หลังม่าน l Behide the scenes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 100,434 Views

  • 985 Comments

  • 6,142 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,077

    Overall
    100,434

ตอนที่ 18 : l ฉากสิบแปด l Pat | talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    13 ก.ย. 59

หลังม่าน l Behide the scenes


l ฉากสิบแปด l
Pat l talk



อะไรจะดีไปกว่าการก้าวหน้าความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารัก

แม่ง...ฟินเฟร่ออ ดูปากณภัทรนะคะ ฟิน เฟร่ออออ


ผมนอนมองหน้าปารกุลที่หลับเป็นตายมาหนึ่งวันเต็มๆ และไม่มีทีท่าว่าจะลุก เอามือไปอังจมูกเป็นครั้งคราวให้ตัวเองแน่ใจว่าปราณมันแค่หลับจริงๆ ไม่ได้ตาย ตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เคยมีโอกาสได้ใกล้ชิดขนาดนี้ กิจวัตรประจำวันมันแปลกๆ ช่วงทำงานก็ทำจนไม่ได้นอน ช่วงที่นอนก็นอนเหมือนชีวิตนี้จะไม่ได้นอนอีก

เสียงท้องร้องโครกครากย้ำเตือนอีกครั้งว่านับตั้งแต่เย็นวานจนถึงสายๆ วันนี้ผมยังไม่มีอะไรลงท้องเลยสักนิด อาการเหนื่อยล้าจากที่พักผ่อนน้อยเพราะต้องเฝ้าไอ้ปราณทุกคืนยังมีอยู่ แต่ไม่สู้ความหิว ผมกอดปารกุลไว้ในอ้อมแขน อันที่จริงตอนนอนก็แทบจะนอนแยกคนละฝั่งเตียง หลังจากเจ้าของห้องเขินอายตัวแดงที่ถูกสัมผัสเรือนร่างที่ไม่เคยให้ชายใดแตะต้องมาก่อนในชีวิตผมก็ถูกสั่งห้ามข้ามเขตแดนที่เอาหมอนข้างมาเป็นเกราะกำบังหนึ่งคืนทั้งที่ก่อนหน้านี้ปราณก็ใช่ว่าหวงตัวเท่านี้เสียเมื่อไหร่

จะตีความอะไรได้นอกจากเขินจนไม่สู้หน้า เอาจริงๆ ผมก็เขินนะ แต่ชอบว่ะ

จูบหัวไหล่ของคนหลับสนิทเบาๆ ปราณใส่เสื้อบาสตัวหลวมโครกเข้านอน หัวไหล่มันเปลือยเปล่า ขาว น่าฟัดที่สุด แต่เสียงท้องร้องเป็นครั้งที่สามทำให้ต้องลุกมาหาของรองท้องก่อนจะดังจนปลุกคนข้างๆ เข้าให้ ไอ้ปราณเหนื่อยมาหลายวัน ผมอยากให้พัก และวันนี้สัญญาว่าจะทำตัวเป็นคนดีของมันอีกหนึ่งวันโดยการไม่ทำให้ห้องเลอะเทอะ และเก็บแก้วชามที่ตัวเองกินล้างให้สะอาดเอี่ยมอ่อง อาบน้ำสระผมให้เรียบร้อยแล้วค่อยซื้ออะไรมาให้มันกินตอนบ่ายๆ เย็นๆ หลังจากเจ้าของห้องพักผ่อนจนเพียงพอ



“พี่ภัทร แม่บ่นใหญ่แล้ว”

