาอยู่ ส่วนใหญ่ มันจะไม่ค่อยไว้ใจทั้งพ่อมดและมักเกิ้ล และจริงๆแล้วก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยแยกแยะความแตกต่างระหว่างมนุษย์แต่ละคนมาก นัก เซ็นทอร์อาศัยอยู่เป็น ฝูง ซึ่งอาจมีสมาชิกตั้งแต่สิบถึงสิบห้าตัวเซ็นทอร์มีชื่อเรื่องปราดเปรื่องใน การรักษาโรคด้วยเวทมนตร์ พยากรณ์ศาสตร์ การยิงธนู และดาราศาสตร์

ด
ดั๊กบ็อก(Gugbog)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ดั๊กบ็อกเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามหนองบึง พบได้แถบยุโรปและอเมริกาเหนือ-ใต้ ดั๊กบ็อกจะคล้ายท่อนไม้มากเวลาอยู่นิ่งๆแต่เมื่อมองดูใกล้ๆจะเห็นอุ้ง เท้าที่เหมือนครีบจำนวนมากและฟันที่แหลมคม ดั๊กบ็อกจะคืบคลานไปตามหนองบึง กินสัตว์เลี้ยงลูกด้วนนมตัวเล็กๆเป็นอาหารหลัก และจะคอยกัดข้อ เท้าของคนที่เดินผ่านไปมา อย่างไรก็ตาม อาหารจานโปรดของมันคือต้นแมนแดรกเคยมีผู้ปลูกแมนแดรกที่ดึงใบของต้นไม้มีค่า นี้ขึ้นมาแล้วพบแต่ซาก

ดิริคอว์ล(Diricawl)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
ดิริคอว์ลมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เกาะมาริเซียส เป็นนกที่บินไม่ได้ ขนปุย รูปร่างอ้วนกลม ลักษณะเด่นอยู่ที่วิธีหลบหนีศัตรู มันจะหายตัวเพียงแค่กลุ่มขนไว้ แล้วไปปรากฏตัวในสถานที่อื่น(นกฟีนิกซ์ก็มีความสามารถนี้เช่นกัน อ่านได้ในหัวข้อฟีนิกซ์)
นับเป็นเรื่องน่าสนใจที่ครั้งหนึ่งมักเกิ้ลเคยรู้จักดิริคอว์ลเป็นอย่างดี แม้ว่าจะรู้จักกันในชื่อ "โดโด้" ก็ตาม เนื่องจากมักเกิ้ลไม่รู้ว่าดิริคอว์ลสามารถหาย ตัวได้ พวกเขาจึงเชื่อกันว่ามันถูกล่าจนสูญพันธุ์ไปแล้ว ความคิดนี้ทำให้มักเกิ้ลสำนึกถึงอันตรายจากการล่าสัตว์ตามอำเภอใจมากขึ้น ทางสมาพันธ์พ่อ มดนานาชาติจึงไม่เห็นความจำเป็นที่จะให้มักเกิ้ลได้รู้ว่าดิริคอว์ลยังไม่ สูญพันธุ์

เดมีไกส์(Demiguise)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
เดมิไกส์พบได้ในแถบตะวันออกไกล แม้จะยากลำบากมากก็ตาม ทั้งนี้เพราะสัตว์ชนิดนี้สามารถหายตัวได้เมื่อถูกคุกคาม เฉพาะพ่อมดผู้เชี่ยวชาญในการ จับเดมิไกส์เท่านั้นที่จะสังเกตเห็นตัวมันได้
เดมิไกส์เป็นสัตว์กินพืชที่รักสงบ รูปร่างคล้ายลิงใหญ่ไม่มีหางที่สงบเสงี่ยม มันมีดวงตาแสนเศร้าสีดำใหญ่ ซึ่งโดยมากจะซ่อนอยู่ใต้ขน ร่างกายทั้งหมด ปกคลุมด้วยขนยาวสีเงินสวยเป็นเงางามเหมือนไหม ขนของเดมิไกส์มีค่ามากเพราะอาจใช้ทอเป็นผ้าคลุมล่องหนได้

โดซี่(Doxy)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
รู้จักกันอีกชื่อว่า ไบติ้ง แฟรี่ (Bitng Fairy) โดซี่หรือแฟรี่ขี้กัดนี้ มันถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแฟรี่ ทั้งๆที่คนละสายพันธุ์กัน โดซี่รูปร่างเหมือนมนุษย์ ตัวจิ๋ว เช่นเดียวกับแฟรี่ แต่โดซี่มีขนสีดำหนาปกคลุมทั่วร่าง และมีแขนขาเกิดออกมาอย่างละคู่ ปีกของโดซี่หนาโค้ง และเป็นประกาย ดูคล้ายปีกของแมลงเต่า ทอง โดซี่พบได้ทั่วยุโรปตอนเหนือและอเมริกา โดยเฉพาะบริเวณที่อากาศหนาวเย็นโดซี่ออกไข่ครั้งหนึ่งได้มาถึงห้าร้อยฟอง แล้วก็จะฝังดินไว้ ไข่จะฟัก เป็นตัวภายในสองถึงสามสัปดาห์
โดซี่มีฟันซ้อนกันอยู่สองชั้น ซึ่งทั้งคมกริบและมีพิษ ถ้าถูกโดซี่กัดต้องรีบดื่มยาแก้พิษทันที

ท
เทโบ(Tebo)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx เทโบเป็นหมูป่าสีฝุ่นที่พบในประเทศคองโกและซาอีร์ เทโบมีพลังในการหายตัว ทำให้ยากที่จะกำจัดหรือจับตัวมันได้ และยังเป็นสัตว์ที่อันตรายมากด้วย หนังเทโบมีราคาสูงในหมู่พ่อมดเพราะใช้ทำเป็นโล่และชุดป้องกันได้ดี

โทรลล์(Troll)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
โทรลล์เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว สูงได้ถึงสิบสองฟุต และหนักได้กว่าหนึ่งตัน โทรลล์โดดเด่นในเรื่องพละกำลังที่มากพอๆกับความโง่เขลาของมัน ส่วนใหญ่ มีนิสัยโหดร้ายและไม่สามารถคาดเดาพฤติกรรมได้ โทรลล์มีถิ่นกำเนิดในสแกนดิเนเวีย แต่ทุกวันนี้อาจพบได้ในอังกฤษ ไอร์แลนด์ และบริเวณอื่นๆในยุ โรปตอนเหนือ
โดยทั่วไปโทรลล์สื่อสารกันด้วยเสียงคำรามที่ดูเหมือนเป็นภาษาอย่างหยาบๆแต่ บางตัวก็อาจจะเข้าใจและพูดภาษามนุษย์ได้บ้าง สายพันธุ์ที่ฉลาดหน่อยได้รับการฝึกฝนให้ทำหน้าที่ยามรักษาการณ์
โทรลล์มีอยู่สามชนิด คือ โทรลล์ภูเขา โทรลล์ป่า และโทรลล์แม่น้ำ โทรลล์ภูเขาเป็น พันธุ์ที่ตัวใหญ่ที่สุดและดุร้ายที่สุด หัวล้านผิวสีเทาซีด โทรลล์ป่าผิวสีเขียวซีด และบางสายพันธุ์ก็มีผมสีเขียวหรือสีน้ำตาลที่บางและยุ่งเหยิง โทรลล์แม่ น้ำมีเขาสั้นๆและอาจมีขนดก ผิวสีม่วง มักจะซ่อนตัวอยู่ใต้สะพาน โทรลล์กินเนื้อดิบๆและไม่ค่อยจู้จี้เรื่องเหยื่อมากนัก เหยื่อของมันก็มีตั้งแต่สัตว์ป่าไป จนถึงมนุษย์

น
น็อกเทล(Nogtail)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
น็อกเทลเป็นปีศาจที่พบได้แถบชนบททั่วยุโรป รัสเซีย และอเมริกา ลักษณะคล้ายคลึงกับลูกหมูแคระที่มีขายาวเก้งก้าง หางอ้วนป้อม และตาเล็กสีดำ น็อก เทลจะคลานเข้าไปในเล้าหมู แล้วดูดนมจากแม่หมูปนเปไปกับพวกลูกหมู ยิ่งปล่อยให้น็อกเทลหลุดรอดสายตาได้นานเท่าใด มันก็จะตัวใหญ่ขึ้นเท่านั้น และฟาร์มก็จะยิ่งได้รับความเสียหายจากมันนานขึ้นด้วย
น็อกเทลมีความเร็วสูงมากและจับตัวได้ยาก แต่ถ้าใช้สุนัขสีขาวบริสุทธิ์ไล่ต้อนมันออกไป จากอาณาเขตฟาร์มได้ มันก็จะไม่กลับมาอีก กองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษ(แผนกกำจัดสัตว์รบกวน) เลี้ยงสุนัขพันธุ์บลัดฮาวนด์สีขาวเผือกไว้ หนึ่งโหลเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

นันดุ(Nundu)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
สัตว์แห่งแอฟริกาตะวันออกตัวนี้เป็นถกเถียงกันว่าน่าจะเป็นสัตว์อันตรายที่ สุดในโลก นันดุเป็นเสือสีดาวตัวมหึมาซึ่งเคลื่อนไหวได้อย่างเงียบกริบผิด กับรูปร่าง ลมหายใจของมันสามารถทำให้เกิดโรคร้ายแรงขนาดฆ่าคนได้ทั้งหมู่บ้าน นันดุอาจปราบได้ แต่ต้องใช้พ่อมดฝีมือดีไม่ต่ำกว่าร้อยคน

นาร์ล(Knarl)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
นาร์ลพบแถบยุโรปเหนือและอเมริกา มันจะถูกมักเกิ้ลเข้าใจผิดว่าเป็นเม่นอยู่บ่อยๆจริงๆแล้วสัตว์สองสายพันธุ์ นี้ก็ไม่แตกต่างกัน เว้นแต่ลักษณะนิสัย อย่างหนิ่งซึ่งสำคัญมาก นั่นคือ ถ้าเราวางอาหารทิ้งไว้ในสวนให้เม่น เม่นจะยอมรับของขวัญนั้นและกินอย่างเอร็ดอร่อย แต่ถ้าเป็นนาร์ลละก็ มันจะทึกทัก เอาว่าเจ้าของบ้านต้องการล่อลวงมันเข้าสู่กับดัก เลยจะพาลทำลายพืชสวนและเครื่องประดับสวนของบ้านนั้นๆจนพังยับเยิน ซึ่งเด็กๆมักเกิ้ลจำนวน มากถูกกว่าวหาว่าทำตัวเป็นอันตพาล ทั้งๆที่คนร้ายตัวจริงก็คือเจ้านาร์ลที่โกรธแค้นต่างหาก

นิฟเฟลอร์(Niffler)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
นิฟเฟลอร์เป็นสัตว์พื้นเมืองอังกฤษ ตัวมีขนปุกปุย จมูกยาวสีดำ อาศัยอยู่ตามโพรงและชื่นชอบของทุกอย่างที่เป็นประกายระยิบกระยับ ก๊อบลินมักจะ เลี้ยงนิฟเฟลอร์ไว้ขุดหาสมบัติใต้พื้นดิน แม้ว่ามันจะมีนิสัยอ่อนโยนและน่ารักไม่น้อย แต่นิฟเฟลอร์ก็อาจเป็นตัวอันตรายที่ทำลายทรัพย์สินได้ และควร เลี้ยงไว้นอกบ้าน นิฟเฟลอร์ทำรังอยู่ใต้ดิน ซึ่งอาจลึกถึงยี่สิบฟุต และจะออกลูกครอกละหกถึงแปดตัว

