เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 4 : | 3 | กระตุกหนวดอัครเทวทูต [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    13 ก.พ. 60



3

กระตุกหนวดอัครเทวทูต


               "มิคาเอลล!!!"          

               "เจ้าจะทำอันใดกับคาริเอลของข้า!"  กาบรีเอลเอ่ย หากเขามาไม่ทัน คาริเอลจะมิเสร็จเจ้ามิคาเอลไปแล้วหรอกหรือ?

               "ข้าเปล่า" มิคาเอลเอ่ยและนั่งข้างเตียง
          
               "เปล่าอันใดของเจ้า เมื่อกี้พวกข้าเห็นอยู่เต็มสองตาว่าเจ้ากำลังจะทำมิดีมิร้ายคาริเอลชัดๆ!" ซารีเอลผู้เลือดร้อนเอ่ยตามที่เห็น หากเปล่าแล้วท่าทางเมื่อกี้นี้มันคืออันใดกัน!

               "ข้าบอกว่าข้าเปล่า" น้ำเสียงที่ตอบกลับมายังคงเรียบนิ่ง

               "เจ้า!!..."

               "งืมม... เอะอะจังเลย" ระหว่างนั้นคาริเอลก็เอ่ยขึ้นเบาๆด้วยความรำคาญ กาบรีเอลจึงได้ตรงดิ่งมานั่งปลายเตียงและลูบหัวให้เบาๆ

               "ชู่ว์... ไม่มีอันใดหรอก หลับสะนะคาริเอล" คาริเอลที่ถูกลูบหัวอยู่ก็เกิดเคลิ้มจนต้องเบียดหัวเข้ากับมือหนาแล้วยิ้มบางเบา ท่าทางเหมือนแมวน้อยนั่นทำให้ทั้งสามอัครเทวทูตแทบอดใจไม่ให้เข้าไปฟัดเกือบไม่อยู่ทั้งสามซึ่งตอนนี้ต่างก็เงียบเสียงไปแล้วต่างก็คิดว่า

                น่ารัก...ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้!

---------------
เช้าวันที่2

               วันนี้เป็นวันเริ่มตรวจตราตามที่ท่านคาเอลสั่ง ซึ่งข้าจำต้องตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อปรึกษาเรื่องการตรวจตราและแบ่งหน้าที่ในการตรวจตราการควบคุมดูและประชากรเทพและมนุษย์ แม้เมื่อเช้าข้าจะไม่รู้ว่าตื่นมาอยู่บนเตียงได้เช่นไร แต่ไม่คนใดก็คนหนึ่งในนี้ล่ะที่พาข้ามาส่ง

               "เราต้องแบ่งกันไปตรวจตราเป็นคู่ ซึ่งนั่นจะทำให้เราสามารถตรวจตราได้อย่างรวดเร็ว" มิคาเอลเอ่ย

               "เช่นนั้นข้าว่าเรามาจับไม้แดงไม้ขาวกันเถิด เพื่อความยุติธรรม ใครได้ไม้แดงไปตรวจตราเขตเมืองมนุษย์ ได้ไม้ขาวไปตรวจตราเขตเทพ อ่ะ" ในมือของซารีเอลพลันปรากฏไม้สี่อัน ทุกคนต่างก็หยิบไปจนเหลือไม้สุดท้ายก็ต้องเป็นของซารีเอลแน่นอน

               "ข้าได้ไม้แดงล่ะครับ ดีใจจัง" ข้าทำท่าดีใจที่ตนเองได้ไม้แดงและมองหาผู้ที่จะไปกับข้า คราวนี้จะเป็นกาบรีเอลรึซารีเอลกันนะ?

               "ข้าได้ไม้ขาว" ซารีเอลเอ่ยขึ้น เหตุใดเขาจึงได้สีขาวทั้งที่ใช้พลังสับเปลี่ยนสีตามคาริเอลแล้วนี่?

               "ข้าได้สีขาว" มิคาเอลเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย

               "ข้าได้สีแดง ฮ่าๆ!" ว่าจบกาบรีเอลก็ยักคิ้วหลิ่วตาให้ซารีเอลและมิคาเอล คิดว่าเจ้าจะใช้พลังเปลี่ยนสีได้งั้นหรือ คิดผิดแล้วซารีเอล เพราะข้ารู้จักเจ้าดีถึงได้ออกมาเป็นเช่นนี้ทำใจเสียเถิด วะฮ่า!

               "อ๊ะ.. เช่นนั้นคราวนี้ข้าต้องไปกับท่านพี่กาเบรียลสินะครับ" ข้าเอ่ยออกไป ดีที่เป็นกาบรีเอลหากเป็นมิคาเอลเขาคงต้องอึดอัดมากเป็นแน่เพราะมิได้สนิทมากนัก

               "ใช่แล้วตัวเล็ก เจ้าต้องไปเที่ยวเล่น เอ๊ย!.. ไปตรวจตราที่เมืองมนุษย์กับข้า" กาบรีเอลแทบจะทนไม่ไหวเขากำลังคิดสิ่งต่างๆมากมายในหัวที่จะทำกับคาริเอลตอนลงไปเมืองมนุษย์

               "เช่นนั้นก็เอาตามนี้นะ หากเสร็จแล้วพวกเจ้าก็มารอที่ห้องนี้แล้วกัน" มิคาเอลเอ่ยและไปเตียมตัว ซารีเอลมองไปที่กาบรีเอลและส่งสายตาให้เป็นนัยๆว่า คราวหน้าจะต้องเป็นทีของข้าบ้าง

               พวกข้าแยกย้ายกันไปเตรียมตัว ข้ากะว่าค่อยไปหาดูสิ่งของที่คาดว่าน่าจะจำเป็นในเมืองมนุษย์จะดีกว่า ใช้พลังเทพสร้างเอาย่อมง่ายดุจพลิกฝ่ามือแน่ ตอนนี้ข้าอยากลงไปเมืองมนุษย์จะแย่อยู่แล้ว!

               "ท่านพี่กาเบรียล เสร็จรึยังครับ ข้าพร้อมแล้วนะ" ข้าเอ่ยถามกาบรีเอลที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าก้มตาทำอันใดบางอย่างอยู่ข้างเตียง แล้วนั่นท่านทำอันใดหรือ?

