ปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 87,142 Views

  • 1,609 Comments

  • 2,506 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    24,634

    Overall
    87,142

ตอนที่ 3 : Begin and Begin again ♦ START 02 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 02
♦Begin and Begin again 2♦


          “กันต์!” ใจฉันหายวูบในตอนที่เขาอุ้มฉันมานั่งตัก แถมยังตวัดแขนกอดเอวฉันแน่น ไหนจะนั่งด้วยท่าทางน่าเกลียดอย่างที่ไม่ควร ใบหน้าเราใกล้ชิดกันจนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียว...

          กันต์เอียงคอพร้อมเปล่งเสียงที่ใสแจ๋ว ครับ?”

          จะขอเน้นย้ำคำเดิมว่าผู้ชายที่ชื่อ กัญชา ฉันเกลียดมัน!

          เมื่อคืนก็นั่งท่านี้ตั้งนาน ไม่เห็นจะบ่นเขาขยับการนั่งจนฉันต้องเกาะไหล่แกร่งเขาไว้แน่นกว่าเก่า

          “แล้วฉันมีสติเหรอ?” ฉันเลิกคิ้วถามเขาอย่างจริงจัง

          “หึ จริงจังเวอร์ กันต์หลุดขำ ฉันจึงแสยะยิ้มพร้อมเบนหน้าไปทางอื่นเพื่อสงบอารมณ์ และฉันก็ได้พบว่าการไม่เห็นหน้าเขา...อารมณ์ร้อนที่สุมอยู่ในอกจึงค่อยๆ หายไปจนหมด ซื่อๆ แบบนี้แหละดีแล้ว

          “อะไร

          “เช็ดสักที จะไม่สบายล่ะ เขาเบี่ยงการตอบพร้อมทำสีหน้าเบื่อหน่าย แถมเอาคางมนได้รูปมาเกยกับหน้าอกฉัน กลายเป็นว่าถ้าฉันก้มหน้าก็เท่ากับริมฝีปากเราแตะกัน หนำซ้ำแขนแกร่งที่โอบรัดรอบเอวก็แน่นขึ้นกว่าเก่าจนแทบขยับไม่ได้

          ฉันเอือมกับการกระทำแบบนี้ของเขาทุกอย่าง แต่ต้องเก็บกลั้นเอาไว้เพราะกลัวสิ่งร้ายแรงจะเกิดขึ้นแล้วจะวายวอดทั้งชีวิตฉันและแม่ไปด้วย

          ฉันยกผ้าขนหนูในมือเช็ดกลุ่มผมที่เปียกของเขาด้วยแรงที่พอดี

          เขาหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ฉันเช็ดผมอยู่เกือบครึ่งนาที

          “อาทิตย์หน้าเตรียมไปคุยสัญญากับคนใหม่ คล้อยหลังไม่ถึงนาที เสียงของเขาดังขึ้นขัด ฉันชะงักกึก....หยุดการเช็ดผมและก้มหน้ามองเขาเล็กน้อย

          “แล้วที่ฉันคุยไปเมื่อคืน?” ฉันขมวดคิ้วถามเขาพร้อมกันนั้นเป็นจังหวะที่เขาลืมตาขึ้นเพื่อสบสายตากับฉันพอดี

          เขาเป็นคนบอกเองว่าทุกเดือนจะมีลูกค้าแค่หนึ่งคนเพราะเป็นข้อจำกัดของเขา เมื่อคืนฉันก็คุยไปแล้ว แล้วนี่อะไร ฉันต้องคุยกับใครอีก

          “เขายอมเซ็นแล้วนี่ ฉันเห็นกับตาว่าเขาเซ็นมันลงหนังสือสัญญา เพราะหลังจากนั้นเราก็กินเหล้ากันต่อตามมารยาทไง

          “ใช่ มันยอมเซ็นสัญญา กันต์ตอบพร้อมเสียงเนือยๆ แต่ฉันไม่ยอม"

          ไหนนายว่าครั้งนี้มันสำคัญกับธุรกิจนายไง ลูกค้ารายนี้รวยติด TOP5 ของแคนาดา กันต์เห็นแก่ตัวยิ่งกว่าอะไร รักคาสิโนยิ่งกว่าลูก เป็นไปได้น้อยที่เขาจะปล่อยให้หลุดมือ ทำไมนายถึงไม่ยอม

          “มันตายแล้วมั้งกันต์ถอนหายใจเหนื่อยพร้อมหลับตาลง ส่วนฉันยังคงค้างคาใจไม่เลิกเพราะนิสัยเห็นแก่ตัวของเขาที่เหมือนจะไม่ทำงาน

          หมายความว่าไง

          “ก็ตายไง...มันคงตายกันต์ลืมตาปรือๆ ของเขาขึ้นสบสายตากับฉันชั่วขณะ ก่อนจะหลับลงไปเสียดื้อๆ

          เขาเล่นบ้าอะไรอยู่ การไปคุยกับลูกค้าแล้วต้องพูดเอนเตอร์เทน ชักจูง ให้เขายอมเซ็นสัญญามันไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วคิดเหรอว่าฉันอยากจะทำมัน...มันทั้งเหนื่อยและน่าเบื่อ ฉันไม่ชอบ แต่เพราะความจำเป็นอย่างที่บอก มันบีบบังคับให้ฉันทำมันอย่างขัดไม่ได้

         

          สิบนาทีผ่านไป

          “เย็นนี้อยากกินไร กันต์ถามขณะที่ฉันกำลังหยิบเสื้อสูทสีดำมาสวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวให้เขา ฉันส่ายหน้าแทนการพูด

          เอาจริงนะ...เขาถามมากี่ครั้งหรือกี่หน ฉันยังไม่เคยเห็นเขาซื้อเข้ามาให้สักอย่าง หายเงียบราวกับตายยังไงยังงั้น

          ฉันจัดเสื้อสูทตัวนอกที่เพิ่งถูกสวมลงบนร่างสูงกำยำให้เข้าที่ ปัดไรฝุ่นบนลาดไหล่กว้างอย่างพอดี พร้อมกับจัดคอปรกเสื้ออย่างพองาม

          กันต์ถอนหายใจหงิดพร้อมปัดมือฉันออก ร้อน เขาว่าพลางแกะกระดุมเสื้อขาวข้างในสามเม็ดจนเห็นรอยสักรูปมังกรกลางหน้าท้องแกร่ง

          รอยสักรูปมังกรนั่น...ถึงแม้จะเห็นบ่อยแต่รู้สึกไม่ชินและค้างคาแปลกๆ

          ครืด...

          เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขาสั้นฉันดังสั่นท่ามกลางความเงียบในห้อง...ฉันไม่ได้หยิบมันออกมาเพราะกันต์ยังยืนอยู่ตรงหน้าไม่ไปไหน เขามองฉันด้วยสายตาเฉียบคมและน่ากลัวไร้ซึ่งความปลอดภัย

          “…” ฉันเผลอกลืนน้ำลาย...มือไม้ที่เริ่มลนลานก็ยกขึ้นจัดคอปรกเสื้อให้เขาด้วยความประหม่า

          “เดียร์ กันต์พยักพเยิดหน้ามาที่กระเป๋ากางเกงฉัน เอามาดู

          “คงเป็นแม่ ฉันรีบแก้ตัวน้ำขุ่น ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าใครกันที่ส่งข้อความมา

          โทรศัพท์นี้กันต์เป็นคนซื้อให้ ส่วนเครื่องเก่าของฉัน กันต์เก็บไว้ที่ทำงาน ซึ่งฉันไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนเพราะฉันเองยังไม่เคยแม้แต่จะไปแตะที่ทำงานเขาเลย และที่ฉันบอกว่า คงเป็นแม่ เพราะเครื่องนี้มีแค่สองเบอร์เท่านั้น จะเป็นใครไปได้นอกจากเบอร์แม่และเบอร์กันต์

          แต่จริงๆ แล้ว...

          “อือ อย่าต้องให้พูดซ้ำ กันต์เอ่ยขณะจัดปรกผมหน้าม้าสีดำของเขาและส่องกระจกด้านหลังฉันด้วยท่าทางเรียบนิ่งอย่างปกติ

          ฉันกลืนน้ำลายและจำใจยื่นโทรศัพท์ให้เขา “…”

          กันต์ไม่ได้พูดอะไร หากแต่ยิ้มพร้อมยกมือขึ้นลูบศีรษะฉัน ก่อนจะเอาโทรศัพท์ฉันไปกดดูอะไรบางอย่าง...เขาเลื่อนเหมือนย้อนอ่านแชทก่อนหน้านี้ ไม่นานนักรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนหน้าหล่อร้ายกลับขยายขึ้น...พร้อมกันนั้นมือหนาที่ลูบศีรษะฉันอยู่ก็พลอยหยุดนิ่งไปด้วย

          “หึ…” กันต์แสยะยิ้ม ซึ่งหัวใจฉันที่เคยนิ่งกลับทำหน้าที่ปั่นความร้อนจนแทบจะระเบิด ผัวส่งข้อความมา กันต์โยนโทรศัพท์ฉันกลางอากาศ โชคดีที่ฉันรับมันไว้ได้ทัน

          หลังจากโทรศัพท์มาอยู่ในมือฉัน...ท่าทางของกันต์ดูสงบนิ่ง หากแต่แววตานั้นมีความขุ่นมัวอย่างบอกไม่ถูก เขาจัดเสื้อเชิ้ตพร้อมปรกผมหน้าม้าด้วยท่าทางเรียบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          ฉันกำโทรศัพท์แน่นจนชื้นเหงื่อ...

          อย่างที่บอกว่าโทรศัพท์เครื่องนี้มีแค่สองเบอร์คือเบอร์กันต์และเบอร์แม่ ส่วนเบอร์ทักข์...ฉันจำได้จึงเมมไว้ เพราะฉันคงจะขาดใจถ้าไม่ได้คุยกับเขา

          กันต์...คือฉันแค่คุยเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรตุกติกเลยฉันแก้ตัวด้วยน้ำเสียงลนลานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ฉันกลัวว่าเขาจะทำทุกอย่างที่จะไม่ให้ฉันคุยกับทักข์...นี่เลยเป็นเหตุผลที่เขาซื้อโทรศัพท์ให้ฉันใหม่ เพราะเขาคงคิดว่าฉันจะหนีโดยการติดต่อให้ใครสักคนมาช่วย

          แต่กับทักข์นั้น ยอมรับว่าเคยคิดจะบอก แต่ทว่าแล้วความลำบากของฉันตอนนี้กับแม่จึงทำอะไรไม่ได้อย่างที่คิด

          ฉันอยู่ในกำมือกันต์ ฉันทำอะไรตุกติกไม่ได้

          และอีกอย่างที่เคยบอกไป...หนีไม่ได้ก็ใช่ว่าจะไม่ทำอะไรเลย

          แล้ว?” กันต์ล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงพร้อมมองฉันด้วยแววตาที่ค่อนข้างสุขุมและน่ากลัว

          “ก็ไม่ได้คิดจะหนีไง

          กันต์มองหน้าฉันพร้อมรอยยิ้มร้ายเจ้าเล่ห์ ถึงหนีไปได้ ฉันก็ตามตัวเธอกลับมาได้ พูดจบ...กันต์ก็เดินสวนฉันออกนอกห้องไป ฉันยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่แม้แต่ขยับขาเดินไปส่งเขาที่หน้าประตูเหมือนทุกครั้ง

          ฉันยืนเงียบอยู่กับความคิด หนึ่งนาทีให้หลังถึงได้ยกมือถือขึ้นมาดู ไลน์ของทักข์เด่นชัด และข้อความที่ว่าก็คือ...

        @THAK :: วันนี้เมานะ

          มันทำให้ยิ้มจนแก้มปริ เวลาทักข์ไปไหนหรือทำอะไรก็มักจะบอกอยู่เสมอถึงแม้จะห่างกันก็ตามทีคิดถึงจะแย่แล้ว...

          ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมง ถ้าเทียบกับที่ไทยก็น่าจะประมาณห้าทุ่ม-เที่ยงคืนโดยประมาณ ผับที่ไทยบางแห่งชอบเปิดเวลานี้ โดยเฉพาะผับดังๆ

          ฉันเดินออกจากห้องเพื่อสอดส่องว่ากันต์ออกไปแล้วแน่ใช่หรือเปล่า และมันก็ใช่...กันต์ออกไปแล้ว ร่างกายฉันถึงได้ผ่อนคลายและหายเกร็ง ฉันสาวเท้าเดินไปนั่งโซฟาพร้อมกดข้อความส่งหาทักข์

          Me :: อย่ากินเยอะล่ะ

          ส่งไปหนึ่งข้อความแล้วนั่งนิ่ง สักพักถึงได้ตัดสินใจส่งไปอีกข้อความ

          Me :: ไปกินกับใครบ้าง

          ฉันถอนหายใจพร้อมวางโทรศัพท์ไว้ข้างกาย มองไปยังทีวีจอแบนราคาแพงตรงหน้าที่ดำสนิทอย่างไร้จุดหมาย

          ทักข์ กับฉันเรามีสถานะเป็นแฟนกัน คบกันได้ 1 ปีแล้ว เราเริ่มต้นมาจากเพื่อนสมัยเรียนมัธยม ย่างก้าวเข้ามหาลัยและจนจบมหาลัยมาได้หนึ่งปี ทักข์ก็ขอฉันคบ ซึ่งฉันไม่มีท่าทีลังเลที่จะปฏิเสธคำขอ แอบแปลกใจด้วยซ้ำเพราะฉันแอบรักทักข์ข้างเดียวตลอดหลายปี

          ทักข์น่ะ...ทั้งนิสัยดี อ่อนโยน มีความเป็นผู้นำสูง ดูแลคนอื่นเก่ง ปากหวาน ถึงเขาจะเรียนไม่เก่ง แต่ความสามารถรอบตัวเขาได้ไปเต็มๆ ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเขาจนหักห้ามใจไม่ได้เลยจริงๆ

          กันต์รู้ว่าฉันมีแฟนตั้งแต่วันแรกที่มาที่นี่ ไม่รู้ว่าเขารู้ได้ยังไง แต่เขาไม่ได้พูดถึงทักข์หรือห้ามไม่ให้ฉันคุยกับทักข์ ฉันเองแหละที่กลัวว่าเขาจะไม่ให้คุย

          จะเป็นทักข์หรือแม่ ฉันก็กลัวการจากลาทั้งนั้นแหละ

          ยิ่งคนที่ควบคุมฉันเป็นกันต์แล้ว ฉันยิ่งต้องระวังตัวเองมากขึ้นหลายเท่า

         

          2 hours later…

          ฉันตักกาแฟในโหลแก้วใส่แก้วกาแฟตัวเองขณะรอน้ำร้อนเดือด เป็นจังหวะเดียวที่โทรศัพท์ฉันสั่นดังอีกหน เมื่อเห็นหน้าจอขึ้นชื่อคนที่รักที่สุดก็ดันแปลกใจเล็กน้อย

          ฉันเคลื่อนสายตาไปมองนาฬิกาบนฝาผนัง ตอนนี้บ่ายสาม ที่ไทยก็น่าจะประมาณตีสองเศษ น่าแปลกที่ปลายสายจะโทรมาเวลานี้

          ทำไมถึงโทรมาดึกแบบนี้ มีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ

          ฮัลโหลคะ

          [นี่น้าดาวนะคะหนูเดียร์] เสียงน้าดาวงัวเงียเล็กน้อยราวกับเพิ่งตื่น

          ถึงแม้หน้าจอจะขึ้นชื่อของปลายเป็น แม่หญิง ตามที แม่ฉันใช้โทรศัพท์ไม่เป็น แค่กดโทรออกยังทำไม่เป็นเลย ดังนั้นปลายสายก็คงเป็นน้าดาว

          “ค่ะ น้าดาว

          น้าดาวคือคนที่ดูแลแม่แทนฉัน เขาเป็นรุ่นน้องที่แม่รู้จักด้วย การพูดคุยหรือความสนิทที่มีกันมาก่อน ทุกอย่างจึงเข้ากันได้ง่ายโดยไม่มีปัญหา

          [น้ายังไม่เห็นมีเงินเข้าบัญชีตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว น้าเลยโทรมาถามว่ายุ่งเรื่องงานเหรอ] น้าดาวพูดราวกับกระซิบ น้าคงตื่นมาเพื่อคุยกับฉันโดยไม่ให้แม่รู้แน่ๆ

          ฉันวางช้อนกาแฟลงในแก้วทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เตือนกันต์ให้โอนเงินเข้าบัญชีแม่ฉัน พรุ่งนี้เช้าหมอนัดตรวจสุขภาพแม่ใช่ไหมคะ

          [ใช่ค่ะ ก่อนหน้านี้น้าก็พูดถึงเรื่องหนูเดียร์อยู่ แต่พี่หญิงไม่ให้น้าโทรเพราะกลัวว่าจะรบกวนเวลา แต่น้าก็นึกขึ้นได้ว่าหนูเดียร์สั่งไว้ว่าถ้าเงินไม่เข้าให้รีบโทรแจ้ง น้าเลยโทรมานี่แหละค่ะ]

          “พอดี...แอพธนาคารมีปัญหาเล็กน้อยค่ะ เดียร์เลยยังไม่โอนให้ ฉันอ้างไปเรื่อยเปื่อย กัดปากตัวเองราวกับลงโทษที่ลืมเตือนกันต์ให้โอนเงินให้แม่ฉัน

