Heavenly Fox

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 15,219 Views

  • 186 Comments

  • 759 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    345

    Overall
    15,219

ตอนที่ 25 : Chapter 24 Sacrifice

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

Chapter 24 Sacrifice


มุมมองของ ไอกะ แอสโทรเฟล


หลังจากที่เราจัดการกับราชาก็อบลินได้แล้ว เราก็เก็บของทุกอย่างในนั้นทั้งหมดไปไว้ในเวทเก็บของของเรา ทำไมถึงต้องเก็บน่ะหรอเพราะมันจำเป็นน่ะสิ ขี้เกียจอธิบายอะอ่านต่อไปเดี๋ยวก็รู้เองว่าเราเก็บไปทำไม


แล้วเราก็กลับไปหาพวกอิส เมื่อเราเดินไปถึงก็เห็นอิสนั่งร้องไห้อยู่ ข้างๆก็มีลินคอยปลอบอยู่ ส่วนฮักฮ์ก็ยืนก้มหน้าอยู่ข้างๆ คงยากที่จะรับภาพแบบนี้ไว้สินะคะ


  “ไหวมั้ยคะพี่อิส


เมื่อทั้งสามคนได้ยินเสียงของเราก็หันมามองเราทันที อิสที่เห็นเราก็ทำหน้าตกใจทันที


  “ไอกะจัง!! เธอเป็นอะไรรึเปล่า เธอเลือดออกด้วยนิ


  “ไม่เป็นอะไรค่ะ แค่ไปแลกหมัดกับราชาก็อบลินมาแค่นั้นเองค่ะ


  “ฮ่ะ? แลกหมัด? ราชาก็อบลิน?”


ฮักฮ์พูดออกมาเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง ก็นั่นสิน้า~ ไม่มีใครบ้าพอไปบวกกับราชาก็อบลินด้วยมือเปล่าหรอก นอกจากเราอะนะ แฮะแฮะ หนุกใช้ได้เลยแหละ ถ้านักอ่านคนไหนได้ไปต่างโลกก็ลองทำแบบเราดูนะ เราแนะนำเลยแหละ


  “ชั่งเรื่องนั้นไปเถอะ เรามาทำให้เรื่องมันจบๆไปเถอะ อยากนอนแล้วด้วยสิ


  “เราจะส่งพวกคุณกลับไปที่หมู่บ้าน และช่วยไปบอกคนอื่นๆให้ออกไปให้ห่างจากหมู่บ้านด้วยนะคะ แล้วบอกพวกเขาด้วยว่า เราขอร้องให้เก็บเรื่องของเราเป็นความลับด้วย ถึงพวกคุณไม่ทำตาม คำขอนั้นก็จะเปลี่ยนเป็นคำสั่งค่ะ เข้าใจมั้ยคะ


เราพูดพร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมานิดหน่อย ทำให้ทั้งสามเหงื่อตกแล้วก็รีบพยักหน้าตอบเราทันที


  ‘แป๊ะ!’


เมื่อเราดีดนิ้วเสร็จทั้งสามคนก็หายไป แล้วเราก็ใช้เวทCreate(ครีเอท)จากนั้นผ้าคลุมสีขาวที่ขาดนิดหน่อยของเราก็เรืองแสงสีฟ้าออกมาและก็แตกกระจายเป็นละอองพลังเวทสีฟ้า แล้วเราก็สร้างผ้าคลุมขึ้นมาใหม่ทันที เมื่อเราจัดการชุดเสร็จแล้ว เราก็เอาคาตานะที่หักในการต่อสู้กับราชาก็อบลินออกมา แล้วใส่พลังเวทเข้าไปในดาบและตัวดาบที่หักก็กลับมาเป็นสภาพเดิมแล้วเราก็เอามันกลับเข้าฟักเหมือนเดิม


  “อือ~ คงออกจากเขตหมู่บ้านกันแล้วสินะ


เราพูดแล้วก็เดินไปตรงกลางของห้อง รอบตัวเราตอนนี้ก็มีเหล่าผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวมาเต็มไปหมด บางคนก็สลบ บางคนก็ตายไปแล้ว แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา


  ‘แป๊ะ!’