เนียเซิล(Kneazle)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ตัวเนียเซิลมีกำเนิดในอังกฤษ แต่ปัจจุบันแพร่หลายไปทั่วโลกแล้ว สัตว์ชนิดนี้มีลักษณะเหมือนแมว รูปร่างเล็ก มีทั้งชนิดขนเป็นจุด ขนด่าง หรือมีรอย แต้ม หูขนาดใหญ่เกินตัว หางเหมือนสิงโต เนียเซิลเป็นสัตว์ที่ฉลาด รักอิสระ และบางครั้งก็ดุร้าย แต่ลองถ้าถูกชะตากับพ่อมดแม่มดคนใดแล้ว ก็จะทำ ตัวเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีได้ เนียเซิลมีความสามารถลึกลับมในการระบุตัวคนที่น่าสงสัยหรือไม่น่าไว้วางใจ แต่ถ้าเจ้าของหลงทาง มันก็สามารถนำทางกลับ บ้านได้อย่างปลอดภัยอีกด้วย เนียเซิลออกลูกครอกละแปดตัว และสามารถผสมข้ามพันธุ์กับแมวธรรมดาได้ด้วย ผู้เลี้ยงเนียเซิลต้องขอใบอนุญาต เพราะเนียเซิลมีลักษณะบางอย่างที่ผิดธรรมดา จึงอาจจะไปสะดุดตามักเกิ้ลได้ (เช่นเดียวกับครัปและฟวูปเปอร์)

โนม(Gnome)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
โนมจัดเป็นสัตว์ที่สร้างความรำคาญในสวนชนิดหนึ่ง พบได้ทั่วยุโรปตอนเหนือและอเมริกาเหนือ โนมสูงได้มากที่สุดหนึ่งฟุต หัวใหญ่ไปสมดุลกับลำตัว เท้าแข็งมีแต่กระดูก วิธีไล่โนมออกจากสวนทำได้โดยจับมันเหวี่ยงเป็นวงให้เวียนหัวแล้วโยนข้าม กำแพงสวนออกไป หรืออาจใช้ตัวจาร์วี่จัดการ แต่พ่อ มดหลายคนในยุคนี้เห็นว่าเป็นวิธีกำจัดโนมที่ป่าเถื่อนเกินไป

บ
บันดิมัน(Bundimun)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
บันดิมันพบได้ทั่วโลก มีความสามารถในการคลืบคลานเข้าไปอยู่ใต้แผ่นกระดานและไม้บัวที่ประกบฐานฝา ผนัง พวกมันชอบกัดกินบ้านเรือน กลินเหม็น เน่าของการผุพังเป็นสัญญาณเตือนว่ามีบันดิมันอาศัยอยู่ในบ้านแล้ว บันดิมันจะขับสารที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรากฐานของที่พักอาศัยซึ่งมันเข้าไปอยู่
บันดิมันที่อยู่เฉยๆจะคล้ายคลึงกับก้อนราสีเขียวที่มีตา แต่ยามตกใจก็จะใช้ขายุ่บยั่บยาวเก้งก้างวิ่งหนีไป บันดิมันกินฝุ่นเป็นอาหาร คาถาล้างบางจะกวาด ล้างให้บ้านปราศจากการคุกคามของบันดิมันได้ แต่ถ้าการผุกร่อนได้ลุกลามมากเกินไปแล้ว ควรติดต่อกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษ(แผนกกำ จัดสัตว์รบกวน) ก่อนที่บ้านจะพังทลาย สารที่บันดิมันขับออกมา เมื่อทำให้เจือจางแล้วจะใช้ผสมน้ำยาเวทมนตร์สำหรับทำความสะอาดบางชนิด

บาซิลิสก์(Basilisk)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
บาซิลิสก์รู้จักกันอีกชื่อว่าราชางู บาซิลิสก์ตัวแรกที่มีการบันทึกไว้ถูกเพาะโดยเฮอร์โปผู้ชั่วร้าย ซึ่งเป็นพ่อมดศาสตร์มืดชาวกรีกที่พูดภาษาพาเซลล์ได้ เขาได้ค้นพบหลังการทดลองหลายต่อหลายครั้งว่า ไข่ไก่ที่ฟักใต้ตัวคางคกจะออกมาเป็นงูยักษ์ที่มีพลังอำนาจมหาศาล และมีอันตรายมากเป็นพิเศษ
บาซิลิสก์เป็นงูสีเขียวสดใสซึ่งอาจยาวได้ถึงห้าสิบฟุต ตัวผู้มีขนไก่สีแดงสดอยู่บนหัวหนึ่งขน เขี้ยวของมันมีพิษร้ายแรงมาก แต่การโจมตีที่อัตรายมาก ที่สุดคือการจ้องมองด้วยดวงตาสีเหลืองคู่ใหญ่ของมัน ใครที่มองสบตามันตรงๆจะเสียชีวิตทันที
ถ้ามีอาหารเพียงพอ(บาซิลิสก์กินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดรวมทั้งพวกนกและ สัตว์เลื้อยคลานส่วนใหญ่ด้วย) มันอาจมีชีวิตอยู่ได้ยืนยาวมาก บาซิลิสก์ของเฮอร์โปผู้ชั่วร้ายนั้นเชื่อกันว่าอายุยืนถึง เกือบเก้าร้อยปี
การเพาะเลี้ยงบาซิลิสก์ถือเป็นสิ่งผิดกฏหมายมาตั้งแต่ยุคกลางแต่ก็สามารถปก ปิดได้อย่างง่ายดาย โดยเพียงแค่ย้ายไข่ออกจากใต้ ตัวคางคกเวลาเจ้าหน้าที่จากกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษมาตรวจดู อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีแต่คนที่พูดภาษาพาร์เซลได้เท่านั้นที่จะควบคุม บาซิลิสก์ได้ งูชนิดนี้จึงเป็นอันตรายต่อพ่อมดศาสตร์มืดส่วนใหญ่พ่อๆกับที่เป็นอันตรายต่อ บุคคลทั่วไปและไม่เคยมีการพบเห็นบาซิลิสก์ในอังกฤษมาอย่างน้อยสี่ร้อยปีแล้ว

บิลลี่วิก(Billywig)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
บิลลี่วิกเป็นแมลงพื้นเมืองของออสเตเลียลำตัวยาวประมาณครึ่งนิ้ว สีน้ำเงินสด บิลลี่วิกเคลื่อนที่เร็วมากจนน้องครั้งที่มักเกิ้ลจะสังเกตเห็นหรือแม่แต่ พ่อมดเองก็ไม่ค่อยเป็นบิลลี่วิก จนกระทั่งถูกมันต่อยเอาแล้วนั่นเอง ปีกของบิลลี่วิกยึดติดอยู่กับส่วนบนของหัว และหมุนได้เร็วมากจนทำให้ตัวมันหมุน วนเมื่อบิน ท่อนล่างของลำตัวเป็นเหล็กในที่ยาวและแหลมคม ผู้ที่ถูกบิลลี่วิกต่อยจะเกิดอาการวิงเวียน แล้วตัวจะลอยได้ พ่อมดแม่มดเด็กๆของออสเต เลียรุ่นแล้วรุ่นเล่าชอบบิลลี่วิกมายั่วให้โกรธ เพื่อจะได้โดนมันต่อย และสนุกสนานไปกับผลข้างเคียงของมัน แม้ว่าการถูกต่อยมากไปอาจทำให้เหยื่อลอย ไปมาอย่างไม่สามารถควบคุมได้เป็นวันๆก็ตาม และในกรณีที่แพ้อย่างรุนแรงอาการลอยตัวถาวรอาจเกิดตามมาได้ เหล็กในบิลลี่วิกที่ตากแห้งแล้วอาจใช้ ในยาหลายขนานและเชื่อกันว่าใช้เป็นส่วนผสมในขนมฟีซซิ่งวีสบี้ที่ได้รับความ นิยมด้วย

โบลทรัคเกิล(Bowtruckle)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
โบวทรัคเกิลเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทำหน้าที่พิทักษ์รักษาต้นไม้ พบมากทางตะวันตกของอังกฤษ ทางใต้ของเยอรมนี และในป่าแถบสแกนดิเนเวียบางแห่ง เห็น ตัวมันได้ยากมาก เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ตัวเล็ก (ตัวใหญ่ที่สุดสูงแปดนิ้ว) ลำตัวดูเหมือนเปลือกและกิ่งก้านของต้นไม้ มีตาเล็กๆสีน้ำตาลหนึ่งคู โบลทรัคเกิลซึ่งกินแมลงเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่รักสงบและขี้อายมาก แต่ถ้าต้นไม้ที่มันอาศัยอยู่ถูกทำร้าย มันก็จะกระโจนลงมาเกาะคนตัดต้นไม้หรือนัก พฤกษศาสตร์ที่พยายามทำอันตรายบ้านของมันทันที แล้วก็จะใช้นิ้วที่ยาวและแหลมคมทิ่มตาผู้บุกรุก การใช้แมลงเป็นเหยื่อล่อจะทำให้โบวทรัคเกิลสงบ ได้นานพอที่พ่อมดหรือแม่มดจะตัดต้นไม้ทำไม้กายสิทธิ์ออกจากต้นได้
ป
ปูไฟ(Fire Crab)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
แม้จะชื่อว่าปูไฟ แต่สัตว์ชนิดนี้กลับมีส่วนคล้ายคลึงกับเต่าตัวใหญ่ที่กระดองฝังอัญมณีแพรว พราว ในประเทศฟิจิบ้านเกิดของมันนั้น ได้มีการกำหนด หาดทรายแห่งหนึ่งให้เป็นอาณาเขตอนุรักษ์เพื่อปกป้องสัตว์ชนิดนี้ ทั้งจากมักเกิ้ลผู้ถูกกระดองมีค่าของมันดึงดูดมา และจากพ่อมดไร้คุณธรรมที่อยาก ได้กระดองของมันมาทำเป็นหม้อใหญ่ราคาแพง อย่างไรก็ตาม ปูไฟเองก็มีกลไกป้องกันตัว โดยมันจะยิงเปลวไฟจากด้านหลังเมื่อถูกโจมตี มีการส่ง ออกปูไฟในฐานะสัตว์เลี้ยงแต่ผู้เลี้ยงก็จำเป็นต้องขอใบอนุญาตเป็นพิเศษด้วย

โปเกรบิน(Pogrebin)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
โปเกรบินเป็นปีศาจของรัสเซีย สูงเกือบไม่ถึงหนึ่งฟุต ตัวเต็มไปด้วยขน แต่หัวกลับเรียบเป็นสีเทาและใหญ่เกินตัว เวลาโปเกรบินหมอบ จะดูเหมือน ก้อนหินกลมๆมันๆโปเกรบินชอบมนุษย์และสนุกกับการตามหลังมนุษย์ โดยเดินแอบอยู่ตามเงา และจะหมอบลงอย่างรวดเร็วเมื่อของเงาหันขึ้นมา ถ้า ปล่อยให้ตัวโปเกรบินเดินตามหลังได้นานหลายชั่วโมง เหยื่อจะรู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์อย่างมาก และจะตกอยู่ในอาการซึมเซาสิ้นหวังในเวลาต่อมา เมื่อเหยื่อหยุดเดินและทรุดนั่งบนพื้น ร้องไห้กับความไร้สาระทั้งหมดที่เกิดขึ้นโปเกรบินก็จะกระโดดเข้าใส่และ พยายามกินเหยื่อ อย่างไรก็ตามการไล่โป เกรบินนั้นง่ายดายมาก ใช้เพียงแค่คาถาง่ายๆหรือคาถาสะกดนิ่งก็ได้ การเตะทิ้งก็ได้เช่นเดียวกัน