          ตอนนี้เขาออกไปทำงานแล้วด้วย การติดต่อสื่อสารผ่านการโทรจึงเป็นเรื่องยากซะเล็กน้อย เพราะส่วนมากทุกคนที่ต้องการคุยเรื่องสำคัญจะไม่โทรหากันต์โดยตรง แต่จะโทรหาบรูซซึ่งเป็นลูกน้องของเขาที่มีหน้าที่รายงานแทน

          ฉันไม่มีเบอร์บรูซ และนี่จะเป็นครั้งแรกที่ฉันโทรหากันต์

          [น้าว่าเลื่อนนัดดีไหมคะ]

          มะ ไม่ต้องค่ะน้าดาว ฉันดูแลกันต์แลกกับเงินก้อนโตเพื่อรักษาให้แม่หาย พลาดตรวจสุขภาพครั้งเดียวก็ไม่ได้ แค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวจะโทรไปหาหลังโอนเงินเสร็จค่ะ ฉันเอ่ยบอกพร้อมถามไถ่อาการแม่เล็กน้อยจึงวางสาย

          น้าดาวบอกแม่หายซึมจากอาการป่วยแล้ว ตอนนี้สดใสกว่าเก่า เหลือแค่กินยาอย่างสม่ำเสมอพร้อมกับไปตรวจสุขภาพทุกเดือน

          ฉันไม่ปล่อยเวลาให้ศูนย์เปล่า รีบกดโทรหากันต์โดยเร็วที่สุด

          และแล้วมันก็ดันศูนย์เปล่าจริงๆ...เขาไม่รับฉันสักสายหลังจากฉันโทรเกือบสิบสายได้ เพราะงั้นสิ่งที่ฉันจะทำต่อไปคือการไปเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมไปหาเขาที่ทำงาน

          พรุ่งนี้แม่ฉันหาหมอแต่เช้า เพราะงั้นเงินต้องโอนให้ได้ในตอนนี้

          ฉันเดินออกมาเจอบอดี้การ์ดเฝ้าหน้าห้องสองคนซึ่งยืนนิ่งเป็นหุ่น พวกนั้นก็รีบกรู่ตัวเข้ามาเหมือนจะห้ามเมื่อฉันเดินนำออกจากพวกนั้นมาหลายก้าวจนเกือบถึงหน้าลิฟต์ มือไม้ของอีกฝ่ายกำลังจะแตะโดนตัวฉัน แต่สายตาพิฆาตและถือตัวของฉันทำให้พวกเขาชะงักแล้วเปิดทางให้ฉันเดินต่อ

 

        at ‘GUNCHA CASINO’

          ฉันมองสถานที่ที่ภายนอกสวยงามตระการตาหากแต่ภายในดันเป็นฝันร้ายสำหรับฉัน ฉันมองทำใจอยู่หน้าคาสิโนพักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจผลักประตูเงาดำเข้าไป

          คาสิโนแห่งนี้มีสามชั้น และส่วนมากจะเป็นชั้นใต้ดิน

          เพราะฉะนั้นชั้นที่ฉันก้าวเข้ามาเป็นอันดับแรกคือชั้นสาม ซึ่งให้อารมณ์คล้ายกับบาร์หรือร้านเหล้านั่งชิลล์ กระจกและประตูดำสนิท ด้านนอกจึงไม่สามารถมองทะลุเข้ามาชมเชยความสวยงามด้านในได้

          ฉันเดินตรงไปขึ้นลิฟต์เพื่อไปชั้นกลางหรือชั้นสอง

          ไม่ถึงนาทีลิฟต์ก็พาลงมายังชั้นกลาง...ชั้นนี้เป็นส่วนของคาสิโนเต็มตัว มีบาร์เหล้าขายแอลกอฮอล์ให้ดื่มเพื่อเพิ่มอรรถรสระหว่างเล่นพนัน มีหญิงสาวเอาไว้คอยเทคแคร์ หญิงสาวพวกนี้เราเรียกกันว่า หญิงคาสิโน

          มันก็เหมือนเด็กนั่งดริ๊งค์ของไทย แต่เพราะอยู่ต่างประเทศ เวลาได้ทิปแต่ละทีก็มักจะได้เป็นหมื่น แต่เงินหลักหมื่นนั่นไม่ได้เข้ากระเป๋าพวกหญิงคาสิโน หากแต่เข้ากระเป๋าของเจ้าของคาสิโนแห่งนี้ต่างหาก

          ถ้าถามว่าทำไมฉันรู้ดีจัง...หนึ่งในหญิงคาสิโน ฉันก็เคยทำมันมาก่อน

          เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงทำใจอยู่นานกว่าจะตัดสินใจเข้ามาเหยียบมันอีกครั้งหลังจากไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก

          ฉันกวาดสายตามองรอบชั้นคาสิโน ไม่เจอคนที่ต้องการจะเจอ หากแต่เจอพวกหญิงคาสิโนที่นั่งไขว้ห้างอยู่หน้าบาร์และมองฉันด้วยสายตาเหยียดหยาม พร้อมกันนั้นพวกเธอถึงได้กระซิบกระซาบนินทากันอย่างสนุกปาก

          ฉันไม่ใส่ใจพวกเธอ ดังนั้นจึงหมุนตัวหันหลังกลับ ทว่าประตูลิฟต์กลับเลื่อนออกจนเจอร่างสูงของเพศตรงข้าม...ตัวขาว หน้าตาหล่อเหลาและดูเชื่อถือได้

          ฉันถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อเว้นช่องว่างระหว่างเราเมื่อเขาเดินออกมาจากลิฟต์ ม่านตาเขาขยายเล็กน้อยอย่างแปลกใจก่อนริมฝีปากสีคล้ำจะขยับ

          อ้าว สวัสดีครับคุณเดียร์

          “กองมันไว้ตรงนั้นแหละฉันกระแทกเสียงแข็ง

          “ไม่รับไหว้ตามเคย เขาเกาท้ายทอยตัวเองแก้เก้อ ส่วนฉันก็สาวเท้าเดินเข้าลิฟต์ เอื้อมมือไปกดชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นชั้นที่ฉันไม่เคยได้เข้าไปเหยียบ

          หากทว่า...ร่างสูงกลับเดินมาพิงประตูลิฟต์ที่กำลังปิด พร้อมยืนกอดอกและมองฉันด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยยิ้มขี้เล่น

          ‘วี คือชื่อของผู้ชายคนนี้

        ผู้ชายคนนี้... ที่พาชีวิตของฉันมาตกที่นั่งลำบาก!

