เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 3 : | 2 | ปลดอะโฟรไดที [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    13 ก.พ. 60

2

ปลดอะโฟรไดที


               "ท่านพี่ซารีเอล ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับว่าห้องนี้คือห้องที่ใหญ่ที่สุด?" ข้าเอ่ยเมื่อเหล่าทวยเทพแห่งโอลิมปัสออกไปกันหมดแล้วทั้งพวกเขายังขนเตียงมาอีกสามเตียงซึ่งใหญ่เท่าๆกันอีก ส่วนวิธีที่ข้าเอ่ยกับมิคาเอลจนยิมเห็นด้วยนั้นก็แค่เอ่ยว่า 'ท่านพี่มิคาเอล พวกเราทั้งสี่เพิ่งเคยมาที่นี่ ยังมิคุ้นเคยกับที่นี่ดี เพื่อความไม่ประมาทเราทั้งสี่อยู่ห้องเดียวกันดีหรือไม่ครับ หากเกิดอันใดขึ้นจะได้ช่วยเหลือทัน?' เท่านั้นมิคาเอลก็เห็นด้วยเลยทันที

               "ข้าเพียงแค่คาดเดา แต่มิคิดว่าจะถูกต้อง หึๆ" ซารีเอล ท่านเดาได้แม่นมากข้าน้อยนามคาริเอลขอชื่นชมท่านแล้ว ว่าแต่ไอ้เสียงหัวเราะน่าสะพรึงนั่นมันคืออันใดกัน!!!

               "เอาเถิดๆ คาริเอล ไปเลือกเตียงกันเถอะ!" ว่าแล้วข้าก็ถูกลากไปโดยกาเบรียล ที่ตอนนี้ถอดชุดพิธีการออกเก็นในมิติของตนเรียบร้อย ข้าและคนอื่นๆก็เช่นกัน เพราะตอนนี้อยู่กันสี่คนนี่นะ

               "ข้าขอเตียงริมหน้าต่างนะครับ" ข้าเห็นเตียงริมหน้าต่างก็ถูกใจในมันที แบบนี้จะได้มองเห็นด้านนอกยามค่ำคืนได้สะดวกๆหน่อย ข้าตื่นเต้นกับห้องพักเป็นอย่างยิ่ง การแต่งกายของเทพโอลิมปัสดูแปลกตามากพอสมควร ในหนังสือที่มนุษย์เขียนขึ้นมามากมายหลายรูปแบบ แต่พอมาเห็นด้วยตาตัวเองแล้วแบบนี้เรียกได้ว่าต่างกันมาก เทพีและเทพทั้งหลายต่างสวมอาภรณ์สีขาวที่รัดรูปทั้งยังดูทะมัดทะแมง หากแต่ว่าเทพีสวมเดรสยาวสีขาวอยู่เหมือนเฮร่า ซุสสวมใส่กางเกงสีทองและสวมเกราะทองที่มีรูปสายฟ้าตรงอก นั่นคือที่ข้าสังเกตเห็นตอนมาถึง

               "คาริเอล เราแอบออกไปเดินเล่นด้านนอกกันรึไม่?" กาบรีเอลเอ่ยกระซิบข้า ตาข้าลุกวาวเมื่อได้ยิน ข้ามองไปที่มิคาเอลแต่ก็เห็นเขากำลังนั่งขัดๆถูๆศาสตราวุธของเขาอยู่ส่วนซารีเอลก็ดูเหมือนว่าจะได้ยินที่ข้ากับกาบรีเอลคุยกันจึงขยิบตาให้ทีหนึ่งข้าจึงยิ้มกว้าง

               "ไปสิครับ ข้าอยากไป ว่าแต่ท่านพี่กาเบรียลจะไปกับข้าเพียงสองคนรึครับ ข้าว่าชวนท่านพี่ซารีเอลกับท่านพี่มิคาเอลไปด้วยกันดีหรือไม่ครับ?" ข้าเอ่ยและหันไปทางซารีเอล โอกาสที่จะได้เที่ยวกับพวกเขามีง่ายเสียที่ไหน หากได้แล้วก็จงรีบคว้าเอาไว้เถิด หึๆ

               "เฮ้ ..พวกเจ้าทั้งสองคนน่ะ พวกข้าจะออกไปเดินเล่นเสียหน่อย ไปด้วยกันหรือไม่?" กาบรีเอลเอ่ยถามมิคาเองและซารีเอล ซารีเอลตอบตกลงในทันที ส่วนมิคาเอลนั้นปฏิเสธทันทีเช่นกัน

               "เช่นนั้นะพวกเราจะไปชุดนี้หรือครับ แล้วมันจะมิแปลกไปหรือ?" ข้ามองดูชุดองครักษ์ที่ใส่อยู่แล้วมองไปเห็นพวกบริวารเทพด้านนอก

               เป๊าะ!

               "เราจะไปกันชุดนี้" ซารีเอลดีดนิ้วทีเดียวอาภรณ์บนร่างของพวกข้าทั้งสามก็เปลี่ยนไป

               "หวา หะ..เหตุใดข้าจึงเป็นชุดของเทพีได้เล่าครับ?" ข้าเอ่ยถามอย่างตกใจเมื่อมองดูสภาพของตนตอนนี้ ที่อยู่ในอาภรณ์สำหรับเทพีหน้าอกไม่มีแต่ลักษณะของชุดกลับทำให้ข้าดูเหมือนเทพีที่มีหน้าอกเล็กไปเลย แล้วเหตุใดพวกท่านถึงมองข้าด้วยสายตาวาววับเช่นนั้นเล่า?