ผ
ผีกูล(Ghoul)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
แม้ว่าหน้าตาของผีกูลจะน่าเกลียดน่ากลัว แต่มันก็ไม่ใช่สัตว์ที่ดุร้าย ผีกูลดูคล้ายยักษ์กินคนที่มีฟันกระต่ายและตัวลื่นๆ โดยมากผีกูลจะอาศัยอยู่ตามห้อง ใต้หลังคาหรือโรงนาของพ่อมด คอยจับแมงมุมและผีเสื้อกลางคืนกินเป็นอาหาร ผีกูลชอบร้องครวญครางและบางครั้งก็ขว้างปาข้าวของด้วย แต่โดย เนื้อแท้แล้วมีนิสัยเปิดเผยและอย่างมาก็เพียงแค่คำรามอย่างดุร้ายใส่คนที่ เดินเตะมันเข้าเท่านั้น กองออกระเบีบยและควบคุมสัตว์วิเศษมีหน่วยกำจัดผีกูล ไว้คอยจับผีกูลออกจากบ้านที่จะตกเป็นของมักเกิ้ล สำหรับครอบครัวพ่อมดแล้ว ผีกูลเรียกได้ว่าเป็นจุดสนใจ และบางครั้งก็เป็นสัตว์เลี้ยงของครอบ ครัวไปเลย

พ
พลิมปี้(Plimpy)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
พลิมปี้เป็นปลาตัวลายรูปร่างกลมป่อง มีลักษณะเด่นตรงขาสองข้างที่ยาวเก้งก้างและมีเท้าเป็นพังผืด พลิมปี้อาศัยอยู่ตามทะเลสาบลึกๆ มันจะเดินท่อมๆ อยู่ก้นทะเลสาบ คอยหาอาหาร อาหารจานโปรดของพลิมปี้คือทากน้ำ พลิมปี้ไม่ใช่สัตว์ดุร้ายอะไรนัก แม้ว่าจะชอบตอดเท้าและเสื้อผ้าของผู้ที่มาว่ายน้ำอยู่ บ้างก็ตาม ชาวเงือกเห็นว่ามันเป็นสัตว์ที่สร้างความรำคาญจึงมักกำจัดมันด้วยการผูกขา ทั้งสองข้างของพลิมปี้เป็นเงื่อน แล้วปล่อยให้มันลอยไปอย่าง ไร้ทิศทาง พลิมปี้จะไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีกจนกว่าจะแก้เงื่อนได้เสียก่อน ซึ่งบางครั้งอาจต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆ

พอร์ล็อก(Porlock)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
พอร์ล็อกเป็นสัตว์ที่มีหน้าที่พิทักษ์ม้า พบได้ที่ดอร์เซ็ต ประเทศอังกฤษ และไอร์แลนด์ใต้ ลำตัวมีขนปุกปุย บนหัวมีเส้นผมหยาบๆขึ้นอยู่จำนวนมาก จมูก ของมันใหญ่สะดุดตา พอร์ล็อกเดินด้วยเท้าสองข้างที่เป็นกีบ แขนของมันเล็ก มีนิ้วกลมป้อมข้างละสี่นิ้ว พอร์ล็อกที่โตเต็มที่จะมีความสุขประมาณสอง ฟุต และกินหญ้าเป็นอาหาร พอร์ล็อกเป็นสัตว์ขี้อาย และมีชีวิตอยู่เพื่อคุ้มครองดูแลม้าอาจพบมันนอนขดตัวอยู่ตามกองฟางในคอกม้า หรือหลบอยู กลางฝูงม้าที่มันดูแล พอร์ล็อกไม่ไว้ใจมนุษย์และมักหลบซ่อนตัวจากมนุษย์

พัฟสไกน์(Puffskein)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
พัฟสไกน์พบได้ทั่วโลก รูปร่างอ้วนกลม มีขนนุ่มๆสีเหลืองคัสตาร์ด นิสัยเชื่อง ยอมให้กอดรัดหรือจับโยนไปมาได้ เลี้ยงง่ายและจะส่งเสียงครางเบาๆ เมื่อรู้สึกพอใจ พัฟสไกน์จะแลบลิ้นยาวๆบางๆสีชมพูของมันออกมาเป็นระยะๆเพื่อควานหาอาหารไปรอบ บ้าน พัฟสไกน์เป็นนักเขมือบตัวยง มันกินทุก อย่างตั้งแต่ของเหลือๆไปจนถึงแมงมุม แต่ที่ชื่นชอบเป็นพิเศษคือการแลบลิ้นเลียจมูกของพ่อมดที่นอนหลับและกิน วิญญาณร้ายที่รังควานพวกเขาอยู่ พฤติกรรมแบบนี้ทำให้พัฟสไกน์เป็นที่รักใคร่ของเด็กๆตระกูลพ่อมดมาหลายชั่วอา ยุคน และยังเป็นสัตว์เลี้ยงของพ่อมดที่ได้รับความนิยมสูงสุดด้วย

พิกซี่(Pixie)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
พิกซี่พบมากแถบคอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษ ตัวสีฟ้าเจิดจ้า สูงได้มากที่สุดแปดนิ้ว นิสัยซุกซนมาก พิกซี่ชื่นชอบกลอุบายและเรื่องตลกโปกฮาทุกชนิด แม้ว่าจะไม่มีปีกแต่พิกซี่ก็บินได้ และจะคอยหิ้วใบหูมนุษย์ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ พาขึ้นไปห้องต่องแต่งอยู่ตามยอดไม้และสิ่งก่อสร้างสูงๆพิกซี่สื่อสารกันด้วย เสียงแหลมสูงดังจ้อกแจ้กที่จะฟังออกเฉพาะในหมู่พิกซี่ด้วยกันเท่านั้น พวกมันใช้ชีวิตเป็นหนุ่มสาวตลอดเวลา

ฟ
ฟวูปเปอร์(Fwooper)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ฟวูปเปอร์นกแอฟริกาที่ขนสีสวยสดมีทั้งสีส้ม ชมพู เขียว มะนาว และสีเหลือง ปากกาขนนกหลากสีได้มาจากเจ้าฟวูปเปอร์นี่เอง นอกจากนั้นมันยังออก ไข่ที่มีลวดลายสวยงามมากอีกด้วย เสียงเพลงของฟวูปเปอร์แม้จะฟังดูไพเราะในตอนแรกๆแต่จะค่อยทำให้ผู้ฟังเสีย สติได้ในที่สุด(อูริกจอมเพี้ยนเคย พยายามพิสูจน์ว่าเสียงเพลงของฟวูปเปอร์นั้นดีต่อสุขภาพ โดยเขาได้ฟังเพลงของมันเป็นเวลาสามเดือนติดต่อกันโดยไม่หยุดพัก แต่น่าเสียดายที่สภา พ่อมดซึ่งอูริกมารายงานการค้นพบ ไม่ยอมรับทฤษฎีนี้ เพราะอูริกมาปรากฎตัวในห้องประชุม โดยไม่สวมอะไรเลยนอกจากวิกผมปลอมอันเดียว ซึ่งเมื่อ ดูใกล้กลับกลายเป็นตัวแบดเจอร์ที่ตายแล้วเสียอีก) ฟวูปเปอร์ที่ถูกขายเป็นสัตว์เลี้ยงจะมีคาถาใบ้ร่ายกำกับไว้ด้วย ผู้เลี้ยงฟวูปเปอร์ต้องมีใบอนุญาต เพราะสัตว์ชนิดนี้ต้องเลี้ยงดูด้วยความระมัดระวัง

ฟีนิกซ์(Fhoenix)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ฟีนิกซ์จัดอยู่ในประเภท xxxx ไม่ใช่เพราะว่ามันดุร้าย แต่เป็นเพราะมีพ่อมดน้อยคนที่เลี้ยงมันให้เชื่องได้ ฟีนิกซ์เป็นนกสีแดงที่แสนสง่า ขนาดเท่าหงส์ จะงอยปากกรงเล็บ และหางยาวเป็นสีทอง ฟีนิกซ์ทำรังอยู่บนยอดเขา พบได้แถบอียิปต์ อินเดีย และจีน นกฟีนิกซ์มีชีวิตอยู่ได้ยาวนานมากเพราะมันสา มารถฟื้นคืนชีพได้ เมื่อร่างกายสิ้นอายุขัย ตัวก็จะลุกเป็นไฟ จากนั้นฟีนิกซ์ก็จะฟื้นจากกองขี้เถ้ามาเป็นลูกนกใหม่ ฟีนิกซ์เป็นสัตว์ที่มีนิสัยอ่อนโยน และไม่ ปรากฏว่ามันเคยฆ่าใครมาก่อน ฟีนิกซ์กินสมุนไพรเป็นอาหารเท่านั้น มันสามารถหายตัวและปรากฏตัวได้ใหม่ตามใจนึกเช่นเดียวกับดิริคอว์ล เพลงของ นกฟีนิกซ์มีเวทมนตร์สามารถกระตุ้นความกล้าหาญแห่งจิตใจที่บริสุทธิ์และทำให้ เกิดความกลัวใจจิตใจที่คิดร้าย น้ำตาของนกฟีนิกซ์มีพลังในการรักษา บาดแผล

แฟรี่(Fairy)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
แฟรี่เป็นสัตว์ขนาดเล็กที่มีความสวยงามแต่ไม่ค่อยฉลาดนักพ่อมดมักจะใช้หรือ หลอกล่อให้แฟรี่มาเป็นเครื่องประดับตกแต่ง โดยทั่วไปแฟรี่จะอาศัยอยู่ ในป่าหรือตามทุ่งโล่ง ความสูงของแฟรี่เหมือนมนุษย์ตัวจิ๋ว แต่มีปีกใหญ่คล้ายปีกแมลง ซึ่งบ้างก็โปร่งใส บ้างก็มีหลากสี ขึ้นอยู่กับชนิดของแฟรี่
แฟรี่มีเวทมนตร์ที่ไม่กล้าแข็งนัก ซึ่งมันจะใช้ในการสกัดศัตรู อย่างเช่นออเกรี่ แฟรี่มีนิสัยชอบทะเลาะเบาะแว้งโดยธรรมชาติ แต่ด้วยความที่หลงตัวเอง มาก ก็จะยอมทำตัวว่าง่ายเมื่อถูกใช้เป็นเครื่องประดับ แม้จะมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่แฟรี่กลับพูดไม่ได้เลย มันจะส่งเสียงแหลมสูงเพื่อสื่อสารระหว่าง กัน(มักเกิ้ลมีความอ่อนไหวมากในเรื่องเกี่ยวกับแฟรี่ แฟรี่ปรากฏอยู่ในนิทานหลายเรื่องที่เขียนให้เด็กๆมักเกิ้ลอ่าน ในนิทานที่เรียกว่า"เทพนิยาย" นี้แฟรี่ จะถูกวาดภาพเป็นสิ่งมีชีวิตมีปีก ซึ่งมีบุคลิกสูงส่งและสามารถพูดภาษามนุษย์ได้บ่อยครั้งก็พูดจาหวานจนน่า คลื่นไส้ แฟรี่ตามจินตนาการของมักเกิ้ลจะ อาศัยอยู่ในบ้านหลังจ้อย ทำจากกลีบดอกไม้ ดอกเห็ดที่ข้างในกลวง หรืออะไรทำนองนี้ มักเกิ้ลมักจะวาดภาพให้แฟรี่ถือไม้กายสิทธิ์ด้วยเสมอ ในบรรดา สัตว์มหัศจรรย์ทั้งหมดแล้ว นับว่าแฟรี่มีภาพลักษณ์ดีเยี่ยมที่สุดในหมู่มักเกิ้ล)
แฟรี่จะวางไข่ไว้ใต้ใบไม้ ซึ่งอาจมีปริมาณสูงสุดได้ถึงครั้งละห้าสิบฟอง ไข่จะฟักเป็นตัวอ่อนที่มีสีสันสดใส เมื่ออายุได้หกถึงสิบวัน ก็จะปล่อยใยพันตัว เองเป็นดักแด้ หนึ่งเดือนผ่านไปก็จะออกมาเป็นตัวเต็มวัยที่มีปีกและรูปร่างสมบูรณ์