          แหม เลิกโกรธผมสักทีเถอะครับคุณเดียร์...ผ่านมาสามเดือนแล้วน้า ตอนนี้ชีวิตคุณก็ดูสบายดีออก

          หึ เหรอ... ชีวิตฉันดูสบายขนาดนั้นเลยหรือไง

          “ผมพาชีวิตคุณมาสบายนะเนี่ยวียืนยันเสียงหนักแน่น

          พูดอย่างไม่อายปาก ผู้ชายคนนี้นี่หน้าด้านจังเนอะ

          เหรอคะ? น่าชื่นชมดีจัง ฉันยิ้มกลับอย่างสมเพช

        ผมตามคุณมาจากเพจครับ เห็นการแต่งหน้าของคุณแล้วหลงรัก ผมเลยจะชวนให้คุณมาแต่งหน้าให้กับดาราเด็กใหม่ที่เพิ่งเกิด...สนใจไหมเอ่ย?’

          ก็ลองเดาจากประโยคนี้ดูสิ เริ่มต้นฉันได้ถูกยื่นข้อเสนอให้มาแต่งหน้ากับดาราเด็กใหม่ของต่างประเทศ แล้วไหงชีวิตฉันตอนนี้ถึงเป็นแบบนี้?

          “อย่าประชดกันเลย เอาน่า ไหนๆ ชีวิตคุณก็สบายจะตาย มีนายคอยเลี้ยงคอยดูแลไม่ขาด ว่าแต่... แม่หายยัง สามพยางค์สุดท้ายวียื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมเอ่ยเสียงแผ่วเบาราวกับอยากให้ฉันได้ยินคนเดียว

          ฉันกำมือแน่นจนสั่นเกร็ง มองผ่านลาดไหล่ของวีไปสบสายตากับหญิงคาสิโนสองคนเดิมมองฉันด้วยสายตาเยาะเย้ยและดูสมเพชที่ฉันใช้ชีวิตแบบนี้

          พนักงานทุกคนในคาสิโนรู้ว่าฉันยอมแลกตัวกับการได้เงินก้อนโต เขารู้ว่าฉันยอมเพราะต้องการเอาเงินไปรักษาแม่ ซ้ำร้ายพวกเขาก็ยังมองฉันเป็นเหมือนโสเภณีคนหนึ่งที่กันต์หลงใหลเพราะลักษณะภายนอก

          เพิ่งรู้ว่านอกจากหน้าที่ของคุณคือการหลอกคนอื่นแล้ว... ฉันละมือจากที่กดลิฟต์แล้วก้าวขาไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างไม่เร่งรีบ จนถึงตัวร่างสูง ริมฝีปากฉันขยับพูดจนเกือบโดนติ่งหูของวี ยังเก่งเรื่องสาระแนอีก

          “…” วีนิ่งเมื่อฉันพูดจบ มีเสียงหัวเราะแผ่วๆ ที่เล็ดลอดจากปากวี ฉันคลายยิ้มอ่อนก่อนจะผละตัวเองออกห่างผู้ชายคนนี้

          ฉันยืนยิ้มอยู่ด้านในลิฟต์พร้อมสายตาที่สื่อถึงการไล่ให้เขาออกไปจากการขวางการปิดประตูลิฟต์ วียิ้มพร้อมพยักหน้าอย่างจำยอมก่อนจะผละตัวเองออกไปยืนด้านนอก

          ประตูลิฟต์ทำหน้าที่เลื่อนปิดทันทีที่ฉันกดปุ่ม...สายตาอันคมกล้าจ้องฉันไม่วางตาผ่านช่องประตูลิฟต์ที่กำลังจะถูกปิด ซึ่งฉันก็จ้องเขาตาไม่กระพริบเช่นกัน จนกระทั่งลิฟต์ปิดสนิทพร้อมความเงียบครอบงำรอบข้าง

          ฉันกุมขมับที่กำลังร้อนได้ที มันโกรธจนปวดหัว... มันแค้นจนตัวสั่น

          ฉันกับวีเราเจอกันที่ไทย เขาเข้ามาคุยและชักชวนให้ฉันเซ็นสัญญาเพื่อที่จะไปทำงานต่อเมืองนอก ในคราแรกฉันไม่ตกลงเพราะห่วงแม่ ไม่อยากปล่อยให้ท่านอยู่คนเดียว ผนวกกับไม่ไว้ใจวีด้วย ถึงแม้หน้าตาเขาดูจะเชื่อถือได้ แต่ความเป็นจริงคนเรามันก็มีสัญชาตญาณที่จะต้องระวังคนแปลกหน้าอยู่ดี

          จนกระทั่งน้าดาวมาสนับสนุนฉันให้ไปทำเพราะโอกาสแบบนี้ไม่ได้มีกันง่ายๆ ท้ายสุดฉันจึงตัดสินใจเซ็นสัญญากับวี

          แน่นอนว่าพูดถึงต่างประเทศ...เงินดีไม่ใช่น้อย

          ฉันไม่ได้มาจากบ้านร่ำรวย ก็แค่บ้านคนจนที่มีครอบครัวกันอยู่สองคนแม่ลูก แม่ป่วย ฉันเองก็อยากให้แม่หายถึงได้ทำงานหาเงินงกๆ เพื่อเก็บเงินไปจ่ายค่ารักษาราคาแพงสิ้นดีของแม่