               "เจ้าในชุดนี้ดูดียิ่งนักคาริเอล ข้านึกแล้วเชียวว่าชุดนี้จะต้องเหมาะกับเจ้า" ซารีเอลเอ่ยทำเอาข้าเขินอายจนอยากจะมุดซอกมุดรูหนีไปเสียให้ได้

               "แต่ข้าว่าแบบนี้ใช่มิได้ เผยผิวพรรณของคาริเอลเช่นนี้ใช้มิได้ อย่างน้อยต้องมีนี่ด้วย เป๊าะ!" เสียงดีดนิ้วดังขึ้นพร้อมผ้าคลุมสีขาวที่ไหล่และผ้าบางๆที่ปิดครึ่งหน้าข้า ข้าขอบคุณท่านมากกาบรีเอล ที่ท่านยังรู้จักเสกผ้าคลุมให้ข้า เพราะไม่เช่นนั้นข้าคงมิออกไปด้านนอกเป็นแน่ หากมิใช่เพราะใบหน้าของข้า ผู้อื่นคงคิดว่าข้าเป็นกระเทยแน่ๆ

               "เอาล่ะ ไปกันเถิด ข้าอยากเที่ยวเล่นให้ทั่วโอลิมปัสแล้ว" ว่าจบทั้งสองคนก็ยื่นแขนมาให้ข้าคล้องคนละข้า ข้าจึงจำต้องคล้องแขนพวกเขาและเดินออกไปด้วยกัน พวกเราเดินออกมาก็พบเจอกับบริวารที่ซุสให้มารอรับใช้ หากแต่ว่าทันทีที่พวกนั้นเห็นพวกข้าต่างก็นิ่งเป็นหิน อาจจะเป็นเพราะซารีเอลและกาบรีเอลมิได้ใส่ผ้าคลุมกระมัง

               "อะแฮ่ม ..หลีกทางให้พวกข้าด้วย" กาบรีเอลเอ่ย เหล่าบริวารเทพก็เคลื่อนตัวแยกออกเป็นทางเดินให้พวกข้า พวกเราเคลื่อนกายไปอย่างเร็ว นี่ข้าคิดว่าจะแอบออกไปเที่ยวเล่น แต่กลับถูกเจอเข้าก่อนเสียได้นะ ไม่น่าเลย... แต่ช่างมันเถิด ถึงแม้จะถูกเจอก็มิเป็นไร ถึงอย่างไรพวกเราก็ออกมาแล้ว

               พวกข้าเดินไปตามทางเดินของโอลิมปัส ระหว่างทางที่เราเดินผ่านข้าสังเกตได้ถึงความเงียบสะงัดทั้งที่มีบริวารเทพและเทพีอยู่ แต่กับอาเบรีเอลและซารีเอลกลับเดินเฉยชมวังโอลิมปัสเรื่อยๆ นี่พวกท่านมิได้สังเกตรอบด้านเลยหรืออย่างไร?

               "นี่พวกเจ้าน่ะ! พวกเจ้าเป็นผู้ใดกันข้ามิเคยเห็นการแต่งกายเยี่ยง12เทพโอลิมปัสมาก่อน?" เสียงหนึ่งเรียกพวกเราทั้งสามเอาไว้หันกลับมาเจอเทพีองค์หนึ่งซึ่งนางดูเหมือนจะอยู่ในสิบสองเทพโอลิมปัสเสียด้วย ใบหน้างดงามมากกับเส้นผมสีทองยาว ว่าแต่ท่าทางยืนกอดอกเชิดหน้านั่นมันคืออะไร? มั่นหน้ามากสินะหนึ่งใน12เทพีโอลิมปัส!

               "แล้วเจ้าเป็นผู้ใดกัน?" ซารีเอลเอ่ยเสียงไม่สบอารมณ์พลางมองหน้าผู้ที่เอ่ยขัดอารมณ์ชมวังของพวกข้า นี่พวกท่านมิหวันไหวกับสาวงามตรงหน้านี้เลยหรือไร? สาวงามเลยนะ!

               "ข้าคือใครหรือ หึ! ข้าคือเทพีอะโฟรไดที เทพีแห่งความงามและความรักอย่างไรเล่า!" นางกล่าวขึ้นและมองไปที่กาบรีเอลด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ข้าพลางนึกไปถึงเรื่องเทพีอะโฟรไดทีในสิ่งที่มนุษย์เขียนถึง เทพีอะโฟรไดทีขึ้นชื่อเรื่องจับบุรุษและยังสวมเขาให้สามีอย่างเฮเฟสทัสที่เป็นสามีเสียด้วย

               "อ๋อ~ ไม่รู้จักอ่ะ" กาบรีเอลเอ่ยและมองด้วยสายตาเรียบนิ่งราวกับเทพีคนงามตรงหน้ามิได้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย เอ่อ นี่พวกท่านทั้งสองตายด้านไปแล้วรึ? แต่ก็ดีข้าจะได้มิต้องหวงพวกท่านอย่างออกหน้าออกตา...หึๆ

               "ไม่รู้จักข้ารึ เจ้า!"

               "นึกออกแล้ว นางคือเทพีอะโฟรไดที เทพีแห่งความงามนี่เอง โอ้.. ท่านงามจริงๆเลยนะ ข้ามิเคยเห็นผู้ใดงามเช่นท่านมาก่อนเลย สมกับที่เป็นเทพีแห่งความงามจริงๆ" ข้าเอ่ยชมนางไม่ขาดปาก ความจริงข้าแค่อยากให้นางเหลิง ด้วยความหมั่นใส้ในท่าทางหยิ่งๆของนาง หากนางถูกหักหน้าคงน่าสะใจไม่น้อย

               "หึ... รู้แล้วก็ดี! ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าข้า..." 

               "อ๊ะ..ท่านพี่ ข้าว่าพวกเราไปกันเถิดครับ อย่าไปรบกวนอะโฟรไดท์นางเลย" อะโฟรไดทีกำลังจะเอ่ยปากข้าก็เอ่ยดักหน้านางและดึง กาบรีเอลและซารีเอลออกไปก่อน แต่ก็ยังมิวายได้ยินเสียงกรีดร้องตามมาทางด้านหลัง

               "ฟู่~ เกือบไปแล้วไหมเล่าขอรับ!" ข้าพ่นลมหายใจออกมา กาบรีเอลและซารีเอลเลิกคิ้วเมื่อเห็นข้าทำเช่นนั้น "นี่พวกท่านมิทราบกันหรืออย่างไร เมื่อกี้เกือบถูกอะโฟรไดท์นางจับไปกินอยู่แล้วน่ะ!"

               "หืม ...ข้ามิทราบ แล้วนี่เหตุใดนางต้องจับพวกข้าไปกินด้วย? นางเป็นปีศาจหรืออย่างไร" ซารีเอลเอ่ย ข้ากรอกตาไปที นี่ท่านเคยท่านเทพนิยายกรีกบ้างหรือไม่ ยามท่านจะซื่อก็ซื่อจริงๆเลยนะ!!