ม
มนุษย์หมาป่า(Werewolf)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
แน่นอนว่า การจัดประเภท xxxxx หมายถึงตอนที่มนุษย์หมาป่าอยู่ในสภาพที่กลายร่างแล้วเพราะถ้าไม่ใช่คืนพระ จันทร์เต็มดวง มนุษย์หมาป่าก็จะไร้พิษ สงเช่นเดียวกับมนุษย์ธรรมดาทั่วไป มนุษย์หมาป่าพบได้ทั่วโลก แต่เชื่อกันว่าต้นกำเนิดในยุโรปตอนเหนือ มนุษย์หมาป่าเป็นมนุษย์หมาป่าต่อเมื่อถูกมัน กัดเท่านั้น ขณะนี้ยังไม่มียารักษา แต่พัฒนาการล่าสุดในการปรุงยาก็ช่วยบรรเทาอาการที่เลวร้ายที่สุดไปได้มาก แล้ว ทุกเดือนเมื่อพระจันทร์เต็มดวง พ่อ มดหรือมนุษย์ที่ดูปกติดีเสมอมาก็จะกลายร่างเป็นสัตว์กระหายเลือดไปทันที มนุษย์หมาป่ามักจะออกล่ามนุษย์มากกว่าเหยื่อชนิดอื่นๆซึ่งเกือบจะเป็นสัตว์ มหัศจรรย์เพียงชนิดเดียวที่มีพฤติกรรมเช่นนี้

มังกร(Dragon)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
มังกรอาจจะเป็นสัตว์วิเศษที่มีชื่อเสียงที่สุดก็เป็นได้ และก็เป็นสัตว์จำพวกที่ปกปิดสายตามักเกิ้ลได้ยากที่สุดด้วย มังกรตัวเมียส่วนมากจะมีขนาดใหญ่ กว่าและดุร้ายกว่าตัวผู้ แต่ไม่ว่าจะเป็นมังกรเพศไหนก็ไม่ควรเข้าใกล้ ยกเว้นพ่อมดที่เก่งกาจและได้รับการฝึกฝนมาโดยเฉพาะเท่านั้น หนัง เลือด หัวใจ ตับ และเขามังกรล้วนมีคุณสมบัติทางเวทมนตร์สูง แต่ไข่มังกรก็จัดอยู่ในสินค้าห้ามซื้อขายประเภท ก มังกรมีอยู่สิบสายพันธุ์แต่บางครั้งก็มีการผสม พันธุ์ ซึ่งทำให้เกิดสายพันธุ์ที่หายากขึ้นมาได้ มังกรสายพันธุ์แท้มีดังต่อไปนี้

จีนลูกไฟ (Chinese Fireball)
(บางครั้งก็เรียกว่า มังกรสิงโต)
เป็นมังกรเอเชียเพียงพันธุ์เดียว และมีรูปร่างที่แปลกแตกต่างจากพันธุ์อื่นๆเกร็ดเรียบสีม่วง รอบใบหน้าที่สั้นและย่นมีระบายครีบสีทองล้อมประดับไว้ ตัวเมียจะใหญ่กว่าตัวผู้ ไข่เป็นสีทับทิมสด มีจุดสีทอง เปลือกไข่มีค่าเพราะนำใช้ประกอบเวทมนตร์แบบจีนได้ พันธุ์ลูกไฟมีนิสัยดุร้ายแต่มีความอดทน ต่อสายพันธุ์เดียวกันสูงกว่ามังกรส่วนใหญ่ บางครั้งถึงกับยอมใช้อาณาเขตร่วมกับตัวอื่นถึงสองตัว พันธุ์จีนลูกไฟกินสัตว์เลี้ยงสูงด้วยนมเป็นหลัก แม้ว่าจะชอบกินเนื้อหมูและมนุษย์มากกว่าก็ตาม

นอร์เวย์หลังเป็นสัน (Norwegian Ridgeback)
นอร์เวย์หลังเป็นสันมีความคล้ายคลึงกับมังกรพันธุ์ฮังการีหางหนามในหลายๆ ด้าน แต่แทนที่จะมีหนามแหลมที่หาง มันกลับมีสันสีดำสนิทยื่นออกมาจาก หลังแทน พันธุ์หลังเป็นสันจะดุร้ายกับพันธุ์เดียวกันมากเป็นพิเศษ ทุกวันนี้มันจัดเป็นหนึ่งในสายพันธุ์มังกรที่หายากขึ้นทุกที มันเคยโจมตีสัตว์เลี้ยงลูก ด้วยนมขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่บนดินแล้วแทบทุกชนิด และที่ต่างจากมังกรทั่วไปคือมันกินสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในน้ำด้วย รายงานที่ปราศจากหลักฐานระบุว่ามัง กรพันธุ์นี้เคยโฉบเอาลูกปลาวาฬไปจากชายหาดแห่งหนึ่งในนอร์เวย์เมื่อปีค .ศ.1802 ไข่ของพันธุ์หลังเป็นสันมีสีดำ และตัวอ่อนจะพัฒนาความสามารถ ในการพ่นไฟได้เร็วกว่าพันธุ์อื่น(ระหว่างหนึ่งถึงสามเดือนเท่านั้น)
เพรูเวียน ไวเปอร์ทูท (Peruvian Vipertooth)
หรือเปรูเขี้ยวพิษ เป็นมังกรพันธุ์เล็กที่สุดและบินได้เร็วที่สุด ความยาวอยู่ราวๆสิบห้าฟุต เกล็ดเรียบสีทอง และมีสันสีดำ เขาสั้น เขี้ยวมีพิษร้ายแรง พันธุ์ เขี้ยวพิษโปรดปรานแพะและวัวแต่ก็ชื่อชอบรสเนื้อมนุษย์ด้วย จนสมาพันธุ์พ่อมดนานาชาติจำเป็นต้องส่งผู้ควบคุมไปลดปริมาณของพันธุ์เขี้ยว พิษเมื่อ ปลาศตวรรษที่19 ก่อนหน้านั้นปริมาณของมังกรพันธุ์นี้ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ
ยูเครเนียน ไอรอนเบลลี (Ukrainian Ironbelly)
หรือยูเครนกระเพาะเหล็ก เป็นมังกรพันธุ์ใหญ่ที่สุด น้ำหนักมากที่สุดถึงหกตัน ตัวกลมป้อม บินได้ช้ากว่าพันธุ์เขี้ยวพิษและพันธุ์โรมาเนียเขายาว อย่างไร ก็ตาม พันธุ์กระเพาะเหล็กมีอันตรายมาก มันทำลายบ้านเรือนให้ราบเป็นหน้ากองได้ เกล็ดสีเทาเป็นมัน ตาสีแดงเข้ม กรงเล็บยาวและแหลมคมมาก มังกร พันธุ์กระเพาะเหล็กถูกเจ้าหน้าที่พ่อมดยูเครนจับตาดูอย่างใกล้ชิด นับตั้งแต่มีตัวหนึ่งโฉบไปหิ้วเรือใบ(โชคดีว่างเปล่า) จากทะเลดำเมื่อปี ค.ศ.1799

โรมาเนียน ลองฮอร์น (Romanian Longhorn)
หรือโรมาเนียเขายาว มีเกล็ดสีเขียวดำ เขาสีทองเป็นประกายซึ่งมันจะใช้เสียบเหยื่อย่างไฟ เขาของมันเมื่อเอาไปป่นแล้วมีค่ามาก ใช้เป็นเครื่องปรุงยาได้ ปัจจุบันนี้ดินแดนแหล่งกำเนิดของพันธุ์โรมาเนียเขายาวได้กลายเป็น เขตอนุรักษ์พันธุ์มังกรที่สำคัญที่สุดในโลก ซึ่งพ่อมดทุกสัญชาติได้ศึกษามังกรพันธุ์ ต่างๆอย่างใกล้ชิด พันธุ์เขายาวถูดจัดอยู่ในโครงการเพาะพันธุ์เร่งด่วนด้วยเนื่องจากจำนวนของ มันลดต่ำลงมากในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ เป็นเพราะการซื้อขายเขาของมัน ซึ่งปัจจุบันจัดเป็นสินค้าซึ้อขายได้ประเภท ข

เวลส์สีเขียวธรรมดา (Common Welsh Green)
พันธุ์เวลส์สีเขียวนั้นสีกลมกลืนกับหญ้าเขียวสดที่บ้านเกิดของมันเป็นอย่าง ดี มักจะทำรังอยู่บนภูเขาสูง ซึ่งกำหนดไว้เป็นเขตอนุรักษ์เพื่อให้มันอยู่อาศัย ถ้าไม่นับเหตุการณ์ที่อิลฟราคอมบ์ สายพันธุ์นี้ก็จัดอยู่ในประเภทที่สร้างปัญหาน้อยที่สุด มันชอบกินแกะเป็นอาหาร และจะหลีกเลี่ยงจากมนุษย์ ยกเว้นเมื่อ ถูกรบกวน พันธุ์เวลส์สีเขียวมีเสียงคำรามที่สูงๆต่ำๆเหมือนดนตรีอย่างน่าประหลาด และเป็นเสียงที่จดจำได้ง่ายมันจะพ่อไฟเป็นลำบางๆ ไข่เป็นสีน้ำตาล หม่นๆมีจุดสีเขียว

