( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,037 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,912 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    72

    Overall
    140,037

ตอนที่ 36 : [ องค์หญิงหมิงซือซิง ที่ 35 ] แฝงตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    9 ก.ค. 60

แฝงตัว


แสงแดดร้อนๆทำให้ใบหน้าในผ้าคลุมมีเม็ดเงื่อไหลอาบ นางคิดอยากจะถอดผ้าคลุมหน้าแต่ทุกครั้งก็ได้รับสายตาห้ามปรามจากบรรดาพี่ชายของนางตลอด


เส้นทางการเดินทางของกลุ่มผู้อพยพไปแคว้นเฉินนั้นค่อนข้างไกลอยู่พอสมควร ผ่านหมู่บ้านน้อยใหญ่ที่กำลังขวัญเสียของข่าวคราวเรื่องที่เมืองหลวงแคว้นหมิงซือถูกมังกรดำรุกราน และนี่เองที่ทำให้เหล่าบรรดาพี่ชายของนางและนางเองรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่มีคนพูดถึงความโกลาหลของบ้านเมือง


“เขาว่ากันว่ามังกรดำตนนั้นต้องการตัวองค์หญิงน้อยผู้งามล่มเมือง”


“องค์หญิงซือซิงนะหรือ?”


“ใช่ๆ นางคงงดงามจนมังกรดำผู้นั้นหลงใหล”


เหอะ! ถ้ามันแค่หลงใหลคงจะดี นางคงยอมพร้อมพลีกายเพื่อยุติสงคราม แต่มันไม่ใช่อย่างที่คิดนี่สิ


ชาวบ้านพวกนี้คงคาดเดาเหตุการณ์กันเอง


“แต่กลุ่มผู้อพยพในตัวเมืองบอกว่าองค์หญิงนั้นปักใจรักองค์ชายจากต่างถิ่นผู้หนึ่ง พวกเขาทั้งคู่กระทำตัวผิดจารีตประเพณี ทำให้มังกรดำพิโรธทำร้ายบ้านเมือง”


แม่มันเถอะ!ช่างคิดไปได้


นางถอนหายใจก่อนจะมองไปยังองค์ชายจากแดนหนาวในชุดสามัญอันเก่าคร่ำครึและก็ได้แต่ส่ายหน้า


ยังไงความสง่าก็ดูออก ถึงแม้จะสวมชุดไม่ได้เรื่องก็ตาม นางเผลอจ้องมององค์ชายผู้นั้นอยู่นาน ก่อนที่เจ้าของร่างกายจะรู้ตัวจึงได้หันกลับมาสบเข้ากับดวงตาเรียวหงส์ที่มีผ้าคลุมหน้าปกปิดเอาไว้ แต่เพียงไม่นานเขาก็หันกลับไปทอดมองกลุ่มคนที่ห่างออกไปอีกครั้ง


ทำให้สายตาของนางต้องมองไปตาม


เรือนร่างบอบบางในชุดสามัญธรรมดาแต่ไม่เก่ามากมาย ใบหน้าที่เผยโฉมออกมานั้นยิ้มแย้ม งดงามแม้แต่นางเองยังต้องตกตะลึงงัน


ไม่ใช่เพราะความงดงามนั้นเพียงอย่างเดียว แต่สิ่งที่มาเสริมความตกตะลึงนั้นก็คงจะเป็นใบหน้าที่เคยพบกันในงานชมบุปผาของแคว้นหมิงซือ


องค์หญิงจากแคว้นเฟิ่ง!


นางมาอยู่ในกลุ่มผู้อพยพไปแคว้นเฉินได้เช่นไรกัน ในเมื่อแคว้นเฉินกับแคว้นเฟิ่งนั้นห่างไกลกันอยู่มากและเส้นทางก็เหมือนจะอยู่ไกลกันด้วย


ใบหน้าขององค์หญิงผู้นั้นเป็นธรรมดาที่กลุ่มผู้อพยพต่างสงสัย แต่พอทราบว่าเป็นใคร พวกเขาก็ดีใจที่มีผู้อพยพเป็นถึงองค์หญิงต่างแคว้นเดินทางมาด้วย แตกต่างจากองค์หญิงอีกคนหนึ่งที่รู้สึกไม่พอใจทันทีที่เห็น ไม่รู้ว่าด้วยสาเหตุใด หรือว่าจะเป็นแววตาขององค์ชายแดนหนาวผู้นั้นที่เอาแต่มององค์หญิงผู้นั้นตลอดเวลา


เหอะ! นี่คงสนใจองค์หญิงผู้นั้นสินะ ถึงได้มองเมินนางถึงขนาดนี้


“ท่านแม่ขอรับ”เจียวเมิ่งสะกิดนางเบาๆ แววตาที่ไม่พอใจจึงถูกส่งไปให้ยังจ้าวอสูรสายพฤกษาตัวน้อย


“เจ้ามีอะไรงั้นหรือ?”