เที่ยงวัน ขณะที่ผมแวะกลับมาที่ห้อง นปภาที่นั่งรื้อเสื้อผ้าในตู้มาใส่กระเป๋าก็พูดเตือน ผมรู้ว่าเพราะอะไร แหงล่ะ เดือนนี้ทั้งเดือนผมไม่ได้กลับบ้านเลย ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ปราณไม่กลับ ผมก็เลยไม่กลับด้วย โอเค ถูกตรงที่ว่าต่อให้เรากลับบ้านเหมือนกันแต่ใช่ว่าจะเจอหน้าหรือพูดคุยกันได้ แต่จากห้องผมที่ส่องไปเห็นห้องนอนมันก็ทำให้การกลับบ้านไม่ใช่เรื่องที่น่าเบื่อนัก พอทนฟังเสียงก่นด่าของพ่อแม่ที่มีต่อข้างบ้านได้ ต่อให้ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจว่านอกจากที่เราทำธุรกิจประเภทเดียวกัน เติบโตมาในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน และสลับกันขึ้นอันดับบริษัทยอดเยี่ยมในแต่ละปีจะทำให้บ้านสองหลังเกลียดกันมากขนาดนี้ได้ตรงไหนก็ตาม


“วันนี้ภาจะกลับบ้าน พี่ภัทรเองก็น่าจะกลับด้วย แม่รู้แล้วนะว่าสอบเสร็จไปบ้างแล้ว”

“เก็บคะแนนนิดๆ หน่อยๆเอง อีกอย่างธีสิสพี่ยังไม่เรียบร้อยดีเลย”

“ไปคุยกับแม่เองเลย”

“ภา ช่วยหน่อยดิ ไอ้ปราณมันเพิ่งส่งงาน พี่ว่ามันต้องพักก่อน”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่ภัทร”

“จะให้พี่ทิ้งมันได้ไง ตอนนี้ก็ตายเป็นศพแล้ว ถ้าไม่สบายขึ้นมา...”

“พี่ภัทร พี่ปราณไม่ได้อยู่หอปีแรก แล้วเขาก็ผ่านเรื่องแบบนี้มาทุกเทอม นึกห่วงบ้าอะไรขึ้นมาตอนนี้”

มันเหมือนกันเสียที่ไหน เมื่อก่อนน่ะเป็นแค่เพื่อน อีกทั้งผมยังไม่เคยรู้ด้วยว่าสายงานไอ้ปราณจะเหนื่อยขนาดนี้ ปีนี้รู้ลึก รู้จริงจะให้ปล่อยมันไว้คนเดียวทำได้เสียที่ไหนกัน


“ภาา”

“ไม่ต้องมาทำเสียงอ่อนเลย ภาช่วยพี่ภัทรมาหลายสัปดาห์แล้ว กลับไปค้างที่บ้านสักคืนแล้วค่อยกลับมาก็ได้ ภาก็เหลือสอบอีกสองตัว อย่าให้แม่ต้องมาลากพี่ภัทรกลับบ้านเลย เดี๋ยวเจอพี่ปราณแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่”

จะมีสักกี่เหตุผลที่ทำให้ณภัทรยอมจำนนได้
นอกเสียจากปกป้องปารกุลจากคุณนายแม่





“ก็กลับไปดิ”

ช่วงบ่ายแก่ๆ ของวันเดียวกันผมซื้อข้าวหมูกระเทียมง่ายๆ จากร้านอาหารตามสั่งใต้หอขึ้นมาให้ปารกุล มันตื่นมาล้างหน้าแปรงฟัน พอได้กลิ่นอาหารหอมฉุยก็เดินออกมาก่อนจะได้อาบน้ำ ปราณแม่งโคตรโทรม โทรมแบบไม่เหลือเค้าอปป้าปารกุลให้สาวๆ กรี๊ดได้อีก ผมถ่ายข้าวใส่จาน เอาช้อนส้อมมาบริการถึงที่โดยที่เจ้าของห้องเพียงแค่นั่งและตักอาหารเข้าปากท่าทางเอร็ดอร่อย


“ร้านไหนวะ”

“ป้าแก้ว”

“เออ วันนี้อร่อย หมูเยอะด้วย”

“กูสั่งพิเศษหมูมาให้ ไข่ดาวอยู่ใต้ข้าวนะ กูเทแล้วมันไหลลงไปกองข้างล่าง”

ของตัวเองกินเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนปราณจะตื่น มันพยักหน้า ผงกหัวขอบคุณเมื่อผมเทน้ำใส่แก้วให้

“ภัทร ทำอะไรผิดมาหรือเปล่า ทำไมดีแปลกๆ”

“อะไร ก็กูเป็นคนดีจากเนื้อแท้” จริงๆ แล้วได้ยินมาว่ากระเทียมเพิ่มสมรรถภาพทางเพศ ไข่ก็ด้วย เลยจัดให้คนรักเต็มดอก เกิดมันนึกคึกขึ้นมาผมจะได้จัดการปราบเซียนอีกสักรอบ ยังไม่กล้างอแงขอซ้ำ เห็นท่าทางอิดโรยแล้วรู้สึกผิดขึ้นนิดหน่อย

“แล้วกลับเมื่อไหร่”

“เย็นนี้แหละ ภาไปซื้อรองเท้ากับเพื่อนเสร็จแล้วค่อยไป พรุ่งนี้เย็นก็กลับมาละ มึงทนคิดถึงกูไหวแน่นะ”

“ไปนานๆ ก็ได้”

“จริงรึ”

“เออ”

“มึงต้องตอบว่าจริงซิ สิ กูจะได้ร้องเพลงต่อได้”

“เพลงรุ่นแม่”

“จูบเย้ยจันทร์หรือจะสู้จับเย้ยจันทร์ ขอสัมผัสได้ไหมจ๊ะ”

“หุบปากไป จะกินข้าว” คนบ้าอะไรเขินแล้วด่าตลอด ผมหัวเราะ เห็นคิ้วขมวดๆ ของอีกฝ่ายแล้วก็มองเพลินตาดี ทำนิ้วเป็นปูไต่ไปสะกิดปลายนิ้วอีกฝ่าย ไอ้ปราณก็ยกขึ้นมาจับทั้งช้อนทั้งส้อม ทั้งๆ ที่เมื่อกี้ยังกินข้าวด้วยช้อนมือเดียวอยู่เลย

“ไม่เล่นกับภัทรเลยอะปราณ”

“อย่าเยอะ กูเหนื่อย”

“เมื่อยหรือเปล่า นอนไปตั้งเยอะ”

“เออ” คนตอบโคลงหัวไปมา ผมเลยลุกไปนวดมันจากด้านหลัง ปารกุลกินข้าวต่อ คราวนี้ไม่บ่นแล้ว เหมือนกับผมที่หยุดกวนประสาทมันไปเหมือนกัน

“เส้นมึงตึงมาก”

“ไม่ยักรู้ว่านวดเป็น”

“ก่อนอาม่าเสียกูก็เคยนวดให้แกอยู่นะ”

“บ้านมึงนี่แปลก” ปารกุลทัก ผมเลิกคิ้วขึ้นแต่ยังนวดต่อ “เรียกอาม่า แต่ก็เรียกพ่อเรียกแม่ จะจีนก็จีนไม่สุด”

“อย่าคิดว่ากูลูกครึ่งคนครึ่งเทวดาอย่างเดียวดิ มีเสี้ยวจีนด้วย จริงๆ แล้วพ่อกูน่ะจีนแรงนะ แต่เจอแม่กลบหมด แม่ไม่อยากให้เรียกป๊า เรียกม้า เขาว่าอยู่ไทย เป็นคนไทยก็อยากให้เรียกกันเหมือนคนไทย”

“แม่ไทยแท้เลยปะ”

“อืม” ผมว่า ยังกดนิ้วหัวแม่มือไปตามเส้นเรื่อยๆ ไอ้ปราณกินอิ่มแล้ว แต่ก็ยังนั่งนิ่งไม่ลุกไปไหน “อาบน้ำไหมปราณ จะได้สบายตัว”

“อ่าฮะ เดี๋ยวมึงเอากุญแจหลังตู้เย็นไปเลยก็ได้นะ ยังอยากนอนต่ออยู่เลยว่ะ”