               "นี่เจ้ายังมิอีกรึซาริเอล อะโฟรไดทีขึ้นชื่อเรื่องการจับผู้ชาย และเจ้าเกือบจะถูกนางจับกินเสียแล้ว! ใครใช้ให้เจ้าเผยหน้าจริงออกมาเดินด้านนอกกัน อุ๊บ!" เมื่อคิดไปถึงเรื่องที่ซารีเอลจะถูกอะโฟรไดทีจับกินก็พลันกลั้นขำ ข้าจึงพลอยยิ้มไปด้วย รู้สึกเหมือนว่าการมาเยือนโอลิมปัสจะทำให้ข้าสนิทกับพวกเขามากขึ้นแน่ เดินไปได้สักครู่มิคาเอลโทรจิตมาพอดี

              'พวกเจ้าต้องกลับมาก่อนค่ำ เพราะซุสแจ้งว่าจะมีงานเลี้ยงต้อนรับพวกเราคืนนี้' ว่าจบก็ตัดการติดต่อไป

               "ดูเหมือนว่าคืนนี้จะมีเรื่องสนุกนะ หึๆ" ซารีเอล ดูเหมือนท่านจะชอบเรื่องสนุกเหลือเกินนะ ท่านเป็นเทพแห่งความตายจริงหรือไม่นี่? เมื่อกี้ก็เพิ่งรอดจากการถูกอะโฟรไดทีจับกินไปแท้ๆ

               "ข้าจะไปพักที่สวนของโอลิมปัส ท่านพี่จะไปด้วยหรือไม่ครับ?" ข้าถามพวกเขาทั้งสองเพราะตอนนี้เริ่มอยากจะไปหาที่นั่งสงบๆดูธรรมชาติสักที่หนึ่ง และตอนนี้ข้าก็หิวแล้ว ในมิติมีวัตถุดิบที่จะทำอาหารเยอะแยะเพราะข้าเคยปลูกไว้

               "ข้าย่อมต้องไปกับเจ้าอยู่แล้ว/ข้าไม่แยกกับเจ้าแน่" ซารีเอลและกาบรีเอลเอ่ยพร้อมกันข้าจึงยิ้มหวานกระชับมือที่จับอยู่กับมือของทั้งสองไว้เดินไปด้วยกัน เดินไปเดินมาเป็นชั่วโมงสุดท้ายพวกข้าก็หลง! จนต้องถามทางกับเทพบริวารแถวนั้น ในที่สุดพวกข้าก็มาถึง

               "เฮ้อ~ ที่นี่แม้จะสู้สวนเฮเวเรลไม่ได้ แต่ก็ดูสวยใช้ได้เลย ร่มรื่นดี แล้วนี่เจ้าจะไปไหนหน่ะ?" กาบรีเอลเรียกข้าที่กำลังจะเข้าไปในมิติเพราะได้ที่นั่งดีแล้ว และตอนนี้ข้าก็หิวแล้วด้วย แหงล่ะสิ นี่มันจะเลยเวลาเที่ยงแล้วนี่นะ! ว่าแล้วทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะเดินตามข้าเข้ามาในมิติ

               "ข้าจะทำอาหารครับ รอข้าสักครู่ พวกท่านพี่อยากจะให้ข้าทำอันใดให้กินหรือไม่ครับ แม้ในนี้จะมีวัตถุดิบมิครบ แต่ก็ทำได้หลายอย่างนะครับ" ทั้งสองตอนนี้กำลังเดินรอบๆตัวบ้านซึ่งข้าดัดแปลงจากจวนแบบจีนมาเป็นคฤหาสน์เสมือนคฤหาสน์ที่ท่านคาเอลประทานให้ทั้งยังเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอื่นๆให้ดูน่าอยู่ยิ่งขึ้น จะว่าไปทั้งสองเพิ่งจะเคยเข้ามาในมิติของข้าครั้งแรกนี่นา ไม่แปลกหรอกที่สนใจมากขนาดนั้น

               "ขอแค่เป็นอาหารฝีมือเจ้า จะทำอันใดพวกข้าก็ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว" ซารีเอลข้าเคยบอกหรือไม่ว่านับวันท่านยิ่งปากหวานขึ้นทุกวัน? พอนึกแล้วข้าก็เร่งทำอาหารทันที ครานี้เหมือนมาปิคนิกท่ามกลางพืชพรรณในสวนโอลิมปัส เมื่อได้ชิมอาหารฝีมือข้าพวกเขาก็ชมกันยกใหญ่ สรุปว่าการทานอาหารกันสามคนก็ทำให้ข้าอร่อยไม่เลวเลยทีเดียว ทานกันเสร็จก็ตะลอนไปเที่ยวเล่นสักพักก่อนจะพากันกลับห้อง

               "ขอบใจสำหรับอาหารนะ คาริเอลของข้า จุ๊บ! " จู่ๆ ข้าก็ถูกกากรีเอลขโมยหอมแก้มไปหนึ่งที จนข้ายืนนิ่งอย่างตกตะลึง

               "เจ้าหอมคนเดียวได้อย่างไร ไม่ได้ข้าต้องได้หอมคาริเอลด้วย ฟอดด! " ดูท่าว่าซารีเอลจะไม่พอใจที่กาบรีเอลหอมข้า เขาจึงได้คว้าตัวของข้าไปกดจมูกคมๆนั่นฟัดแก้มข้าที่นิ่งอึ้งอยู่ยกใหญ่ ก่อนที่ข้าจะหน้าขึ้นสีเพราะถูกทั้งสองคนขโมยหอมมิบอกกล่าว มือว่างๆก็เผลอลูบแก้มอย่างเหม่อๆ

                "พวกท่าน...หึ้ยย!" พอได้สติกลับมาจากอาการตกใจที่โดยขโมยหอม ข้าก็เขินอายจนทำอันใดมิถูกจึงได้แต่วิ่งขึ้นเตียงซุกหน้าลงกับหมอนแล้วคลุมโปง ส่วนกาบรีเอลและซารีเอลน่ะหรือ ตอนนี้ก็กำลังหัวเราะข้าอยู่อย่างไรเล่า!

---------------

               "คาริเอล~ เจ้าโกรธที่พวกข้าหอมแก้มเจ้าหรือ พวกข้าขอโทษนะ" เมื่อเห็นว่าข้าเงียบมาตลอดจนถึงช่วงค่ำทั้งสองก็เริ่มร้อนรนจนต้องมาง้อข้า ข้าน่ะมิได้โกรธที่ถูกหอมหรอกนะ แต่โกรธที่ถูกหัวเราะต่างหากเล่า! ข้าทำหน้ายู่และเมินไปอีกทางจนทั้งสองต้องรีบมาง้อ อีกไม่นานจะถึงเวลาที่ต้องไปงานกันแล้ว พวกข้าเลือกสวมใส่ชุดของเทพโอลิมปัส ข้าบอกได้เลยว่าทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าข้าหล่อเหลายิ่งกว่าซุสและเทพทุกองค์ในโอลิมปัสเสียอีก แต่ข้านี่สิ เหตุใดจึงต้องถูกจับสวมใส่ชุดของเทพี นี่พวกท่านลืมไปแล้วหรือไร นี่ข้าเป็นบุรุษนะ!