สวีเดนจมูกสั้น (Swedish Short-Snout)
เป็นมังกรสีฟ้าเหลือบเงินแสนสวย คนมักเอาหนังของมันมาทำถุงมือและโล่ เปลวไฟที่พ่นออกมาเป็นสีฟ้าใส ซึ่งเผาผลาญไม้และกระดูกเป็นเถ้าถ่านได้ ในไม่กี่วินาที พันธุ์จมูกสั้นฆ่ามนุษย์น้อยกว่ามังกรส่วนใหญ่ มันมักอาศัยอยู่ตามป่าและบริเวณภูเขาที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ จึงไม่มีวีรกรรมมากนัก
แอนติโพเดี้ยน (Antipodean Opaleye)
หรือแอนติโพเดี้ยนตาสีรุ้ง มีถิ่นกำเนิดในนิวซีแลนด์ แต่ต่อมาก็อพยพไปอยู่ออสเตรเลีย เนื่องจากที่อยู่อาศัยในบ้านเกิดเริ่มมีจำกัดอาศัยอยู่ในหุบเขา มากกว่าตามภูเขา ซึ่งแตกต่างจากมังกรทั่วไปมังกรพันธุ์นี้มีขนาดกลาง(น้ำหนักระหว่างสองถึง สามตัน)ตาสีรุ้งอาจจะเป็นมังกรพันธุ์ที่สวยงามที่สุดก็เป็นได้ มีเกล็ดมันวาวสีเหลือบรุ้ง และมีดวงตาหลากสีส่องประกายปราศจากม่านตา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อพันธุ์ มังกรพันธุ์นี้จะพ่นไฟสีม่วงเจิดจ้า ตาม มาตรฐานมังกรถือว่าไม่ดุร้ายนัก ส่วนมากถ้าไม่หิวก็จะไม่ฆ่า อาหารโปรดของมันคือแกะแต่ก็เคยล่าเหยื่อใหญ่กว่านั้น การฆ่าจิงโจ้ครั้งใหญ่ตอนปลาย ทศวรรษที่ 1970 เป็นฝีมือของพันธุ์ตาสีรุ้งตัวผู้ที่ถูกตัวเมียซึ่งมีอิทธิพลมากกว่าออกจาก บ้าน ไข่ของมันสีเทาซีด และมักเกิ้ลที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวมักเข้า ใจผิดว่าเป็นฟอสซิล

ฮังการีหางหนาม (Hungarian Horntail)
คาดว่าดุร้ายที่สุดในบรรดามังกรทุกสายพันธุ์ พันธุ์ฮังการีหางหนามมีเกล็ดสีดำและรูปร่างคล้ายกิ้งก่า ตาสีเหลือง เขาสีบรอนซ์ และตลอดหางอันยาว เหยียดของมันก็มีหนามแหลมสีบรอนซ์เช่นเดียวกัน พันธุ์หางหนามพ่นไฟได้ไกลที่สุด(ไกลสุดถึงสิบห้าฟุต)ไข่สีเทาเหมือนซีเมนต์ และเปลือกแข็งมาก ตัว อ่อนจะเจาะเปลือกออกมาโดยใช้หาง ซึ่งมีหนามแหลมติดตัวมาตั้งแต่เกิดพันธุ์ฮังการีหางหนามกินแพะ แกะ และถ้าเป็นไปได้ก็จะกินมนุษย์เป็นอาหาร

เฮบริเดี้ยนสีดำ (Herbridean Black)
มังกรท้องถิ่นของอังกฤษอีกสายพันธุ์หนึ่งซึ่งดุร้ายกว่าพันธุ์เวลส์เขียว เพื่อนร่วมถิ่นมาก พันธุ์เฮบริเดี้ยนสีดำใช้พื้นที่อยู่อาศัยถึงหนึ่งร้อนตารางไมล์ต่อ หนึ่งตัว มันยาวได้ถึงสามสิบฟุต เกล็ดไม่เรียบ ตาสีม่วงสุกใส และมีสันเตี้ยๆแต่คมกริบเรียงเป็นแถวตลอดแนวหลัง ปลายหางมีหนามใหญ่ลักษณะเหมือน ลูกศร และมีปีกโค้งเหมือนค้างคาว เฮบริเดี้ยนสีดำกินกวางเป็นอาหารหลัก แต่ก็เคยบินโฉบเอาสุนัขตัวใหญ่หรือแม้แต่แม่วัวไปกิน ตระกูลพ่อมดแมกฟัสตี้ ที่มีถิ่นพำนักอยู่ในเฮบริดีซมานับศตวรรษ รับหน้าที่ดูแลควบคุมมังกรประจำถิ่นพันธุ์นี้เรื่องมาจนเป็นประเพณี

มันติคอร์(Manticore)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx มันติคอร์เป็นสัตว์กรีกที่อันตรายมาก หัวเป็นมนุษย์ ตัวเป็นสิงโต และมีหางเหมือนแมงป่อง สัตว์ชนิดนี้ดุร้ายและหาได้ยากเช่นเดียวกับไคมีร่า มันติคอร์ มีชื่อเสียงในการร้องเพลงอย่างไพเราะอ่อนหวานเวลากินเหยื่อ หนังของมันติคอร์ป้องกันคาถาได้แทบทุกชนิด เหยื่อที่ถูกมันติคอร์ต่อยจะถึงแก่ความ ตายทันที

ม้ามีปีก(Winged Horse)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx-xxxx
ม้ามีปีกพบได้ทั่วโลก มีอยู่หลายสายพันธุ์ด้วยกัน เช่น อบราซาน(ม้าพันธุ์พาโลมิโนร่างยักษ์ แรงมหาศาล) เอโธนาน (ขนสีน้ำตาลเข้ม แพร่หลายในอังกฤษ และไอร์แลนด์) กราเนียน (ขนสีเทาและวิ่งเร็ว) และธีสตรอลพันธุ์หายาก (มั้นขนดำมีพลัง หายตัวได้ และพ่อมดหลายคนมองว่าเป็นตัวนำโชคร้าย) ผู้ เลี้ยงม้ามีปีกต้องร่ายคาถาลวงตากำกับให้มันอย่างสม่ำเสมอ เช่นเดียวกับฮิปโปกริฟฟ์

มูนคาล์ฟ(Mooncalf)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
มูนคาล์ฟเป็นสัตว์ที่ขี้อายมาก จะโผล่ออกมาจากโพรงเฉพาะเมื่อพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น ลำตัวของมันเรียบลื่นและเป็นสีเทาซีด มันมีดวงตากลมโปน อยู่บนหัวและมีขายาวเก้งก้างสี่ข้าง เท้าของมูนคาล์ฟแบนเละใหญ่มาก มูนคาล์ฟจะใช้เท้าคู่หลังเต้นรำใต้แสงจันทร์ด้วยท่วงท่าที่ซับซ้อนในบริเวณ ที่ห่าง ไกลจากผู้คน เชื่อกันว่าการเต้นนี้เป็นอารัมภบทก่อนการจับคู่ของมัน (การเต้นรำนี้มักจะทิ้งรอยรูปทรงเรขาคณิตที่ซับซ้อนไว้ตามทุ่งข้าวสาลี ซึ่งทำให้ มักเกิ้ลฉงนสนเทห์กันมาก)
การได้ดูมูนคาล์ฟเต้นรำท่ามกลางแสงจันทร์นับเป็นประสบการณ์ที่แสนวิเศษ และมักจะมีประโยชน์แถมมาด้วย เพราะมูล สีเงินของมูนคาล์ฟที่เก็บได้ก่อนตะวันขึ้นนั้น ถ้าเอาไปโรยต้นสมุนไพรและแปลงดอกไม้วิเศษแล้ว พืชดังกล่าวก็จะเติบโตอย่างรวดเร็วและแข็งแรงมาก มูนคาล์ฟพบได้ทั่วโลก

เมิร์ตแลป(Murtlap)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
เมิร์ตแลปเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายหนู พบได้ตามบริเวณชายฝั่งประเทศอังกฤษ มันมีเนื้องอกยื่นออกมากจากกลางหลัง ลักษณะคล้ายดอกไม้ทะเล เมื่อเด็ด เนื้องอกนี้มากินจะทำให้เกิดภูมิต้านทานคำสาปและคาถา แต่ถ้ากินมากเกินไปอาจทำให้มีขนสีม่วงน่าเกลียดงอกออกมาจากหูได้ เมิร์ตแลปกินกุ้ง ปูเป็นอา หาร รวมทั้งเท้าของคนที่ลงมาเหยียบมันเข้าด้วย

แมกเคล็ด มาลาคลอร์(Mackled Malaclaw)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
มาลาคลอร์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนดิน ส่วนใหญ่จะพบอยู่ตามแนวชายหาดที่มีหินระเกะระกะรอบยุโรป แม้ว่าจะมีส่วนคล้ายคลึงกับกุ้งมังกร แต่มาลาคลอร์ ก็เป็นสัตว์ที่กินไม่ได้อย่างเด็ดขาดเพราะเนื้อของมันไม่เหมาะกับระบบย่อย อาหารของมนุษย์ จะทำให้ผู้กินมีไข้สูง และเกิดผื่นสีเขียวน่าเกลียดขึ้นตามตัว
มาลาคลอร์อาจยาวได้ถึงสิบสองนิ้ว ตัวสีเทาอ่อน มึจุดสีขาวเข้ม มันกินกุ้ง ปูตัวเล็กๆเป็นอาหารและจะพยายามล่าเหยื่อขนาดใหญ่กว่านั้นด้วย แผลที่โดนมาลาคลอร์กัดจะเกิดผลข้างเคียงที่ไม่ธรรมดา เหยื่อจะโชคร้ายอย่างมากเป็นเวลาถึงหนึ่งสัปดาห์หลังจากถูกกัด ดังนั้นถ้าคุณถูกมาลาคลอร์ กัด ควรยกเลิกการเสี่ยงโชคพนันขันต่อและการผจญภัยทุกชนิด เพราะโชคไม่เข้าข้างเหยื่อของมาลาคลอร์แน่นอน

โมค(Moke)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
โมคเป็นสัตว์เลื้อยคลานสีเขียวเงิน ขนาดยาวได้มากสุดถึงสิบนิ้ว พบได้ทั่วไปในอังกฤษและไอร์แลนด์ โมคมีความสามารถในการหดตัวได้ตามใจนึก ดังนั้นจึงหลบรอดสายตามักเกิ้ลมาได้โดยตลอด
หนังของโมคมีค่ามากในหมู่พ่อมด เพราะนำมาทำเป็นถุงใส่เงินและกระเป๋าสตางค์ได้ หนังที่เต็มไปด้วย เกล็ดของมันจะหดหนีจากมือคนแปลกหน้าได้เองเช่นเดียวกับเจ้าถุงเงิน ดังนั้นถุงเงินที่ทำจากหนังโมคจึงถูกขโมยได้ยาก

ย
ยูนิคอร์น(Unicorn)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ยูนิคอร์นเป็นสัตว์สวยงาม พบได้ตามป่าทางตอนเหนือของยุโรป ตัวโตเต็มที่มีลักษณะเป็นม้าสีขาวบริสุทธิ์ มีเขา ลูกยูนิคอร์นแรกเกิดมีสีทอง และจะ เปลี่ยนเป็นสีเงินก่อนที่จะเริ่มโตเต็มวัย เขา เลือด และขนยูนิคอร์นล้วนมีคุณสมบัติทางเวทมนตร์สูง โดยทั่วไปยูนิคอร์นจะหลีกเลี่ยงการข้องแวะกับ มนุษย์ และจะยอมให้แม่มดเข้าใกล้มากกว่าพ่อมด นอกจากนั้น ยูนิคอร์นยังวิ่งได้เร็วมาก จึงยากที่จะจับตัวมันได้

เยติ(Yeti)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
เยติเป็นสัตว์พื้นเมืองทิเบต เชื่อกันว่าเกี่ยวข้องทางสายพันธุ์กับโทรลล์ แต่ก็ยังไม่มีใครเข้าใกล้มันมากพอที่จะทดสอบดูได้ เยติอาจสูงได้มากถึงสิบห้า ฟุต มีขนสีขาวบริสุทธิ์ปกคลุมทั่วร่างตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า เยติจะกินทุกอย่างที่หลงมาอยู่ในเส้นทางของมันแต่เยติก็กลังไฟและอาจถูกพ่อ มดที่เก่ง กาจปราบลงได้

