.....Let's go
ถึงกล้องจะพัง แต่เมมโมรี่ยังอยู่
ตั้งแต่วันแรกที่ได้เป็นเด็กมอหกจนถึงวันนี้ที่กลายเป็นศิษย์เก่าไปแล้ว มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมาย บางสิ่งก็เหมือนที่คิดไว้ แต่หลายสิ่งก็ยิ่งกว่าที่คิด ตอนนี้ได้แต่นั่งคิดถึงโรงเรียน ชีวิตมอปลายมันเจ๋งโคตรๆไปเลย พอจบแล้วรู้สึกว่ามันสนุกดีนะ ตื่นแต่เช้าไปโรงเรียน รถติดโคตร ไปกินข้าวแข่งกับเพลงมาร์ชราชบพิธที่เปิดเตือนให้เดินไปเข้าแถว นั่งคุยกับเพื่อนตอนเข้าแถวไม่ค่อยได้ฟังครูพูดเลย มีโดดแถวบ้างอะไรบ้าง บางทีก็ตื่นสายจนถึงโรงเรียนเก้าโมงสิบโมง อันนี้นานๆทีนะครับ ก็เรามันบ้านไกลนี่หว่า
ผมอยากมาโรงเรียน
คิดถึงวิชาเลขมากๆ อาจารย์สอนไปบ่นไปสนุกดี อาจารย์มอหกดูตั้งใจสอนและใจดีกันทุกคน เลขนี่เขียนกระดานตลอด แสดงให้เขียนถึงความไม่ขี้เกียจมากๆ แต่บางทีก็นะ โจทย์เยอะไป เลขที่อื่นสอนยังไงกันบ้าง ที่นี่เน้นสอนในคาบและแจกชีทให้ทำตลอดเลย ฟังไม่ฟังก็ได้ จดไม่จดก็ได้ ขอแค่เข้าใจ ชอบการเรียนแบบนี้ ใครตั้งใจก็จะได้ไปเต็มๆ ประเด็นคือทำไมต้องสอบแสดงวิธีทำด้วย แถมอาจารย์ก็หักคะแนนโหดจัง ลืมขีดเส้น ลืมวงเล็บ ฯลฯ ก็หักหมดเลย บางทีเขียนเยอะก็โดนหักซะงั้น ท่องเอาไว้ไม่มั่นใจอย่าเขียนเหอๆๆ อาจารย์บอกว่าเข้ามหาลัยไปจะยิ่งกว่านี้ วิชาส่วนใหญ่เลยเน้นผู้เรียนเป็นหลัก จริงๆมันก็ดีนะ แต่ตอนนี้ผมอยู่ ม.ปลายนะครับอาจารย์ T T
ม.5 เรียนเลขกับอ.ทรงวิทย์ สุวรรณธาดา อาจารย์คณิตศาสตร์คนแรกของประเทศที่ได้ C9 *0* สอนในหนังสือตัวเองผ่านพาวเวอร์พ้อย ชอบเล่นมุกฮาๆในคาบเรียน ดีใจที่ได้เรียนกับอาจารย์ดังๆ แต่ไม่รู้ทำไมกับรู้สึกชอบการสอนบนกระดานมากกว่าอีก.. รัก อ.กิตยา
Friendship is not a big thing, it's a million of little things.
วิชาเลขกับวิทย์เหมือนมีมนต์ขลัง หลังห้องหลับกันตลอดๆๆ บางทียากไปก็สงสารพวกมันนะ เล่นดอทเอกันจนลืมวันลืมคืน ถามว่าสอบตกจะมาเรียนทำไม ก็เพราะที่โรงเรียนมันมีเพื่อนนี่แหละครับ
ในห้องวอร์มนั้นมีเพื่อนๆมากมาย แต่ที่มากมายก็ไม่ใช่ว่าจะตั้งใจเรียนกันทั้งหมด ห้องคิงแต่มีหลายกลุ่มมาก ทั้งเด็กเรียน เด็กเคร่ง กวนติง ปัญญาอ่อน มันทำให้บรรยากาศในห้องเรียนไม่น่าเบื่อเลย ใครถนัดด้านไหนมีอะไรก็ช่วยกัน เล่าๆอยู่ก็คิดถึงพวกมันนะเนี่ย ต่อจากนี้ก็คงต้องแยกย้ายไปตามทางตามฝัน ได้แต่หวังให้พวกมันเจอเพื่อนดีดี...