               "คาริเอลพวกข้าขอโทษที่หอมแก้มเจ้า แต่ได้โปรดอย่าเงียบเช่นนี้เลยนะ" ว่าพลางทำตาแป๋วหมาหงอยส่งมาให้ข้า จนข้าถอนหายใจเฮือกเพราะแพ้สายตาเช่นนั้นทุกที และดูเหมือนว่าทั้งสองจะทราบจุกอ่อนข้าดีเสียด้วย

               "ข้ามิได้โกรธที่พวกท่านหอมข้า แต่ข้าโกรธที่พวกท่านหัวเราะข้าต่างหาก" ว่าจบทั้งสองก็ทำหน้าสำนึกผิด แต่แววตากลับเจือไปด้วยความดีใจ หืม? ดีใจหรือ ว่าแต่.. ดีใจเรื่องอันใดกันนะ?

               "พวกข้าขอโทษนะ ฟอดดด!!! " ทั้งสองเอ่ยขอโทษข้าห่อนจะเข้ามาหอมแก้มข้าคนละข้าง ที่พวกท่านดีใจ เรื่องนี้เองรึ! มิคาเอลตอนนี้มองมาที่ข้าและส่ายหัวเบาๆราวกับปลงแล้ว ข้าได้แต่เอามือมาปิดหน้าด้วยความเขินอาย กาบรีเอล ซารีเอล พวกท่านทั้งสองหุบยิ้มได้แล้ว!

               ก๊อก ก๊อก
          
               "ท่านอัครเทวทูตทั้งสี่ ได้เวลางานเลี้ยงแล้วค่ะ" เวลาต่อมาประตูห้องก็ถูกเคาะพร้อมกับเสียงเทพีบริวารของซุสดังขึ้น พวกข้าถูกพามารอในงาน ครานี้ข้ามิได้สวมอันใดปกปิดเลยยกเว้นผ้าคลุมครึ่งหน้าชุดเทพีนี่ทำเอาข้ามิอยากออกจากห้องแม้เพียงก้าว แต่ต้องถูกลากมาโดยกาบรีเอลและซารีเอล 

               "คาริเอล เจ้ารอตรงนี้ก่อนนะ ข้าจะไปนำของหวานมาให้ กาบรีเอลเจ้าไปนำเครื่องดื่มมาเสีย" มาถึงข้าก็ถูกพวกเขาทิ้งไว้คนเดียวเสียอย่างนั้น ข้าจึงได้ไปยืนอยู่ที่มุมอับของงานรอทั้งสามคน มิคาเอลตั้งแต่เข้างานมาก็ถูกซุสเชิญไปคุยจึงมิได้อยู่ที่นี่

               "เจ้าเองรึ ครานี้แต่งตัวมายั่วยวนเทพองค์ใดในโอลิมปัสอีกเล่า" ข้าเหม่อมองออกไปด้านนอกจนได้ยินเสียงบางอย่าง หันหน้ากลับมาก็พบกับอะโฟรไดทีกำลังยืนกอดอกเชิดหน้าอยู่เช่นเดิม แต่ข้าสังเกตเห็นว่าแววตาของนางไหววูบแปลกๆ

               "หึ เคยได้ยินว่า 'ผู้ที่กระทำแบบนั้นอยู่ มักจะมองคนอื่นเหมือนที่ตนเองกำลังกระทำอยู่' รึไม่? การที่เจ้ากล่าวดูหมิ่นข้าออกมาแสดงว่าเจ้าก็กำลังกระทำแบบนั้นอยู่อย่างไรล่ะ" ข้ากล่าวกลับไป เสียงเรียบไม่ทุกข์ร้อนอันใดกับคำพูดของนาง เมื่อนางอยากกล่าววาจาดูหมิ่นข้านัก ข้าสามารถดูหมิ่นนางได้เช่นกัน คิดรึว่าคนอย่างข้าจะยอม

               "เจ้า!! ว่าข้ารึ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!" จู่ๆ..หลังจากที่เต้นเร่ากับคำกล่าวข้าเสร็จนางก็หันซ้ายหันขวาเหมือนดูอันใดบางอย่างและเข้ามาประชิดข้าและลงมือฉีกทึ้งเสื้อผ้าของตนเองก่อนจะคุกเข่าลงไปและกรีดร้อง "กรี๊ดดดด!!! ช่วยข้าด้วย นางทำร้ายข้า!"

               นี่นังบ้าสติไม่สมประกอบนี่จะทำอันใดอีก!

_______________

               "กรี๊ดดดด!!! ช่วยข้าด้วย นางทำร้ายข้า"

               นี่นางเล่นใหญ่เกินไปหรือไม่ คิดจะเล่นงานข้าล่ะสินะ บอกเลยว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก! ข้ารีบใช้มือของข้าบีบเข้าที่แขนตนเองและใช้แล็บจิกให้เลือดออกซิบๆลืมบอกไปว่าเลือดของเทพเช่นข้ามีสีทองนะจะบอกให้ ผิวข้าขาวเกินไปหยิกนิดบีบหน่อยก็ขึ้นรอยแดง แต่นี่ข้าบีบจนช้ำเลย 

               แต่หากนางต้องการให้ข้าเล่นด้วย ข้าก็มิเกี่ยงหรอกนะ ข้าปล่อยพลังออกไปเล็กน้อยและใช้มันฉีกทึ้งอาภรณ์ของนางให้ขาดตามที่นางกำลังกล่าวจนเห็นหน้าอกตู๊มๆ นางรีบเอามือปกปิดมันเอาไว้ และหน้าขึ้นสีเพราะความอับอาย ข้าแทบกลั้นขำไว้มิอยู่ แม่นักแสดงยอดเยี่ยม ข้าทำให้มันเป็นจริงสมใจเจ้าแล้วนะ!

               "เกิดอันใดขึ้น?" เสียงนี้เป็นเสียงของใครมิทราบ หากแต่เขากลับเข้าไปช่วยพยุงอะโฟรไดทีให้ลุกขึ้นข้าคิดว่าเป็นเฮเฟสทัสแต่มิน่าใช่ ถึงแม้จะมีผมสีแดงแต่เขาก็มิได้พิการทั้งยังหล่อเหงามิได้อัปลักษณ์ตามที่เคยกล่าวไว้ในตำนาน ข้าจึงสงสัยเป็นอย่างมากว่านี่ใคร?