               "เสร็จแล้วๆ ป่ะไปกันเถิด สองคนนั้นออกตรวจตรากันแล้ว พวกเราควรลงเขาไปใช่รึไม่ เห็นว่าเมืองมนุษย์อยู่ใต้เรามิใช่รึ?"

               "ใช่ครับ เมืองมนุษย์อยู่ด้านล่าง แล้วนั่นท่านนำอันใดไปด้วยรึครับ?" ข้าเอ่ยถามเมื่อเห็นกระเป๋าใบเล็กๆอยู่ที่เอวของกาบรีเอล

               "มันคือกระเป๋ามิติที่ข้าสร้างเมื่อกี้ ข้ากะจะเอาไว้เก็บสิ่งของในเมืองมนุษย์ที่น่าสนใจพร้อมกับหนังสือตรวจตราของเราด้วย"

               "อ๋อ เช่นนั้นข้าว่าพวกเราเริ่มกันเถิดขอรับ ข้าอยากไปเมืองมนุษย์จะแย่แล้ว" ข้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นเหลือหลายจนกาบรีเอลพาข้าลงมาด้านล่าง ด้วยปีกของเราทั้งหกปีกไม่มีอุปสรรค์ในการลงจากเขาเลย เมืองมนุษย์ด้านล่างนี้ดูเหมือนจะอุดมสมบูรณ์ยิ่ง ผู้คนเดินไปมามากหน้าหลายตา แต่ข่าวร้ายคือข้าถูกกาบรีจับแต่งเป็นหญิงอีกแล้ว!

               "จับมือข้าไว้สิ จะได้ไม่หลงกัน" กาบรีเอลยื่นมือมาให้ จ้าเลยยิ้มแล้วจับง่ายๆ บอกตามตรงว่าข้าชอบพวกเขามากเลย อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุขดีจนทำให้ข้าลืมโลกที่ข้าจากมาไปเลยแม้จะยังคิดถึงอยู่แต่ก็มิได้นึกอยากกลับไปแล้ว

               "มือของท่านนุ่มจัง" ข้าเอ่ยเมื่อสัมผัสมือนุ่มๆนั่นแล้ว มันนุ่มจริงๆนะขอบอก ข้านั้นถูกจูงผ่านผู้คนที่มุงดูอะไรอยู่เข้าไปด้านหน้า ระหว่างที่เบียดกันอยู่นั้นข้ารู้สึกเหมือนมีอะไรมาสัมผัสที่บั้นท้าย จนข้าขนลุก เมื่อหันกลับไปข้าก็พบเข้ากับชายผู้หนึ่งหน้าตาไม่ได้ดีอะไรแต่ข้ากลับรู้สึกเหมือนมันกำลังหื่นกระหายแล้วมองมาที่ข้า จนข้าต้องบีบมือกาบรีเอลแน่นเพราะไม่อยากจะทำร้ายมนุษย์

               "เป็นอันใดหรือ คาริเอล" กาบรีเอลหันกลับมามองหน้าข้าที่บีบมือเขาแน่น ตอนนี้ตัวข้าสั่นมากเพราะจะทนไม่ไหวเพราะข้าอยากจะใช้พลังกระทืบไอ้บ้าที่มันลวนลามข้าอยู่ข้าต้องการใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์ ถึงแม้ข้าจะใช้พลังเปลี่ยนใบหน้าให้ดูธรรมดามันยังกล้าทำเลย ขยะสังคมแท้ๆ ยิ่งพูดก็ยิ่งจะอดใจไม่ไหวข้าจึงเข้าไปซุกอกกาบรีเอลที่ยืนอยู่แทนมิเช่นนั้นข้าอาจจะกระทืบมันจมดินก็ได้ อีกอย่างยังได้กอดกาบรีเอลอีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ ได้ทั้งกอดทั้งสั่งสอนไอ้หื่นกามนั่นด้วย

               "ท่านพี่ ข้าถูกลวนลามคะ...ค่ะ" โอ๊ยข้ากระดากปากที่ต้องเอ่ยแบบสตรีชะมัด แม้ข้าจะเคยปลอมเป็นสตรีก็ตามทีแต่ข้าเป็นบุรุษนะ!

               "ใครกันที่มันกล้าลวนลามเจ้า!" เขาเอ่ยถามข้าที่อยู่ในอ้อมแขนและกอดข้าตอบ

               "มะ..มันลวนลามข้า" ข้าเสียงสั่นเพราะต้องอดใจไม่ให้จัดการกับมนุษย์ผู้นั้นหันไปทางมัน และกระซิบเสียงเบา กาบรีเอลที่ได้ยินก็กระชับกอดข้าแน่น

               "เจ้า.. กล้าลวนลามผู้หญิงของข้ารึ!" กาบรีเอลเอ่ยเสียงดังจนคนรอบๆหันมามองมันเป็นตาเดียว มันหน้าซีดและมองมาที่ข้าและส่ายหัว เจ้ายังจะกล้าปฏิเสธอีกรึ ข้าใช้ความอ่อนแอและรูปร่างอันบอบบางของข้าให้เป็นประโยชน์ ข้าเริ่มบีบน้ำตาเรียกความสงสารกับคนพวกนั้น บรรยากาศรอบๆตัวเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง กาบรีเอลแผ่รัศมีเย็นยะเยือกออกมาจากตัว ข้าก็ยิ่งกอดเขาแน่น เอ่อ...เดี๋ยวนะ ท่านบอกว่าข้าเป็นผู้หญิงของท่านเช่นนั้นหรือ? ข้าเขินนะนี่!