เมื่อเราเช็คว่าครบทุกคนแล้วเราก็ดีดนิ้วทีนึง แล้วเรากับเหล่าผู้หญิงก็วาปมาที่หมู่บ้านทันที เมื่อมาถึงเราก็มองไปรอบๆ เพื่อเช็คว่าพวกอิสออกไปรึยังเมื่อเห็นว่าพวกอิสออกไปแล้ว เราก็เอาของที่เอามาจากถ้ำก็อบลินออกมาทั้งหมด และกระโดดขึ้นไปบนหลังคาของโรงแรมเดิมที่เราใช้ในการตามหาพวกก็อบลิน


  “Taboo Magic Restoration(ทะบูแมกจิค เรสทะเรเชิน)


จากนั้นเราก็เอามือมาประกบกันที่กลางอก แล้วตะโกนร่ายเวทบทนึงออกมา ผ่านไปสักพักร่างของเราก็เรืองแสงสีรุ้งออกมา


มุมมองของ อิสตรา แอสโทรเฟล


หลังจากที่พวกเราโดนไอกะจังวาปมาที่หมู่บ้าน พวกเราก็รีบไปบอกคำสั่งที่ไอกะจังให้มากับคนอื่นๆทันที หลังจากทุกคนได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้วพวกเราก็รีบออกจากเขตหมู่บ้านตามที่ไอกะจังสั่งมาทันที ซึ่งที่ที่พวกเราอยู่ในตอนนี้ไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนัก สามารถเห็นภายในหมู่บ้านได้ พวกเราไม่รู้จะทำอะไรต่อจึงได้แต่นั่งรอไอกะจังกลับมาเท่านั้น


  “เฮ้ย!! พวกนาย นั่นมันแม่หนูนั่นไม่ใช่หรอ


เสียงของพ่อค้าดังขึ้นแล้วชี้ไปทางบนหลังคาโรงแรมที่ไอกะจังเคยขึ้นไป พวกเราทั้งหมดก็หันไปมองทันที แล้วก็พบกับไอกะจังที่ยืนอยู่บนนั้น


  “เธอจะทำอะไรน่ะ?”


ฮักฮ์เป็นคนถามออกมาเมื่อเห็นไอกะจังเอามือมาประกบกันที่กลางอก


  “Taboo Magic Restoration(ทะบูแมกจิค เรสทะเรเชิน)


แล้วพวกเราก็ได้ยินเสียงของไอกะจังตะโกะพูดชื่อเวทออกมา มันทำให้ฉันตกใจมากเมื่อได้ยินชื่อของเวทนี้


  “นี่อิส เวทนั้นมันคืออะไรหรอ


ลินเป็นคนถามฉัน แล้วทุกคนก็หันมามองฉัน เพื่อต้องการคำตอบจากฉัน


  “Taboo Magic Restoration(ทะบูแมกจิค เรสทะเรเชิน)เป็นเวทที่ฉันเคยอ่านในห้องสมุดหลวงของอาณาจักรแอสโทรเฟล มันเป็นเวทต้องห้ามที่สามารถคืนสภาพอะไรก็ได้ให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมในช่วง 24 ชั่วโมงก่อนหน้านั้น ไม่ว่าจะเสียหายแค่ไหนก็ตาม แต่ก็มีข้อแลกเปลี่ยนที่สมน้ำสมเนื้ออยู่นั้นก็คือ พลังชีวิตของผู้ใช้ (ไม่ใช่HPนะ แต่จะเป็นเวลาของผู้ใช้ ประมาณว่า ลดชีวิตของตัวเองไป50ปีเป็นของแลกเปลี่ยนอะไรประมาณนี้:ไรท์)”


  “จำนวนคนที่รอดจากการใช้เวทนี้คือ……0”


ฉันพูดออกมาด้วยเสียงแผ่วเบาพร้อมกับร้องไห้ออกมา


  “งั้นแม่หนูนั้น จะแลกชิวิตของตัวเองกับชิวิตของทุกคนในหมู่บ้างงั้นหรอ


  “ไม่ได้นะ! ต้องรีบไปห้ามเธอเดี๋ยวนี้


  “ไม่ทันแล้วแหละ ดูนั้นสิ


ฮักฮ์พูดพร้อมกับชี้ไปทางไอกะจัง ทำให้พวกเราทุกคนหันไปมองทันที ในตอนนี้ร่างของไอกะจังได้เรืองแสงสีรุ้งออกมา มันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวทได้ทำงานไปแล้ว ผ่านไปสักพักก็เกิดวงเวทสีรุ่งขนาดใหญ่ปกคลุมทั้งหมู่บ้านไว้ แล้วพวกเราก็ตะลึงกับภาพที่เห็นทันที