               "ท่านพี่ เป็นนางค่ะ นางทำร้ายข้า ทั้งยังฉีกเสื้อผ้าข้าจนขาด" เมื่อสามีมาถึง อะโฟรไดทีก็รีบเข้าไปทูลความเท็จต่อสามีทันทีและยังมิลืมหันมามองข้าอย่างเยาะเย้ย เฮเฟสทัสที่รักและหลงภรรยาจนมิลืมหูลืมตาอยู่แล้วเมื่อได้ยินก็ทวีความโกรธเทพีตรงหน้านี้ขึ้นอีก กล้ามาทำร้ายอะโฟรไดทีที่รักของเขาได้อย่างไรกัน! เฮเฟสทัสเคลื่อนไหวมายืนตรงหน้าข้าด้วยความรวดเร็วเงื้อมือขึ้นหวังจะทำร้ายข้า ...แต่มีอีกคนที่เร็วกว่า ตัวข้าถูกคว้าเข้าไปกอดเอาไว้แนบอก ข้าเงยหน้าขึ้นเพราะคิดว่าอาจจะเป็นกาบรีเอลหรือไม่ก็ซารีเอล แต่กลับเป็นคนที่ข้านึกไม่ถึงอย่างมิคาเอลแทน

               "เป็นอันใดหรือไม่? คาริเอล" ข้ามองมิคาเอลตาปริบๆ สังเกตุจากเหงื่อที่ผุดขึ้นมาดูท่าเขาจะรีบมาก นี่ท่านห่วงข้ารึ? ข้าส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะร้องซี๊ดเบาๆเมื่อเจ็บที่แขนทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นผลงานที่ข้าสร้างเอาไว้เองจนมิคาเอลต้องก้มลงมอง พอเห็นว่ามีรอยมือใบหน้าของเขาก็คล้ำลงหลายส่วน

               "เกิดอันใดขึ้น!" ซุสที่เดินตามมาทีหลังเมื่อตอนที่สนทนากับมิคาเอลเสร็จเดินออกมาดูพบว่ามิคาเอลเคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นอันใดบางอย่าง แต่มิน่าเชื่อว่าจะมีเรื่องกัน ตามที่คาดการณ์ อย่าให้มีใครทำให้เหล่าอัครเทวทูตทรงพิโรธเลย มิเช่นนั้นโอลิมปัสคงล่มสลายเป็นแน่แท้

               "ก็เทพีนางนี้น่ะสิ ทำร้ายอะโฟรไดทีภรรยาข้าน่ะท่านพ่อ ท่านต้องจัดการมันให้ข้านะ" เฮเฟสทัสกำลังหวังจะให้ซุสพ่อของตนจัดการเทพีที่อยู่ในอ้อมแขนเทพองค์นั้นให้ แม้จะแปลกใจในความเร็วก็มิได้สนใจไคร่ถามอันใด ซุสที่ได้ยินก็หันกลับไปที่เทพีองค์ที่ว่า หน้าของซุสซีดเผือด ยิ่งมองเห็นรอยช้ำที่แขนยิ่งซีดเข้าไปอีก

               "อะโฟรไดท์ เจ้ารีบขออภัยท่านผู้นั้นเดียวนี้! เจ้าก็ด้วยเฮเฟสทัส!" จากยิ้มเยาะข้ากลายเป็นยิ้มที่งุนงง อะโฟรไดทีนางมองไปที่ซุสอย่างไม่เข้าใจเช่นเดียวกับเฮเฟสทัสที่ที่มองเช่นเดียวกัน ซุสควรจะจัดการมันสิ มิใช่มาสั่งให้นางขอโทษมัน!

               "อะไรกันซุส! ข้ามิได้ทำอันใดผิด! เป็นมันต่างหากที่ทำร้ายภรรยาข้า ท่านดูสิ นี่อย่างไรเล่าหลักฐาน" เฮเฟสทัสชี้ไปที่อาภรณ์ของอะโฟรไดทีที่ขาดวิ่นอยู่

               "ใช่ ข้าไม่ผิด เป็นมันที่ทำร้ายข้า เหตุใดข้าต้องขอโทษมันด้วย! นังอัปลักษณ์นี่มันทำร้ายข้าก่อนนะ เป็นมันต่างหากที่ต้องขอโทษข้า!!!"

               เพี๊ยะ!!!

               "ซะ ...ซุส เจ้าทำให้ซุสตบข้า นังอัปลักษณ์!!!" อะโฟรไดท์แผดเสียงและพยายามปรี่เข้ามาทุบตีข้า แต่มิคาเอลก็พาข้าหลบและเอาหลังกั้นข้าจากนาง ส่วนซุสก็พยายามจะห้ามอะโฟรไดทีที่ตอนนี้กำลังประทุษร้ายข้า

               แคว่กกก!!!

               "อ๊ะ!" เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น เมื่อผ้าคลุมหน้าของข้าขาดติดมืออะโฟรไดทีไป ทั่วทั้งโถงพลันเงียบในบัดดลข้ายกมือขึ้นมาจับใบหน้าที่ตอนนี้มีรอยแดงเพราะเกิดการเสียดสีตอนผ้าคลุมขาด แสบใช่ย่อยเลยแหะ

               "เกิดอันใดขึ้น คาริเอล?" 

               "มาเสียทีนะกาบรีเอลท่านก็ด้วยซารีเอล พวกท่านทิ้งข้าไปเสียนานเลยนะ" ข้าทำหน้ายุ่งกว่าเดิมทั้งยังเอ่ยเพียงชื่อโดยไม่มีท่านพี่นำหน้า บ่งบอกได้อย่างดีกว่าข้าโกรธอยู่ แต่เมื่อเห็นเครื่องดื่มและของกินในมือก็พอให้อภัยได้บ้าง ทิ้งข้าแล้วยังไม่รีบมาช่วยข้าอีก หากมิได้มิคาเอลข้าจะรอดรึ! ข้าก็กล่าวไปอย่างนั้นแหล่ะ แผลแค่นี้เดี๋ยวก็หาย

               "ข้าขอโทษ แล้วนี่ใครทำแขนเจ้าเป็นรอยเช่นนี้ บอกข้ามา!! แล้วจะรอยที่ใบหน้าของเจ้าอีก! ใครทำกัน แล้วเจ้ามีแผลตรงที่ใดอีกบอกข้ามานะ!" ซารีเอลรีบจับตัวข้าหันซ้ายหันขวา จนข้าต้องหยุดเขาเอาไว้

