เรียนรู้ชีวิตที่หมู่บ้านกุงกุ๊ก(kungkuk) ประเทศอินโดนีเซีย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1

    Overall
    13

ตอนที่ 2 : 10/03/2019

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

10/03/2019
วันนี้เป็นวันที่สองของการมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านkungkuk เเห่งนี้นะคะ 
   ตื่นเช้ามาน้ำดื่มที่ตั้งไว้ปลายเตียง เย็นเหมือนเเช่ตู้เย็น ทั้งๆที่ในห้องไม่มีทั้งเเอร์ เเละพัดลม 
   เเสนหวานตื่นขึ้นมาตี5 กว่าๆ เเต่ลุกขึ้นไปอาบน้ำตี5 ครึ่ง ที่ลุกเร็วเพราะอยู่บ้านเขา ทำตัวไม่ถูก ต้องรีบตื่นก่อน 

น้ำเย็นเหมือนน้ำเเข็งเลยจร้าาาาาาาาา  ล้างหน้านี่หน้าชาไปเลย ยืนสวดมนต์อยู่พักใหญ่กว่าจะได้เอาน้ำรถตัว จ๊ากกกกกกก !!!! ชาไปทั้งตัววววว

หลังอาบน้ำเสร็จ ทักทายคุณเเม่เล็กน้อย selamat pagi (สวัสดีตอนเช้า) เเล้วถามว่าเเม่ทำอะไรอยู่ ที่จริงก็รู้เเหล่ะ เเม่ทำกับข้าว  หอมม๊ากกกกกกก

หลังจากนั้นเข้าห้องไปนอนเล่นสักพัก เเล้วปลุกเพื่อนอีกคนไปอาบน้ำ เสร็จเเล้วเเม่ก็มาเคาะประตูให้ไปกินข้าว  อยู่มา2วัน อยู่ดีกินดี เเละอิ่มม้ากกกกกก เเม่จะบอกว่า กินเยอะๆ พ่อก็บอกว่า ต้องอิ่มนะ ลูก2คนก็ไม่เกี่ยงจ้าาา อิ่มเเปล้

กับข้าวจะเป็น ต้มผักโขม ทอดมันข้าวโพด เต้าหู้ทอด ไก่อด  น้ำพริก(sambal)  ซึ่งน้ำพริกจะเเตกต่างจากบ้านเรา ทั้งวัตถุดิบเเละรถชาติ เเต่อร่อย คนที่นี่จะมีน้ำพริก เเละ ข้าวเกรียบ ไว้กินกับข้าวในทุกๆมื้อ เเละคนอินโดเองเขาจะใช้มือเปิปข้าว ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน หรือที่ร้าน เเต่เเม่ของพวกเราใช้ช้อนทาน อาจจะเป็นเพราะเกรงใจพวกเราก็ได้มั๊ง เเต่อยากบอกเเม่ว่า เเม่ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราทั้ง18คน ปรับตัวกันได้ ตั้งเเต่วันเเรกที่มาถึง อินโดนีเซีย กันเลยทีเดียว นั่งเปิบข้าวกันในร้านอาหาร. #เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม หน่าจาาาา

หลังจากทานข้าวเช้ากันเสร็จ เเสนหวานเเละเพื่อนอีกคน (ฟาเฟิน) ก็รีบเก็บจานชามไปล้าง เพราะเเม่ชอบบอกว่าจะล้างเอง เเต่พวกเราไม่ยอม

วันนี้พ่อ (พ่อเป็นผู้ใหญ่บ้าน เเละเหมือนจะเป็นหัวหน้าโครงการนี้) พาพวกเราไปเดินเที่ยว รอบๆหมู่บ้าน เป็นการเดินขึ้นเนิน ขึ้นเขา ลงห้วยที่เเท้ทรู เหนื่อย เเละทำให้รู้ว่า ที่นี่ก็ร้อนเหมือนกัน (คิดว่าจะหนาวทั้งวันซะอีก) เเละสิ่งที่พวกเราได้เห็น ก็คือวิวสวยๆที่มองเห็นเมืองทั้งเมือง รวมไปถึงยังมองเห็นเมืองข้างเคียงที่อยู่ไกลลิบลิ้วอีกด้วย สวยงามมากจริงๆนะคะ 

ระหว่างทางพ่อพาพวกเราเเวะที่สวนสตรอเบอรี่เล็กๆ สวนเล็กเต่ลูกใหญ่มากจร้า พวดเราเก็บสตรอเบอรี่จากต้น เเต่เอาไปให้เจ้าของสวนชั่งกิโล เพื่อคิดราคา เเต่พวกเราเก็บกันไม่ถึงกิโล ก็เลยหมดไปไม่กี่รูเปียห์ (กิโลกรัมละ 50000 รูเปียห์ =125 บาทไทยโดยประมาณ)

สุดท้ายเเล้วพวกเราก็เดินขึ้นไปจนถึงที่ๆน่าจะเป็นเกือบๆยอดเขา หรือที่ที่สูงที่สุดในหมู่บ้าน กินลม  ชมวิวกันไป (กินสตรอเบอรี่ ชมภูเขา) หลังจากนั้นพ่อก็พาพวกเราเดินลงเขามาเรื่อยๆ ผ่านทั้งสวนส้ม สวนชมพู่เเดง สวนเลมอน สวนดอกกุหลาบ อาหารตาทั้งน้านนนน สดชื่นมากๆ  เดินไปเดินมาก็ถึงบ้านโดยไม่รู้ตัว