หมู่บ้านที่กำลังถูกไฟไหม้อยู่นั้นก็ค่อยๆกลับสู่สภาพเดิม ข้าวของที่กระจัดกระจายและถูกทำลายก็กลับไปอยู่ที่เดิมในสภาพเดิม ไร่ฟามที่โดนทำลายก็กลับมาเหมือนเดิม สัตว์ต่างๆที่ตายก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ส่วนศพของผู้ชายทั้งแก่และเด็ก ทั้งชาวบ้านทั้งนักผจญภัยที่ตามร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลก็ค่อยๆหายเป็นปกติ และพวกผู้หญิงที่โดนข่มขืนโดยพวกก็อบลินก็กลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง เสื้อผ้าที่ขาดก็กลับมาเหมือนเดิม จิตใจที่แตกสลายก็กลับมาเหมือนเดิม คนที่ตายก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง เหมือนกับว่าเรื่องที่โดนพวกก็อบลินโจมตีนั้นเป็นแค่เรื่องโกหกเท่านั้น


  (มาเป็นพระเจ้าแทนเค้าเลยมั้ยคะ ไอจัง:เซเลีย)


หลังจากนั้นวงเวทสีรุ้งขนาดใหญ่ก็หายไป แล้วร่างของไอกะจังก็หายไปต่อหน้าต่อตาของพวกเราทุกคนอย่างไร้ร่องรอย พวกเรามองตาค้างไม่มีใครพูดอะไรเลยแม้แต่น้อย เวลาผ่านไปนานพอสมควรพวกเราก็เริ่มได้สติกลับมา ฉันทรุดนั่งแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้งทันที ไม่ได้มีแค่ฉันหรอกนะที่ร้องไห้ออกมา นักผจญภัยบางคนของกลุ่มอื่นก็ร้องไห้ออกมาเช่นเดียวกัน


  “ไม่จริงใช่ไหม ไอกะจัง ฮือๆ เธอยังไม่ตายใช่มั้ย


ฉันพูดออกมาพร้อมกับร้องให้ออกมาอย่างหนัก ทุกคนที่ได้ยินก็ได้แต่ก้มหน้ากำหมัดแน่นด้วยความโกรธที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย พอพวกเราเริ่มทำใจได้แล้วพวกเราก็ลุกขึ้น แล้วเดินทางไปยังหมู่บ้าน โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย


พอมาถึงพวกเราก็เห็นคนในหมู่บ้านเริ่มตื่นกันแล้ว พวกเขาตื่นมาก็ทำหน้างงกันทันที ประมาณว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ตรงนี้ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น พวกเราที่เห็นก็ตกใจแล้วก็เข้าไปถามผู้หญิงคนนึงทันที


  “เออคือคุณจำได้มั้ยคะว่ามันเกิดอะไรขึ้น


ฉันถามไปแบบนั้นผู้หญิงคนนั้นก็มองเราด้วยใบหน้าสงสัยทันที


  “อือ~ ฉันจำได้ว่าฉันกำลังตากผ้าอยู่ที่หลังบ้านนะ จากนั้นฉันก็จำไม่ได้แล้วแหละ แต่ว่าพวกคุณเป็นใครงั้นหรอคะ


เมื่อพวกเราได้ยินคำตอบก็ตกใจทันที เวทที่ไอกะจังใช้ไม่ใช่แค่ย้อนเวลาของสิ่งต่างๆอย่างเดียว แต่สามารถย้อนความทรงจำได้ด้วย แล้วหลังจากนั้นเราก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนในหมู่บ้านฟัง รวมถึงคนที่ช่วยชีวิตของพวกเขาไว้ด้วย แต่ผลที่ได้กลับมาคือไม่มีใครเชื่อเลยแม้แต่น้อย แล้วยังบอกอีกว่า


  “เด็กอายุแค่ 10 ขวบจะไปทำอะไรแบบนั้นได้ยังไงกัน ไร้สาระ


ไม่มีใครรู้ถึงการกระทำของไอกะจังนอกจากพวกเรา ทั้งๆที่เธอยอมเสียสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยเหลือทุกคนในหมู่บ้าน แต่ไม่มีใครรู้เลยแม้แต่น้อย จากนั้นเราก็ไปเช่าห้องที่โรงแรมที่ไอกะจังหายไป หลังจากที่พวกเราเอาของไปเก็บที่ห้องหมดแล้วก็กลับมารวมตัวกันข้างล่าง เพื่อทานอาหารกัน แล้วพวกเราก็พูดออกมาพร้อมกันเลยไม่ได้นัดหมาย ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจังเป็นอย่างมาก


  “ถึงจะไม่มีใครจำเรื่องของเธอได้ แต่พวกเราทุกคนจะไม่มีวันลืมเรื่องของเธอตลอดไปX18”


______________________________________________________________________


จบแล้วจ้า กว่าจะเขียนจบ เหนื่อยจริงๆเลยนะ






..