               "เดี๋ยวก่อนๆ ข้าไม่เป็นอันใดมากท่านพี่ซารีเอล เพียงแต่เป็นนางที่..." ข้าเหลือบไปมองอะโฟรไดทีด้วยน้ำตาคลอเบ้านิดๆราวกับนกน้อยที่กำลังถูกรังแก ทางมิคาเอล กาบรีเอลและซารีเอลเห็นท่าทางของข้าที่มองไปที่นางตาเขม็งเช่นเดียวกัน อะโฟรไดทีถึงกับหน้าบอกบุญไม่รับ นี่มิใช่ว่าบอกเป็นนัยๆว่าผู้ที่ทำคาริเอลเป็นเช่นนั้นคือนางรึ? บอกแล้วว่าจะเล่นงานข้ามันไม่ง่าย หึ!

               ทุกคนอึ้งมองมาที่ข้าเป็นตาเดียว ข้าลืมไปว่าตอนนี้ใบหน้าของข้าตอนนี้ไม่มีอะไรปกปิดแล้ว แต่ช่างมันเถิด เป็นอย่างไรล่ะอะโฟรไดทีแม่เทพีแห่งความงาม อึ้งไปเลยล่ะสิ ข้านั้นอัปลักษณ์อย่างที่เจ้ากล่าวรึไม่? นี่แหล่ะคือสิ่งที่ท่านคาเอลประทานให้ จงดูเสีย!!!

               "อะโฟรไดท์ เจ้า!" กล้าทำคนงามเช่นนี้บาดเจ็บเลยรึ!.. ซุสถึงกับกริ้วขึ้นมาหลังจากที่เข้าใจความหมายที่ข้าจะสื่อ เดิมทีอะโฟรไดทีนางเก็บอารมณ์ไม่เป็นอยู่แล้ว ทุกคนจึงได้เชื่อที่คาริเอลเอ่ยในทันที ก็ดูเทพีผู้แสนงดงามบริสุทธิ์ตรงหน้าพวกเขาสิ ช่างน่าทะนุถนอมยิ่งนัก ใบหน้างดงามที่สุดเท่าทีเคยเห็น เทพีแห่งความงามอย่างอะโฟรไดทียังเทียบมิได้แม้แต่ชายอาภรณ์เลยด้วยซ้ำ!

               "ขะ ...ข้าถูกนางกระทำนะ ดูสภาพข้าสิซุส ท่านต้องเชื่อข้า!!" ซุสยิ่งฟังยิ่งหน้าคล้ำลง ใครก็รู้ว่าอัครเทวทูตยิ่งใหญ่เพียงใด พวกเขาทั้งสี่คนก็สยบเทพทุกองค์ในโอลิมปัสให้จมอยู่แทบเท้าได้แล้ว แม้เขาจะทำผิดจริงเจ้าก็มิควรเอ่ยปากพ่นคำหยาบเช่นนี้ออกมาต่อหน้า

               "นำอะโฟรไดท์ไปขังเอาไว้รอการลงทัณฑ์จากข้า" ซุสตรัสออกมา แต่คิดหรือว่าข้าจะปล่อยนางไปง่ายๆ อย่างน้อยๆวันนี้นางก็ต้องถูกถอดออกจากการเป็น12เทพและเทพีแห่งโอลิมปัส!

               "เดี๋ยวก่อนซุส ทำเช่นนี้มันจะไม่ง่ายเกินไปหน่อยหรือ ดูสินางทำคาริเอลของพวกข้าเลือดตกยางออกขนาดนี้แล้ว คิดหรือว่าแค่การลงทัณฑ์จะชดเชยความผิดของนางได้" กาบรีเอล วันนี้ข้ารักท่านจริงๆ รู้ใจข้าเสียจริงนะ.. หากกระโดดกอดกาบรีเอลได้ข้าคงทำไปแล้ว แต่น่าเสียดายที่ตรงนี้มีเทพเทพีเยอะเกินไป

               "ละ แล้วท่านอัครเทวทูตจะให้ข้าจัดการกับนางเช่นไร?" ซุสถึงกับตอบตะกุกตะกัก ทั้งที่เขาพยายามจะช่วยอะโฟรไดทีแล้วแท้ๆ เขาหากเขาได้ลงโทษนางเขาก็คงลงโทษสถานเบาได้ แต่นี่อัครเทวทูตถึงกับเอ่ยปากเอง เห็นทีข้าคงช่วยเจ้ามิได้แล้วอะโฟรไดท์ ซุสมองไปที่อะโฟรไดททีอย่างเห็นใจ

               "อะ..อัครเทวทูต หระ ..หรือ?" อะโฟรไดทีกระจ่างใจแล้ว นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดซุสถึงให้นางขออภัยนังนั่น ที่แท้มันเป็นถึงอัครเทวทูตนี่เอล แล้วยังหน้าตานั่นอีก พระเจ้าลำเอียงเกินไปหรือไม่! เหตุใดข้ามิงดงามเช่นนั้นบ้าง!

               "ใช่แล้ว พวกท่านทั้งสี่คืออัครเทวทูตจากเฮเวเรล" กล่าวจบซุสก็คุกเข่าลงต่อหน้าพวกข้า เทพและเทพีองค์อื่นก็เช่นกัน แม้แต่อะโฟรไดทีและเฮเฟสทัสก็ต้องคุกเข้าลงเช่นกัน

               "ลุกขึ้นเถิด เรามาเพื่อเป็นแขก มิได้มาเพื่อเป็นพระเจ้าให้พวกเจ้าเคารพบูชา" มิคาเอลคำกล่าวของท่านช่างคมบาดใจข้าเหลือเกิน

               "เอาล่ะซุส เจ้าจะให้ข้าทำเช่นใดกับนางก็ได้สินะ?" กาบรีเอล นี่ท่านยังมิลืมอีกรึ? กาบรีเอลเอ่ยกับซุส เพราะคำถามที่ถามไปก่อนหน้า ซุสมองอัครเทวทูตเบื้องหน้าตนและพยักหน้าอย่างจำใจ แม้จะเสียดายอะโฟรไดทีก็ตามที แต่เมื่อแอบมองไปที่สตรีที่เป็นอัครเทวทูตก็ใจชื้นขึ้นบ้างด้วยความงามของนางเขาคงไม่ได้เสียใจที่ต้องส่งอะโฟรไดทีให้อัครเทวทูตลงโทษนัก

