Nervous Breakdown
เขียนโดย
Star* of Radiance
ห่านนนน
ร้องไห้เป็นวันเป็นคืน นั่งๆอยู่น้ำตาไหลอย่างไม่มีสาเหตุ
ไม่อยากทำอะไรเลย แขนขาชาๆ อยากนั่งอยู่เฉยๆ อยากกรี๊ด
ไปเรียนวันนี้ควบคุมตัวเองเหนื่อยมาก จะร้องไห้ตลอดเวลา
แถมหลายวันมานี้ นอนก็ไม่ค่อยหลับ กว่าจะหลับทีตีสองตีสาม ตื่นหกโมง
แต่มันก็ไม่ได้เศร้าหม่นอย่างโรคซึมเศร้า หัวเราะ ยิ้ม มันก็ได้ คุยเล่นได้เป็นปกติ
แค่อยู่ๆฟีลจะร้องไห้มันก็มาเฉยๆ
(เพราะอีซึมเศร้านี่เคยเป็น และก็รอดมาได้ เนื่องจากความเป็นมนุษย์ขวางโลกเป็นทุนเดิม ตูไร้ค่ายังไงแค่ไหนก็จะอยู่ให้มันรกโลกนี่แหละ ก๊ากก)
ปล่อยงี้ต่อไป คงจะแอดมิทจิตเวชคณะตัวเองในเร็ววัน
ขอเวลารักษาสติ
เอมีน (amine)
ป.ล. ดูกระทู้นี้แล้วอิจฉาเด็กเมกา http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1559977
หะ แล้วนี่ตูเสียเวลานั่งเกรียนตอนประถมไปทำไมวะเนี่ย...
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
12 ม.ค. 53
488
4
ความคิดเห็น
วิธีการแก้ไข ของเราคือ คุยกะ กระจก(ฮา) แล้วเราก็หายเศร้าเลย ลองสิ
อาการอย่างนี้ไม่เคยเป็น แต่เข้าใจ และเห็นใจ อยากช่วยเหลือ
แต่ก็รู้ดีว่า เรื่องนี้จะดีขึ้นได้ ขึ้นอยู่กับตัวเองเป็นหลัก
พอดีว่าได้เขียนนิยาย เลยดีขึ้นแล้ว
แต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่ามันเกิดจากอะไร (จะว่าไม่ได้เขียนนิยาย ก็ไม่ใช่ ไม่เขียนนานกว่านี้ยังอยู่ได้เลย <<อู้) ...มันเหมือนเครียดเก็บกดอะไรสักอย่าง ที่พอได้ปล่อยอะไรในหัวออกมาก็จะหายเอง
หวังว่าต้นเหตุจะเป็นเรื่องที่แก้ไขได้ และค้นพบว่ามันคืออะไรในเร็ววัน ไม่งั้นอนาคตคงเป็นงี้อีกแหละ โอยย