.




ล้อเล่นน่า~ ถ้าจบแบบนี้เราคงโดนคนอ่านตามกระทืบถึงบ้านแน่เลย รู้สึกเศร้านิดๆแฮะ ปกติผู้ติดตามต้องเพิ่มสิแต่ทำไมของเรามันลดลงกันน้า~ ทำเอาไม่มีอารมณ์เขียนต่อเลย ชั่งมันละกันยังไงก็จะเขียนให้จบ สู้ๆนะตัวเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #143 YuMeiMei (@YuMeiMei) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 12:32

    ตาติดหน้าจอละสนุกดีอยู่นะ เป็นกำลังใจให้

    #143
    1
    • #143-1 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 17:26
      เรางงมากตกลง สนุกดี หรือ สนุกมาก กันแน่
      #143-1
  2. #110 DEMONS41 (@LUCIFER41) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:15

    อ่า~~อ่านถึงตอนล่าสุดซักที สนุกมากครับ
    บล.ไม่ว่าคนจะเพิ่มหรือจะลด ผมก็ยังคงรออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ
    #110
    0
  3. #109 coffymydark (@coffymydark) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:46
    สู้ต่อไปอย่าไปท้อ
    #109
    0
  4. #108 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:22

    คนจะเพิ่มจะลดก็ช่างแต่อยากได้คอมเม้นมากกว่า 555+

    สู้ๆนะสนุกมาก
    #108
    4
    • #108-3 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      21 ตุลาคม 2561 / 22:35
      นากเอกตายต้นเรื่องมีถมไป 555
      #108-3
    • #108-4 wxwmom001 (@wxwmom001) (จากตอนที่ 25)
      22 ตุลาคม 2561 / 02:46
      นางเอกไม่น้าจะตายงายนะน้าจะหนีไปมากก่วานะ('^')
      #108-4
  5. #107 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:16
    แหน่แอบไปนอนที่ใหนห่ะคนอืนเข้าใจผิดหมดแล้ว
    #107
    1
    • #107-1 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      21 ตุลาคม 2561 / 22:29
      5555รู้ทันอีกนะ
      #107-1
  6. #106 schwicute (@schwicute) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:02
    คนเพิ่มลดเป็นเรื่องธรรมดาครับ เขียนต่อไปครับสู้ๆ (ได้อู้แล้วสบายจัง งานหนังสือปวดขามากครับ เดินทั้งวัน..)
    #106
    15
    • #106-13 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      22 ตุลาคม 2561 / 00:32
      เรามีอยู่แล้วน่ะ5555 คิดไว้ตั้งแต่ สร้างตัวละครนางเอกเลยแหละ ว่าต้องมีอะไรแบบนี้บ้าง
      #106-13
    • #106-15 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      22 ตุลาคม 2561 / 01:08
      ไม่นะ!! หรือว่าลิชมี…
      #106-15
  7. #105 WTchang (@Dhong1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:01

    จะเพิ่มจะลดเราผู้นี้ก็ยังรออ่านอยู่นะ สู้ๆ
    #105
    3
    • #105-2 WTchang (@Dhong1) (จากตอนที่ 25)
      21 ตุลาคม 2561 / 22:40

      อืม~ มันดูเฉยไปยังไงไม้รู้อาจเป็นเพราะดำเนินเรื่องเร็วไปนิดทำให้ไม่รู้สึกสาบซึ้งกับตัวละคร ฉากแบบนี้ควรจะเป็นตัวละครอยู่มานานคนอ่านรู้สึกผูกพันกับตัวละคร แต่อันนี้มันเร็วไปนิดคือแบบยังไงตัวเอกก็ไม่ตายง่ายๆแน่ๆ พึ่งออกเดินทางมาไม่นานเอง เลยรู้สึกตอนนี้มันไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหล่ มันเหมือนเป็นการดำเนินเรื่องให้ผ่านจุดนี้ให้จบๆไป ประมาณว่าไม่มีเรื่องให้ลุ้น ให้รู้สึกระทึก หรือไม่ได้มีฉากชวนจิ้นชวนฟินอะนะ
      #105-2
    • #105-3 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 25)
      21 ตุลาคม 2561 / 23:43
      อ่อเป็นอย่างนั้นเองหรอ ก็ใช่นะ ตอนเขียนตอนนี้ตอนแรกมันเป็นมุกน่ะ ไม่ได้ตั้งใจดราม่าแต่เขียนไปเขียนมามันเปลี่ยนไปดราม่าเอง
      #105-3