               "ดี เช่นนั้นเนื่องจากนางทำร้าย คน(งาม)ของข้า เจ้าก็จงถอดถอนนางออกจากตำแหน่งเทพโอลิมปัสเสียเถิด" โอ้..ครานี้เป็นซารีเอลรึ วันนี้พวกท่านรู้ใจข้าช่างน่ารักจริงๆ กลับห้องไปคงต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว

               "อ๊ะ ...ไม่นะ อย่าทำอย่างนั้นนะ! ซุส เจ้าพูดอันใดบ้างสิ!" อะโฟรไดทีถึงกับร้องอย่างตกใจ ตำแหน่งสิบสองเทพโอลิมปัสนางพยายามอย่างยากลำบากกว่าจะได้มันมา ทำพลาดเพียงครั้งเดียว ชีวิตนางถึงกับพังลงในบัดดล แบบนี้นางยอมรับไม่ได้!

               "เจ้าได้ยินชัดเจนแล้วอะโฟรไดที ต่อไปนี้เจ้ามิใช่หนึ่งใน12เทพโอลิมปัสอีกต่อไป" ราวกับมีมีดนับพันเล่มกรีดลงตรงกลางใจนาง อะโฟรไดท์มิใช่หนึ่งใน12เทพแห่งโอลิมปัสอีกต่อไป อะโฟรไดทีกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

               กรี๊ดดดดดดดดด!!!

               "ช่วยนำนางออกไปได้รึไม่ข้ารำคาญนางเหลือเกิน ส่วนเฮเฟสทัสข้ามิเอาเรื่องเจ้าข้าก็ใจดีมากแล้ว ช่วยนำภรรยาเจ้าออกไปจากหน้าข้าเสีย" เอ่อ.. ดูท่านจะรำคาญมากเลยนะกาบรีเอล เป็นไงล่ะอะโฟรไดที.. นี่เป็นบทเรียนที่พลาดพลั้งไปมีเรื่องกับคนที่มิควรมีเรื่อง

               "เอ่อ..หมดเรื่องแล้ว ทุกคนเริ่มงานกันต่อเถิด" ซุสเอ่ยเพื่อคลายบรรยากาศรอบๆที่อึมครึมอยู่ พวกข้าต่างก็มิได้สนใจอย่างอื่นอีก ไม่รู้ว่าซารีเอลและกาบรีเอลเป็นอันใดขึ้นมาพวกเขามานั่งขนาบซ้ายขวาส่วนมิคาเอลนั่งตรงถัดจางกาบรีเอลทางด้านซ้าย ซารีเอลและกาบรีเอลคอยหาของกินทุกอย่างมาประเคนให้ข้าชิมเสียข้ายัดเข้าไปในท้องไม่ไหวอีก

               "ชิมผลไม้นี่สิ มันเป็นผลไม้ของมนุษย์เชียวนะ"

               "ชิมขนมนี่สิ คาริเอล อร่อยมากเลย"

               "นี่ด้วย อ้าา..ม"

               "อ้าาาม"

               "อ้า..."

               "หยุดด!! พอก่อนท่านพี่ซารีเอล ท่านพี่กาบรีเอล ข้าท้องจะแตกแล้วครับ แล้วพวกท่านไม่ทานบ้างหรืออย่างไร เอาแต่นั่งจ้องข้ามันอิ่มรึ?"

               "งั้นชิ้นนี้ชิ้นสุดท้ายนะ" กาบรีเอลตักขนมชิ้นเล็กยื่นไปตรงหน้าร่างบาง บอกตามตรงพวกเขาเพียงแค่นั่งมองริมฝีปากเล็กๆอวบอิ่มนั่นกำลังเคี้ยว และหน้าตาที่ท่าทางจะมีความสุขในการกินเสียเหลือเกินนั่นก็แทบทำให้พวกเขาอิ่มหมีพีมันแล้วจะหิวอันใดอีกเล่า

               "อื้อ อ้ามมม" อาหารโอลิมปัสนี่ก็อร่อยใช้ได้ ข้าเคี้ยวไปไม่ทันได้สังเกตอัครเทวทูตทั้งสองที่นั่งจ้องข้าอยู่เลย อิ่มแล้วก็ชักจะง่วงขึ้นมาแล้วล่ะ แล้วการแสดงที่กำลังแสดงอยู่ก็ไม่มีอันใดพิเศษให้ข้าตื่นเต้นเลย

               เปลือกตาของข้าเริ่มจะหนักอึ้งลงทุกทีจนข้าต้องเอนหัวลงไปซบไหล่ของท่านพี่คนใดมิทราบระหว่างกาบรีเอลกับซารีเอล การแสดงนี่น่าเบื่อมาก มาแสดงถึงซุสกำราบโครนอสผู้เป็นพ่อ วีรกรรมของซุสซึ่งเป็นวีรบุรุษ ข้าว่าซุสเองก็มิต่างจากโครนอสมากนัก โครนิสกินสายเลือดเดียวกันเอง ซุสก็กินสายเลือดเดียวกันเอง แต่กินคนละความหมายเท่านั้นเอง นึกแล้วก็น่าขัน ฮ๊าวว... นอนสักหน่อยดีกว่า

               "เฮ้ ...กาบรีเอล เจ้าเมื่อยหรือไม่ ยกหัวคาริเอลให้มานอนไหล่ข้าเถอะ" ว่าแล้วซารีเอลก็ช้อนไหล่ร่างบางแล้วนำมาไว้ที่ไหล่ตนเองเมื่อเห็นว่าร่างบางหลับบนใหล่ของเพื่อนสนิท เปรี๊ยะ!! เหมือนมีพระกายไปบางอย่างแล่นผ่าน

               "ไม่เป็นไรเพื่อนรัก ข้าทนได้" กาบรีเอลโอบคาริเอลกลับคืนมาแต่มีหรือซารีเอลจะยอมง่ายๆ

               "เอาน่า ข้ากลัวเจ้าเหนื่อย" ซารีเอลส่งรอยยิ้มไปให้กาบรีเอล ทั้งสองก็เล่นสงครามเย็นกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะนึกได้ว่ายังมีอีกคนที่เป็นสาเหตุของสงครามในครั้งนี้ มองหาก็ไร้เงาของคาริเอล

               "เฮ้ย!..." ทั้งสองสะดุ้ง เพราะเล่นสงครามเย็นจนลืมว่าคาริเอลหายไปแล้ว และยังมีอีกคนที่หายไปเช่นกัน 

               "มิคาเอลลล!!"