               "อย่าทำร้ายเขานะ ท่านพี่" เสียงหวานๆของข้าทำเอากาบรีเอลเย็นลงหลายส่วน แต่เขาก็มิได้เย็นขนาดที่จะยอมปล่อยให้มันลอยนวลไปได้ กาบรีเอลใช้พลังทำให้ชายฉกรรจ์รอบๆนั่นหันเข้าไปหามันและลากมันออกไปจัดการ ร่างบางในอ้อมแขนเขาตอนนี้ยังสั่นอยู่เลย เจ้าคงจะขวัญเสียที่ถูกพวกมนุษย์ลวนลามสินะ แม้ว่าจะใช้พลังพลางรูปโฉมไปแต่ว่ามันก็ยังน่าดึงดูดอยู่ดี แก้มแดงๆช่วยให้ดูน่ามองกว่าเดิมจนเขาแทบอดใจไม่อยู่จึงได้ถือโอกาสอุ้มช้อนบั้นท้ายขึ้นมาเหมือนอุ้มเด็กด้วยมือเดียว แขนน้อยๆโอบรอบคอด้วยว่ากลัวตกลง

               "ต่อไปข้าจะอุ้มเจ้าไว้เช่นนี้แล้วกัน จะได้ไม่มีใครกล้าทำอันใดเจ้าอีก" กาบรีเอลเอ่ยกับข้า ตอนนี้แก้มข้าร้อนมาก ข้าไม่นึกว่าเขาจะอุ้มข้าเช่นนี้แต่ข้าก็พยักหน้าตอบรับตัวข้าเล็กกว่าเขาไม่มากแต่รูปร่างข้านั้นเหมือนหญิงมากจนแยกเกือบไม่ออก แม้จะดูหนากว่าผู้หญิงก็ตามที จากที่ข้ามองไม่ค่อยเห็นตอนนี้กลับมองเห็นได้ชัดจากการที่ถูกอุ้ม ดูเหมือนว่าด้านหน้าเขาจะมีการแสดงอะไรบางอย่าง

               "ท่านพี่ ดูเหมือนเขาจะทำการแสดง อะไรบางอย่าง ข้าว่าเราลองไปดูดีไหมคะ" ข้าก้มลงไปเอ่ยกับกาบรีเอลเขาพาข้าเบียดฝูงชนออกมาด้านหน้าจนเห็นทุกอย่างได้ชัด มันเป็นการเล่าเรื่องราวประกอบการแสดงเกี่ยวกับพวกเทพโอลิมปัสทั้งสิ้น จนข้าอดมิได้จนต้องไปถามคนข้างๆเพื่อจะได้รู้ที่ท่านคาเอลให้มาตรวจตราด้วย

               "นี่ๆ ท่านพอจะรู้หรือไม่ว่าเขาแสดงอันใดกันหรือ?" ข้าเอ่ยถามสตรีผู้หนึ่งที่อยู่ด้านล่าง

               "เขากำลังแสดงเรื่องราวของเทพโอลิมปัสที่เพิ่งจะเกิดได้มินานนี้ให้ทุกคนได้รับรู้น่ะ" นางเอ่ยตอบข้า ข้าจึงได้หันไปมองการแสดงเบื้องหน้าต่อ ดูไปดูมารู้เรื่องเลย ว่านั่นมันเป็นเรื่องของข้ากับอะโฟรไดที!

               "ทวยเทพอีกองค์ทรงตรัสสั่งให้ซุสนั้นปลดอะโฟรไดทีลงโดยที่นางมิได้ทำอันใดผิดเลย และนางยังถูกอัครเทวทูตที่ยิ่งใหญ่แต่กลับใจโฉดชั่วรังแกอีกด้วย แต่ถึงแม้นางจะถูกปลด แต่นางก็ยังคงทำหน้าที่ของนางต่อไปอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง นี่แหล่ะเรื่องที่ข้าได้ยินมา" โอ้ นี้ข้ากลายเป็นผู้ผิดเสียแล้ว ทั้งที่นางเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ ทั้งยังถูกด่าว่าโฉดชั่วอีก นี่ใครเป็นคนปล่อยข่าวกันนะ รึว่าจะเป็นอะโฟรไดทีเอง? เสียงนินทาพวกข้าเริ่ใดังขึ้นเรื่อยๆ

               'เทวทูตอะไรกัน ช่างใจดำยิ่งนัก'

               'อัครเทวทูตยิ่งใหญ่มาจากไหนถึงได้สั่งปลดเทพีแสนงามของพวกเราลง?'

               'อย่าไปเอ่ยเช่นนั้น มันเป็นเพียงแค่ข่าวลือ เจ้าไม่ควรเชื่อมากเกินไป'

               อย่างน้อยก็ยังมีหลายๆคนที่ไม่เชื่อและคนที่เชื่อต่างก็ด่าว่าเราเสียๆหายๆ แต่มีหรือข้าจะสนใจ เสียงนกเสียงกาและลมผ่านหู

               "ท่านพี่ ข้าหิวแล้วค่ะ" ข้าดันตัวลงจากการถูกกาบรีเอลอุ้มเขาปล่อยตัวข้าลงมาก่อนจะเปลี่ยนมาโอบเอวแทน ข้าก็ปล่อยให้เขาโอบเอวข้าไปหาอะไรกินกัน เราเข้ามาในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ที่นั่นคนน้อยมาก แต่ข้ากลับชอบที่มันเป็นเช่นนั้น พวกเรานั่งกันที่โต๊ะด้านหน้า มองผู้คนเดินไปมา ไม่นานอาหารที่เราสั่งก็มา ข้าเริ่มกินทันที

               "คาริเอล เจ้ากินเลอะหมดแล้ว" ข้าเงยหน้าขึ้นมามองกาบรีเอลที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาแตะที่ปากข้าก็เข้าใจข้ามันคงมีอะไรติดที่ขอบปากเป็นแน่ แต่ข้าพยายามจะปัดมันออกแต่ก็ปัดไม่ออกสักที

              "ไหนกันคะ ข้าไม่เห็นจะมีเลย?" มือของข้าถูกกาบรีเอลจับเอาไว้เพราะเช็ดไม่ถูกสักที เขาโน้มหน้าลงมาใบหน้านั่นทำเอาใจข้าสั่น ลิ้นร้อนเลียเมล็ดข้าวออกจากหน้าของข้าอย่างอ้อยอิ่งราวกับไม่อยากผละออกไป

               กาบรีเอล ท่านอ่อยข้าเกินไปแล้ว!

               "อ๊ะ" เพียงไม่นานข้าก็ได้สติรู้สึกถึงสัมผัสหนักๆที่ข้างแก้ม กาบรีเอลนี่ท่านฉวยโอกาสหอมข้ารึ! เมื่อกาบรีเอลผละออกมาข้าก็หันหน้าไปทางอื่นด้วยความเขินอาย ไม่เขินอายก็บ้าแล้ว!

