เมื่อไหร่ลูกเราจะโตสักที
พ่อแม่ทุกคนคงถามตัวเองอยู่ทุกวันว่า เมื่อไหร่ลูกเราจะโตสักที เมื่อเราจะไม่ต้องเหนื่อยกับการที่ต้องเป็นห่วงในทุกๆเรื่องของลูกสักที คนเป็นพ่อแม่เป็นแม่ยังไงก็ยังเห็นลูกเป็นเด็กเสมอไม่ว่าเขาจะโตจนไปมีครอบครัวเป็นของตัวเอง
เราในฐานะที่เป็นแม่ที่มีลูกเป็นชายทั้ง 2คนถึงเขาทั้งสองจะเป็นผู้ชายเราก็หัดให้เขาทำงานบ้านตั้งแต่เล็ก จริงๆแล้วเขาอาจทำได้ไม่สะอาดเท่าผู้ใหญ่คนหนึ่งทำแต่เราต้องหัดให้เขาทำเป็นทุกอย่าง เดิมทีเราเป็นโรคหอบวันหนึ่งเราต้องเข้านอนในโรงพยาบาลกะทันหัน พอเรากลับมาถึงบ้านลมแทบจับเพราะบ้านที่เคยสะอาดเรียบร้อยกลายเป็นนรกชัดๆสำหรับเรา เสื้อผ้ากองไว้เต็มตะกร้า ห้องน้ำมีคราบเต็มไปหมด จานชามไม่มีใครล้างแล้วเราเพิ่งออกจากโรงพยาบาลมาต้องมานั่งทำ
จึงคิดว่าถ้าวันหนึ่งเราตายไปอย่างกะทันหันใครจะหาข้าวให้ลูกกิน ใครจะดูแลบ้านล้างจานชาม จึงคิดได้ว่าลูกเราซึ่งเป็นชายทั้งคู่ต้องหัดให้ทำงานบ้านเสียบ้าง วันใดเขาต้องจากเราไปเรียนในที่ๆไกล ต้องไปอยู่หอเขาจะต้องดูแลตัวเองจึงเริ่มสอนลูกชายคนโตหัดล้างชามตั้งแต่ 4ขวบ เราอาจจะให้เขาล้างชามที่เป็นชามของเขาเองทานเสร็จล้างเองจะได้ดูแลส่วนของตัวเองได้ พอโตสัก4ขวบครึ่งก็เริ่มกวาดบ้านสะอาดบ้างไม่สะอาดบ้างต้องทำใจ ค่อยๆสอนค่อยๆให้เป็นอย่าใจร้อนจากนั้นก็ให้ถูบ้านด้วยไม้ม็อบ เมื่อเขาโตจนอายุ 7ขวบหัดให้เขาซักผ้าเช็ดหน้า ถุงเท้าเพื่อที่จะหัดซักด้วยมือเวลาไปอยู่หอจะได้ซักด้วยมือเป็น
งานบ้านต่างๆควรค่อยเป็นค่อยไปอย่าบังคับให้เขาอยากเรียนรู้ด้วยตัวเอง ยิ่งถ้าเป็นงานหนักๆอย่างเช่นขัดห้องน้ำเราต้องขัดให้สะอาดก่อนแล้วให้เขาขัดต่อโดยใช้น้ำยาล้างจานห้ามใช้น้ำยาล้างห้องน้ำเด็ดขาดกลิ่นมันฉุนจนแสบจมูก พอโตขนาดยืนถึงเตาแก๊สเราสอนให้เขาทอดไข่เจียว แรกๆก็ไหม้กินไม่ได้เลยแต่พอฝึกไปเขาทอดได้อร่อยกว่าเสียเราอีก แต่ทั้งนี้ที่บ้านเราใช้เตาไฟฟ้าไม่อยากให้เขาใช้แก๊สเวลาจุดระเบิดมันน่ากลัว เตาไฟฟ้าพอมันร้อนเกินค่าที่ตั้งไว้มันจะลดอุณหภูมิลงเองจึงวางใจเวลาเราไม่อยู่เขาสามารถทำเองได้ แต่ถ้าหากบ้านใครมีแต่เตาแก๊สคงต้องรอให้ลูกโตอีกสักหน่อย ถ้าหากเขาทอดไข่ได้แล้วเราก็เริ่มให้เขาจับมีดหั่นผัก หั่นหมูแล้วผัดกับข้าวโดยแม่อยู่คุมเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ ให้เขาทำเองกินได้กินไม่ได้ค่อยว่ากันค่อยๆสอนคุณแม่จะภูมิใจในตัวลูกมากๆ บางครั้งพ่อเขาจะพาลูกไปทำงานด้วย ไปให้เห็นกับตาว่าพ่อทำงานหนักขนาดไหนถึงจะได้รับเงินมาแต่ละบาท ต้องใช้ความรู้ในการทำงานหากเรียนหนังสือมาน้อยก็ต้องทำงานหนักมากขึ้น วันที่ลูกไปทำงานกับพ่อคุณๆเชื่อหรือไม่ว่าลูกภูมิใจในตัวพ่อและแม่มาก เขารู้ว่าพ่อทำงานหนักแม่กว่าจะทำอาหารอร่อยๆให้เขากินต้องใช้การฝึกฝนมากเท่าใด ถึงแม่จะอยู่บ้านแต่แม่ก็มีงานบ้านมากมายที่ทำเพื่อเขา คุณพ่อคุณแม่จะรู้สึกหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเมื่อวันหนึ่งเขาวิ่งเข้ามาเพื่อช่วยทำงานให้เราโดยที่เราไม่ได้ร้องขอ เขาเห็นใจเราที่ต้องทำงานหนักเพื่อเขา เขาไปแค่เรียนหนังสือแต่พ่อกับแม่ต้องทำงานทั้งนอกบ้านในบ้านเหนื่อยมากแค่ไหน วันหนึ่งลูกของเราจะโตเป็นผู้ใหญ่อย่างเห็นได้ชัด เขาจะมีความคิดที่จะอดออมเพราะกลัวต้องลำบากเหมือนพ่อแม่ เขาจะรู้จักดูแลตัวเองทั้งงานบ้านทำอาหารซักผ้า รู้จักการเอาตัวรอดในเรื่องต่างๆมองโลกให้ทะเยอทะยานไม่เอาแค่เรียนให้รอดไปวันๆ จากเดิมที่ลูกเป็นโรคสมาธิสั้นเรียนไม่เก่ง แต่เมื่อได้รับยาและการสอนที่ดีเขาพยายามสอบให้ได้เกรดที่ดีเพื่ออนาคตที่ดี โดยที่คุณๆจะรู้สึกได้เลยว่าเราสามารถวางใจให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต
ลูกก็เป็นเหมือนผ้าขาวถ้าเราตั้งใจสอนตั้งใจอยากให้เขาเป็นอะไรเขาก็จะเป็นอย่างนั้น แต่ถ้าเราเป็นตัวอย่างที่ไม่ดียังไงลูกก็จะไม่มีทางดีไปได้ พ่อแม่ทุกคนอยากให้ลูกเอาตัวรอดในสังคมได้ต้องเริ่มสอนเขาเสียตั้งแต่เด็ก อย่าคิดว่าเขาเป็นเด็กยังทำอะไรไม่เป็นหรอก ยังโตไม่พอยังไม่ถึงเวลา คิดเสียเถิดถ้าวันใดเขาต้องจากเราไปไกลเราคงต้องห่วงเขาไปจนแก่
ความคิดเห็น