ผมพยักหน้าเข้าใจ โน้มตัวลงมากอดมันที่นั่งอยู่จากด้านหลัง กอดทั้งเก้าอี้ทั้งตัว เกยคางบนบ่า ปราณเองก็ดูสบายมากพอที่จะเอนหัวมาซบกับบ่าของผม

“อาบด้วยกันไหมปราณ”

“ตลกละ”

“เดี๋ยวถูหลังให้”

“ทะลึ่งน่ะสิ”

“ไม่ทำอะไรเลย รอบเดียว สัญญา”

ปารกุลหัวเราะ ผมจับแขนมันยก มุดหัวเข้าไปช้อนตัวอีกฝ่ายให้พลิกขึ้นพาดบ่า ไอ้ปราณโวยวายทุบหลังผม หนักชะมัด แต่ไม่เกินจะทนไหว

“บอกว่าไม่ทำ แล้วรอบเดียวของมึงคืออะไรวะ”

ผมหัวเราะ ย่อตัวแล้วขังปารกุลกับตัวเองไว้ในห้องน้ำ หลังจากวางลงแล้วก็เท้ามือลงบนกำแพง กักเป็นกรงเล็กๆ ไม่ให้เจ้าของห้องขยับหนี เราสบตากัน มีรอยยิ้มซ่อนไว้ที่มุมปาก วาววับ เขินอาย แต่ก็ท้าทายในที

“จูบนะ”

ไม่มีเสียงปฏิเสธ นั่นแปลว่าปราณของผมสมยอมด้วยความเต็มใจ




“งานหนักมากเลยเหรอตาภัทร”

มื้อเย็นของบ้านอยู่กันพร้อมหน้าในรอบ... ผมว่าผมควรเลิกนับแล้วว่ามันในรอบกี่เดือน พ่อ แม่ ผม และภา กับกับข้าวที่เป็นเมนูของโปรดเต็มโต๊ะ ข้าวตักพูนจานจนลำบากใจถ้าจะกินจนหมด เห็นชัดว่าพ่อกับแม่ดีใจแค่ไหนที่ผมกลับมาเจอหน้าหลังจากห่างหายไปเป็นเวลานาน


“ภายังกลับมาบ้าง แม่ไม่เห็นภัทรมาเลย”

“ก็ยุ่งแหละครับ ปีสี่”

“นั่นสินะ ดูสิ โทรมเหลือเกิน ใต้ตาหรือหมีแพนด้า ไม่ไหวเลยค่ะลูก”

“โธ่ แม่ ก็ธรรมดาของผู้ชาย” ผู้ชายที่นั่งเฝ้าผู้ชายทำงานจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนน่ะครับ ประโยคหลังอุบอิบไว้ในใจ แม้แต่ภาก็แปลกใจกับสภาพของผมเหมือนกัน

“ภาเตือนพี่ภัทรแล้วนะแม่ว่าอย่านอนดึก”

“โหมอ่านหนังสือดึกล่ะสิ”

“ใช่เหรอ” นปภาถามเสียงสูง เหลือบมองผมด้วยสายตาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จะบ่นว่ามัวแต่ไปกวนปราณก็ไม่ได้ ขืนผู้ใหญ่รู้ได้ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ กันทั้งสองคนพี่น้องแน่

“นี่ล่ะนะ ไม่รู้จักหาคนดูแล หาเองทั้งทีก็หาดีๆ ไม่ได้ จะเรียนจบแล้วยังไม่มีมาแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จักเลย ต่อไปทำงานทำการแล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปหาเมีย ตาภัทร”

“ไม่ต้องหาก็ได้นี่ครับ ผมก็มีภาดูแล”

“ลูกสาวน่ะภัทร เดี๋ยวก็ตบแต่งออกบ้านไป เราต่างหากที่ต้องอยู่ที่นี่ ต้องหาศรีภรรยามาคอยปรนนิบัตร จะว่าไปแล้วเมื่อวันก่อนแม่ไปงานบุญที่วัด เจอป้าดวง ยังจำป้าดวงได้ไหมภัทร”