               "คาริเอล ไปกันเถิด ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวเล่นในตลาด" เขาวางเงินเอาไว้และดึงข้าออกจากร้าน นี่ท่านเพิ่งจะหอมข้าไปนะ ท่านควรเขินอายข้าบ้าง! ถึงอย่างนั้นข้าก็ยอมให้เขาดึงข้าไปนั่นมานี่แต่โดยดี การตรวจตราเสร็จเร็วกว่ากำหนดพร้อมกับที่ข้าได้เที่ยวทั่วเมือง ข้าได้ไปเห็นวิธีการที่ซุสใช้ควบคุมของเขา แม้ข้าจะไม่ชอบที่ต้องมาสวดให้เทพเจ้าทุกวัน แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องของโอลิมปัสข้ามีหน้าที่ตรวจตราเพียงเท่านั้น ใช้เวลาอยู่ที่เมืองมนุษย์มาเกือบอาทิตย์ก่อนที่จะกลับโอลิมปัสระหว่างนั้นการจูบเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับข้ากับกาบรีเอลไปเลย พอเห็นข้าไม่ได้ว่าอันใดเขาก็จูบข้าบ่อยขึ้น จนข้าต้องเอ่ยห้ามถึงจะหยุด

               "ข้าอยากเติมพลังอีก คาริเอล" เติมพลังที่กาบรีเอลว่าคือการขอหอมจากข้า ตอนนี้พวกข้าอยู่บนโอลิมปัสแล้วกาบรีเอลกำลังนอนหนุนตักข้าอยู่บนเตียง ใบหน้าของเขาซุกเข้าที่ท้องจนข้าเสียววูบ ทั้งซารีเอลและมิคาเอลยังไม่เสร็จการตรวจจึงไม่ได้อยู่ในห้อง ถึงแม้ข้าจะไม่ให้หอมสุดท้ายเขาก็ต้องมาช่วงชิงมันไปอยู่ดี 

               "ฟอดด.." ข้าก้มหน้าลงไปให้สิ่งที่เขาร้องขอ

               ปัง!!!

               "กาเบรียลล! เจ้าทำอันใดคาริเอลของข้า" ประตูถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับเทพสององค์ที่เพิ่งทำงานเสร็จ ข้าสะดุ้งและผละออกจากการหอมกาบรีเอล จนเขาหันไปทำหน้ารำคาญให้ผู้มาขัดจังหวะการเติมพลัง

               "ข้าก็เติมพลังอยู่น่ะสิ ถามได้" คำตอบนั้นทำเอาพวกเขาหันมาถามข้าด้วยสายตา ข้าก็ได้แต่หลบหน้าด้วยความเขินอาย 

               ผลัก! 

               "ซารีเอล เจ้ากล้าถีบข้า!" ดูเหมือนว่าซารีเอลจะรู้ความหมายเขาเดินตรงเข้ามาหาข้าใช้เท้าถีบกาบรีเอลออกไปจากตักข้าก่อนจะเอ่ยสิ่งที่ทำให้ข้าตกใจไปชั่วขณะ

               "เติมพลังให้ข้าบ้างสิ คาริเอล"

               ฟอดดดดด!!

               "เดี๋ยวสิ..อ๊ะ" ยังไม่ทันที่ข้าจะได้ตอบ เสียงข้าก็ถูกกลืนหายไปด้วยปากของซารีเอลที่กดลงมาที่แก้มเสียแล้ว พวกเขาช่างเหมือนกันแท้ๆเรื่องไม่ชอบฟังคำตอบเนี่ย! ข้าปล่อยให้เขาเติมพลังจนพอใจก่อนจะผละออก ข้าได้แต่ซุกหน้าเข้าอกซารีเอลด้วยใบหน้าร้อนผ่าว ดูเหมือนจะยังไม่จบเพียงเท่านั้น เมื่อมิคาเอลแย่งข้ามาอุ้มไว้ และร้องขอบ้าง

               "ข้าขอเติมพลังบ้างสิ"

               ฟอดดดดด!!

               "อื้อ.." แม้ข้าจะไม่ได้สนิทชิดเชื้ออันใดมากนัก แต่สายตาที่เขามองมาทำข้าใจอ่อนจนต้องยื่นใบหน้าลงไปให้หอม มิคาเอลฟัดแก้มข้าอย่างแรง พวกท่านเอาพลังจากข้าไปหมดแล้ว!! ข้ายังได้ยินเสียงของกาบรีเอลและซารีเอลดังแว่วๆมาอยู่เลย...

_______________

               "พอแล้วครับ แก้มข้าช้ำหมดแล้ว พวกท่านจะหอมข้าทำไมนักหนา" ข้าต้องเอ่ยห้ามปรามเทวทูตทั้งสามที่คอยแต่จะหอมแก้มข้าโดยอ้างว่าเติมหลังทั้งที่ข้าหอมก็ได้แท้ๆ แต่ไม่เพียงหอมแก้ม พวกเขาชักเริ่มลามมาหอมตรงส่วนอื่นๆของข้าแล้วด้วยจนข้าชักเริ่มรำคาญแล้ว เฮ้อ~

               "ตัวของเจ้าหอมชะมัดเลยคาริเอล ฟอดดด"

               "อื้อ..พอแล้ว!" ยังๆ ยังไม่พออีก ข้ามองตาขวางแรงๆไปที่ทั้งสามซึ่งตอนนี้ประกบหน้าหลังข้างข้าเต็มที่จนเริ่มทนไม่ไหว 

               ข้าวาร์ปหายออกมาจากห้องและมาที่สวนของโอลิมปัส หาที่นั่งใต้ต้นไม้ร่มๆและปลอดคนเพื่อนอนเล่น จะว่าไปข้าทำงานเสร็จแล้ว ท่านคาเอลควรมารับข้าได้แล้วนะ ข้าไม่อยากอยู่กับเจ้าพวกบ้าหอมนี่แล้ว กลับไปอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมดีกว่า ไม่ต้องเปลืองตัวด้วย แม้ข้าจะชอบก็ตามทีแต่จะทำให้เหลิงไม่ได้ ความจริงข้าแค่อยากออกมาเที่ยวเล่นเท่านั้นแหล่ะ ไม่มีอันใดจริงๆนะ...