          หลังจากฉันตัดสินใจตกลงเซ็นสัญญาเพื่อที่จะไปรับงานต่างประเทศ ฉันไปถึงที่นั่นในช่วงค่ำ วีพาฉันเข้าไปในสถานที่ที่หนึ่งซึ่งฉันไม่คุ้นตา ออกจะตื่นเต้นและแปลกตาไปหน่อยสำหรับคนที่จินตนาการไปถึงการทำงานร่วมกับดาราฝรั่งอย่างฉัน

          คล้อยหลังเกือบสิบนาทีที่เดินมาถึง...ฉันได้เจอผู้ชายคนหนึ่งซึ่งดูลักษณะภายนอกแล้วเหมือนเจ้าคนนายคน พร้อมกันนั้นก็มีผู้ชายหลายคนในชุดสูทสีดำกำลังยืนคุ้มกันกันอย่างน่ากลัว

          ฉันใจสั่นอยู่เล็กน้อยแต่ก็ยอมเดินตามวีเข้าไปจนผู้ชายที่ว่านั้นหันมาสบสายตากับฉันพอดี ชายคนนั้นม่านตาขยายกว้างเล็กน้อยและสักพักถึงได้เปลี่ยนเป็นนิ่งงันเขาจัดเป็นคนหน้าตาดีและดึงดูดเพศตรงข้ามได้ไม่น้อย ร่างกายหรือส่วนสูงตามมาตรฐาน ทุกอย่างดูเพอร์เฟคจนหาคำเปรียบโปรยไม่ได้

          เขาค่อยๆ ย่างเท้าเดินเข้ามาใกล้ฉันพร้อมใช้มือสากอันสกปรกลูบไล้สัมผัสที่ปลายคางฉันอย่างแผ่วเบา ดวงตาอันคมเฉียบทำหน้าที่สำรวจใบหน้าฉันอย่างพินิจพิจารณา

          และประโยคแรกที่เขาพูดคือ... สนใจมาเป็นเด็กฉันไหม?’

          แน่นอนว่าคนนั้นคือ...กันต์

          พอฉันรู้ว่าตัวเองถูกหลอกให้มาเป็นหญิงคาสิโน ฉันก็ดิ้นรนในการหนีสุดวิถีทาง แต่ก็ถูกจับได้และโดนตบตีอย่างที่ไม่เคยโดนมาก่อน

          ส่วนมากหญิงคาสิโนก็มักจะถูกหลอกในแบบเดียวกับฉัน แต่ไม่มีใครคิดจะหนีเพราะพวกหญิงคาสิโนคนเก่าก็คอยบอกว่า หนีไปก็ไม่รอด กัดฟันอยู่ๆ ไปเหอะผนวกกับเห็นในสิ่งที่ฉันโดน ทุกคนจึงไม่กล้าคิดที่จะหนี

          และท้ายสุด...ฉันก็จำใจทำงานเป็นหญิงคาสิโนอยู่หนึ่งเดือน

          แน่นอนว่าในระหว่างนั้นทิปที่ฉันได้หลักหมื่น ฉันหักออกเป็นสองพัน สามพัน จนย่างเข้าสี่พัน พอเก็บเงินดอลลาร์แคนาดาจนครบจำนวนโดยพอประมาณ ฉันก็ปลีกตัวออกไปแลกเงินไทยแล้วส่งเข้าบัญชีแม่ทันที

          จวบจนมาโดนกันต์จับได้ว่าฉันแอบตุกติกเรื่องเงินของเขา...เขาก็ยื่นข้อเสนอเหมือนเดิม แถมยังขู่จะยึดบ้านยึดเงินของแม่ฉันถ้าฉันไม่ตอบตกลง

          และก็เป็นอย่างที่เห็นในปัจจุบัน...ฉันเป็นเด็กของกันต์ได้สองเดือนแล้ว

          จำได้ดีในวันแรกที่ร่วมหลับนอน...สีแดงสดไหลอาบเต็มผ้าปูที่นอนจนไม่อาจลืมเลือนและทำใจกับภาพฝันร้ายในอดีตได้ กว่าจะกัดฟันทนมาถึงจุดนี้ คิดว่าฉันสบายมากหรือไง

          ถ้าถามว่าเกลียดวีมากแค่ไหน...เอาตามจริงยังไม่ถึงครึ่งที่ฉันเกลียดกันต์เลย ทำไมน่ะเหรอ? รู้ไหม กันต์เป็นถึงเจ้าคนนายคน เรื่องการหลอกคนอื่นให้มาทำงานเป็นหญิงคาสิโนกันต์ก็ต้องรู้เห็นเป็นธรรมดา

          ฉันเกลียดวิธีหาเงินอย่างเห็นแก่ตัวของพวกเขา

          เกลียด...ที่เอาความรู้สึกคนอื่นมาเล่น

          และเกลียด...ที่ทำตัวเอาแต่ใจ เอาแต่ได้

          ฉันหลับตาพร้อมเป่าปากผ่อนหายใจอย่างช้าๆ เมื่อใจเริ่มสั่นพร้อมริมฝีปากที่สั่นเครืออย่างห้ามไม่ได้ ลิฟต์เปิดในวินาทีถัดมา ขาที่กำลังก้าวหยุดชะงัก...

          ชั้นนี้ดูน่ากลัวเพราะเป็นลานโล่ง...มีห้องต่างๆ หลายห้อง ซึ่งดูจากบรรยากาศเงียบเฉียบพวกนี้แล้วเป็นตัวบ่งบอกได้อย่างดีว่าชั้นนี้เป็นชั้นที่ไม่ควรเข้ามาเหยียบย่ำ

          ฉันเคยได้ยินจากพวกหญิงคาสิโนเก่าพูดกันว่าชั้นนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาเหยียบ ถึงจะกล้าเข้าเหยียบ...ก็ต้องทำใจ เพราะแบบนี้ทุกคนจึงไม่กล้ากดลิฟต์เกินชั้นกลางเลย เว้นแต่พวกกันต์กับวีและพรรคพวกของเขา

          ฉันไม่รู้ว่าเขาสร้างชั้นนี้ไว้ทำไม ในเมื่อไม่มีเฟอร์นิเจอร์สักกะอย่าง    

          ฉันเก็บความสงสัยเอาไว้ก่อนจะเดินหน้าไปประมาณสองก้าว กระทั่ง...