“เอ่อ...ข้าสัมผัสได้ถึง..”มันไม่กล้าที่จะเอ่ยประโยคอะไรต่อเมือนผู้ที่มันเรียกว่าท่านแม่ไม่สนใจมัน


ใบหน้าเล็กมีความเศร้าใจอย่างเห็นได้ชัด


“ทำไมนางถึงได้มาอยู่ที่นี่นะ”นางพึมพำ


“ท่านแม่ขอรับ”


“....”ไร้คำตอบหรือปฏิกิริยาตอบโต้ คนที่ตั้งใจจะบอกจึงได้เงียบเสียงไป


ก็ในเมื่อท่านแม่ของเขาแสดงความไม่พอใจขนาดนี้ เขาอยู่ด้วยมาตั้งหลายปีก็ต้องรู้ว่าจะหลบเช่นไหร่ แต่ทว่ากลิ่นมังกรที่เจือจางแบบนี้ ทำไมถึงรู้สึกว่าเคยสัมผัสจากผู้ใดกันนะ


เจียวเมิ่งคิด ก่อนจะเดินไปด้านหลังร่างบอบบางแล้ว


ก็หายตัวไปอย่างที่เคยเป็น เพื่อกลับไปอาศัยร่างกายของท่านแม่ของเขาอยู่ ในขณะที่องค์หญิงน้อยผู้ไม่เคยอารมณ์เสียมากมายขนาดนี้ก็เอาแต่นั่งบ่นพึมพำคนเดียว จนถึงเวลาที่ขบวนอพยพกำลังเดินทางนั่นแหละ องค์ชายรองจึงมาสะกิดให้นางเตรียมตัวเดินทาง


“พี่รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่”องค์ชายรองเอ่ย


“น้องก็รู้สึกไม่ค่อยดีเพคะ”นางพูดบ้าง


ก็จะให้นางรู้ดีได้อย่างไรในเมื่อเป้าหมายของนางกำลังมององค์หญิงจากแคว้นเฟิ่งผู้นั้นตลอดทั้งเส้นทางเลยก็ว่าได้


องค์ชายรองมองตามสายตาผู้เป็นน้องสาวแล้วก็ได้แต่เลิกคิ้ว เพราะเพิ่งจะเคยเห็นองค์หญิงน้อยสนใจผู้อื่นมากๆมายขนาดนี้เป็นครั้งแรก


“องค์หญิงรั่วซี ยอดหญิงแคว้นเฟิ่ง เจ้าอยากจะผูกมิตรกับนางหรือ?”


เหอะ!ย่ามันเถอะ พี่รองดูยังไงว่านางอยากจะผูกมิตรด้วย สตรีงามเช่นนั้นนางเจอมานักต่อนักแล้ว ล้วนแล้วแต่วางท่าเขินอายยามบุรุษเข้าหา และที่มาในขบวนนี้เป้าหมายคงจะเช่นเดียวกับนาง!


“โอ๊ย!”เสียงร้องเบาๆขององค์หญิงรั่วซีนั้น ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆชะงัก และดูเหมือนคนที่อยู่ใกล้สุดอย่างองค์ชายแดนหนาวจะเป็นผู้เข้าไปประคองช่วยเหลือ


“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?”


“เปิ่นกงไม่เป็นอะไร”นางบอกด้วยวางตัวเป็นสตรีงาม


แม่มันเถอะ!ช่างน่าขัดตาขัดใจยิ่งนัก เหตุใดทุกคนดูจะสนใจกับแค่การหกล้มเล็กน้อยนั่นด้วย


“ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยเหลือ”นางยิ้ม ใบหน้านวลดูสว่างไสวและงดงามจนคนที่แอบมองต้องหันหน้าหลบ หรือนางจะมีคู่แข่งเข้าเสียแล้ว  ซือซิงเอ่ย!


....(ต่อ)....