               ข้าอยู่ที่นี่ช่างเงียบสงบเหลือเกิน เงียบเสียจนข้าเผลอหลับไปถึงเย็น ยามนี้ข้าปิดกั้นทุกอย่างเอาไว้รับรองว่าเจ้าพวกบ้าหอมตามข้าไม่เจอแน่ๆ ข้าในตอนนี้อยู่ในรูปลักษณ์ของบุรุษดังเดิมแล้ว แต่ใบหน้าของข้าข้าเปลี่ยนให้กลายเป็นใบหน้าธรรมดาๆไม่ได้ต่างจากเดิมมากมายเท่าไหร่ แต่ดูคงไม่รู้ว่าเป็นข้าแน่นอนเพราะข้าไม่อยากให้ตนเองต้องเป็นจุดเด่นมากนักข้าจึงสวมใส่อาภรณ์เทพบริวารแทน ข้าจะไม่กลับไปจนกว่าข้าจะเที่ยวให้พอใจล่ะ นิสัยชอบเที่ยวของข้ายังคงเหมือนเดิมเลยนะ หึๆ

               "เจ้า ..เจ้าน่ะ!" ระหว่าที่ข้าเดินอยู่ในสวนจนมาพบเข้ากับแปลงเกษตรแห่งหนึ่งยาวสุดลูกหูลูกตา ข้าก็ถูกเรียกเอาไว้โดยเทพีบริวารองค์หนึ่ง ซึ่งข้าก็ได้เลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า อะไร?

               "เจ้าเป็นเทพของวังใดรึ ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน?" มันเอ่ยถามข้า หน้าตาของเทพีองค์นี้น่ารักบอบบางมากในมือถือเหยือกบางอย่าง ข้าเหมือนจะเคยเห็นในงานเลี้ยง

               "ข้าเป็นเทพที่เพิ่งมาใหม่น่ะ ข้าอยู่วังของซุส" ซุสข้าหยิบยืมชื่อเจ้ามาใช้ก่อนแล้วกันนะ

               "เจ้ามิรู้หรืออย่างไรว่าที่แห่งนี้คือที่ของเทพี ดิมิเทอร์ เทพีแห่ง12เทพโอลิมปัสน่ะ" เทพีเอ่ยและมองมาที่ข้า ข้าใหวไหล่และเดินออกมาจากที่ตรงนั้นกลับไปยังทางเดิม แต่นางกลับไม่ยอมง่ายๆ นางคว้ามือข้าและลากข้าไป "ไปรับโทษกับข้าเดี๋ยวนี้เลย!"

               "รับโทษอันใด ข้ามิได้ทำผิด เหตุใดจึงต้องรับโทษ ปล่อยข้า!" ข้าสะบัดแขนจนหลุดและรีบวิ่งหนี นางก็วิ่งตามมาตามติดจนข้าอยากจะใช้ปีกบินหนีไปสะ แต่ข้าลืมไปว่าข้ากำลังปิดพลังอยู่ สิ่งที่ทำได้คือวิ่ง!

               "จับเทพองค์นั้นให้ข้าที เขาแอบเข้าไปในแปลงเกษตรของเทพีดิมิเทอร์!!" เทพีบ้าเอ้ย เข้าไปแค่นั้นก็ไม่ได้ยังจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่อีก! เดี๋ยวปั๊ด...เลยนิ ข้าบ่นในใจทั้งที่ขายังคงวิ่งต่อไปไม่หยุด

               หมับ!

               "อ๊ะ!" เหมือนว่าตัวของข้าจะถูกใครบางคนดึงเข้าไปหลบอยู่หลังเสาๆหนึ่ง ใบหน้าของข้าถูกกดให้จมหายเข้าไปในอกของเขาจนได้กลิ่นของเหล้าองุ่นที่ลอยมาติดจมูก มือยังคงเลื้อยไปเลื้อยมาที่หลังข้า ไอ้โรคจิตนี้มันเป็นใคร! ข้าได้ยินเสียงฝีเท้ามากมายวิ่งผ่านไป น่าจะเป็นของเทพีจอมแสบที่ตะโกนโหวกเหวกแน่ๆ

               "ปล่อยข้านะ" ข้าเอ่ยเสียงเย็นเมื่อเสียงฝีเท้าหายไปแล้ว แต่เจ้าบ้านี่กลับไม่ยอมปล่อยข้า ข้าดิ้นไม่ก็ไม่ยอมปล่อย ไม่ปล่อยใช้ไหม ได้!

               ผลัก!

               "อึก จะ.. เจ้า!" ข้าแสยะยิ้มให้เจ้าโรคจิตนั่น ข้าจัดการใช้เข่าประเคนเข้ากลางจุดยุทธศาสตร์ของมันไปอย่างแรงจนหน้าเขียว 

               "ข้าบอกแล้วให้ปล่อยไม่เชื่อข้าเองนะ ขอบคุณที่ช่วย ไปล่ะ บ๊ายบาย" ข้าโบกมือและชิ่งหนีโดยเร็ว ฟู่~  หนีมาได้แล้วค่อยโล่งหน่อย ข้าเดินเตร็ดเตร่ไปตามโอลิมปัส แต่ครานี้ข้าคิดจะลองไปเที่ยวเล่นที่โลกมนุษย์บ้าง แต่ข้าจะไปอย่างไรเล่า? เอ๊ะ นั่นมันอะไร? ข้ามองเห็นบางสิ่งที่คล้ายกับม้าแต่กลับมีปีก ม้ามีปีกรึ เพกาซัสหรือไม่? เหตุใดจึงมีเพกาซัสอยู่ตรงนี้ได้เล่า? ข้าแอบเข้าไปใกล้ๆเพกาซัสที่ถูกล่ามเอาไว้กับราชรถสีทอง ที่จอดอยู่ลานกว้างหน้าวังโอลิมปัส ได้การล่ะเพกาซัสเอ๋ยเจ้าช่างมาได้ถูกเวลาจริงๆ

               จากอาชีพอัครเทวทูตข้าก็ผันตัวมาเป็นขโมยก่อนชั่วขณะ ข้าแอบย่องเข้าไปด้วยวิชาตีนแมวผ่านเทพหน้าประตูเข้าไปจนถึงตัวเพกาซัส ข้าจัดการปลดราชรถออกจากตัวเพกาซัส และลากมันย่องออกมาเงียบๆ ซึ่งเมื่อออกมาพ้นจากตรงนั้นข้ากระโดดขึ้นกอดคอมันแน่นเพราะข้าขี่ยังไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่คงบังคับยากหน่อยมันออกบินทันทีข้าจึงได้แต่เกาะมันเอาไว้แน่น ตอนนี้แม้ข้าไม่อยากใช้พลัง แต่ถ้าข้าตกจากมันข้าจะใช้พลังแน่! ใครจะรู้ว่ามันควบคุมยากเช่นนี้!