ผมตักเลือดในต้มข่าไก่ใส่จาน พยักหน้าหงึกหงักตามคำบอกเล่าของมารดา “แล้วจำน้องพันช์ได้ไหม ที่มาเล่นกับภาทุกเสาร์อาทิตย์เลยน่ะ”

“จำได้ครับ ตอนมัธยมเรียนพิเศษที่เดียวกัน”

“ตอนนี้โตเป็นสาวเชียวนะภัทร ไปเรียนอยู่เชียงใหม่เสียนาน กิริยานอบน้อมอ่อนหวาน แม่เห็นแล้วปลื้มแทนป้าดวง”

“ครับ” นปภาเตะผมใต้โต๊ะ พอเงยหน้าขึ้นมองเห็นแววตาอิ่มเอมใจของแม่แล้วก็เลิกคิ้วงงๆ “แล้วไงครับแม่”

“แม่ไม่รู้ว่าภัทรจะกลับบ้านวันนี้ ถ้ารู้จะชวนป้าดวงกับน้องพันช์มาทานข้าวด้วยกันเสียหน่อย จะได้รำลึกความหลัง”

“รำลึกอะไรแม่ ผมกับพันช์ไม่ได้สนิทกัน”

“ก็จะได้สนิทนี่ไงจ๊ะ”

ผมเหลือบตามองพ่อ เขาไหวไหล่ไม่แสดงความเห็น เรื่องหาสะใภ้ให้ลูกชายถือเป็นเรื่องปกติของครอบครัวคนจีน โอเค พ่อผมมีเชื้อจีน แต่ข้ามผ่านเรื่องนั้นได้ด้วยการแต่งงานกับแม่ที่เป็นคนไทยได้แล้วไม่ใช่เหรอวะ จะมาย้อนประเพณีอะไรกันรุ่นผมกัน

“ที่พูดๆ มา จะจับคลุมถุงชนปะ”

“พูดอะไรแบบนั้น ภัทรเองก็ไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ แม่ก็อยากให้ลองคุยกับน้องเขาดู ไม่ใช่น้องนี่เนอะ แก่เดือนกันใช่ไหม”

“แม่ นี่มันยุคไหนแล้ว อย่าบ้าน่า”

“บ้าอะไรกัน” คุณนายหัวเราะคิกคัก มีความสุขเสียเต็มประดา “น้องพันช์น่ารักมากนะภัทร คอยดูเถอะ เจอตัวจริงแล้วจะมาแง้วๆ ให้แม่ไปสู่ขอให้ อีกอย่าง พอพูดถึงภัทรแล้วน้องเขาดูสนอกสนใจเราอยู่แล้วด้วยน้า แม่ก็ยังไม่รีบร้อนให้แต่งนี่คะ ค่อยๆ ศึกษาดูใจกันก่อนก็ได้”

ผมเหลือบตามองภา น้องสาวตัวดียิ้มแหย ผายมือปฏิเสธแผนการหลอกล่อให้ผมกลับบ้านเพื่อให้แม่พูดเรื่องคบหาดูใจกับลูกสาวเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกัน

“แม่ เรื่องนี้ผมว่าอย่าเพิ่งรีบเลยดีไหม ภัทรยังไม่เบญจเพสเลยนะ ถ้าตอนนั้นยังไม่มีแฟนค่อยมาพูดกันเรื่องนี้อีกทีดีกว่า”

“แม่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ ตอนนี้ก็คบหาเป็นเพื่อนกันไปก่อน สักสองสามปีค่อยแต่งก็ไม่เสียหาย”

เลือดจากต้มข่าไก่แสนอร่อยถูกตักใส่จานโดยสตรีผู้เป็นมารดา ผมมองไอ้ก้อนสีน้ำตาลบนข้าวแล้วอยากจะกรีดร้อง
แม่พูดงี้ควักหัวใจผมมาต้มกินเลยดีกว่าครับ