ชีวิตที่มีสีสัน
จะว่าไป ม.6 ที่ราชบพิธก็ชิลเหมือนกันนะ ถึงจะเรียนยากงานเยอะพวกเราก็ชิลกันได้ เคยโดดเรียนกันไหม ส่วนใหญ่โดดวิชาอะไรกันบ้าง ห้องวอร์มนั้นไม่พ้นวิชาพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ ชื่อวิชาดูหรูจัง แต่ฝรั่งสอนอะไรก็ไม่รู้ พูดอะไรผมไม่เข้าใจ 555 จริงๆมันก็พอจะฟังออกแหละแต่ก็แกล้งเขาสนุกๆไปอย่างงั้น ไม่รู้วิชานี้คิดว่าเราอยู่ ป.6 รึป่าว ทำไมสอนอะไรเด็กจัง เราเลยตัดสินใจเลือกที่จะไปเตะบอล ซึ่งก็ไม่คิดว่าจะมาโผล่ในโอเน็ต = = ถามว่าเด็กเรียนจะไปด้วยไหม ตอบได้เลยว่าไม่ แต่บางทีห้องเราก็สามัคคีนะ เพราะมอหกงานเยอะแล้วไหนจะสอบอีก บางวันเลยโดดมันทั้งห้องเลย น้องๆที่เข้ามาอ่านคิดก่อนทำนะ มันเป็นสิ่งไม่ดี แต่ก็เป็นอีกหนึ่งความทรงจำดีดีที่อยากเก็บไว้...
วันที่ทุกคนถูกถาม
เฮ้ย แกทแพทเท่าไหร่วะ? เป็นวันที่ฮือฮามากหลังจากตาค้างคาคอมไปเมื่อคืน ถามมานี่มึงแคร์ความรู้สึกกูไหม 555 บางทีก็นะ ต่างคนต่างอารมณ์ เป็นไปตามสัดส่วนคะแนน คนเยอะก็ยิ้มมีความสุขไป คนน้อยก็ต้องยอมรับสภาพ บางคนรู้งานไปสอบสาธิตจุฬาฯ คะแนนออกมาเยอะกว่าคนนั่งอ่านนั่งทำโจทย์อีก เหอะๆ แล้วมันจะวัดความถนัดตัวเองได้ไหมเนี่ย คะแนนเป็นเพียงตัวเลขเพื่อนๆ ตั้งใจเต็มที่แล้วก็แฮปปี้กับมันเถอะ เครียดไปก็เท่านั้น สำคัญที่ใจ ความฉลาดคนเรามันมีหลายด้าน ใช้ในทางที่ถูก รับรองรุ่ง
สับสนวุ่นวาย
มึงจะเข้าคณะไรวะ? ที่ไหนอะ?
คณะนี้จริงดิ? เฮ้ย โหดว่ะ?
มึงว่าคะแนนมึงจะถึงป่าววะ?
แพทรอบนี้จัดเต็มป่ะเนี่ย?
ซุ่มนี่หว่า เรียนพิเศษที่ไหนวะ?
ไอนั่นติดแล้วนะเว้ย เฮ้ยไอนี่ก็ติดแล้วนะมึง
แม่งเจ๋งว่ะ!
ตอนนี้มีสอบตรงที่ไหนบ้างป่าววะ?
7วิชาคือไรอะ?
กูว่าจะเข้าวิศวะว่ะ อะไรก็ได้ขอแค่เป็นวิศวะ
อยากเป็นหมออออ ถ้าไม่ได้อ่ะ? เภสัชก็ยังดี
กูติดที่นี่ว่ะ แต่ความฝันกูคือที่นี่อะ กูจะเอาดีป่าววะ?
ขอแค่กูติดอ่ะ ที่ไหนก็เอาและตอนนี้
เกรดกูกากมาก
แอดกลางไม่ไหวละกู
ภาคพิเศษดิ อินเตอร์ก็ดีนะมึง
เชื่อมโยงเต็มป่ะ?
รอแอดป่าววะ?
ถ้าไม่ได้คณะนี้อ่ะ มึงจะเข้าคณะอะไร?
แอดไม่ติดทำไงวะ?
ไปเรียนรามฯกับกูไหม?
แกทดีนิเทศแล้วกู
มนุษย์จบมาทำงานอะไรวะ?
มึงชอบคอมทำไมไม่เรียนคอมอ่ะ?
วิศวะอะไรจะรุ่งวะ?