เสียงพูดขององค์หญิงรั่วซีทำให้คนที่ร่วมขบวนรู้สึกผ่อนคลาย เพราะนางนั้นคอยช่วยเหลือคนนั้นทีคนนี้ที ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่องค์หญิงน้อยไม่เคยมีเริ่มทำให้บรรดาองค์ชายผู้เป็นพี่ชายไม่สนใจนาง


ให้ตายสิ! เดินทางร่วมกันมาเกือบ 3 วัน แต่นางเหมือนเป็นคนไร้ตัวตนภายใต้ผ้าคลุมหน้าเก่าๆเนี่ยนะ


องค์ชายแดนหนาวผู้นั้นไม่สนใจนางยังพอให้อภัย แต่บรรดาพี่ชายของนางนี่สิ


“ท่านแม่ขอรับ”เจียวเมิ่งที่นั่งอยู่ใกล้ๆพูดเสียงอ่อย เมื่อเห็นว่าท่านแม่ของเขาหลายวันมานี้ซึมและหงุดหงิดไปมากกว่าที่เป็น แต่ก็น่าแปลกใจด้วยที่นางเลือกเก็บอาการ


“หมั่นโถวไหมขอรับ?”มือเล็กยื่นหมั่นโถวลูกหนึ่งให้ด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย


หมิงซือซิงหันไปมองร่างเล็กของผู้เป็นลูกชายนอกสายเลือดก็ได้แต่ถอนหายใจ


“ก็มีแต่เจ้านี่แหละเจียวเมิ่งที่ยังคอยอยู่กับข้า”นางเอื้อมมือไปหยิบหมั่นโถวมาถือเอาไว้ในมือ ขณะที่แบ่งมันออกเป็น 2 ชิ้นให้เจียวเมิ่งชิ้นหนึ่งและนางชิ้นหนึ่ง


“ทางข้างหน้ายังอีกไกล ต้องใช่แรง เจ้าครึ่งหนึ่งข้าครึ่งหนึ่งก็แล้วกัน”นางยื่นให้ ขณะที่จ้าวอสูรสายพฤกษาตัวเล็กก็หน้าหงอยลงไป


“อ้าว! ไม่เอาหรือไง”


“เอาขอรับ แต่ข้านึกว่าท่านแม่จะให้ข้าหมดทั้งชิ้น”


เวรกรรม! แล้วมันจะหวังดียื่นให้นางทำไมเนี่ย นางคิดแล้วก็ได้แต่ขำในใจ


“เอาๆ ข้าให้เจ้าก็ได้”นางพูดพร้อมกับยื่นครึ่งที่แบ่งมาคืนเจ้าอสูรน้อยไป


“หลายวันมานี้ ดูท่านแม่อารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะขอรับ”


“มีเรื่องขัดใจนิดหน่อยนะ”นางตอบกลับเสียงเรียบ คิดแล้วก็ออกจะแค้นนิดๆที่ทำอะไรไม่ค่อยได้


“เรื่ององค์หญิงผู้นั้นหรือขอรับ”เจียวเมิ่งเหมือนจะเข้าใจสายตาที่ท่านแม่ของเขามองไป แม้จะรู้สึกแปลกใจที่ท่านแม่ไม่พอใจองค์หญิงผู้ที่ดูไม่มีผิดภัยผู้นั้นก็ตามที


“นางทำให้ข้าไม่มีตัวตนในสายตาของคนอื่น”


โดยเฉพาะจากองค์ชายแดนหนาวผู้นั้น ที่เฝ้ามองดูนางไม่ห่างตัว คงจะหลงเสน่ห์องค์หญิงผู้ใสซื่อเข้าแล้วสินะ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยก็แบบนี้แหละ


นางคิดโดยอาจจะลืมไปว่านางเองเมื่อก่อนนั้นก็ไม่ได้ต่างกัน สตรีงดงามและอ่อนหวานนางก็พร้อมจะวิ่งเข้าใส่ไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว แต่เพราะเวลาผ่านไป ความรู้สึกก็เริ่มห่างหายไปด้วยเช่นกัน


“ก็ดีแล้วนี่ขอรับ ไม่มีใครสนใจก็ไม่มีใครสงสัยว่าองค์หญิงอยู่ในขบวนนี้ด้วย”


“งั้นหรือ?”นางเลิกคิ้ว


ที่จริงเจียวเมิ่งก็พูดถูก หรือนี่จะเป็นความคิดของบรรดาพี่ชายของนางกันนะ แต่ก็ไม่น่าจะลึกซึ้งอะไรได้ขนาดนี้ นางคงจะเข้าข้างตัวเองไปเอง


“แล้วหลายวันมานี้ เจ้ามีอะไรจะบอกกับข้างั้นหรือ?”