“แต่ภาว่าก็ดีนะ”

ผมกลับขึ้นมาบนห้องหลังจบมื้อเย็นของบ้านด้วยท่าทีกระอักกระอ่วน ลากนปภาเข้ามาด้วยกัน เด็กสาวนอนเล่นบนเตียง เขย่าลูกแก้วจุน้ำแล้วรอให้ละอองกลิตเตอร์ด้านในร่วงลงตามแรงโน้มถ่วงช้าๆ นอนมองด้วยทีท่าไม่ทุกข์ร้อน ขณะที่ผมแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ หมุนตัวไปมา ในหัวคิดสะระตะแต่ไม่อาจเรียงออกมาเป็นคำพูดได้


“อย่างน้อยผู้หญิงที่แม่หาให้ก็ดีกว่าที่พี่ภัทรเคยหามาเองตลอดชีวิตแน่นอนอะ”

“ตลกปะภา”

“ตลกอะไร ภาพูดจริง”

“แต่ไม่ได้เว้ย พี่มีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

“ถามจริง? ใคร อย่าบอกนะว่านังแน็ตน่ะ”

“ดูจงเกลียดจงชังจริง”

“มีแต่พวกผู้ชายเท่านั้นแหละที่ชอบผู้หญิงแบบนี้ อย่าให้พูดเลยเดี๋ยวหาว่าอิจฉา” ภาตัดบท แต่ยังไม่เลิกตั้งข้อสงสัย ผมลังเลใจว่าจะพูดหรือไม่พูด แต่ถ้าเป็นภาแล้วเรื่องนี้ไม่น่ายากเท่าไหร่ “ใครอะ ภารู้จักไหม”

“รู้จัก”

“เป็นเพื่อนเหรอ แปลกจัง ภาไม่ค่อยเห็นพี่ภัทรคบกับเพื่อนผู้หญิง”

“เออ เพื่อนกันนี่แหละ” ผมยีหัวตัวเอง อยากดึงทึ้งให้หลุดออกมา “จะเรียกว่าเพื่อนกันก็ไม่ถูก ไม่รู้ว่ะ”

“ก็แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่พูดกับแม่บนโต๊ะอาหารล่ะ พี่ภัทรก็เป็นเสียแบบนี้”

“มันพูดไม่ได้”

“นี่ ถ้าไม่พูดก็ทำใจแต่งงานกับพี่พันช์ไปได้เลยนะ แม่ไม่ได้ใจร้ายขนาดไม่รับผู้หญิงคนไหนเลยหรอกพี่ภัทร เขาแค่เป็นห่วงเพราะพี่ภัทรไม่มีแฟนมานานมากแล้วหลังจากถูกนังผู้หญิงคนนั้นหลอกไปตอนมัธยม”

“แฟนพี่เป็นผู้ชายว่ะภา” พูดออกมาหนึ่งดอก เหลืออีกหนึ่งดอกที่ไม่รู้จะเริ่มยังไง นปภาแน่นิ่ง มองผมอย่างไม่เชื่อสายตา 

“พี่ภัทรเป็นเกย์เหรอ”

“ถ้าผู้ชายที่ชอบผู้ชายเรียกแบบนั้นพี่ก็เป็นน่ะแหละ”

“อย่าอำภานะ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ”

“จะอำทำไมวะ เครียดจะแย่อยู่แล้ว”

“งั้นก็บอกแม่ไปเลยว่าชอบผู้ชาย” ปัญหานั้นแค่เริ่มต้น ที่หนักกว่าน่ะคือแฟนผมเป็นใครมากกว่า ถอนหายใจยาว สบตากับน้องสาว เข็นเก้าอี้มาใกล้จนจับหัวเข่าของนปภาไว้ได้ จ้องตากับอีกฝ่าย รวบรวมความกล้าทั้งหมดพูดออกมา

“ภาต้องช่วยพี่นะเว้ย พี่คบกับปราณ”