               สุดท้ายข้าก็ถูกมันสลัดจนหลุดออกมากลางอากาศ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดข้าจึงไม่สามารถพูดกับสัตว์ได้ อาจเป็นเพราะพลังนั้นเป็นพลังที่ข้ามอบให้ชุนอี้ฟานและซืออี้ฟานไปแล้วกระมัง ข้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ ข้าชอบทัศนียภาพเมื่อมองลงมาจากด้านบนมาก เพราะเหตุนี้ข้าจึงไม่กลัวที่จะตกจากที่สูง สุดท้ายข้าก็ต้องได้ใช้พลังเหมือนเดิม ถึงพื้นก่อนแล้วกันค่อยใช้มัน

               ตอนข้าดิ่งลงมาช่างเหมือนตอนที่ข้าตกตึกตายเสียจริง หากทำงานเสร็จข้าขอกลับบ้านบ้างดีไหมนะ

               ร่างของข้าดิ่งลงด้วยความเร็วสูงก่อนจะถึงข้าก็ใช้พลังเรียกปีกทั้งหกออกมาแล้วบินลงที่พื้นซึ่งใช้เป็นลานจอดชั่วคราวก่อนจะคืนร่างเมื่อรู้สึกถึงพลังของอัครเทวทูตทั้งสาม พวกเขาช่างมาเร็วกันเสียจริงๆเลยนะ ใช่สิหาดข้าไม่ตกจากเพกาซัสคงไม่ต้องใช้พลังหรอก เหอะ

               "คาริเอล เจ้าหนีพวกข้าออกมาได้อย่างไร หะ!" ซารีเอลเอ่ยกับข้า ข้าไม่ตอบ

               "คาริเอลเจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกข้าตามหาเจ้าแทบตาย เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้!" มิคาเอลเอ่ยบ้าง มิคาเอลท่านดุข้ารึ!

               "คาริเอล เจ้าหนีออกมาเช่นนี้ไม่ดีเลยนะ" กาบรีเอลเอ่ยตาม แต่ข้าหน้างอง้ำน้ำตาคลอใส่พวกเขาแทน ทำไมต้องดุข้าด้วย ความผิดมันเป็นของพวกเจ้านะ! ท่าทางของข้าทำเอาพวกเขาลนลานทำอะไรไม่ถูกถามไถ่ข้าอย่างร้อนรน ข้าจึงรีบบีบน้ำตาให้ทะลักออกมา เท่านี้คงหลีกหนีการตอบคำถามที่ถามว่าหนีมาทำไมได้แล้วล่ะมั้ง

               "ฮึก ...ฮืออ"

               "คาริเอล เจ้าเป็นอันใด เหตุใดจึงร้องไห้?" > ซารีเอล

               "คาริเอล อย่าร้องไห้เลย ข้ามิอยากเห็นน้ำตาของเจ้า" > มิคาเอล

               "คาริเอล หยุดร้องเถิด" > กาบรีเอล

               "ฮึก...พะ พวกท่านดุ ดุข้า ฮึก" ข้าร้องไห้โฮอีกครั้งเป็นเด็กๆ ข้าเชื่อว่าวิธีนี้ได้ผลกับพวกเขาแน่ๆ เห็นดังนั้นทั้งสามก็เข้ามาปลอบประโลมข้ายกใหญ่

               "ข้าขอโทษ" มิคาเอลเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้ข้า ดูท่านจะกลัวข้าโกรธนะมิคาเอลคิดอะไรกับข้าใช่ไหม?

               "ข้าแค่ห่วงเจ้าจึงได้เอ่ยเช่นนั้นไป อย่าร้องเลยนะ ข้าขอโทษ" ซารีเอลว่าแล้วลูบหัวข้า

               "เอาแบบนี้หรือไม่ ข้าจะตามใจเจ้าทุกอย่างหากเจ้าหยุดร้องไห้" กาบรีเอลเอ่ยทำเอาข้าใจพองโต เดี๋ยวข้าก็จัดการให้อยู่ในอาณัตข้าเสียเลย ข้าล่ะชอบที่สุดถ้ามีคนรักคนหลงเนี่ย หึๆ

               "สัญญาสิครับ" ข้ายื่นนิ้วก้อยออกมาเบื้องหน้า

               "ได้สิ" กาบรีเอลยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยวเช่นเดียวกัน ข้าก็ยิ้มกว้างทันที พอข้ายิ้มทั้งสามก็หันหน้าไปทางอื่น ทำไมหรือ? ข้ายิ้มไม่สวยรึอย่างไร?

               'น่ารัก' > เสียงในใจอัครเทวทูตทั้งสาม

               "ถ้าเช่นนั้น ข้าอยากไปเที่ยวปรโลกที่ๆเทพฮาเดสอาศัยครับ พาข้าไปหน่อยสินะๆ นะท่านพี่" ข้าออดอ้อนให้ทั้งสามพาไปเยือนปรโลกข้าอยากไปเล่นที่เมืองมนุษย์อยู่หรอกนะ แต่หากว่ามีโอกาสก่อนกลับก็อยากจะไปเยือนให้ครบไปเลยน่ะสิ

               "ก็ได้ๆ ข้าจะพาเจ้าไป แต่เจ้าห้ามออกห่างพวกข้าแม้แต่ก้าวเดียวนะ เข้าใจรึไม่?" กาบรีเอลเอ่ย ซึ่งข้าก็ผงกหัวอย่างเร็ว ทั้งข้าและทั้งสามอัครเทวทูตได้เดินทางลงมายังปรโลกซึ่งที่นี่ถูกควบคุมโดยเทพฮาเดสข้าถูกพามาโดยที่มิคาเอลเป็นผู้จัดการทุกอย่าง ตามทางเดินลงมามีไฟคอยให้แสงสว่าง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของเหล่าวิญญาณดูน่ากลัว แต่ข้ากลับอยากเห็นจริงๆว่ามันเป็นยังไง รอบนอกทางเดินกลับมืดมิดมองไม่เห็นแสงอันใด กลิ่นความตายลอยคลุ้ง