เพื่อนๆทุกคนมารงมตัวกันที่บ้านของพ่อก่อน เเล้วพ่อก็บอกว่าพักกันก่อนนะ เดี๋ยวตอนเย็นมีที่จะพาไปอีก อยู่ๆสักพักพ่อหายไป เจออีกทีพ่อนอนหลับอยู่หลังบ้าน (เอ็นดูพ่อ เเกน่าจะเหนื่อยมาก พากพวกเราเดินไกลมาก ขนาดพวกเรายังเหนื่อยเลย เเถมยังต้องคอยดูลูกลิงทั้ง18 ตัวนี้อีก 5555)

หลังจากนั้นเพื่อนๆก็ลากลับบ้านกัน เเยกย้านกลับบ้าน กินข้าวเที่ยง เเละพักผ่อน ก่อนจะเจอกันอีกครั้งตอนบ่าย3 

เเต๊!!!!!!! ไม่มีคำว่าเจอกันบ่ายสามจ้าาา 

นี่หลับไป ตื่นบ่าย2 ครึ่ง ว่าจะล้างหน้า ทาเเป้ง 2 ที ก็ไปเที่ยวต่อได้  ออกจากห้องน้ำเเล้วเจอพ่อ พ่อบอกว่า "บอกเพื่อนๆด้วยว่า วันนี้พักผ่อนก่อน ดูท่าทางน่าจะเหนื่อย ไว้ไปวันอื่นต่อ " จ้าาาาาาา โดดเข้าห้องไปนอนต่อเลยจ้าาาาาาา

นอนจนขี้เกียจนอน เพื่อนๆก็ชวนกันออกไปเดินเที่ยว เเล้วก็ไปสระผมกันที่ซาลอนหน้าบ้านเพื่อนอีกคน (ดาด้า) 

เกิดอะไรขึ้นที่ซาลอน? 

คุยกันถูกคอมากกกกกค่ะ กับคุณน้าซาลอน  

พอดีว่าคุยไปคุยมา เอ้า น้าเป็นญาติกับพ่อ เเล้วพ่อก็เป็นญาติกับเเม่ของเพื่อน เเล้วทำให้น้าก็เป็นญาติกับเเม่ของเพื่อน(ออม)ด้วย 

ไปกัน5 คน เเบบบุกร้านน้านเลย สระ ไดร์ หนีบ น้าทำไปได้ 2 หัว (เฟิน + ด้า)  เเต่น้าหนีบผมให้ด้านานมาก เเละพวกเราต้องรีบกลับบ้านก่อน5 โมงเย็น เดี๋ยวเเม่หา  

เฟินเลยทำหน้าที่ มือสระ คนใหม่
ป้าปิ่น(เพื่อนอีกคน) มือไดร์ ชำนาญการ555

ร้านจึงวุ่นวายไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ ภาพน้ำกระเด็น เสียงของตก 55555 สนุกเลย

สรุปสุดท้าย กลับบ้านตอนมืดเเล้ว เพราะเพื่อนอีกคน(ออม) อยากตัดผม ดั้งนั้น จึงนานม้ากกกกกกกก กลับบ้านเกือบ1 ทุ่ม เเต่ดีที่เเม่รู้เเล้วว่าอยู่ซาลอน เพราะเเม่มาซื้อหมี่ที่ร้านข้างๆซาลอน 

กลับไปถึงก็อาบน้ำ (ที่เย็นเหมือนน้ำเเข็ง)
 เเต่ก่อนจะอาบน้ำ พ่อถามว่า ถ้าไปเที่ยวกันหลังอาบน้ำเสร็จจะเป็นไรไหม พวกเราบอกว่า ได้ค่ะ ไปๆ พ่อบอกว่าให้บอกเพื่อนๆด้วย ไปกันทั้งหมดเลย

อาบน้ำเสร็จเเล้ว ทานข้าวที่เเม่เตรียมไว้ให้ กินเยอะด้วยจ้าาาาา

เสร็จเเล้ว เพื่อนๆก็มารวมพลกันที่หน้าบ้านพ่อ มีรถ3-4 คนของคนในหมู่บ้าน สำหรับพาพวกเราไป

ไปไหนน่ะเหรอ........ ไปกินน้ำชาจ้าาาาา เเบบปิดถนน ปูเสื่อกินน้ำชากันเลยจ้าาาา 

ที่จริงเเล้ว พ่อพาพวกเราไปหาผู้ชาย!!!!!

ผู้ชายในหมู่บ้านนั่นเเหล่ะ เหมือนเป็นการให้พวกเราทั้ง 18 คน ทำความรู้จักกับผู้คน หรือวัยรุ่น คนหนุ่มคนสาวในหมู่บ้าน ให้พูดคุยเเลกเปลี่ยนกัน 

พวกเราอยู่ที่นั่นกันเป็นเวลาหลายชั่วโมง มีการดีดกีตาร์ ร้องเพลงกัน เล่นเกมส์กัน (pubg) หลายคนบ่นอยากกลับบ้าน อยากกลับไปนอน ก็งอเเงกันไป 

กว่าพวกเราจะได้กลับก็ปาเข้าไป 5 ทุ่ม 
ดีนะที่อาบน้ำเเล้ว กลับถึงบ้านก็เข้านอนเลยจ้าาาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น