“โห เดาข้อสอบไม่ถูกแบบนี้บ้าง”

“เฮ้ย” ภาแม่ง “รู้ได้ไง”

“โอ้โห ก็ขลุกอยู่ด้วยกันเสียขนาดนั้น อีกอย่าง ช่วงที่งอนกันอะไรนั่นพี่สองคนก็เล่นใหญ่เกินเบอร์เพื่อนผู้ชายโกรธกันไปหน่อยนะ แต่ภาแค่คิดเล่นๆ ไม่นึกว่าจะเป็นจริงๆ”

เสียงถอนหายใจของสองคนดังพร้อมกัน เราต่างเห็นแล้วว่าปัญหามันอยู่ตรงไหน “เอาไงล่ะทีนี้”

“ไม่รู้ ถ้ารู้จะเครียดขนาดนี้เหรอ”

“พี่ปราณหึงโหดไหมล่ะ ค่อยๆ อธิบายดีไหม ถ้าพี่ปราณรับได้บางทีพี่ภัทรอาจจะแต่งงานบังหน้าเฉยๆ แล้วก็คบพี่ปราณต่อก็ได้”

“ภา เป็นภาทำใจให้แฟนตัวเองแต่งงานกับคนอื่นได้เหรอวะ อีกอย่าปราณหึงแล้วเมินด้วย ไม่ยอมคุยกับพี่ ถึงเวลานั้นจะอธิบายกันยังไงให้เข้าใจ” นึกถึงเรื่องแน็ตที่อีกฝ่ายเดินหนีเอาดื้อๆ มีจิกกัดบ้าง แต่ที่ทำผมเจ็บที่สุดคือไปขลุกอยู่กับไอ้ไวนั่นแหละ โอเค มันเป็นธรรมดาที่คนเราพอเครียดแล้วจะอยู่กับเพื่อน แต่เป็นเพื่อนคนอื่นที่ไม่ใช่ไวยกรณ์ไม่ได้หรือไงก็ไม่รู้

“ทางไหนก็ตายว่ะภา”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ ภาอยากรู้”

“ชอบมานานแล้ว” ผมสารภาพครั้งแรก แต่เริ่มต้นตอนไหนตอบไม่ได้เหมือนกัน “แต่ความรู้สึกมันชัดขึ้นมากเมื่อไม่นานมานี้เอง”

“พี่ภัทรของภา โอย นี่ฉันดูโรมิโอ แอนด์จูเลียตอยู่หรือเปล่า”

“ไม่เอานะภา ตอนจบพี่ไม่อยากตาย แล้วถ้าพี่ตายพี่ไม่คิดว่าไอ้ปราณจะยอมตายตามกันไปด้วยซ้ำ น่าสมเพชกว่าโรมิโออีกกู”

“ยังจะขำอีก” ใครบอกผมขำวะ จริงจังมากต่างหาก สองพี่น้องนั่งท่าเดียวกัน กุมหัวคิดหาทางออก “ทำไงดีวะพี่ภัทร”
ผมถอนใจ โยกหัวตัวเองไปมา ถ้ารู้จะมาขอคำปรึกษาไหมล่ะโว้ย

คบก็ตาย เลิกก็ตาย

ทำไมชีวิตภัทรมันยากขนาดนี้วะเนี่ย 







Tbc...