               ทั้งข้าและอัครเทวทูตทั้งสามเดินลงมาจนถึงวังสีดำหลังใหญ่ บริวารเทพเชิญพวกข้าเข้ามาด้านใน ซึ่งด้านในกลับดูต่างจากด้านนอกลิบลับ ทุกอย่างดูหรูหราทำจากทองคำและเงิน ข้าเห็นบริวารเทพเอ่ยว่าตอนนี้เทพฮาเดสไปทำงานที่ด้านล่างซึ่งเป็นที่กักวิญญาณที่ตายแล้ว พวกข้าจึงได้เดินดูรอบๆปราสาท

               'สัมผัสข้าสิ'

               "หืม? ..ท่านพี่ นั่นมันคืออะไรกันครับ?" ข้ารู้สึกเหมือนได้ยินอะไรบางอย่าง หันไปมองข้าเห็นบางอย่างมีเหมือนลูกไฟมีสีดำลอยอยู่ด้านนอก และตอนนี้ข้ากำลังจะแตะมันเพราะความอยากรู้อยากเห็นทั้งยังมีเสียงที่ได้ยินราวกับเชิญชวนให้ข้าสัมผัส

               "คาริเอล อย่าแตะมันนะ!!" มิคาเอลเอ่ยเสียงดัง

               "อ๊ะ.. ท่านพี่!!" ไม่ทันเสียแล้ว พอมือข้าโดนลูกไฟนั่นแล้วข้ารู้สึกเหมือนถูกถึงออกมาจากห้องที่กำลังอยู่ มือของข้าพยายามจะยื่นมือออกไปจับมือของมิคาเอล แต่กลับคว้าไม่ได้ข้าสังเกตุเห็นความกังวลจากดวงตาของเขา 

               "คาริเอลล!!!" นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ข้าได้ยินจากทั้งสาม ข้าหันมามองดูมือที่ถูกลูกไฟสีดำจับเอาไว้อยู่ ข้าพยายามสลัดมันออก แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นมันยิ่งรัดแน่นจนข้าเริ่มเจ็บ เจ้าลูกไฟเหนียวหนึบเอ้ย! ที่ข้าทำได้ตอนนี้คืออยู่นิ่งๆเท่านั้น มันพาข้าเข้ามายังที่ที่ลึกมากๆและมืดมากๆ มันมาหยุดอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง รอบๆมีวิญญาณซึ่งเหมือนคนร่างสีดำมากมายมันมีอยู่เยอะมากจนข้าเริ่มคลื่นใส้

               "ไอ้ไฟบ้า ข้าจะอ๊วกแล้วนะ!" เหมือนว่ามันจะช้าลงแต่ความเร็วยังมีมากทั้งยังหมุนไปมาหลบแง่งหินดำๆ ทั้งยังมีมือสีดำของเหล่าวิญญาณชั่วร้ายงอกออกมาจากแง่งนั่นอีก พวกมันพยายามจะดึงข้าเข้าไปแต่มันสู้ความเร็วของลูกไฟสีดำมิได้จึงทำได้เพียงลูบๆตามผิวข้าเท่านั้น

               ตุบ!!

               "โอ๊ย! ไอ้ลูกไฟบ้าเอ้ย วางข้าลงดีๆหน่อยไม่ได้!" ข้าบ่นเมื่อมันพาข้ามาถึงที่หมายข้าลุกขึ้นปัดตามเนื้อตัวทีาเปื้อนไปด้วยบางอย่างสีดำออก นี่มันพาข้ามายังที่ไหนเนี่ย? มองไปรอบๆก็ไม่เห็นอันใดเลยนอกจากความมืดและบางอย่างที่กลมๆใหญ่ๆสีแดง? แล้วข้าก็กำลังเหยียบมันอยู่ด้วย!

               ปริบๆ ครืนน

               แผ่นดินสั่นสะเทือนแปลกๆจนข้าต้องหาอะไรจับ แต่มันไม่มีข้าจึงต้องนั่งลงบนพื้นแทน มาแผ่นดินไหวอะไรตอนนี้กัน แล้วไอ้กลมๆที่ประพริบปริบๆเมื่อกี้นี้มันคืออะไร? ข้าว่ามันเป็นแค่ก้อนหินเสียอีก พอมามองดูดีๆแล้วมันคล้ายดวงตาขนาดใหญ่ที่ลูกตาดำเท่ากับตัวข้าที่นั่งอยู่ หะ!! เดี๋ยวนะ ดวงตาหรือ?

               "เฮ๊ย!! ดวงตา!" อะไรกัน ดวงตาอะไรกัน แล้วข้ายังรู้สึกว่ามันมองตามข้าอีก ไอ้ตานี้มันอะไรก๊านน! เหมือนมีลมสายหนึ่งดึงตัวข้าลงไปในหลุมขนาดใหญ่ ข้าพยายามหาที่เกาะแต่มันไม่มีอะไรที่ข้าจะยึดเกาะได้เลย เดามิผิดมันคือตัวอะไรบางอย่าง หากเป็นคนเหตุใดจึงตัวใหญ่เช่นนี้ ข้ายังถูกลมแรงๆนั่นพัดพาอยู่ ข้าเรียกปีกออกมาทั้งหกปีกและใช้มันโบยบินขึ้นไป ดีที่ข้าหลุดออกมาได้ข้าบินหนีไปอย่างรวดเร็ว แต่บินมาได้ไม่นานข้าก็รู้สึดได้ถึงพลังบางอย่างคล้ายกับลูกไฟสีดำนั่นหลายลูกบินว่อนเข้ามาหา มันเร็วเทียบเท่าข้ามิได้แต่หากโดนจับข้าคงไม่ถูกปล่อยเป็นแน่

               ข้าเรียกเบริออนออกมาและลองยิงออกไปแต่ข้ากลับยิงไม่ถนัดเสียอย่างนั้น! จำนวนของมันมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ข้าได้แต่หลบหลีกพวกมันที่กรูเข้ามา พวกอัครเทวทูตทำอันใดกันอยู่เหตุใดจึงมิรีบมากัน หากข้าตายข้าจะไปหลอกพวกเจ้า! ข้าเข่นเขี้ยวไว้ในใจหยายามหลบและยิงศรเบริออนไส่ แต่มันก็ไม่พอที่จะจัดการมันไม่ได้หมดเพราะฝีมือที่ข้าไม่ได้ใช้มานาน หากข้ารอดกลับไปได้ข้าจะต้องฝึกหนักเสียแล้ว...