          ปึก!

          “อ่า ขอโทษครับ!” เสียงหนักแน่นจากเด็กตัวเล็ก ส่วนสูงเลยเข่าฉันมาเล็กน้อย ฉันถอยห่างเว้นระยะก่อนก้มมองเด็กตัวน้อยที่กำลังยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ พร้อมเงยหน้าขึ้นสบตากับฉัน

          เด็กคนนี้กำลังร้องไห้และเหมือนพยายามทำตัวเข้มแข็ง

          ฉันมองซ้ายมองขวาก่อนจะก้มนั่งพร้อมจับต้นแขนของเด็กคนนี้ไว้

          หนูเข้ามาได้ยังไง แล้วใครทำอะไร ก็อย่างที่ทุกคนรู้ว่าสถานที่นี้ฟังแค่ชื่อก็เป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับเด็ก แล้วยิ่งเป็นเด็กที่เหมือนจะอายุ...สี่ถึงห้าขวบนี้อีก เข้ามาได้ยังไงกันถ้าไม่ใช่ลูกของใครในคาสิโน

          ป๊าให้ผมดูอะไรไม่รู้...นะ น่ากลัว เด็กคนนี้เรียงประโยคบอกเล่าสั้นๆ ได้ใจความมาหนึ่งประโยคด้วยอาการสั่นระริก

          ดูอะไรครับ?” ฉันถามกลับด้วยเสียงเป็นมิตร พร้อมกันนั้นจึงยกมือขึ้นลูบศีรษะอย่างปลอบประโลม น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอหืม

          ฉันไม่รู้ว่าป๊าของเขาที่ว่าให้ดูอะไร แต่ดูแล้วคงไม่พ้นแมลงสาปหรือจิ้งจกอย่างที่เด็กกลัวๆ กัน หรือบางทีอาจจะเป็นผีที่เด็กจินตนาการไปเอง

          เลือด

          “…”

          “เลือดเต็มเลย ฮึก... ท่วมตัวคุณลุงเลยเด็กน้อยยกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเองหนึ่งครั้งก่อนจะกลั้นน้ำตาและความรู้สึกพวกนี้ไว้

          น้ำแดงหรือเปล่านะ ที่หนูน้อยคนนี้เพ้อคิดว่าเป็นเลือด

          คนเป็นพ่อคงไม่พาลูกไปดูเลือดให้ติดตาเล่นหรอกจริงไหม?

          แหน่ หนูดื้อล่ะสิ ป๊าเลยแกล้ง ฉันยิ้มแหย่

          แต่ฉันก็ลืมไป กัญชาคาสิโน ที่เต็มไปด้วยพรรคพวกคนโหดแล้ว มันยังเป็นโรงเชือดของใครหลายๆ คนอีก...แล้วชั้นนี้ก็ดูน่ากลัวพิลึกพิกล

          ไม่ครับ ฮึก ป๊าบอกว่าโตไปผมต้องทำแบบนี้เด็กน้อยกอดหุ่นยนต์ในอ้อมแขนแน่นพร้อมอาการสั่นระริกอย่างหวาดกลัวฆ่าคนพวกนั้น ฮึก ป๊าบอกผมว่าผมต้องทำ ผมไม่อยากทำเลยอ่า ฮึก

          ฉันแทบจะล้มฟุ่บหลังจากได้ยินคำสารภาพอันน่าหวาดกลัวจากปากเด็กอายุเท่านี้...มันไม่โหดเหี้ยมไปหน่อยเหรอ ใครกันที่เป็นพ่อของเด็กคนนี้

          ช่างเป็นคนที่...

          “มาทำไม แล้วใครให้เข้ามาชั้นนี้ความคิดมลายหายไปเมื่อเสียงเย็นเยียบดังขึ้นพร้อมเสียงฝีเท้าอันหนักแน่น ฉันเคลื่อนสายตามองคนที่กำลังเดินขึ้นบันไดมาพร้อมใบหน้าที่เคร่งขึงจนมีรังสีความน่ากลัวแผ่ออกมา เขาถูกตามด้วยผู้ชายใส่สูทสีดำตัวใหญ่บึกบึนหลายคน

          อะไรกัน? ห้องที่ถัดจากลิฟต์ไปไม่กี่เมตรยังมีบันไดลงไปต่ออีก งั้นแสดงว่ายังมีชั้นล่างอีกงั้นเหรอ?

          กัญชาคาสิโนนี่ทั้งลึกลับและดูมีความลับในเรื่องชั่วดีจังนะ

          “ผมกลัว...ขะ ขอโทษครับ!” เด็กผู้ชายตัวเล็กตรงหน้าหันไปพูดเสียงดังฟังชัด ภายนอกเหมือนเด็กคนนี้จะแมนตั้งแต่เด็ก ทว่าลักษณะท่าทาง...เหมือนถูกสอนให้ทำยังไงยังงั้น

          “นายเป็นพ่อเด็กคนนี้เหรอ?” ไม่รอช้าที่จะยืดเวลาให้มากความ คำถามฉันที่ปาเข้าใส่ทำให้คนตรงหน้าช้อนสายตาขึ้นมองแทบจะทันที...กันต์ไม่พูดอะไร แต่ใช้สายตาเรียบนิ่งมองฉันอย่างนิ่งเฉย ก่อนจะหลุบตามองเด็กผู้ชายตรงหน้าที่กำลังกลั้นน้ำตาพร้อมมือเล็กที่กำแน่น

          ขึ้นไปคุยข้างบนกันต์เดินผ่านฉันไปยังหน้าลิฟต์ด้วยสีหน้าถมึงทึง

          “ชั่วมาก ฉันสบถด่าในขณะที่ตายังคงมองอยู่ที่จุดเดิมของกันต์ ก่อนจะหันไปหาเขาตรงหน้าลิฟต์โดยตรง พ่อแม่สอนมายังไง...ชั่วเกินคน

          แผ่นหลังที่กำลังฉายให้เห็นมันนิ่งเฉย หากแต่มีรังสีความโกรธจัดผ่านบรรยากาศอันเงียบนี้ได้ชัดเจน เงาเบลอๆ ของประตูลิฟต์สะท้อนภาพของโทนสีหน้ากันต์ได้อย่างดี

          หน้าเขานิ่ง ไม่ยิ้ม ไม่พูดอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้ความเงียบครอบงำ

        ฉันไม่ได้โง่ขนาดที่ไม่รู้ว่า ป๊า ที่ว่าของเด็กตรงหน้าคือใคร...