ปมใหม่มาแล้ววว นิยายไทยชัดๆ ฮืออออ แต่ไม่ต้องห่วง ลูกบ้าของภัทรยังมีอีกเย้ออออ
ปราณเกียมปวดหัวได้เลย! ได้เลย!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #960 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 23:18
    ม่ายยยยนะคุณแม่ คุณแม่อยู่เฉย ๆ ก่อนเลย เดี๋ยวจะมีมาม่า ;—;
    #960
    0
  2. #939 minidays (@katakjaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:59
    สงสารภัทรรรร
    #939
    0
  3. #924 D-Sooo (@D-Sooo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:06
    งานหยาบแล้วโว้ย เอาไงล่ะ
    #924
    0
  4. #892 ploy-p-ploy (@iamprettyployly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:32
    เฮ้อ เนี่ย เซ็งงงง คุนแม่ดูหน้าลูกบ้างนะคะๆๆๆๆ
    #892
    0
  5. #619 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 22:38
    ดราม่าาาาาาาาา
    #619
    0
  6. #573 Quiqoang (@thancha233) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 12:32
    นั้นไง น่านไงงงงงง ปมเรื่องชีวิตคู่มาอีกแล้ว แหมยังเป็นครอบครัวที่พ่อแม่เกลียดอีก เง้อ
    #573
    0
  7. #477 Mune (@uzsy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:41
    อิภัทรเปิดตอนมาได้น่าหมั่นไส้มาก โอ้ยยย 55555
    สองบ้านนี้เค้าจะทะเลาะกันไหมคะ ฮื้ออ
    #477
    0
  8. #370 Monji (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:27
    อ่านเพลินมากกกกก ชอบอ่ะ^^
    #370
    0
  9. #201 justattempt (@thisisallfull) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 15:14
    อ้าว นี่มาถึงตอนล่าสุดแล้วเรอะ!! อ่านเพลินจริงๆ ค่ะ ตามต่อมาจาก #สู่กลางใจ เมื่อวาน เดี๋ยวจะไปตามเรื่องอื่นต่อนะคะ :)
    #201
    0
  10. #200 justattempt (@thisisallfull) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 15:13
    ขอให้ผ่านไปด้วยดี นอกจากทีมปราณ ก็ทีมภานี่ล่ะค่ะ /อ้าว แล้วภัทรล่ะ ถถถ

    ว่าแต่ไม่ใช่ว่าที่เกลียดกันเพราะพ่อสองบ้านเคยคบกันเลยต้องทำเกลียดกลบเกลื่อนหรอกนะคะ พีคไปอีก 55555
    #200
    0
  11. #191 mat0408253324 (@mat0408253324) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 12:22
    แต่งได้ดีค่ะ
    สนุก มีความเรียลของชีวิตดี
    ตัวละครมีความกังวลว่า
    ถ้าคบกันจะมีผลกระทบอะไรตามมา
    ไหนจะเพื่อน พ่อแม่ และสังคม
    เอาใจช่วยนะคะ ขอให้แต่งให้จบ
    ไวไวนะคะ จะรออ่านค่ะ สู้ๆ???
    #191
    0
  12. #182 Purplenose (@purplenose) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 05:12
    ชอบภาอ่ะ ฮือออออ น่ารัก เช้าใจพี่ดีจริงๆ แต่เออ เป็นภานี่ก็คิด ขลุกกีบเพื่อนทั้งวันทั้งคืน ห้องก็ไม่กลับ บ้านก็ไม่กลับ แหม่ แต่แม่ภัทรนี่ คุณน๊ายคุณนายอ่ะ555555555555555 พ่อไม่พูดอะไรเลยค่ะทั้งตอนนี้55555555 ขำ ปราณเขินน่ารัก งื้อออออ น่าฟัดด้วย บ้าจริง
    #182
    0
  13. #181 Paaapunggg (@Paaapunggg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 01:10
    สิบแปดตอนไม่กี่ชัวโมงงง
    #181
    0
  14. #180 WIN2SEUNG (@WIN2SEUNG) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 17:17
    เกลียดคำว่า ฟินเฟร่อ ของณภัทร55555
    เกลียดจริงจัง????????????
    #180
    0
  15. #179 whverbena (@pearllady) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 14:31
    ดูเหมือนแม่ผัวจะโหดด้วยนะคะ
    อยากรู้ฝังพ่อแม่เมียบ้าง
    #179
    0
  16. #178 pannjed . (@pingmog) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 09:20
    เกลียดนังภัทรอะ หมั่นไส้จริ๊ง 5555555555555 โหยรักน้องภาาาาาา 5555555555555
    #178
    0