ร
ราโมรา(Ramora)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
ราโมราเป็นปลาสีเงินที่พบได้ในมหาสมุทรอินเดียว มีเวทมนตร์แก่กล้ามาก มันสามารถทำให้เรือทั้งลำหยุดนิ่งอยู่กับที่ได้ และยังได้ชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์ของ ชาวเรืออีกด้วย สมาพันธุ์พ่อมดนานาชาติเห็นความสำคัญของสัตว์ชนิดนี้ จึงได้บัญญัติกฎหมายหลายฉบับเพื่อคุ้มครองราโมราจากพวกพ่อมดนักล่า

รีเอม(Re'em)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
รีเอมเป็นวัวยักษ์เขาทองที่หายากมาก พบอยู่ในป่าแถบอเมริกาเหนือและตะวันออกไกล เลือดของรีเอมทำให้ผู้ดื่มมีกำลังมหาศาล แต่ก็เป็นของที่หาได้ ยาก จึงมีขายน้อย และมักจะไม่ขายโดยเปิดเผยทั่วไป

รูนสพัวร์(Runespoor)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
รูนสพัวร์มีต้นกำเนิดที่ประเทศเล็กๆในทวีปแอฟริกา ชื่อบูร์กินาฟาโซ รูนสพัวร์เป็นงูสามหัว โดยมากนักจะมีขนาดยาวหกหรือเจ็ดฟุต ตัวสีส้มเข้ม มีริ้วสี ดำ มองเห็นได้ง่าย ดังนั้นกระทรวงเวทมนตร์แห่งประเทศบูร์กินาฟาโซจึงจัดการให้ป่าหลายแห่งไม่ ปรากฏในแผนที่ เพื่อให้รูนสพัวร์ได้อยู่อาศัย
แม่ว่ารูนสพัวร์จะไม่ใช่สัตว์ดุร้ายโดยธรรมชาติ แต่ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของเหล่าพ่อมดศาสตร์มืด ทั้งนี้ก็เพราะรูปร่างที่ประหลาดและ น่ากลัวของมันอย่างไม่ต้องสงสัย เราเข้าใจพฤติกรรมพิลึกๆของรูนสพัวร์ผ่านทางบันทึกของพ่อมดที่พูดภาษาพาเซล ได้ ซึ่งเคยเลี้ยงและพูดคุยกับงู ชนิดนี้มาก่อน ในบันทึกดังกล่าวปรากฎว่า หัวแต่ละหัวของรูนสพัวร์มีหน้าที่แตกต่างกันไป หัวซ้าย(ตามที่พ่อมดผู้เผชิญหน้ากับมันมาก่อนเห็น)เป็นหัวที่ ทำหน้าที่วางแผน หัวนี้จะตัดสินทิศทางที่รูนสพัวร์จะไป และสั่งการสิ่งที่จะทำต่อไป หัวกลางเป็นหัวช่างฝัน (รูนสพัวร์อาจอยู่นิ่งได้เป็นวันๆ เหม่อลอยอยู่ ในภาพจินตนาการที่สวยงาม) หัวขวาเป็นหัวนักวิจารณ์ และจะประเมินความพยายามของหัวซ้ายและหัวกลาง ด้วยการส่งเสียงฟ่อๆ ติดต่อกันอย่างน่า รำคาญ เขี้ยวของหัวขวามีพิษร้ายแรงมาก รูนสพัวร์มักอายุไม่ยืนยาวนัก เนื่องจากหัวทั้งสามจะคอยทำร้ายกันเอง และเป็นเรื่องธรรมดาที่เห็นรูนสพัวร์ ที่หัวขวาขาดไป เพราะอีกสองหัวมักจะร่วมกันกัดหัวนี้ทิ้ง
รูนสพัวร์ออกไข่ทางปาก และเป็นสัตว์วิเศษชนิดเดียวที่มีพฤติกรรมเช่นนี้ ไข่ของมันมีค่า มหาศาลเพราะใช้ผลิตยาที่กระตุ้นจิตใจให้คึกคักได้ ตลาดมืดที่ค้าไข่และตัวของรูนสพัวร์เฟื่องฟูมานานหลายศตวรรษแล้ว

เร้ดแค๊พ(Red Cap)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
สิ่งมีชีวิตที่คล้ายคนแคระนี้ อาศัยอยู่ตามรูในสนามรบเก่าๆหรือตามบริเวณที่เคยสัมผัสเลือดมนุษย์มาก่อน แม้เร้ดแค็พจะถูกกำจัดได้อย่างง่ายดายด้วย คาถาและเวทมนตร์ แต่สำหรับมักเกิ้ลที่อยู่โดดเดี่ยวแล้วพวกมันอันตรายมาก เร้ดแค็พจะพยายามใช้กระบองตีหัวมักเกิ้ลจนตายในคืนที่มืดมิด เร้ดแค้พ พบมาที่สุดในแถบยุโรปตอนเหนือ

ล
เลธิโฟลด์(Lethifold)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
โชคดีที่เลธิโฟลด์หรือเจ้าผ้าคลุมมีชีวิตนี้เป็นสัตว์หายาก พบได้เฉพาะแถบที่มีอุณหภูมิอากาศเขตร้อนเท่านั้น เลธิโฟลด์มีลักษณะคล้ายผ้าคลุมสีดำที่หนา ประมาณครึ่งนิ้ว (จะหน้าขึ้นหลังจากล่าเหยื่อและกินเข้าไปแล้ว) มันจะลอยละล่องไปตามพื้นดินในเวลาค่ำคืน เราได้รู้จักสัตว์ชนิดนี้ครั้งแรกจากบันทึกที่ เขียนโดยพ่อมดฟลาเวียส เบลบี้ผู้โชคดีรอดชีวิตจากการโจมตีของเลธิโฟลด์มาได้ในขณะที่เขากำลังพัก ผ่อนอยู่ที่เกาะปาปัวนิวกินี เมื่อปีพ.ศ.1782
เกือบตีหนึ่งแล้วตอนนั้น พอผมเริ่มง่วงก็ได้ยินเสียงอะไรเบาๆดังอยู่ใกล้ๆผมคิดว่าคงเป็นใบไม้ที่อยู่ ข้างนอก ก็เลยนอนพลิกตัวหันหลังให้หน้า ต่าง ตอนนั้นเองที่ผมเห็นอะไรบางอย่างเหมือนเงาสีดำๆลอดเข้ามาใต้ประตูห้องนอน ผมนอนตัวแข็ง ทั้งๆที่ง่วงแต่ก็พยายามเดาว่า เงานั้นเกิดขึ้นได้ อย่างไรในห้องที่มีเพียงแสงจางๆจากดวงจันทร์ อาการนิ่งของผมคงทำให้เจ้าเลธิโฟลด์เชื่อสนิทว่า เหยื่อโอชะของมันกำลังหลับสนิทดี
เจ้าเงาดำ เริ่มเข้ามาใกล้เคียง ผมตกใจกลัวมาก รู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่เบาหวิวของมันเหนือตัวผม มันเหมือนกับเสื้อคลุมสีดำที่พลิ้วไปมาไม่ผิดเพี้ยน ขณะที่เคลื่อน ขึ้นเตียงมาหาผม ของของมันกระพือเล็กน้อยด้วย ผมตัวแข็งด้วยความกลัว และรู้สึกถึงสัมผัสเย็นชืดของมันที่คาง ก่อนที่ผมจะดีดตัวลุกขึ้นนั่ง
มันพยายามทำให้ผมหายใจไม่ออกโดยการเคลื่อนที่มาปิดผมอย่างคุกคาม มันปิดปากและจมูกผม แต่ผมก็ยังคงดิ้นรนต่อสู้ ผมรู้สึดได้ถึงความเย็นเยียบ ของมันที่ห่อพันตัวผมอยู่ตลอดเวลา ผมจะร้องให้ใครช่วยก็ไม่ได้ เลยได้แต่คว้าไม้กายสิทธิ์ถือไว้ ขณะนั้นผมตาลายไปหมด เพราะมันพันหน้าผมจนหาย ใจไม่ออก ผมทุ่มเทพลังทั้งหมดในการเสกคาถาสะกดนิ่ง ซึ่งไม่สามาถปราบเจ้าตัวประหลาดได้ แต่ทำให้ประตูห้องนอนผมเป็นรูเบ้อเริ่มแทน ตามาด้วย คาถาสกัดภัย ซึ่งก็ไม่สามารถช่วยผมได้เช่นเดียวกัน ผมยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด พอพลิกตัวไปด้านข้างก็หล่นลงไปอยู่บนพื้นห้อง ตอนนี้ผมจึงถูกเล ธิโฟลด์พันไว้ทั้งตัวแล้ว
ผมรู้ตัวว่ากำลังจะหมดสติแน่แล้วเพราะขาดอากาศหายใจ แต่ก็ยังรวบรวมกำลังที่เหลืออยู่เฮือกสุดท้ายอย่างสิ้นหวัง ผม หันไม้กายสิทธิ์ชี้ไปยังเจ้าสัตว์มรณะตัวนั้น พลางนึกย้อยไปถึงวันที่ผมได้รับเลือกให้เป็นประธานสโมสรก๊อบสโตนประเมือง แล้วจึงร่ายคาถาผู้พิทักษ์ ออกไป
เกือบจะในทันทีนั้นเอง ผมรู้สึกถึงอากาศบริสุทธิ์ที่พุ่งมาประทะใบหน้าผมมองไปเห็นเงานั้นถูกผู้ พิทักษ์ของผมใช้เขาเสยเหวี่ยงลอยออกไป มันลอยข้ามห้องไป แล้วจึงพลิ้วหายไปจากสายตา
ตามที่เบลบี้ได้เขียนเล่าไว้อย่างได้อารมณ์นี้ จะเห็นได้ว่าคาถาผู้พิทักษ์เป็นคาถาเพียงคาถาเดียว ที่ปราบเลธิโฟลด์ได้ แต่เนื่องจากมันมักจะเล่นงานคนที่หลับอยู่ เหยื่อจึงแทบไม่มีโอกาสใช้เวทมนตร์ใดๆเลย เมื่อเหยื่อหมดสติเพราะขาดอากาศหายใจแล้ว เลธิโฟลด์ก็จะกินเหยื่อบนเตียงนอนนั่นเอง จากนั้นก็จะออกจากบ้านของเหยื่อไป โดยมีขนาดที่ค่อนข้างหนาขึ้น อ้วนขึ้น และจะไม่ทิ้งร่องรอยใดทั้งของ ตนเองและของเหยื่อไว้เลย(จำนวนเหยื่อของเลธิโฟลด์แทบจะไม่สามารถคำนวณได้ เพราะจะไม่มีร่อยรอยใดๆของมันเหลือทิ้งไว้เลย แต่ที่คำนวณได้ง่าย ก็คือ จำนวนพ่อมดที่แกล้งทำเป็นว่าถูกเลธิโฟลด์ฆ่าเพื่อประโยชน์ส่วนตัว ตัวอย่างครั้งล่าสุดของการเสแสร้งนี้คือ ในค.ศ.1973เมื่อพ่อมดเจนัส ทริกกี้ หายตัวไป ทิ้งไว้แต่โน้ตที่เขียนหวัดๆ บนโต๊ะข้างเตียง ความว่า "โอ๊ย! โดนเลธิโฟลด์เล่นงาน หายใจไม่ออกแล้ว" เตียงที่ว่างเปล่าและไม่มีร่องรอยใดๆ ทำให้เชื่อว่าเจ้าเลธิโฟลด์ได้ฆ่าเจนัสไปแล้วจริงๆ ภรรยาและลูกของเขาร้องไห้คร่ำครวญอย่างหนัก แต่ก็ถูกขัดจังหวะอย่างไม่คาดฝัน เมื่อมีผู้พบว่าเจ นัสยังมีชีวิตอยู่ดี ในสถานที่ซึ่งห่างออกไปห้าไมล์ โดยขลุกอยู่กับผู้หญิงเจ้าของโรงแรมมังกรเขียว