รุ่นเราจบมาแม่งอาเซียนพอดี
คะแนนถึงมหาลัยในฝัน แต่คณะไม่ค่อยใช่ จะเอาดีป่าววะ
แล้วตอนนี้ล่ะ เลือกแบบไหนดี
??????????
??????????
ถึงวันบอกลา
ม.๖ ปีนี้ได้ไปทัศนศึกษาตอนปิดเทอม เพราะน้ำท่วมช่วงนั้นหยุดไปเวลาเรียนไม่พอ ถึงจะไปแค่อยุธยา เคยไปมาแล้ว แต่ก็สนุกที่ได้ไปกับเพื่อน ปัจฉิมที่โรงเรียนมันมาก กินโต๊ะจีนแล้วก็ร้องเพลงกัน วอร์มแทบไม่ได้กินเลยเพราะต้องไปเป็นพิธีกร มีจับฉลาก ถ่ายรูป เขียนเสื้อกัน ได้ของที่ระลึกเยอะเลย ทั้งเหรียญ ร.๕ เนคไทรุ่น เสื้อรุ่น รูปหมู่ เสร็จแล้วก็มีบูมกัน สนุกมากวันนั้น เหมือนเป็นวันส่งท้าย บอกเป็นนัยๆว่าต่อไปนี้คงไม่ได้เจอกันแบบยกแก๊งบ่อยๆแล้ว โชคดีเว่ยเพื่อน
เคยถามเพื่อนว่างานพรอมคือไรวะ ละ ร.ร. เราไม่มีหรอ เพื่อนมันก็บอกมาว่าคืออะไร พร้อมกับบอกว่าโรงเรียนเราก็มีพระที่วัดให้พรแล้วไง ดีกว่างานหรูๆเป็นไหนๆ
"ผมรักราชบพิธ สิ่งที่ผิดผมไม่ทำ"
รักโรงเรียนนี้
รักโรงเรียนนี้
.....................................................
ตอนนี้ถึงเวลาต้องเลือกแล้ว...
จะเทให้หัวใจ หรือใช้สมอง ก็เอาที่มันลงตัวกับชีวิตที่สุดแล้วกันนะครับ
ตอนนี้เรามีโอกาสเลือกได้เยอะมากๆ ก็อยากให้คว้าสิ่งที่ดีที่สุดก่อน
เอาที่สบายใจ อย่าหวั่นไหวถ้าใจต้องการ
ใกล้เข้ามาแล้ว สนามรบนี้ วางแผนกันดีดีนะ
ต้องเชื่อว่าตัวเองทำได้ อีก 4 หรือ 6 ปีข้างหน้าถ้าขยันมันต้องสำเร็จแน่นอน
เชื่อว่าทุกคนมีความฉลาดอยู่ในตัว
จะเทให้หัวใจ หรือใช้สมอง ก็เอาที่มันลงตัวกับชีวิตที่สุดแล้วกันนะครับ
ตอนนี้เรามีโอกาสเลือกได้เยอะมากๆ ก็อยากให้คว้าสิ่งที่ดีที่สุดก่อน
เอาที่สบายใจ อย่าหวั่นไหวถ้าใจต้องการ
ใกล้เข้ามาแล้ว สนามรบนี้ วางแผนกันดีดีนะ
ต้องเชื่อว่าตัวเองทำได้ อีก 4 หรือ 6 ปีข้างหน้าถ้าขยันมันต้องสำเร็จแน่นอน
เชื่อว่าทุกคนมีความฉลาดอยู่ในตัว
Dare to Dream
ความคิดเห็น
สุดยอด!!น้ำตาไหลเลย
เราซึ้งใจมาก T^T ที่ได้เกิดมาเป็นเพื่อนกะนาย...วอร์ม//กอดคอ
นายเขียนจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ
เจอกันงานวันครูของทุกปีเว้ย คิดถึงโทรมาบอกเดี๋ยวบินกลับมาจากเชียงใหม่ให้ :P ฮิฮิ้วว รักมืงจ้าวอร์ม จ้วบบบ >3<
อ่านแล้ว ยิ้มไปซึ้งไปเลยทีเดียว ><\'
ชอบตรงที่เป็นๆประโยคซึ่งมันเกิดขึ้นจริงๆๆๆมากๆๆๆๆ
อารมณ์นี้เลยยยย
โชคดีนะวอร์ม สู้สู้ :D
เรียบเรียงเก่งมาก
แต่ถามจริง อ.ทรงวิทย์นี่เลิฟเค้าจริงชิมิ
^ ^