---------------
ด้านอัครเทวทูต

               ลับร่างของคาริเอลที่ถูกดึงหายไปในความมืด ด้านอัครเทวทูตมีโทสะอย่างยิ่ง มิคาเอลและซารีเอลรู้จักลูกไฟสีดำนั่นดี เพราะเขาเพิ่งมาตรวจที่นี่และเคยจะสัมผัสมันด้วย มันคือดวงวิญญาณส่วนหนึ่งของโครนอส พวกมันพยายามจะเข้ามาหาพวกเขาเช่นเดียวกันกับคาริเอล แต่ตอนนั้นฮาเดสอยู่ด้วยพวกเขาจึงไม่ได้ถูกล่อลวง

               ฮาเดสเล่าว่า ดวงวิญญาณของโครนอสพยายามล่อลวงเหล่าเทพไปดูดพลังเพื่อใช้ในการหลบหนีจากปรโลก แต่ทำมานานมันไม่สามารถทำสำเร็จเพราะเทพเทพีทุกองค์ต่างก็รู้เรื่องนี้ แต่สำหรับผู้ที่ไม่ทราบบางทีก็ถูกมันล่อลวงไปได้สำเร็จเช่นเดียวกับคาริเอล

               "ไปตามฮาเดสมาเดี๋ยวนี้!!" เสียงตวาดดังลั่น เสียงมันดังไปจนถึงหูของฮาเดสที่กำลังทำงานของตนอยู่ ต้องรีบปลีกตัวออกมาเข้าเฝ้าอัครเทวทูตทันทีก่อนที่จะมีเรื่อง

               "มีเรื่องอันใดหรือ ท่านอัครเทวทูตทั้งสาม" ฮาเดสถามขึ้น มองเห็นสีหน้าของอัครเทวทูตทั้งสามแล้วคงเป็นเรื่องร้ายแรงแน่ๆ สีหน้าเช่นนี้เขาได้แต่ภาวนาให้มิใช่เรื่องของ โครนอส

               "พาข้าไปเดี๋ยวนี้!!" ซารีเอลเอ่ย

               "พาไป?"
          
               "ไปหาโครนอสพ่อของเจ้า!!!" ตามที่ฮาเดสคาดโครนอสคงไปล่วงเกินอันใดอัครเทวทูตเข้าแน่ๆ โครนอสเอ๋ย ครานี้ถึงจุดจบของเจ้าจริงๆแล้ว...


----- 100% -----




#อ๊ากกกก กรีดร้องกับการเติมพลังของเทวทูตทั้งสามหน่อย ทำเอาคาริเอลของเราอายม้วนแล้ว! อยากจะบอกจริงๆว่า แม้ว่าคาริเอลจะอายมากขึ้น แต่สกิลมารยานางค่อนข้างเซียนเลยนะ 555

#สวัสดีปีไก่จร้า ขอให้รีดเดอร์มีความสุขกันทุกคนนะ
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

1,407 ความคิดเห็น

  1. #486 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:46
    พวกบ้าหอม >//////< กรี้ดดดดดดดด
    #486
    0
  2. #109 Jjane (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 15:18
    ค้างมากค่ะไรท์จร้า ต่อน้าาาาา เป็นของขวัญปีใหม่ &#128519;
    #109
    0
  3. #107 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:09
    จบไม่สวยแน่!!!!
    #107
    0
  4. #106 222444666888 (@222444666888) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:43
    พวกเจ้าไปช่วยคลาริเอลก่อนดีมั้ย !!!!
    #106
    0
  5. #104 chiychimn (@chiychimn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 11:37
    รออยู่นร้าาา~
    #104
    0
  6. #103 0996894556 (@0996894556) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:24
    รอตอนต่อไปนะไรท์
    #103
    0
  7. #102 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:18
    ไรท์ ไรท์มาทำให้เราค้างอีกแล้วค่ะ555
    #102
    0
  8. วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:08
    รอตอนต่อไป
    #101
    0
  9. #100 PimqSuphatchaiui (@PimqSuphatchaiui) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:03
    55555 จุดจบเลยเหรอ
    #100
    0
  10. วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 22:55
    ฟินนนนนนน
    #98
    0
  11. #97 saiikun (@patiya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 04:45
    กริ๊ดดดดดดดด ดดดดด ดดด ดด
    #97
    0
  12. #96 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 22:32
    อัพๆๆๆ
    #96
    0
  13. #94 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 09:42
    ต่อน้าาาาา *^*
    #94
    0
  14. #93 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 22:43
    ต่อเถอะค่ะไรท์ ค้างอย่างแรงงง!!!!
    #93
    0
  15. #92 0996894556 (@0996894556) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:13
    น่ารักอ่ะ
    #92
    0
  16. #91 BlestSharlot (@BlestSharlot) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 19:10
    รู้สึกว่าคาริเอลของเราเริ่มมียางอายมากขึ้น_///_
    #91
    0
  17. #90 kwang-p2 (@Kwang-P) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 18:39
    ไรท์รีบมาต่อเรยน๊าาาาาาา
    #90
    0
  18. #89 RaNBoWRabBit (@RaNBoWRabBit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 18:08
    รู้สึกพลาดมากที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ก่อน โอ้ยยยย  น่าจะรอให้เรื่องนี้จบก่อน มันเหมือนยาเสพติด ติดแล้วติดเลย ติดไม่ยอมปล่อย นั้งกด F5 ทุกๆ 1 ชั่วโมง มันสนุกมาก ถ้าไรท์หาไปเกิน 1 เดือน เราต้องน้ำตาท่วมบ้านท่วมเมืองแน่เลย
    #89
    0
  19. #88 Faiyuki (@Faiyuki) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 15:34
    อายยยยยย
    #88
    0
  20. #87 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 13:36
    เปลืองตัวจังเลยนะ555 ///รอจ้า
    #87
    0
  21. #86 hun hyo ki (@umarinnew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 12:28
    ฟินๆๆ จิกหมอนจะขาดหมดแล้ว มาต่อไวๆนะค่ะ

    #86
    0
  22. #85 Walss_X (@Walss_X) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 11:45
    รอค่ะ รออีก 50% นะ ฮืออ ฟินนนนน มีความอยากเป็นคาริเอล
    #85
    0
  23. #84 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 11:43
    ขออีก 50% ที่เหลือเถอะท่านไรท์! #คุกเข่าลงกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์ 555
    #84
    0