เลเปรอคอน(Leprechaun)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
แม้จะฉลาดกว่าแฟรี่ และดุร้ายกว่าน้อยกว่าอิมพ์ พิกซี่ หรือโดซี่แต่เลเปรอคอนก็ซุกซนมาก เลเปรอคอนพบได้เฉพาะในประเทศไอร์แลนด์ สูงได้มากที่สุด หกนิ้ว ตัวสีเขียว และใช้ใบไม้ทำเป็นเสื้อผ้า ในบรรดาสัตว์ที่รูปร่างเหมือนมนุษย์ตัวจิ๋วทั้งหมด มีเพียงเลเปรอคอนเท่านั้นที่พูดได้ แต่มันก็ไม่เคยเรียกร้อง ของอยู่ในประเภท"สิ่งมีชีวิตชั้นสูง" เลย เลเปรอคอนใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานและส่วนใหญ่จะอยู่ในป่า แต่ก็ชอบดึงดูดความสนใจจากมักเกิ้ลด้วย ซึ่งก็ ทำให้เลเปรอคอนปรากฎอยู่ตามนิทานสำหรับเด็กๆมักเกิ้ลมากพอๆแฟรี่ เลเปรอคอนสามารถเสกของที่มีลักษณะเหมือนทองคำได้ แต่ก็จะหายไปภายใน ไม่กี่ชั่วโมง ซึ่งเป็นเรื่องที่สนุกสนานมากสำหรับพวกมัน เลเปรอคอนกินใบไม้เป็นอาหาร และแม้ว่าจะมีชื่อเสียงในฐานะตัวก่อกวน แต่ก็ไม่เคยสร้างความ เดือดร้อนหนักๆให้มนุษย์มาก่อน

โลบาลัก(Lobalug)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
โลบาลักพบได้ที่ก้นทะเลเหนือ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างไม่ซับซ้อน ขนาดยาวสิบนิ้ว ทั้งตัวมีแค่ท่อยางพ่นพิษกับถุงน้ำพิษ เมื่อถูกคุกคาม มันจะสั่งให้ถุง น้ำพิษพ่นพิษใส่ศัตรู ชาวเงือกใช้โลบาลักเป็นอาวุธ และพ่อมดก็สกัดพิษของมันมาใช้ปรุงยา แต่การทำเช่นนั้นก็ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวด

ส
สตริลเลอร์(Streeler)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
สตรีลเลอร์เป็นทากยักษ์ที่เปลี่ยนสีได้ทุกชั่วโมง เวลามันคลานจะทิ้งรอยพิษไว้เป็นทาง ซึ่งจะทำให้หญ้าที่มันผ่านแห้งเหี่ยวและไหม้ได้ สตรีลเลอร์เป็น สัตว์พื้นเมืองในหลายประเทศแถบแอฟริกา แต่ก็มีพ่อมดในยุโรป เอเชีย และอเมริกาที่เพาะพันธุ์มันได้สำเร็จ ผู้ที่ชื่นชอบการเปลี่ยนสีละลานตาของมัน จะเลี้ยงมันไว้เป็นสัตว์เลี้ยง และพิษของสตรีลเลอร์ก็เป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่ฆ่าฮอร์กลัมป์ได้

สนิดเจ็ด(Snidget)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
สนิดเจ็ดสีทองเป็นนกพันธุ์สงวนที่หายากมาก รูปร่างกลมป๊อกมีจะงอยปากแคบและยาวมาก ตาสีแดงเปล่งประกายเหมือนอัญมณี มันบินได้เร็วมาก และสามารถเปลี่ยนทิศทางบินได้ด้วยความเร็วและทักษะที่น่าอัศจรรย์ใจ ทั้งนี้ก็เพราะข้อต่อปีกของมันหมุนได้รอบทิศนั่นเอง
ขนและดวงตาของนก สนิดเจ็ตสีทองมีราคาสูงมาก จนทำให้มันเกือบถูกพ่อมดล่าจนสูญพันธุ์มาแล้ว แต่มีผู้มองเห็นอันตรายนี้ได้ทันท่วงที และนกสายพันธุ์นี้ก็ได้รับการอนุรักษ์ ไว้ การกระทำเพื่ออนุรักษ์ที่ชัดเจนที่สุดคือ การเอาลูกสนิชสีทองมาใช้แทนนกสนิดเจ็ต ในกีฬาควิชดิช แหล่งอนุรักษ์พันธุ์สนิดเจ็ตมีอยู่ทั่วโลก

สฟิงซ์(Sphinx)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
สฟิงซ์แห่งอียิปต์มีหัวเป็นมนุษย์ ตัวเป็นสิงโต พ่อมดแม่มดต่างก็ใช้สฟิงซ์มีความฉลาดปราดเปรื่องมาก และชื่อชอบปริศนาคำทายที่สุดสฟิงซ์จะอันตราย เฉพาะเมื่อมีผู้พยายามเข้าใกล้ของที่มันเฝ้ารักษาอยู่เท่านั้น
ห
หนอนฟลอบเบอร์(Flobberworm)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : x
หนอนฟลอบเบอร์อาศัยอยู่ตามท้องร่องที่เปียกชื้น มันเป็นหนอนสีน้ำตาลตัวอ้วนที่ยาวได้ถึงสิบนิ้ว เคลื่อนไหวน้อยมาก หัวกับไม่แตกต่างกัน และยัง สามารถปล่อยเมือกออกมาได้ทั้งสองข้าง เมือกดังกล่าวอาจใช้ผสมให้น้ำยาข้นขึ้นได้ แม้ว่าหนอนฟลอบเบอร์จะกินผักได้แทบทุกชนิด แต่อาหารโปรด ของมันคือผักกาดแก้ว

อ
อโครแมนทูล่า(Acromantula)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxxx
อโครแมนทูล่าคือแมงมุมยักษ์แปดตาที่พูดภาษามนุษย์ได้ ถิ่นกำเนิดอยู่บนเกาะบอร์เนียว ซึ่งมันจะอาศัยอยู่ในป่าทึบ ลักษณะเด่นของมันคือ ขนดำหนา ซึ่งปกคลุมลำตัว แผงขาซึ่งอาจยาวได้ถึงสิบห้าฟุต ก้ามซึ่งจะทำให้เกิดเสียงกระทบกันดังประหลาดเวลาที่อโครแมนทูล่ารู้สึก ตื่นเต้นหรือโกรธ รวม ถึงการหลั่งสารพิษของมัน อโครแมนทูล่าเป็นสัตว์กินเนื้อและชื่นชอบเหยื่อขนาดใหญ่ มันจะชักใยเป็นรูปโดมบนพื้นดิน ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ และอาจวางไข่ได้ครั้งหนึ่งมากถึงหนึ่งร้อยฟอง ไข่ของมันนิ่มและมีสีขาว ขนาดใหญ่พอกับลูกบอลชายหาด จะฟักเป็นตัวอ่อนในหกถึงแปดสัปดาห์ ไข่ของอโครแมนทูล่าได้ถูกกำหนดให้เป็นสินค้าห้ามซื้อขาย ประเภท ก โดยกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษ ซึ่งหมายถึงว่ามีโทษสถานหนักหาก นำเข้าหรือซื้อขาย สัตว์ชนิดนี้เชื่อกันว่าเกิดจากการเพาะพันธุ์โดยพ่อมด เป็นไปได้ว่าตั้งใจจะใช้เฝ้าที่พักหรือสมบัติ ซึ่งก็เป็นเหตุที่ทำให้เกิดสัตว์ประหลาดที่ถูกสร้างขึ้น โดยเวทมนตร์ส่วนใหญ่(สัตว์ที่พูดภาษามนุษย์ได้มักไม่ได้เกิดจากการเรียนรู้ ด้วยตนเอง ยกเว้นในกรณีของตัวจาร์วี่ กฎหมายห้ามการทดลองเพาะพันธุ์ สัตว์วิเศษเพื่งมีผลบังคับใช้ในศตวรรษนี้ ซึ่งเป็นเวลายาวนานหลังจากที่มีบันทึกการพบเห็นอโครแมนทูล่าครั้งแรก เมื่อ ค.ศ.1794) แม้ว่าจะมีความ เฉลียวฉลาดใกล้เคียงมนุษย์ แต่อโครแมนทูล่าก็ไม่สามารภเลี้ยงให้เชื่องได้ และยังเป็นอันตรายมากทั้งต่อพ่อมดและมักเกิ้ลด้วย ข่าวลือที่ว่ามีฝูงอโครแมนทูล่าอยู่ในสกอตแลนด์ยังไม่สามารถยืนยันได้

ออเกอรี่(Augurey)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
ออเกอรี่หรือไอริช ฟินิกซ์(Irish Phoenix)เป็นสัตว์พื้นเมืองของอังกฤษและไอร์แลนด์ แม้ว่าบางครั้งจะพบอยู่ทางยุโรปเหนือด้วยก็ตาม มันเป็นนกผอม เพรียวและดูเศร้าหมอง รูปร่างอาจดูคล้ายนกแร้งตัวเล็กที่ขาดอาหารอยู่บ้าง ออเกอรี่มีสีดำเหลือบเขียว ขี้อายมาก มันจะทำรังอยู่ตามพุ่มไม้และดงไม้ ที่มีหนาม กินแมลงขนาดใหญ่ และแฟรี่เป็นอาหารและจะบินเฉพาะเวลาที่ฝนตกหนัก เวลานอกจากนั้นจะซ่อนตัวอยู่ในรังที่มีรูปร่างเป็นหยดน้ำตา
ออเกอรี่มีเสียงร้องที่ต่ำมากและดังเป็นจังหวะ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเชื่อกันว่าเป็นการทำนายความตาย พ่อมักจะหลีกเลี่ยงรังออเกอรี่ด้วยความกลัวว่าจะได้ ยินเสียงที่น่ากลัวนั้น และเชื่อกันว่ามีพ่อมดมากกว่าหนึ่งรายที่เกิดหัวใจวาย ขณะเดินผ่านหมู่บ้านไม้หนาทึบแล้วได้ยินเสียงร้องของเจ้าออเกอรี่ที่ไม่เห็น ตัวเข้า(อูริกจอมเพี้ยนเป็นที่รู้จักกันดีว่าเคยนอนอยู่ในห้องที่มีออเกอรี่ ที่เลี้ยงไว้ไม่ต่ำกว่าห้าสิบตัว ในช่วงฤดูหนาวที่เปียกชื้นครั้งหนึ่ง อูริกได้ยินเสียง คร่ำครวญของออเกอรี่ และมั่นใจว่าตัวเขาได้ตายกลายเป็นผีไปเสียแล้ว ความพยายามที่จะเดินทะลุกำแพงของเขาในช่วงเวลาต่อมา เกิดผลลัพธ์ซึ่งรา โดลฟัส พิตติแมน ผู้เขียนชีวประวัติของเขาได้บรรยายไว้ว่า เป็นช่วงเวลาที่เขา "ถูกกระทบกระเทือนทางสมองอย่างแรง")อย่างไรก็ตามในที่สุดการวิจัย อันลำบากยากเย็นก็ได้เปิดเผยว่า ออเกอรี่จะร้องเมื่อฝนใกล้ตก นับแต่นั้น ออเกอรี่ก็เปลี่ยนฐานะเป็นผู้พยากรณ์อากาศประจำบ้านที่ได้รับความนิยาอย่าง มาก แม้ว่าหลายคนจะเห็นว่าเสียงร้องครวญครางเกือบตลอดเวลาในช่วงฤดูหนาวของมัน นั้นยากที่จะทานทนได้ก็ตาม ขนของเออกอรี่ไม่สามารถใช้ทำ ปากกาขนนกได้เพราะไม่ดูน้ำหมึก