---------------

               "อือ..." มิคาเอลก้มลงมองร่างในอ้อมแขนที่ขยับตัวอยู่ ดวงตาปรากฏบางอย่างวาบผ่านเข้ามาตอนนี้เขาอยู่ในห้องแล้ว มิคาเอลเดินไปยังเตียงของคาริเอลและวางร่างของคาริเอลลงบนเตียง ดูเหมือนว่าคาริเอลจะเอ่ยอันใดบางอย่าง ด้วยความอยากรู้จึงได้ก้มลงไปฟัง

               หมับ!!!

               "!!!" มิคาเอลถูกคาริเอลดึงแขนจนตัวเขาต้องโผลงไปทับร่างของคนงามแต่ยังดีที่ยังใช้แขนดันตัวเอาไว้ทัน อาจจะล้มลงไปแรงหน่อยใบหน้าของทั้งสองเลยห่างกันไม่ถึงคืบพอกำลังจะลุกก็ได้ยินเสียงสองเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง

               "มิคาเอล!!!"



#ไรท์แต่งให้พอหอมปากหอมคอไปก่อน ดูท่างานนี้จะไม่มีการหาสามีแบบจริงจัง แต่ไรท์จะให้คาริเอลเตาะหนุ่มไปเรื่อยๆ จริงอย่างที่รีดเดอร์ว่า เตาะไปมันปวดใจจริงๆ เดี๋ยวจัดการถีบส่งเข้าฮาเร็มคาริเอลให้หมดละกัน อิอิ

#ไรท์จะพักแล้วนะ หากว่าว่างๆจะมาลงให้นะ ยิ่งจะปีใหม่แล้วกะถือโอกาสหยุดด้วยเลยนะคะ
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

1,402 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:21
    ดีค่ะ ให้นางมีฮาเร็มให้หมดนั้นนั่นเลยค่ะ
    #857
    0
  2. #485 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    โอ้ยชอบบบบ สนุก
    #485
    0
  3. #83 RaNBoWRabBit (@RaNBoWRabBit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 20:25
    เรื่องนี้สนุกมาก สนุกมากจริงๆ 5555555
    #83
    0
  4. #79 nitradee29 (@nitradee29) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 20:24
    รอค่ะรอๆมาเร็วน่ะค่ะ
    #79
    0
  5. #78 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 10:01
    รอๆๆๆๆๆ
    #78
    0
  6. #77 aungor (@aungor) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 08:13
    เจ็ดคนเท่ากับตอนเป็นอี้ฟานเลยนะ มาต่อไวๆๆนะค่ะ รออยู่
    #77
    0
  7. #76 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 17:24
    จับเข้าฮาเร็มให้หมดเลย555
    #76
    0
  8. #73 LoveN (@LoveLNLove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 12:07
    ชอบบุคลิคของมิคาเอลอ่ะ
    #73
    0
  9. #72 Armmie (@arm-ghost) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 21:19
    แงงงงงงงงมันดีกับใจชุ้นเหลือเกินค่ะไรต์ขา แต่งดีเบอร์นี้ ชุ้นจะไปไหนรอดดดดด
    #72
    0
  10. #71 zeerin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:09
    สนุกมากกก แถมเนื้อเรื่องยังยายวได้ใจอีก อิอิ อัครเทวฑูต ต่อไปก็มหาบาป รอๆๆนะค้าาาา
    #71
    0
  11. #70 kwang-p2 (@Kwang-P) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 16:58
    มิคาเอลเหนเงียบ ไม่เงียบนะจ๊าาาาา
    #70
    0
  12. #69 ซือ จางมิน (@Murasakibara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:45
    เยี่ยมมากไรท์
    #69
    0
  13. #68 BlackRabbit1212 (@BlackRabbit1212) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:44
    แหม๋~~~ ไรท์คะไหนๆก็มี 7 อัครทูติสวรรค์แล้ว เอามหาบาปทั้ง 7 ไปพิจารณาด้วยสิคะ~~~ >////<
    #68
    1
  14. #67 1123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:33
    เต๊าะแล้วแตะเข้าฮาเร็มให้หมดเลยนะคะ ไม่งั้นรีดปวดใจ
    #67
    0
  15. #66 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:20
    เย้! ไรท์น่ารักที่สุดดดด เอาเข้าฮาเร็มให้หมด555
    #66
    0
  16. #65 hun hyo ki (@umarinnew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:18
    มั่วแต่แย่งกันไปแย่งกันมา มิคาเอลเอาไปแล้ว ซะใจอะโฟรไดที รู้ซะบ้างว่าเล่นอยู่กับใคร เตาะไปกินไปก็ดีนะ
    #65
    0
  17. #64 TooN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:12
    มานกรีดมากคะ เรียกน้ำ(ลาย)ได้หลายถัง ไม่ถึงกับเสียเลือดตาย แต่น้ำ(ลาย)ออกจากร่างกายประมาน20%
    #64
    0
  18. #63 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:08
    เตาะไปเตาะมาตามมาเป็นพรวนนนนน
    #63
    0
  19. #62 Armmie (@arm-ghost) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:00
    หื้มมมมนังนี่ จะลองดีกับลูกรักของพระเจ้าาาาาา ต้องโดนสั่งสอนนนนนค่าาาาา
    #62
    0
  20. #60 0996894556 (@0996894556) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 19:39
    สนุกมากกก
    #60
    0
  21. #59 ManowandManow (@manowloveyou) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 19:22
    ไรท์แล้วลูซิเฟอร์อ่ะไรท์น่าจะออกมาบ้างนพไรท์อยู่ในสังกัดคัมภีร์ไม่ใช่หรอแล้วจอมมารกะจอมปีศาจอ่ะไรท์เห้นท่านเทพเคยไปหาอยู่ไม่ใข่หรอหรือไม่ออกมาอ่ะ
    #59
    0
  22. #58 kwang-p2 (@Kwang-P) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 19:15
    มาต่อไวๆนะคะ
    #58
    0
  23. วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:51
    รออออออ
    #57
    0
  24. #56 222444666888 (@222444666888) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:48
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออใจจะขาดเพราะขาดเทอววคนเดียว ฮือออออออออออออออออออค้างงงง
    #56
    0
  25. #55 famail1810 (@famail1810) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 16:39
    ทำไมอโฟรไดร์ทึงดป็นแบบนี้อ่ะ-_-
    #55
    0