“อ่อ...ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นมังกรที่เจือจางนะขอรับ”


“กลิ่นมังกรที่เจือจาง?”นางเลิกคิ้วสูงไม่เข้าใจ


“ใช่ขอรับ ข้าเคยดูดกลืนพลังมังกรมาก่อน ข้าย่อมสัมผัสได้ กลิ่นมังกรเจือจางเช่นนี้คงเป็นลูกมังกรที่ยังไม่ทันฝักออกมาจากไข่แน่ขอรับ”


“เจ้าได้กลิ่นที่ไหนหรือ?”


“ตลอดเส้นทางขอรับ น่าจะมีใครนำไข่มังกรติดตามมากับขบวนด้วย”เจียวเมิ่งกล่าวเสียงจริงจัง คนที่รับฟังถึงกับหน้าถอดสี


หากมีมนุษย์ที่สามารถอยู่กับไข่มังกรได้ ต้องเป็นมนุษย์ที่มีพลังคุ้มกายสูงมาก เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว ไข่มังกรจะดึงดูดเอาพลังกายจากมนุษย์ผู้นั้นและอนาคตอาจจะตายได้เลยทีเดียว


“เจ้าพาข้าไปหาไข่มังกรนั้นได้หรือไม่?”นางเอ่ยบอก


“ท่านแม่จะเอาไข่นั่นมาทำไมขอรับ”เจียวเมิ่งถามเสียงใส สายตาจ้องจับผิด


นี่มันคงไม่คิดว่านางจะเอาไข่มังกรมากินแทนหมั่นโถวหรอกนะ? นางคิดแล้วก็อยากจะกุมขมับ อย่างน้อยเลี้ยงมังกรเอาไว้สู้กับมังกรย่อมดีกว่าอยู่แล้ว นางจะใช้วิชามารที่สืบทอดกันมาแต่โบราณทำให้ไข่มังกรตนนั้นกลายเป็นมังกรที่โตเต็มวัยให้ได้ภายในสามเดือน เพื่อเอาไว้ต่อกรกับเจ้ามังกรดำผู้นั้น คอยดูเถอะ!


แต่ก่อนที่จะคาดหวังอะไร? นางจำเป็นต้องเจอกับไข่มังกรตนนั้นเสียก่อน


“ข้าจะเอามาเลี้ยงไว้เป็นน้องของเจ้ายังไงล่ะ”


“จริงหรือขอรับท่านแม่”แววตาฉายแววตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด


“อืม”


“เย้ๆ ข้าจะมีน้องแล้วๆ ขอน้องผู้หญิงนะขอรับ”เจียวเมิ่งยิ้มร่า


“ก็เอาสิ!”นางบอก


แต่มังกรเลือกเพศเอง นางจะไปสามารถระบุเพศมังกรได้เช่นไรกัน จะหญิงจะชายนางก็เอาหมดแหละ ขอแค่มีอาวุธมาเพิ่มเพื่อป้องกันหัวใจสดๆของตัวเองก็พอแล้วล่ะ แล้วอีกอย่างน่ะ ไอ้เจ้ามังกรดำตนนั้นมันวางมาดเหิมเกริ่มกับนางเกินไปแล้ว ทำให้นางต้องกลายมาเป็นองค์หญิงตกอับ ไม่มีใครเหลียวแล และอีกอย่างนะ....หลังจบสงครามระหว่างนางกับเจ้ามังกรดำตนนั้น นางจะรวบหัวรวบหางไอ้เจ้าองค์ชายแดนหนาวผู้นั้นให้ไม่สามารถเงยหน้าไปมองสตรีใดอีกแน่นอน


นางสัญญา!


....


อิอิ นานๆทีอัพ อย่าว่าโบว์น่า โบว์งานยุ่ง อยากเขียนแต่พอถึงห้องก็หลับปางตาย เห้อ! แต่ซือซิงก็คือซือซิง นางหรอจะยอมแพ้ และก็เปิดตัวองค์หญิงรั่วซีนะเจ้าค่ะ นางจะมาแบบไหนดีน่า และซือซิงเราจะทำยังไงต้องคอยดู โน๊ะๆๆๆ

09/07/2017


คู่แข่งหรอ อิอิ ก็ว่ากันปายยยย

08/07/2017


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #1379 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 17:47
    ไม่ชอบยัยรั่วซีด้วยคน
    #1379
    0
  2. #1348 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 01:16
    ขอบคุณค่ะ
    #1348
    0
  3. #1340 jirarat2287 (@jirarat2287) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:52
    ถึงกับรวบหัวรวบหางเลยหรอลูกกก เอาเลยค่ะคุณแม่เชียร์^^
    #1340
    0
  4. #1339 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 16:50
    ไม่คิดจะจีบองค์หญิงบ้างเหรอท่านแม่ทัพ ??