ออคคามี่(Occamy)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
ออคคามี่พบได้แถบตะวันออกไกลและอินเดีย สัตว์ชนิดนี้กลมป้อม มีขาส้องข้าง และมีปีก ลำตัวเหมือนงู อาจยาวได้ถึงสิบห้าฟุต ออคคามี่กินหนูและนก เป็นอาหารหลัก แม้จะเคยโฉบเอาลิงไปกินบ้างก็ตาม ออคคามี่ดุร้ายกับทุกคนที่เข้าใกล้ โดยเฉพาะเมื่อมันปกป้องไข่ เปลือกไข่ออคคามี่ทำจากเงินที่อ่อน นุ่มที่สุดและบริสุทธิ์ที่สุด

อิมพ์(Imp)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xx
อิมพ์พบได้เฉพาะในอังกฤษและไอร์แลนด์ บางครั้งอาจจำสับสนกับตัวพิกซี่ได้ ทั้งคู่มีส่วนสูงใกล้เคียงกัน (ประมาณหกถึงแปดนิ้ว) แม้ว่าอิมพ์จะบินไม่ ได้อย่างพิกซี่ และสีสันไม่จัดจ้านเท่า(อิมพ์มักจะมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ) แต่อิมพ์ก็มีอารมณ์ขันแบบทำลายข้าวของคล้ายคลึกกับพิกซี่ อิมพ์ชอบอยู่ตามที่ที่ เปียกชื้นหรือเป็นหนองบึง มักจะพบอิมพ์กินแมลงตัวเล็กๆ เป็นอาหาร ลักษณะการขยายพันธุ์เหมือนกับแฟรี่ ต่างกันเพียงอิมพ์ไม่มีช่วงที่ต้องเป็นดัก แด้ ไข่ของอิมพ์จะฟักตัวเป็นตัวอ่อนที่สมบูรณ์เลยและมีส่วนสูงประมาณหนึ่งนิ้ว

อีรัมเพนท์(Erumpent)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
อีรัมเพนท์เป้นสัตว์แอฟริกาตัวใหญ่สีเทาฤทธิ์มาก เนื่องจากมันมีน้ำหนักตัวเกือบหนึ่งตัน บางครั้งจึงอาจถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแรดได้ถ้ามองในระยะไกล อีรัมเพนท์มีหนังหนา ซึ่งป้องกันเวทมนตร์คาถาส่วนใหญ่ได้ มันมีเขาที่ใหญ่และแหลมคมงอกอยู่ตรงจมูก และมีหางยาวที่ดูเหมือนเชือก อีรัมเพนท์จะตก ลูกครั้งละหนึ่งตัวเท่านั้น
อีรัมเพนท์จะไม่ทำร้ายใครถ้าไม่ถูกยั่วยุอย่างหนัก แต่เมื่อไรที่มันบุกตะลุยขึ้นมาก ผลลัพธ์ก็มักจะสยดสยองเสมอ เขาของ อีรัมเพนท์สามารถเสียบทะลุได้ทุกอย่าง นับตั้งแต่หนังไปจนถึงโลหะและยังเต็มไปด้วยสารที่มีฤทธิ์อันตราย อะไรก็ตามที่ถูกมันแทงจะระเบิดทันที
อีรัมเพนท์มีจำนวนไม่มากนัก เนื่องจากตัวผู้มักจะระเบิดกันเองในฤดูผสมพันธุ์ พ่อมดแอฟริกาจะดูแลสัตว์ชนิดนี้ด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ เขา หาง และสารระเบิดของอีรัมเพนท์ใช้ในการปรุงยาได้ และจัดอยู่ในสินค้าซื้อขายได้ประเภท ข(สินค้าอันตรายและต้องได้รับการควบคุมอย่างเข้มงวด)

เออร์คลิง(Erkling)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxxx
เออร์คลิงเป็นสิ่งมีชีวิตจำพวกเอลฟ์ มีถิ่นกำเนิดที่ป่าดำในประเทศเยอรมนี เออร์คลิงมีขนาดใหญ่กว่าตัวโนม (สูงโดยเฉลี่ยสามฟุต) ใบหน้าแหลม และมี เสียงหัวเราะแหลมสูงที่ทำให้เด็กๆตกอยู่ในภวังค์ได้ เออร์คลิงถึงจะพยายามล่อเด็กให้ออกห่างจากผู้ปกครองแล้วจับมากิน อย่างไรก็ตาม การควบคุม อย่างเข้มงวดของกระทรวงเวทมนตร์แห่งเยอรมนี ได้ช่วยลดเหตุร้ายที่เกิดจากตัวเออร์คลิงได้มากในช่วงสองสามศตวรรษที่ผ่านมา การล่าเหยื่อครั้ง ล่าสุดของเออร์คลิงเท่าที่ปรากฏคือ ตอนที่มันโจมตีพ่อมดด้วยหกขวบชื่อ บรูโน ชมิดท์ ซึ่งลงท้ายด้วยความตายของเจ้าเออร์คลิงเอง เมื่อหนูน้อยชมิดท์ เอาหม้อใหญ่ของพ่อหวดเข้าที่หัวมันเต็มแรง

แอชวินเดอร์(Ashwinder)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
แอชวินเดอร์เกิดจากไฟเวทมนตร์(หมายถึงไฟใดๆที่เกิดจากเวทมนตร์ เช่น กองไฟที่เกิดผงฟลูลงไป) ที่ถูกปล่อยให้ลุกไหม้โดยไม่มีคนดูแลเป็นเวลา นานๆ เป็นงูสีเทาอ่อน ตัวผอมบาง ดวงตาสีแดงเพลิง มันจะออกมาจากถ่านของกองไฟที่ไม่มีคนเฝ้าดูแล และเลื้อยหนีไปหลบอยู่ตามมุมมืดของสถาน ที่นั้น โดยทิ้งรอยขี้เถ้าเป็นทางตามหลัง
แอชวินเดอร์มีชีวิตอยู่ได้เพียงหนึ่งชั่วโมง ในระหว่างนั้นก็จะค้นหาจุดที่มืดและปลอดคนเพียงวางไข่ จาก นั้นตัวของมันก็จะสลายกลายเป็นขี้เถ้า ไข่ของแอชวินเดอร์สีแดงสดใสและมีความร้อนสูงมาก ไข่พวกนี้จะลุกไหม้สถานที่ซึ่งมันอยู่ภายในไม่กี่นาทีถ้าไม่มี ใครมาพบ และใช้คาถาที่เหมาะสมแช่แข็งมันเสียก่อน พ่อมดคนใดที่ทราบว่ามีแอชวินเดอร์หนึ่งหรือหลายตัวอยู่ในบ้าน จะต้องตามร่องรอยของมันไปทัน ทีและหารังไข่ให้พบ ไข่ที่ถูกแช่แข็งแล้วมีค่ามากในการนำมาทำยาเสน่ห์และอาจใช้กินทั้งใบเป็นยา แก้ไข้จับสั่นได้ แอชวินเดอร์พบได้ทั่วโลก

ฮ
ฮอร์กลัมป์(Horklump)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : x
ฮอร์กลัมป์ถือกำเนิดในแถบสแกนดิเนเวีย แต่ขณะนี้ได้แพร่พันธุ์ไปทั่วยุโรปตอนเหนือแล้ว ฮอร์กลัมป์รูปร่างคล้ายเห็ดสีชมพูที่ดูอวบอ้วน มีขนแข็งๆ เหมือนลวด มีขนแข็งๆเหมือนลวดสีดำขึ้นอยู่หร็อมแหร็ม ฮอร์กลัมป์ขยายพันธุ์ได้เก่งมาก มันจะขึ้นปกคลุมทั่วสวนขนาดกลางได้ภายในไม่กี่วัน แทนที่ จะแผ่ราก ฮอร์กลัมป์จะชอนไชหนวดเหนียวๆลงไปในดินเพื่อควานหาไส้เดือนอาหารโปรด ฮอร์กลัมป์เป็นอาหารที่โนมชื่นชอบมาก นอกจากนี้ก็ดูเหมือน จะไม่มีประโยชน์อะไรที่เด่นชัด

ฮิปโปกริฟฟ์(Hippogriff)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ฮิปโปกริฟฟ์มีพื้นเพอยู่ในยุโรป แต่ปัจจุบันได้ทั่วโลก มันมีหัวเป็นนกอินทรี ตัวเป็นม้า สามารถเลี้ยงให้เชื่องได้ แต่ต้องกระทำให้ผู้เชี่ยวชาญ เมื่อเข้าให้ ฮิปโปกริฟฟ์จะต้องมองสบตามันได้ตลอด การโค้งคำนับให้มันเป็นการแสดงถึงเจตนาดี ถ้าฮิปโปกริฟฟ์โค้งตอบ ก็สามารถเข้าใกล้มันได้อย่างปลอด ภัย
ฮิปโปกริฟฟ์ขุดดินหาแมลงกิน แต่ก็กินนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเล็กๆด้วย ฮิปโปกริฟฟ์ที่ตั้งท้องจะสร้างรังบนดิน ซึ่งมันใช้วางไข่ขนาด ใหญ่และบอบบางเพียงหนึ่งใบเท่านั้น ไข่จะฟักเป็นตัวภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ลูกฮิปโปกริฟฟ์จะพร้อมบินภายในหนึ่งสัปดาห์แม้ว่าต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆ กว่าที่มันจะบินไปกับพ่อแม่เป็นระยะทางไกลๆได้ก็ตาม

ฮิปโปแคมปัส(Hippocampus)
ประเภทที่ ก.ว.ม.จัดไว้ : xxx
ฮิปโปแคมปัสมีถิ่นกำเนิดในประเทศกรีซ หัวและลำตัวท่อนหน้าเป็นม้า แต่หางและลำตัวท่อนหลังเหมือนปลายักษ์ แม้ว่าสัตว์ชนิดนี้มักจะพบอยู่แถบเมดิ เตอร์เรเนียน แต่ก็เคยมีพันธุ์หนังสีฟ้าเข้มตัวหนึ่ง ถูกชาวเงือกจับได้นอกชายฝั่งสกอตแลนด์เมื่อปี ค.ศ.1949 และหลังจากนั้นชาวเงือกก็เลี้ยงมันไว้ ฮิปโปแคมปัสจะออกไข่ใบใหญ่ลักษณะกึ่งโปร่งใส มองเห็นตัวอ่อนข้างในได้