#

อัพล้าววว ขอโทษที่ปล่อยให้รอนานค่ะ

คาสิโนนี้ยังมีอะไรอีกเยอะ รอก่อนนะ ;_____;

*ตอนหน้าเดะเเปะเมจวีเคอะ ขอหาก่อง

คือกัญชาคาสิโนมันไม่ใช่เเค่พนันนะ มันมีอีกหลายอย่าง

เพราะเป็นธุรกิจสีดำ ซึ่งในชีวิตจริงมันคงไม่มีอย่างนี้หรอก เเต่มิ้นชอบไง55555

ตอนแรกมิ้นจะอัพทินกฤตก่อนเเหละ แอบกระซิบว่าทุกอย่างของกันต์คือพร้อมกว่า

555555555555555555555คืออะไร ติ๊กต๊อก55555555555555555555

#กัญชาคาสิโน อย่าปล่อยให้เเท็กนี้ว่าง เหงาน้า ;____;






FACEBOOK :: MMYCHAYAA
TWITTER :: @mmychayaa1
ทวิตติดเเท็ก #กัญชาคาสิโน
อย่าปล่อยให้เเท็กนี้ว่างคร๊ รออยู่ตั้ลล้อดดดดดดด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #1204 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 14:02
    แงะ ลูกใคร
    #1204
    0
  2. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 07:43
    ลูกกัน?
    #975
    0
  3. #917 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 15:44
    ดาร์กเหลือเกิน สนุกมาก
    #917
    0
  4. #600 Pha-noi (@princejaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:14

    สนุกกกกกกกกกก

    #600
    0
  5. #372 jin_monbebe (@jin_monbebe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 22:06
    กัญอย่าทำร้ายเดียร์นะขอร้องงง
    #372
    0
  6. #294 ` TKook (@iplus701b) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:12
    เอะ เด็กคนนี้ยังไงน่ะ
    #294
    0
  7. #281 poly122 (@poly12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:34

    ทำไมเมจกัญชา น่าหลงไหลเยี่ยงนี้คะไรท์

    งือออออ.
    #281
    0
  8. #208 maytag (@maytag) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:13

    กันต์เลวให้สุด แล้วมาหยุดที่เดียร์ อะเป่าน้า....ตามมมมมมไปเจิ้มมมม

    #208
    0
  9. #109 Mini_MiniHeart (@Mini_MiniHeart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 10:14
    กันต์ดูเลวขนาดนี้คงพลาดมีลูกล่ะมั้ง หรือไม่ก็อาจเป็นลูกคนอื่น....มั้ง
    #109
    0
  10. #107 nateekarl_____ (@Babymindd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 18:06
    เดี๋ยววว กันต์มีลูกหรอ หรือยังไง
    #107
    0
  11. #106 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:21

    คิดไม่ออกเลยว่าเค้าจะรักกันได้ยังงัย

    #106
    0
  12. #105 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:17
    ค้างงงงง
    #105
    0
  13. #104 TaeV-JK (@ARMY_30) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:15

    รอน้าาาา
    #104
    0
  14. #103 thananyaploy5597 (@thananyaploy5597) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 20:13
    มาต่อเร็วๆๆๆๆ
    #103
    0
  15. #102 suksiriintawong (@suksiriintawong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 20:03
    oh goshhhhh. ทำไมมันน่าตื่นเต้นน่าติดตามขนาดนี้~~~
    #102
    0
  16. #101 mymmz (@Mymmj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 19:02
    เก็บตังรอเปย์เลยค่ะ
    #101
    0
  17. #96 NerunStts (@NerunStts) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:30
    รอค่าสาสา
    #96
    0
  18. #95 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:06
    ค้างค่า มาต่อเร็วๆน้าา
    #95
    0
  19. #94 Gggethight (@Gggethight) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:58
    ค้างมากกก ต่อด่วนๆๆๆๆๆ
    #94
    0
  20. #93 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 08:19
    รีบมาต่อน้าาา
    #93
    0
  21. #92 suksiriintawong (@suksiriintawong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 02:07
    วีนี่ใคร?? แต่มีลางสังหรณ์ว่าจะเป็นแฟนเรา อุ๊ปส์!!
    #92
    0
  22. #91 I'm C (@poppoppop2513) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 00:57
    ในหัวเรานี่ วี คือวีบังทันเลยจ้าาาา ภาพวีลอยมากระแทกหน้า
    #91
    0
  23. #90 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 00:26
    กันต์มาเปงผัวข้าเดี๋ยวนี้!๚
    #90
    0
  24. #89 แฟนพี่จองกุก (@OriginalCh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:06

    กรี๊ดดดดดด ยั่กดั้ยกันต์เปงผัวมั่กๆ

    #89
    0
  25. #88 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 15:32
    แอบใครไว้หรอเดียร์

    โดนแน่ๆ

    รอมาต่อเร็วๆนะค่า
    #88
    0
  26. #84 Mini_MiniHeart (@Mini_MiniHeart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 11:59
    หืมมม ใครผัวเดียร์???
    #84
    2
    • #84-1 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 3)
      23 กันยายน 2561 / 00:27
      ขออนุญาตตอบแทนนะคะ พี่ทักข์ไงงงง
      #84-1
    • #84-2 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 3)
      23 กันยายน 2561 / 00:28
      ผัวเดียร์ พี่ทักข์ใช่ม้าาาาาา
      #84-2