    ปล. เม็ดเหงื่อ/เมื่อผู้ที่../หลบเช่นไร/ให้นางรู้ (สึก) ดี/มากมายขนาดนี้/ซือซิงเอ๋ย/ต้องใช้แรง/ไม่มีพิษภัย/ไม่ทันฟัก/เหิมเกริม
    #1339
    0
  5. #1338 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 19:08
    คงเส้นคงวา หื่นตลอดกาล ลืมเรื่องเคยเป็นแม่ทัพไปแล้วสินะ555
    #1338
    0
  6. #1337 ริรินย่า (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 07:50
    สนุกมากเลยคะ นางนี่คาแรกเตอร์ไม่เปลี่ยนแปลง 555
    #1337
    0
  7. #1336 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 22:48
    นี่ก็จะรวบหัวรวลหางเขาอย่างเดียวเลย มันไม่งามนะเออ ฮ่าๆๆๆ
    #1336
    0
  8. #1335 MissShindo (@shindochan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 16:10
    รอปูเสื่อเลยค่าา
    ในที่สุดก็ปลุกความเป็นญ ในตัวแม่ทัพได้ ถึงแม้จะบ้าๆบอๆไปหน่อยก็ให้อภัยได้ ชอบนางงง
    #1335
    0
  9. #1334 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:04
    รู้สึกว่านางจะมีความเป็นผู้หญิงเยอะขึ้นเลยนะ
    #1334
    0
  10. #1333 บัวดอกนั้น (@9877425) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 14:33
    สนุกมากค่าาา อ่านไปยิ้มไป 5555
    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #1333
    0
  11. #1332 TheGulico (@jeejeeyummy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 14:06
    ขอบคุณมากค่า
    #1332
    0
  12. #1331 SuperNova (@changemoo) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:19
    น่าะเป็นแผนไม่ใก้ใครสนใจนางเอก ฮิฮิ ขอให้เป็นแบบนั้น น่าร้ากก
    #1331
    0
  13. #1330 amporn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 12:56
    ขอบคุณค่ะ
    #1330
    0
  14. #1327 ★ω★_M (@takam07554) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    จัดการเลยนอกใจจจจจจจจ
    #1327
    0
  15. วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 12:09
    ขอบคุณครับ
    #1326
    0
  16. #1325 werchu (@werchu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 11:34
    จับองค์ชายแดนหนาวววให้อยู่เลยเจ้าค่ะ!
    #1325
    0
  17. #1324 อันฝ้าย (@unfaii) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:22
    ค้างมากฮื่อ
    รอมานาน
    #1324
    0
  18. #1323 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:21
    สรุปท่านแม่ทัพผู้(เคย)มาดแมนแสนจะแม้นแมนแค่หงุดหงิดที่ผู้ชายไม่สนใจ ตอนจะพลีกายให้มังกรมังกรก็ไม่เอา พอเต๊าะองค์ชายองค์ชายก็เมินอีก วงวารนาง555
    #1323
    0
  19. #1322 Diarism (@paweepiww) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:06
    ใครจะมาสู้ท่านแม่ทัพเราได้ เป็นมาหมดทั้งหญิงชาย โฮะๆ
    #1322
    0
  20. #1320 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 06:57
    คู่แข่งจะมาแรงไปนะ
    #1320
    0
  21. #1319 patchyta (@patchyta) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:15
    รั่วซีนี่มังกรปลอมตัวมารึเปล่านะ//ก็ว่าปายยยย
    #1319
    0
  22. #1318 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 22:37
    สงสารท่านแม่ทัพนะ สุดท้ายก็ยังปรับตัสกับการเป็นหญิงไม่ได้
    #1318
    0
  23. #1316 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    มังกรดำ น่าสนใจกว่าอีก
    #1316
    0
  24. #1314 Alice zerenight (@franzissa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 17:03
    สงสัยนะว่ายัยรั่วซีนี่แอ๊บแบ๊วสตอเบอแหล....รู้สึกอยากเปลื่ยนพระเอกชอบกล
    #1314
    0
  25. #1313 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 17:02
    รอตอนสติหลุดแล้วความแมนออกจ้าาา อยากเห็น
    #1313
    0